- ΣΕ ΣΚΕΦΤΟΜΑΙ.... - "Μεταξύ τυρού και αχλαδιού"

δακρυσμένο το άγγιγμα
στις σιωπές σου ριγούσες
τα σημάδια μετρούσες
στου κορμιού τις φωνές.

ΑΦΡΟΔΙΤΗ...ΑΦΡΟΔΙΤΗ...ΑΦΡΟΔΙΤΗ.
ΑΜΕΤΑΚΙΝΗΤΕΣ ΑΠΟΨΕΙΣ...ΑΜΕΤΑΚΙΝΗΤΗ ΖΩΗ.

Ο ΕΡΩΤΑΣ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΕΝΑΣ...ΑΥΤΟ ΔΕΝ ΤΟ ΞΕΡΩ...ΟΜΩΣ...ΕΧΕΙ ΠΟΛΛΑ ΠΡΟΣΩΠΑ.

Ο ΕΡΩΤΑΣ ΔΕΝ ΜΟΙΑΖΕΙ ΜΕ ΤΙΠΟΤΑ...ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ...Η ΘΕΟΠΟΙΗΣΗ ΤΩΝ ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΩΝ ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ ΔΥΣΚΟΛΟ ΝΑ ΠΕΡΙΓΡΑΨΕΙ ΚΑΠΟΙΟΣ ΓΙΑΤΙ ΔΙΑΦΕΡΟΥΝ ΑΠΟ ΑΝΘΡΩΠΟ ΣΕ ΑΝΘΡΩΠΟ...ΣΕ ΑΝΤΙΘΕΣΗ ΜΕ ΤΟΝ ΘΑΝΑΤΟ ΤΟΥ ΟΠΟΙΟΥ ΤΑ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΕΙΝΑΙ ΣΥΓΚΕΚΡΙΜΕΝΑ...ΚΑΙ ΑΝΕΠΑΝΟΡΘΩΤΑ...Ο ΕΡΩΤΑΣ "ΣΗΚΩΝΕΙ" ΕΠΙΔΙΟΡΘΩΣΗ...ΤΟΝ ΡΟΛΟ ΑΥΤΟ ΤΟΝ ΕΧΟΥΝ ΑΝΑΛΑΒΕΙ Ο ΧΡΟΝΟΣ ΚΑΙ Η ΕΜΠΕΙΡΙΑ...ΚΑΙ Η ΣΤΙΓΜΗ.

ΚΟΙΝΑ ΣΗΜΕΙΑ;
Ο ΠΟΝΟΣ...ΕΙΝΑΙ ΕΝΑ ΠΡΟΣΩΠΟ ΤΟΥ ΕΡΩΤΑ...Ο ΘΑΝΑΤΟΣ ΛΥΤΡΩΝΕΙ ΤΟΝ ΠΟΝΟ ΑΛΛΑ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ Η ΛΥΣΗ...Ο ΕΡΩΤΑΣ ΕΙΝΑΙ Η ΛΥΣΗ ΓΙΑ ΠΟΛΛΑ ΠΡΑΓΜΑΤΑ.

Ο ΕΡΩΤΑΣ ΚΑΙ Ο ΘΑΝΑΤΟΣ ΕΧΟΥΝ ΕΝΑ ΚΟΙΝΟ ΣΗΜΕΙΟ...ΤΗΝ ΣΤΙΓΜΗ...ΧΩΡΙΣ ΤΗΝ ΣΤΙΓΜΗ ΔΕΝ ΜΠΟΡΟΥΝ ΝΑ ΥΠΑΡΞΟΥΝ...ΟΠΩΣ ΚΑΙ Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ...ΕΙΜΑΣΤΕ ΜΙΑ ΣΤΙΓΜΗ ΜΕΣΑ ΣΤΟ ΣΥΜΠΑΝ.

ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΑΝΙΚΗΤΟΙ...ΕΙΝΑΙ ΔΕΣΜΙΟΙ ΤΗΣ ΣΤΙΓΜΗΣ...ΣΕ ΑΝΤΙΘΕΣΗ ΜΕ ΤΟΝ ΑΝΘΡΩΠΟ ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ Η ΣΤΙΓΜΗ.

ΟΠΟΙΟΣ ΚΑΤΑΦΕΡΕΙ ΝΑ ΓΙΝΕΙ ΑΘΑΝΑΤΟΣ ΚΕΡΔΙΖΕΙ ΘΑΝΑΤΟ ΚΑΙ ΕΡΩΤΑ...ΜΕΤΑΜΟΡΦΩΝΕΤΑΙ ΑΠΟ ΤΗΝ ΣΤΙΓΜΗ ΣΤΗΝ ΥΠΑΡΞΗ...ΕΧΕΙ ΟΣΕΣ ΣΤΙΓΜΕΣ ΧΡΕΙΑΖΕΤΑΙ ΓΙΑ ΝΑ "ΕΠΙΔΙΟΡΘΩΝΕΙ".

ΤΟ ΑΘΑΝΑΤΟ ΝΕΡΟ...ΞΕΔΙΨΑΕΙ ΜΕ ΣΤΙΓΜΕΣ...Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΑΠΟΤΕΛΕΙΤΑΙ ΑΠΟ ΝΕΡΟ...ΕΙΜΑΣΤΕ ΑΘΑΝΑΤΟΙ...ΑΛΛΑ ΞΕΧΝΑΜΕ.

ένα άγγιγμα είναι αρκετό...όμως πρίν απο αυτό...υπάρχει η συνεύρεση της έσω οπτικής...σε συνδιασμό με την "ομιλία" των ματιών....

μια στιγμούλα στο "τώρα" του τώρα.....

όμως το μήλον της έριδος μήπως είναι προδεδιαγεγγραμμένη επιλογή...?
και απλά επισπεύδει η επιβραδύνει το αποτέλεσμα της στιγμής...?

συμπαντική τάξη...?...ή αναρχία του χάους....????

έρωτας....τί είναι τελικά....?

ΕΜΜΑΝΟΥΗΛ ΜΠΟΤΣΑΚ.ΚΟΡ/Ος

(Ποίηση: Λένας Παππά - "Του έρωτα")

http://www.csc.liv.ac.uk/~karatzas/personal/Songs/GymnhSkia.html
(Κατσιμίχα)
Γυμνή Σκιά

Εγώ σε έχω πια ξεχάσει,
το αίμα μου όμως ακόμα σε θυμάται.

Χειμώνιασε, κι όμως βαθιά μέσα στη γη,
κι όμως βαθιά μέσα στη γη,
ο ήλιος του καλοκαιριού κοιμάται, κοιμάται.

Σα χρώμα που ονειρεύτηκα και πια δεν το θυμάμαι,
και σαν πληγή που αρνήθηκε να σβήσει ο καιρός.

Σάρκινη φωτιά, γυμνή σκιά, το μόνο που θυμάμαι πια,
είναι τα μακριά σου δάχτυλα.

Ίσως να ήτανε το φως της κάμαρας το κλεφτό,
ίσως να ήτανε οι σκιές που χόρευαν στους τοίχους,
κι οι θόρυβοι του δρόμου οι μακρινοί.

Ίσως να ήτανε το λευκό, ζεστό σου σώμα ίσως,
που έκανε να μοιάζουνε αιώνιες οι στιγμές.

Σάρκινη φωτιά, γυμνή σκιά, το μόνο που θυμάμαι πια,
είναι τα μακριά σου δάχτυλα,
το μόνο που θυμάμαι ...

Σάρκινη φωτιά, γυμνή σκιά, το μόνο που θυμάμαι πια,
είναι τα μακριά σου δάχτυλα,
είναι τα μακριά σου δάχτυλα,
είναι τα μακριά σου δάχτυλα.

πως να τον κρατήσεις,
άμμος μέσα στη χούφτα,
που άρπαξε το κύμα,
Μοιάζει με το σύννεφο

πως να τον προφτάσεις,
αχ! ψυχή μου ρώτα,
τ΄άλλο του το θύμα
όνειρο ανήμπορο...

Δεν τον φτάνω
κι όλο χάνεται,κρύβεται,
χρόνο χάνω
δεν αισθάνεται,δίνεται...

Παίζω χάνω,
κι όσα πιάνω
στάχτες κι άμμος,
Παραπάνω
νέο πλάνο
γκρίζο θάμπος...

Μην πιστεύεις πάντα στους ανθρώπους
βρίσκουνε μυριάδες τρόπους
αποπλάνησης καρδιάς,
Σε ματώνουν, δίχως στάλα κόπους,
αψηφώντας δέους νόμους
στη θυρίδα της ψευτιάς.

X-files μακαρι να ηξερες μονο ποσοι ανθρωποι νιωθουν το ιδιο πραγμα...

Δυστηχως ειναι τοσο ασχημο οταν "δεν γινετε αλλιως", οταν πρεπει να περιμενεις την "καταλληλη" στιγμη...Μια στιγμη που σου φαινεται αιωνας μεχρι να ερθει...νιωθεις οτι δεν θα το ζησεις ποτε...Αυτο ειναι ερωτας?

Οταν αγαπας και δεν σ αγαπανε τουλαχιστον ξερεις, προχωρας, οταν αγαπας και νιωθεις πως και ο αλλος νιωθει κατι αλλα δεν μπορεις να εισαι μαζι του τοτε αυτο ειναι οτι χειροτερο...νιωθεις πως καποιος σε κραταει, περπατας στο δρομο και νιωθεις πως εισαι μονος σου, δεν βλεπεις κοσμο, δεν νιωθεις αλλους γυρω σου...το μυαλο σου εχει παραδωθει σε εναν ανθρωπο, η καρδια σου εγκαταλειπει καθε προσπαθεια να παλεψει αυτο που συμβαινει...Αυτο ειναι ερωτας?

και οι πιο "δυνατοι", οι πιο "σκληροι" μπορουν να γινουν παιδακια, να κλαινε, να ονειρευονται, να γελανε, να ... αγαπανε.Αυτο ειναι ερωτας?

Δακρυζεις απο χαρα, κλαις με λιγμους, αλλα νιωθεις ευτιχισμενος επειδη ξερεις πως εχεις γνωρισει καποιον τοσο ξεχωριστο...ξαφνικα δεν θελεις κανεναν αλλον αντρα, ολοι σου φαινονται "λιγοι"...πολυ "λιγοι"...Αυτο ειναι ερωτας?

Πως εφτασα μεχρι εδω? εγω που μεχρι πριν λιγο καιρο δεν ενιωθα τιποτα για τους αλλους, εγω που μεχρι τωρα δεν αγαπησα ποτε...απο που βγαινουν ολα αυτα? νιωθεις σαν αρρωστος ξαφνικα, θα γινω καλα? Σιγουρα οχι, δεν θα ξαναγινω ποτε καλα, αφου καταφερα να νιωσω κατι αληθινο, κι ας μην το εζησα μεχρι το τελος...ξερω πως θα ρθει η καταλληλη στιγμη....Αυτο ειναι ερωτας?

Ναι...ΑΥΤΟ ειναι ερωτας!

Ποιος ειναι ο επομενος που θελει να μ εχει...γραμμενη στην λιστα των εχθρων του να με βλεπει...?!

Edited by - PurePoison on 02/08/2005 11:17:05

Και την Πυθία να 'χες θεία, δεν θα μάθαινες ποτέ...

Ποιος ειναι ο επομενος που θελει να μ εχει...γραμμενη στην λιστα των εχθρων του να με βλεπει...?!