erotas

Είμαι βαθιά ερωτευμένος με κάποια που δεν επέτρεψε ποτέ μέσα της αυτό το συναίσθημα να ανθίσει...

Σε λίγο θα την δω για τελευταία φορά.

Γνωρίζω ότι δεν χάθηκε κι ο κόσμος με το τέλος αυτού του συναισθήματος. Καταλαβαίνω ότι, έρωτας είναι ...θα περάσει και θα ξανάρθει κάποτε με άλλο πρόσωπο. Ξέρω ότι αυτή την στιγμή είμαι δέσμιος στα μεταξένια νήματα ενός ερωτευμένου νου - μια απατηλή εγκεφαλική δραστηριότητα που δεν την ορίζει -ακόμα- η λογική.
Όμως...

ότι κι αν διάβασα εδώ, ότι και να αναγνωρίζω πίσω από τα φαινόμενα, δεν μπορώ να αγνοήσω την ανίκητη δύναμη του Έρωτα -του ανεκπλήρωτου- που τώρα οργισμένος, άϋπνος και διψασμένος όρμησε εναντίον μου...

Βάζει φωτιά στο στήθος μου - πονάει το μυαλό μου, κάνει τα πόδια μου μολύβι και ξεσηκώνει θύελλες στα βάθη της ψυχής μου...
Μοιάζει ο χρόνος να έχει σταματήσει, ο κόσμος να είναι ασήμαντος, το φως του ήλιου τόσο σκοτεινό...
Κι αγιάτρευτος αυτός ο πόνος, ο γλυκόπικρος, που με καταπίνει ολόκληρο...

Ένα μόνο έχω να μοιραστώ μαζί σας: ΠΡΟΣΟΧΗ ο Έρωτας μάγος & σύμμαχος του χθες, εύκολα γίνεται ο αδίστακτος φονιάς σου σήμερα -αν είσαι απρόσεκτος όπως εγώ...
Και όσοι "φτωχύναν" σαν κι εμένα κάποτε, μην το ξεχάσουν το μάθημα αυτό κι ελεύθερα να απαιτήσουν από την Ζωή μια δεύτερη, μα δίκαιη, ευκαιρία...

Να κάτι τελικά που δεν ήθελα να ξαναζήσω στην υπόλοιπη ζωή μου...