C.

Δεκατρείς αιώνες αργότερα...Παρίσι, στις 11 Μαρτίου του 1314, προς το βράδυ, όταν δεν είχε μείνει τίποτα από τα δυο κορμιά, απλοί άνθρωποι πλησίαζαν την σβησμένη πια φωτιά και μάζευαν ευλαβικά την στάχτη των δύο μαρτύρων, Μολαί και Σαρναί, για φυλακτό..
Ο Πάπας Κλήμης πέθανε από δυσεντερία μες την κοιλάδα του Ρήνου στις 9 Απριλίου του 1314, 28 μέρες αργότερα. Και ο Φίλιππος ο Ωραίος, πέθανε στις 29 Νοεμβρίου του 1314, κοντά στο Παρίσι. Έπεσε από το άλογο του και καταπατήθηκε από τους άλλους καβαλάρηδες, 8 μήνες αργότερα.

quote:

---

Ο κάθε ένας χρωματίζει την δική του ατμόσφαιρα με τους δικούς του τόνους

---

"γευόμαστε τα αρώματα του ουρανού ανακατεμένα με το πνεύμα της γης"

quote:

---

Ο κάθε ένας χρωματίζει την δική του ατμόσφαιρα με τους δικούς του τόνους

---

"γευόμαστε τα αρώματα του ουρανού ανακατεμένα με το πνεύμα της γης"

Γιατί όταν μιλάνε για αυτήν, εννοούν την παγκοσμιοποίηση της αγοράς, του κεφαλαίου. Αποτελεί φυσική εξέλιξη του οικονομικού μοντέλου που επικρατεί (βλέπε καπιταλισμός), και αποτέλεσμα του άλματος της τεχνολογίας, του τομέα πληροφόρησης/επικοινωνίας, της συνεχούς αυξανόμενης συσσώρευσης πλούτου, του ελέγχου, της "δημαγωγίας".

"Είναι η παραποίηση του όρου "οικουμενικότητα", που σημαίνει την αντιμετώπιση της ανθρωπότητας ως ένα ενιαίο σύνολο ζωής, που χρήζει βοήθειας και προστασίας στα αδύνατα σημεία της. Αν και οι δύο έννοιες σημαίνουν τη συλλογικότητα, ο πρώτος όρος, (η παγκοσμιοποίηση), εκμεταλλεύεται τη συλλογικότητα ωφελιμιστικά, επιχειρηματολογώντας με την ιδεολογία της οικουμενικότητας."

Να στην παγκοσμιοποίηση "από τα κάτω", από την βάση της κοινωνικής πυραμίδας δηλαδή,αν και με τα σημερινά δεδομένα μοιάζει ουτοπία.

Η κοινή γλώσσα, θρησκεία κλπ ( ουτοπία και αυτό), δεν μοιάζει με πολιτισμική ισοπέδωση?

Πολύ θετική και αισιόδοξη είναι η "παγκοσμιοποίηση της διαμαρτυρίας".

«Μη πρότερον, ω μάταιε, βασιλεύειν επιχείρει πριν φρονήσαι».

Βαδίζοντας ο Διογένης έφτασε σε ένα πλημμυρισμένο ποτάμι που δεν μπορούσε να το περάσει. Ευτυχώς όμως ένας μεγαλόσωμος άνδρας τον σήκωσε στην πλάτη του και τον πέρασε απέναντι. Ο Διογένης στενοχωριόταν γιατί δεν ήξερε πώς να ανταμείψει τον άνθρωπο που τον βοήθησε. Είδε όμως τον ίδιο άντρα να κουβαλάει στο μεταξύ κάποιον άλλον. Τότε δεν κρατήθηκε, αλλά είπε στον άνθρωπο που όλους τους βοηθούσε να περάσουν το ποτάμι "Φαίνεται ότι δεν σου χρωστώ κάποια ιδιαίτερη ευγνωμοσύνη, γιατί βλέπω ότι αυτό που κάνεις δεν είναι καλοσύνη αλλά λόξα".

Έλεγε ο φιλόσοφος Διογένης, πως, όταν πεθάνει, θέλει να τον θάψουν μπρούμητα. Τον ρώτησαν γιατί, κι εκείνος απάντησε :"γιατί σε λίγο θα'ρθούν τα πάνω - κάτω"

Ο Διογένης, κάποτε, στέκονταν εμπρός από ένα άγαλμα ζητώντας ελεημοσύνη. Τον ρώτησαν γιατί το κάνει αυτό, κι εκείνος απάντησε : "μελετώ αποτυγχάνειν"

Έλεγε για τις αναθηματικές επιγραφές πιστών που σώθηκαν χάρη σε μια θεότητα˙ «θα ήταν πολύ περισσότερες, αν και εκείνοι που δεν είχαν σωθεί, είχαν κάνει αφιερώσεις» (Διογένης Λαέρτιος 6.59)

Στον γνωστό πίνακα του Ραφαήλ: Σε χαμηλότερο επίπεδο από την κορυφή, στην πλευρά του Αριστοτέλη κάθεται ο κυνικός Διογένης, με πενιχρή ενδυμασία και περίπου περιφρονητική στάση, σε σχέση με τη μεγαλοπρέπεια του χώρου.

Δυστυχώς αυτά που γνωρίζουμε για τον Διογένη είναι μερικά "ανέκδοτα" και όσα έχει γράψει ο Διογένης ο Λαέρτιος. Αλλού διαβάζω πως την Κυνική σχολή την ίδρυσε ο Αντισθένης και αλλού πως την ίδρυσε μαζί με τον Διογένη. Ο Αντισθένης ήταν ιδεολογικός αντίπαλος του Πλάτωνα, μιας και θεωρούσε ότι μόνον αυτός εξέφραζε τις απόψεις του Σωκράτη.

Και παραμένουν (αναπάντητα) τα ερωτήματα της αγαπητής zezmperg

Φιλικά,
Lycia

Αντιγράφω από site που κοίταξα πρόσφατα σχετικά με την "αναρχία" στην αρχαία Έλλάδα

Στην αρχαιότητα δεν δημιουργήθηκε κάποιο φιλοσοφικό κίνημα αμιγώς αναρχικό με τη σημερινή έννοια του όρου, ούτε κάποιος φιλόσοφος προσδιόρισε τον εαυτό του ως τέτοιον. Επομένως, οι όροι «αναρχικός» και «αναρχισμός» είναι αδόκιμοι για την εποχή που θα εξετάσουμε και ίσως ξενίζουν, ωστόσο μόνο αυτοί μπορούν να αποδώσουν με τον όσο πιο δυνατόν εύστοχο τρόπο ανάλογες ιδέες της αρχαιότητας.
Σημείωση δική μου: Εδώ χρησιμοποιούμε την λέξη δημοκρατία παρόλο που και δούλοι υπήρχαν και οι γυναίκες δεν είχαν δικαίωμα στα κοινά. Όμως κάθε τι πρέπει να το εξετάζουμε με βάση τα δεδομένα της εποχής του, οπότε ναι, είχαμε ένα δείγμα "δημοκρατίας". Λένε πως δημοκρατία έχουμε και σήμερα..που είναι όμως? Ας μην ξεφεύγω από το θέμα

Αντιφών ο Αθηναίος, Ο πρώτος που αμφισβήτησε τους θεσμούς της πολιτείας.
Ζήνων ο Κιτιεύς, Επίκτητος κ.ά.
Διογένης και Κυνικοί λοιπόν..
Αν στους Στωικούς συναντούμε την αναρχική θεωρία, στους Κυνικούς θα βρούμε την αναρχική πράξη με την πανηγυρική και προληπτική διάλυση κάθε αξίας και θεσμού της οργανωμένης κοινωνίας. Ο περίφημος Διογένης ο Σινωπεύς (412-323 π.Χ.), ο σημαντικότερος εκπρόσωπος του κινήματος των Κυνικών, δεν συγκρότησε ένα θεωρητικό σύστημα αξιών, αλλά με τις πράξεις του γελοιοποίησε, εξευτέλισε κυριολεκτικά τις κυρίαρχες κοινωνικές συμβάσεις, σε σημείο που δύσκολα θα έφτανε και ο πιο ριζοσπαστικός αναρχικός της εποχής μας. Το έδαφος είχε ήδη προλειάνει ο Αντισθένης, ιδρυτής των Κυνικών, ο οποίος κήρυττε δημοσίως ότι δεν θα έπρεπε να υπάρχει κυβέρνηση, ατομική ιδιοκτησία, επίσημη θρησκεία, γάμος.
Για τον Διογένη μόνο η ικανοποίηση των φυσικών αναγκών οδηγεί στην ευτυχία και καμία σωματική ανάγκη δεν μπορεί να θεωρηθεί ανήθικη, αφού η φύση τις δημιουργεί όλες. Ωστόσο, οι φυσικές ανάγκες μπορούν να δαμαστούν με την άσκηση, δηλαδή με το να ασκεί κάποιος το σώμα του, ώστε να περιορίζονται οι ανάγκες του στο ελάχιστο δυνατό. Αυτό θα βοηθήσει τον άνθρωπο να αποκτήσει αυτάρκεια: όσο πιο λίγες και απλές είναι οι ανάγκες του, τόσο πιο εύκολα θα μπορεί να τις ικανοποιεί. Η παράδοση στις σωματικές απολαύσεις συνιστά αδυναμία αλλά και αδικία. Στον ευτραφή ρήτορα Αναξιμένη έλεγε σαρκαστικά ο Διογένης: «Αναξιμένη, δώσε λίγη κοιλιά και στους φτωχούς».

Ο Διογένης και οι μεταγενέστεροί του Κυνικοί απορρίπτουν ό,τι σηματοδοτεί τον ανθρώπινο πολιτισμό. Ο Νόμος δεν έχει καμία απολύτως αξία απέναντι στη φύση, διότι οι νόμοι είναι ανθρώπινα έργα και διαφέρουν από χώρα σε χώρα, επομένως δεν έχουν αντικειμενικό κύρος και είναι ανάξιοι σεβασμού. Για τον λόγο αυτό, ακριβώς, κανένα δικαστήριο δεν είναι αρμόδιο να κρίνει τις πράξεις κάποιου, ούτε και οποιαδήποτε εξουσία έχει το δικαίωμα να καθορίζει τη ζωή των ανθρώπων. Θυμόμαστε εδώ την παρρησία με την οποία απάντησε σαν ίσος προς ίσο ο Διογένης στον Μέγα Αλέξανδρο, όταν τον ρώτησε τι επιθυμεί να κάνει γι’ αυτόν: «Να πας πιο πέρα, γιατί μου κρύβεις τον ήλιο». Το χρήμα είναι κι αυτό άχρηστο και επιζήμιο και απερίφραστα ο Διογένης πρόσταζε: «Καταστρέψτε το νόμισμα». Κι έχει σημασία να θυμηθούμε εδώ πως οι λέξεις «νόμισμα» και «νόμος» έχουν στην ελληνική την ίδια ρίζα. Και τον πόλεμο τον καυτηρίασε ο Διογένης με τον δικό του, ιδιότυπο τρόπο: Οι Κορίνθιοι προετοιμάζονταν πυρετωδώς για να πολεμήσουν τον Φίλιππο της Μακεδονίας και για να μη φανεί ότι ο Διογένης μένει άπρακτος, πήρε κι αυτός το πιθάρι του και άρχισε να το τσουλάει πάνω κάτω! Η ισχύουσα ηθική δεν θα ξέφευγε βεβαίως από το στόχαστρο του καυστικού φιλόσοφου και ήταν τέτοια η περιφρόνηση για τους κοινωνικούς κανόνες και η αναισχυντία του που δεν δίσταζε να συνευρίσκεται με κοινές γυναίκες στη μέση του δρόμου.
Ο Διογένης άφησε πίσω του μαθητές που ακολούθησαν τον ίδιο τρόπο ζωής και καυτηρίασαν έμπρακτα την αφύσικη και τεχνητή ζωή του πολιτισμού. Από τους πιο γνωστούς συνεχιστές του είναι ο Κράτης o Θηβαίος, που έζησε ως επαίτης, έχοντας μάλιστα στο πλευρό του την Ιππαρχία, κοπέλα από αρχοντική οικογένεια και αδελφή τού επίσης Κυνικού Μητροκλή.
Ο Κυνισμός μας εκπλήσσει όχι μόνο με τις ανατρεπτικές αρχές του, αλλά και με τη μακροβιότητά του.
Οι Κυνικοί λοιπόν, που ζούσαν σαν τα σκυλιά (κύων=σκύλος) και «γάβγιζαν» για την πλάνη των συνανθρώπων τους και τις ανόητες κοινωνικές συμβάσεις, υπήρξαν ξεκάθαρα, όπως και οι Στωικοί, οι «αναρχικοί» της αρχαιότητας. Ούτε όμως οι Κυνικοί ούτε οι Στωικοί κατάφεραν ν’ αλλάξουν την κοινωνία και να τη θεμελιώσουν πάνω σε αναρχικά ιδεώδη.

Βεβαίως, στην Αθήνα υπήρχαν εξουσίες, νόμοι και ιδιοκτησία, υπήρχαν δηλαδή όλοι εκείνοι οι θεσμοί που έχουν συγκεντρώσει τα πυρά των αναρχικών. Από την άλλη πλευρά, όμως, η αθηναϊκή δημοκρατία βασίστηκε στην ολοκληρωτική και παντοειδή συμμετοχή του λαού στη δημόσια ζωή ―το κύριο αίτημα των αναρχικών έφτασε κοντά στην πραγμάτωση του αναρχισμού περισσότερο από κάθε άλλο πολίτευμα στην ιστορία της ανθρωπότητας..

Συγγνώμη για όλο αυτό το κατεβατό
Φιλικά, Lycia

Αν ξεφυλλίσουμε κάποια βιβλία φιλοσοφίας, όταν θα φτάσουμε στους κυνικούς, θα διαπιστώσουμε πολλές φορές ότι το πρώτο που αναφέρεται δεν είναι κάποιες ιδέες ή θεωρίες τους αλλά ο τρόπος ντυσίματός τους και η συμπεριφορά τους. Γιατί η θεωρία τους δεν είχε κάτι το ιδιαίτερα καινούριο, ήταν επίγονοι μάλλον του Σωκράτη. Η αρετή υπάρχει και είναι διδακτή, έλεγαν. Ως προς τη μέθοδο της διδασκαλίας της πήραν πολλά στοιχεία από τους σοφιστές. Είναι η αντισυμβατική συμπεριφορά τους που τους χαρακτήριζε και που έδωσε ιδιαίτερη διάρκεια στην κίνησή τους και την απήχησή της.

Διηγείται ο Διογένης ο Λαέρτιος ότι την ώρα που κόσμος έβγαινε από το θέατρο, ο Διογένης ο κυνικός πήγαινε να μπει. Τον ρώτησαν γιατί το κάνει κι αυτός απάντησε ότι αυτό κάνει πάντα. Ηταν η στάση του: κόντρα στο ρεύμα.
Εμενε στο πιθάρι, έτρωγε, κοιμόταν, αφόδευε, αυνανιζόταν στην αγορά και άλλους δημόσιους χώρους, έψαχνε μέρα μεσημέρι με το φανάρι μέσα στο πλήθος για να βρει ανθρώπους. Δοκίμασε ωμό κρέας, δεχόταν ότι μπορούμε να τρώμε κάθε κρέας, επομένως και το ανθρώπινο, δεχόταν την αιμομιξία. Μη διανοούμενος, ασκητικός, αναιδής. Αντίθετα ο Αντισθένης είναι διανοούμενος και δέχεται κάποιες ηθικές νόρμες της κοινωνίας.
Υπάρχουν πολλές αναφορές σε ξυλοδαρμούς, σε κοροϊδίες, σε χλευασμούς (τον Διογένη τον έβαλαν σε κάποιο συμπόσιο να κάθεται σε μια γωνία και του πετούσαν κόκαλα σα να ήταν σκύλος, γι' αυτό κι εκείνος πήγε μετά με τη σειρά του και τους κατούρησε). Ομως υπάρχουν και οι αναφορές που δείχνουν μια διαφορετική τοποθέτηση: οι Αθηναίοι, όταν ένα παιδί έσπασε το πιθάρι του Διογένη, το μαστίγωσαν και αγόρασαν καινούριο πιθάρι για τον Διογένη, ο Μέγας Αλέξανδρος φέρεται ότι είπε πως θα ήθελε να είναι Διογένης αν δεν ήταν Αλέξανδρος, και νωρίτερα ο Φίλιππος είχε εκφράσει το θαυμασμό του.

Η κυνική πρακτική εμφανίζεται τη στιγμή που η πόλη-κράτος καταρρέει.Η φιλοσοφία επίσης από πολιτική αλλάζει χαρακτήρα και γίνεται ηθική, αναφέρεται στην πράξη, τη συμπεριφορά του ατόμου, το ευ ζην. Ρόλος της φιλοσοφίας γίνεται σιγά σιγά η επίτευξη της αταραξίας, της γαλήνης απέναντι στις μεταπτώσεις της ζωής, η παρηγοριά. Πάνω σ' αυτή την καμπή είναι ακριβώς που εμφανίζονται οι κυνικοί και μέσα απ' αυτή την καμπή θα καταλάβουμε γιατί χαρακτηρίζονται φιλόσοφοι, αν και ήδη από την αρχαιότητα, όπως μαρτυρεί ο Διογένης ο Λαέρτιος, κάποιοι υποστήριζαν ότι ο κυνισμός είναι τρόπος ζωής και όχι φιλοσοφία.

Αυτά τα λίγα

quote:

---

Σωστά λέει η Avallon οτι προκειται για hoax.

---

"γευόμαστε τα αρώματα του ουρανού ανακατεμένα με το πνεύμα της γης"

----------------------------------------
Come join with us in our rune tonight
And feel the circle spin

Let your spirit soar in the lunar light
As the Spiral Dance begins

Come with us speeding through the night
As fast as any bird in flight

Silhouettes against the Mother Moon
We will be there soon

When the spinning ceases you can dance no more
Kiss the silent earth

We will tell our children of the Ancient Lore
At the moment of their birth

Isis Astarte Diana Hecate Demeter Kali Inanna

Φιλικά, Lycia

Το 1830 ο Michael Faraday εισήγαγε την έννοια των ηλεκτρομαγνητικών πεδίων, όπου ο αιθέρας ήταν το μέσο διάδοσής τους. Αργότερα ο James Clark Maxwell το 1855 διατύπωσε τις περίφημες εξισώσεις του, που περιγράφουν τη διάδοση των ηλεκτρομαγνητικών κυμάτων και το 1862 παρουσίασε το φως σαν ηλεκτρομαγνητικό κύμα. Οι εξισώσεις αυτές, που αποτελούν το θεμέλιο της νέας φυσικής, θα πρέπει να σημειωθεί, ότι διατυπώθηκαν λαμβάνοντας υπόψη όχι το κενό αλλά το διηλεκτρικό μέσο του αιθέρα, που είχε ήδη δεχθεί ο Faraday. Το 1887 ο Heinrich Hertz πρόσθεσε την ηλεκτρομαγνητική υφή των ραδιοκυμάτων.

Αντιγράφω:
Οι βασικές θεωρίες που έχουν αναπτυχθεί γύρω από το Πείραμα της Philadelphia είναι ουσιαστικά σε δύο κατευθύνσεις:

Η πρώτη είναι εκείνη των οπαδών του μυστηρίου και υποστηρίζει ότι πράγματι έγινε ένα πείραμα το οποίο είχε ως στόχο την απόκρυψη ενός πλοίου από τα ραντάρ και/ή από τα ανθρώπινα μάτια. Για το σκοπό αυτό χρησιμοποιήθηκε ισχυρό ηλεκτρομαγνητικό πεδίο σε εφαρμογή των θεωριών του Einstein για τα ενοποιημένα πεδία και του Tesla για τον ηλεκτρομαγνητισμό. Οι περισσότεροι ισχυρίζονται ότι το πείραμα είχε τραγικά και απροσδόκητα αποτελέσματα, τόσο σε ότι αφορά τις ζωές των μελών του πληρώματος όσο και τα επιστημονικά δεδομένα καθώς πιθανολογείται η δημιουργία μιας ρωγμής στη συνέχεια του χωροχρόνου.

Η δεύτερη είναι εκείνη των σκεπτικιστών, αλλά και η επίσημη θέση του Ναυτικού. Σύμφωνα με αυτή το πείραμα δεν έλαβε ποτέ χώρα, ενώ οι διάφορες αναφορές (Allen) οφείλονται σε κακή αντίληψη των διαδικασιών απομαγνήτισης των πλοίων για τον κίνδυνο των μαγνητικών ναρκών ή και άλλων πειραματικών αλλά καθόλου εξωτικών εφαρμογών (νέου τύπου έλικες πρόωσης, ρυμουλκούμενες διατάξεις σόναρ, συστήματα, προστασίας από ηχοεντοπισμό κ.α.) με κύριο στόχο τη δημιουργία ανταγωνιστικού πλεονεκτήματος απέναντι, κυρίως, στα Γερμανικά υποβρύχια.

Χαρακτηριστικά η διαδικασία της απομαγνήτισης, από τεχνική άποψη, πλησιάζει αρκετά τις διάφορες περιγραφές για το πείραμα (γινόταν και γίνεται με τη βοήθεια ασθενούς ηλεκτρομαγνητικού πεδίου που δημιουργείται από καλώδια που διατρέχουν το κέλυφος του πλοίου ώστε το πλοίο να χάσει το μαγνητικό φορτίο του και γίνει «αόρατο» για τις μαγνητικές νάρκες).

DE-173 Εldridge, αντιτορπιλικό συνοδείας, εκτοπίσματος 1240tn της κλάσης Cannon. Σύμφωνα με τα επίσημα αρχείο το πλοίο εισήλθε στην υπηρεσία τον Αύγουστο του 1943 και χρησιμοποιήθηκε για τη συνοδεία νηοπομπών στο Ατλαντικό και τη Μεσόγειο μέχρι το 1945, οπότε και μεταφέρθηκε στον Ειρηνικό. Τον Ιούλιο του 1946 αποσύρθηκε στην εφεδρεία (Reserve Fleet).

Πολλά έχουν γραφεί, θεωρίες, αντιφάσεις κλπ..
Πραγματικό πείραμα Φυσικής ή καλοστημένη φάρσα;

Φιλικά, Lycia

Ο πατέρας μου υπηρετησαι στο Αετός (φτουυ!!) την δεκαετία του 50'. Να τον ρωτήσω μήπως θυμάται (σιγά μην θυμάται) να ακούγονταν τίποτα φήμες ή παράδοξα για το Λέων.

Είναι λυπηρό..παρακολουθώ την ΑΤΜΑ να υπερασπίζεται την ΑΤΜΑ και ότι "κρύβεται" πίσω ή μέσα στον καθρέφτη ΑΤΜΑ-Ψυχή. Δεν θα της πει κανείς να μην το κάνει..αλλά είναι ανάλωση (όχι η υπεράσπιση-καταλαβαίνεται πως το εννοώ) για ένα άτομο που έχει προσφέρει εδώ μέσα, που είναι μια "έμπνευση" εδώ μέσα. Δεν ξέρω και ούτε με αφορά ποια είναι η παρεξήγηση, ποιος έχει δίκιο, ποιος άδικο.. Απλά δεν μπορώ να βλέπω αυτή την ανάλωση.. Καλύτερα να λυνόταν η όποια διαφορά εκτός Forum - δεν είναι υπόδειξη, άποψη είναι.. Τροφοδοτείτε την "κατινιά" μας να τρέξουμε να διαβάσουμε τι είπε η μία, πως αντέδρασε η άλλη.. και να πέτάει ο καθένας το λαδάκι του..

"Κάτω οι πυραμίδες, ζήτω οι κύκλοι"

"έγχρωμη TV, ασπρόμαυρη ζωή"

"η τσογλανιά λέγεται καριέρα"

«η δουλειά δεν είναι ντροπή, είναι βλακεία»

«Λευτεριά στους φυλακισμένους τηλεθεατές».

"Ν.Α.Τ.Ο. το κράτος σας"