- ΔΥΝΑΜΕΘΑ ΝΑ ΔΩΣΟΥΜΕ ?? / Η ΕΥΘYΝΗ ΤΗΣ ΠΡΟΣΦΟΡΑΣ... - .-= Η ΨΥΧΗ =-.
ΚΑΛΕ ΜΟΥ ΦΙΛΕ Odysseus_nemo ΚΑΤΑ ΒΑΣΗ ΔΕΝ ΔΙΑΦΩΝΟΥΜΕ ΑΛΛΑ ΣΕ ΚΑΠΟΙΟ ΣΗΜΕΙΟ ΑΝΑΦΕΡΕΙΣ (ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΗΝ ΠΑΡΑΒΟΛΗ ΠΟΥ ΜΑΣ ΠΑΡΕΘΕΣΕΣ)....
quote:ΕΑΝ ΠΑΡΟΥΜΕ ΣΗΜΕΙΟΛΟΓΙΚΑ ΤΗΝ ΑΝΑΦΟΡΑ ΣΟΥ ΔΙΝΕΙ (Η ΜΗΛΙΑ ΜΕΤΑΦΟΡΙΚΑ ΑΥΤΟΣ ΠΟΥ ΔΥΝΑΤΑΙ ΝΑ ΔΩΣΕΙ) ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΕΧΕΙ ΣΕ ΑΦΘΟΝΙΑ H TEΛΟΣ ΠΑΝΤΟΝ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΔΕΝ ΣΤΕΡΕΙΤΑΙ....
AVATARGR δεν μπορείς να δώσεις κάτι που δεν έχεις (εκτός από αέρα). Δίνεις από το ψυχικό απόθεμα που διαθέτεις και βάσει της βιοθεωρίας σου. Και η μηλιά αυτό κάνει : δίνει αυτό που έχει... μέχρι και τον εαυτό της.
ΔΕΝ ΔΙΔΕΙ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΔΕΝ ΤΟΥ ΠΕΡΙΣΕΥΕΙ....
ΑΚΟΜΑ ΚΑΙ ΣΑΝ ΞΥΛΟ (ΚΟΥΤΣΟΥΡΟ) ΜΠΟΡΟΥΝ ΠΟΛΛΟΙ ΝΑ ΚΑΘΙΣΟΥΝ ΝΑ ΑΝΑΠΑΥΘΟΥΝ (ΔΕΝ ΧΑΝΕΙ ΤΙΠΟΤΑ ΑΚΟΜΑ ΚΑΙ ΤΟΤΕ)..
ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ.
ΑΝ ΝΙΩΣΕΙΣ ΤΗΝ ΣΚΙΑ ΣΟΥ ΝΑ ΦΕΥΓΕΙ ΜΗΝ ΓΥΡΙΣΕΙΣ ΠΙΣΩ ΝΑ ΤΗΝ ΚΟΙΤΑΞΕΙΣ
quote:
ΕΑΝ ΠΑΡΟΥΜΕ ΣΗΜΕΙΟΛΟΓΙΚΑ ΤΗΝ ΑΝΑΦΟΡΑ ΣΟΥ ΔΙΝΕΙ (Η ΜΗΛΙΑ ΜΕΤΑΦΟΡΙΚΑ ΑΥΤΟΣ ΠΟΥ ΔΥΝΑΤΑΙ ΝΑ ΔΩΣΕΙ) ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΕΧΕΙ ΣΕ ΑΦΘΟΝΙΑ H TEΛΟΣ ΠΑΝΤΟΝ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΔΕΝ ΣΤΕΡΕΙΤΑΙ....ΔΕΝ ΔΙΔΕΙ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΔΕΝ ΤΟΥ ΠΕΡΙΣΕΥΕΙ....
AVATARGR πιστεύεις πως κάποιος δίνει αυτό που δεν του περισσεύει;
Προσωπικά πιστεύω πως ΟΧΙ. Δίνεις μέχρι εκεί που αντέχεις. Ως τον εαυτό σου. Και η μηλιά, στο παράδειγμα, έδωσε ως τον εαυτό της (το κούτσουρο). Υπάρχει μια ρήση, "ουκ αν λάβεις τι παρά του μη έχοντος", που σε ελεύθερη μετάφραση αποδίδεται ως εξής : "Δεν μπορείς να πάρεις κάτι από αυτόν που δεν (το) έχει". Το αντίστοιχο στο "δώσιμο" είναι πως δεν μπορείς να δώσεις κάτι που δεν έχεις.
Στερείσαι πράγματα (η μηλιά στερήθηκε μήλα, κλαδιά, κορμό) για να δώσεις μέχρι και τον εαυτό σου (η μηλιά έδωσε την ευχαρίστηση που δίνει το κούτσουρο στον κουρασμένο, ο οποίος κάθεται πάνω του, όντας η ίδια κούτσουρο).
ΑΝ ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΔΡΟΜΟΣ Ή ΑΥΤΟΣ ΠΟΥ ΠΗΡΕΣ ΔΕ ΣΟΥ ΑΡΕΣΕΙ, ΤΟΤΕ ΧΑΡΑΞΕ ΤΟΝ ΔΙΚΟ ΣΟΥ
Odysseus_Nemo
quote:
ΑΚΟΜΑ ΚΑΙ ΣΑΝ ΞΥΛΟ (ΚΟΥΤΣΟΥΡΟ) ΜΠΟΡΟΥΝ ΠΟΛΛΟΙ ΝΑ ΚΑΘΙΣΟΥΝ ΝΑ ΑΝΑΠΑΥΘΟΥΝ (ΔΕΝ ΧΑΝΕΙ ΤΙΠΟΤΑ ΑΚΟΜΑ ΚΑΙ ΤΟΤΕ)..
Ωσ προς αυτό κάνει την αξία της προσφοράς της μεγαλύτερη, επειδή αυτό που προσφέρει στον έναν μπορεί ωφελήσει και περισσότερους. Η πιο απλή προσφορά αγγίζει την πραγματική ανάγκη κάποιου : την καθημερινή ψυχική και σωματική ανάταση.
quote:
Λοιπόν', είπε η μηλιά ισιάζοντας τον εαυτό της όσο πιο πολύ μπορούσε, 'λοιπόν, ένα παλιοκούτσουρο είναι καλό για να κάθεσαι και να αναπαύεσαι. Έλα, Αγόρι, κάθισε. Κάθισε και ξεκουράσου'.
Κατά βάση, αυτό θέλουμε, κάτι να μας αναπαύσει : ένα κούτσουρο για να καθίσουμε, μια καλή κουβέντα για να ηρεμήσουμε, έναν καλό λόγο για ενθάρρυνση, έναν στόχο για να συνεχίσουμε, μια συνδρομή βοήθειας για να προσπαθήσουμε από εκεί και κάτω και λίγη αγάπη ώστε να ζήσουμε με κέφι.
Δεν νομίζω ότι με τα παραπάνω στερείσαι κάτι ή δεν μπορείς να δώσεις. Πιστεύω πως το νόημα της παραπάνω παραγράφου δίνει τη βάση της προσφοράς και με ποια οπτική γωνία πρέπει να "κρίνουμε" αν αξίζει αυτό που δίνουμε.
Βέβαια υπάρχει ο αντίλογος : ο άλλος θα καταλάβει το νόημα της πράξης μας; Αυτό που του "δίνουμε" θα το "χρησιμοποιήσει" για καλό;
Κανείς δεν μπορεί να εγγυηθεί για την ανθρώπινη φύση. Είναι ένας παράγοντας μεταβλητός, απρόβλεπτος (χαοτικός) και συχνά καταλυτικός.
Είναι βελτιώσιμος αλλά και μη βελτιώσιμος.
Ας μην κρίνουμε αν κάποιος αξίζει την βοήθειά μας αλλά αν η βοήθειά μας είναι χρήσιμη γι' αυτόν. Όχι με το αν είναι χρήσιμη βάσει του τύπου του και των συνθηκών ζωής του, αλλά αν σαν προσφορά μπορεί να τον ωφελήσει.
Από 'κει και πέρα πως ο άλλος θα την "εκμεταλλευτεί" είναι της δικής του "διάνοιας".
ΑΝ ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΔΡΟΜΟΣ Ή ΑΥΤΟΣ ΠΟΥ ΠΗΡΕΣ ΔΕ ΣΟΥ ΑΡΕΣΕΙ, ΤΟΤΕ ΧΑΡΑΞΕ ΤΟΝ ΔΙΚΟ ΣΟΥ
Odysseus_Nemo
Καταρχήν σαν νέο μέλος χαιρετώ την παρέα σας. Στο θέμα το οποίο έχεις ανοίξει, τα ερωτήματα είναι πάρα πολύ σοβαρά και σαφώς κάποιος προτού ξεκινήσει οποιαδήποτε μορφής προσφορά, και ιδίως όταν αυτή αφορά πνευματικό έργο, πρέπει να τα έχει κάνει στον εαυτό του.
Είναι πιθανόν σαν ένα είδος προδοσίας να στηρίζεις κάποιον και μετά να αποτραβιέσαι και να σιωπάς επειδή τα θεμέλια της υπομονής, γνώσης, αντοχής δεν ήταν αρκετά ισχυρά ώστε να τελειώσεις το έργο σου. Είναι άσκημο ακόμα και όταν η αρχή έγινε με τις καλύτερες προθέσεις και με τα πιο αγνά κίνητρα. Θα ήταν πιο χρήσιμο να είχε γίνει από την αρχή μια αξιολόγηση εσωτερικών δυνάμεων. Ίσως και λιγότερο επώδυνο στην θέα της επικείμενης πτώσης. Για την περίπτωση βέβαια της ελαφριάς συνείδησης, δεν το συζητάω καν είναι έως απαράδεκτο.
Το ερώτημα για το αν τελικά θα προσφέρουμε ή όχι νομίζω ότι εξαρτάται κατά περίπτωση. Νομίζω ότι πρέπει να προσφέρουμε μόνο όταν το κάνουμε με χαρά και ψυχική υγεία. Σε κάθε άλλη περίπτωση νομίζω πως αργά ή γρήγορα το έργο που ούτως ή άλλως κουράζει θα μας καταβάλλει και τελικά θα τα παρατήσουμε. Τον χρόνο θα τον καθορίσουν τα αποθέματα που έχει ο καθένας μέσα του. Αυτή η χαρά κατά την άποψή μου εξαρτάται από την αγάπη που έχουμε για το άτομο στο οποίο την προσφέρουμε και από την αγάπη και οικειότητα που έχουμε στο ποιον της προσφοράς.
Πάντως κατά την δική μου άποψη, η καλύτερη προσφορά (σε πνευματικό επίπεδο) είναι, πριν από οποιαδήποτε συμβουλή ή καθοδήγηση, να ακούς και να παρατηρείς τον άλλο προσεκτικά. Νομίζω πως είναι δυνατόν αρκετές από τις απαντήσεις που χρειάζονται σε κάποια ζητήματα ή ερωτήματα να είναι ήδη στην γνώση του και απλά να μην μπορεί ή να μην θέλει να τα δει. Με άλλα λόγια, είναι δυνατόν να βοηθάς και να ‘‘καθοδηγείς’’ μέσα από τις εμπειρίες και γνώσεις του ιδίου.
Κατά τον τρόπο αυτό, διακριτικό κατά την άποψή μου, μπορεί να γίνει κάποιος αυτάρκης στις δικές του δυνάμεις. Νομίζω δε, πως με τον τρόπο αυτό προστατεύουμε και τον εαυτό μας από κάθε είδος αναμενόμενου ανταλλάγματος. Ίσως ακόμα είναι ένας τρόπος για να δοκιμάζουμε το εγώ μας στα πραγματικά κίνητρα που μας ωθούν στην προσφορά.
Γιατί εδώ που τα λέμε, κανείς δεν ζήτησε δεκανίκι στην ζωή του… και όταν δεν το έχει να μην σου φωνάξει και λίγο… να μην σε σκουντήσει για να δώσει το δυναμικό του παρόν ?
Φιλικά,
Trovadouros.
Η άποψη μου σχετικά με το θέμα είναι οτι το κέντρο βάρους δεν πέφτει σε αυτόν που δίνει και γιατί το κάνει αλλά σε αυτόν που ζητά ή που παίρνει.
Πιστέυω οτι σε περιπτώσεις ψυχικής βοήθειας οι απόψεις μας πρέπει να είναι πολύ περιορισμένες. Το ιδανικότερο θα ήταν να ακούσουμε τον άλλον στην δύσκολη στιγμή του και να τον βοηθήσουμε αν μπορούμε να καταλήξει κάπου μόνος του.
Σε συνθήκες εντασης τα γεγονότα παραποιούνται, τα συναισθήματα συγχέονται και οι πληροφορίες που δίνουμε ή παίρνουμε δεν είναι σαφείς. Επομένως και τα όποια συμπεράσματα μπορεί να είναι λανθασμένα.
Επίσης μια ιδέα ή μια πράξη που ταιρίαζει σε εμάς και θα την ακολουθούσαμε μπορεί να αποβεί καταστροφική για τον άλλον.
Νομίζω οτι σε αυτή την περίπτωση το να στηριχθούμε σε κάποιον άλλο ή το να επιτρέψουμε να εξαρτηθεί κάποιος απο εμάς είναι λάθος.
Οσον σφορά την οικονομική προσφορά αν όντως υπάρχει πρόβλημα και μπορούμε να βοηθήσουμε γιατί να μην το κάνουμε?
φιλικά
ΚΑΛΕ ΜΟΥ ΦΙΛΕ Odysseus_nemo ΘΑ ΔΙΑΦΩΝΙΣΩ ΣΕ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΑΝΑΦΕΡΕΙΣ...
quote:Η ΑΝΤΟΧΗ ΣΟΥ ΕΙΝΑΙ ΜΕΧΡΙ ΕΚΕΙ ΠΟΥ ΝΑ ΜΗΝ ΣΤΕΡΙΣΕΙΣ ΚΑΤΙ ΑΠΟ ΤΟΝ ΕΑΥΤΟΝ ΣΟΥ...
AVATARGR πιστεύεις πως κάποιος δίνει αυτό που δεν του περισσεύει;
Προσωπικά πιστεύω πως ΟΧΙ. Δίνεις μέχρι εκεί που αντέχεις. Ως τον εαυτό σου. Και η μηλιά, στο παράδειγμα, έδωσε ως τον εαυτό της (το κούτσουρο). Υπάρχει μια ρήση, "ουκ αν λάβεις τι παρά του μη έχοντος", που σε ελεύθερη μετάφραση αποδίδεται ως εξής : "Δεν μπορείς να πάρεις κάτι από αυτόν που δεν (το) έχει". Το αντίστοιχο στο "δώσιμο" είναι πως δεν μπορείς να δώσεις κάτι που δεν έχεις.
ΤΑΥΤΟΧΡΟΝΑ ΚΑΙ Η ΠΡΟΣΦΟΡΑ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΜΟΝΟ ΓΙΑ ΕΝΑ ΑΤΟΜΟ ΑΛΛΑ ΝΑ ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΣ ΓΙΑ ΟΣΟΥΣ ΔΥΝΑΣΑΙ ΝΑ ΔΩΣΕΙΣ ΚΑΙ ΣΕ ΟΣΟΥΣ ΕΧΟΥΝ ΑΝΑΓΚΗ.
ΦΙΛΕ Trovadouros ΑΝΑΦΕΡΕΙΣ ΚΑΤΙ ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ ΑΡΚΕΤΑ ΣΟΒΑΡΟ...
quote:ΦΙΛΕ ΣΩΣΤΑ ΤΟ ΛΕΣ...
Είναι πιθανόν σαν ένα είδος προδοσίας να στηρίζεις κάποιον και μετά να αποτραβιέσαι και να σιωπάς επειδή τα θεμέλια της υπομονής, γνώσης, αντοχής δεν ήταν αρκετά ισχυρά ώστε να τελειώσεις το έργο σου. Είναι άσκημο ακόμα και όταν η αρχή έγινε με τις καλύτερες προθέσεις και με τα πιο αγνά κίνητρα. Θα ήταν πιο χρήσιμο να είχε γίνει από την αρχή μια αξιολόγηση εσωτερικών δυνάμεων. Ίσως και λιγότερο επώδυνο στην θέα της επικείμενης πτώσης. Για την περίπτωση βέβαια της ελαφριάς συνείδησης, δεν το συζητάω καν είναι έως απαράδεκτο.
ΝΑ ΛΕΣ ΠΩΣ ΒΟΗΘΑΣ ΚΑΙ ΜΕΤΑ ΝΑ ΑΠΟΤΡΑΒΙΕΣΑΙ...
ΑΥΤΟ ΕΙΝΑΙ ΜΕΣΑ ΣΤΗΝ ΕΥΘΥΝΗ ΠΟΥ ΑΝΑΦΕΡΩ...
ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ.
ΑΝ ΝΙΩΣΕΙΣ ΤΗΝ ΣΚΙΑ ΣΟΥ ΝΑ ΦΕΥΓΕΙ ΜΗΝ ΓΥΡΙΣΕΙΣ ΠΙΣΩ ΝΑ ΤΗΝ ΚΟΙΤΑΞΕΙΣ
quote:
Η ΑΝΤΟΧΗ ΣΟΥ ΕΙΝΑΙ ΜΕΧΡΙ ΕΚΕΙ ΠΟΥ ΝΑ ΜΗΝ ΣΤΕΡΙΣΕΙΣ ΚΑΤΙ ΑΠΟ ΤΟΝ ΕΑΥΤΟΝ ΣΟΥ...
Σε αυτό έχεις δίκιο. Γι΄ αυτό και πρέπει να ξέρουμε αν εμείς μπορούμε και μέχρι ποιο σημείο. Δεν είμαστε θεοί για να αντέχουμε επ' άπειρον, ούτε μηχανές ώστε να είμαστε ακούραστοι. Πάντα υπάρχει κάποιο σημείο καμπής. Αν το αναγνωρίσουμε στον εαυτό μας και πούμε στον άλλο "Συγνώμη φίλε, μέχρι εδώ μπορώ", δεν νομίζω ότι τον προδίδεις. Ίσα - ίσα που από την αντίδρασή του μπορείς να δεις αν μέχρι τώρα έκανες κάτι ωφέλιμο προς αυτόν. Η ειλικρίνεια απέναντι στον εαυτό σου και στον άλλον είναι η ευθύνη σου.
Ως προς το άλλο πρόσωπο νομίζω ότι ισχύει το παρακάτω...
quote:
Κανείς δεν μπορεί να εγγυηθεί για την ανθρώπινη φύση. Είναι ένας παράγοντας μεταβλητός, απρόβλεπτος (χαοτικός) και συχνά καταλυτικός.
Είναι βελτιώσιμος αλλά και μη βελτιώσιμος.Ας μην κρίνουμε αν κάποιος αξίζει την βοήθειά μας αλλά αν η βοήθειά μας είναι χρήσιμη γι' αυτόν. Όχι με το αν είναι χρήσιμη βάσει του τύπου του και των συνθηκών ζωής του, αλλά αν σαν προσφορά μπορεί να τον ωφελήσει.
Από 'κει και πέρα πως ο άλλος θα την "εκμεταλλευτεί" είναι της δικής του "διάνοιας".
ΑΝ ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΔΡΟΜΟΣ Ή ΑΥΤΟΣ ΠΟΥ ΠΗΡΕΣ ΔΕ ΣΟΥ ΑΡΕΣΕΙ, ΤΟΤΕ ΧΑΡΑΞΕ ΤΟΝ ΔΙΚΟ ΣΟΥ
Odysseus_Nemo
ΦΙΛΕ ΝΟΥ Odysseus_nemo ΜΙΑ ΚΑΙ ΜΙΛΑΜΕ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΥΘΥΝΗ ΑΛΛΑ ΤΑΥΤΟΧΡΟΝΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΓΝΩΣΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΡΟΣΦΟΡΑ (ΤΗΝ ΟΠΟΙΑ ΠΡΟΣΦΟΡΑ) ΔΙΑΒΑΣΑ ΣΕ ΚΑΤΙ ΑΠΟΚΟΜMΑΤΑ ΑΠΟ ΕΦHΜΕΡΙΔΕΣ ΠΟΥ ΕΧΩ ΠΑΛΑΙΕΣ (3 ΕΤΩΝ)..
ΕΚΕΙ ΔΙΑΒΑΣΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΡΟΣΦΟΡΑ ΠΟΥ ΕΙΧΑΝ ΚΑΝΕΙ ΠΟΛΛΕΣ ΕΤΑΙΡΕΙΕΣ ΦΑΡΜΑΚΩΝ ΣΤΗΝ ΑΦΡΙΚΗ..
ΑΛΛΑ ΔΥΣΤΥΧΩΣ ΤΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ ΤΗΣ ΑΡΡΩΣΤΙΑΣ ΔΕΝ ΣΤΑΜΑΤΑΓΕ ΠΑΡΑ ΤΙΣ ΑΝΤΙΒΙΩΣΕΙΣ ΠΟΥ ΕΠΕΡΝΑΝ....
ΜΕΤΑ ΑΠΟ ΠΟΛΛΟΥΣ ΘΑΝΑΤΟΥΣ ΚΑΤΑΛΑΒΑΝ ΤΟ ΛΑΘΟΣ ΤΟΥΣ...
ΤΟ ΝΕΡΟ ΠΟΥ ΕΠΙΝΑΝ ΤΗΝ ΑΝΤΙΒΙΩΣΗ ΗΤΑΝ ΜΟΛΥΣΜΕΝΟ....
ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ.
ΑΝ ΝΙΩΣΕΙΣ ΤΗΝ ΣΚΙΑ ΣΟΥ ΝΑ ΦΕΥΓΕΙ ΜΗΝ ΓΥΡΙΣΕΙΣ ΠΙΣΩ ΝΑ ΤΗΝ ΚΟΙΤΑΞΕΙΣ
quote:
ΕΚΕΙ ΔΙΑΒΑΣΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΡΟΣΦΟΡΑ ΠΟΥ ΕΙΧΑΝ ΚΑΝΕΙ ΠΟΛΛΕΣ ΕΤΑΙΡΕΙΕΣ ΦΑΡΜΑΚΩΝ ΣΤΗΝ ΑΦΡΙΚΗ..
ΑΛΛΑ ΔΥΣΤΥΧΩΣ ΤΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ ΤΗΣ ΑΡΡΩΣΤΙΑΣ ΔΕΝ ΣΤΑΜΑΤΑΓΕ ΠΑΡΑ ΤΙΣ ΑΝΤΙΒΙΩΣΕΙΣ ΠΟΥ ΕΠΕΡΝΑΝ....ΜΕΤΑ ΑΠΟ ΠΟΛΛΟΥΣ ΘΑΝΑΤΟΥΣ ΚΑΤΑΛΑΒΑΝ ΤΟ ΛΑΘΟΣ ΤΟΥΣ...
ΤΟ ΝΕΡΟ ΠΟΥ ΕΠΙΝΑΝ ΤΗΝ ΑΝΤΙΒΙΩΣΗ ΗΤΑΝ ΜΟΛΥΣΜΕΝΟ....
Αλίμονο εάν κατηγορούμε ανθρώπους για λάθη ανθρώπινα...
Ας τους συγχαρούμε για την τόλμη να παραδεχτούν που οφείλεται το λάθος τους και όχι να τους κατηγορούμε για μια βοήθεια που αποδείχτηκε ημιτελής.
Βοηθάμε κάποιον με το να υποδεικνύουμε τα θετικά του και υπενθυμίζοντας τα λάθη του. Όχι με το να του επιφορτίζουμε μόνο τα αρνητικά.
Μη φορτώνεις θανάτους παιδιών στις εταιρείες που προσπάθησαν να βοηθήσουν. Φόρτωσέ τους στις εταιρείς που ούτε καν σκέφθηκαν να μπουν στη διαδικασία της προσφοράς.
Η κατηγορία είναι εύκολη όπως η κατηφόρα.
Η αθώωση και η συγχώρεση πιο δύσκολες και από την "κάθετη" ανηφόρα.
Φίλε μου, συγνώμη, το παράδειγμά σου δεν λέει τίποτα. Είνα μια εύκολη δικαιολογία για όσους δεν θέλουν να προσφέρουν και στέκονται στα "μήπως..." και "εάν..." .
Δεν καταφέρομαι προσωπικά εναντίον σου, ούτε στο ήθος που διαπνέει, γενικά, το γραπτό σου. Είμαι πολέμιος στη στάση της παρατεταμένης ολιγωρίας και αναποφασιστικότητας.
Ευθύνη σημαίνει να παραδεχτείς το λάθος στα μέτρα του και να το διορθώσεις.
Προφορά σημαίνει να δίνεις αυτό που μπορείς, όπως μπορείς με γνώμονα την ωφέλεια.
ΑΝ ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΔΡΟΜΟΣ Ή ΑΥΤΟΣ ΠΟΥ ΠΗΡΕΣ ΔΕ ΣΟΥ ΑΡΕΣΕΙ, ΤΟΤΕ ΧΑΡΑΞΕ ΤΟΝ ΔΙΚΟ ΣΟΥ
Odysseus_Nemo
ΚΑΛΕ ΜΟΥ ΦΙΛΕ Odysseus_nemo ΕΔΩ ΘΑ ΔΙΑΦΩΝΙΣΩ ΠΛΗΡΩΣ ΜΑΖΙ ΣΟΥ...
ΔΗΛΑΔΗ ΜΙΑ ΦΑΡΜΑΚΕΥΤΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ Η ΟΠΟΙΑ ΘΕΛΕΙ ΝΑ ΛΕΓΕΤΑΙ ΠΩΣ ΘΕΡΑΠΕΥΕΙ ΤΟΝ ΑΝΘΡΩΠΙΝΟ ΠΟΝΟ ΚΑΙ ΤΗΝ ΑΡΡΩΣΤΙΑ ΔΕΝ ΕΠΡΕΠΕ ΝΑ ΤΟ ΓΝΩΡΙΖΕΙ ΑΥΤΟ ??????
ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ Η ΕΥΘΥΝΗ ??????
ΑΛΛΑ ΤΟ ΚΑΛΛΙΤΕΡΟ ΤΟ ΦΥΛΑΞΑ ΓΙΑ ΤΟ ΤΕΛΟΣ...
Η ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΑΥΤΗ ΟΠΩΣ ΚΑΙ ΑΡΚΕΤΕΣ ΑΛΛΕΣ ΕΔΩΣΑΝ ΦΑΡΜΑΚΑ ΠΟΥ ΕΙΧΑΝ ΛΗΞΗ ΕΝΑ ΧΡΟΝΟ ΠΡΙΝ.....
FΤΟ ΚΑΚΟ ΠΟΥ ΕΚΑΝΑΝ ΗΤΑΝ ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΟ ΑΠΟ ΤΗΝ ΒΟΗΘΕΙΑ ΠΟΥ ΕΔΩΣΑΝ...
ΒΟΗΘΕΙΑ ΝΑΙ ΤΗΝ ΕΥΘΥΝΗ ΚΑΠΟΥ ΤΗΝ ΕΧΑΣΑΝ...
ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ.
ΥΓ. ΣΤΑ ΜΙΚΡΑ ΤΩΝ ΕΦΗΜΕΡΙΔΩΝ ΒΡΙΣΚΕΙ ΚΑΝΕΝΑΣ ΕΑΝ ΨΑΞΕΙ ΜΕ ΠΡΟΣΟΧΗ ΠΟΛΛΑ ΤΕΤΟΙΑ ΓΕΓΟΝΟΤΑ...
ΑΝ ΝΙΩΣΕΙΣ ΤΗΝ ΣΚΙΑ ΣΟΥ ΝΑ ΦΕΥΓΕΙ ΜΗΝ ΓΥΡΙΣΕΙΣ ΠΙΣΩ ΝΑ ΤΗΝ ΚΟΙΤΑΞΕΙΣ
Λίγες σκέψεις διαβάζοντας την παρακάτω πρόταση
quote:
Η ΑΝΤΟΧΗ ΣΟΥ ΕΙΝΑΙ ΜΕΧΡΙ ΕΚΕΙ ΠΟΥ ΝΑ ΜΗΝ ΣΤΕΡΗΣΗΣ ΚΑΤΙ ΑΠΟ ΤΟΝ ΕΑΥΤΟΝ ΣΟΥ...
Κατά την δική μου άποψη πάντα
Όταν δεν στερείς κάτι από τον εαυτό σου τότε η προσφορά γίνεται σχετικά εύκολα
Όταν η προσφορά γίνεται από το υστέρημα σου τότε τα πράγματα δυσκολεύουν
Όταν η προσφορά γίνεται με πραγματική στέρηση τότε αρχίζεις να παίζεις στα όρια της αντοχής σου.
Και στις τρεις περιπτώσεις είναι δυνατό να έχεις την χαρά και την ικανοποίηση της προσφοράς. Και στις τρεις περιπτώσεις μπορείς να βγεις τελείως ζημιωμένος και εκτός προϋπολογισμού. Και στις τρεις περιπτώσεις μπορεί να βοηθήσεις ή να βρεθείς υπόλογος των πράξεών σου, είτε απέναντι στον εαυτό σου είτε στον συνάνθρωπο σου.
Φιλικά,
Trovadouros
ΦΙΛΕ ΜΟΥ Trovadouros Η ΑΝΑΦΟΡΑ ΣΟΥ..
quote:ΝΟΜΙΖΩ ΠΩΣ ΤΑ ΕΙΠΕΣ ΜΕ ΤΟ ΚΑΛΙΤΕΡΟ ΤΡΟΠΟ...
Όταν δεν στερείς κάτι από τον εαυτό σου τότε η προσφορά γίνεται σχετικά εύκολα
Όταν η προσφορά γίνεται από το υστέρημα σου τότε τα πράγματα δυσκολεύουν
Όταν η προσφορά γίνεται με πραγματική στέρηση τότε αρχίζεις να παίζεις στα όρια της αντοχής σου.Και στις τρεις περιπτώσεις είναι δυνατό να έχεις την χαρά και την ικανοποίηση της προσφοράς. Και στις τρεις περιπτώσεις μπορείς να βγεις τελείως ζημιωμένος και εκτός προϋπολογισμού. Και στις τρεις περιπτώσεις μπορεί να βοηθήσεις ή να βρεθείς υπόλογος των πράξεών σου, είτε απέναντι στον εαυτό σου είτε στον συνάνθρωπο σου.
ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΜΕΤΡΑΕΙ ΝΑ ΒΟΗΘΗΣΕΙΣ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ ΚΑΙ ΟΧΙ ΕΠΙΦΑΝΙΑΚΑ...
ΣΥΜΦΩΝΩ ΜΑΖΙ ΣΟΥ..
ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ.
ΑΝ ΝΙΩΣΕΙΣ ΤΗΝ ΣΚΙΑ ΣΟΥ ΝΑ ΦΕΥΓΕΙ ΜΗΝ ΓΥΡΙΣΕΙΣ ΠΙΣΩ ΝΑ ΤΗΝ ΚΟΙΤΑΞΕΙΣ
quote:
ΔΗΛΑΔΗ ΜΙΑ ΦΑΡΜΑΚΕΥΤΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ Η ΟΠΟΙΑ ΘΕΛΕΙ ΝΑ ΛΕΓΕΤΑΙ ΠΩΣ ΘΕΡΑΠΕΥΕΙ ΤΟΝ ΑΝΘΡΩΠΙΝΟ ΠΟΝΟ ΚΑΙ ΤΗΝ ΑΡΡΩΣΤΙΑ ΔΕΝ ΕΠΡΕΠΕ ΝΑ ΤΟ ΓΝΩΡΙΖΕΙ ΑΥΤΟ ??????
H φαρμακευτική εταιρεία δεν έχει δικαίωμα να κάνει λάθος; Εδώ εμείς περπατάμε και πέφτουμε επειδή δεν είδαμε μια πέτρα ή υπολογίζαμε πως η πέτρα δεν θα μας έριχνε, πως απαιτούμε από την εταιρεία να γνωρίζει πάντα τα πάντα;!
quote:
ΑΛΛΑ ΤΟ ΚΑΛΛΙΤΕΡΟ ΤΟ ΦΥΛΑΞΑ ΓΙΑ ΤΟ ΤΕΛΟΣ...
Η ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΑΥΤΗ ΟΠΩΣ ΚΑΙ ΑΡΚΕΤΕΣ ΑΛΛΕΣ ΕΔΩΣΑΝ ΦΑΡΜΑΚΑ ΠΟΥ ΕΙΧΑΝ ΛΗΞΗ ΕΝΑ ΧΡΟΝΟ ΠΡΙΝ.....
Αν θυμάμαι καλά το φάρμακο γράφει "Ανάλωση κατά προτίμηση" ή "ημερομηνία λήξης". Και στις δυο περιπτώσεις η ημερομηνία λήξης είναι ενδεικτική. Υπάρχουν περιπτώσεις που προϊόντα αναλώθηκαν και δυο χρόνια από την ημερομηνία ληξης τους και δεν προκάλεσαν τίποτα, ούτε στομαχόπονο. Δεν βλέπω το άρθρο να γράφει για τις συνθήκες διατήρησης του φαρμάκου.
quote:
ΥΓ. ΣΤΑ ΜΙΚΡΑ ΤΩΝ ΕΦΗΜΕΡΙΔΩΝ ΒΡΙΣΚΕΙ ΚΑΝΕΝΑΣ ΕΑΝ ΨΑΞΕΙ ΜΕ ΠΡΟΣΟΧΗ ΠΟΛΛΑ ΤΕΤΟΙΑ ΓΕΓΟΝΟΤΑ...
Αλλά στις εφημερίδες και στα Μ.Μ.Ε είθισται η αλήθεια να είναι τέτοια που να κατηγορεί ακόμα και αν δεν απαιτείται.
Δεν δικαιολογώ τίποτα. Τον δικηγόρο του διαβόλου κάνω. Γιατί αυτό απαιτείται σε έναν υγιή διάλογο.
ΑΝ ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΔΡΟΜΟΣ Ή ΑΥΤΟΣ ΠΟΥ ΠΗΡΕΣ ΔΕ ΣΟΥ ΑΡΕΣΕΙ, ΤΟΤΕ ΧΑΡΑΞΕ ΤΟΝ ΔΙΚΟ ΣΟΥ
Odysseus_Nemo
Θα ήθελα να πω και γω την αποψή μου περι του θέματος. Όσον αφορά την πνευματική προσφορά εμένα μου συμβαίνει το εξής παράλογο. Πολλές φορές βρίσκομαι με ένα άτομο μπορεί γνωστό, μπορεί και άγνωστο και για κάποιο λόγο που δεν γνωρίζω ποιάνω αισθήματα και καταστάσεις που δεν μου έχει δώσει το δικαίωμα να το κάνω. Έτσι λοιπόν παρόλο που μπορεί να μην μου έχει αναφέρει ένα πρόβλημα, εγώ το λαμβάνω, το λέω και συγχρόνως τον συμβουλεύω. Η συμβουλή όμως δεν προέρχεται απο εμένα, δεν την αναλύω ούτε την σκέφτομαι απλώς βγαίνει απο μόνη της. Δυστυχώς έχει τύχει πολλές φορές να ταράξω κάποιον καθότι δεν είναι εύκολο να δεχτείς ότι γνώρισες κάποιον κι αυτός ο κάποιος με το έτσι θέλω μπήκε στα συναισθηματικά σου. Προσπάθησα λοιπόν να το ελέγξω να μην μου συμβαίνει αλλά δεν μπόρεσα. Δεν μπορώ να το προκαλέσω όταν θέλω εγώ π.χ όταν κάποιος μου ζητάει βοήθεια, και δεν μπορώ να το σταματήσω όταν έρχεται απο μόνο του. Κατέληξα λοιπόν στο συμπέρασμα ότι για κάποιον λόγο συμβαίνει αυτό και ότι για να συμβαίνει μάλλον πρέπει να γίνεται. Κάτω απο αυτή την κατάσταση λοιπόν, η οποία όταν συμβαίνει με εξαντλεί εντελώς και θέλω να κοιμάμαι επι ώρες μετά, είμαι σίγουρη ότι οι συμβουλές μου είναι σωστές καθότι δεν προέρχονται απο το μυαλό μου και πιθανόν την λανθασμένη μου αντίληψη αλλά απο κάτι ανώτερο. Το πρόβλημα είναι ότι μετά αδειάζουν τα δικά μου ψυχικά αποθέματα εντελώς και δεν έχω απο κάπου να τα γεμίσω.
Πέρα απο αυτό όμως πιστεύω ότι ο καλύτερος σύμβουλος στις καταστάσεις που βιώνουμαι είναι ο ίδιος μας ο εαυτός. Πιστεύω πως πρέπει πάνω απο όλα να εμπιστευόμαστε την φωνούλα μέσα μας η οποία πάντα έχει να μας δώσει την απάντηση για το τι πρέπει να κάνουμε και τι όχι, κι ότι είναι ο πιο έμπιστος πνευματικός μας σύμβουλος. Γιατί όσο καλή διάθεση και αν έχει ο άλλος και όσο κι αν θέλει να μας βοηθήσει, οι συμβουλές του δείνονται βάση της δικής του ψυχολογικής κατάστασης και βάση της δικής του αντίληψης περί της αντιμετώπισης ενός προβλήματος. Ότι είναι σωστό, θετικό και αποδοτικό για κάποιον δεν είναι απαραίτητα και για τον άλλον που λειτουργεί διαφορετικά απο εμάς.
Οστόσω όμως δεν νομίζω ότι η πνευματική βοήθεια είναι στο αν θα δώσεις σωστή συμβουλή στον άλλον ή όχι. Είναι πάνω απο όλα το ότι κάθησες και τον άκουσες, ότι ενδιαφέρθηκες για εκείνον, ότι την στιγμή που σου μίλαγε του κράτησες το χέρι και ότι δεν τον έκανες να νοιώσει μόνος την δύσκολη εκείνη στιγμή του. Την πνευματική βοήθεια την πήρε απο το ενδιαφέρον σου και την στήριξή σου, απο την αλληλεγκύη σου, και μπορεί η συμβουλή σου να ήταν λάθος αυτό όμως δεν σημαίνει ότι δεν του δόθηκε πνευματική βοήθεια. Δεν νομίζω λοιπόν ότι πρέπει να στερούμε όλο αυτό, στον φόβο μην πούμε κάτι λάθος. Εξάλου αυτός που μας ρωτάει, δεν μας ρωτάει πάντα γιατί πιστεύει ότι μπορεί να του πούμε κάτι που δεν πέρασε απο το μυαλό του. Μας ρωτάει γιατί δεχόμενος ή αντικρουόμενος τις συμβουλές μας και ακούγωντας τον εαυτό του να εκφράζει τους εσώτερους προβληματισμούς του, βοηθιέται συγχρόνος στο να συνηδιτοποιήσει τι ακριβώς τον προβληματίζει και να φτάσει στις δικές του απαντήσεις.
Για το αν δεχτούμε ή όχι τελικά μια συμβουλή είναι καθαρά δική μας υπευθυνότητα, ο άλλος καλοπροαίρετος είπε αυτό που πίστευε, υπεύθυνοι για τις πράξεις μας όμως είμαστε μόνο εμείς.
Θα έπρεπε να είμαστε προσεκτικοί μόνο σε ιδιαίτερες καταστάσεις που έχουμε να αντιμετοπίσουμε έναν άνθρωπο ιδιαίτερα επιρρεπή, που δεν έχει δημιουργήσει ακόμα την δική του ακέραια προσωπικότητα και που ενδεχομένος δεν πιστεύει στο εγώ του και την εσώτερη φωνή του (σ' ένα παιδί π.χ. που ακόμα διαμορφώνεται και έχει περισσότερη εμπιστοσύνη στον μεγαλυτερό του).
Γιατι κατα τ' άλλα, αν το καλοσκευτείτε, πόσοι απο εμάς ακολούθησαν συμβουλές άλλων χωρίς πρώτα να είναι σίγουροι ότι αυτό θέλουν;
Συνήθως κάνουμε ακριβώς το αντίθετο απο αυτό που μας λένε ότι πρέπει να κάνουμε, κι αυτό γιατί πολύ απλά η φωνή μέσα μας είναι πολύ δυνατότερη απο όλον τον περίγυρο.
Εγώ προσωπικά, όταν λειτουργώ κάτω απο νορμάλ καταστάσεις, αποφεύγω να συμβουλεύω. Εκείνο που κάνω είναι να προσπαθήσω να βοηθήσω τον άλλον να βρει την δική του απάντηση, κι αυτό το πετυχαίνω με το να του κάνω διάφορες ερωτήσεις προκειμένου να επεξεργάζεται τα στοιχεία που διαθέτει και ακούγωντας τις απαντήσεις του να έρχεται πιο κοντά στην συνηδητοποίηση του τι πραγματικά θέλει να κάνει. Πιστεύω ότι αυτός ο τρόπος είναι μια πιο ουσιαστική πνευματική βοήθεια απο το να κάθομαι να λέω τι θα έκανα εγώ στην θέση του, καθότι εγώ είμαι μια άλλη προσωπικότητα, με άλλα βιώματα και διαφορετική αντίληψη αντιμετώπισης της ζωής μου, και το εγώ μου σε καμοία περίπτωση δεν μπορεί να ταυτιστεί απόλυτα με το εγώ κάποιου άλλου.
ΦΙΛΕ ΜΟΥ Odysseus_nemo ΚΑΛΑ ΚΑΝΕΙΣ ΤΟΝ ΔΙΚΗΓΟΡΟ ΤΟΥ ΔΙΑΒΟΛΟΥ ΟΠΩΣ ΑΝΑΦΕΡΕΙΣ....
ΑΛΛΑ ΤΟ ΝΑ ΣΤΕΙΛΕΙ ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΙΣ ΓΝΩΣΗ ΤΗΣ ΛΗΓΜΕΝΑ (ΕΚΤΟΣ ΑΠΟ ΑΥΤΑ ΠΟΥ ΕΣΤΕΙΛΑΝ ΓΙΑ ΕΛΕΓΧΟ ΣΤΟΝ Π.Ο.Υ.)
Ε ΑΥΤΟ ΕΙΝΑΙ ΕΓΚΛΗΜΑ ΦΙΛΕ ΜΟΥ...
ΜΕ ΑΥΤΟΝ ΤΟΝ ΤΡΟΠΟ ΠΕΤΥΧΕ ΝΑ ΕΧΕΙ ΦΟΡΟΛΟΓΙΚΗ ΑΠΑΛΛΑΓΗ (ΕΝΝΟΩ ΠΑΝΤΑ ΠΩΣ ΗΤΑΝ ΚΑΝΟΝΙΚΑ -ΕΤΣΙ ΑΝΑΦΕΡΕ- ΚΑΙ ΟΧΙ ΛΗΓΜΕΝΑ) ΣΑΝ ΝΑ ΕΣΤΕΛΝΕ ΚΑΝΟΝΙΚΑ ΦΑΡΜΑΚΑ ΚΑΙ ΤΑΥΤΟΧΡΟΝΑ ΕΚΑΝΕ ΠΩΣ ΕΝΔΙΑΦΕΡΤΑΙ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΦΤΩΧΟΥΣ ΤΗΣ ΑΦΡΙΚΗΣ...
Η ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΗΣ Π.Ο.Ε. ΠΑΝΤΩΣ ΗΤΑΝ ΠΩΣ ΑΡΚΕΤΟΙ ΠΕΘΑΝΑΝ ΑΠΟ ΑΥΤΑ ΤΑ ΦΑΡΜΑΚΑ..
ΟΙ ΕΠΙΠΤΩΣΕΙΣ ΕΙΝΑΙ ΜΕΓΑΛΕΣ ΣΕ ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΥΣ ΣΕ ΑΥΤΗΝ ΤΗΝ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΠΟΥ ΗΤΑΝ ΑΥΤΟΙ ΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ...
ΝΑΙ ΑΛΛΑ ΤΑ ΚΕΡΔΗ ΑΠΟ ΤΙΣ ΦΟΡΟΑΠΑΛΛΑΓΕΣ ΤΕΡΑΣΤΙΑ...
ΤΗΝ ΕΙΔΗΣΗ ΤΗΝ ΠΝΙΞΑΝΕ ΣΤΑ ΜΙΚΡΑ ΤΩΝ ΕΙΔΗΣΕΩΝ..
ΕΑΝ ΕΣΥ ΤΗΝ ΛΕΣ ΥΠΕΘΥΝΗ ΠΡΟΣΦΟΡΑ ΑΥΤΗΝ ΔΙΚΑΙΟΜΑ ΣΟΥ ΦΙΛΕ ΜΟΥ...
Ο ΦΙΛΟΣ serenite ΑΝΑΦΕΡΕΙ...
quote:ΕΤΣΙ ΟΠΩΣ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΖΕΙΣ ΦΙΛΕ ΜΟΥ ΑΥΤΗΝ ΤΗΝ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ (ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΑΠΟΨΗ ΜΟΥ) ΕΙΝΑΙ ΣΩΣΤΗ....
Εγώ προσωπικά, όταν λειτουργώ κάτω απο νορμάλ καταστάσεις, αποφεύγω να συμβουλεύω. Εκείνο που κάνω είναι να προσπαθήσω να βοηθήσω τον άλλον να βρει την δική του απάντηση, κι αυτό το πετυχαίνω με το να του κάνω διάφορες ερωτήσεις προκειμένου να επεξεργάζεται τα στοιχεία που διαθέτει και ακούγωντας τις απαντήσεις του να έρχεται πιο κοντά στην συνηδητοποίηση του τι πραγματικά θέλει να κάνει. Πιστεύω ότι αυτός ο τρόπος είναι μια πιο ουσιαστική πνευματική βοήθεια απο το να κάθομαι να λέω τι θα έκανα εγώ στην θέση του, καθότι εγώ είμαι μια άλλη προσωπικότητα, με άλλα βιώματα και διαφορετική αντίληψη αντιμετώπισης της ζωής μου, και το εγώ μου σε καμοία περίπτωση δεν μπορεί να ταυτιστεί απόλυτα με το εγώ κάποιου άλλου.
ΝΑ ΠΕΡΝΕΙΣ ΤΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΚΑΙ ΝΑ ΤΟΝ ΠΡΟΤΡΕΠΕΙΣ ΝΑ ΒΡΗ ΤΗΝ ΔΙΚΗ ΤΟΥ ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΤΙΣ ΔΙΚΕΣ ΤΟΥ ΛΥΣΕΙΣ....
ΜΙΑ ΑΛΛΗ ΜΟΡΦΗ ΠΡΟΣΦΟΡΑΣ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗΣ...
ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ.
ΑΝ ΝΙΩΣΕΙΣ ΤΗΝ ΣΚΙΑ ΣΟΥ ΝΑ ΦΕΥΓΕΙ ΜΗΝ ΓΥΡΙΣΕΙΣ ΠΙΣΩ ΝΑ ΤΗΝ ΚΟΙΤΑΞΕΙΣ
Όμως φίλε μου άλλο το να βοηθάς και άλλο να καπηλεύεσαι την "αρωγή" προς ίδιον όφελος. Η πραγματική βοήθεια είναι αυτή που δεν περιμένει ανταλλάγματα και ωφελεί (δεν "οφειλεί";!).
Θα συμφωνήσω με τον/την serenite ότι
quote:
Για το αν δεχτούμε ή όχι τελικά μια συμβουλή είναι καθαρά δική μας υπευθυνότητα, ο άλλος καλοπροαίρετος είπε αυτό που πίστευε, υπεύθυνοι για τις πράξεις μας όμως είμαστε μόνο εμείς.
επίσης ότι
quote:
αυτός που μας ρωτάει, δεν μας ρωτάει πάντα γιατί πιστεύει ότι μπορεί να του πούμε κάτι που δεν πέρασε απο το μυαλό του. Μας ρωτάει γιατί δεχόμενος ή αντικρουόμενος τις συμβουλές μας και ακούγωντας τον εαυτό του να εκφράζει τους εσώτερους προβληματισμούς του, βοηθιέται συγχρόνος στο να συνηδιτοποιήσει τι ακριβώς τον προβληματίζει και να φτάσει στις δικές του απαντήσεις.
και τέλος
quote:
Θα έπρεπε να είμαστε προσεκτικοί μόνο σε ιδιαίτερες καταστάσεις που έχουμε να αντιμετοπίσουμε έναν άνθρωπο ιδιαίτερα επιρρεπή, που δεν έχει δημιουργήσει ακόμα την δική του ακέραια προσωπικότητα και που ενδεχομένος δεν πιστεύει στο εγώ του και την εσώτερη φωνή του (σ' ένα παιδί π.χ. που ακόμα διαμορφώνεται και έχει περισσότερη εμπιστοσύνη στον μεγαλυτερό του)... Συνήθως κάνουμε ακριβώς το αντίθετο απο αυτό που μας λένε ότι πρέπει να κάνουμε, κι αυτό γιατί πολύ απλά η φωνή μέσα μας είναι πολύ δυνατότερη απο όλον τον περίγυρο..... καθότι εγώ είμαι μια άλλη προσωπικότητα, με άλλα βιώματα και διαφορετική αντίληψη αντιμετώπισης της ζωής μου, και το εγώ μου σε καμοία περίπτωση δεν μπορεί να ταυτιστεί απόλυτα με το εγώ κάποιου άλλου.
Τα παραπάνω αποτελούν μια ουσιαστική προσέγγιση του θέματος.
ΑΝ ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΔΡΟΜΟΣ Ή ΑΥΤΟΣ ΠΟΥ ΠΗΡΕΣ ΔΕ ΣΟΥ ΑΡΕΣΕΙ, ΤΟΤΕ ΧΑΡΑΞΕ ΤΟΝ ΔΙΚΟ ΣΟΥ
Odysseus_Nemo
quote:
Όμως φίλε μου άλλο το να βοηθάς και άλλο να καπηλεύεσαι την "αρωγή" προς ίδιον όφελος. Η πραγματική βοήθεια είναι αυτή που δεν περιμένει ανταλλάγματα και ωφελεί (δεν "οφειλεί";!).
Συμφωνώ με αυτό που λές, η πραγματική βοήθεια είναι η βοήθεια που δίνεις χωρίς να περιμένεις κάποιο όφελος.
Αν το εξετάσουμε όμως λίγο βαθύτερα θα δούμε οτι σχεδόν πάντα όταν δίνουμε βοήθεια ωφελούμαστε κι εμείς επειδή ικανοποιούμε μια ανάγκη μας.
Αυτό είχε γίνει θέμα συζήτησης μου με ένα καλό φίλο ένα βράδυ πρίν λίγο καιρό.
Όταν δείς πχ στον δρόμο έναν επαίτη, πεινασμένο και ταλαιπωρημένο που σου ζητάει χρήματα σκέφτεσαι οτι θέλεις να του δώσεις.
Θέλεις να του δώσεις κάποια χρήματα για να τον βοηθήσεις ώστε να εξασφαλίσει το φαγητό του για εκείνη τη μέρα, για να συμβάλλεις λίγο κι εσύ στο να περάσει τη μέρα του έχοντας κάτι να φάει.
Από τον επαίτη λοιπόν εσύ δεν περιμένεις κάτι, να σου επιστρέψει ή να σου ανταποδώσει την βοήθεια που του δίνεις.
Παράλληλα όμως, η κίνηση που θα κάνεις για να τον βοηθήσεις ωφελεί κι εσένα κι εκείνον.
Εσένα σε ικανοποιεί επειδή ικανοποιεί την ανάγκη σου για να δώσεις τη βοήθεια σου σε έναν συνάνθρωπο που την χρειάζεται κι εκείνον επειδή τον βοηθάς.
Το θέμα όμως είναι στη συγκεκριμένη περίπτωση αν βοηθάς πράγματι τον επαίτη ή όχι με την κίνηση σου αυτή...
In anticipation of my resurrection...
ΚΑΛΟ ΘΑ ΕΙΝΑΙ Η ΟΠΟΙΑ ΒΟΗΘΕΙΑ ΔIΝΟΥΜΕ ΣΕ ΚΑΠΟΙΟΝ ΝΑ ΜΗΝ ΕΙΝΑΙ ΜΟΝΟ ΓΙΑ ΤΟ ΣΗΜΕΡΑ ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΓΙΑ ΤΟ ΑΥΡΙΟ..
ΝΟΜΙΖΩ ΠΩΣ Η ΠΑΡΟΙΜΙΑ...
ΜΗΝ ΔΙΝΕΙΣ ΣΕ ΚΑΠΟΙΟΝ ΕΝA ΨΑΡΙ ΓΙΑ ΝΑ ΦΑΕΙ ΣΗΜΕΡΑ...
ΜΑΘΕ ΤΟΥ ΝΑ ΨΑΡΕΥΕΙ...
ΤΑΙΡΙΑΖΕΙ ΕΔΩ..
ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ.
ΑΝ ΝΙΩΣΕΙΣ ΤΗΝ ΣΚΙΑ ΣΟΥ ΝΑ ΦΕΥΓΕΙ ΜΗΝ ΓΥΡΙΣΕΙΣ ΠΙΣΩ ΝΑ ΤΗΝ ΚΟΙΤΑΞΕΙΣ
quote:
.... η πραγματική βοήθεια είναι η βοήθεια που δίνεις χωρίς να περιμένεις κάποιο όφελος.
Αν το εξετάσουμε όμως λίγο βαθύτερα θα δούμε οτι σχεδόν πάντα όταν δίνουμε βοήθεια ωφελούμαστε κι εμείς επειδή ικανοποιούμε μια ανάγκη μας.
Δεν βρίσκω πουθενά το κακό στο γεγονός ότι η παροχή βοήθειας ικανοποιεί συναισθηματικές μας ανάγκες. Είναι τόσο φυσικό και ανθρώπινο, όσο το γεγονός ότι ο έρωτας δημιουργεί συναισθήματα ευφορίας και ολοκλήρωσης.
Η αλήθεια είναι ότι δεν αναφερόμουν μόνο στα "μετά" της αρωγής, αλλά και στην ποιότητά της. Εν ολίγοις αναφερόμουν και στον αλτρουισμό.
Το αίσθημα της ικανοποίησης που δημιουργεί η αλληλοβοήθεια, ωφείλεται ίσως στο γεγονός της ενίσχυσης της αυτοεκτίμησης, που συντείνει στην καλυτέρευση της ποιότητας του εαυτού μας, και στην καλόκαρδη αποδοχή του βοηθούμενου.
ΑΝ ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΔΡΟΜΟΣ Ή ΑΥΤΟΣ ΠΟΥ ΠΗΡΕΣ ΔΕ ΣΟΥ ΑΡΕΣΕΙ, ΤΟΤΕ ΧΑΡΑΞΕ ΤΟΝ ΔΙΚΟ ΣΟΥ
Odysseus_Nemo
quote:
.... η πραγματική βοήθεια είναι η βοήθεια που δίνεις χωρίς να περιμένεις κάποιο όφελος.
Αν το εξετάσουμε όμως λίγο βαθύτερα θα δούμε οτι σχεδόν πάντα όταν δίνουμε βοήθεια ωφελούμαστε κι εμείς επειδή ικανοποιούμε μια ανάγκη μας.
Όταν αυτή η ωφέλεια προέρχεται και προορίζεται από και προς την ψυχή μας τότε θα συμφωνίσω στην προτασή σου
quote:
Δεν βρίσκω πουθενά το κακό στο γεγονός ότι η παροχή βοήθειας ικανοποιεί συναισθηματικές μας ανάγκες.
quote:
Το αίσθημα της ικανοποίησης που δημιουργεί η αλληλοβοήθεια, ωφείλεται ίσως στο γεγονός της ενίσχυσης της αυτοεκτίμησης
Μήπως στην περίπτωση αυτή εμπεριέχεται κάποιος κίνδυνος για αυτοπροβολή του εαυτού μας στα ίδια μας τα μάτια;
Φιλικά,
Trovadouros