- Γοτθικά Πέπλα…. - Απόψεις, Προτάσεις κ.ά.
Δεν θα επιθυμούσα το topic αυτό να γίνει μια λίστα με καλλιτέχνες η μουσικά σχήματα της gothic, dark wave σκηνής. Μα να συζητηθεί! αυτό το φαινόμενο σε όλες του της μορφές και προεκτάσεις.
Δεν είμαι εσωτεριστής
Καταπληκτικό το νέο αυτό στυλ παρουσίασης!
Αντε πουλάκι μου, καλά τα πας, σου εύχομαι σύντομα και εσωτεριστής!
quote:
Δεν είμαι εσωτεριστής
αυτή...που τα κατάφερε!
κάνε κλικ!
quote:
Σκοτεινός,θλιμμένος και απόκοσμος ρομαντισμός,αισθησιασμός. Κάποιος κάποτε είπε "μόνο μέσα από τα σκοτεινά βάθη της ψυχής θα βρεις το αληθινό φως..."
Ε,τί άλλο να συμπληρώσει κανείς?
Η Σκοτεινός Άγγελος με την ψηφιακή του υπογραφή,δηλώνει γοητευμένη. Είναι τρόπος ζωής και σκέψης,κατάλοιπο ίσως ενός άλλου παρελθόντος!
Ευχαριστώ ΕΧΕΜΒΡΟΤΕ!!!
"Ποιό το αληθινό μέγεθος της σκιάς σου;"
Δική σου δημιουργία?
Ω Μητέρα! Ο αέρας είν'εκείνο το ανάλαφρο πράγμα..
που γυρίζει μέσα στο κεφάλι σου και γίνεται πιο καθαρό όταν γελάς!
ΕΙΝΑΙ Η ΕΚΦΡΑΣΗ ΤΗΣ ΑΠΟΛΥΤΗΣ ΜΕΛΑΓΧΟΛΙΑΣ
ΠΕΣΙΜΗΣΜΟΣ...ΙΣΩΣ
ΟΛΗ ΜΟΥ ΤΗΝ ΕΦΗΒΕΙΑ ΕΖΗΣΑ ΜΕ ΑΥΤΟ ΤΟΝ ΤΡΟΠΟ ΚΑΙ ΤΗΝ ΟΠΤΙΚΗ ΤΟΥ
ΑΛΛΑΞΑ ΟΜΩΣ ΚΑΠΟΙΑ ΠΑΡΑΓΜΑΤΑ,ΓΙΑΤΙ ΑΠΟ ΕΝΑ ΣΗΜΕΙΟ ΚΑΙ ΕΠΕΙΤΑ Η ΜΕΛΑΓΧΟΛΙΑ ΓΙΝΕΤΕ ΑΒΑΣΤΑΧΤΗ,ΣΕ ΚΑΤΑΛΥΕΙ
ΠΑΡΟΛΑ ΑΥΤΑ,ΟΝΤΑΣ ΑΚΟΜΑ ΕΦΗΒΟΣ,ΔΕΝ ΤΟ ΕΧΩ ΒΓΑΛΕΙ ΤΕΛΕΙΩΣ ΚΑΙ ΠΟΛΛΕΣ ΦΟΡΕΣ ΚΑΤΑΦΕΥΓΩ ΣΕ ΑΥΤΟ ΓΙΑ ΝΑ ΒΡΩ ΛΥΣΕΙΣ
ΕΙΝΑΙ ΚΑΤΙ ΣΑΝ ΤΟ ΔΕΥΤΕΡΟ ΜΙΣΟ ΜΟΥ
ΚΑΤΙ ΣΑΝ ΤΟ ΦΩΣ ΚΑΙ ΤΟ ΣΚΟΤΑΔΙ
ΓΙΑ ΝΑ ΥΜΝΗΣΕΙΣ ΤΟ ΦΩΣ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΝΙΩΣΕΙΣ ΤΟ ΣΚΟΤΑΔΙ
ΚΑΙ ΓΙΑ ΝΑ ΓΕΛΑΣΕΙΣ ΔΥΝΑΤΑ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΝΙΩΣΕΙΣ ΤΑ ΔΑΚΡΥΑ
ΒΡΟΤΩ ΔΕ ΠΙΣΤΟΝ ΟΥΔΕΝ
Δάκρια, χαμόγελα, πικρία μα και γλυκύτητα. Έρωτας μα και θάνατος. Αγάπη μα και πόνος. Λευκές φτερούγες μα και μελανές. Ο κάθε ένας χρωματίζει την δική του ατμόσφαιρα με τους δικούς του τόνους. Μα πάντοτε με μουντές αποχρώσεις. Ένα βήμα πριν την τελική διαδρομή. Αυτήν της Λήθης μα και της Μνημοσύνης.
Ίσος όλα να ξεκινούν με ένα ψυχρό ηλιοβασίλεμα. Με έναν ήλιο που δεν πρόκειται να ξαναδούμε, να μας ζεστάνει, να μας χαϊδέψει τα κορμιά. Εμείς, ξαπλωμένοι σε σκιερό σκούρο βαθύ πράσινο μέρος, μάρτυρες από απόσταση ενός φωτεινού απόκοσμου γεγονότος. Να μυρίζουμε το υγρό έδαφος. Την βλάστηση εκείνη, που νεκρά πουλιά πότισαν με την τελευταία τους ανάσα πέφτοντας στο έδαφος. Στο υγρό χώμα.
Και εκείνος ο άγνωστος ερωτικός μας σύντροφος που σφιχτά αγαλλιάζουμε τα βράδια με δάκρια. Αναμένει το κάλεσμα μας για να ανασυρθεί από την σκόνη και το έρεβος που αιώνες κλεισμένος είναι. Είναι το όνειρο, είναι η γεύση στα χείλη μας που μας κάνει το μαύρο να το βλέπουμε πιο φωτεινό από τα πάντα. Γιατί εκεί μέσα είναι κλεισμένα όλα τα χρώματα του σύμπαντος. Εκεί μέσα στα σπλάχνα μας, είναι αγέννητος ο πόθος.
Η παράξενη αυτή θλίψη, που μυρίζει νεκράνθεμα, στέκει μεγαλόπρεπη, επιβλητική σαν γοτθικός ναός. Είναι ο θάνατος μα και η ζωή η ίδια. Η ελπίδα.
Ίσος μια ακραία μορφή έκφρασης, ανεκπλήρωτων πόθων; Φόβων; Ερώτων;
Σαν σε λίμνη να χορεύεις αιωρούμενο κορμί, σαν λευκό φάντασμα του παρελθόντος, ολοζώντανο.
Και εκείνος ο σαρκικός ξανά σκοτεινός, πόθος, που αυθόρμητα από το σόμα σου βγαίνει και σε κυριεύει. Εγκλωβίζει την ίδια σου την σάρκα και το μυαλό μπερδεύετε, δεν μπορεί να διακρίνει τίποτα από τα γνωστά που εσύ έμαθες μέχρι τώρα.
Είναι άραγε κάπως έτσι;
Επιστρέφω.
(reptile…ναι, η σύνθεση είναι δική μου)
Δεν είμαι εσωτεριστής
Ασυναρτησίες... κάποιου που κινείται στα πέριξ του κινήματος...
*Εχέμβροτε....................... με άφησες άφωνη.
"For the strength of the wolf is the pack and the strength of the pack is the wolf"
Καλη αρχη λοιπον,μετα τα κλειδωματα σε καινουργια βαση.
Τυχαινει ολο και πιο συχνα να βρισκω ατομα που εχουν μπει στο ταξιδι αυτο που ειναι ενα φλερτ με τον θανατο μια ρομαντικη κατασταση ζωη μεσα στην καταχνια ενος ονειρου.
Απο ποτε ομως ξεκιναει αυτο το Γκοτθικ ρευμα;
εδω στον βορρα πρεπει να εχει πολλα χρονια στην Ελλαδα δεν γνωριζω,μηπως οι Cure ηταν η αρχη δεν ξερω...
Τωρα ποιο ειναι το χρωμα του Γκοτθικ;
Mαυρο σιγουρα...
και μωβ
βιολετι.
ΟΜ
η αποψη μου ,δεν απεχει πολυ απο την αποψη των περισσοτερων απο τα παιδια που αναφερθηκαν στο θεμα.
ειναι ισως ο τροπος αντιμετωπισης και βιωσης ,ενος ευρυτερα εσωτερικου τροπου συνηδητοποιησης του ψυχικου θανατου,μεσα απο την πορεια μιας αχαρης,πολλες φορες ρουτινιαρικης(εαν μου επιτρεπεται να χρησημοποιησω την συγκεκριμενη λεξη),μιζερης ζωης.
ειναι ισως ενα βημα προσεγγισης προς τον ιδιο τον θανατο ,θελοντας ετσι να αποκτησουμε απο πριν μια οικειοτητα μαζι του.
ειναι η μουσικη υποκρουση της μελαγχολιας υπο το φως των κεριων,μελωδιες υπαρξεων που δεν φοβουνται να κινηθουν στον χωρο τους,στον χωρο των σκιων,ισως γιατι κινουνται μεταξυ υπαρξης-ανυπαρξιας,δειλινου-αυγης.
ειναι ο αγαπημενος μου χωρος-ζω-αναπνεω,εχει γινει ενα ειδος ασπιδας για την υπαρξη μου,ενα βιωμα που καλυπτει το φασμα της συνηπαρξης μοναχικοτητας και μοναξιας-ισως γιατι δεν μου ειχε δωθει η ευκαιρια-η δυνατοτητα,να κανω διαφορετικα,ισως παλι γιατι ποτε δεν ημουν ετοιμος να ξεφυγω απο τον χωρο των σκιων.
ισως παλι να σας μπερδεψα,να σας κουρασα,οποτε αποσυρομαι ξανα,λεγοντας ενα ευχαριστω σε ολους και ολες σας,ιδιως στον ΕΧΕΜΒΡΟΤΟΣ,που μας εδωσε την ευκαιρια να αναπτυξουμε τις αποψεις μας για το τοσο δημιουργικο,ενδιαφερον,αψογο θεμα.και να ξεφυγουμε απο τον κλειστο/αυτοκαταστροφικο χαραχτηρα που εχουμε μερικα απο τα παιδια.
με απεραντο σεβασμο και αγαπη,ο μανος σας
http://art.gothic.ru/main_e.htm
http://www.vamp.org/Gothic/Images/death-image.html
http://www.crg.cs.nott.ac.uk/people/Rob.Ingram/Gothic/Pictures/
http://www.painetworks.com/cgi-bin/search.cgi?find=%20gothic%20chapel%20&method=or
http://art.gothic.ru/photo_e.htm
http://www.gothicweddings.com/gothicweddingvideo.htm
προσεξτε την εικονιτσα κατω αριστερα ,τι γραφει .....χαχαχααχχααχαχαχαχαχαχαχαχχαχχαχαχαχαχααχ....μην σας μπαινουν ιδεες χαχαχαχαχαχαχαχααχχααχαχχαααχαχααα
http://photo.gothic.ru/lizett/index_e.htm
με απεραντο σεβασμο και αγαπη,ο μανος σας
Αισθητική, Μυστήριο, ερωτισμός. Μια δόση μελαγχολίας που μέσα στα πλαίσια του ρομαντισμού αλλάζει "υφή". Εμένα θα με παρασύρει και θα με ταξιδέψει μέσα στον φωτεινό κήπο του σκότους. Κάτω από γνώριμους ήχους και την λάμψη των κεριών που ερεθίζουν το μυαλό, τους φόβους, τους πόθους, τα όνειρα..
Το μαύρο χρώμα και η ατμόσφαιρα που επικρατεί δεν εκφράζουν μιζέρια. Όσο για την μουσική, έχει διάφορα είδη που περικλείονται στην λεγόμενη Goth (dark wave, gothic-rock, neo-folk, etherial etc) και σίγουρα δεν τρέφουν όλα την απαισιοδοξία, ούτε ερωτοτροπούν με την αυτοκαταστροφή, τον θάνατο. Αν και "εδώ", ο θάνατος έχει αισθητική, ασκεί μια ιδιόμορφη γοητεία. "Και μέσα από την τραγικότητα και το δέος του, αποκάλύπτεται η σχέση του ενεργού ανθρώπινου πνεύματος με τις αθάνατες δυνάμεις της φύσης, του σύμπαντος".
quote:
Ο κάθε ένας χρωματίζει την δική του ατμόσφαιρα με τους δικούς του τόνους
Εγώ θα την χρωματίσω με μαύρο, κόκκινο και γαλάζιο. Λουσμένη στα κεριά και με πινελιές έντονου ερωτισμού. Εκεί θα "αφεθώ", εκεί θα νοιώσω ο εαυτός μου. Ίσως και νάναι το καταφύγιο μου..
Σε καμιά περίπτωση δεν είναι η μάσκα μου..
"γευόμαστε τα αρώματα του ουρανού ανακατεμένα με το πνεύμα της γης"
οι αναμαρτητοι βλεπουν το συμπαν ασπρο
μου αρεσε ετσι οπως εθεσες την απορια σου :))))))))))))))))
κλεισε τα ματια σου,σκεψου πως εισαι στο δωματιο σου,μοναχος,εχεις αναμμενα στα κηροπηγια ,κερια απο διαφορα χρωματα..μπεζ,μωβ,ασπρα..
και στο cd-player ηχουν μελωδιες απο την ατμοσφαιρικη,αγαπημενη σου μουσικη.
νοιωσε την μοναξια ,νοιωσε το σκοταδι,νοιωσε τις σκιες των δακρυων σου,νοιωσε το δεος ,τις σκιες που στο ανεπαισθητο σχεδον περασμα τους ,κανουν τις φλογες να παλλονται...
σκιες αυλες ,που ειναι οι σκεψεις σου,που ταξιδευουν στο αιθερικο τους επιπεδο...νοιωσε τον εαυτο σου,στον ψυχικο του θανατο,στην αναζητηση του για την γαληνη...που εκεινη την στιγμη ,βρισκεται στα κλειστα σου ματια και στον κομπο απο τον πονο της μοναξιας.
γινε τα χρωματα των κεριων,γινε μια σκεψη,μια σκια,αφησε το νου σου να ταξιδεψει ,στις μελωδιες,στο κονσερτο της σιωπης σου....
....στις μοναχικες στιγμες,που αναζητας την γαληνη σου...που αναζητας δυο ματια να θρεψουν την σκια σου,στα σκοταδια τις υπαρξης σου....
νοιωσε ,αφουγκρασου ,τον πονο,την μελαγχολια,την στιγμη,την μοναξια,το τωρα,το ειναι σου στην μοναδικοτητα ,του τιποτε,της ανυπαρξιας της υλικης σου υποστασης.....
μοναχα τοτες δεν θα νοιωσεις φοβο,μοναχα τοτες δεν θα φορας μασκα,μοναχα τοτες θα εισαι μοναχα εσυ......
με απεραντο σεβασμο και αγαπη,ο μανος σας
WHISPERS OF THE DREAMS
Edited by - manos on 05/03/2004 20:56:00
οι αναμαρτητοι βλεπουν το συμπαν ασπρο
θα ξεκινησω με το τελευταιο ερωτημα σου,που μου θετεις προσωπικα:))))))
βεβαια και δεν συμφωνω:) ειναι η προσωπικη σου αποψη,σχολιαζεις ανθρωπους,που δεν βρισκονται εδω ,να μας πουν τις αποψεις τους:)
για'μενα ειναι τροπος προσωπικης τους εκφρασης και ζωης τους,κατι που αποδεχομαι και σεβομαι:)
τωρα οσον αφορα το πρωτο σου ερωτημα,με αντερωτηση:)
Ποιος ο λογος να νιωσω πονο,μοναξια και ολα τα αλλα και να μην προσπαθησω να κανω κατι για να χαρω και οχι να μελαγχωλω?
γιατι θετεις προυποθεσεις ??? και εκφραζεις δεδομενα ???:)
δεν ειναι δειλλημα,δεν ειναι προυποθεση,δεν ειναι σκοπος ,ο πονος:)
μοναχα αν εχεις ζησι/ζεις και υπαρχεις μεσα στον πονο,μπορεις να νοιωσεις τις στιγμες που ανεφερα:)
τους λογους πονου,δεν τους βρισκεις,ερχονται σε ανυποπτους χρονους,
εκεινους τους χρονους ,που χαρασουν την πορεια σου,αναλογα με τον χαραχτηρα και την προσωπικοτητα σου.
μην περιμενεις απο τον μανο λογια ,οπως "αγαπω" ,"ηρεμια","γαληνη",αυτα τα λογια αφηνω μοναχα στις στιγμες:)
περναω στην επομενη ερωτηση σου:)
Εσενα τι σε ευχαριστει πιο πολυ απο τα 2 αυτα?
δεν ειναι θεμα δικης μου επιλογης,οι συγκοιριες,ο χρονος,οι στιγμες,ειναι που καθοριζουν την πορεια που ακολουθω.
...και ο πονος...που τις περισσοτερες φορες στο φασμα της δικης μου γραμμης ,εχει μοναχα μια αδιεξοδη ,μεχρι στιγμης πορεια.
χαρα ..? = αναλαμπη
μελαγχολια-καταθλιψη=μανος
ευχαριστηση ...?,=οι στιγμες που μοιραζομαι με καλους φιλους και φιλες στον χωρο :)
με απεραντο σεβασμο και αγαπη,ο μανος σας
WHISPERS OF THE DREAMS
οι αναμαρτητοι βλεπουν το συμπαν ασπρο
quote:
Σαν σε λίμνη να χορεύεις αιωρούμενο κορμί, σαν λευκό φάντασμα του παρελθόντος, ολοζώντανο.
Πολλές φορές νιόθω μοναξιά. Πιάνω τον εαυτό μου να μελαχγωλεί ακόμα και σε ωρές που βρίσκομαι ανάμεσα σε άλλους ανθρώπους.
Η φράση σου αυτή με έκανε να ξεφήγω για λίγα λεπτά από την πεζή καθημερινότητα, μακριά από τα προβλήματα της συγχρωνης εποχής. Με ταξίδευσε σε μαγικούς κόσμους του παρελθόντος,γαλίνιους. Φαντάστικα τον εαυτό μου σε μια άλλη εποχή. Μου άφισε ένα παράξενο αλλά και ωραίο συναίσθημα, κάτι σαν γλυκία μελαγχωλία.
ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ΕΧΕΜΒΡΟΤΕ
Είμαι καινούργιο μέλος και βρήκα το θέμα σχετικά με το γοτθικό ύφος και τρόπο ζωής ιδιαίτερα ενδιαφέρον
SEMIGOD