- ΠΑΡΑΜΥΘΙΑ - "Μεταξύ τυρού και αχλαδιού"
ΕλευθερίαΜέλος
Kapodistria ευχαριστώ ολόψυχα γι'αυτόν τον παραμυθένιο ιππότη τυλιγμένο στο μαγικό φως του δειλινού!
Είναι πολύ κοντά στον δικό μου ιππότη!!
Του παραμυθιού μου...
Άνοιξα αργά τα βλέφαρά μου,και ένιωσα το σπινθηροβόλο βλέμμα του να με διαπερνά.
Με κράτησε από το χέρι,τρυφερά,και γλιστρήσαμε σχεδόν στις μαρμάρινες σκάλες.
Στη μεγάλη,σκοτεινή,σκονισμένη σάλα,κυριαρχούσε ακόμη ο λήθαργος.
Παραμέρισε τις βαριές,πένθιμες κουρτίνες,και το φως του ήλιου με τύφλωσε.Μια πολύχρωμη πεταλούδα της νύχτας ξεδίπλωσε τα μαύρα φτερά-μάτια της,και πέταξε από το ανοιχτό παράθυρο παρασέρνοντας μαζί της τη λήθη...
<Κι από τότε ζήσαμε εμείς καλά,και τίποτα πια δεν μπορούσε να συγκριθεί με το <πρώτα>...>
Είναι πολύ κοντά στον δικό μου ιππότη!!
Του παραμυθιού μου...
quote:
O Πρίγκηπάς μου,πριν από πολλά χρόνια,πέρασε πελάγη και ωκεανούς.
Πάλεψε με δράκους και σειρήνες,βρέθηκε σε νησιά που δεν τα έχει ο χάρτης,σφίγγοντας γερά στα μπράτσα του ένα καλαμένιο καλάθι.
Διέσχισε βουνά και ποτάμια καβάλα πάνω στο άσπρο άτι του.
Βρήκε το δρόμο του(συνεχίζοντας να σφίγγει στην αγκαλιά του το ίδιο καλάθι),ώσπου έφτασε στην αυλή που ήταν γεμάτη από αγκαθωτούς θάμνους.Έβγαλε το σπαθί του, που έλαμψε στιγμιαία κάτω από το δυνατό φως και καθάρισε το τελευταίο μονοπάτι.Ανέβηκε κρυφά,ελαφροπατώντας τα μεγάλα βρώμικα σκαλοπάτια και μπήκε στην αίθουσα υποδοχής.Με ένα αγέρωχο πήδημα έφτασε στο δωμάτιο μου.
Ακούμπησε τα χείλη του στα δικά μου και άφησε πλάι μου το καλάθι που ήταν γεμάτο με χιλιάδες <σ'αγαπώ>..
Αρχή του παραμυθιού..
Άνοιξα αργά τα βλέφαρά μου,και ένιωσα το σπινθηροβόλο βλέμμα του να με διαπερνά.
Με κράτησε από το χέρι,τρυφερά,και γλιστρήσαμε σχεδόν στις μαρμάρινες σκάλες.
Στη μεγάλη,σκοτεινή,σκονισμένη σάλα,κυριαρχούσε ακόμη ο λήθαργος.
Παραμέρισε τις βαριές,πένθιμες κουρτίνες,και το φως του ήλιου με τύφλωσε.Μια πολύχρωμη πεταλούδα της νύχτας ξεδίπλωσε τα μαύρα φτερά-μάτια της,και πέταξε από το ανοιχτό παράθυρο παρασέρνοντας μαζί της τη λήθη...
<Κι από τότε ζήσαμε εμείς καλά,και τίποτα πια δεν μπορούσε να συγκριθεί με το <πρώτα>...>
(Κάτια εγώ να σε ευχαριστήσω πρέπει,λατρεύω τα παραμύθια!Και χαίρομαι που μου δίνεται η ευκαιρία να γράψω!)
<<Διότι η άγνοια φέρνει αλόγιστο θάρρος, ενώ η γνώση δισταγμό>>
ΠρίγκιπαςΜέλος
quote:
Ο δικό σου Πρίγκιπας πότε θα έρθει?141166
Με φώναξε κανείς;;; 
ΕλευθερίαΜέλος
Καναδάς!!
Η χώρα του Πρίγκηπα.
Κι ο δικός μου τώρα εκεί είναι.(Σύμπτωση?)
Ανάμεσα στους πάγους,στην ομίχλη,στο...Fantasy...
Παρακάτω θα γράψω, στη συνέχεια του παραμυθιού,για τον πρίγκηπα και το ταξίδι μας στη χώρα των πάγων!(Αυτός δεν είναι ο δικός μου,αλλά είναι original!!!)
Κοπελιές,ποια έψαχνε τον πρίγκηπα πάνω στο μαύρο άτι?
Νάτος ένας αυθεντικός!!
Η χώρα του Πρίγκηπα.
Κι ο δικός μου τώρα εκεί είναι.(Σύμπτωση?)
Ανάμεσα στους πάγους,στην ομίχλη,στο...Fantasy...
Παρακάτω θα γράψω, στη συνέχεια του παραμυθιού,για τον πρίγκηπα και το ταξίδι μας στη χώρα των πάγων!(Αυτός δεν είναι ο δικός μου,αλλά είναι original!!!)
Κοπελιές,ποια έψαχνε τον πρίγκηπα πάνω στο μαύρο άτι?
Νάτος ένας αυθεντικός!!
<<Διότι η άγνοια φέρνει αλόγιστο θάρρος, ενώ η γνώση δισταγμό>>
Edited by - Ελευθερία on 01/03/2004 16:43:48
Edited by - Ελευθερία on 01/03/2004 16:44:41
_Μέλος
quote:
ρχίζω να πιστεύω πως έχεις μαντικές ικανότητες.Όσο και να προσπαθείς έντεχνα να τις κρύψεις.
Τελικά είδες το <ένδοξο> παρελθόν μου!Αλλά κρύβε λόγια...
Με μαύρισαννν...
[prob with greeks]
Epidi autes tis ashrnatisies pou kryboun ena ba8h kai swbarotato no'ima den mporo na tis apokodikopihsw o amoiros 8nhtos isws na mporoyses na epekta8eis ligo sto 8ema??
[oxx,, ston simiti pesame?]
Κάτω Πάυλας
ΕλευθερίαΜέλος
quote:
Epidi autes tis ashrnatisies pou kryboun ena ba8h kai swbarotato no'ima den mporo na tis apokodikopihsw o amoiros 8nhtos isws na mporoyses na epekta8eis ligo sto 8ema??[oxx,, ston simiti pesame?]
Τί έγινε?
Έχασες τις ικανότητές σου? Ή ...κρύβεις λόγια?
Για να δω, για να δω..όχι ελιές δεν έχω, αρα δεν είμαι ο Σιμίτης.
Μην ξεχνάς,ότι εκλογές δεν είναι μόνο οι βουλευτικές..
Υπάρχουν ευρωεκλογές αλλά και ...ΔΗΜΟΤΙΚΕΣ...
Α ναι, ακόμα και αυτές του 15μελές των σχολείων!
<<Διότι η άγνοια φέρνει αλόγιστο θάρρος, ενώ η γνώση δισταγμό>>
_Μέλος
ESY PROORIZESE GIA MEGALA PRAGMATA, GIA EYROEKLOGES, PAGKOSMIAKES, GALAKSIAKES, ASTRIKES EKLOGES KAI DWSE 
Κάτω Πάυλας
ΕλευθερίαΜέλος
Ορίστε και κάποιος που αναγνώρισε την αξία μου!
Thanks Παύλας.
Παραμυθιού..συνέχεια..
<Ένας ατέλειωτος καλπασμός..Στην ράχη του ατίθασου αλόγου.
Δίπλα μας γλιστρούν σαν φωτεινές σκιές,τα δέντρα,τα ατέλειωτα καταπράσινα λιβάδια.Μπροστά μας αγέρωχο υψωνεται το γαλάζιο βουνό.
Τυλιγμένο στο λευκό του πέπλο μας καλεί.Το ποτάμι ξετυλίγεται σαν φίδι στη μια του πλαγιά.Κελαρύζοντας,απαλά,ρυθμικά.Χωρίζεται σε χιλιάδες σταγόνες καθώς χτυπιέται στους πεντακάθαρους γυάλινους βράχους.
Σαν έφτασε το βράδυ,βρεθήκαμε σε μια ολόχρυση παραλία.
Ένα παιδάκι,με κοντό παντελόνι κάθεται κοντά στη φωτιά και παίζει μια γλυκιά μελωδία με την φλογέρα του.
Ό πρίγκηπάς μου,του βάζει στα χέρια τα χαλινάρια του λευκού μας αλόγου.Του Άρη.
Το παιδί χάιδεψε τη χαίτη του,έβαλε στη τσέπη τη φλογέρα και τραβώντας το από το χαλινάρι,χάθηκε, αφήνοντας μικρές λακουβίτσες-πατημασιές,στην άμμο..
Ο πρίγκηπάς μου έβγαλε τα παπούτσια του και με πήρε στην αγκαλιά του.Βούτηξε στο δροσερό νερό αφήνοντάς με στο ξύλινο κατάστρωμα ενός πλοίου.
Είχε κατάλευκα πανιά,που μου θύμισαν την ολόλευκη χαίτη του Άρη.
Ένας πολύχρωμος παπαγάλος με αργό περήφανο βήμα,αλλά με παράξενα βραχνή φωνή, είπε:Serin,Serin,Serin...
Στην πλώρη του μια σκαλιστή γοργόνα με λυτά μαλλιά,ατενίζει την ομορφότερη και ενδοξότερη θάλασσα του κόσμου.
Η αγκαλιά της το πέλαγο όλο.
Η αγκαλιά του καλού μου, το σύμπαν όλο..
Ξεκινησε ένα μεγάλο ταξίδι.
Ένα φεγγάρι αλαφιασμένο
γιόμιζε νεύματα το πέλαγο...
Thanks Παύλας.
Παραμυθιού..συνέχεια..
<Ένας ατέλειωτος καλπασμός..Στην ράχη του ατίθασου αλόγου.
Δίπλα μας γλιστρούν σαν φωτεινές σκιές,τα δέντρα,τα ατέλειωτα καταπράσινα λιβάδια.Μπροστά μας αγέρωχο υψωνεται το γαλάζιο βουνό.
Τυλιγμένο στο λευκό του πέπλο μας καλεί.Το ποτάμι ξετυλίγεται σαν φίδι στη μια του πλαγιά.Κελαρύζοντας,απαλά,ρυθμικά.Χωρίζεται σε χιλιάδες σταγόνες καθώς χτυπιέται στους πεντακάθαρους γυάλινους βράχους.
Σαν έφτασε το βράδυ,βρεθήκαμε σε μια ολόχρυση παραλία.
Ένα παιδάκι,με κοντό παντελόνι κάθεται κοντά στη φωτιά και παίζει μια γλυκιά μελωδία με την φλογέρα του.
Ό πρίγκηπάς μου,του βάζει στα χέρια τα χαλινάρια του λευκού μας αλόγου.Του Άρη.
Το παιδί χάιδεψε τη χαίτη του,έβαλε στη τσέπη τη φλογέρα και τραβώντας το από το χαλινάρι,χάθηκε, αφήνοντας μικρές λακουβίτσες-πατημασιές,στην άμμο..
Ο πρίγκηπάς μου έβγαλε τα παπούτσια του και με πήρε στην αγκαλιά του.Βούτηξε στο δροσερό νερό αφήνοντάς με στο ξύλινο κατάστρωμα ενός πλοίου.
Είχε κατάλευκα πανιά,που μου θύμισαν την ολόλευκη χαίτη του Άρη.
Ένας πολύχρωμος παπαγάλος με αργό περήφανο βήμα,αλλά με παράξενα βραχνή φωνή, είπε:Serin,Serin,Serin...
Στην πλώρη του μια σκαλιστή γοργόνα με λυτά μαλλιά,ατενίζει την ομορφότερη και ενδοξότερη θάλασσα του κόσμου.
Η αγκαλιά της το πέλαγο όλο.
Η αγκαλιά του καλού μου, το σύμπαν όλο..
Ξεκινησε ένα μεγάλο ταξίδι.
Ένα φεγγάρι αλαφιασμένο
γιόμιζε νεύματα το πέλαγο...
Κι από τότε ζήσαμε εμείς καλά,και τίποτα πια δεν μπορούσε να συγκριθεί με το <πρώτα>...
<<Διότι η άγνοια φέρνει αλόγιστο θάρρος, ενώ η γνώση δισταγμό>>
katiaΜέλος
ΤΙ ΩΡΑΙΟ ΠΑΡΑΜΥΘΙ!
http://www.altfactor.gr/magazine/aplanet/iss8/shrink.html
με απεραντο σεβασμο και αγαπη,ο μανος σας
WHISPERS OF THE DREAMS
katiaΜέλος
ΜΑΝΟ ΕΡΙΞΑ ΜΙΑ ΜΑΤΙΑ ΣΕ ΟΛΟ ΤΟ SITE ΚΑΙ ΜΟΥ ΑΡΕΣΕ ΠΟΛΥ.ΑΞΙΖΕΙ ΝΑ ΤΟ ΔΟΥΝ ΟΛΟΙ.
C.Μέλος
Ποιος θα μου πει παραμύθι να κοιμηθώ?
Μάγγισες, δράκοι, γενναίοι ιππότες, βασιλιάδες..μανία με την μοναρχία πια..
Ξόρκια, βότανα, μαγικές σκούπες..
Πείτε μου καλύτερα εκείνο το παραμύθι χωρίς όνομα, που μιλάει για έναν κόσμο γεμάτο χαμόγελα, όνειρα. Έναν κόσμο μακρυά από το κακέκτυπο του σημερινού. Όπου δεν 8α χρειάζονται νεράϊδες να πραγματοποιούν ευχές, ούτε κακοί λύκοι να τρομάζουν. Έναν ουτοπικό κόσμο αγάπης, ειρήνης και αρμονίας..
Μάγγισες, δράκοι, γενναίοι ιππότες, βασιλιάδες..μανία με την μοναρχία πια..
Ξόρκια, βότανα, μαγικές σκούπες..
Πείτε μου καλύτερα εκείνο το παραμύθι χωρίς όνομα, που μιλάει για έναν κόσμο γεμάτο χαμόγελα, όνειρα. Έναν κόσμο μακρυά από το κακέκτυπο του σημερινού. Όπου δεν 8α χρειάζονται νεράϊδες να πραγματοποιούν ευχές, ούτε κακοί λύκοι να τρομάζουν. Έναν ουτοπικό κόσμο αγάπης, ειρήνης και αρμονίας..
Ελευθερία, εγώ περίμενα τον πρίγκηπα στο μαύρο άτι..
Μόλις είπα το ξόρκι και τον έστειλα πίσω στο σκοτεινό κάστρο του..
Και έζησαν αυτοί καλά και μεις..καλύτερα..??
"γευόμαστε τα αρώματα του ουρανού ανακατεμένα με το πνεύμα της γης"
katiaΜέλος
ΔΥΣΚΟΛΟΙ ΚΑΙΡΟΙ ΓΙΑ ΠΡΙΓΚΗΠΕΣ C