ΑΡΧΙΚΗΑΡΧΕΙΟFORUMSΚΑΤΗΓΟΡΙΕΣΠΗΓΕΣΑΝΑΖΗΤΗΣΗRETRO MODE

Ψηφιακό Αρχείο Ανάκτησης

3rdThief

Νέο Μέλος
5Μηνύματα
5Θέματα
30/10/2005, 17:55:36Πρώτο μήνυμα
30/10/2005, 18:39:32Τελευταία δραστηριότητα

Συμμετοχή σε θέματα

(5)

Πρόσφατα μηνύματα

ΠΑΓΩΣΕ Η ΤΣΙΜΙΝΙΕΡΑ
Μουσική/Στίχοι: Λοΐζος Μάνος - Λάδης Φώντας


Πάγωσε η τσιμινιέρα κι απ’ έξω από την πύλη
εργάτες μαζεμένοι συζητάνε
Προχώρησε η μέρα, με δαγκωμένα χείλη
σηκώνουν τα πανώ και ξεκινάνε

Πέντε καμιόνια στείλαν στου φεγγαριού τη χάση
και γύρισαν γεμάτα απεργοσπάστες
Γεμάτα ξαναφύγαν, κανείς δεν θα περάσει
Κάλλιο να πάμε όλοι μετανάστες

Πέρασε ένας μήνας, οι μηχανές σκουριάζουν
και τα παιδιά κρυώνουν και πεινάνε
Στους δρόμους της Αθήνας φέιγ-βολάν μοιράζουν
εργάτες κι υποστήριξη ζητάνε


Πετάω πέτρες στο γυαλό / κι αυτές γυρίζουν πίσω...

Deva

quote:
"ΚΑΤΑΘΕΣΙΣ ΣΚΕΨΕΩΝ"

Ε ρε γλέντια!

Deva

Κυριακή, 30 του Οκτώβρη 2005, Πειραιάς.

Έχω βάσιμες και ισχυρές ενδείξεις πως το ημερολογιάκι μου έχει χάσει κάπου τον δρόμο του. Τι να πεις ? Έτσι και υπήρχαν διόδια σε κάθε καταχώρηση που γίνεται από τα διάφορα μέλη, το οδόστρωμα αφ' ενός θα ήταν σε καλύτερη κατάσταση, αφ' ετέρου ο κάθε οδοιπόρος θα έπρεπε να ελαττώσει κομματάκι και την ταχύτητά του για να σταματήσει στο e-pass.

Ομολογώ πως συνέβησαν πολλά τον τελευταίο καιρό, παρ' ότι η φυσιολογία του χρονικού ειρμού & συρμού, δεν προδιέθετε εκτροχιασμούς. Δεν βαριέσαι ? Όλα για τους ανθρώπους είναι και είμαι απόλυτα έτοιμος, σαν από πάντα, να αναλάβω όσες ευθύνες μου αναλογούν και όσα ο χρόνος θα μου φορτώσει.

Αν επιχειρήσω τώρα να αναλωθώ, αναλύοντας την σημασιολογική δυναμική του "εν δυνάμει" timing, μάλλον θα καταλήξω γραφικός. Εν' τούτις, ήρθε η ώρα πλέον, να παραθέσω το δικό μου σχόλιο, για 'κείνο που σας έλεγα την 12 Σεπτεμβρίου από την Θεσσαλονίκη.

quote:
Γουστάρω πολύ εκείνη την διαφήμιση της πορτοκαλάδας. Ξέρετε, εκείνη με τον τύπο που λέει : «Μπαμ-Μπάτσα!»


Ο καθείς πλέον μπορεί ευλόγως να διαπιστώσει, πως το "Μπαμ-Μπάτσα" του τύπου της πορτοκαλάδας, διόλου δεν διαφέρει από το "Τοκ τοκ" του Τανούκι. Και τούτο γιατί, το εκπληκτικό ουσιώδες αποτύπωμα που αφήνει ο ήχος, τόσο ενός ξεγυρισμένου σκαμπιλιού όσο και του χτυπήματος μιας πόρτας, είναι εξίσου ίδιο και στις δύο περιπτώσεις. Τι "μπαμ" δηλ. τι "τοκ" ? Το ίδιο λέμε. Αν αυτό το τελευταίο συνδιαστεί με το αναπάντεχο του στιγμιαίου θαύματος, τα πράγματα γίνονται ακόμη πιο κατανοητά, ακόμη και για τους μπούφους μαθητές του Ιησού.

καρδιά λεφτά δεν θέλει, για να πει το σ' αγαπώ" ψωνάρες μου, είτε το θέλετε, είτε όχι. Θέλει "Μπαμ-μπάτσα" & "τοκ τοκ" δηλ.

Άλλο μια ζωή μ' αντάρα / κι άλλο σπελ σε μουλαντάρα*

Έγινε, τα λέμε...

Deva Parinito

*Συνήθως αποφεύγω να χρησιμοποιώ ινδοπρεπείς λέξεις που δεν αντιλαμβάνεται η μπουρτζοβλαχιά. Εν' τούτις, χθες το βράδυ, μια καλή φίλη φρόντισε να μου την μάθει κι αυτή. Ας είναι καλά. Τι να πω ? Την ευχαριστώ...

Edited by - 3rdThief on 30/10/2005 18:04:23

Κυριακή, 30 του Οκτώβρη 2005, Πειραιάς.

Έχω βάσιμες και ισχυρές ενδείξεις πως το ημερολογιάκι μου έχει χάσει κάπου τον δρόμο του. Τι να πεις ? Έτσι και υπήρχαν διόδια σε κάθε καταχώρηση που γίνεται από τα διάφορα μέλη, το οδόστρωμα αφ' ενός θα ήταν σε καλύτερη κατάσταση, αφ' ετέρου ο κάθε οδοιπόρος θα έπρεπε να ελαττώσει κομματάκι και την ταχύτητά του για να σταματήσει στο e-pass.

Ομολογώ πως συνέβησαν πολλά τον τελευταίο καιρό, παρ' ότι η φυσιολογία του χρονικού ειρμού & συρμού, δεν προδιέθετε εκτροχιασμούς. Δεν βαριέσαι ? Όλα για τους ανθρώπους είναι και είμαι απόλυτα έτοιμος, σαν από πάντα, να αναλάβω όσες ευθύνες μου αναλογούν και όσα ο χρόνος θα μου φορτώσει.

Αν επιχειρήσω τώρα να αναλωθώ, αναλύοντας την σημασιολογική δυναμική του "εν δυνάμει" timing, μάλλον θα καταλήξω γραφικός. Εν' τούτις, ήρθε η ώρα πλέον, να παραθέσω το δικό μου σχόλιο, για 'κείνο που σας έλεγα την 12 Σεπτεμβρίου από την Θεσσαλονίκη.

quote:
Γουστάρω πολύ εκείνη την διαφήμιση της πορτοκαλάδας. Ξέρετε, εκείνη με τον τύπο που λέει : «Μπαμ-Μπάτσα!»


Ο καθείς πλέον μπορεί ευλόγως να διαπιστώσει, πως το "Μπαμ-Μπάτσα" του τύπου της πορτοκαλάδας, διόλου δεν διαφέρει από το "Τοκ τοκ" του Τανούκι. Και τούτο γιατί, το εκπληκτικό ουσιώδες αποτύπωμα που αφήνει ο ήχος, τόσο ενός ξεγυρισμένου σκαμπιλιού όσο και του χτυπήματος μιας πόρτας, είναι εξίσου ίδιο και στις δύο περιπτώσεις. Τι "μπαμ" δηλ. τι "τοκ" ? Το ίδιο λέμε. Αν αυτό το τελευταίο συνδιαστεί με το αναπάντεχο του στιγμιαίου θαύματος, τα πράγματα γίνονται ακόμη πιο κατανοητά, ακόμη και για τους μπούφους μαθητές του Ιησού.

καρδιά λεφτά δεν θέλει, για να πει το σ' αγαπώ" ψωνάρες μου, είτε το θέλετε, είτε όχι. Θέλει "Μπαμ-μπάτσα" & "τοκ τοκ" δηλ.

Άλλο μια ζωή μ' αντάρα / κι άλλο σπελ σε μουλαντάρα*

Έγινε, τα λέμε...

Deva Parinito

*Συνήθως αποφεύγω να χρησιμοποιώ ινδοπρεπείς λέξεις που δεν αντιλαμβάνεται η μπουρτζοβλαχιά. Εν' τούτις, χθες το βράδυ, μια καλή φίλη φρόντισε να μου την μάθει κι αυτή. Ας είναι καλά. Τι να πω ? Την ευχαριστώ...

Edited by - 3rdThief on 30/10/2005 18:04:23

Κυριακή, 30 του Οκτώβρη 2005, Πειραιάς.

Έχω βάσιμες και ισχυρές ενδείξεις πως το ημερολογιάκι μου έχει χάσει κάπου τον δρόμο του. Τι να πεις ? Έτσι και υπήρχαν διόδια σε κάθε καταχώρηση που γίνεται από τα διάφορα μέλη, το οδόστρωμα αφ' ενός θα ήταν σε καλύτερη κατάσταση, αφ' ετέρου ο κάθε οδοιπόρος θα έπρεπε να ελαττώσει κομματάκι και την ταχύτητά του για να σταματήσει στο e-pass.

Ομολογώ πως συνέβησαν πολλά τον τελευταίο καιρό, παρ' ότι η φυσιολογία του χρονικού ειρμού & συρμού, δεν προδιέθετε εκτροχιασμούς. Δεν βαριέσαι ? Όλα για τους ανθρώπους είναι και είμαι απόλυτα έτοιμος, σαν από πάντα, να αναλάβω όσες ευθύνες μου αναλογούν και όσα ο χρόνος θα μου φορτώσει.

Αν επιχειρήσω τώρα να αναλωθώ, αναλύοντας την σημασιολογική δυναμική του "εν δυνάμει" timing, μάλλον θα καταλήξω γραφικός. Εν' τούτις, ήρθε η ώρα πλέον, να παραθέσω το δικό μου σχόλιο, για 'κείνο που σας έλεγα την 12 Σεπτεμβρίου από την Θεσσαλονίκη.

quote:
Γουστάρω πολύ εκείνη την διαφήμιση της πορτοκαλάδας. Ξέρετε, εκείνη με τον τύπο που λέει : «Μπαμ-Μπάτσα!»


Ο καθείς πλέον μπορεί ευλόγως να διαπιστώσει, πως το "Μπαμ-Μπάτσα" του τύπου της πορτοκαλάδας, διόλου δεν διαφέρει από το "Τοκ τοκ" του Τανούκι. Και τούτο γιατί, το εκπληκτικό ουσιώδες αποτύπωμα που αφήνει ο ήχος, τόσο ενός ξεγυρισμένου σκαμπιλιού όσο και του χτυπήματος μιας πόρτας, είναι εξίσου ίδιο και στις δύο περιπτώσεις. Τι "μπαμ" δηλ. τι "τοκ" ? Το ίδιο λέμε. Αν αυτό το τελευταίο συνδιαστεί με το αναπάντεχο του στιγμιαίου θαύματος, τα πράγματα γίνονται ακόμη πιο κατανοητά, ακόμη και για τους μπούφους μαθητές του Ιησού.

καρδιά λεφτά δεν θέλει, για να πει το σ' αγαπώ" ψωνάρες μου, είτε το θέλετε, είτε όχι. Θέλει "Μπαμ-μπάτσα" & "τοκ τοκ" δηλ.

Άλλο μια ζωή μ' αντάρα / κι άλλο σπελ σε μουλαντάρα*

Έγινε, τα λέμε...

Deva Parinito

*Συνήθως αποφεύγω να χρησιμοποιώ ινδοπρεπείς λέξεις που δεν αντιλαμβάνεται η μπουρτζοβλαχιά. Εν' τούτις, χθες το βράδυ, μια καλή φίλη φρόντισε να μου την μάθει κι αυτή. Ας είναι καλά. Τι να πω ? Την ευχαριστώ...

Edited by - 3rdThief on 30/10/2005 18:04:23