- Μπαίνουμε αισίως στον Δεκέμβρη.Δεν κάνουμε και καμμιά ευχή;΄Η και πράξη; Λέω... - "Μεταξύ τυρού και αχλαδιού"
Τι λέτε;
Εγώ η ταλαίπωρη εύχομαι ειρήνη, αγάπη, ηρεμία, κέρδη ψυχής και τσέπης, γιατί όχι;
Λέω...
Αλλά μ΄ακούει κανείς;
ΔΡΑΚΟΝΤΑΣ.
ΑΦΡΟΔΙΤΗ-ΔΡΑΚΟΣ ΚΑΙ ΔΡΑΚΟΣ. ΕΝΑ.Δυό φεγγάρια φωτισμένα στα μιδράλια του ιερατείου,δρεπανοφόρα όνειρα, λαδολύχναρα σβησμένα,τα πηδάλια ταξιδίου, στεφανωμένο όραμα.Επαναλάμπω...Α.Ρ.
ΚΑΛΟ ΜΗΝΑ.
ΣΕ ΔΡΑΚΟΝΤΕΣ, ΚΑΙ ΜΗ...
ΑΦΡΟΔΙΤΗ-ΔΡΑΚΟΣ ΚΑΙ ΔΡΑΚΟΣ. ΕΝΑ.Δυό φεγγάρια φωτισμένα στα μιδράλια του ιερατείου,δρεπανοφόρα όνειρα, λαδολύχναρα σβησμένα,τα πηδάλια ταξιδίου, στεφανωμένο όραμα.Επαναλάμπω...Α.Ρ.
quote:
Εγώ η ταλαίπωρη εύχομαι κέρδη ψυχής και τσέπης, γιατί όχι;
Α ΓΕΙΑ ΣΟΥ!
δεκέμβρης & τσέπη δεν πάνε μαζί. Κάπου τα χαλάσανε.
Better to save the mystery than surrender to the secret..
Gentleman's Apocalypse
Ασε να δοκιμάσουμε. Χαλαρά όλα γίνονται...ΔΡΑΚΟΝΤΕΣ.
ΑΦΡΟΔΙΤΗ-ΔΡΑΚΟΣ ΚΑΙ ΔΡΑΚΟΣ. ΕΝΑ.Δυό φεγγάρια φωτισμένα στα μιδράλια του ιερατείου,δρεπανοφόρα όνειρα, λαδολύχναρα σβησμένα,τα πηδάλια ταξιδίου, στεφανωμένο όραμα.Επαναλάμπω...Α.Ρ.
"ΣΤΟ ΣΚΟΤΑΔΙ ΤΟ ΜΑΤΙ ΣΥΛΛΑΜΒΑΝΕΙ ΚΑΛΥΤΕΡΑ ΤΟ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟ ΦΩΣ"
ΔΡΑΚΟΝΤΕΣ.
ΑΦΡΟΔΙΤΗ-ΔΡΑΚΟΣ ΚΑΙ ΔΡΑΚΟΣ. ΕΝΑ.Δυό φεγγάρια φωτισμένα στα μιδράλια του ιερατείου,δρεπανοφόρα όνειρα, λαδολύχναρα σβησμένα,τα πηδάλια ταξιδίου, στεφανωμένο όραμα.Επαναλάμπω...Α.Ρ.
=))=II=((=
Ισως φαίνεται απλοϊκό αλλά δεν είναι αφού πάντα υπάρχει κάποια διάσταση ανάμεσά τους...
Και ναι ας σταματήσουμε να τρωγόμαστε όπως χαρακτηριστικά λές Αφροδίτη μια και όλοι είμαστε κομμάτια του όλου και αυτό δεν αλλάζει οτι και να κάνουμε.
Φιλικά
Βγήκα στο δρόμο για μια βόλτα.
Περπάτησα πολύ και είδα
βιτρίνες, Χριστούγεννα, βιτρίνες…
τα Χριστούγεννα της βιτρίνας.
Όλοι τρέχαν να αγοράσουν κάτι
το ιδανικό δώρο…
λες και υπάρχει όντως το ιδανικό…
λες και τα δώρα δωρίζονται!
Τελικά, όλα είναι… δημόσιες σχέσεις!
Ψάχνουμε αφορμή να αγαπήσουμε
να αγαπηθούμε, να γιορτάσουμε.
Λες και δε θα μπορούσε να είναι
η κάθε μέρα μια γιορτή!
Λες και δε θα μπορούσαμε κάθε
μέρα να είμαστε ο “καλός μας εαυτός”!
Για το κάθε τι που κάνουμε πρέπει να
υπάρχει κάποιος καλός λόγος:
Χριστούγεννα, Γενέθλια, Γιορτή…
Μα, οι καλοί λόγοι είναι λίγοι
και η υποκρισία κτυπάει τα ρέστα της!
Νέος χρόνος λοιπόν
κι όλοι θέλουν να κάνουν μια νέα αρχή
καταλήγοντας όμως ως συνήθως
να κάνουν μια από τα ίδια.
Τον άνθρωπο τον τρομάζει η αλλαγή
μα πιότερο τον τρομάζει το άγνωστο.
Ζει την πλήξη με εγκαρτέρηση
και όλο κι εύχεται
για ένα καλύτερο αύριο
αντί να αγωνιστεί γι’ αυτό.
Ίσως μερικές φορές να είναι καλύτερα
να σιωπούμε παρά να μιλάμε
επειδή τα λόγια πληγώνουν
η σιωπή όχι. Επειδή η σιωπή συνήθως
λέει περισσότερα από τις λέξεις.
Ας ανακηρύξουμε λοιπόν το νέο χρόνο
έτος σιωπής κι ας κοιτάξουμε βαθιά
μέσα μας για να ανακαλύψουμε και
πάλι εμάς, αφήνοντας κατά μέρος τα
ψεύτικα τα λόγια τα μεγάλα
που’ χουμε πει............
"I hear and I forget. I see and I remember. I do and I understand."
--Confucius
Η σιωπή όταν οι άλλοι φλυαρούν,
η σκέψη όταν οι άλλοι ονειροπολούν,
κι η δράση όταν οι άλλοι ρεμβάζουν...
Η ΑΞΙΑ ΤΗΣ ΣΙΩΠΗΣ.
ΑΦΡΟΔΙΤΗ-ΔΡΑΚΟΣ ΚΑΙ ΔΡΑΚΟΣ. ΕΝΑ.Δυό φεγγάρια φωτισμένα στα μιδράλια του ιερατείου,δρεπανοφόρα όνειρα, λαδολύχναρα σβησμένα,τα πηδάλια ταξιδίου, στεφανωμένο όραμα.Επαναλάμπω...Α.Ρ.
=))=II=((=
Μια παλιά αποβάθρα
μέσα στου ήλιου την ανατολή,
ένα χιονισμένο βουνό που
σμίγει με το γαλανό τ’ ουρανού,
ένα μονοπάτι που
σε οδηγεί στη φύση των ονείρων σου,
ένα λιμανάκι που
ανοίγει την αγκαλιά του για
να αράξεις μέσα τους φόβους σου,
ένας γλάρος που
επαναστάτησε κατά της συνήθειας
και σου φωνάζει ΠΕΤΑ,
ένα δέντρο μοναχικό
σαν την ψυχή σου που
περήφανα αντιστέκεται στο χρόνο,
ένα καραβάκι που
αρμενίζει μες στις γαλάζιες θάλασσες
χωρίς προορισμό,
ένα χαμόγελο ένα δάκρυ μια ανάσα
ένα φιλί ένα χάδι μια ματιά…
Όλ’ αυτά είν’ η Ζωή κι όχι
αυτά που “ζούμε”.
"I hear and I forget. I see and I remember. I do and I understand."
--Confucius
Σ΄όλη μου τη ζωή, έλεγα ψέματα.
Ακόμα και τότε που έλεγα την αλήθεια.
Ποτέ δεν μιλούσα γιά χάρη της αλήθειας.
Μιλούσα μόνο γιά χάρη του εαυτού μου.
Το πιό δύσκολο στη ζωή είναι να ζεις και να μη
λες ψέμματα.
Και να μην πιστεύεις στο ψέμα σου.
Το δικό σου ψέμα...
Φ. Ντοστογιέφσκι.
Να λέμε αλήθειες και να είμεθα ελεύθεροι.
Γιατί ο άνθρωπος κυριαρχώντας πάνω στους άλλους χάνει και τη δική του ελευθερία.
ΔΡΑΚΟΝΤΕΣ.
ΑΦΡΟΔΙΤΗ-ΔΡΑΚΟΣ ΚΑΙ ΔΡΑΚΟΣ. ΕΝΑ.Δυό φεγγάρια φωτισμένα στα μιδράλια του ιερατείου,δρεπανοφόρα όνειρα, λαδολύχναρα σβησμένα,τα πηδάλια ταξιδίου, στεφανωμένο όραμα.Επαναλάμπω...Α.Ρ.
=))=II=((=
quote:
λες και υπάρχει όντως το ιδανικό…
quote:
και η υποκρισία κτυπάει τα ρέστα της!
quote:
Ζει την πλήξη με εγκαρτέρηση και όλο κι εύχεται για ένα καλύτερο αύριο αντί να αγωνιστεί γι’ αυτό.
quote:
Τρία πράγματα χαρακτηρίζουν τον συνετό.
Η σιωπή όταν οι άλλοι φλυαρούν,
η σκέψη όταν οι άλλοι ονειροπολούν
quote:
Και να μην πιστεύεις στο ψέμα σου.
Το δικό σου ψέμα...
Τόσο εύκολες είναι οι αλλαγές φίλοι μου?
Φιλικά και μάλλον απαισιόδοξα για την ώρα...
Μακάρι να ήταν.
Να γινόταν...
Δε λένε, πως οι ευφυείς άνθρωποι λύνουν τα προβλήματα;
Ενώ οι ιδιοφυίες τα προλαμβάνουν;
Αλλά να,
δεν το είπε ένας κοινός άνθρωπος.
Τούτα ήταν λόγια του Αινστάιν...
Ας ελπίσουμε ότι αύριο, η γενναιότητα της ψυχής μας, θα αποδείξει πως αυτή είναι η αληθινή ανδρεία. Νικητές σε λάθη πάθη και εντάσεις...
Η γενναιότητα της ψυχής. ΄Οχι η σωματική ανδρεία φυσικά.
ΔΡΑΚΟΝΤΕΣ.
ΑΦΡΟΔΙΤΗ-ΔΡΑΚΟΣ ΚΑΙ ΔΡΑΚΟΣ. ΕΝΑ.Δυό φεγγάρια φωτισμένα στα μιδράλια του ιερατείου,δρεπανοφόρα όνειρα, λαδολύχναρα σβησμένα,τα πηδάλια ταξιδίου, στεφανωμένο όραμα.Επαναλάμπω...Α.Ρ.
=))=II=((=
Edited by - ΑΦΡΟΔΙΤΗ on 01/12/2005 19:23:39
Αθάνατες παροιμίες.
..ΑΦΡΟΔΙΤΗ-ΔΡΑΚΟΣ ΚΑΙ ΔΡΑΚΟΣ. ΕΝΑ.Δυό φεγγάρια φωτισμένα στα μιδράλια του ιερατείου,δρεπανοφόρα όνειρα, λαδολύχναρα σβησμένα,τα πηδάλια ταξιδίου, στεφανωμένο όραμα.Επαναλάμπω...Α.Ρ.
=))=II=((=
quote:
Τρία πράγματα χαρακτηρίζουν τον συνετό. Τρία ? Σςςςς Μην λες τέτοια βρε... Τρία είχε κι ο Μπιλ και τα 'κρυβε... Τρία ? Ο νους σου όλο στο βρακί. Αχ Τριάδα μου, τι κι αν γίνουνε τα τρία δύο ? / εσύ πάντα στο θησείο...Η σιωπή όταν οι άλλοι φλυαρούν,
η σκέψη όταν οι άλλοι ονειροπολούν,
κι η δράση όταν οι άλλοι ρεμβάζουν...
Η ΑΞΙΑ ΤΗΣ ΣΙΩΠΗΣ.ΑΦΡΟΔΙΤΗ-ΔΡΑΚΟΣ ΚΑΙ ΔΡΑΚΟΣ. ΕΝΑ.Δυό φεγγάρια φωτισμένα στα μιδράλια του ιερατείου,δρεπανοφόρα όνειρα, λαδολύχναρα σβησμένα,τα πηδάλια ταξιδίου, στεφανωμένο όραμα.Επαναλάμπω...Α.Ρ.
=))=II=((=
quote:
Να λέμε αλήθειες.Σ΄όλη μου τη ζωή, έλεγα ψέματα.
Ακόμα και τότε που έλεγα την αλήθεια.
Ποτέ δεν μιλούσα γιά χάρη της αλήθειας.
Μιλούσα μόνο γιά χάρη του εαυτού μου.
Το πιό δύσκολο στη ζωή είναι να ζεις και να μη
λες ψέμματα.
Και να μην πιστεύεις στο ψέμα σου.
Το δικό σου ψέμα...Φ. Ντοστογιέφσκι.
Να λέμε αλήθειες και να είμεθα ελεύθεροι.
Γιατί ο άνθρωπος κυριαρχώντας πάνω στους άλλους χάνει και τη δική του ελευθερία.
Ρε γλάρε, να σε κάμω μια ερώτηξις ? Αυτά που λες, γιατί δεν μου τα 'λεγες τότε στο Ασβεστοχώρι ? Τα 'ξερες βρε, δεν τα 'ξερες ? Γιατί δεν μου είπες τότε την αλήθεια του Φιοντόρ ? Που ΄ταν βρε ο έρ'μος ο Ντοστογιέφσκι, όταν μου υποσχέθηκες 7,000 ευρώ ? Θέλω τα λεφτά μου ρε ! Ά, καλά, άσε ο Ντοστογιέφσκι έγινε Νoστογιέφσκι τώρα ε? Καλά, δεν σε παρεξηγώ. Ήθελα να 'ξερα, το δικό σου το ψέμα, το πιστεύεις
ΔΡΑΚΟΝΤΕΣ.ΑΦΡΟΔΙΤΗ-ΔΡΑΚΟΣ ΚΑΙ ΔΡΑΚΟΣ. ΕΝΑ.Δυό φεγγάρια φωτισμένα στα μιδράλια του ιερατείου,δρεπανοφόρα όνειρα, λαδολύχναρα σβησμένα,τα πηδάλια ταξιδίου, στεφανωμένο όραμα.Επαναλάμπω...Α.Ρ.
=))=II=((=
Edited by - 25th_Thief on 01/12/2005 22:25:30
quote:
[b]Στο δρόμο πάει ο γάιδαρος ή γιά νερό ή γιά ξύλα...
Αθάνατες παροιμίες.Άσχετο με το θέμα. Ευχή θα 'ναι... Απορίας άξιο...
ΑΦΡΟΔΙΤΗ-ΔΡΑΚΟΣ ΚΑΙ ΔΡΑΚΟΣ. ΕΝΑ.Δυό φεγγάρια φωτισμένα στα μιδράλια του ιερατείου,δρεπανοφόρα όνειρα, λαδολύχναρα σβησμένα,τα πηδάλια ταξιδίου, στεφανωμένο όραμα.Επαναλάμπω...Α.Ρ.
=))=II=((=
quote:
Είναι; Ελα ντε. Απορίας άξιο...
Μακάρι να ήταν.
Να γινόταν...Δε λένε, πως οι ευφυείς άνθρωποι λύνουν τα προβλήματα;
Ενώ οι ιδιοφυίες τα προλαμβάνουν;
Αλλά να,
δεν το είπε ένας κοινός άνθρωπος.
Τούτα ήταν λόγια του Αινστάιν...Ναι ? Που το διάβασες ?Ας ελπίσουμε ότι αύριο, η γενναιότητα της ψυχής μας, θα αποδείξει πως αυτή είναι η αληθινή ανδρεία. Νικητές σε λάθη πάθη και εντάσεις...
Η γενναιότητα της ψυχής. ΄Οχι η σωματική ανδρεία φυσικά.Ασχετότης, ασχετοτήτων, τα Πάντα Ασχετότης...
ΔΡΑΚΟΝΤΕΣ.ΑΦΡΟΔΙΤΗ-ΔΡΑΚΟΣ ΚΑΙ ΔΡΑΚΟΣ. ΕΝΑ.Δυό φεγγάρια φωτισμένα στα μιδράλια του ιερατείου,δρεπανοφόρα όνειρα, λαδολύχναρα σβησμένα,τα πηδάλια ταξιδίου, στεφανωμένο όραμα.Επαναλάμπω...Α.Ρ.
=))=II=((=Edited by - ΑΦΡΟΔΙΤΗ on 01/12/2005 19:23:39
ΤΟ ΞΕΝΟ ΨΕΜΜΑ ΜΑΣ ΞΙΝΙΖΕΙ...ΤΟ ΔΙΚΟ ΜΑΣ ΟΧΙ...ΣΤΟ ΛΕΩ ΓΙΑΤΙ ΣΕ ΕΙΔΑ ΠΟΥ ΞΙΝΙΣΕΣ.
ΚΑΙ ΗΡΘΕ Η ΩΡΑ ΤΗΣ ΕΥΧΗΣ:
ΝΑ ΣΤΑΜΑΤΗΣΟΥΝ ΝΑ ΜΙΛΑΝΕ ΓΙΑ ΤΡΙΑ ΔΥΟ ΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΓΙΑΤΙ ΘΑ ΑΝΑΓΚΑΣΤΩ ΝΑ ΣΚΕΦΤΩ ΠΩΣ ΘΕΛΟΥΝ ΤΑ ΔΙΚΑ ΜΟΥ.
Edited by - pixeldream on 01/12/2005 23:29:14