- ΣΕ ΣΚΕΦΤΟΜΑΙ.... - "Μεταξύ τυρού και αχλαδιού"
Σ’ αγαπώ ... της είπα …
Από πότε ; με ρώτησε …
Από τότε που θυμάμαι ! της αποκρίθηκα .
Αγάπα με !!! Μου απάντησε
Και έσβησε τα βήματά της στην βροχή …

Γιατι τώρα??
Edited by - matmat on 08/12/2005 20:59:00
ΜΕΤΡΑΣ ΤΟ ΒΡΑΔΥ,
ΟΤΑΝ ΣΚΥΦΤΟΣ
ΠΕΡΠΑΤΑΣ ΣΤΟ ΣΚΟΤΑΔΙ,
ΟΤΑΝ ΚΛΑΙΣ
ΧΩΡΙΣ ΝΑ ΠΟΝΑΣ,
ΟΤΑΝ ΔΕΝ ΞΕΡΕΙΣ
ΤΙ ΘΕΣ ΤΙ ΖΗΤΑΣ,
ΤΟΤΕ ΣΙΓΟΥΡΑ
ΚΑΠΟΙΑ.. ΑΓΑΠΑΣ.
ΕΛΕΝΗ ΜΟΥ Σ'ΑΓΑΠΩ,
ΕΙΣΑΙ Η ΠΡΩΤΗ ΣΚΕΨΗ ΜΟΥ ΤΟ ΠΡΩΙ ΚΑΙ Η ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΣΚΕΨΗ ΜΟΥ ΤΟ ΒΡΑΔΥ.

VII
Σε σκέφτομαι...εαυτέ μου...
χωρίς τίποτα...

ΚΑΛΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ ΜΑΝΟ ΜΑΣ.
ΠΟΛΛΕΣ ΕΥΧΕΣ Σ'ΕΣΕΝΑ ΚΑΙ Σ'ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΦΙΛΟΥΣ ΤΟΥ ΕΣΟΤΕΡΙΚΑ.
ΜΕ ΕΙΛΙΚΡΙΝΗ ΦΙΛΙΚΗ ΔΙΑΘΕΣΗ ΠΑΝΤΑ... ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑ.
quote:
ΜΕ ΕΙΛΙΚΡΙΝΗ ΦΙΛΙΚΗ ΔΙΑΘΕΣΗ ΠΑΝΤΑ... ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑ.
και τωρα ξερω πως για ΟΛΑ,υπαρχει μια θεια δικαιοσυνη,
καλυτερα που εφυγες τοτε,τωρα ξερω οτι δεν αγγιξες ουσιαστικα ποτε την ψυχη μου,
κι εγω καπως κλεισμενη τοτε,σε ενα αδιεξοδο..
σε μια δυσκολη στιγμη..
τα πεταλα της καρδια ανοιξαν σε σενα σαν τον λωτο,
αλλα πρεπει να ξερεις οτι δεν ανοιξαν γιατι εισουν εσυ...
αλλα τοτε ειχα αναγκη αυτο..
αρα εσυ εισουν μονο η αφορμη..
ΒΕΒΑΙΑ ΕΣΥ ΔΕΝ ΚΑΤΑΛΑΒΕΣ ΤΙΠΟΤΕ,ΑΠΛΑ ΤΑ ΤΣΑΛΑΠΑΤΗΣΕΣ ΛΕΣ ΚΑΙ ΠΑΤΟΥΣΕΣ ΣΤΑ ΣΚΟΥΠΙΔΙΑ..
ταπεινα βοτσαλα,στην απεραντοσυνη της θαλασσας..
ΑΧ!ΧΡΟΝΕ
ΕΣΥ Ο ΚΑΛΥΤΕΡΟΣ ΓΙΑΤΡΟΣ,
ΚΑΙ ΔΑΣΚΑΛΟΣ.
ΠΑΥΣΙΠΟΝΕ ΧΡΟΝΕ
ΔΙΔΑΞΕ ΜΟΥ ΤΗΝ ΥΠΟΜΟΝΗ..
ΝΑ ΜΠΟΡΩ ΝΑ ΑΝΤΕΧΩ ΤΟΥΣ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ.
ΔΙΔΑΞΕ ΜΟΥ ΤΗΝ ΣΥΝΧΩΡΕΣΗ.
Τα μαγια λυθηκαν...
http://www.tendreams.org/jialu/jialu9aa.jpg" border=0>
"ΤΕΤΕΛΕΣΘΑΙ"
Σκέψεις...
Μέσα από τις λέξεις μου
γίνεσαι στίχος ερωτικός,
ρέμβη στη δίνη των αστεριών
ανάσα στης αναπόλησης τη γαλήνη...
Εδραιώνεις την ωριμότητα,
σπας, την αμφισβήτηση
αποσαφηνίζεις σιωπές
βάλσαμο σε δροσοπέταλα θερμών λόγων...
Εκστατικός στεριώνεις βαθιά μου.
Μεγαλώνεις ανθός λεμονιάς
αστέρι που τρίζεις στο στερέωμα
κι εγώ στη χάση του φεγγαριού
ψάχνω δικαίωση στην πλάνη,
των ματιών σου.
Μεστώνεις στις μέρες στον ασύνορο χρόνο,
υπερβαίνω
τα όρια
κρατώ ατόφιες
τις αισθήσεις
μπαίνω στους λαβυρίνθους του μυαλού σου.
δακρύζω
ανάβω τα άστρα σου
αγιότητα
στην παράνοια των χρόνων...
Ταυτίζομαι δένω τις λέξεις με την ψυχή σου.
απόηχοι
στο φωτεινό σκοτάδι σου
στο χάδι της ίριδας
στο σπέρμα των στίχων
στις χορδές της σελήνης.
Στο νόημα καθαρών ψυχών.
Σε σκέφτομαι...
Σαφώς, μοσχοβόλο αγιόκλημα
νότες χαράς στο εύρος τ΄ουρανού μας,
στην πραγμάτωση οράματος
στο παιχνίδισμα του ήλιου...
Απλά ζητώ την παρουσία.
Αλλιώς
Βροχή...
Φυγή...
ΑΦΡΟΔΙΤΗ-ΔΡΑΚΟΣ ΚΑΙ ΔΡΑΚΟΣ. ΕΝΑ.Δυό φεγγάρια φωτισμένα στα μιδράλια του ιερατείου,δρεπανοφόρα όνειρα, λαδολύχναρα σβησμένα,τα πηδάλια ταξιδίου, στεφανωμένο όραμα.Επαναλάμπω...Α.Ρ.
=))=II=((=
Να σαι καλά...χρειαζόταν.
Θύελλα οι σκέψεις στο μυαλό μου άρχίζουν να μπαίνουν σε σειρά σαν θύματα πρός εκτέλεση...
Και το διασκεδάζω...περίεργο,θα μάθεις να πετάς μόνη σου και θα σου αρέσει μου είπες.
Διασχίζω λοιπόν τους δικούς μου ουρανούς με τα φτερά μου σε πλήρη έκπτυξη και ναι μυρίζει ωραία εκεί ψηλά...
Σαν θάλασσα ανακατεμένη με τον ήλιο της αυγής...
απο την μια η ζωή είναι πολύ σύντομη για να εξερευνήσεις ολα τα αγαθά της.απο την άλλη όμως είναι πολύ μεγάλη για να απολαύσεις τα αγαθά που προσφέρει...
quote:Είναι ωραία εκεί ψηλά.
Με απογείωσες Αφροδίτη.
Να σαι καλά...χρειαζόταν.
Θύελλα οι σκέψεις στο μυαλό μου άρχίζουν να μπαίνουν σε σειρά σαν θύματα πρός εκτέλεση...
Και το διασκεδάζω...περίεργο,θα μάθεις να πετάς μόνη σου και θα σου αρέσει μου είπες.
Διασχίζω λοιπόν τους δικούς μου ουρανούς με τα φτερά μου σε πλήρη έκπτυξη και ναι μυρίζει ωραία εκεί ψηλά...
Σαν θάλασσα ανακατεμένη με τον ήλιο της αυγής...
Και αν δεν θες δεν έχει πτώση.
Δικά σου είναι τα φτερά και όχι δανεισμένα.
΄Ομορφα και καθαρά σαν τον ουρανό του Μάη...
Πετάμε λοιπόν.
Σκεφτόμαστε ότι αξίζει και χαμογελά εντός μας.
ΣΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΙΑ. ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΒΛΕΠΟΥΜΕ ΚΙ ΑΓΓΙΖΟΥΜΕ.
ΟΧΙ ΣΤΗΝ ΑΠΟΥΣΙΑ...ΑΥΤΟ ΤΟ ΔΥΣΕΥΡΕΤΟ ΤΟ ΑΠΟΚΟΣΜΟ ΤΟ ΑΠΡΟΒΛΕΠΤΟ ΤΟ ΚΡΥΦΟ...
ΣΚΟΤΕΙΝΕΣ ΣΚΕΨΕΙΣ, ΑΔΙΚΕΣ ΥΠΟΨΙΕΣ ΚΙ ΕΠΙΚΙΝΔΥΝΕΣ ΕΜΜΟΝΕΣ ΣΚΟΤΕΙΝΙΑΖΟΥΝ ΤΟ ΝΟΥ ΚΑΙ ΤΟΝ ΟΔΗΓΟΥΝ ΣΕ ΑΠΡΟΒΛΕΠΤΕΣ ΚΙΝΗΣΕΙΣ.
ΕΚΕΙ ΨΗΛΑ Ο ΠΑΡΑΔΕΙΣΟΣ ΔΙΝΕΙ ΖΩΗ...
ΕΚΕΙ ΨΗΛΑ
ΥΠΑΡΧΕΙ ΑΚΟΜΑ
ΦΑΝΤΑΣΙΑ ΕΜΠΝΕΥΣΗ ΑΥΤΟΠΕΠΟΙΘΗΣΗ
ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ ΚΙ ΑΝΤΑΛΛΑΓΗ ΣΚΕΨΕΩΝ ΙΔΕΩΝ ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΩΝ ΠΡΟΣΔΟΚΙΩΝ ΜΕ ΑΤΟΜΑ ΠΟΥ ΑΞΙΖΟΥΝ. ΜΕ ΔΙΑΘΕΣΗ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑΣ ΚΑΙ ΣΥΝΥΠΑΡΞΗΣ.
ΤΟΠΟΣ ΧΩΡΟΣ ΧΡΟΝΟΣ
ΘΕΡΜΗ ΚΥΡΙΑΡΧΙΑ ΣΤΗΝ ΚΑΡΔΙΑ ΚΑΙ ΤΟ ΝΟΥ.
ΜΕ ΜΠΟΛΙΚΟ ΨΥΧΙΚΟ ΣΘΕΝΟΣ.
ΚΑΙ ΛΟΓΙΚΗ.
ΕΚΕΙ ΨΗΛΑ.
ΠΑΡΟΥΣΙΕΣ ΚΙ ΟΧΙ ΑΠΟΥΣΙΕΣ.
ΑΦΡΟΔΙΤΗ-ΔΡΑΚΟΣ ΚΑΙ ΔΡΑΚΟΣ. ΕΝΑ.Δυό φεγγάρια φωτισμένα στα μιδράλια του ιερατείου,δρεπανοφόρα όνειρα, λαδολύχναρα σβησμένα,τα πηδάλια ταξιδίου, στεφανωμένο όραμα.Επαναλάμπω...Α.Ρ.
=))=II=((=
Η ΣΙΩΠΗ ΔΕΝ ΜΙΛΑ...
ΕΥΣΤΡΟΦΙΑ ΣΚΕΨΗΣ
ΧΑΜΟΓΕΛΟ ΔΙΑΙΣΘΗΣΗΣ
Θέρμη ονειροπόλησης
ΦΩΣ ΜΕΓΑΛΟΨΥΧΙΑΣ.
ΜΙΑ ΑΝΑΣΑ ΤΕΡΨΗΣ
ΤΟ ΧΑΔΙΑ ΑΓΙΑΣ ΑΙΣΘΗΣΗΣ
ΦΛΟΓΑ ΚΡΑΥΓΗΣ ΚΑΙ ΔΟΝΗΣΗΣ
ΘΕΙΑΣ ΕΥΧΑΡΙΣΤΙΑΣ.
ΘΑ ΦΥΓΩ
ΔΕΝ ΣΕ ΒΛΕΠΩ ΣΥΧΝΑ
ΣΤΩΝ ΚΑΙΡΩΝ ΤΙΣ ΨΙΧΑΛΕΣ
ΟΙ ΑΓΑΠΕΣ ΜΕΓΑΛΕΣ
ΚΑΙ ΤΑ ΠΑΘΗ ΑΝΘΗΡΑ
ΜΑ ΑΝ ΦΥΓΩ ΘΑ ΚΛΑΙΣ
Τ΄ΟΝΕΙΡΟ ΣΟΥ ΘΑ ΚΑΨΕΙΣ
ΚΑΙ ΤΗ ΝΥΧΤΑ ΘΑ ΒΑΨΕΙΣ
ΜΕ ΘΑΝΑΤΟΥ ΧΡΟΙΑ...
ΣΕ ΘΑΥΜΑΤΩΝ ΣΟΔΕΙΑ...
ΑΦΡΟΔΙΤΗ-ΔΡΑΚΟΣ ΚΑΙ ΔΡΑΚΟΣ. ΕΝΑ.Δυό φεγγάρια φωτισμένα στα μιδράλια του ιερατείου,δρεπανοφόρα όνειρα, λαδολύχναρα σβησμένα,τα πηδάλια ταξιδίου, στεφανωμένο όραμα.Επαναλάμπω...Α.Ρ.
=))=II=((=
Σκέψεις...
Κλείνω τη γραφή μου
νόηση, κι αφή μου,
οραματιζόμενη εσένα
ράγισα στου πόθου τα δοσμένα
Δράκοντας των ανέμων
μύθος θεών χαμένων
σ΄ένα πορτραίτο ποιητών
σε λάγνο δώμα εραστών,
τριπλών θαυμάτων
μετασαρκώνομαι
σε γόνιμο χώμα
κι ουράνιο εύρος
χάδι κι απλώνομαι
φωτιά στο στόμα
πηγή στο θέρος...
Σκέψεις...
ΑΦΡΟΔΙΤΗ-ΔΡΑΚΟΣ ΚΑΙ ΔΡΑΚΟΣ. ΕΝΑ.Δυό φεγγάρια φωτισμένα στα μιδράλια του ιερατείου,δρεπανοφόρα όνειρα, λαδολύχναρα σβησμένα,τα πηδάλια ταξιδίου, στεφανωμένο όραμα.Επαναλάμπω...Α.Ρ.
=))=II=((=
ΠΑΡΑΚΑΤΩ ΕΙΝΑΙ ΚΑΠΟΙΟΙ ΣΤΙΧΟΙ ΠΟΥ ΕΓΡΑΨΑ ΓΙΑ ΚΑΠΟΙΑ ΠΟΥ ΓΝΩΡΙΣΑ....
"ΟΙ ΛΕΞΕΙΣ ΜΟΝΑΧΕΣ ΠΕΤΟΥΝ
ΝΟΗΜΑ ΠΙΑ ΔΕ ΒΓΑΖΟΥΝ
ΟΤΑΝ ΘΥΜΑΜΑΙ ΤΙ ΕΧΑΣΑ
ΚΑΙ ΤΙ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΧΑΣΩ
ΘΥΜΑΣΑΙ ΤΟΤΕ ΠΟΥ ΕΙΜΑΣΤΑΝ
ΟΙ ΜΟΝΟΙ ΜΕΣ'ΤΗ ΝΥΧΤΑ
ΚΑΙ ΟΙ ΜΑΤΙΕΣ ΜΑΣ ΜΙΛΑΓΑΝ
ΚΑΙ ΕΛΕΓΑΝ ΤΗΝ ΑΛΗΘΕΙΑ
ΤΑ ΜΑΤΙΑ ΣΟΥ ΟΤΑΝ ΚΟΙΤΑΞΑ
ΜΟΥ ΘΥΜΙΣΑΝ ΤΡΑΓΟΥΔΙ
Κ ΗΘΕΛΑ ΤΟΤΕ ΝΑ ΣΟΥ ΠΩ
ΕΙΣΑΙ ΣΑΝ ΑΓΓΕΛΟΥΔΙ......."
ΕΧΕΙ ΠΟΛΥ ΑΚΟΜΑ Κ ΔΕΝ ΜΠΟΡΩ ΝΑ ΤΟ ΓΡΑΨΩ. ΕΛΠΙΖΩ ΝΑ ΣΕ ΞΑΝΑΒΡΩ
"the world is full of kings and queens,who blind your eyes and steal your dreams"
ΣΤΙΣ ΣΥΓΝΩΜΕΣ.
ΣΤΙΣ ΓΙΟΡΤΙΝΕΣ ΜΕΡΕΣ.
ΣΕ ΨΑΧΝΩ ΤΑ ΑΠΟΒΡΑΔΑ ΤΗΣ ΘΛΙΨΗΣ.
ΑΓΑΠΩ ΚΑΙ ΡΑΓΙΖΩ.
ΕΝΑ ΦΙΛΙ ΣΤΙΣ ΑΚΡΕΣ ΤΩΝ ΧΕΙΛΙΩΝ
ΜΥΡΙΑΔΕΣ ΥΠΟΣΧΕΣΕΙΣ.
ΚΟΜΜΑΤΙ ΤΗΣ ΨΥΧΗΣ.
ΕΙΣΑΙ ΠΑΝΤΑ ΕΔΩ.
ΚΙ ΟΜΩΣ ΦΟΒΑΜΑΙ.
ΕΤΣΙ ΘΑ ΕΙΝΑΙ Η ΑΓΑΠΗ...
ΑΦΡΟΔΙΤΗ-ΔΡΑΚΟΣ ΚΑΙ ΔΡΑΚΟΣ. ΕΝΑ.Δυό φεγγάρια φωτισμένα στα μιδράλια του ιερατείου,δρεπανοφόρα όνειρα, λαδολύχναρα σβησμένα,τα πηδάλια ταξιδίου, στεφανωμένο όραμα.Επαναλάμπω...Α.Ρ.
=))=II=((=
ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ ΣΕ ΟΛΟΥΣ!!


ΠΑΡΑΞΕΝΟ.
ΕΝΑΡΜΟΝΙΖΟΜΑΙ ΜΕ ΤΟ ΧΑΔΙ ΣΟΥ...
ΦΛΟΓΑ ΕΣΠΕΡΙΝΟΥ
ΤΙΠΟΤΑ
ΣΙΩΠΗ.
ΕΧΩ ΗΔΗ ΚΑΕΙ...
ΟΜΟΡΦΑΙΝΩ...
ΤΟΥ ΔΕΚΕΜΒΡΗ ΤΑ ΣΥΝΝΕΦΑ
ΟΝΕΙΡΑΤΑ ΜΟΙΑΖΟΥΝ.
ΕΠΟΥΡΑΝΙΕΣ ΑΥΛΕΣ
ΚΑΤΑΣΙΓΑΣΜΑ
ΠΕΘΥΜΙΑΣ
ΕΞΟΥΘΕΝΩΝΟΝΤΑΙ
ΟΙ ΑΝΤΟΧΕΣ
ΔΥΝΑΜΗΣ,
ΑΤΕΝΙΖΩ ΤΟ ΑΥΡΙΟ
ΥΠΟΓΡΑΦΩ ΤΟ ΣΗΜΕΡΑ
ΜΕ ΜΙΑ ΣΤΑΓΟΝΑ ΔΑΚΡΥ.
ΧΑΡΑΣ.
ΦΟΒΟΥ
ΑΓΩΝΙΑΣ
ΛΕΥΤΕΡΙΑΣ
ΠΟΘΟΥ ΠΑΡΑΦΟΡΟΥ ΠΟΥ ΣΠΑΕΙ ΤΑ ΣΥΝΟΡΑ.
ΣΕ ΣΚΕΦΤΟΜΑΙ ΚΙ ΟΤΑΝ ΜΕ ΣΦΙΓΓΕΙΣ ΑΠΕΓΝΩΣΜΕΝΑ.
ΟΤΑΝ ΣΟΥ ΛΕΩ ΣΥΓΝΩΜΗ ΓΙΑ ΤΑ ΛΑΘΗ.
ΔΙΑΒΑΖΩ ΜΕΣΑ ΑΠΟ ΤΑ ΜΑΤΙΑ ΣΟΥ ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ ΤΗΣ ΖΩΗΣ.
ΜΕΙΝΕ.
ΠΟΙΟΣ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΔΥΟ ΜΑΣ ΑΓΑΠΑΕΙ ΠΙΟ ΠΟΛΥ;
ΑΦΡΟΔΙΤΗ-ΔΡΑΚΟΣ ΚΑΙ ΔΡΑΚΟΣ. ΕΝΑ.Δυό φεγγάρια φωτισμένα στα μιδράλια του ιερατείου,δρεπανοφόρα όνειρα, λαδολύχναρα σβησμένα,τα πηδάλια ταξιδίου, στεφανωμένο όραμα.Επαναλάμπω...Α.Ρ.
=))=II=((=
WHY DON'T YOU SEE
YOU HURT ME INSIDE
YOU'RE KILLING ME
IT MAKES ME SAD ALL THE TIME
TO SEE YOU AROUND WITH ALL THESE GUYS
MY HEART IS IN PAIN
I NEED YOU SO
MY LOVE'S THE SAME
SO PLEASE DON'T GO"
"the world is full of kings and queens,who blind your eyes and steal your dreams"