- Ο ΡΟΛΟΣ ΤΩΝ ΑΛΗΘΙΝΩΝ ΕΠΙΘΥΜΙΩΝ - .-= Η ΣΟΦΙΑ =-.
Ο άνθρωπος τις περισσότερες φορές βαριέται στην ζωή του .
Και να μην του επιβάλλει κανείς καμιά κατεύθυνση , ο άνθρωπος συχνά μένει απαθής και αδιάφορος, διότι ο ίδιος δεν ξέρει τι τέλος πάντων θέλει και αιωνίως περιμένει να του πουν οι άλλοι τι πρέπει να κάνει, να του δώσουν μια συμβουλή .
Ως γνωστών , από καλοθελητές και συμβουλάτορες δόξα τω Θεώ , είναι γεμάτος ο τόπος μας . . .
Είμαστε χώρα , που κατέχει ίσως την πρώτη θέση στον κόσμο σε αριθμό «προέδρων» και «συμβούλων» , οι περισσότεροι εδώ εκ γενετής είναι στρατηγοί και υποστράτηγοι και ουδείς φαντάρος . . .
Λοιπόν σε μια χώρα , όπου τα κάθε λογής «συμβούλια» ξεφυτρώνουν σαν τα μανιτάρια , όλοι εδώ ψοφάνε να δίνουν τις «συμβουλές» στους άλλους .
Και το περίεργο είναι , ότι οι ίδιοι οι «συμβουλάτορες» δεν μπορούν να βάλουν μια τάξη στην ίδια την ζωή τους , αλλά για κάποιο άγνωστο ημίν λόγο θεωρούν , ότι ξέρουν καλά τι χρειάζονται οι άλλοι και πως πρέπει να ζουν .
Όταν ο άνθρωπος δεν ξέρει τι θέλει , αυτός εύκολα πέφτει στην παγίδα των ξένων «συμβουλών» και πολλές φορές σακατεύει την ίδια την ζωή του .
Όλοι εδώ διακατεχόμαστε από μια θρησκευτική μανία κυνηγητού της ανώτερης μόρφωσης (το αρρωστημένο σύμπλεγμα του στρατηγού και υποστρατήγου) .
Θεωρείται , ότι πάση θυσία πρέπει να μπεις στο Πανεπιστήμιο – αδιάφορο σε ποιο – αρκεί να αποκτήσεις ένα δίπλωμα , ένα χαρτί , που να λέει ότι είσαι κάτι , διότι χωρίς αυτό το χαρτί είσαι ένα τίποτε .
Και υποβάλλονται τα αγόρια και τα κορίτσια των 17 – 18 ετών , που δεν πρόλαβαν (από πού ?) να τα βρουν με τον εαυτόν τους , να καταλάβουν οι ίδιοι ποιες είναι οι αληθινές τους επιθυμίες και ανάγκες – να πάνε οπωσδήποτε Πανεπιστήμιο .
Που βρίσκονται οι περισσότεροι από αυτούς , που έφτασαν σήμερα τα 40 τους η τα 45 τους ?
Στο ταμείο της ανεργίας βρίσκονται η κάνουν μια άλλη δουλειά , ουδεμία σχέση έχουσα με τις πραγματικές τους ανάγκες και επιθυμίες .
Και ως συνήθως – βρίζουν τα πάντα και τους πάντες .
Και κανείς σχεδόν δεν έκατσε να αναλύσει την ίδια τη ζωή του για να καταλάβει , ότι στην θέση που βρέθηκε – φταίει κυρίως ο ίδιος , ακούγοντας τι του έλεγαν οι άλλοι , αποφεύγοντας να ακούσει την Ψυχή του .
Αυτοί λοιπόν είναι τα θύματα του Κοινωνιώματος .
Κάνω τον σαφή διαχωρισμό μεταξύ των λέξεων « Κοινωνίας» και « Κοινωνιώματος» .
Κοινωνία = με φυσικό τρόπο συγκροτημένη ομάδα ανθρώπων , όπου επικρατούν οι υγιείς σχέσεις μεταξύ των μελών της .
Κοινωνίωμα = με αφύσικο τρόπο συγκροτημένη ομάδα ανθρώπων , όπου επικρατούν οι διεστραμμένες , παθολογικές σχέσεις μεταξύ των μελών της .
Το κύρος και η σταδιοδρομία – είναι ψεύτικες έννοιες , που επιβάλλονται και υποβάλλονται από το διεστραμμένο Κοινωνίωμα .
Και για την ακρίβεια – από τον πανίσχυρο εγρηγορό του Κοινωνιώματος .
Για να είσαι όντως ευτυχισμένος – δεν σου χρειάζονται αυτά τα πράγματα .
Η ευτυχία δεν προϋποθέτει μια δουλειά με «κύρος» ( τι είναι κύρος ?)
Για να είσαι ευτυχισμένος – πρέπει να κάνεις μια δουλειά , που να είναι όντως δική σου , που να αντιστοιχεί στις πραγματικές σου επιθυμίες , δηλαδή στις ανάγκες της Ψυχής σου και όχι του κάθε Κοινωνιώματος .
Η δυνατότητα συνειδητοποίησης των πραγματικών επιθυμιών μας ( των αναγκών της Ψυχής μας) στους περισσότερους εξ ημών είναι ουσιαστικά ατροφοποιημένη .
Για ευνόητους πάντα λόγους .
Ζούμε μέσα στην ατμόσφαιρα της έντονης ψυχολογικής εναντίον μας επίθεσης , μέσα στον οργανωμένο θόρυβο των ψεύτικων επιθυμιών , που επεξεργάστηκαν οι άλλοι χωρίς εμάς για εμάς , ο άνθρωπος , ζαλισμένος και κομπλεξαρισμένος , χάνει τον πολύτιμο χρόνο και τις δυνάμεις της ζωής του στην υλοποίηση των ξένων προς την φύση του επιθυμιών και δεν του αφήνεται ΣΥΝΕΙΔΗΤΑ η δυνατότητα να συγκεντρωθεί και να ακούσει τον αλάθητο ψίθυρο της Ψυχής του , που ξέρει τα πάντα . . .
Σε τελική ανάλυση καλλίτερα να μην έχεις καμιά επιθυμία, παρά να έχεις τις ψεύτικες , ξένες επιθυμίες .
Σε πολλούς μας φαίνεται μια επιθυμία π.χ. πραγματική .
Αλλά η υλοποίησή της απαιτεί κατανάλωση πολλής ενέργειας (δυνάμεων) - και αυτό ήδη είναι ένα βέβαιο σημείο συναγερμού : οι πραγματικές επιθυμίες υλοποιούνται ΕΥΚΟΛΑ , διότι είμαστε προγραμματισμένοι από την Ύπαρξη να ικανοποιούμαστε γρήγορα εκεί , για το οποίο είμαστε προορισμένοι σε κάθε μας ενσάρκωση .
Μόνον οι ψεύτικες επιθυμίες απαιτούν την μεγάλη κατανάλωση δυνάμεων και ενέργειας .
Δεν φτάνει να απαντήσουμε στο ερώτημα :
« τι τέλος πάντων θέλουμε?»
Το αληθινό κριτήριο της πραγματικής επιθυμίας ΠΑΝΤΑ απαντάει στο ερώτημα:
« για ποιο πράγμα το θέλουμε?»
Με άλλα λόγια πρέπει να καταλάβουμε – αυτό του θέλουμε είναι γκρίνια η ζωτική ανάγκη για την Ψυχή μας ?
Μόνον η πράξη είναι το κριτήριο της αλήθειας.
Συνεπώς, αν η επιθυμία μας δεν μας φέρνει κανένα πρακτικό αποτέλεσμα- είναι ΨΕΥΤΙΚΗ .
Με την πραγματική επιθυμία τα πράγματα είναι τελείως διαφορετικά .
Η πραγματική επιθυμία στο ερώτημα :
«για ποιο πράγμα εγώ το θέλω αυτό ?»,
σου δίνει την απάντηση :
« για την αίσθηση της πληρότητας της ζωής , της χαράς , της ικανοποίησης , της υλικής ευμάρειας σε τελική ανάλυση».
Εάν η απάντηση θα είναι του τύπου «καλού» μέλους του Κοινωνιώματος :
« για να μην είμαι χειρότερος από τους άλλους, για να με αγαπούν και να με σέβονται, να με υπολογίζουν, να είμαι αναγκαίος, δημοφιλής και επώνυμος»
- η επιθυμία είναι ψεύτικη , είναι το ενεργειακό- πληροφορικό παράσιτο του εγρηγορού του Κοινωνιώματος μέσα στον νου μας δίκην εμφυτευμένου ενεργειακού τσιπ .
Τι μπορεί να βοηθήσει στην διευκρίνηση των πραγματικών επιθυμιών .
Υπάρχει ένας όρος : κατάσταση ονειρώδους ηρεμίας .
Ας την πούμε – κατάσταση , στην οποία η Ψυχή έχει τα κέφια της .
Η κατάσταση ονειρώδους ηρεμίας είναι εκείνη η κατάσταση, στην οποία μας αρέσουν τα πάντα : νιώθουμε σωματικά και ψυχολογικά καλά , βλέπουμε νοητικά πανέμορφα τοπία .
Εισερχόμενοι στην αρχή στην κατάσταση της ονειρώδους ηρεμίας προβάλλουμε μετά στην κατάσταση αυτή την εμφανισθείσα επιθυμία και την συγκρίνουμε με την κατάσταση αυτή .
Εάν η εμφανισθείσα και υπό εξέταση επιθυμία δεν διαταράσσει την κατάσταση της ονειρώδους ηρεμίας – αντιθέτως, φέρνει και το μεγαλύτερο αίσθημα χαράς , - τότε η επιθυμία είναι όντως δική μας , είναι πραγματική , είναι της Ψυχής μας .
Εάν η υπό εξέταση επιθυμία μας φέρνει το αίσθημα της ταραχής , του βάρους , της απροθυμίας , δημιουργείται με άλλα λόγια ανησυχία στην Ψυχή και εξαφανίζεται η κατάσταση της ονειρώδους ηρεμίας – τότε η ΕΠΙΘΥΜΙΑ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΔΙΚΗ ΜΑΣ , ΕΙΝΑΙ ΨΕΥΤΙΚΗ , ΕΙΝΑΙ ΤΟΥ ΕΓΡΗΓΟΡΟΥ ΤΟΥ ΚΟΙΝΩΝΙΩΜΑΤΟΣ .
Πρέπει να απορριφθεί , διότι ΑΝΤΙΦΑΣΚΕΙ στην ΑΛΗΘΙΝΗ ΜΑΣ ΦΥΣΗ , δηλαδή ΑΝΤΙΦΑΣΚΕΙ με την ΨΥΧΗ ΜΑΣ .
Πρέπει να βρει ο καθένας από μας έναν τέτοιο τρόπο προς το ζην και κερδίζειν χρήματα , που να συμφωνεί με την Ψυχή μας .
Και όπου όντως συμφωνεί η Ψυχή μας – εμείς κερδίζουμε εύκολα και άνετα.
Γιατί ?
Διότι δικαιωματικά μας ανήκει και δεν χρειάζεται η κατάκτησή του , χρειάζεται απλά να το πάρουμε , που εξ αρχής είναι δικό μας .
Μόνον η ψεύτικη επιθυμία απαιτεί πολύ κόπο , πολύ δύναμη και ενέργεια, διότι είναι ξένη , και τα ξένα πράγματα πληρώνονται ακριβά .
Η εκτέλεση των ψεύτικων , ξένων επιθυμιών χαλάει την σωματική και την ψυχική υγεία μας και αναπόφευκτα επιβαρύνει το ΚΑΡΜΑ ΜΑΣ .
Ας μάθουμε να υπηρετούμε τον εαυτόν μας και όχι τον εγρηγορό του Κοινωνιώματος .
Το υποσυνείδητό μας ξέρει πολύ καλά τι μας χρειάζεται και τι όχι .
Από την στιγμή , που κάτι εμφανίζεται από τα βαθιά μας και πολύ επιτακτικά , επίμονα – σημαίνει , ότι το απαιτεί το υποσυνείδητο και πρέπει να γίνει .
Αφού το απαιτεί το υποσυνείδητο – άρα πρέπει , δεν είναι τυχαίο .
Αυτό ξέρει . . .
ΟΤΙ ΑΡΝΕΙΤΑΙ ΝΑ ΔΕΧΤΕΙ Η ΨΥΧΗ- Ο ΝΟΥΣ ΑΡΝΕΙΤΑΙ ΝΑ ΚΑΤΑΛΑΒΕΙ
Νομίζω, ζούμε για να ανακαλύψουμε τί ακριβώς αληθινά θέλουμε.
Και το τραγικό συχνά είναι ότι μόλις το ανακαλύψουμε, μια "θύελλα"
(σημ: βλέπε θέμα Ο Κύβος Quiz
http://www.esoterica.gr/forums/topic.asp?TOPIC_ID=8303)
έρχεται να μας ανατρέψει τα πάντα...
Και η αναζήτηση συνεχίζεται...
Ποτέ δε θα σταματήσουμε να ψάχνουμε τί πραγματικά θέλουμε,
γιατί για να γνωρίσουμε τί πραγματικά θέλουμε θα έπρεπε να
γνωρίσουμε πρώτα απ' όλα ποιοί ακριβώς είμαστε.
Και αυτό παίρνει τουλάχιστον πολλές ζωές αναζήτησης...
Ίσως όμως αυτά τα 2 να είναι πολύ στενά συνδεδεμένα μεταξύ τους.
Αλήθεια, πολλές φορές μια θύελλα έχει έρθει στα ξαφνικά κι έχει ισοπεδώσει αυτό που είχαμε χτίσει ως τότε, αυτό που είχαμε επιθυμήσει.
Η θύελλα αυτή μπορεί να προέλθει είτε από κάποιον εξωγενή παράγοντα είτε από εμάς τους ίδιους.
Αν προέρχεται από εμάς τους ίδιους η επιθυμία αυτή στερείται της διαχρονικότητας και της συνέχειας αφού εξυπηρετούσε τις όποιες ανάγκες μας για κάποιο συγκεκριμένο χρονικό διάστημα.
quote:
για να γνωρίσουμε τί πραγματικά θέλουμε θα έπρεπε να
γνωρίσουμε πρώτα απ' όλα ποιοί ακριβώς είμαστε.
Και αυτό παίρνει τουλάχιστον πολλές ζωές αναζήτησης...
Αγαπητέ diostas αναφέρεις:
quote:
Το υποσυνείδητό μας ξέρει πολύ καλά τι μας χρειάζεται και τι όχι .
Από την στιγμή , που κάτι εμφανίζεται από τα βαθιά μας και πολύ επιτακτικά , επίμονα – σημαίνει , ότι το απαιτεί το υποσυνείδητο και πρέπει να γίνει .
Είμαστε πάντα σε θέση όμως να καταλάβουμε οτι το υποσυνείδητο μας επιτάσσει να πραγματοποιήσουμε κάποια επιθυμία μας?
Αλλά ακόμα κι αν γίνει αυτό, δεν θα έπρεπε μόλις το αντιληφθούμε να επέμβει το συνειδητό ώστε να διακρίνει τη μορφή αυτής της επιθυμίας, τις πιθανές της συνέπειες και τι την γέννησε?
In anticipation of my resurrection...
quote:
*Είμαστε πάντα σε θέση όμως να καταλάβουμε οτι το υποσυνείδητο μας επιτάσσει να πραγματοποιήσουμε κάποια επιθυμία μας?*
Φίλε Dying_Incubus,
Οι αληθινές, πραγματικά δικές μας επιθυμίες πάντα προέρχονται από το υποσυνείδητο.
Το υποσυνείδητο είναι ο πραγματικός μας εαυτός .
Το συνειδητό- είναι η μάσκα μας, ένα περίεργο μείγμα του τι θέλουν οι άλλοι να είμαστε και του τι θέλουμε εμείς να φανούμε προς τα έξω.
Συνεπώς οι «επιθυμίες» του συνειδητού- στην ουσία είναι μείγμα παραγγελιών των άλλων και των ημών , προς ικανοποίηση η δούλεμα των άλλων , που καμιά σχέση δεν έχουν με τα πραγματικά μας αισθήματα.
quote:
*Αλλά ακόμα κι αν γίνει αυτό, δεν θα έπρεπε μόλις το αντιληφθούμε να επέμβει το συνειδητό ώστε να διακρίνει τη μορφή αυτής της επιθυμίας, τις πιθανές της συνέπειες και τι την γέννησε?*
Εάν παρομοιάσουμε το υποσυνείδητο και το συνειδητό με το παγόβουνο μέσα στην θάλασσα, τότε η κορυφή του παγόβουνου θα αντιστοιχεί στο συνειδητό, δηλαδή στην ασήμαντη επιφάνεια.
Πως μπορεί η ασήμαντη επιφάνεια να ξέρει πραγματικά τι είναι καλό και τι κακό?
Τι γνωρίζει το συνειδητό της παρούσας ενσάρκωσης για το υποσυνείδητο, που γνωρίζει ΟΛΕΣ ΤΙΣ ΕΝΣΑΡΚΩΣΕΙΣ ?
Το παρόν συνειδητό στην επόμενη ενσάρκωση θα εμπλουτίσει την απέραντη βιβλιοθήκη του υποσυνειδήτου, θα μετατραπεί σε τμήμα υποσυνειδήτου και στην θέση του παρόντος θα υπάρχει άλλο συνειδητό, που δεν ξέρει τίποτε για το παρελθόν, ούτε για το μέλλον.
Βασικά αληθινοί εμείς είναι το υποσυνείδητό μας.
Η μάσκα μας – το συνειδητό.
Το υποσυνείδητο είναι δάσκαλος, το συνειδητό- μαθητής, που καθήκον έχει να μάθει, να ΣΥΝΕΙΔΗΤΟΠΟΙΗΣΕΙ την αλήθεια.
quote:
* το συνειδητό … να διακρίνει τη μορφή αυτής της επιθυμίας, τις πιθανές της συνέπειες και τι την γέννησε?*
Το συνειδητό ως μάσκα- μείγμα παραγγελιών των έξω προς τα μέσα μας και της δικής μας προσαρμογής στους άλλους, το μόνο που θα μας πει- είναι αν η επιθυμία μας αντιστοιχεί στις επιταγές των άλλων η όχι .
Αν το υποσυνείδητο παρομοιαστεί με την καρδιά, τότε το συνειδητό- με τον χωροφύλακα.
Όταν θέλουμε να δραπετεύσουμε από την φυλακή – δεν ζητάμε την άδεια του χωροφύλακα, αντιθέτως- η σκοτώνουμε τον χωροφύλακα, η κοιμίζουμε τον χωροφύλακα.
Το ιδανικό θα ήταν να κάναμε τον χωροφύλακα φίλο και υπηρέτη μας. Δηλαδή το συνειδητό από εκπρόσωπος ξένων συμφερόντων μέσα μας να μετατραπεί σε δικό μας καθαρά όργανο .
Είμαι απόλυτα πεπεισμένος, ότι σε κάποια μελλοντική φάση της πνευματικής εξέλιξης του ανθρώπου θα συμβεί αναπόφευκτα η τροποποίηση / μεταβολή / ανασυγκρότηση της συνείδησής του.
Η συνείδηση θα ενωθεί με το υποσυνείδητο και θα αντλεί από κει όλες τις πληροφορίες που χρειάζεται για να λειτουργεί στο παρόν, χρησιμοποιώντας τις γνώσεις και τις εμπειρίες του παρελθόντος.
Για μένα το ΓΝΩΘΙ ΣΕΑΥΤΟΝ = ένωση συνειδητού με το υποσυνείδητο, συνειδητοποίηση του υποσυνειδήτου, υποταγή στο αρχέγονο υποσυνείδητο, δηλαδή υποταγή στην Αγάπη.
Φώτιση.
Το υποσυνείδητο για μένα είναι το βασίλειο της Αγάπης.
Αυτή το γέννησε.
Το συνειδητό για μένα είναι το βασίλειο της Ανάγκης.
Αυτή το γέννησε.
Υποταγή στην Ανάγκη- είναι εκβιασμός, δουλεία.
Υποταγή στην Αγάπη – είναι ελευθερία.
Όλοι μας κάποτε θα φτάσουμε στην ελευθερία αναπόφευκτα.
Έτσι όπως φύγαμε και είδαμε την γλύκα της προσφυγιάς- έτσι και θα γυρίσουμε πίσω στην πατρίδα, στο αληθινό μας σπίτι, στην Αγάπη.
ΟΤΙ ΑΡΝΕΙΤΑΙ ΝΑ ΔΕΧΤΕΙ Η ΨΥΧΗ- Ο ΝΟΥΣ ΑΡΝΕΙΤΑΙ ΝΑ ΚΑΤΑΛΑΒΕΙ
Γιατί λοιπόν να μην πούμε το αντίθετο?
Ας πάρουμε για παράδειγμα ένα παιδί το οποίο από πολύ μικρή ηλικία έχει μια αντιμετώπιση από τον γονιό του υποτιμητική.
Δηλαδή ο γονιός δεν πιστεύει στις δυνατότητες του παιδιού και το παιδί υποσυνείδητα το εκλαμβάνει αυτό έως ότου αυτή η αντίληψη εντυπωθεί στο υποσυνείδητο του.
Μεγαλώνοντας αυτό το παιδί μπορεί να αποκτήσει συμπεριφορές οι οποίες να προέρχονται από αυτό το γεγονός.
Αν δεχθούμε οτι το υποσυνείδητο είναι ο πραγματικός μας εαυτός, αυτό σημαίνει οτι το παιδί αυτό πραγματικά είναι ικανό για περιορισμένα πράγματα?
Από την άλλη γιατί παραγκωνίζουμε, φίλε μου, την πιθανότητα το συνειδητό μας να είναι διαποτισμένο με την βούληση μας?
Δεν θα είμαστε πραγματικά ο εαυτός μας όταν οι συνειδητές επιλογές μας είναι αποτέλεσμα της βούλησης μας?
Σίγουρα ένας άνθρωπος διαμορφώνει τον χαρακτήρα του ανάλογα με τα ερεθίσματα που λαμβάνει από την πολύ νεαρή ηλικία του (νηπιακή) όμως δε μπορώ να συμφωνήσω οτι αυτά επηρεάζουν μόνο το συνειδητό μέρος του εαυτού του.
Ίσως οι επιρροές προς το υποσυνείδητο μέρος μας να είναι πολύ μεγαλύτερες...
quote:
Το υποσυνείδητο για μένα είναι το βασίλειο της Αγάπης.
Αυτή το γέννησε.Το συνειδητό για μένα είναι το βασίλειο της Ανάγκης.
Αυτή το γέννησε.
Το ιδανικό θα ήταν, φίλε μου, το συνειδητό να ήταν το βασίλειο της Αγάπης.
Σίγουρα είναι πολύ δύσκολο!
Δεν είναι όμως ανέφικτο...
In anticipation of my resurrection...
Το υποσυνείδητο ειναι απλά πληροφόρίες τίποτα άλλο
Δεν υπάρχει αληθινός εαυτός
Όλα ειναι μια ψευδαίσθηση
Αυτός που τα γράφει αυτή τη στιγμή αυτά ποιος είναι
Ένα μίγμα σκέψεων, αισθημάτων πληροφο΄ριών το οποίο στιγμή με στιγμή μεταβάλλεται
Το μόνο σταθερό είναι η ψυχή
Δεν είναι ο εαυτός μας
Είναι τα πάντα και τίποτα
Οι επιθυμίες είναι πάντα κάτι μεταβαλλόμενο
προς lord of green
quote:
Διαφωνώ με τον Διόστα
Το υποσυνείδητο ειναι απλά πληροφόρίες τίποτα άλλο
Δεν υπάρχει αληθινός εαυτός
Όλα ειναι μια ψευδαίσθηση
Αυτός που τα γράφει αυτή τη στιγμή αυτά ποιος είναι
Ένα μίγμα σκέψεων, αισθημάτων πληροφο΄ριών το οποίο στιγμή με στιγμή μεταβάλλεται
Το μόνο σταθερό είναι η ψυχή
Δεν είναι ο εαυτός μας
Είναι τα πάντα και τίποταΟι επιθυμίες είναι πάντα κάτι μεταβαλλόμενο
Ευγνωμοσυνη
quote:lord of green
Διαφωνώ με τον Διόστα
Το υποσυνείδητο ειναι απλά πληροφόρίες τίποτα άλλο
Δεν υπάρχει αληθινός εαυτός
Όλα ειναι μια ψευδαίσθηση
Αυτός που τα γράφει αυτή τη στιγμή αυτά ποιος είναι
Ένα μίγμα σκέψεων, αισθημάτων πληροφο΄ριών το οποίο στιγμή με στιγμή μεταβάλλεται
Το μόνο σταθερό είναι η ψυχή
Δεν είναι ο εαυτός μας
Είναι τα πάντα και τίποταΟι επιθυμίες είναι πάντα κάτι μεταβαλλόμενο
πες τα μεγαλε! 
Διοστα λυσε μου μια απορια: ποια ειναι η αληθινη σου επιθυμια και ανοιγεις το ενα τοπικ πισω απο το αλλο, με παρεμφερες μαλιστα θεμα?
φιλοσοφικα ρωταω... 
quote:
lord of green
Διαφωνώ με τον Διόστα
Το υποσυνείδητο ειναι απλά πληροφόρίες τίποτα άλλο
Δεν υπάρχει αληθινός εαυτός
Όλα ειναι μια ψευδαίσθηση
Αυτός που τα γράφει αυτή τη στιγμή αυτά ποιος είναι
Ένα μίγμα σκέψεων, αισθημάτων πληροφοριών το οποίο στιγμή με στιγμή μεταβάλλεται
Το μόνο σταθερό είναι η ψυχή
Δεν είναι ο εαυτός μας
Είναι τα πάντα και τίποταΟι επιθυμίες είναι πάντα κάτι μεταβαλλόμενο
Ας κάνουμε έναν παραλληλισμό... Αν η ψυχή μας είναι ένα κομπιούτερ, τότε το υποσυνείδητό μας είναι η μνήμη του... Δεν μπορεί να υπάρξει το ένα χωρίς το άλλο... Όσο για τις επιθυμίες είναι υγιές να είναι κάτι μεταβαλλόμενο... γιατί σημαίνει ότι υπάρχει εξέλιξη και αυτό είναι το ζητούμενο....
Γενικά, πάντως, είναι σημαντικό η καθημερινή μας εργασία να μας εκφράζει και να νιώθουμε καλά και ευχαριστημένοι με αυτό που κάνουμε... Ωφελεί και εμάς και κατ’ επέκταση όλη την κοινωνία, γιατί έτσι επέρχεται η πρόοδος....
Φιλικά, η www.greekastrology.gr
karma
quote:
Το υποσυνείδητο ειναι απλά πληροφόρίες τίποτα άλλο
Δεν υπάρχει αληθινός εαυτός
Όλα ειναι μια ψευδαίσθηση
Αυτός που τα γράφει αυτή τη στιγμή αυτά ποιος είναι
Ένα μίγμα σκέψεων, αισθημάτων πληροφο΄ριών το οποίο στιγμή με στιγμή μεταβάλλεται
Το μόνο σταθερό είναι η ψυχή
Δεν είναι ο εαυτός μας
Είναι τα πάντα και τίποταΟι επιθυμίες είναι πάντα κάτι μεταβαλλόμενο
Κατά την δική μου άποψη ο αληθινός εαυτός μας υπάρχει και είναι αυτό που αποκαλούμε ΕΓΩ.
Ο άνθρωπος αποτελείται από την ύλη που είναι το τελειότερο και πιο ‘’βαρύ ‘’ σώμα του.
Την ψυχή που είναι η έκφραση των επιθυμιών, συναισθημάτων και προσδοκιών.
Το πνεύμα το οποίο είναι οι καθαρές ιδέες , τα ιδανικά και οι αρχές τα οποία όμως δεν είναι αυθαίρετα και υποκειμενικά όπως είναι τα στοιχεία της ψυχής. Είναι σταθερά και υπόκεινται στους συμπαντικούς νόμους .
Τέλος είναι το ΕΓΩ το οποίο είναι η έκφραση του ανώτερου εαυτού μας.
Ο τελικός στόχος της ανθρώπινης ύπαρξης συνολικά είναι να μπορεί να εκδηλώνεται μέσα από το ΕΓΩ ως αγάπη και ελευθερία. Για να γίνει όμως αυτό [ πραγμα από το οποίο απέχουμε πολύ ακόμη] πρέπει να μπορεί η νόηση δλδ το πνεύμα να κατευθύνει και να ερμηνεύει το μεταβαλλόμενο συναίσθημα της ψυχής μέσα από την σκέψη.
Ο ρόλος του συναισθήματος είναι βοηθητικός ως προς το να μπορούμε να αναγνωρίζουμε την ποιότητα των άλλων ψυχών και να παρατηρούμε την δική μας. Δεν είναι καθοριστικός από μόνος του.
Οπότε αυτό που μεταβάλλεται μπορεί να είναι το συναίσθημα αλλά όχι η διάφανη σκέψη.
quote:
Εισερχόμενοι στην αρχή στην κατάσταση της ονειρώδους ηρεμίας προβάλλουμε μετά στην κατάσταση αυτή την εμφανισθείσα επιθυμία και την συγκρίνουμε με την κατάσταση αυτή .Εάν η εμφανισθείσα και υπό εξέταση επιθυμία δεν διαταράσσει την κατάσταση της ονειρώδους ηρεμίας – αντιθέτως, φέρνει και το μεγαλύτερο αίσθημα χαράς , - τότε η επιθυμία είναι όντως δική μας , είναι πραγματική , είναι της Ψυχής μας .
Εάν η υπό εξέταση επιθυμία μας φέρνει το αίσθημα της ταραχής , του βάρους , της απροθυμίας , δημιουργείται με άλλα λόγια ανησυχία στην Ψυχή και εξαφανίζεται η κατάσταση της ονειρώδους ηρεμίας – τότε η ΕΠΙΘΥΜΙΑ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΔΙΚΗ ΜΑΣ , ΕΙΝΑΙ ΨΕΥΤΙΚΗ , ΕΙΝΑΙ ΤΟΥ ΕΓΡΗΓΟΡΟΥ ΤΟΥ ΚΟΙΝΩΝΙΩΜΑΤΟΣ
Θεωρώ ότι αυτή η κατάσταση ηρεμίας εμφανίζεται όποτε υπάρχει αρμονία μεταξύ των σκέψεων, συναισθημάτων και επιθυμιών.
Κατά την διάρκεια της καθημερινής ζωής μας όμως είμαστε αναγκασμένοι να υποχωρήσουμε σε κάποιο εις βάρους του άλλου αν οι ανάγκες μας το ζητούν.
Ας μην υποτιμούμε την επίδραση της κοινωνίας διότι μέσα σε αυτή καλούμεθα να αποδείξουμε και να εκπληρώσουμε το πεπρωμένο.
Συμπερασματικά αν καταφέρνουμε και μειώνουμε τις αντιθέσεις που βιώνουμε και εξισορροπούμε το έξω με το μέσα βρισκόμαστε σε μια ψυχική ηρεμία.
φιλικά
quote:
Το υποσυνείδητό μας ξέρει πολύ καλά τι μας χρειάζεται και τι όχι
Πιθανόν να έχεις απόλυτο δίκιο σε αυτό καθώς όλες οι πληροφορίες της ζωής μας καταγράφονται σε αυτό, είναι πιθανόν λοιπόν υποσεινήδητα να γνωρίζουμε τι μας φταίει, τι δεν μας χρειάζετε και αυτό να γεννά κάποια θέλω με σκοπό την ισορροπία. Αλλά όμως πιστεύω ότι δεν πρέπει να παραβλέπουμε το γεγονός ότι το υποσεινήδητο μπορεί να είναι επίσης και ένας ύπουλος εχθρός μας.
Κάτι που συμβαίνει στο συνειδητό, κάποια λάθος αντιδρασή μας ας πούμε, είναι πολύ πιο εύκολο να γίνει συνηδητοποίηση, είναι πολύ πιο εύκολο να αναγνωριστεί και επίσης να αντιμετοπιστεί.
Κάτι που προέρχεται απο το υποσεινήδητο όμως, ή ίδια λάθος αντίδραση, είναι πολύ πιο δύσκολη στην αναγνωρισή της και στην αλλαγή της και το μόνο που μπορεί να σε βοηθήσει σε αυτό είναι να ανακαλύψεις την μνήμη του υποσεινήδητου και να την περάσεις στο συνειδητό.
Νομίζω λοιπόν πως δεν πρέπει να υπερεκτιμάμε το υποσεινήδητο και να υποτιμάμε το συνειδητό. Είναι και τα δύο εξίσου απαραίτητα. Χωρίς το συνειδητό θα είμασταν στο έλεος του υποσεινήδητου χωρίς δυνατότητα ελέγχου η αλλαγής αυτού, χωρίς το υποσεινήδητο δεν θα μπορούσαμε να διατηρούμε μνήμες και πληροφορίες, θα ήμασταν πάντα στην αρχή.
quote:
« τι τέλος πάντων θέλουμε?»
Μόνο ένα πράγμα θέλουμε και μόνο ένα πράγμα αναζητάμε (κατά την αποψή μου πάντα) την αλλάγή. Δεν έχει σημασία τι θέλω χρησιμοποιεί ο καθένας για αυτό, ο σκοπός είναι ο ίδιος, η αλλαγή. Η βαθύτερη ανάγκη που καλύπτει ένα θέλω είναι η αίσθηση της αλλαγής. Για αυτό τα θέλω δεν έχουν ποτέ τέλος, για αυτό το ένα θέλω ακολουθεί το άλλο.
quote:
« για ποιο πράγμα το θέλουμε?»
Διότι η ψυχή μας αναγνωρίζει ότι μόνο μέσω της αλλαγής μπορούμε να εξελιχθούμε και ποτέ μέσω της σταθερότητας. Κατά την ταπεινή μου άποψη λοιπόν η ψυχή είναι αυτή που γεννά τα θέλω στην ανάγκη της να δημιουργήσει αλλαγές που θα την οδηγήσουν σε ένα διαφορετικό μονοπάτι, σε μια νέα γνώση.
Δυστυχώς όμως σπάνια το συνηδητοποιούμε αυτό, συνηδητοποιούμε μόνο την ανάγκη της αλλαγής και εφευρίσκουμε λάθος θέλω, θέλω που μας δείνουν μια στιγμιαία αλλαγή συναισθημάτων μα τίποτα περισσότο. Όταν χρησιμοποιούμε το θέλω για να αλλάξουμε την ψυχική μας κατάσταση είναι πολύ πιθανόν να διαλέξουμε λάθος θέλω, όταν χρησιμοποιούμε την ανάγκη αλλαγής για επιλογή θέλω είναι πολύ πιθανόν να επιλέξουμε σωστά.
Όπως πολύ σωστά κατά την γνώμη μου είπε και ο φίλος/φίλη KarmaΑς κάνουμε έναν παραλληλισμό...
quote:
Αν η ψυχή μας είναι ένα κομπιούτερ, τότε το υποσυνείδητό μας είναι η μνήμη του... Δεν μπορεί να υπάρξει το ένα χωρίς το άλλο... Όσο για τις επιθυμίες είναι υγιές να είναι κάτι μεταβαλλόμενο... γιατί σημαίνει ότι υπάρχει εξέλιξη και αυτό είναι το ζητούμενο....
Kαι θα συμφωνήσω απόλυτα και με το e-mail του φίλου Dying Incubus.
Tόσο το συνειδητό όσο και το υποσεινήδητο είναι μέρη του ευατού μας. Κανείς δεν μπορεί να πει ότι το ένα είναι ψεύτικο και το άλλο όχι, κανείς δεν μπορεί να ισχυριστεί για το ποιο απο τα δύο είναι ο αληθινός εαυτός μας, γιατί πολύ απλά και τα δύο είναι μερη αυτού.
Πάντα φιλικά
quote:
Δεν υπάρχει αληθινός εαυτός
Όλα ειναι μια ψευδαίσθηση
Αυτός που τα γράφει αυτή τη στιγμή αυτά ποιος είναι
Ένα μίγμα σκέψεων, αισθημάτων πληροφο΄ριών το οποίο στιγμή με στιγμή μεταβάλλεται
Το μόνο σταθερό είναι η ψυχή
Δεν είναι ο εαυτός μας
Δεν θέλω απόλυτα να σε αντιπαραθέσω γιατί πιθανόν και η δική μου αντίληψη περι αληθινού εαυτού να είναι λάθος και να έχεις εσύ δίκιο. Θέλω όμως να απλοποιήσω κατά πολύ το πάνω μηνυμά σου ως προς μια σκέψη προς τα εμένα και εσένα.
Δεν υπάρχει αληθινό milkshake,
όλα είναι μια ψευδαίσθηση,
αυτό που πίνουμε αυτή την στιγμή τι είναι;
ένα μίγμα γάλατος, παγωτού, πάγου και γεύσης το οποίο στιγμή με στιγμή μεταβάλλεται, αύριο πιθανόν να μην έχει καν την ίδια όψη, δεν θα έχει σίγουρα την ίδια γεύση, απο γευστικό θα γίνει απαίσιο, οπότε πιθανόν στην θέση του δεν υπήρχε ούτε και το μίγμα που είδαμε εξαρχής, κι αν υπήρχε πολύ αργά να το αποδείξουμε.
Κι αν στο χτες εμείς το αποκαλούσαμε milkshake στο σήμερα δεν μπορούμε, δεν μας θυμίζει τίποτα απο το χτες, δεν το αναγνωρίζουμε, άρα στο σήμερα τι είναι;
Αρα δεν υπάρχει milkshake, όλα είναι ψευδαίσθηση και το μόνο σταθερό στην ψευδαίσθηση αυτή, το ποτήρι.
'Αρα το μόνο αληθινό στην όλη υπόθεση είναι το ποτήρι. Γιατί; τι το κάνει αληθινό; το ότι δεν μεταβάλλεται; το ότι το βλέπουμε πάντα ίδιο; το ότι έχουμε μάθει να το αναγνωρίζουμε;
Αν αύριο μεθαύριο το ποτήρι σπάσει πιθανόν να ήταν κι αυτό μια ψευδαίσθηση, κι αν λιώσει πιθανόν και τα σπασμένα του κομμάτια να ήταν κι αυτά άλλη μία...
κι όμως εγώ θυμάμαι πολύ καλά πως κάποτε έπεινα milkshake μέσα σε ένα ποτήρι, κι αν αυτά τα δύο στο σήμερα έχουν γίνει κάτι άλλο μη αναγνωρίσιμο δεν παυεί να ήταν μια αλήθεια, η αλλαγή τους δεν αναιρεί την υπαρξή τους.
νομίζω πως ο αληθινός μας εαυτός δεν βρίσκεται στο εγώ, πιστεύω πως το εγώ είναι πολύ περιορισμένο για να τον εκφράσει ολόκληρο. Ίσως το μεγαλύτερο λάθος μας να είναι να τον ψάχνουμε μέσα στο εγώ μας, όταν είναι κάτι πολύ βαθύτερο, πολύ πιο άγνωστο και ενωμένο με πολλά περισσότερα πράγματα έξω του εγώ μας.
Η ηρεμία και η γαλήνη ίσως να εντοπίζεται εύκολα όταν απαρνούμαστε αυτό το εγώ, όταν το ξεφορτωνόμαστε έστω για λίγο, αφού αυτό είναι που τις περισσότερες φορές μας στερεί την ηρεμία μας. Οι σκέψεις γύρω απο το εγώ, το μέλλον του εγώ, η πρόοδος του εγώ, τα οικονομικά του εγώ, η προδοσία, η λύπη, η εύρεση χαράς του εγώ.
Σίγουρα θα έχεις παρατηρήσει ότι η φύση πολλές φορές μας οδηγεί σε ηρεμία και γαλήνη, αν το καλοσκεφτείς έχει έναν μαγικό τρόπο να σε κάνει να ξεχνάς το εγώ σου.
quote:
Kαι θα συμφωνήσω απόλυτα και με το e-mail του φίλου Dying Incubus.
Ποιό e-mail, βρε?
Ψαχνόμουν τόση ώρα να δω τι έστειλα και πότε!
Θα συμφωνήσω πάντως όσον αφορά το υποσυνείδητο πως είναι ένα αναπόσπαστο κομμάτι του εαυτού μας, χρήσιμο και γεμάτο από πληροφορίες.
Όμως δεν είναι ούτε ανώτερο ούτε υποδέεστερο του συνειδητού καθώς είναι και τα 2 απαραίτητα εξίσου.
Δε μπορεί το ένα να υπάρξει χωρίς το άλλο.
Και μου άρεσε πολύ η παρομοίωση της αγαπητής karma:
quote:
Ας κάνουμε έναν παραλληλισμό... Αν η ψυχή μας είναι ένα κομπιούτερ, τότε το υποσυνείδητό μας είναι η μνήμη του... Δεν μπορεί να υπάρξει το ένα χωρίς το άλλο... Όσο για τις επιθυμίες είναι υγιές να είναι κάτι μεταβαλλόμενο... γιατί σημαίνει ότι υπάρχει εξέλιξη και αυτό είναι το ζητούμενο....
In anticipation of my resurrection...
Προς φίλο Dying_Incubus :
Το υποσυνείδητο για μένα είναι το άθροισμα όλων των συνειδητών των προηγούμενων ζωών .
Το νυν συνειδητό – είναι εργαλείο του υποσυνειδήτου σήμερα που θα γίνει τμήμα του υποσυνείδητου αύριο.
Στο υποσυνείδητό μας φυλάσσεται ΟΛΗ η ιστορία μας .
Εκεί βρίσκονται οι πληροφορίες για τα περασμένα μαθήματά μας , αφομοιωμένα η μη .
Όταν κάτι πολύ επιτακτικά το απαιτεί το υποσυνείδητο – αυτό σημαίνει , ότι το μάθημα απαιτεί την αφομοίωσή του.
Το συνειδητό καλείται να δημιουργήσει τις καλλίτερες δυνατές συνθήκες για την αφομοίωση και πέρασμα του μαθήματος.
Το μάθημα πρέπει να αφομοιωθεί με τέτοιον τρόπο , ώστε να αναπτύξει το άτομο χωρίς να του προκαλέσει ζημιά .
Αυτά ως προς τις γενικές γραμμές .
Δεν πρέπει όμως να ξεχνάμε και τον παράγοντα του κάρμα .
Με άλλα λόγια : το κάρμα + η παρούσα συνείδηση θα οργανώσουν τον τρόπο της αφομοίωσης του χρωστούμενου για την πρόοδο και εξέλιξη ψυχής μαθήματος .
Προς φίλο lord of green :
quote:
*Οι επιθυμίες είναι πάντα κάτι μεταβαλλόμενο*
Ναι, διότι οι επιθυμίες αντιστοιχούν στο συγκεκριμένο στάδιο της εξέλιξής μας .
Προς φίλο jonniebegood :
quote:
*Διοστα λυσε μου μια απορια: ποια ειναι η αληθινη σου επιθυμια και ανοιγεις το ενα τοπικ πισω απο το αλλο, με παρεμφερες μαλιστα θεμα?
φιλοσοφικα ρωταω...*
...Ένας βουδιστής μοναχός κέρναγε τσάι στον παντογνώστη καθηγητή Πανεπιστημίου.
Όταν το ποτήρι του καθηγητού ξεχείλισε, ο μοναχός συνέχιζε να χύνει .
- Μα τι κάνεις?- του φώναξε ο καθηγητής,- το ποτήρι είναι ήδη γεμάτο !
- Είσαι γεμάτος ήδη με γνώσεις και συλλογή έτοιμων απαντήσεων, που σου επέβαλαν οι άλλοι- του απήντησε ο μοναχός, - και για να μάθεις κάτι άλλο, προηγουμένως πρέπει να αδειάσεις από αυτά που σε εμποδίζουν, για να μη βιάζεσαι να βγάζεις κρίσεις και συμπεράσματα , όπως έκανες μια ζωή .
Δεν ήρθες εδώ να διδάξεις, ήρθες να μάθεις .
Εκείνη τη στιγμή ο καθηγητής φωτίστηκε . . .
Προς φίλη nst :
quote:
*Ας μην υποτιμούμε την επίδραση της κοινωνίας διότι μέσα σε αυτή καλούμεθα να αποδείξουμε και να εκπληρώσουμε το πεπρωμένο.*
Θα ήθελα να σε «διορθώσω» : όχι της κοινωνίας, - αλλά του κοινωνιώματος .
Τις κοινωνίες γεννούν οι Εαυτοί .
Τα κοινωνιώματα είναι παράγωγα των Εαυτωμάτων .
Μετετροπή του εαυτώματος σε εαυτό- και εξέλιξη είναι και θα λύσει δι’ αυτής πολλά προβλήματα, που μας βασανίζουν και μαζί με μας θα στρώσει και το κοινωνίωμα, που θα γίνει κοινωνία.
Προς φίλη Κάρμα :
Συμφωνώ με αυτά που λες .
Ο παραλληλισμός όμως είναι δυνατός με το σχήμα : κοινωνία – εαυτοί .
Στο σχήμα : κοινωνίωμα – εαυτώματα δεν ξέρω ποιος είναι χρήσιμος σε ποιόν και για ποιο παραλληλισμό μπορεί να γίνει λόγος.
Προς φίλη serenite :
quote:
*δεν πρέπει να παραβλέπουμε το γεγονός ότι το υποσεινήδητο μπορεί να είναι επίσης και ένας ύπουλος εχθρός μας.*
Η ψυχή μας δεν μπορεί να είναι ύπουλος εχθρός μας.
Είναι δάσκαλός μας πολλές φορές αμείλικτος δάσκαλος .
ΟΤΙ ΑΡΝΕΙΤΑΙ ΝΑ ΔΕΧΤΕΙ Η ΨΥΧΗ- Ο ΝΟΥΣ ΑΡΝΕΙΤΑΙ ΝΑ ΚΑΤΑΛΑΒΕΙ
quote:Diostas
Προς φίλο jonniebegood :
quote:
*Διοστα λυσε μου μια απορια: ποια ειναι η αληθινη σου επιθυμια και ανοιγεις το ενα τοπικ πισω απο το αλλο, με παρεμφερες μαλιστα θεμα?
φιλοσοφικα ρωταω...*...Ένας βουδιστής μοναχός κέρναγε τσάι στον παντογνώστη καθηγητή Πανεπιστημίου.
Όταν το ποτήρι του καθηγητού ξεχείλισε, ο μοναχός συνέχιζε να χύνει .- Μα τι κάνεις?- του φώναξε ο καθηγητής,- το ποτήρι είναι ήδη γεμάτο !
- Είσαι γεμάτος ήδη με γνώσεις και συλλογή έτοιμων απαντήσεων, που σου επέβαλαν οι άλλοι- του απήντησε ο μοναχός, - και για να μάθεις κάτι άλλο, προηγουμένως πρέπει να αδειάσεις από αυτά που σε εμποδίζουν, για να μη βιάζεσαι να βγάζεις κρίσεις και συμπεράσματα , όπως έκανες μια ζωή .
Δεν ήρθες εδώ να διδάξεις, ήρθες να μάθεις .
Εκείνη τη στιγμή ο καθηγητής φωτίστηκε . . .
αναζητας την Φωτιση λοιπον φιλε Διοστα, αδειαζοντας τις "ετοιμες απαντησεις και γνωσεις, και δεν βιαζεσαι να βγαζεις κρισεις και συμπερασματα, οπως εκανες μια ζωη"
εισαι σε καλο δρομο
ευχαριστω για την απαντηση!
quote:
Η ψυχή μας δεν μπορεί να είναι ύπουλος εχθρός μας.
Είναι δάσκαλός μας πολλές φορές αμείλικτος δάσκαλος
έγραψα πως το υποσεινήδητο μπορεί να είναι ένας ύπουλος εχθρός και μου απάντησες για την ψυχή. Για μένα αυτά τα δύο είναι διαφορετικές έννοιες. Μα αν εσύ χρησιμοποιόντας την λέξη υποσυνήδητο εννοείς και την ψυχή θα ήθελα να καταλάβω το πως τα συνδέεις, για να μπορέσω να καταλάβω με πιο σωστό τρόπο και το αρχικό σου μύνημα.
quote:
Ποιό e-mail, βρε?
Ψαχνόμουν τόση ώρα να δω τι έστειλα και πότε!
Α!
, έτσι όπως το θέτεις το θέμα δεν έχεις κι άδικο, εννοούσα το μήνυμα που είχες στείλει ως απάντηση στο φίλο Διόστα αλλά τα χιλιάδες e-mail που στέλνω καθημερινά έχουν γίνει μια έμμονη λέξη έκφρασης, κάπου μπουρδουκλώθηκα....
Μη νομίζεις κι όλας, το σπατουλάρισμα του κεφαλιού με ξανθή μπογιά κάποια στιγμή φτάνει και εγκέφαλο, δεν είναι ακίνδυνα αυτά τα γυναικεία παιχνίδια καλλωπισμού, είναι ολόκληρο σύστημα κρυμμένο απο πίσω με σκοπό τον αφανισμό των υψηλών πνευματικών ικανοτήτων μιας γυναίκας...το χω ψάξει εγώ....[-;]
quote:
DiostasΠρος φίλη Κάρμα :
Συμφωνώ με αυτά που λες .
Ο παραλληλισμός όμως είναι δυνατός με το σχήμα : κοινωνία – εαυτοί .
Στο σχήμα : κοινωνίωμα – εαυτώματα δεν ξέρω ποιος είναι χρήσιμος σε ποιόν και για ποιο παραλληλισμό μπορεί να γίνει λόγος.
Αγαπητέ Diostas
Η ψυχή είναι ΜΙΑ ΚΑΙ ΜΟΝΑΔΙΚΗ... Είτε βρίσκεται μέσα στην κοινωνία, είτε μέσα στο «κοινωνίωμα» ! Ανάλογα με το επίπεδο εξέλιξής της δρα και... αντιδρά...
Στο σχήμα «κοινωνία – εαυτοί» η δράση και η αντίδραση είναι υγιής.
Στο σχήμα «κοινωνίωμα – εαυτώματα» η δράση και η αντίδραση είναι συνήθως παρορμητική και... αλόγιστη (μπορεί να περιέχει π.χ. στοιχεία θυμού, βίας, ζήλιας κ.λ.π.).
Θεωρώ, λοιπόν, τον παραλληλισμό σωστό και στις δύο περιπτώσεις. Ειδικά, στη δεύτερη περίπτωση μας είναι χρήσιμος για να διακρίνουμε το πόσο υγιές ή διαταραγμένο είναι το υποσυνείδητο ενός ανθρώπου, τα βιώματα και τις αρνητικές εμπειρίες που κουβαλάει, σύμφωνα με τη δράση και την αντίδρασή του στη σύγχρονη κοινωνία που ζούμε....
Φιλικά, www.greekastrology.gr
η karma
Κι εγώ παθαίνω το ίδιο αλλά εγώ το παθαίνω με τα νούμερα λόγω της δικής μου δουλειάς!
Αγαπητέ μου diostas, ίσως να έχεις δίκιο για το υποσυνείδητο όσον αφορά το οτι μπορεί να περιλαμβάνει πληροφορίες από τις προηγούμενες ενσαρκώσεις μας.
Δεν το γνωρίζω αυτό.
Δε μπορώ όμως να πω οτι το συνειδητό είναι εργαλείο του υποσυνείδητου.
Όπως σου είπα, θεωρώ πως και τα 2 μας είναι εξίσου απαραίτητα και μάλιστα το υποσυνείδητο μπορεί να τροφοδοτεί το υνειδητό.
Αρκεί να μπορούμε να πράξουμε κάτι τέτοιο.
Θα επανατοποθετηθώ, φίλε μου, όταν βρω περισσότερο χρόνο στην διάθεση μου.
In anticipation of my resurrection...