- Μήπως κρυβόμαστε πίσω από το δάχτυλο μας ? - .-= Η ΨΥΧΗ =-.
"I pass the test....
I will diminish,
and go into the West,
and remain
Galadriel"
"Δεν θέλω να πληγώσω Δεν θέλω να πληγωθώ.
Γιατί ο καθένας έχει να κάνει την δικιά του διαδρομή
Μα αν το χρειαστείς, θάμαι εκεί, όπως πραγματικά το θέλεις"
"I pass the test....
I will diminish,
and go into the West,
and remain
Galadriel"
"Δεν θέλω να πληγώσω Δεν θέλω να πληγωθώ.
Γιατί ο καθένας έχει να κάνει την δικιά του διαδρομή
Μα αν το χρειαστείς, θάμαι εκεί, όπως πραγματικά το θέλεις"
1) ότι σου φάνηκε αστεία αυτή η απάντηση?
2) ότι δεν συμφωνείς και κοροϊδεύεις το περιεχόμενο?
3) ότι συμφωνείς και πάρα πολύ χάρηκες που το βλέπει και κάποιος άλλος έτσι?
4) ότι γενικά είχες κέφια την ώρα που τη διάβαζες?
5) ότι ..... οτιδήποτε άλλο?
6) ότι κρύβεσαι όχι πίσω από το δάχτυλο σου, αλλά πίσω από το emoticon?
"I pass the test....
I will diminish,
and go into the West,
and remain
Galadriel"
8) ότι αυτό ισχύει για όλους
Το δε Νο 6 Ναι το έκανα κατά μία έννοια, αλλά είναι όλα σχετικά κάτω από ποια οπτική γωνία βλέπεις το θέμα. Και δεν είναι δικαιολογία είναι πραγματικότητα. Μπορεί εκείνη την ώρα που έδινα την απάντηση με το emotion να ήμουνα κουρασμένος, φορτισμένος από κάποιο άλλο θέμα, να μην είχα τον χρόνο να δόσω κάποια απάντηση αναλυτική και πολλά αλλά Απλά εδώ δίνω το διαφορετικό και σχετικό που αναφέρω παραπάνω.
Και δεν είναι κάτι άλλο παρά το ότι: ευχαριστώ για την δυνατότητα που μου έδωσες να απαντήσω σε κάτι, που μπορεί κατά μία έννοια, να ήταν διφορούμενο.
"Δεν θέλω να πληγώσω Δεν θέλω να πληγωθώ.
Γιατί ο καθένας έχει να κάνει την δικιά του διαδρομή
Μα αν το χρειαστείς, θάμαι εκεί, όπως πραγματικά το θέλεις"
η εσωτερική αναζήτηση από τι ξεκινάει?
και που οδηγεί? πόσο το εγώ παρεμβάλλεται σ'αυτό?
πόσο οι φόβοι, οι επιθυμίες και οι ανάγκες μας?
το αποτέλεσμα αυτό της αναζήτησης πως διαμορφώνεται? και μήπως τελικά κάποιοι απλά ψάχνουν μία "κάλυψη" για τις ανασφάλειες τους? ή τις φιλοδοξίες τους?
αυτό γιατί θα με ενδιέφερε να ξαναδώ κι εγώ το θέμα, έχοντας αλλάξει η ίδια
αλλά και τα νεότερα μέλη που έχουν έρθει στο χώρο μας...
με όλη μου την αγάπη
Galadriel
1899 αλήθειες + 1 ψέμμα...
Όταν το Εγώ τους καταλήγει να είναι η αρχή και το τέλος των πάντων τότε όλη του η πορεία είναι καταδικασμένη να αποτύχει...
Όταν δεν έχεις την δύναμη να σταθείς πραγματικά στα πόδια σου και χρειάζεσαι να σε στηρίζουν και να σε κατευθύνουν... όταν έχεις ανάγκη τον προσωπικό σου υποβολέα... τότε το μόνο βήμα που έχεις κάνει είναι αυτό που σε οδηγεί στην εξαπάτηση των άλλων και του ίδιου σου του εαυτού...
...όσο λυπηρή και εξεφτελιστική (για αυτόν που την πράττει) είναι η εξαπάτηση των άλλων, ακόμη περισσότερο είναι αυτή του ίδιου του του εαυτού... νομίζει ότι έχει βρει τις απαντήσεις που ψάχνει, νομίζει ότι έχει ανακαλύψει τα μυστικά του εσώτερου εαυτού του... αλλά δίχως την φωνή του υποβολέα του, δεν είναι παρά άψυχη μαριονέτα... βωβος τραγουδιστής... άτεχνος ηθοποιός...
Οίκτο χρειάζεται αυτός που έχει πέσει σε τέτοια πλάνη... και λύπηση... διότι σαν ανοίξουν τα "μάτια" του, θα νιώσει προδωμένος από την ίδια του την ύπαρξη... και είτε θα καταρακωθεί συναισθηματικά και πνευματικά, είτε θα οδηγηθεί σε κατάσταση άρνησης...
Η αναζήτηση είναι ένα μονοπάτι με πολλές στροφές... πολλές σειρήνες... πολλές δυσκολίες και βάσανα...
...εύχομαι σε όλους να έχουν ένα κάλο και επιμορφωτικό ταξίδι και η κατάληξη του να τους βρει πιο δυνατούς και πιο (ας μου επιτραπεί η λέξη) σοφούς...
.
.
.
The She Mantis...
Είμαι ζενίθ, είμαι ναδίρ
Ανάβω γίνομαι πυρσός
Πνίγω το ψέμα μες στο φως
quote:
Tόσους μήνες μετά που άνοιξα αυτό το θέμα κι ακόμα δεν έχω καταλήξει...η εσωτερική αναζήτηση από τι ξεκινάει?
και που οδηγεί? πόσο το εγώ παρεμβάλλεται σ'αυτό?
πόσο οι φόβοι, οι επιθυμίες και οι ανάγκες μας?
το αποτέλεσμα αυτό της αναζήτησης πως διαμορφώνεται?
....και
αυτό γιατί θα με ενδιέφερε να ξαναδώ κι εγώ το θέμα, έχοντας αλλάξει η ίδιααλλά και τα νεότερα μέλη που έχουν έρθει στο χώρο μας...
Αγαπητή galadriel,
θα ήθελα να παρουσιάσω και μια άλλη οπτική στο θέμα. Κατ' αρχήν συμφωνώ ότι η αναζήτηση ξεκινάει από το φόβο, από τις επιθυμίες και τις ανάγκες κι ότι άλλο τέλος πάντων νομίζει ο καθένας.
Το αποτέλεσμα όμως της αναζήτησης εξαρτάται κατά την γνώμη μου απ' αυτήν καθ' εαυτήν την σκοπιμότητα του ζητουμένου, δηλαδή:
"Βρίσκει κανείς ό,τι έχει στο μάτι του" όπως σοφά λέει ο Καβάφης.
Συμφωνώ ότι πάντα η οπτική θέαση του καθενός είναι διαφορετική λόγω της μοναδικότητας του όποιου "εγώ".
Όπως κι η Αλήθεια του καθενός.
Το καλό, το κακό, το ωραίο, το άσχημο κοκ. εμπεριέχουν υποκειμενικότητα κι ως εκ τούτου επικαλύπτουν την αλήθεια!!!
Η έσω-αναζήτηση πάντα κατά την γνώμη μου είναι αδύνατη όταν δεν είναι ελεύθερη!!! Απαλλαγμένη απ' το "θάνατο" δηλαδή χωρίς φόβο και πάθος! Λέγοντας θάνατο θέλω να πω κάθε είδους θάνατο. Αυτό είναι το πιο σημαντικό νομίζω δηλαδή η "παιδική ματιά" η απαλαγμένη απ' το φορτίο του θανάτου {ανθρώπων, ιδεών, θρησκειών, γνώσεων, πολιτικών πεποιθήσεων, οραμάτων κοκ...} όλων αυτών που φορτώνουμε στις λέξεις και στις έννοιες των λέξεων, την υπέρβαση των ορίων των "πρέπει" και του δήθεν για το θεαθήναι κι άλλων τέτοιων φοβικών σκοπιμοτήτων που είναι παντελώς ακατανόητες για ένα παιδί!
Αναπαρθένευση της οπτικής μας είναι το ζητούμενο. Υπέρβαση πάνω απ' την διαμορφωμένη μας συνείδηση που μας κρατά αιχμάλωτους και φοβισμένους.. Είναι ανάγκη, πρέπει! να δούμε τα πράγματα στη ριζική τους αθωότητα. Αλλά για ν' αποκτηθεί αυτό το βλέμμα πρέπει πρώτα να εξαγνίσουμε την ψυχή να καθάρουμε τα αισθητήρια όργανα φυσικά και πνευματικά. Τότε θα μπορέσουμε να δούμε μια άλλη πραγματικότητα πέρα απ' το χρόνο και το χώρο όπου το κάθε τι ξαναγεννιεται απ' την αρχή κάθε στιγμή μ' όλη εκείνη την αθωότητα κι αγνότητα την κρυμμένη θαμμένη βαθειά μέσα μας την ξεχασμένη στο χώρο της λήθης και της απόστασης...
quote:
μήπως τελικά κάποιοι απλά ψάχνουν μία "κάλυψη" για τις ανασφάλειες τους? ή τις φιλοδοξίες τους?
Προσωπικά πέρασα μια τεράστια δοκιμασία λόγω του ξαφνικού θανάτου της γυναίκας μου κι ειλικρινά σου λέω ότι η αγάπη μου προς την ποίηση με βοήθησε να κατανοήσω κατ' αρχή τον θάνατο.. κι ν' αποδεχτώ την απώλεια, την απουσία.. Πως; Άρχικά ανακαλύπτοντας τις λέξεις!!
Μετά άρχισα να νοιώθω λίγο "νονός" μια κι οι λέξεις αποκτούν οντότητα όταν τις ονοματοπροσδιορίσεις εννοιολογικά.. Κάπως έτσι άρχισαν τα πρώτα φανταστικά ταξίδια.. Απλά στην αρχή σαν παιχνίδι.. Κι ύστερα έγιναν απίστευτα πραγματικά, αποκαλυπτικά, υπερβατικά δίνοντας νόημα κι απαντήσεις γαληνεύοντας την ψυχή και την καρδιά μου. Δεν ξέρω αν αυτός ο τρόπος είναι μπορετός για όλους αλλά για μερικούς ίσως. Πάντως εμένα με βοήθησε και με βοηθάει αφάνταστα..
Νάσαι καλά
Φιλία κι εκτίμηση
lorenzo
Όποιος σκοπεύει να παλέψει με τέρατα πρέπει να φροντίσει να μη γίνει ο ίδιος τέρας Όταν κοιτάζεις επίμονα την άβυσσο η άβυσσος κοιτάζει εξίσου επίμονα πίσω σε σένα Fr. Nietzsche
χμ..
ίσως..
χρησιμοποιούμε κάτι τόσο μικρό για να κρυφτούμε από όσα έχουμε επιλέξει..
μα οτι και αν αγγιξω οποια πορτα και αν χτυπησω τιποτα δε φτάνει στο δικο σου ουρανό κατι να γυαλιζει θελεις παντα και ας θυμιζει οτι πιο θαμπο μαζι και φωτεινο
Όσον αφορά αυτό που είπε ο φίλος Lorenzo για την γυναίκα του λυπάμαι ειλικρινά αλλά έχω να παρατηρήσω ότι ΠΑΝΤΑ Ο ΠΟΝΟΣ ΜΑΣ ΕΞΩΘΕΙ ΣΤΗΝ ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΙΚΗ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ.
είναι σωστή παρατήρηση αυτή...
χρησιμοποιούν λοιπόν κάτι τόσο μικρό, για να κρύψουν οι άνθρωποι, κάτι αντίστοιχα μικρό, όπως τις ανασφάλειες τους, την εγωπάθεια τους, την μεταλλαγμένη ηθική τους...
τα μεγάλα του ανθρώπου, δεν κρύβονται και να προσπαθούσαμε... ούτε πίσω από μικρά ούτε πίσω από μεγάλα...
η αγάπη δεν κρύβεται
η κατανόηση δεν κρύβεται
η καλοσύνη δεν κρύβεται
η δικαιοσύνη δεν κρύβεται
και η αναζήτηση του καθενός δεν μπορεί να κρυφτεί τελικά πίσω απ' το Εγώ του...
αλλιώς δεν έχει δρόμο...
Galadriel
in God we trust
Που βρισκεται σημερα η ''μαγεια''των πραγματων,αυτος ο φωτεινος ισκιος,αν μπορουμε να τον χαρακτηρισουμε ετσι,που αφηνε να διαγραφει πισω απο το προφανες ενα βαθυτερο νοημα;
Αυτο που απεμεινε απο το μαγικο ειναι η καρικατουρα του..
Ειτε στον ερωτα εκφραζοταν το μαγικο,ειτε στην νοσταλγια της παιδικης ηληκιας,ειτε στα παιχνιδια του προσωπικου,βιοματικου χρονου,ειτε στην αγαπη για τον φυσικο κοσμο,του οποιου η διαυγης ενατενηση δεν μπορει παρα να μας φερνει σ επαφη με την ανησυχητικη παρουσια ενος μυστηριου,τωρα πια εμφανιζεται παντου λογοκριμενο.
Ερωτευομαστε ενα προσωπο ανεξαρτητα απο την αισθηση του ποιο ακριβως ειναι, συναπτουμε φιλιες απαλλαγμενες απο συναισθηματικη ανταλλαγη,παρατηρουμε την φυση με τουριστικο ενδιαφερον,σκεφτομαστε την ιστορια μας σαν μια αλληλουχια επετείων,ζουμε αναμεταδιδοντας μηνυματα που δεν μας αφορουν ουτε στο ελαχιστο.
Η δυνατοτητα των πραγματων να ''συμβολιζουν''περναει απαρατηρητη.
Οι στιγμες εκεινες της πολυ λεπτης ισορροπιας αναμεσα στο πιθανο και στο απιθανο,μεσα στις οποιες διαγραφοταν το χναρι του θαυματος,του θαυμαστου,απορροφηθηκαν οριστικα απο την δινη μιας ποσοτικης περιελιξης αναμεσα σε δυο ματαιοτητες.Στην επιφανεια του κοσμου,οτι λαμπει ειναι χρυσος ΚΑΙ η υλη μας μιλαει για την υλη.
Η αναγκη μας για το μαγικο βρηκε αλλες διεξοδους και ο πολιτισμος μας,απο μιαν αποψη,ειναι ενα πελωριο δικτυο τετοιων λοξοδρομησεων στην αυταπατη,η οποια οικοδομησε τους θεσμους της ωστε να υποκαταστησει τις αληθινες ποιητικες ``ψευδαισθησεις``των συγκινησεων που απαγορευτηκαν.
Το βλεμμα που δεν κατορθωνει πια ν αναγνωρισει το βαθος των υπαινιγμων και των νευματων,η χαμενη εκτη αισθηση για την ψηλαφηση των συναισθηματικων υποθεσεων,η προγευση μιας γαληνιας λυσης των αντιθεσεων,ο πυρετος της διχως στοχο ονειροπολησης,ολα αυτα εδωσαν την θεση τους στην ψυχρη θεαση της γενικης απατης που μας περιβαλλει..
Η τηλεοπτικη εξη ειναι ακριβως υποκαταστατο της αναγκης να ονειρευομαστε..Η εφικτη συλληψη του μαγικου,στην καθημερινη ζωη,εχει αντιστραφει μεσα στο σχημα του ``εφικτου ως δια μαγειας``
Το ``ως δια μαγειας``αν το σκεφτει κανεις,ειναι το ιδιο το περιεχομενου του συγχρονου κοσμου,η απατηλη του λειτουργικοτητα.
Υπερβολικα πληθαινουν οι διαφημισεις οπου ενα προσωπο μεταμορφωνεται,με ηλεκτρονικη επεξεργασια της εικονας του,ενας ανθρωπος γινεται ενας αλλος ανθρωπος ή ζωο,το καθε τι δινει την θεση του σε κατι αλλο μεσα σε μια ιλιγκιωδη φαινακη,ως δια μαγειας..
Το τρυκ ειναι το κυριαρχο στοιχειο στην πλημμυρα των εικονων,οι οποιες συσσωρευονται μονο και μονο για να αποκαλυψουν τον πρωτεικο χαρακτηρα του ανθρωπινου μοντελου.
Σκεψου το και θα γινει! η διαφημηση,υπερευαισθητος δεικτης της αγοραιας επιθυμιας,φερνει στην σφαιρα του ψευδαισθησιακου την καθημερινοτητα..να που εχει καταφυγει το μαγικο,εξορισμενο απο την πραγματικη ζωη..παψαμε να το νοιωθουμε και τωρα το βλεπουμε να στοιχειωνει παντου..
Προφανως μας πιεζει η αμεση αναγκη για τα υποκαταστατα του μαγικου,κι αυτο εξηγει το γιατι,τα τελευταια χρονια ,εγιναν τοσο δημοφιλη τα θεαματα του τσιρκου που αποικησαν τα τηλεοπτικα προγραμματα,ολοι αυτοι οι μαγοι,τα μεντιουμ,οι γητευτες φιδιων,οι θηριοδαμαστες,οι ανθρωποι χελια,οι υπνοτιστες,οι φακιριδες..εξηγει ακομη τις ποικιλομορφες εκκεντρικοτητες της τεχνολογικης προοδου,τις ασυλληπτες ανεσεις της τηλεπικοινωνιας,την αριθμολαγνεια των μικροσυσκευων,τον φανταστικο ρεαλισμο των βιντεοπαιχνιδιων,τις πορτες που ανοιγουν με την αναγνωριση της φωνης,τα παραθυρα που κλεινουν με τηλεκοντρολ.
Το επιθυμητο κλιμα ειναι μια εικονικη επιστροφη των Χιλιων και μιας νυχτων..ολα υποτιθεται πως μπορουν να πραγματοποιηθουν σε μαγικο επιπεδο..η διασημοτητα δωριζεται στην τυχη και ο καθενας μπορει να εμφανιστει στο φως των προβολεων σαν ενα τζινι..
Γυρω μας πολλαπλασιαζονται οι λοταριες,οι οφθαλμαπατες,οι παραισθησεις,οι φαρσες,οι μεταμφιεσεις,οι ψηφιακες χιμαιρες,οι απο μηχανης θεοι,οι καταπακτες,οι οθονες,τα ολογραμματα,οι σωσιες,ολα τα εργαλεια της ψυχεδελικης φρενιτιδας του ψευτομαγικου.
Να μαγευτουμε ξανα,στ αληθεια,απ τις συγκινησεις,απ τις σημασιες..να ποιος θα πρεπε να ειναι ο σκοπος του πολιτισμου..
Ε.Α.
quote:
Η δυνατοτητα των πραγματων να ''συμβολιζουν''περναει απαρατηρητη.
ακόμα χειρότερα, ο αποσυμβολισμός γίνεται με βάση τις επιθυμίες και τους φόβους μας...
quote:
Το βλεμμα που δεν κατορθωνει πια ν αναγνωρισει το βαθος των υπαινιγμων και των νευματων,η χαμενη εκτη αισθηση για την ψηλαφηση των συναισθηματικων υποθεσεων,η προγευση μιας γαληνιας λυσης των αντιθεσεων,ο πυρετος της διχως στοχο ονειροπολησης,ολα αυτα εδωσαν την θεση τους στην ψυχρη θεαση της γενικης απατης που μας περιβαλλει..
αυτό ξαναπέστο...
quote:
Γυρω μας πολλαπλασιαζονται οι λοταριες,οι οφθαλμαπατες,οι παραισθησεις,οι φαρσες,οι μεταμφιεσεις,οι ψηφιακες χιμαιρες,οι απο μηχανης θεοι,οι καταπακτες,οι οθονες,τα ολογραμματα,οι σωσιες,ολα τα εργαλεια της ψυχεδελικης φρενιτιδας του ψευτομαγικου.
να προσθέσω τους σωτήρες, τους κατα φαντασίαν τέλειους και φερμένους από το πεπρωμένο συντρόφους, τους "φωτισμένους", τους "ποιητές" και τους "φιλόσοφους".....
Galadriel
in God we trust
Να κρυβόμαστε πίσω από το δάχτυλό μας. Ξέρω κάτι άτομα που κρύβονται πίσω από ένα κόκκο άμμου. Και νομίζουν κούνια που τους κούναγε και πέρα δώθε τους νανούριζε πως αυτός ο ταπεινός κόκκος άμμου είναι θεόρατος πύργος και δεν φαίνονται αθέατοι στα παραμύθια τους χαμένοι στην συνήθεια τους να παίζουν με τους εαυτούς τους και με τους άλλους.Καλά τα παραμύθια τους δεν λέω. Αλλά δεν είχαν δράκο.
[ΑΦΡΟΔΙΤΗ]
[Πιες με,με τα μάτια σου και θα σου κάνω πρόποση με τα δικά μου, ή άφησε ένα φιλί στο ποτήρι μου, και δεν θα ψάξω γιά κρασί...]
H αγάπη που αναζητάς είναι καλή.Αλλά η απρόσμενη καλύτερη.
σε αντίθεση με το δάχτυλο μας, μπορεί όχι μόνο να κρύψει αλλά και να αποκαλύψει τα πάντα...
το δάχτυλο μας είναι κομμάτι του εαυτού μας, το φίλτρο μέσα από το οποίο ερμηνεύουμε, αποσυμβολίζουμε, κρυβόμαστε...
ένας κόκκος άμμου, ίδια ύλη με τα αστέρια, φωτίζει σαν μικρός ήλιος...
G.aladriel
ΥΓ. ένας κόκκος άμμου, μία τελεία όλα το ίδιο είναι...
in God we trust
[ΑΦΡΟΔΙΤΗ]
[Πιες με,με τα μάτια σου και θα σου κάνω πρόποση με τα δικά μου, ή άφησε ένα φιλί στο ποτήρι μου, και δεν θα ψάξω γιά κρασί...]
H αγάπη που αναζητάς είναι καλή.Αλλά η απρόσμενη καλύτερη.