- Ο ΕΡΩΤΑΣ ΠΕΘΑΝΕ!!! - .-= Η ΨΥΧΗ =-.
Va(l)nta
Διχασμένη προσωπικότητα
+ Mοναδική απόγονος
Thoth Tρισμέγιστου
+(ξανά) αδερφή TAT Kύβου
δεν εξηγείται με λόγια....ίσως με πράξεις.....
Αλλες σκαλώνουν στα πέταλα και άλλες στα αγκάθια.
Ευτυχισμένοι εκείνοι που δεν αποθαρρύνονται ποτέ και που- μέσα στους χειμώνες της καρδιάς- περιμένουν την επιστροφή των χελιδονιών"
Λόγια, λέξεις, εικόνες, αναμνήσεις, απωθημένα, όνειρα..
Τι να γεμίσουν τούτη την μέρα της θλίψης?
"γευόμαστε τα αρώματα του ουρανού ανακατεμένα με το πνεύμα της γης"
<<Διότι η άγνοια φέρνει αλόγιστο θάρρος, ενώ η γνώση δισταγμό>>
εσύ, μόνο ένα πρόσωπο αμυδρά χαραγμένο στη μνήμη μου,
λίγο από τώρα, λίγο από χθές -δεν είμαι και σίγουρη...
σαν να χαμογέλασες μόλις με είδες -δεν είμαι και σίγουρη...
εσύ, μόνο ιδέες, εικόνες και λέξεις αγαπημένες που αλλάξαμε,
ένα επιφανειακό ταίριασμα έμοιαζε -δεν είμαι και σίγουρη...
σαν να σε ψάχνω με τα μάτια μου στους διαδρόμους -δεν είμαι και σίγουρη...
εσύ, μόνο μιά φευγαλέα μορφή, ένα όνομα στην απεραντοσύνη,
θυμάμαι ένα πρόσωπο, κόμη, χέρια, φωνή -δεν είμαι και σίγουρη...
σαν κάτι που ήταν; που είναι; που θάναι; -δεν είμαι και σίγουρη...
εσύ, ένα πρόσωπο, μία έννοια, ένα σχήμα στον ορίζοντα,
κάτι σημαντικό ή ασήμαντο -δεν είμαι και σίγουρη...
Λάρα Κροφτ -η αποθέωση!!!
click ^
Γιατί προσπαθουμε να ζήσουμε
εμείς μεσ' απ' αυτά.
Ξεζουμισμένα έχουν ζαρώσει.
Το σταφύλι έγινε σταφίδα
και τ'αποξηραμένα φρούτα
δε μ'αρέσουν...
Tον ψίθυρο των άστρων
έπιασε η γκλάβα μου...
Αρμονία και χάος
του Έρωτα...
πόση δύναμη και πόση αδυναμία,
πόση γνώση και πόση απειρία,
πόση έλλειψη και πόση υπερβολή,
έχει του Έρωτα η πρώτη αναλαμπή!
και λαχταράς να αφήνεσαι σαν κύμα,
που σκάει στα στήθη του γιά ένα του φιλί,
κι εξερευνείς παράτολμη μαγεία
που κάνει αιώνια εκείνη τη στιγμή...
πόση βούληση, πόση μοιρολατρεία,
πόση χαρά, πόση μελαγχολία,
πόση βιασύνη και πόση αναμονή,
έχει του Έρωτα η πρώτη αναλαμπή!
και λαχταράς να αφήνεσαι σαν κύμα,
που σκάει στα στήθη του γιά ένα του φιλί,
κι εξερευνείς παράτολμη μαγεία
που κάνει αιώνια εκείνη τη στιγμή...
Λάρα Κροφτ -η αποθέωση!!!
click ^
ειμαι ερωτευμενος με τα παντα σημερα,με το χιονι,με οσες/οσους με πληγωσαν,ακομη και με'μενα χααχχαχααχχαχαχααχαχαχχαχαχαα
χαιρομαι γιατι ειπα σε μια ψυχουλα,ποσο πολυ την συμπαθω,ποσα πολλα νοιωθω,που δεν μπορω να τα περιγραψω...χαιρομαι που μπορεσα να το "εκφρασω" και ας μην την εχω συναντησει,πως θα ειμαι διπλα της,ως φιλος,ως ανθρωπος,ως μανος.
νοιωθω υπεροχα που εζησα την στιγμη να της το γραψω σε μηνυμα,νοιωθω υπεροχα που ειστε ολοι και ολες διπλα μου,πραγματικα εχω να νοιωσω ετσι παρα πολυ καιρο.
θα ειμαι διπλα της,διπλα σας :)))))))))))))))
σημερα θα κρατησω την λευκη μερα στο μυαλο μου,για να μην νοιωσω σημερα λυπη:)))))))))))))))))))))))))))
με απεραντο σεβασμο και αγαπη,ο μανος σας
Διάβασα όλες τις απόψεις για την ερωτική απογοήτευση...
Είμαι βαθιά ερωτευμένος με κάποια που δεν επέτρεψε ποτέ μέσα της αυτό το συναίσθημα να ανθίσει...
Σε λίγο θα την δω για τελευταία φορά.
Γνωρίζω ότι δεν χάθηκε κι ο κόσμος με το τέλος αυτού του συναισθήματος. Καταλαβαίνω ότι, έρωτας είναι ...θα περάσει και θα ξανάρθει κάποτε με άλλο πρόσωπο. Ξέρω ότι αυτή την στιγμή είμαι δέσμιος στα μεταξένια νήματα ενός ερωτευμένου νου - μια απατηλή εγκεφαλική δραστηριότητα που δεν την ορίζει -ακόμα- η λογική.
Όμως...
ότι κι αν διάβασα εδώ, ότι και να αναγνωρίζω πίσω από τα φαινόμενα, δεν μπορώ να αγνοήσω την ανίκητη δύναμη του Έρωτα -του ανεκπλήρωτου- που τώρα οργισμένος, άϋπνος και διψασμένος όρμησε εναντίον μου...
Βάζει φωτιά στο στήθος μου - πονάει το μυαλό μου, κάνει τα πόδια μου μολύβι και ξεσηκώνει θύελλες στα βάθη της ψυχής μου...
Μοιάζει ο χρόνος να έχει σταματήσει, ο κόσμος να είναι ασήμαντος, το φως του ήλιου τόσο σκοτεινό...
Κι αγιάτρευτος αυτός ο πόνος, ο γλυκόπικρος, που με καταπίνει ολόκληρο...
Ένα μόνο έχω να μοιραστώ μαζί σας: ΠΡΟΣΟΧΗ ο Έρωτας μάγος & σύμμαχος του χθες, εύκολα γίνεται ο αδίστακτος φονιάς σου σήμερα -αν είσαι απρόσεκτος όπως εγώ...
Και όσοι "φτωχύναν" σαν κι εμένα κάποτε, μην το ξεχάσουν το μάθημα αυτό κι ελεύθερα να απαιτήσουν από την Ζωή μια δεύτερη, μα δίκαιη, ευκαιρία...
Να κάτι τελικά που δεν ήθελα να ξαναζήσω στην υπόλοιπη ζωή μου...