λίλιθ
GreeceΣυμμετοχή σε θέματα
Πρόσφατα μηνύματα
λιλιθ -η πρωτη γυναικα
Edited by - λίλιθ on 11/02/2003 12:18:23
ομως σημερα, τα παντα, στις μεταμεσονυχτιες συζητησεις, φαινεται να εχουν σχεση με το γονιδιο Ε...
βεβαια, αυτο θα ειναι αποκλιστικοτητα των ελληνικων συζητησεων...
ομως, συγνωμη κιολας, αλλα μια που το εφερε η κουβεντα,
για να αναρωτηθουμε καποτε, τι γινεται με τις αλλες χωρες -τα αλλα γονιδια...
ΠΟΙΟΙ ΑΛΛΟΙ ΛΑΟΙ ΣΥΜΜΕΤΕΧΟΥΝ ΣΤΟΝ ΔΙΕΘΝΗ ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΟ ΜΕ ΤΙΤΛΟ, Ο ΠΡΩΤΟΣ ΚΑΙ ΚΑΛΥΤΕΡΟΣ ΛΑΟΣ ΤΟΥ ΠΛΑΝΗΤΗ?
εκτος απο τα ευκολως ενοουμενα -που γιαυτο παραλυπονται- κρατη της αφρικης, ασιας, μεσης ανατολης, κεντρικης και νοτιας αμερικης, των υπερβοριων και υπερνοτιων λαων, ολες οι υπολοιπες χωρες υποστηριζουν οτι ειτε ηταν, ειτε θα γινουν -γιατι ετσι ηταν απο παντα προορισμενες- οι αρχον-τες του πλανητη. κιαν δεν ειναι κρατη, ειναι πολιτισμοι...,
ΓΙΑΤΙ ΤΕΛΙΚΑ ΟΛΟΙ ΟΙ ΛΑΟΙ ΕΙΧΑΝ, ΕΧΟΥΝ, ΚΑΙ ΘΑ ΕΧΟΥΝ ΜΕΡΙΔΙΟ ΣΤΗΝ ΑΝΑΠΤΗΞΗ ΤΟΥ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ ΜΑς
ΓΙΑΥΤΟ, ΑΣ ΣΥΜΑΖΕΥΤΟΥΜΕ ΛΙΓΑΚΟΙ ΕΜΕΙΣ ΟΙ ΜΕΓΑΛΟΙ ΚΑΙ ΟΙ ΤΡΑΝΟΙ...
λιλιθ -η πρωτη γυναικα
quote:
ΑΛΛΟΙ ΛΕΝΕ ΠΩΣ ΠΡΙΝ ΜΕΡΙΚΑ ΧΡΟΝΙΑ ΜΙΑ ΟΛΟΚΛΗΡΗ ΤΑΞΗ ΑΠΟ ΤΟ 5 ΓΥΜΝΑΣΙΟ ΓΟΥΔΙΟΥ ΧΑΘΗΚΕ ΕΚΕΙ ΜΕΣΑ ΚΑΙ ΧΡΕΙΑΣΤΗΚΕ ΑΣΤΥΝΟΜΙΑ ΓΙΑ ΒΓΟΥΝΕ ΕΞΩ
Καλησπέρα Hangover!
Αυτό... με δυσκολία θα το πίστευα!
Διάβασα την ιστορία σου και παρατήρησα το ύφος της.
Φαίνεται να είσαι πολύ "μέσα" σε αυτό που συνέβηκε.
Δε ξέρω τί συνέβηκε στην πραγματικότητα, αν συνέβηκε,
απλά από προσωπική πείρα θα ήθελα να σου γράψω ότι μέσα
σε μια έντονη ψυχολογική κατάσταση φόβου, επιφορτισμένη
με φήμες, σαν αυτές που παραθέτεις στη διήγησή σου,
είναι εύκολο κάποιος να μεγαλοποιήσει κάπως αυτά, που
συνέβηκαν.
Η έρευνα δε χρειάζεται "να φρικάρεις"...
Ένα μεγάλο μέρος από τις φήμες, για κάποιο περιστατικό είναι
μυθολογίες και ένα μεγάλο μέρος από το βίωμα, είναι ψυχολογικό
και υποκειμενικό.
Βέβαια, υπάρχει πάντα μια αλήθεια μέσα σε όλα αυτά, ίσως όμως
διαφορετική από αυτή που περιμένει κάποιος, επηρεασμένος από
τις αρχικές του πληροφορίες.
Τα σκοτεινά και υπόγεια μέρη είναι από τη φύση τους υποβλητικά και
μας επιβάλλονται ψυχολογικά. Ένα τούνελ μπορεί πολύ εύκολα να μας
υποβάλει... Αυτό είναι τρομαχτικό, αλλά από μια άλλη οπτική είναι
και υπέροχο, καθώς μας βγάζει από το συνηθισμένο και το καθημερινό...
Συμβουλή μου; Μην σταθείς στο φόβο, μη σταθείς στη "δυσιδαιμονία",
αλλά είτε προχώρησε σε μια έρευνα με κανόνες ασφαλείας, είτε
απόλαυσε το συναίσθημα που σου δημιούργησε η εξόρμηση που διηγείσαι,
χωρίς να σε παραγεμίζει "εφιαλτικά ρίγη"...
Παραθέτω και εγώ εδώ τη δυσαρέσκειά μου με το γεγονός.
Δεδομένων βέβαια των στοιχείων που μας δημοσίευσες, δηλαδή την
εσκεμμένη αναστροφή των φωτογραφιών ώστε να μην αναγνωρίζονται
αμέσως και τη μη αναφορά στη βιβλιογραφία του άρθρου της δικής
σου εργασίας.
Αν αυτά όντως έτσι έχουν, που δε βλέπω το λόγο να μην,
καταλαβαίνω τη θέση που βρέθηκες, εφόσον όπως καταλαβαίνω
θα έχεις επενδύσει πολύ προσωπική προσπάθεια και καρδιά για την
έρευνά σου.
Αν σου ζητούσαν την άδεια, ή αν τουλάχιστον είχαν αναφέρει την
πηγή, αν ακόμη είχε γίνει αυτό από λάθος ή παράλειψη (!!!), τότε
θα ήταν διαφορετική η αντιμετώπισή σου νομίζω.
Δυστυχώς βέβαια, θα συμπληρώσω και εγώ: το έργο το έχω ξαναδεί...
quote:
ισως μπορειτε να βοηθησετε!ευχαριστω
very polite...
λιλιθ -η πρωτη γυναικα
quote:
Η μορφή που μπορεί να πάρει με την αντίστοιχη εντασιακή κλιμάκωση είναι : α) Ομιχλοειδής μορφή β) Αραχνοειδής μορφή γ) Σφαιροειδής μορφή.
αγαπητοι φιλοι,
τωρα που το λετε, θυμηθηκα 2 εμπειριες που ειχα, η μια μοναδικη και η δευτερη επαναλαμβανομενη για πολλες φορες. δεν ξερω αν εχουν σχεση, πιθανοτατα οχι, αλλα ειπα να σας τις διηγηθω περιληπτικα, αν γνωριζετε κατι...
η πρωτη, μαζι με την αδελφη μου (με την οποια ειμαστε διδιμες) μισο-κοιμωμαστε σε δυο κρεββατια στο ιδιο δωματιο, οταν -καπως μεσα απο τον υπνο μας η καποια ενδιαμεση κατασταση μεταξυ υπνου και ξυπνιου- ξυπναμε και οι δυο ταυτοχρονα γεματες τρομο, πολυ εντονο τρομο, οχι φοβο αλλα ΤΡΟΜΟ γιατι νιωθουμε αναμεσα στα κρεββατια μας μια μαυρη, ομιχλωδη σκια, με ψηλολιγνες καπως αναλογιες, αλλα οχι ανθρωπινη μορφη. η μορφη αυτη εξαφανιζεται μετα απο δευτερολεπτα.
η δευτερη, επαναλαμβανοταν σε εμενα για μεγαλο χρονικο διαστημα, για μηνες. παλι σε κατασταση ημισυνειδητου, ανοιγα τα ματια και εβλεπα πανω στον τοιχο να προβαλεται το σχημα ενος μεγαλου ιστου αραχνης. το συναισθημα που ενιωθα τοτε ηταν το πιο περιεργο, μια αισθηση συνειδητοποιησης, που μονο με την εκφραση
"ναι! αυτο ειναι, τωρα το ξερω!"
μπορω να παρομοιασω.
δεν ενιωθα ομως τρομο, απλα μια τρομερη διαυγεια και την απολυτη σιγουρια οτι κατι σημαντικο συνεβαινε.
αυτα.
ισως ασχετα, δεν ξερω,
ισως μπορειτε να βοηθησετε!
ευχαριστω
λιλιθ -η πρωτη γυναικα
κατι που ερπει...σαν σκια
(ο τιτλος του βιβλιου)
λιλιθ -η πρωτη γυναικα
η ορολογια "ερπουσα σκια"
ειναι ελληνικη, η υπαρχει και κατι αντιστοιχο στ αγγλικα?
αν ναι, ποιο ειναι αυτο -για να ψαξουμε!
ευχαριστω
λιλιθ -η πρωτη γυναικα
πιστεύω στον ΕΡΩΤΑ
ο λόγος που άνοιξα αυτό το θέμα δεν είναι ότι πιστεύω ότι ο έρωτας πέθανε, αλλά έθεσα μιά ερώτηση,
ίσως και για να γίνει ακόμη μιά φορά φανερό από όλους, ότι ο έρωτας δεν πέθανε.
παρόλαυτά,
έχω δεί ανθρώπους να έχουν παραιτηθεί από την αναζήτηση του έρωτα και αυτό με λυπεί, γιατί νιώθω ότι τους λύπει αυτό από τη ζωή τους...και γω η ίδια έχω βρεθεί σε παρόμοια κατάσταση, και καταλαβαίνω πως είναι...παρ όλ αυτά, πάντα υπάρχει αναβίωση του Θείου συναισθήματος!
απλά, γιά κάποιους αυτό δεν είναι απαραίτητο, τα ισσοπεδώνουν όλα και αυτό είναι λάθος!
τελικά πάντως, όπως λέει και η αγαπητή Ιωάννα της Λοραίνης, ίσως να μην είναι ουσιαστικά θάνατος του έρωτα, απλά να μην έχει έρθει ακόμη η στιγμή.
Φίλε Αβατάρ,
σε όλους εμάς -βάζω και τον εαυτό μου απ ότι βλέπετε μέσα- που έχουν συναντήσει ή πρόκειτε να συναντήσουν τον έρωτα, συμφωνώ μαζί σου και τους εύχομαι να
ΕΧΟΥΝ ΤΑ ΜΑΤΙΑ ΤΗΣ ΚΑΡΔΙΑΣ ΤΟΥΣ ΑΝΟΙΚΤΑ, ΤΗΝ ΚΑΡΔΙΑ ΤΟΥΣ ΕΤΟΙΜΗ, ΚΑΙ ΝΑ ΤΟΝ ΥΠΟΔΕΚΤΟΥΝ...
το what-after του
είναι το γνωστό του Όσκαρ Ουάιλντ
"το τριαντάφυλλο και το αηδόνι"
πριν από 5-6 χρόνια είχα ζήσει έναν πολύ δυνατό έρωτα.
Θυμάμαι τον εαυτό μου μετά από λίγο καιρό που ο πόθος μου εκπληρώθηκε και βρέθηκα στην αγκαλιά του αγαπημένου μου, να είμαι σε μιά παραλία το φεγγαρόφωτο και να κλαίω γιατί δεν θα ξαναζούσα το ίδιο συναίσθημα που ένιωσα τις πρώτες στιγμές του έρωτά μου...
ναι, το ξέρω -Κέλσο + ...- ο έρωτας μεταστοιχειώνεται σε κάτι άλλο, αλλά μιλάω γιά την συγκεκριμένη απώλεια του πολύ μοναδικού, δυνατού και ανεπανάλυπτου συναισθήματος που νιώθεις στην αρχή...
αυτό είναι η μία πλευρά του θέματος,
η άλλη,
μιλάει γιά κάτι άλλο...
όταν "μαθαίνουμε" να μην ερωτευόμαστε -μετάφραση- να μην πονάμε τόσο πολύ, μαθαίνουμε να "φεύγουμε γρήγορα" από την οδυνηρή κατάσταση του έρωτα.
όπως λέει και ο αγαπητός μου Εχέμβροτος,
quote:
Είμαι ερωτευμένος.
Ε…. δεν είμαι…..
Είμαι ερωτευμένος;;
Λογικά πρέπει να είμαι…..
Μάλλον τελικά δεν είμαι.
Η μήπως είμαι;;Βασικά….. Μπeρdεμένοs πρέπει να είμαι…..
Η μήπως δεν είμαι;;;
αυτό είναι κάτι που κάνουμε κάποια στιγμή στον εαυτό μας και "δεν παίρνουμε στα σοβαρά" τον έρωτα,
"άστο, θα σου περάσει"...
έχουμε φοβηθεί να νιώθουμε λοιπόν?
έχουμε φοβηθεί τον πόνο?
έχουμε φοβηθεί να αφαιθούμε και όπου μας βγάλει?
έχουμε βάλει τάξη στη ζωή και τα συναισθήματά μας πιά είναι υπό έλεγχο...
δε μας παίρνει από κάτω, δε βγαίνουμε από το πρόγραμμα, δε θυσιαζόμαστε γιά χάρη ενός συναισθήματος, δεν γινόμαστε ρεζίλι, γιατί ξαφνικά μας ήρθε να τραγουδίσουμε στη δουλειά μας, την ώρα που όλοι οι άλλοι είναι σοβαροί...
ή μήπως δεν είναι έτσι?
η "ανατριχίλα" της πτώσης του έρωτα είναι κάτι που αν δεν το εκτιμήσουμε, δε το διατηρήσουμε, προσπαθήσουμε να το κοντρολάρουμε, θα το νικήσουμε...
και θα καταντίσουμε "χάρτινοι"...και ΞΕΝΕΡΩΤΟΙ!
το θέλουμε όμως αυτό?
Καλέ μου Κέλσο, ναι, νομίζω ότι το ποίημα που παραθέτεις έχει σχέση με αυτό που έγραψα, ή καλύτερα, εντάσσεται στο γενικότερο πλαίσιο των στοχασμών περί νοσταλγίας, παρελθόντος κλπ.
Γιαυτό το λόγο, θα παραθέσω ένα κείμενο που μου έστειλε κάποιος φίλος.
quote:
Το χθες είναι νεκρό. Υπηρέτησε το σκοπό του και πέρασε στην ιστορία. Η ζωή που ζήσαμε χθες επηρεάζει την σημερινή, αλλά η σημερινή ζωή μας θα πρέπει να είναι πιο μεγάλη και πιο πλατειά από τη χθεσινή.Ο Φίλιπ Μπρούκς έλεγε, πως η μοναδική υπηρεσία που το παρελθόν μπορεί να προσφέρει στον άνθρωπο είναι να τον βοηθήσει να προχωρήσει στο μέλλον.
Το χθες έχει τη θέση του στη ζωή μας, αλλά δεν μπορούμε να ζούμε στο Χθες. Αν πέσουμε σε τέτοιο λάθος, ο κόσμος θα μας προσπεράσει και θα μας ξεχάσει.
Το Χθες στάθηκε μια ετοιμασία για το Σήμερα, ας γίνει και το Σήμερα μια ετοιμασία για το Αύριο και ας επωφεληθούμε στον ύψιστο βαθμό.
Μια Σανσκριτική διδασκαλία λέει: Πρόσεξε το Σήμερα γιατί αποτελείται από ζωή, είναι η καθαυτό ζωή της ζωής. Στην βραχεία πορεία του βρίσκονται όλες οι αλήθειες κι όλες οι πραγματικότητες της ύπαρξής μας: η ευλογία της ανάπτυξης, η δόξα της δράσης, η αίγλη της ομορφιάς.
Το Χθες δεν είναι παρά όνειρο, το Αύριο δεν είναι παρά όραμα. Το Σήμερα όμως, αν το ζήσουμε σωστά, θα μεταβάλει κάθε Χθες σε όνειρο ευτυχίας και κάθε Αύριο σε όραμα ελπίδας. Πρόσεχε λοιπόν τη σημερινή σου ημέρα.
καλέ μου ΑΒΑΤΑΡ
quote:,
ΜΗΝ ΤΥΧΟΝ ΚΑΛΗ ΜΟΥ ΤΟΥ ΓΥΡΙΣΑΜΕ ΤΗΝ ΠΛΑΤΗ ΚΑΙ ΕΦΥΓΕ ???????
μήπως?
εγώ λέω πολύ πιθανά αυτό κάναμε, και αυτό είναι που δεν μπορούμε να συγχωρήσουμε στον εαυτό μας...
καλή μου ΑΤΜΑ,
όχι, δεν είναι χαρμόσυνο το μνημόσυνο...απλά αναγκαίο, γιατί αν δεν το εκφράσεις, τότε μένει μέσα σου ο πόνος -dimindy- και σε κατατρώει...
καλέ μου ΕΧΕΜΒΡΟΤΕ,
πόσο δίκιο έχεις,
όπως λέει και ένας φίλος μου,
"κι αυτό, σωστό είναι!" -όπως όμως και άλλα, συναισθήματα.
Σημασία έχει τη στιγμή που θα το νιώσεις. Ο έρωτας, πιστεύω δεν έχει διάρκεια, έχει στιγμές. ΄Ολες τις υπόλοιπες ώρες, είσαι και είναι κάτι άλλο!
στους υπόλοιπους που δεν απάντησα,
και σε αυτά που θα ήθελα αυτή τη στιγμή να γράψω, ζητάω συγνώμη,
θα επανέλθω μετά την κρίση!![]()
![]()
![]()
τριαντάφυλλο η καρδιά μου...
ο έρωτας φτερούγιζε και άφηνε τη γύρη του.
ήτανε μιά φορά,
μα τώρα δεν υπάρχει!
το χώμα και οι ρίζες μου, μακριά πολύ μακριά...
τα φύλλα μου μαραίνονται μέρα με την μέρα...
τα πέταλα μου χάνονται και πέφτουν ένα-ένα...
όταν οι αναμνήσεις σου είναι πιό νοσταλγικές από το παρόν,
όταν κοιτάς πίσω σου και θυμάσαι τον έρωτα,
τότε ο έρωτας πέθανε...
και κάνεις μνημόσυνο!
είναι αλήθεια αυτό?
http://www.esoterica.gr/forums/topic.asp?TOPIC_ID=804
για αρχη...
οσον αφορα την Εναλλακτικη Λυση 3, το ειχα το βιβλιο, αλλα ποτε δεν ειχα καταφερει να το διαβασω. τωρα το εχω χασει, και μου εχει μεινει αποθημενο -(ολοι στην οικογενεια το ειχαν διαβασει εκτος απο μενα). αληθεια, ξερεις αν κυκλοφορει ακομη? θυμαμαι ηταν παλια...
ευχαριστω και...
καλοσηρθες!
λιλιθ -η πρωτη γυναικα
Όμως και μια καλή λύση ώστε να ξεχάσεις να δώσεις στον εαυτό σου
αυτό που πραγματικά έχει ανάγκη, το να ασχολείσαι με το πρόβλημα
ενός άλλου...
Κάποιες φορές, βλέπουμε την προσφορά σα μια επένδυση, ο τελικός
αποδέκτης είμαστε εμείς...
Ή απλά, ο εγωϊσμός μας κάνεις να νομίζουμε ότι εμείς ξέρουμε
τί χρειάζεται ο άλλος...
Δε κατακρίνω την προσφορά, άλλωστε ήμουν και είμαι από αυτούς
που πάντα σπεύδουν να δίνουν, είτε για τον ένα, είτε για τον
άλλο λόγο, όχι πάντα τόσο ξεδιάντροπα εγωιστικά, συμφεροντολογικά,
υπολογιστικά κλπ. κλπ.
Αλλά το μάθημα που πήρα και μάλιστα πλήρωσα ακριβά είναι ότι
προσφέροντας ανοίγουμε ένα δίαυλο ενέργειας, που ίσως δεν
μπορούμε να ελέγξουμε. Ο δίαυλος αυτός ρέει και από τις δύο
πλευρές, δε δίνουμε μόνο, αλλά και παίρνουμε. Και δε μπορούμε
πάντα να ελέγξουμε τί ακριβώς παίρνουμε...
Υπάρχουν άνθρωποι που είναι σε τόσο δύσκολες καταστάσεις,
που δε μπορούν μόνοι τους να βοηθήσουν τον εαυτό τους. Τόσο
δύσκολες, που ακόμη και το να βρουν τη δύναμη να ζητήσουν
βοήθεια αποτελεί άθλος για αυτούς! Άνθρωποι, που κανονικά,
προκειμένου να σωθούν από το θάνατο και την καταστροφή,
θα έπρεπε να τους τραβήξεις με το ζόρι από τα μαλλιά
και να τους βάλεις στο σωστό δρόμο. Άνθρωποι που στην αρχή
τουλάχιστον χρειάζονται έναν άλλον άνθρωπο και φωνάζουν για
βοήθεια. Δέχονται τη βοήθειά σου, αλλά ζητούν κι άλλη, γιατί
όντως, μπορεί να μην αρκεί η βοήθεια που έδωσες. Εσύ όμως,
έδωσες ό,τι είχες και σταματάς...
Αυτοί γυρνούν πίσω στην κατάστασή τους. Τους κοιτάς και λες:
"Μακάρι να βρεις μόνος σου τη δύναμη!", ξέρεις όμως ότι
στην πραγματικότητα δε θα τη βρουν... είναι τέτοια η κατάστασή
τους, που είναι αδύνατο! Και όμως, εσύ νοιάζεσαι για αυτούς.
Και προσεύχεσαι, και κλαις και σκέφτεσαι...
Τελικά, απομακρύνεσαι και λυπάσαι, δεν κάνεις τίποτε,
γιατί νιώθεις, ξέρεις ότι δε μπορείς πραγματικά να κάνεις κάτι.
Εδώ η προσφορά γίνεται: Προσφορά; ευχαριστώ δε θα πάρω,
γυρνάς την πλάτη και φεύγεις, για να μη μπλέξεις, αφού το ξέρεις
ότι αν μπλέξεις δε θα καταφέρεις και πολλά πράγματα...
Πόσο εύκολα γυρνάς την πλάτη και φεύγεις, όταν νιώθεις
ότι ο άλλος σε χρειάζεται, όταν ο άλλος εκληπαρεί για τη
βοήθειά σου;
Υπάρχουν όρια; Ποτέ δε θα μάθεις, αν φύγεις, αν μπορούσες τελικά
να βοηθήσεις με την προσφορά σου.
Ο μόνος τρόπος για να αποφύγουμε την ευθύνη της προσφοράς είναι
τελικά να αποσυρθούμε;
quote:
ΦΙΛΟΙ ΜΟΥ ΚΑΛΗΣΠΕΡΑ ΣΑΣ.
ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΟ ΘΕΜΑ ΠΟΥ ΑΝΟΙΞΕΣ ΚΑΛΟ ΚΑΙ ΘΕΜΙΤΟ ΕΙΝΑΙ ΠΟΥ ΜΑΣ ΑΝΑΦΕΡΕΣ ΤΙΣ ΕΜΠΕΙΡΙΕΣ ΣΟΥ ΑΛΛΑ ΤΑΥΤΟΧΡΟΝΑ ΟΜΩΣ ΔΕΝ ΘΑ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΠΡΟΤΡΕΠΟΥΜΕ ΜΕ ΠΡΑΞΕΙΣ ΝΑ ΤΟ ΚΑΝΟΥΝ ΚΑΙ ΑΛΛΟΙ ΑΛΛΑ ΤΑΥΤΟΧΡΟΝΑ ΝΑ ΜΗΝ ΔΙΝΟΥΜΕ ΟΔΗΓΙΕΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΡΑΓΜΑΤΩΣΗ ΜΑΓΙΚΗΣ ΠΡΑΞΗΣ ΜΕΣΑ ΣΤΟ ΤΟΠΙΚ.ΕΑΝ ΚΑΠΟΙΟΣ ΘΕΛΕΙ ΝΑ ΤΟ ΚΑΝΕΙ ΑΣ ΓΙΝΕΙ ΑΥΤΟ ΜΕΣΩ ΕΜΑΙΛ.
ΕΛΠΙΖΩ ΦΙΛΕ ΜΟΥ ΝΑ ΔΙΞΕΙΣ ΚΑΤΑΝΟΗΣΗ.
ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ.
μεταφέρω τα λόγια του φίλου AVATARGR
καλή και θεμιτή η περιέργεια και η αναζήτηση της γνώσης, αλλά μην ξεχνάμε ότι αυτό είναι ένα ΔΗΜΟΣΙΟ ΦΟΡΟΥΜ, όπου χιλιάδες άνθρωποι παρακολουθούν. αν κάποιοι από απλή περιέργεια, μη γνωρίζοντας όμως τις συνέπειες, πραγματοποιήσουν τα πειράματα αυτά και έχουν πρόβλημα, ποιός από εσάς αναλαμβάνει την ευθύνη να τους βοηθήσει;
κανένας!
ας περιοριστούμε λοιπόν στην περιγραφή -χωρίς λεπτομέρειες- των πειραμάτων και των αποτελεσμάτων τους...
όπως γράφει ο φίλος Sonap,
quote:
ΕΞΑΚΟΛΟΥΘΩ ΝΑ ΠΙΣΤΕΥΩ ΠΩΣ ΑΥΤΑ ΘΕΛΟΥΝ ΠΡΟΣΟΧΗ
λυπάμαι αν σε εκνεύρισε το μήνυμά μου, γιατί έτσι φαίνεται από τα γραφόμενά σου!
δεν ήθελα να σε ειρωνευτώ, μιά συμβουλή καλοπροαίρετη μόνο σου δίνω, από αγάπη!
από εκεί και πέρα, ασφαλώς και είσαι ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ να πράξεις όπως η ΒΟΥΛΗΣΗ σου επιτάσσει...
Υ.Γ.
quote:
ΝΟΜΙΖΩ ΟΤΙ ΤΗΝ ΓΝΩΜΗ ΣΟΥ ΚΑΛΥΤΕΡΑ ΝΑ ΤΗΝ ΚΡΑΤΙΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΣΟΥ ΚΑΙ ΝΑ ΑΦΗΣΕΙΣ ΗΣΥΧΟΥΣ ΤΟΥΣ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ ΠΟΥ ΤΟΥΣ ΑΡΕΣΟΥΝ ΤΑ "ΑΓΝΩΣΤΑ"!!!!!!!!!!!
τώρα, το συγκεκριμένο σχόλιο σου θα ήθελα να το θεωρήσω απλά ως ένα ατόπημα λόγω εκνευρισμού...
βέβαια, μπορείς να νομίζεις ΟΤΙ ΘΕΛΕΙΣ, έχεις το δικαίωμα. κανένας δεν μπορεί να σου στερήσει την ελευθερία του λόγου...σε κανέναν όμως δεν μπορείς να υποβάλλεις αυτό το λόγο.
με λίγα λόγια, εσύ πες, και...
ό,τι είναι να γίνει, θα γίνει!
συνέχισε τα "όμορφα" πειράματά σου και θα τα πούμε σύντομα
στο www.psychopath.ur
![]()
![]()
![]()
ΕΙΝΑΙ ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΑ ΕΠΙΚΥΝΔΙΝΟ ΝΑ ΠΕΙΡΑΜΑΤΙΖΕΣΑΙ ΜΕ ΑΥΤΑ ΤΑ ΠΡΑΓΜΑΤΑ!!!
πολλοί άνθρωποι έχουν χάσει την ψυχική τους ηρεμία...
πολλοί άνθρωποι έχουν μετανιώσει...
αν ψάχνεις να γνωρίσεις το ΑΓΝΩΣΤΟ, ψάξε πρώτα τον εαυτό σου!
φιλικά
quote:
Αγαπητη ΛΙΛΙΘ,
στις προθεσεις μου ηταν να μεταφρασω ολοκληρο το αρθρο που αναφερεται στο οτι η κβαντικη μηχανικη δεν μπορει να χρησιμοποιηθει για να δικαιολογηθουν αποκρυφιστικες-μεταφυσικες πεποιθησεις αλλα δυστυχως ειναι πολυ μεγαλο σε μηκος.Οσο αφορα την περιληψη,θεωρώ οτι ειναι εξαιρετικα δυσχερες να κάνω περιληψη χωρις να χαθει η ουσια του αρθρου.Ενα απο τα ατου του αρθρου αυτου ειναι οτι εξηγει σε απλη γλωσσα και χωρις περιπλοκες εξισωσεις πολλες απο τις παρανοησεις αναφορικα με την κβαντικη μηχανικη που χρησιμοποιουν οι εσωτεριστες-αποκρυφιστες για να δικαιολογησουν τις πεποιθησεις τους.
Θα ελεγα οτι το κυριοτερο συμπερασμα του αρθρου ειναι οτι τα γεγονοτα που λαμβανουν χωρα στο μικροκοσμο (τον χωρο των στοιχειωδων σωματιδιων) δεν λαμβανουν απαραιτητα χώρα και στον μακροκοσμο.Γιαυτο τον λόγο η καρεκλα στην οποια κάθεσαι δεν εξαφανίζεται ξαφνικα κτλ
Επισης σου προτεινω να διαβασεις στην σελίδα 1 του παροντος τοπικ,τα χαρακτηριστικα της επιστημης και της ψευδοεπιστημης και με βαση αυτα τα κριτηρια να εξεταζεις απο αυτα που σου προσφερονται,τι ειναι επιστημονικο και τι οχι.
ΥΓ.Ισως καποτε μεταφρασω το αρθρο αν και θα ηθελα να μου δωσει ενα χερακι ο Αγγελος για την ελληνικη αποδοση των ορων της κβαντομηχανικης.
Επαναλαμβανω ομως οτι απλα χρειαζεσαι γνωση αγγλικων σε επιπεδο lower και απλη γνωση της μετρησης της ταχυτητας στην νευτωνια μηχανικη καθως και της εννοιας του κυματος για να καταλαβεις το αρθρο.
Ευχαριστώ για την απάντησή σου, αγαπητή Medtech.
Τις επόμενες ημέρες θα βρίσκομαι εκτός, οπότε θα προσπαθήσω να
διαβάσω πιό σχολαστικά το θέμα και να τοποθετηθώ, όταν γυρίσω!

