- ΑΝΤΙΟ ΜΑΤΙΑ ΜΟΥ.......... - .-= Η ΨΥΧΗ =-.
ΑΑΑΑΑΑΑ ΣΤΑ ΜΑΤΙΑ ΜΗΝ ΜΕ ΚΟΙΤΑ ΑΦΟΥ ΞΕΡΕΙΣ ΠΩΣ ΜΕ ΠΟΝΑΣ ΠΑΩ ΝΑ ΒΡΩ ΤΟΝ ΠΛΑΝΗΤΗ ΤΗΣ ΓΗΣ ΓΙΑ ΝΑ ΜΑΘΩ ΤΑ ΜΥΣΤΙΚΑ ΚΑΙ ΝΑ ΡΘΩ ΝΑ ΣΟΥ ΤΑ ΠΩ ΘΑ ΣΕ ΒΡΩΩΩΩΩΩΩ....
ΑΥΤΟΙ ΟΙ ΣΤΙΧΟΙ ΜΟΥ ΗΡΘΑΝ ΚΑΤΕΥΘΙΑΝ ΣΤΟ ΜΥΑΛΟ ΕΙΝΑΙ ΕΝΑ ΑΠΟ ΤΑ ΠΙΟ ΟΜΟΡΦΑ ΚΑΙ ΛΥΠΗΡΑ ΠΡΑΓΜΑΤΑ ΠΟΥ ΕΧΩ ΔΙΑΒΑΣΕΙ ΤΑ ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ 16 ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΥ ΖΩ ΣΕ ΑΥΤΟΝ ΤΟΝ ΠΛΑΝΗΤΗ ΚΑΙ ΠΑΝΩ ΑΠΟ ΟΛΑ ΕΙΝΑΙ ΑΛΗΘΙΝΟ........
δν μπορω να γραψω αλλο ΤΑ ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΤΑ ΜΕ ΕΧΟΥΝ ΠΛΗΜΜΥΡΙΣΕΙ ΚΥΡΙΟΛΕΚΤΙΚΑ ΕΙΜΑΙ ΕΤΟΙΜΟΣ ΝΑ ΚΛΑΨΩ ΑΛΕΞΑΝΔΡΕ ΒΡΕΣ ΤΑ ΜΥΣΤΙΚΑ ΤΗΣ ΛΙΘΗΣ ΚΑΙ ΦΕΡΤΑ ΣΕ ΟΛΟΥΣ ΜΑΣ......
------------------------
ΟΠΟΙΟΣ ΔΕΝ ΤΟΛΜΑ ΝΑ ΔΕΙ ΤΗΝ ΑΛΗΘΕΙΑ ΤΗΝ ΘΕΩΡΕΙ ΨΕΜΜΑ!!!
ΤΗΕ LAST DΑRK KNIGHT...
αυτό στο οποίο αναφέρεσαι αγαπητή ΑΖΩΕΛ είναι περίπτωση αυτοκτονίας ή φυσικός θάνατος?
γιατί άν είναι το πρώτο, μήπως κάνουμε λάθος να εξειδανικεύουμε μια τέτοια περίπτωση?
ΕΛΠΙΖΩ ΑΥΤΟ ΝΑ ΣΟΥ ΑΡΚΕΙ…
"H ΛΟΓΙΚΗ ΕΙΝΑΙ ΕΝΑ ΠΕΠΛΟ ΠΟΥ ΜΑΣ ΚΡΥΒΕΙ ΤΗΝ ΑΛΗΘΕΙΑ"
ΣΕ ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ΠΟΛΥ ΓΙΑ ΟΛΟ ΑΥΤΟ ΤΟ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΝ.
ΕΙΣΑΙ ΥΠΕΡΟΧΟ ΠΛΑΣΜΑ!
Σ ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ!
ΟΛΟΥΣ ΣΑΣ... ΣΑΣ ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ!
"H ΛΟΓΙΚΗ ΕΙΝΑΙ ΕΝΑ ΠΕΠΛΟ ΠΟΥ ΜΑΣ ΚΡΥΒΕΙ ΤΗΝ ΑΛΗΘΕΙΑ"
έχω κι εγώ ζήσει το μερίδιο μου στην απώλεια και γνωρίζω...
Ομως, άλλη κρίση έχω εγώ για τα πράγματα που έχω μια ηλικία και
κάποιες εμπειρίες, και άλλη νεότεροι άνθρωποι,
που πίσω από την ποίηση εξιδανικεύουν καταστάσεις και παρασυρμένοι
από τον άκρατο συναισθηματισμό της νεότητας μπορεί και να
λειτουργήσουν μιμητικά...
Οι ποιητές της ζωής δεν αυτοκτονούν ούτε πεθαίνουν ποτέ,
αν θέλουμε να το δούμε έτσι...
και μέσα από την ψυχή τους μας βοηθούν να ζήσουμε κι εμείς,
την κάθε μέρα που έρχεται και όλο και πιο ουσιαστικά...
"ποιούν" Ζωή και όχι Θάνατο...
Ούτε μεγαλειώδης πράξη είναι, ούτε ρομαντική, ούτε δίνει λύση σε τίποτα. Οταν έχασα εγώ την φίλη μου είχα θυμώσει με κάτι παρόμοια γράμματα που είχε στείλει (διαφορετικά σε διαφορετικούς φίλους), γιατί το παρουσίαζε σαν κάτι υπέροχο και μοναδικό που θέλει πολύ τόλμη, λές και ήθελε η ίδια να δικαιολογήσει το πόσο τρομαγμένη ήταν απο την καθημερινότητα, ή απο αυτά που δεν μπορούσε να 'αγγίξει'... Εριξε στάχτη στα ίδια της τα μάτια, κι επειδή δεν ήταν τόσο καλή ποιήτρια όπως ο φίλος σου, δεν κατάφερε να ρίξει στα δικά μας!
Κι επειδή ο διάολος έχει πολλά ποδάρια, και πράγματι λειτουργούν μιμητικά μερικοί άνθρωποι, ειδικά οι πιο ευαίσθητοι και ποιητές, και καθότι παραλίγο να χάσω ΚΙ ΑΛΛΟΝ ΦΙΛΟ (νεαρό και ποιητή...νομίζει), καλό θα ήταν να μπορούμε τουλάχιστον να βλέπουμε και να αναγνωρίζουμε οτι οι άνθρωποι που φεύγουν επιλεκτικά για να το πώ κι εγώ λίγο ρομαντικά, κατά κανόνα είναι άνθρωποι αδύναμοι και όχι ήρωες... Βοηθάει άλλους να γίνουν δυνατοί και να συνεχίσουν να παλεύουν καθημερινά, σαν αυτόν τον φίλο μου που είναι ακόμα ζωντανός, γιατί θέλει να είναι ήρωας...τελικά, και γιατί τον πείσαμε οτι έτσι θα είναι ήρωας, κι όχι αλλιώς...
Ελπίζω να καταλαβαίνεις τον λόγο την παρέμβασης... Η απώλεια είναι κοινή, ακόμα κι αν αλλάζουν οι άνθρωποι, και δεν είναι προνόμιο κανενός, γι'αυτό και μίλησα... στο όνομα της φιλίας που τόσο κι εσύ εκτιμάς, στείλε απο μόνη σου άλλο μήνυμα στους υπόλοιπους φίλους σου, ποιητές και μή, και αγάπα τον φίλο σου ακριβώς επειδή ΔΕΝ ήταν ήρωας...
Την αγάπη μου έχεις και την συμπάθειά μου, και μακάρι να μπορούσα να σου πώ οτι ξεπερνιέται με τα χρόνια... Δεν ξεπερνιέται, αλλά απαλύνει ο πόνος όπως γίνεται πάντα.
Γέμισα κι εγώ το λευκό με τελίτσες, χωρίς να κρύβω τίποτα όμως...
Σέ φιλώ,
Παγώνα
ΥΓ Αλέξανδρε, μακάρι στο ταξίδι σου αυτό να βρείς την δύναμη να αγαπήσεις πραγματικά όσα άφησες, και να επιστρέψεις κοντά μας για να μάς δείξεις τον τροπο να ζούμε, κι όχι να πεθαίνουμε...
τα βιωματα ειναι αρκετα και διαφορετικα....οσο και αν φανταζουν ιδια.....το μοναδικο που μενει ιδιο ειναι η αισθηση της απωλειας.....
μιλαμε για αγαπη....και αν αυτα τα παιδια δεν γνωριζαν πως να δειξουν την αγαπη τους...?
και αν σε αυτα τα παιδια δεν θελησε καποιος/καποια πραγματικα να αντιληφθει το ποσο δυσκολευονται στο να δειξουν την αγαπη τους...?
αν η αγαπη τους ηταν η απωλεια τους....?
φυσικα καταδικαζω την αυτοκτονια....δεν δινει λυση σε κανενος ειδους προβλημα.........
ομως μην σας παρακαλω σπευδουμε να λεμε για πραγματα που ενω εχουμε βιωσει δεν εχουμε αντιληφθει το μεγεθος τους.......
δεν ειμαστε εκεινοι που φευγουν.......η που εχουν φυγει....
ευχαριστω για την κατανοηση σας και συγνωμη για το υφος μου εαν φαινεται αποτομο........και παλι ευχαριστω
με απεραντο σεβασμο και αγαπη,ο μανος σας
WHISPERS OF THE DREAMS
ΕΙΛΙΚΡΙΝΑ ΠΡΩΤΗ ΦΟΡΑ ΠΟΥ ΕΚΛΑΨΑ ΤΟΣΟ ΑΠΟ ΑΝΑΓΝΩΣΗ ΓΡΑΜΜΑΤΟΣ
ΑΖΩΕΛ ΝΑ ΕΙΣΑΙ ΧΑΡΟΥΜΕΝΗ ΓΙΑΤΙ Ο ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΕΚΕΙ ΠΟΥ ΒΡΙΣΚΕΤΑΙ ΕΙΝΑΙ ΑΣΦΑΛΗΣ ΜΑ ΚΑΙ ΕΥΤΥΧΙΣΜΕΝΟΣ, ΠΙΣΤΕΨΕ ΤΟ! ΕΠΙΣΗΣ ΕΙΝΑΙ ΧΑΡΟΥΜΕΝΟΣ Κ ΞΕΡΕΙ ΠΩΣ ΚΑΠΟΙΑ ΑΤΟΜΑ ΤΟΝ ΣΚΕΦΤΟΝΤΕ Κ ΤΟΝ ΕΧΟΥΝ ΣΤΗΝ ΚΑΡΔΙΑ ΤΟΥΣ!
ΦΙΛΙΚΑ,
Spooky
A.M
ΑΦΟΤΟΥ ΔΙΑΒΑΣΑ Κ ΤΑ ΥΠΟΛΟΙΠΑ POSTS ΕΑΝ ΠΡΟΚΕΙΤΕ ΓΙΑ ΦΥΣΙΚΟ ΘΑΝΑΤΟ, ΤΟΤΕ ΙΣΧΥΟΥΝ ΟΣΑ ΠΡΟΑΝΕΦΕΡΑ ΓΙΑ ΤΟΝ ΦΙΛΟ ΣΟΥ ΑΖΩΕΛ, ΑΛΕΞΑΝΔΡΟ.
ΤΩΡΑ ΕΑΝ ΔΕΝ ΠΡΟΚΕΙΤΑΙ ΓΙΑ ΦΥΣΙΚΟ ΑΛΛΑ ΚΑΤ' ΕΠΙΛΟΓΗΝ ΤΟΤΕ ..ΤΑ ΑΝΑΙΡΕΙ.
ΛΥΠΑΜΑΙ ΓΙΑ ΟΠΟΙΑ ΣΚΛΗΡΗ ΑΛΗΘΕΙΑ!
ΑΣ ΕΙΝΑΙ ΕΥΤΥΧΙΣΜΕΝΟΣ ΟΠΟΥ ΚΙ ΑΝ ΕΙΝΑΙ! ΔΕΝ ΘΑ ΤΟ ΚΡΙΝΩ ΕΓΩ..
ΦΙΛΙΚΑ,
Spooky
A.M
Το πρόβλημα με τους μιμητές είναι δυστυχώς υπαρκτό, και άρα ΑΠΑΙΤΕΙ λύση απο τους ανθρώπους ακριβώς που έχουν αντιμετωπίσει παρόμοιες καταστάσεις, είτε ανθρώπους που έχασαν δικούς τους είτε καλύτερα απο ανθρώπους που προσπάθησαν ή το σκέφτηκαν και δεν ολοκλήρωσαν το 'έργο' τους...
Την φίλη μου την αγαπώ ακόμα πολύ, και την σκέφτομαι όπως έναν άνθρωπο που απλά έφυγε, αλλά ποτέ δεν θα δικαιολογήσω την πράξη της ντύνοντάς την ρομαντικά... Αυτό εννοούσα και μόνο.
Δεν θέλω να συνεχίσω τις εξηγήσεις, γιατί δεν το σηκώνει άλλο η περίσταση. Ελπίζω να έγινα κατανοητή. Ειλικρινά έχεις την συμπάθειά μου ΑΖΩΕΛ, και ειλικρινά ο Αλέξανδρος μένει μέσα μου ως ένας υπέροχος ποιητής και μόνο (απο επιλογή μένει έτσι). Απο το λίγο που φαίνεται στο γράμμα του, τουλάχιστον μπορείς να λές οτι ήσουν τυχερή που τον γνώρισες...
Την αγάπη μου, και καλή δύναμη να έχεις ΑΖΩΕΛ...
ΕΠΕΛΕΞΕ ΝΑ ΦΥΓΕΙ ΜΟΝΟΣ.
ΧΑΜΟΓΕΛΟΥΣΕ ΑΣΤΕΙΕΥΟΤΑΝ ΦΑΙΝΟΤΑΝ ΔΥΝΑΤΟΣ ΜΑ ΜΕΣΑ ΤΟΥ ΔΕΝ ΗΤΑΝ.
2 ΜΕΡΕΣ ΠΡΙΝ ΧΑΘΕΙ ΜΙΛΟΥΣΑΜΕ ΚΑΝΟΝΙΚΑ, ΦΑΙΝΟΤΑΝ ΕΥΤΥΧΙΣΜΕΝΟΣ ΣΑΝ ΝΑ ΕΠΑΙΖΕ ΤΙΣ ΧΑΡΕΣ ΤΗΣ ΖΩΗΣ ΣΤΑ ΔΑΧΤΥΛΑ.
ΕΦΥΓΕ ΓΙΑΤΙ ΔΕΝ ΑΝΤΕΧΕ.
ΔΕΝ ΜΙΛΗΣΕ.
ΔΕΝ ΖΗΤΗΣΕ ΒΟΗΘΕΙΑ.
ΚΙ ΟΛΟΙ ΟΙ ΦΙΛΟΙ ΓΝΩΣΤΟΙ ΣΥΝΕΡΓΑΤΕΣ ΔΕΝ ΚΑΤΑΛΑΒΑΝ ΠΟΤΕ ΤΙ ΠΑΙΖΟΤΑΝ ΜΕΣΑ ΤΟΥ.
Ο ΣΤΡΑΤΟΣ ΕΙΝΑΙ ΕΞΑΙΡΕΤΟΣ ΠΟΙΗΤΗΣ.
ΚΙ ΑΝΘΡΩΠΟΣ.
ΤΟΥ ΓΡΑΨΑ ΔΥΟ ΛΟΓΙΑ ΤΑ ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΑ, ΘΑ ΤΟΥ ΑΦΙΕΡΩΣΩ ΕΝΑ ΒΙΒΛΙΟ ΚΑΠΟΙΑ ΣΤΙΓΜΗ. ΙΣΩΣ ΤΟ ΤΡΙΤΟ ΜΟΥ.
ΑΚΟΜΑ ΟΤΑΝ ΤΟΝ ΣΚΕΦΤΟΜΑΙ ΚΛΑΙΩ, ΚΑΙ ΔΕΝ ΞΕΡΩ ΓΙΑΤΙ. Ο ΣΤΡΑΤΟΣ ΗΤΑΝ ΕΥΤΥΧΙΣΜΕΝΟΣ. ΕΤΣΙ ΕΔΕΙΧΝΕ.
ΘΥΜΑΜΑΙ ΣΕ ΜΙΑ ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΤΩΝ ΠΟΙΗΤΙΚΩΝ ΜΑΣ ΣΥΛΛΟΓΩΝ ΕΙΜΑΣΤΕ ΚΑΘΙΣΜΕΝΟΙ ΨΗΛΑ ΜΕ ΤΟ ΚΟΙΝΟ ΚΑΤΩ. 5 ΝΕΟΙ ΔΗΜΙΟΥΡΓΟΙ ΣΕ ΕΝΑΝ ΟΜΟΡΦΟ ΧΩΡΟ. ΕΙΧΕ ΕΝΤΑΣΗ ΚΟΣΜΟ ΦΩΝΕΣ ΑΙΣΘΑΝΘΗΚΑ ΑΜΗΧΑΝΑ.ΜΟΥ ΕΔΩΣΕ ΕΝΑ ΤΣΙΓΑΡΟ ΠΡΙΝ ΤΗΝ ΑΠΑΓΓΕΛΙΑ ΤΩΝ ΠΟΙΗΜΑΤΩΝ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΕΜΑΣ ΤΟΥΣ ΠΟΙΗΤΕΣ. ΔΙΣΤΑΣΑ ΝΑ ΤΟ ΠΑΡΩ, ΦΟΒΗΘΗΚΑ ΓΙΑ ΤΟ ΤΙ ΘΑ ΠΕΙ Ο ΚΟΣΜΟΣ.
ΚΑΝΕ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΓΟΥΣΤΑΡΕΙΣ.
ΝΑ ΚΥΤΤΑΣ ΜΠΡΟΣΤΑ.
ΕΤΣΙ ΘΑ ΕΙΣΑΙ Ο ΕΑΥΤΟΣ ΣΟΥ.
ΔΕΝ ΕΙΧΑΜΕ ΒΓΕΙ ΠΟΤΕ ΜΟΝΟΙ.
ΠΑΝΤΑ ΜΕ ΠΑΡΕΑ.
ΜΕΓΑΛΟΣ ΚΥΚΛΟΣ ΩΡΑΙΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ. ΔΕΝ ΜΙΛΗΣΑ ΓΙΑ ΤΟ ΘΑΝΑΤΟ ΤΟΥ ΠΟΥΘΕΝΑ. ΤΩΡΑ ΑΝΟΙΓΩ ΤΑ ΦΥΛΛΑ ΤΗΣ ΚΑΡΔΙΑΣ.
ΜΟΥ ΖΗΤΟΥΣΕ ΣΥΧΝΑ ΝΑ ΠΙΟΥΜΕ ΕΝΑ ΚΑΦΕΔΑΚΙ. ΝΑ ΠΟΥΜΕ [ΤΑ ΤΗΣ ΠΟΙΗΣΗΣ] ΚΑΙ ΟΧΙ ΜΟΝΟ.
ΑΥΤΟΝ ΤΟΝ ΚΑΦΕ ΤΟΥ ΤΟΝ ΧΡΩΣΤΟΥΣΑ.
ΕΦΥΓΕ ΕΤΣΙ,
ΑΠΛΑ
ΣΕ ΜΑ ΣΤΙΓΜΗ
ΑΔΥΝΑΜΙΑΣ
Η ΔΥΝΑΜΗΣ.
ΑΥΤΟ ΔΕΝ ΤΟ ΞΕΡΩ.
ΘΑ ΜΟΥ ΤΟ ΜΑΘΕΙ Η ΑΛΛΗ ΖΩΗ Η Ο ΘΑΝΑΤΟΣ, ΟΤΑΝ ΒΡΕΘΟΥΜΕ ΣΕ ΑΛΛΕΣ ΔΙΑΣΤΑΣΕΙΣ ΚΑΙ ΜΟΥ ΨΙΘΥΡΙΣΕΙ ΣΤ΄ΑΥΤΙ ΤΙ ΤΟΝ ΕΚΑΝΕ ΝΑ ΦΥΓΕΙ ΣΤΑ 32 ΤΟΥ ΝΕΟΣ ΩΡΑΙΟΣ ΥΓΙΗΣ ΤΑΛΑΝΤΟΥΧΟΣ ΚΑΙ ΜΑΓΚΑΣ.
ΑΖΩΕΛ ΣΕ ΝΟΙΩΘΩ.
ΦΥΣΙΚΟΣ Η ΜΗ Ο ΘΑΝΑΤΟΣ ΠΟΝΑΕΙ.
ΟΠΩΣ ΑΛΛΩΣΤΕ ΕΝΙΟΤΕ ΠΟΝΑΕΙ ΚΑΙ Η ΖΩΗ.
ΣΑΣ ΑΓΑΠΑΩ ΟΛΟΥΣ.
ΑΦΡΟΔΙΤΗ -Ε-
Ο ΠΟΝΟΣ ΣΟΥ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΣΠΑΣΙΜΟ ΤΟΥ ΟΣΤΡΑΚΟΥ ΠΟΥ ΠΕΡΙΕΧΕΙ ΤΗΝ ΚΑΤΑΝΟΗΣΗ.
---
ΠΟΛΥ ΤΑ ΜΕΛΗ ΕΚΤΙΜΩ
ΜΑ ΑΠ΄ΟΛΟΥΣ ΥΠΕΡΑΝΩ
Η ΛΟΓΙΚΗ ΔΙΑΛΕΓΕΙ ΕΣΑΣ
ΜΑ Η ΚΑΡΔΙΑ; ΤΟΝ ΜΑΝΟ...
---
<arhtos> ωραιο αυτο που εγραψες.συγκινητικο.Θα ηθελα να γραψεις και αλλο.Λιγοι ανθρωποι εμπνεονται ετσι.
κι εσυ <ΑΦΡΟΔΙΤΗ>.Εισαι πολυ ευαισθητη και γλυκια.Ωραιο αυτο που εκανες στην <ΑΖΩΕΛ> και της συμπαρασταθηκες.Αλλα οπως ειδες δεν της χρειαζεται.Και μοιαζει λες και τον θανατο τον ξερει καλα.Οταν χαμογελασ στον θανατο,τον εχεις κανει φιλο.Νομιζω.
«Σας διδάσκω τον υπεράνθρωπο. Ο άνθρωπος είναι κάτι που πρέπει να ξεπεραστεί.»
ΚΑΙ ΟΧΙ ΤΟΣΟ ΓΙΑ ΜΕΝΑ...
ΜΑ ΓΙΑ ΤΟΝ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟ.
ΟΔΗΓΗΤΑΙ ΛΑΘΟΣ ΟΛΗ Η ΣΚΕΨΗ ΚΑΙ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΣΩΣΤΟ.
Ο ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΧΡΟΝΙΑ ΕΠΑΣΧΕ ΑΠΟ ΚΑΡΚΙΝΟ.
ΚΑΙ ΑΥΤΟΣ ΗΤΑΝ Ο ΛΟΓΟΣ ΤΟΥ ΘΑΝΑΤΟΥ ΤΟΥ.
ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΣΕ ΝΑ ΤΟΝ ΝΙΚΗΣΕΙ....
ΤΟΝ ΝΙΚΗΣΕ ΕΚΕΙΝΟΣ.
ΑΝ ΚΑΙ... ΑΜΦΙΒΑΛΩ...
ΜΕ ΤΟ ΧΑΜΟΓΕΛΟ ΤΟΥ ΚΑΙ ΤΗΝ ΥΠΕΡΟΧΗ ΤΗΣ ΨΥΧΗΣ ΤΟΥ, ΚΑΤΑΦΕΡΕ ΝΑ ΤΟΝ ΞΕΠΕΡΑΣΕΙ....
ΟΣΟ ΓΙΑ ΤΟ ΘΕΜΑ ΤΗΣ ΑΥΤΟΚΤΟΝΙΑΣ...
ΛΥΠΑΜΑΙ ΜΕΣΑ ΑΠΟ ΤΑ ΤΡΙΣΒΑΘΑ ΤΗΣ ΨΥΧΗΣ ΚΑΙ ΤΟΥ ΝΟΥ ΜΟΥ, ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ ΠΟΥ ΕΦΥΓΑΝ ΜΕ ΑΥΤΟ ΤΟ ΤΡΟΠΟ.
Η ΑΥΤΟΚΤΟΝΙΑ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΔΡΟΜΟΣ...
ΔΕΝ ΗΤΑΝ ΠΟΤΕ...
ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΜΟΙΑΖΕΙ ΜΕ ΕΠΙΛΟΓΗ...
ΑΛΛΑ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ...
ΔΕΝ ΘΑ ΜΠΟΡΟΥΣΑ ΟΜΩΣ ΠΟΤΕ, ΝΑ ΚΡΙΝΩ ΜΕ ΟΠΟΙΟΔΗΠΟΤΕ ΑΡΝΗΤΙΚΟ ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑ.
ΔΙΟΤΙ ΔΕΝ ΕΝΙΩΣΑ ΠΟΤΕ ΤΗΝ ΑΠΟΓΝΩΣΗ ΚΑΙ ΤΟ ΑΔΙΕΞΟΔΟ ΤΟΥ ΝΟΥ ΤΟΥΣ.
ΜΗΝ ΑΦΗΣΕΤΑΙ ΠΟΤΕ ΤΗΝ ΚΑΡΔΙΑ ΚΑΙ ΤΟ ΝΟΥ ΣΑΣ, ΝΑ ΛΕΙΤΟΥΡΓΕΙ ΚΑΙ ΝΑ ΒΥΘΙΖΕΤΑΙ ΣΤΑ ΥΔΑΤΑ ΤΗΣ ΑΓΡΙΑΣ ΘΛΙΨΗΣ!
ΠΑΝΤΑ ΥΠΑΡΧΕΙ ΤΡΟΠΟΣ ΝΑ ΑΓΓΙΖΟΥΜΕ, ΝΑ ΑΝΑΚΑΛΥΠΤΟΥΜΕ ΚΑΙ ΝΑ ΒΡΙΣΚΟΥΜΕ ΤΑ ΕΦΟΔΙΑ ΚΑΙ ΤΑ ΕΡΕΘΙΣΜΑΤΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΖΩΗ.....
ΠΙΣΤΕΨΤΕ ΜΕ!
ΠΟΤΕ ΔΕΝ ΘΑ ΤΡΑΓΟΥΔΟΥΣΑ ΜΕ ΧΑΜΟΓΕΛΟ, ΚΑΠΟΙΟΝ ΠΟΥ ΕΦΥΓΕ ΜΕ ΛΑΘΟΣ ΤΡΟΠΟ...
ΘΑ ΕΚΛΑΙΓΑ...
ΔΕΝ ΘΑ ΧΑΜΟΓΕΛΟΥΣΑ...
"H ΛΟΓΙΚΗ ΕΙΝΑΙ ΕΝΑ ΠΕΠΛΟ ΠΟΥ ΜΑΣ ΚΡΥΒΕΙ ΤΗΝ ΑΛΗΘΕΙΑ"
ΣΕ ΝΙΩΘΩ ΜΑΤΙΑ ΜΟΥ ΚΑΙ ΚΑΤΑΛΑΒΑΙΝΩ ΤΑ ΑΙΣΘΗΜΑΤΑ ΣΟΥ ΚΑΙ ΤΙΣ ΣΚΕΨΕΙΣ ΣΟΥ......
ΝΟΜΙΖΩ, ΠΩΣ ΘΑ ΒΡΕΙΣ ΤΟΝ ΤΡΟΠΟ ΓΙΑ ΝΑ ΕΞΗΓΗΣΕΙΣ ΕΣΥ ΓΙΑ ΕΚΕΙΝΟΝ, ΑΥΤΑ ΠΟΥ ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΣΑΝ ΟΙ ΑΛΛΟΙ ΝΑ ΚΑΤΑΝΟΗΣΟΥΝ...
ΝΑ ΕΙΣΑΙ ΚΑΛΑ ΚΑΙ...
ΕΙΜΑΙ ΕΥΓΝΩΜΩΝ!
"H ΛΟΓΙΚΗ ΕΙΝΑΙ ΕΝΑ ΠΕΠΛΟ ΠΟΥ ΜΑΣ ΚΡΥΒΕΙ ΤΗΝ ΑΛΗΘΕΙΑ"
ΝΑ ΣΟΥ ΑΠΑΝΤΗΣΩ ΣΕ ΤΙ;
ΟΠΩΣ ΕΙΠΕΣ...
ΤΟ ΕΚΑΝΕΣ ΕΙΔΗ...
ΤΑ ΔΑΝΕΙΚΑ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΠΟΤΕ ΔΙΚΑ ΜΑΣ.
ΕΣΥ ΓΝΩΡΙΖΕΙΣ ΤΙΣ ΑΝΑΓΚΕΣ ΤΟΥ ΕΑΥΤΟΥ ΣΟΥ...
ΕΥΧΟΜΑΙ ΝΑ ΚΑΝΕΙΣ, ΤΟΥΛΑΧΙΣΤΟΝ, ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΘΑ ΣΕ ΒΟΗΘΗΣΕΙ ΝΑ ΠΑΣ ΒΗΜΑΤΑ ΠΙΟ ΜΠΡΟΣΤΑ.
"H ΛΟΓΙΚΗ ΕΙΝΑΙ ΕΝΑ ΠΕΠΛΟ ΠΟΥ ΜΑΣ ΚΡΥΒΕΙ ΤΗΝ ΑΛΗΘΕΙΑ"
Εστω και τώρα θα λάβει το μήνυμα όμως.
Θα συναντηθούμε Αλέξανδρε. Όλοι θα ερθουμε εκεί που είσαι. Να μας περιμένεις.
Το ξεστομίζω...
Υπάρχει Θεός...
ΚΑΛΗΜΕΡΑ
ΜΕ ΣΘΕΝΟΣ ΚΑΙ ΔΥΝΑΜΗ.ΕΤΣΙ ΟΠΩΣ ΜΑΣ ΤΑΙΡΙΑΖΕΙ.
ΑΦΡΟΔΙΤΗ -Ε-
Ο ΠΟΝΟΣ ΣΟΥ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΣΠΑΣΙΜΟ ΤΟΥ ΟΣΤΡΑΚΟΥ ΠΟΥ ΠΕΡΙΕΧΕΙ ΤΗΝ ΚΑΤΑΝΟΗΣΗ.
---
ΠΟΛΥ ΤΑ ΜΕΛΗ ΕΚΤΙΜΩ
ΜΑ ΑΠ΄ΟΛΟΥΣ ΥΠΕΡΑΝΩ
Η ΛΟΓΙΚΗ ΔΙΑΛΕΓΕΙ ΕΣΑΣ
ΜΑ Η ΚΑΡΔΙΑ; ΤΟΝ ΜΑΝΟ...
---
<Κι εγω Μια θεονοη>
quote:
Δεν ήθελες να λες τίποτα…
Κλειδωμένη η ψυχή σου…
Μόνη σου υπάρχεις…
Μα κανείς δεν ήταν μόνος μαζί σου…
Είσαι ένα σημείο, έλεγες με πίκρα… θυμάσαι;
Το ξέρω… πάντα το ήξερα…
Σε έβλεπα να σε συναντούν στη ζωή σου και να σε διαπερνούν και σου έλεγα φτάνει!
Μα εσύ… στοργικά τους έπαιρνες από την μία μεριά του δρόμου και τους περνούσες απέναντι αλλάζοντας τους οριστικά…
Δεν είδα κανέναν να γίνεται χειρότερος…
Ποτέ δεν βόγκηξες…
Ποτέ δεν διαμαρτυρήθηκες…
Χαμόγελο κάρφωνες στις πλάτες τους καθώς έφευγαν…
Έτσι για να είσαι σίγουρη πως θα έχουν καλό δρόμο…
quote:
τι ενοουσες με το σημειο;πως μπορει μια γυναικα να ειναι ενα σημειο;τι ενοουσες πες μου σε παρακαλω!και πως τους περνας απο την αλλη μερια;πως σε διαπερνανε κι εσυ μπορεις να το ανεχτεις αυτο;
ξερεις κατι;ζηλευω λιγο τον αλεξανδρο που ειδε τοσα πολλα απο εναν ανθρωπο και σε εναν ανθρωπο.
quote:
«Δεν θα την βρεις, μάτια μου… Την έχω καρφωμένη στις πύλες της πατρίδας μου για να βρω κάποτε τον δρόμο του γυρισμού στο μέρος που ακούμπησα την καρδιά μου…»
quote:
και οταν του ελεγες αυτο,τι ενοουσες;που ειναι αυτο το μερος;
θελω να σου πω,πως εχει δικιο ο αλεξανδρος.και μακαρι να μπορουσα να μιλησω κι εγω σαν εσενα.
quote:
«Μα οι λέξεις κομήτες είναι που πότε χτυπούν τους ανθρώπους και πότε τους στέλνουν σιωπηλά ένα φιλί τρυφερό… έτσι για το καλό…»
quote:
για αυτο βαζεις τελιτσες δηλαδη;πως μπορεις και τα βλεπεις ολα αυτα;
quote:
«Είμαι ένα σημείο μόνο… τίποτα άλλο…»
«Είμαι ένα σημείο μόνο… τίποτα άλλο…»
Έλεγες…
Συγχώρα με που δεν μπόρεσα να σε καταλάβω και να μοιραστώ μαζί σου…
Δεν μπόρεσα;
Δεν άφησες;
«Είμαι ένα σημείο μόνο… απλά είμαι εδώ…»
Έλεγες…
Συγχώρα με… Εγώ… σε ευχαριστώ για αυτό…
quote:
πες μου σε παρακαλω τι ενοουσες με αυτο το σημειο.
<Κι εγω Μια θεονοη>
quote:
ΠΑΝΤΑ ΥΠΑΡΧΕΙ ΤΡΟΠΟΣ ΝΑ ΑΓΓΙΖΟΥΜΕ, ΝΑ ΑΝΑΚΑΛΥΠΤΟΥΜΕ ΚΑΙ ΝΑ ΒΡΙΣΚΟΥΜΕ ΤΑ ΕΦΟΔΙΑ ΚΑΙ ΤΑ ΕΡΕΘΙΣΜΑΤΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΖΩΗ.....
quote:
παλι μιλας για αγγιγμα.μηπως θα πρεπει να μοιαζεις ομως και λιγο με κατι για να μπορεις να το αγγιξεις;αλιως τιποτα δεν μπορεις να το αγγιξεις ετσι και τοσο απλα.εγω αυτο νομιζω τελικα.και δεν μειαζουμε παρα μονο με παρα πολυ λιγα.και αν δεν ψαχουλεψεις κατι για να καταλαβεις πρωτα τι ειναι και πως,δεν μπορεις να το αγγιξεις.
κι εσυ οπως ειπε και ο φιλος σου αλεξανδρος,δεν αγγιζεσαι με τιποτα και δεν αγγιχτικες ποτε.εστω γιατι δεν αφηνες.και μαλλον αυτο ειναι.αλλα τοτε πως μιλας για αγγιγμα;
quote:
Ποτέ δεν σε ανακάλυψα…
Μα κανείς δεν σε ανακάλυψε…
Αυτή είναι η παρηγοριά μου… δεν με ξεχώρισες…
Μα τι περιμένεις;
quote:
προσεχε γιατι κυνδινευεις να μην αγγιχτεις ποτε,αν δεν αφησεις να σε ανακαληψουν.και πρεπει να αφησεις,γιατι σου αξιζει.περισσοτερο απο οσους γνωριζω εγω τουλαχιστον.
προσπαθουν καποιοι να σε καταλαβω μα δεν αφηνεις.γιατι;
<Κι εγω Μια θεονοη>