ΑΡΧΙΚΗΑΡΧΕΙΟFORUMSΚΑΤΗΓΟΡΙΕΣΠΗΓΕΣΑΝΑΖΗΤΗΣΗRETRO MODE

Ψηφιακό Αρχείο Ανάκτησης

FORUMS/ESOTERICA.GR/BOARD/- Ο ΕΡΩΤΑΣ ΠΕΘΑΝΕ!!! - .-= Η ΨΥΧΗ =-.

- Ο ΕΡΩΤΑΣ ΠΕΘΑΝΕ!!! - .-= Η ΨΥΧΗ =-.

Valnta30 ΜΗΝΥΜΑΤΑΣΕΛΙΔΑ 1/2
11/11/2003, 14:45:53
Eγώ πάλι...μία έτσι μια γιουβέτσι...

Tη μια πιστεύω πως πέθανε κ τελοσπάντων
αν αναπνέει ακόμα σκέφτομαι να του δώσω τη χαριστική βολή...

Tην άλλη τον βρίσκω να μου χτυπάει με μανία το παράθυρο τις νύχτες
για να μπει... μερικές τον αφήνω, άλλες παίρνει το πασπαρτού
κ κάνει τη δουλειά από μόνος του...

Όπως κ να'χει... Δεν τον ελέγχω τον κύριο...

Va(l)nta
Διχασμένη προσωπικότητα
+ Mοναδική απόγονος
Thoth Tρισμέγιστου

Edited by - Valnta on 11/11/2003 15:50:33

cubeΜέλος
11/11/2003, 16:01:30
Καλησπέρα σε όλους...

Καλή μου πρασι-νεραίδα VALDA
τον έρωτα δεν τον ελέγχεις αλλά δεν σε ελέγχει και εκείνος...
την αγάπη δεν την εξουσιάζεις αλλά δεν σε εξουσιάζει και εκείνη...
την καρδιά δεν την αγγίζεις μα σε αγγίζει αυτή!
Τον έρωτα τον νιώθεις...
Την αγάπη την ζείς...
Την καρδιά σου απλώς την ακούς να χτυπά γοργά...όταν δεις το αγαπημένο πρόσωπο!

Ο έρωτας πέθανε..? Μα τι είναι αυτά που λέτε...είμαι ακόμα ζωντανός

Και ο έρωτας πρόβαλε ξαφνικά από το παράθυρο...
Με κοίταξε και μου έκλεισε το μάτι...
Χαμογέλασα και του είπα: έλα εδώ...
Και ήρθε να του κλέψω ένα φιλί!

Δημιουργία του Κύβου το ποίημα...
Δεν έχει ρήμα...
...αλλά είναι ποίημα!

Υγεία... Αγάπη... Ζωή..!

Όλα είναι όμορφα..!

11/11/2003, 16:11:20
Πρασι-νεραίδα;

K στο'πε ο Pάμογλου ψηλό μου παλικάρι να στο δώσει το κράνος!!

H είναι παρενέργειες από το προηγούμενο χτύπημα;

Kατά τα άλλα σωστά τα λες, κ το ποίημα μια χαρά..

Xμμ...κ όσο πας μοιάζεις όλο κ πιο πολύ στον πατέρα...

Eκείνος τεράστια σταυρόλεξα κ συ τεράστια υπογραφή...

Va(l)nta
Διχασμένη προσωπικότητα
+ Mοναδική απόγονος
Thoth Tρισμέγιστου
+(ξανά) αδερφή TAT Kύβου

cubeΜέλος
11/11/2003, 16:41:34
Ολο με αποπαίρνεις αδερφούλα...

Εντάξει η υπογραφή τώρα..?

Υγεία... Αγάπη... Ζωή..!

Όλα είναι όμορφα..!

GreenFairy's Brother!

Edited by - cube on 11/11/2003 16:42:18

11/11/2003, 16:57:02
Eλα γλυκιέ μου...κακό χιούμορ είναι...

Eμένα δεν λες τίποτα που τις στέλνω 2-2 τις απαντήσεις;

K σε προτιμώ με υπογραφή..απλά πιο μικρή

Va(l)nta
Διχασμένη προσωπικότητα
+ Mοναδική απόγονος
Thoth Tρισμέγιστου
+(ξανά) αδερφή TAT Kύβου

cubeΜέλος
11/11/2003, 17:05:40
Για αυτά που μου λές σου απαντώ με ένα χαμόγελο...

Και ένα ποίημα για το θέμα μας και τους υπόλοιπους φίλους γλυκομίλητη αδερφούλα μου...

Ο έρωτας ποτέ δεν ρωτά...
Και κλέβει καρδιές κάθε βράδυ...
Μπαίνει και βγαίνει κρυφά...
Αφήνοντας πίσω ένα χάδι!

Υγεία... Αγάπη... Ζωή..!

Όλα είναι όμορφα..!
cubeΜέλος
11/11/2003, 17:26:39
Τον βρήκα τον βρήκα...

Έλα εδώ... που πας... έλα εδώ σου λέω...
Νάτος ο έρωτας...

Υγεία... Αγάπη... Ζωή..!

Όλα είναι όμορφα..!
11/11/2003, 17:29:56
αν αναπνέει ακόμα σκέφτομαι να του δώσω τη χαριστική βολή...


:))))))))))))))))

μα ετσι θα του δωσεις ψυχη να συνεχισει :))))...κανε το ,ισως χασεις την καρδια σου ,μα θα εχεις κερδισει τα φτερα του :))))

κυβε συνεχισε ,το χτυπημα στο κεφαλι δεν ειναι τιποτα μπροστα στα χτυπηματα της καρδιας:)))))))))))))))

σας λατρευω

με απεραντο σεβασμο και αγαπη,ο μανος σας

ROGGΜέλος
13/11/2003, 14:11:45
Πονάει ο άτιμος...Δυστυχώς ή ευτυχώς δεν πέθανε ακόμη όπως πολλοί νομίζουμε, αλλά που να πάρει πονάει...

17/11/2003, 14:39:29
Mέσα στη γενικότερη παράνοια...
K κατά το "ο καθένας με τον πόνο του"...

Nόμιζα πως τον είχα αποκεφαλίσει τον μικρό θεό...
K ως άλλη Λερναία Ύδρα ξαναπέταξε κεφάλι...

Πόσο "λογικό" είναι να ερωτεύεσαι τον ίδιο άνθρωπο ξανά κ ξανά;
Πότε θα δω "ολόκληρο το πακέτο" για να καταλάβω αν με καλύπτει ή όχι;

Nα ερωτεύεσαι τον ίδιο άνθρωπο ξανά κ ξανά...
Για διαφορετικούς λόγους κάθε φορά...
Πολυτάλαντο ον... στον δικό μου τον δρόμο έπρεπε να πέσεις;

*K όταν μαζί με την "εκ νέου αποκάλυψη" σου έρχεται κ μια προειδοποίηση;
...αλλά αυτό είναι ένα άλλο θέμα.... που ανήκει πιο πολύ στο "σπίτι" μου...
Πάω για τα όνειρα...


Va(l)nta
Διχασμένη προσωπικότητα
+ Mοναδική απόγονος
Thoth Tρισμέγιστου
+(ξανά) αδερφή TAT Kύβου

17/11/2003, 17:21:09
quote:
Πονάει ο άτιμος...Δυστυχώς ή ευτυχώς δεν πέθανε ακόμη όπως πολλοί νομίζουμε, αλλά που να πάρει πονάει...

...ΑΛΛΑ Μ ΑΡΕΣΕΙ!!!

Λάρα Κροφτ -η αποθέωση!!!
click ^

ROGGΜέλος
17/11/2003, 23:33:48
Και μένα, ω Λίλιθ, και μένα...

DestinyΜέλος
19/11/2003, 14:15:08
Ο έρωτας είναι γραμμένος στα άστρα των Ονειρων μας...

“Αυτός που δεν ακούει τα όνειρά του, δεν ακούει την ψυχή του...Και είναι φοβερό...
Γιατί η ψυχή θλίβεται τόσο πολύ από μας, που μια μέρα αποφασίζει να μας εγκαταλείψει”.
...................................................................΄Αγνωστου¨

...και τοτε πεθαινει ο Ερωτας.. Πεθαινει μονον Οταν εμεις τον Σκοτωσουμε....

19/11/2003, 14:38:06
ο μικρουλης που κρυβεται ,μολις πας να τον κυνηγησεις και σου χαμογελα αλλες φορες απο εδω ,αλλες φορες απο εκει ,μεχρι να γυρισεις και να δεις πως πουθενα δεν ειναι απο οποια μερια και αν κοιταξεις...

ομως οταν κουραστεις απο το "παιχνιδι" του ,ειναι η ωρα εκεινου για να σε "αποτελειωσει" ,ειτε στελνοντας σου ενα υπεροχο δωρο ,ενα "ονειρο" ,ειτε αρχιζει να σε κυνηγαει εκεινος ....

με απεραντο σεβασμο και αγαπη,ο μανος σας

DestinyΜέλος
19/11/2003, 15:09:30
quote:

ομως οταν κουραστεις απο το "παιχνιδι" του ,
ειναι η ωρα εκεινου για να σε "αποτελειωσει" ,
ειτε στελνοντας σου ενα υπεροχο δωρο ,ενα "ονειρο" ,
ειτε αρχιζει να σε κυνηγαει εκεινος ....


...Να σε αποτελειωσει καλε μου Μανο.. ωωω!! ναι..

Θα ειναι Ανθισμενο... Αποτελειωμα...

tom_robinsΝέο Μέλος
03/12/2003, 13:42:21
Ηλιαχτηδα μου
σου στελνω αυτο το γραμμα για να σου περιγραψω
την ανασα σου.
Και ξεκιννω.
Οταν το πρωι ξυπνας η ανασα σου, βαρια
και μακροσυρτη και γλυκια σαν μελι, κυλα στις ακρες
απτα δοντια και σου ξεχειλιζει αποτα χειλη. Ειναι τοτε
που αναμεσα στα μικρα διαστηματα απο τις ανασες σου
φυτρωνει ενα χαμογελο στα
χειλη
και τα δοντακια σου, κανοντας τα στραβα ματια,
αφηνουν να τους ξεφυγουν τα μυστικα που κραταγαν
οσο εσυ κοιμοσουν.

Ακολουθοντας την φορα που περνουν
τα Ηλιοτροπια σηκωνεις περιηγητικα το κεφαλι ανακατευοντας
μεθυστικα τα αρωματα και τις χθεσινοβραδινες ορμονες.

Βαθιες -σχεδον εξαισια απολαυστικες- και κυκλικες,
ατελειωτες.

Και απτους μικρους σου πορους, τους παιδεμενους
και αχορταγους στα χαδια, ξεφευγουν χρωματα που θυμιζουν
τη φωτια.


Μεθώντας με τ'αρωμα
του Ονείρου

aerikoΝέο Μέλος
07/12/2003, 06:13:01
ΓΙΑ ΜΑΣ ΤΟΥΣ ΔΥΟ ΜΟΝΟ ΦΥΣΑ ΤΗΣ ΝΥΧΤΑΣ ΤΟ ΑΓΕΡΙ,ΓΙΑ ΜΑΣ ΟΙ ΕΡΑΣΤΕΣ ΜΙΛΟΥΝ ΣΕ ΘΑΛΑΣΣΑΣ ΑΦΡΟ,ΓΕΜΙΣΕ Η ΓΗ ΨΙΘΥΡΙΣΤΕΣ ΦΩΝΕΣ ΚΑΙ ΑΝΑΣΑΙΝΕΙ ΜΟΝΟ ΓΙΑ ΜΑΣ ΤΟΥΣ ΔΥΟ.
ΜΟΝΟ ΓΙΑ ΜΑΣ ΤΟΥΣ ΔΥΟ ΗΧΟΥΝ ΔΑΣΗ,ΒΟΥΝΑ,ΛΑΓΚΑΔΙΑ ΜΟΝΟ ΓΙΑ ΜΑΣ Ο ΑΝΕΜΟΣ ΠΑΙΖΕΙ ΜΕΣ ΤΟΝ ΑΓΡΟ,ΑΝΘΟΣ ΑΓΑΠΗΣ ΑΛΙΚΟ,ΗΛΙΟΣ,ΒΡΟΧΗ ΦΡΟΝΤΙΖΕΙ ΜΟΝΟ ΓΙΑ ΜΑΣ ΤΟΥΣ ΔΥΟ.
ΓΙΑ ΜΑΣ ΤΟΥΣ ΔΥΟ ΜΟΝΑΧΑ,ΩΣΠΟΥ ΟΛΑ ΝΑ ΧΑΘΟΥΝ,ΜΙΑ ΚΙ'ΟΛΑ ΓΙΑ ΜΑΣ ΓΙΝΑΝΕ ΣΤΟΝ ΚΟΣΜΟ ΤΟΝ ΜΙΚΡΟ,ΠΑΡΑΔΕΙΣΟΣ ΚΑΙ ΕΡςΤΑΣ,ΜΑΘΕ,ΕΙΝΑΙ ΦΤΙΑΓΜΕΝΟΘ ΜΟΝΟ ΓΙΑ ΜΑΣ ΤΟΥΣ ΔΥΟ.

10/12/2003, 13:12:02
Eπειδή ΓNΩPIZΩ...
πως με ακούς από εδώ..
Eπειδή όσες φορές..
"μίλησα" σ'αυτό το θέμα..
εσένα είχα στο μυαλό μου...

Γράφει η λίλιθ στην αρχή...
ήτανε μιά φορά,
τριαντάφυλλο η καρδιά μου...
ο έρωτας φτερούγιζε και άφηνε τη γύρη του.
ήτανε μιά φορά,
μα τώρα δεν υπάρχει!
το χώμα και οι ρίζες μου, μακριά πολύ μακριά...
τα φύλλα μου μαραίνονται μέρα με την μέρα...
τα πέταλα μου χάνονται και πέφτουν ένα-ένα...
όταν οι αναμνήσεις σου είναι πιό νοσταλγικές από το παρόν,
όταν κοιτάς πίσω σου και θυμάσαι τον έρωτα,
τότε ο έρωτας πέθανε..

K είναι αλήθεια κ το ξέρεις..
στο είπα τόσες κ τόσες φορές
λίγο πριν κοιμηθούμε κ αφού είχαμε σκαλίσει
τα ίδια κ τα ίδια, μη βρίσκοντας διέξοδο..
ο έρωτας πέθανε..
η αγάπη όμως..
αυτό είναι μια άλλη ιστορία...

Eίναι τόσο παράξενο..
μα σε θυμήθηκα σήμερα, την ώρα που κάπνιζα το πρώτο μου τσιγάρο..
Παράξενο που σε θυμήθηκα..
γιατί κάποτε δεν σε ξέχναγα ποτέ...
Zούσες στο πίσω μέρος του μυαλού μου, ότι κ αν έκανα,
όπου κ αν ήμουν, πάντα εκεί, πάντα μαζί μου,
τόσα ταξίδια, έφευγα, έφευγες, κ πάλι πίσω
τόσα σταυροδρόμια βρεθήκαν στις πορείες μας
μόνο κ μόνο για να τα ξαναπούμε...

Aνησυχώ για σένα...
γιατί βρήκα ένα μέρος να ξεκουραστώ, ένα δωμάτιο που με κάνει να γελάω
κ να βλέπω τα πράγματα αλλιώς..
κ συ σταμάτησες στη μέση του δρόμου...
απλά κοκκάλωσες στη μέση του δρόμου...
ξεκίνησες για κάπου γλυκιέ μου..
συνέχισε...

Όπως κ να'χει σ'αγαπώ...
ο έρωτας πέθανε, αλλά όπως κ να'χει σ'αγαπώ...


Edited by - Valnta on 10/12/2003 13:13:18

10/12/2003, 13:45:41
quote:

Όπως κ να'χει σ'αγαπώ...
ο έρωτας πέθανε, αλλά όπως κ να'χει σ'αγαπώ...


Καλησπερα σας.

Ηθελα απο καιρο να γραψω κατι και εδω αλλα κατι με σταματαγε διαβαζοντας τα ποστς σας,μεχρι σημερα που διαβαζοντας αυτο που εγραψε η Βαλντα μου εδωσε την ευκαιρια να πω το τι πιστευω σχετικα με τον φτερωτο κυριο που δεν κοιταζει που ριχνει τα βελη του

Δεν πιστευω στον Ερωτα γιατι ειναι περισοτερο κατι της φαντασιας μας με αποτελεσμα τις περισσοτερες φορες σβηνοντας να μενει μια πικρη γευση στο στομα και να καταστρεφει σχεσεις γιατι δεν τον ακολουθει η Αγαπη.
Πιστευω στην Αγαπη που θα ερθει με την παροδο του χρονου και με την κλιμακωτη πορεια μιας σχεσης .

Οταν ο ανθρωπος αυθυποβαλλει τον εαυτο του και μαγευεται με την λεξη και μονο Ερωτας δεν μπορει να δει στις κανονικες του διαστασεις τον συντροφο του με αποτελεσμα απο καποιο σημειο και μετα εχοντας πλασει εναν ιδανικο συντροφο (ο οποιος δεν υπαρχει παρα μονο στη φαντασια του)να απογοητευεται βλεποντας τον οπως κανονικα ειναι.

Οποτε αν πραγματι για τους περισσοτερους ο Ερωτας εχει πεθανει θα επρεπε να χαιρονται γιατι ετσι θα μπορουμε να δουμε στις πραγματικες διαστασεις του το ταιρι μας και να τον-την αγαπησουμε ετσι οπως ακριβως ειναι και οχι σαν καποιο πλασμα βγαλμενο απο την φαντασια μας.


10/12/2003, 13:53:19
quote:

ήτανε μιά φορά,
τριαντάφυλλο η καρδιά μου...
ο έρωτας φτερούγιζε και άφηνε τη γύρη του.

ήτανε μιά φορά,
μα τώρα δεν υπάρχει!

το χώμα και οι ρίζες μου, μακριά πολύ μακριά...
τα φύλλα μου μαραίνονται μέρα με την μέρα...
τα πέταλα μου χάνονται και πέφτουν ένα-ένα...

όταν οι αναμνήσεις σου είναι πιό νοσταλγικές από το παρόν,
όταν κοιτάς πίσω σου και θυμάσαι τον έρωτα,

τότε ο έρωτας πέθανε...
και κάνεις μνημόσυνο!

είναι αλήθεια αυτό?


λιλιθ -η πρωτη γυνέκα

click ^


Ο ΕΡΩΤΑΣ ΕΙΝΑΙ ΕΔΩ,
ΣΤΟ ΘΡΟΙΣΜΑ ΤΩΝ ΦΥΛΛΩΝ
ΣΤΟ ΧΑΔΙ ΤΗΣ ΚΑΛΗΜΕΡΑΣ
ΣΤΗ ΣΥΓΝΩΜΗ ΚΑΠΟΙΩΝ ΛΑΘΩΝ
ΣΤΟ ΑΓΝΑΝΤΕΜΑ ΤΗΣ ΔΥΣΗΣ.

Ο ΕΡΩΤΑΣ ΕΙΝΑΙ ΚΕΙ
ΣΤΙΣ ΔΑΚΡΥΣΜΕΝΕΣ ΥΠΟΣΧΕΣΕΙΣ
ΣΤΟ ΟΝΕΙΡΟ ΠΟΥ ΔΕΝ ΡΑΓΙΣΕ
ΣΤΟ ΦΙΛΙ ΠΟΥ ΕΧΕΙ ΓΕΥΣΗ ΖΩΗΣ.

Ο ΕΡΩΤΑΣ ΕΙΝΑΙ ΠΕΡΑ
ΣΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΜΙΑΣ ΠΡΟΣΕΥΧΗΣ
ΠΟΥ ΔΕΝ ΞΕΧΝΙΕΤΑΙ
ΣΤΑ ΠΑΘΗ ΠΟΥ ΜΟΣΧΟΒΟΛΟΥΝ ΕΛΠΙΔΑ
ΣΤΟ ΟΡΑΜΑ ΠΟΥ ΘΕΛΕΙ ΝΑ ΧΑΡΑΞΕΙ
ΜΕ ΤΗΝ ΑΥΓΗ.

Ο ΕΡΩΤΑΣ ΕΙΝΑΙ ΕΚΕΙ ΕΔΩ. ΠΑΝΤΟΥ


ΑΦΡΟΔΙΤΗ..[-].