Diostas

Η φίλη unseen έγραψε:

quote:

---

Πράγματι ωφέλιμη η επιβολή τάξης, αλλά γιατί πρέπει να κολλάμε σε αυτή τη συγκεκριμένη τάξη;

---

quote:

---

Πιστεύω, ότι ανάλογα το βαθμό εξέλιξής μας, τη γνώση την κουβαλάμε μέσα μας... γεννιόμαστε μ’ αυτή.... Η εσωτερική μας φωνή, το ένστικτό μας, είναι η καλύτερη απόδειξη...

---

Πιστεύω, πως η μετενσάρκωση μπορεί να κατανοηθεί και να συνειδητοποιηθεί μόνον αν μελετήσουμε και κατανοήσουμε τον Καρμικό Νόμο.
Διότι με την απλή κοινή γήινη λογική πολλά, μα πάρα πολλά πράγματα ΔΕΝ ΕΞΗΓΟΥΝΤΑΙ με τίποτε.

Με την απλή γήινη λογική δίνεται ο χώρος να θριαμβεύει παντού και πάντα το παράλογο.

Άλλωστε το βλέπουμε καθημερινά τον θρίαμβο του παραλόγου στις σχέσεις μεταξύ των ανθρώπων, μεταξύ κοινωνικών ομάδων, μεταξύ των κρατών και πάει λέγοντας…

Μόνο με την μετενσάρκωση και τον Καρμικό Νόμο τα πάντα έρχονται στην θέση τους και έρχεται προ παντός η εξήγηση.

Πιστεύω πως όσοι δεν αποδέχονται την μετενσάρκωση και τον Καρμικό Νόμο του Σύμπαντος- το κάνουν για τους ψυχολογικούς λόγους: προκύπτει σε όλο το μεγαλείο το ατελές τους και ο φόβος πράγματι συνειδητοποίησης του ατελούς τους.

Υπάρχει η περίπτωση να προκύψει κάποιος πολύ τέρας στις προηγούμενες ζωές και να βρεθεί η εξήγηση για την πληρωμή των χρεών του.

Πιστεύω τα λόγια του τραγουδιού :

…μια ζωή πληρώνω αμαρτίες αλλονών…

- δείχνει την άγνοια και την εσωτερική, υποσυνείδητη μη αποδοχή του παρόντος λόγω μη παραδοχής του παρελθόντος από την κρυφή αλαζονεία υπό μορφή παραπόνου.

Τον Καρμικό Νόμο μπορεί να τον αποδεχτεί μόνο μια ψυχή, που έχει το ΘΑΡΡΟΣ να παραδέχεται.

Συνεπώς, τα λόγια της karma:

quote:

---

Πιστεύω, ότι ανάλογα το βαθμό εξέλιξής μας, τη γνώση την κουβαλάμε μέσα μας... γεννιόμαστε μ’ αυτή.... Η εσωτερική μας φωνή, το ένστικτό μας, είναι η καλύτερη απόδειξη...

---

quote:

---

Πιστεύω ότι εφόσον οι άγγελοι και οι δαίμονες είναι πνευματικά όντα τελικά αλληλεπιδρούν με το πνεύμα μας και καθίστανται αντιληπτά απο εμάς σαν αντικρουόμενες σκέψεις πρίν μια δράση ή μια απόφαση.

---

ΟΤΙ ΑΡΝΕΙΤΑΙ ΝΑ ΔΕΧΤΕΙ Η ΨΥΧΗ- Ο ΝΟΥΣ ΑΡΝΕΙΤΑΙ ΝΑ ΚΑΤΑΛΑΒΕΙ

Η κάθαρση της Ψυχής, όταν ξεχνάς τα συμφέροντα του σώματος- είναι η καλύτερη άμυνα.
Πρέπει να αφήνουμε το παν, εκτός από την αγάπη προς τον Θεό.

Όταν αρρωσταίνει το σώμα μας- εμείς το βλέπουμε αυτό αμέσως και προσπαθούμε κάτι να κάνουμε, όταν όμως αρρωσταίνει η Ψυχή μας- πολλές φορές δεν το καταλαβαίνουμε.
Εάν ο άνθρωπος δουλεύει με τον εαυτόν του, καθαρίζοντας την ψυχή του, τότε οι πολυάριθμες αρρώστιες μπορούν να μην εμφανισθούν καν.
Ακόμη δεν είμαστε σε θέση να κατανοήσουμε το γεγονός, ότι η συσσώρευση της αγάπης προς τον Θεό δεν είναι μόνο η μεγίστη ευτυχία, αλλά και δυνατότητα να βελτιώσεις τον χαρακτήρα, την μοίρα και την υγεία.
Πρέπει να προσανατολιζόμαστε στο αίσθημα της αγάπης μέσα στην Ψυχή.
Και αν συμβεί οτιδήποτε μοιραίο, ενώ εμείς παρ’ όλα αυτά διατηρούμε την αγάπη μας προς τον Θεό, δηλαδή η αγάπη μας δεν εξαρτάται από τίποτε, όταν η αγάπη για μας είναι η υψίστη αξία- τότε θα είμαστε υγιείς και ευτυχισμένοι.
Η ψυχική υγεία έρχεται μόνον τότε, όταν η υψίστη ευτυχία είναι η αγάπη προς τον Θεό.
Για να βοηθήσουμε τους άλλους, πριν απ’ όλα πρέπει να καθαριστούμε οι ίδιοι.

Δεν είναι καλό πράγμα να προσευχόμαστε υπέρ κάποιου άλλου, χωρίς να καθαριστούμε οι ίδιοι.
Διότι παίρνουμε επάνω μας την καρμική βρωμιά του άλλου.
Η όντως αληθινή προσευχή είναι εκείνη, όπου ο άνθρωπος ασταμάτητα επαναλαμβάνει, ότι η υψίστη ευτυχία γι’ αυτόν και για τους απογόνους του -είναι η αγάπη προς τον Θεό.
Αυτό βοηθάει την ψυχή και το σώμα.
Και όταν ο άνθρωπος ζητάει συγχώρεση για το ότι τις ανθρώπινες αξίες τις μετέτρεψε σε ύψιστο σκοπό και δεν μπόρεσε να αποδεχτεί την απώλειά τους, εκδηλώνοντας την επιθετικότητα- αυτή η προσευχή βοηθάει δραστικά επίσης.
Το κύριο νόημα της προσευχής είναι η αποστασιοποίηση από το ανθρώπινο Εγώ, από όλες τις ανθρώπινες αξίες, και η αίσθηση που έγινε πεποίθηση, ότι το Ανώτερο Εγώ του ανθρώπου- είναι η αγάπη και ο Θεός.

Η αγάπη δεν είναι ανθρώπινο, αλλά Θεϊκό αίσθημα, και όσο μεγαλύτερη ποσότητα αυτής υπάρχει μέσα στην ψυχή- τόσο πιο πολύ ο άνθρωπος γίνεται ανθρώπινος και μοιάζει με τον Θεό.
Εμείς αγαπούμε τον κόσμο και τους γύρω μας ανθρώπους με τα απομεινάρια της αγάπης προς τον Θεό.
Η έκταση της ανθρώπινης ευτυχίας και η δυνατότητα να έχεις αυτήν την ευτυχία καθορίζεται μόνο από την ποσότητα της αγάπης μας προς τον Θεό.
Τα πάντα τελειώνουν, ενώ η αγάπη προς τον Θεό μένει.
Η μεγαλύτερη ευτυχία είναι να συσσωρεύεις την αγάπη προς τον Θεό.
Τότε κανείς δεν θα μας προδώσει, δεν θα μας προσβάλλει, δεν θα μας ταπεινώσει.

Την αδύναμη στην αγάπη ψυχή θεραπεύουν με τις προσβολές, προδοσίες, αρρώστιες και ατυχίες.
Το κυριότερο- δεν επιτρέπεται να καταπίνουμε μέσα μας τον θυμό.
Αν παρ’ όλη την προσπάθεια δεν μπορούμε να συγχωρέσουμε- είναι καλό να ξεσπάσουμε: να φωνάξουμε, να εκφραστούμε, να σπάσουμε πιάτα σε τελική ανάλυση.

Υπάρχει μια άμεση σχέση μεταξύ αρνητικών αισθημάτων και αρρωστιών. Το ποσοστό των άτυχων οικογενειών συνεχώς αυξάνεται και δυστυχώς δεν βλέπουμε τα σημεία της καταστροφής που έρχεται.
Όλα αυτά μαρτυρούν, ότι δεν προσανατολιζόμαστε στην αγάπη προς τον Θεό, αλλά στις ανθρώπινες αξίες… που τις χάνουμε λόγω προσκόλλησης…

Η μόνη θεραπευτική ενέργεια, που απολυμάνει τα πάντα, που ενισχύει το θετικό και εξουδετερώνει το κακό- είναι η Θεϊκή Αγάπη.
Άρα, η πεντακάθαρη, η ανεπηρέαστη, η άνευ όρων.
Όλες οι άλλες είναι αγαποφάνειες, συνεπώς έχουν μέσα τους άλλες προσμίξεις, ξένες προς την Θεϊκή Ουσία.
Η αγάπη δεν είναι αίσθημα του βιολογικού ανθρώπου(ανθρωποειδούς), είναι Θεϊκό αίσθημα, που καταβαίνει στον άνθρωπο και τον κάνει άνθρωπο.
Παράθεση:
Ανθρωποειδές= ένστικτα. Άνθρωπος= ανθρωποειδές εν αισθήμασιν.
Αγαπόν ανθρωποειδές= άνθρωπος= εξέλιξη= φώτιση= διατήρηση της βιολογίας μόνο για τις ανάγκες της ενσάρκωσης και στροφή προς το Θείον.

Δηλαδή μέσα σε συνθήκες της ύλης, διατήρηση του Ουράνιου, που το φέραμε εδώ, το ξεχάσαμε και το ξαναθυμηθήκαμε.

Τι γίνεται, όταν εμείς αυθόρμητα, με καλές διαθέσεις επιφανειακά, επιθυμούμε να «βοηθήσουμε» τον άλλον?
Η αποτελεσματικότητα της διαθέσεως καθορίζεται από το εσωτερικό περιεχόμενο αυτής της διαθέσεως.

Π.χ. εμείς, με τα χίλια καλά μας και τα χίλια στραβά μας, θέλουμε να βοηθήσουμε τον άλλον, εξ ίσου με τα χίλια καλά του και τα χίλια στραβά του.
Τι θα συμβεί?
Θα παραχθεί το φαινόμενο της αντηχήσεως.
Όμοιος ομοίω…
Απ’ την στιγμή που εμείς δεόμεθα υπέρ κάποιου σ’ αυτήν την κατάσταση, εμείς, ως υποκινητές, προκαλούμε την μεταφορά των αρνητικών στοιχείων του άλλου πάνω μας, ενισχύοντας την αρνητική πλευρά μας και ελαφρύνοντας την αρνητική πλευρά του.
Φαινομενικά, είναι θυσία, καλό.
Ουσιαστικά όμως πρόκειται για κακό.
Πρόκειται για κακό, διότι φορτωνόμαστε το κακό του άλλου, και καλούμεθα τώρα να το ξεπληρώσουμε και απαλλάσσουμε από το κακό τον υπεύθυνο, που το παρήγαγε λόγω της ατέλειας του, εμποδίζοντας τον να το πληρώσει, διαφθείροντας την ψυχή του.
Ο οποίος θα μάθει το εξής: ότι κι αν κάνω, θα βρεθούν πάντα οι συμπονετικοί να με ελαφρύνουν…
Έτσι δεν διαπαιδαγωγείται, άρα δεν εξελίσσεται η ψυχή, ούτε η δική μας (επιβάρυνση), ούτε η ψυχή του άλλου( διαφθορά).
Άρα το φαινομενικά καλό- είναι κακό κατά βάθος.
Κακό και στους δυο.
Ποιος μπορεί να δεηθεί υπέρ κάποιου?

Μόνον εκείνος, που έχει στην ψυχή του αστείρευτες ποσότητες της άνευ όρων αγάπης, δηλαδή της Θεϊκής, της όντως θεραπευτικής.
Τι κάνουμε σ’ αυτήν την κατάσταση, όταν και εμείς είμαστε ανεπαρκείς σ’ αυτόν τον τομέα?
Πρέπει να αρνηθούμε την βοήθεια?
Όχι.
Πρέπει να βοηθήσουμε.
Πως?
Υπάρχει τρόπος.

Πρέπει να απευθυνθούμε στον Θεό να βοηθήσει τον πάσχοντα, παρακαλώντας τον Θεό όχι να τον απαλλάξει από τα λάθη του, αλλά να του δώσει τις όσο μεγαλύτερες ποσότητες της άνευ όρων αγάπης στην ψυχή του, ώστε να μπορέσει ο πάσχων με την βοήθεια της αγάπης αυτής να μετατρέψει το κακό, που έχει μέσα του σε καλό, που θα υπάρχει μέσα του.
Επειδή δεν είμαστε τόσο γεροί στην άνευ όρων αγάπη, ώστε να του την δώσουμε βοηθώντας τον απευθείας, ζητούμε από τον Θεό να τον βοηθήσει, ώστε Εκείνος να τον βοηθήσει απευθείας, παρακαλώντας την ψυχή του πάσχοντος να δεχθεί την άνευ όρων Θεϊκή Αγάπη για να την σώσει.
Διότι η όντως αγάπη μπορεί να λύσει το οποιοδήποτε πρόβλημα.
Δεν προσωποποιώ τον Θεό, διότι έχω την συνείδηση, ότι εδώ πρόκειται για πολύ ανώτερες καταστάσεις, απ’ ότι ένα συγκεκριμένο πρόσωπο. Στον Θεό όμως μπορούμε να απευθυνόμαστε όπως θέλουμε, διότι είναι τόσο Μεγάλος, και βρίσκεται παντού, χωράει μέσα του τα πάντα, ώστε όπως και να απευθυνθούμε προς Αυτόν- δεν θα αστοχήσουμε, διότι θα είμαστε πάλι μέσα.

Μια ιστορία θα πω επί τη ευκαιρία, μια που το έφερε ο λόγος.

Είναι μια παλιά ινδική ιστορία:

* ΠΟΙΟΣ ΕΙΝΑΙ Ο ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΟΣ ΣΤΗΝ ΔΟΞΑ?
Παράθεση:
Μια φορά κι έναν καιρό ζούσε ένας βασιλιάς, που μόνο από την σκέψη, ότι κάποιος μπορεί να είναι πιο μεγάλος στην δόξα απ’ αυτόν- οργίζονταν πολύ.
Φώναξε λοιπόν τους υπουργούς του και τους είπε:

-Ποιος από τους δυο μας είναι μεγαλύτερος στην δόξα: εγώ η ο Θεός?

Οι υπουργοί άρχισαν να τρέμουν από τον φόβο.
Όντας σοφοί άνθρωποι, σύμφωνα με το επάγγελμά τους, αυτοί του ζήτησαν χρόνο για να σκεφτούν και να απαντήσουν. Οι υπουργοί ήσαν πια όλοι γέροι και κανείς δεν ήθελε να υποστεί τις διώξεις και να διαταράξει την άνετη ζωή των οικογενειών τους. Ταυτοχρόνως όμως αυτοί ήσαν αξιοπρεπείς άνθρωποι και δεν ήθελαν να εξοργίσουν τον Θεό. Όλο το βράδυ αυτοί στενοχωριόντουσαν για την συμφορά που τους βρήκε, και ξαφνικά την πρωτοβουλία την ανέλαβε ο γηραιότερος απ’ αυτούς, λέγοντας:

-Αφήστε το θέμα σε μένα. Αύριο εγώ θα μιλήσω με τον ηγεμόνα.

Την άλλη μέρα το πρωί , όταν όλη η αυλή είχε συγκεντρωθεί για την ακρόαση, ήρθε και ο γέρος υπουργός. Αυτός υποκλίθηκε στον βασιλιά και είπε:

- Ω, βασιλεύ, είσαι αδιαμφισβήτητα πιο μεγάλος…

Ο βασιλιάς περήφανα σήκωσε το κεφάλι του και έριξε μια ειρωνική ματιά στους αυλικούς του.
Και ο γέρος υπουργός συνέχισε:

- Είσαι αδιαμφισβήτητα πιο μεγάλος στην δόξα, διότι μπορείς άνετα να μας διώξεις από το βασίλειό σου, ενώ ο Θεός δεν μπορεί, διότι το βασίλειό Του είναι παντού και δεν έχει που να μας διώξει…*

Η σωστή προσευχή πρέπει να έχει όσο το δυνατόν λιγότερα λόγια (νους) και όσο το δυνατόν περισσότερα αισθήματα ευγνωμοσύνης και προπαντός αγάπης (ψυχή).
Τέτοια προσευχή πηγαίνει κατευθείαν στον στόχο και κάνει τα θαύματά της.
Η αγάπη είναι σπουδαιότερη της οποιασδήποτε γνώσης.
Η χρησιμότητα της γνώσης είναι η εξής: αυτή αναπόφευκτα στο τέλος θα οδηγήσει στην Αγάπη, διότι η Αγάπη είναι η Αρχή και το Τέλος του κάθε πράγματος.
Είναι κυριολεκτικώς το Παν…
Μόνον η Αγάπη θα φέρει την ηρεμία και την γαλήνη.
Όχι η γνώση.
Όσο περισσότερα ξέρουμε, τόσο νευρικοί και ταραγμένοι είμαστε, διότι ΚΑΤΑΛΑΒΑΙΝΟΥΜΕ, αλλά αυτό δεν φτάνει.
Λείπει η Αγάπη.

Η γνώση και η κατανόηση χωρίς την Αγάπη - οδηγεί στο τέλος στην τρέλα.
Έτσι παραφρόνησαν πολλοί σπουδαίοι, όντως έξυπνοι άνθρωποι, δυστυχώς…
Η γνώση- είναι το μέσον, ποτέ ο σκοπός.
Ο σκοπός – είναι η Αγάπη.
Από δω πρέπει να ξεκινάμε και εδώ πρέπει να καταλήγουμε.
Να ολοκληρώνουμε δηλαδή τον κύκλο.
Τότε όλα θα πηγαίνουν καλά.
Παράθεση:
*Τον ευχαριστούμε όταν νιώθουμε πλήρεις.
Τον παρακαλούμε όταν φοβόμαστε ή νιώθουμε αδύναμοι.
Τον ζητάμε σαν αρωγό όταν παλεύουμε για να Τον ''δούμε''.*

Συμφωνώ απόλυτα.
Αλλά στο τέλος οπωσδήποτε πρέπει να Του λέμε, ότι Τον αγαπάμε όσο τίποτε άλλο στον κόσμο, ότι Τον αγαπάμε άνευ όρων, ότι κι αν συμβεί. Όταν μιλάμε μαζί Του- πρέπει να κυλούν δάκρυα συγκινήσεως, δάκρυα αγάπης, αγάπης και πάλη αγάπης και τίποτε άλλο.
Θεός αγάπη εστί.
Μόνο με την αγάπη μπορούμε να Τον αγγίσουμε, με τίποτε άλλο.

Όταν βρισκόμαστε σε τραγικές καταστάσεις, χρειάζεται να αποκλειστεί ο νους, και να στραφούμε με όλη την θέρμη της ψυχής μας προς την Αγάπη και να την παρακαλέσουμε ταπεινά να μας σώσει. Και ανάλογα της θέρμης μας και της αγάπης μας- Αυτή θα επέμβει και θα λύσει το οποιοδήποτε πρόβλημα.
Αυτή ξέρει… να κάνει τα θαύματά Της… αρκεί να πιστεύουμε σ’ Αυτήν… άνευ όρων.

Γιατί τώρα δεν επιτρέπεται να προσευχόμαστε υπέρ άλλου προσώπου, όταν δεν είμαστε οι ίδιοι αρκετά καθαροί από ψυχικής απόψεως ( δηλαδή με ανεπαρκή αποθέματα αγάπης μέσα στην ψυχή μας)?
Ο «Α» άνθρωπος έχει πχ τα θετικά του και τα αρνητικά του μέσα στην ψυχή.
Ο «Β»- έχει κι αυτός τα θετικά του και τα αρνητικά του.
Μεταξύ των ανθρώπων, εκτός του προσωπικού πεδίου τους- υπάρχει το κοινό πεδίο όλων ανεξαιρέτως, με το οποίο επικοινωνούμε όλοι στο εσωτερικό επίπεδο.
Θέλω να πω: δυο άτομα, άγνωστοι μεταξύ τους, πριν καν ακόμη συναντηθούν στο υλικό επίπεδο- έχουν συναντηθεί στο εσωτερικό επίπεδο και κανόνισαν τον τρόπο της συνάντησης τους.
Όλα έγιναν στο γενικό, κοινό εσωτερικό επίπεδο, με το οποίο επικοινωνούν όλα τα έμψυχα όντα στο Σύμπαν χωρίς εξαίρεση.

Τα υλικά γεγονότα στην ουσία είναι η υλοποίηση των γεγονότων, που προηγήθηκαν προ πολλού στο εσωτερικό αόρατο επίπεδο.
Λοιπόν, δια μέσον του κοινού όλων εσωτερικό επίπεδο γίνεται η μεταφορά θετικής η αρνητικής πληροφορίας.
Το καλό και το κακό περνούν από το ίδιο μονοπάτι.
Τα πάντα εξαρτώνται από τι εμείς επιλέγουμε.
Και αναλόγως θα έχουμε την ανάλογη ανταπόδοση των πράξεών μας. Ο «Α» προσεύχεται υπέρ του «Β» στο εσωτερικό επίπεδο.
Ο «Β», ατελής, έχει μια ποσότητα καρμικής βρωμιάς (μη δουλεμένο- μη διορθωμένο κάρμα).
Όταν προσεύχεσαι υπέρ του ατόμου αυτού και του εύχεσαι το καλό- στο εσωτερικό επίπεδο είναι σαν να ζητάς την απαλλαγή του από τα καρμικά βάρη του.
Ό, τι ζητήσεις- τούτο θα έχεις.
Αφού ζητήσουμε την απαλλαγή των χρεών του – αυτός απαλλάσσεται, αλλά τα χρέη περνούν σε σένα.
Έκανες στην ουσία κακό σ’ αυτόν ( τον απήλλαξες από την δίκαια πληρωμή και τον διέφθειρες) και έκανες κακό στον εαυτόν σου ( επιβάρυνες , άρα καθυστέρησες την εξέλιξή σου).
Η μεταφορά του καλού και του κακού γίνεται για του κοινού όλων μας εσωτερικού επιπέδου.
Επειδή είμαστε ακόμη ατελείς- δεν έχουμε το δικαίωμα να επιβαρύνουμε τον εαυτό μας με ξένα χρέη, ούτε να απαλλάσσουμε μ’ αυτόν τον τρόπο τους άλλους από τα χρέη τους.
Μπορούμε εδώ να βοηθήσουμε μόνο με έναν μοναδικό τρόπο: να ευχηθούμε στην προσευχή μας ο «Β» να ανοιχθεί στην Θεϊκή και αμόλυντη Αγάπη άνευ όρων, ώστε η Αγάπη αυτή να τον θεραπεύσει.
Διότι η Αγάπη άνευ όρων ξεπλένει την κάθε βρωμιά.
Αλλιώς είναι τα πράγματα με τους όντως πεφωτισμένους, αγίους, αποστόλους, αβατάρ, απεσταλμένους, διδασκάλους κ.λ.π.

Αυτοί, έχοντες στην ψυχή τους αστείρευτες ποσότητες Θεϊκής, άνευ όρων Αγάπης, μπορούσαν να επεμβαίνουν απευθείας στους πάσχοντες, χωρίς κίνδυνο μεταφοράς της καρμικής βρωμιάς πάνω τους.
Η άνευ όρων Αγάπη θωρακίζει τα πάντα και για πάντα.

Έτσι θεράπευε ο Χριστός.
Με την μοναδική προϋπόθεση: ο πάσχων να μετανιώσει.
Τι εννοείται με την λέξη μετάνοια?
Αλλαγή τρόπου σκέψεως, άρα άνοιγμα της ψυχής προς τον φορέα και κάτοχο της άνευ όρων Αγάπης.
Όσοι μετάνιωσαν τη καρδία αυτών= ανοίχτηκαν στην άνευ όρων Αγάπη,- θεραπεύτηκαν.
Η Αγάπη ξέπλυνε την κάθε βρωμιά.

Για να ανοιχθείς πραγματικά κατευθείαν στο Θείον- πρέπει προηγουμένως να καθαρίσεις καλά-καλά το εσωτερικό σου σπίτι- την ψυχή, ώστε να μπορέσει αυτή να υποδεχτεί το Θείον απευθείας.
Η Αγάπη δεν μπορεί να μπει σ’ ένα σπίτι, που είναι γεμάτο ακαθαρσίες.
Για να καταφέρεις να ανοιχτείς πραγματικά στο Θείον- χρειάζεται υψηλότατος δείκτης συνειδητοποίησης και εσωτερικής αισθηματικής καθαρότητας.
Το όμοιο θα πλησιάσει μόνο το όμοιο.
Δεν γίνεται αλλιώς…

Υπάρχει ένα πολύ όμορφο απόσπασμα του Ι. Μοντγκόμερι:

*"Προσευχή είναι η ειλικρινής επιθυμία της ψυχής,
εκφρασμένη ή ανέκφραστη,
η κίνηση μιας κρυμμένης φωτιάς,
που μες στο στήθος σιγοτρέμει". *

Νομίζω, πως ειδικά εδώ κρύβεται όλη η ουσία της προσευχής.
Ποια είναι αυτή η κρυμμένη φωτιά, που μες στο στήθος σιγοτρέμει?
Εγώ απαντώ- η Αγάπη.
Όχι η αγαποφάνεια, αλλά η Αγάπη άνευ όρων.
Τίποτε άλλο
.
Στο βιβλίο : «Από Τη Διάνοια Στην Ενόραση» της Αλίκης Α. Μπέϊλη υποστηρίζεται, ότι :
Παράθεση:
*Η σκέψη που αναπτύσσεται εδώ, είναι εκείνη που εκφράζει την επιθυμία και την παράκληση και η πηγή της επιθυμίας είναι η καρδιά… η επιθυμία της καρδιάς μπορεί να είναι είτε η απόκτηση των αγαθών εκείνων, που επιθυμεί η προσωπικότητα, είτε των ουράνιων εκείνων και υπερβατικών αγαθών που ποθεί η ψυχή… ζητάει κανείς ό,τι χρειάζεται και σ'αυτό μέσα υπεισέρχεται ο παράγοντας της προσδοκίας επίσης, αν η πίστη του αιτούντος είναι αρκετά ισχυρή, κάτι αποκτάται τελικά. *

Με άλλα λόγια εδώ ισχύει ο απαράβατος Συμπαντικός κανόνας:

Ο, ΤΙ ΖΗΤΗΣΕΙΣ- ΤΟΥΤΟ ΘΑ ΕΧΕΙΣ.

Βέβαια, η αίτηση, η προσδοκία, η ελπίδα ενισχύονται υποχρεωτικά από το καταβληθέν αίσθημα= ενέργεια= πίστη.
Η πίστη υποχρεωτικά προϋποθέτει και το ΑΙΣΘΗΜΑ.
Οι μεν ζητούν υλικά αγαθά, οι μεν- πνευματικά.
Για τους μεν το αίσθημα καταβάλλεται στον τραπεζικό τους λογαριασμό, για τους δε- στα αποθέματα της ψυχής τους.
Η προσευχή όλων στοχεύει κάπου, στοχεύει σε κάτι.
Όμως για μένα η αληθινή προσευχή δεν πρέπει να στοχεύει απολύτως ΣΕ ΤΙΠΟΤΑ.
Η προσευχή είναι ένας εσωτερικός διάλογος μεταξύ των δύο : Θεού και ενσαρκωμένης Ψυχής.
Είναι η επιβεβαίωση του συνεχούς δεσμού τους.
Ο Θεός δεν έχει απολύτως καμιά ανάγκη της προσευχής μας.
Είναι … χωρίς απολύτως καμία ανάγκη…
Ήταν, Είναι και θα Είναι και χωρίς τις προσευχές μας.
Μας αγαπά ούτως η άλλως αν προσευχόμαστε η όχι σ’ Αυτόν.
Μας αγαπά εκ των προτέρων, χωρίς όρους.
Εμείς είμαστε αυτοί, που Του βάζουμε όρους, Του ζητούμε χίλια δύο πράγματα, σε τελική ανάλυση παζαρεύουμε μαζί Του.
Οι περισσότερες προσευχές των ανθρώπων έχουν την χροιά του ΠΑΖΑΡΙΟΥ, έστω εξευγενισμένου παζαριού, που δεν παύει να είναι παζάρι, αίτηση, απαίτηση, παράκληση, προσδοκία του κάτι ΥΠΟΧΡΕΩΤΙΚΑ.
Για μένα η αληθινή προσευχή ΕΙΝΑΙ ΜΟΝΟ ΚΑΙ ΜΟΝΟ ΕΥΓΝΩΜΟΣΥΝΗ ΚΑΙ ΟΜΟΛΟΓΙΑ ΠΑΘΙΑΣΜΕΝΗΣ ΑΓΑΠΗΣ ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΘΕΟ ΚΑΙ ΤΙΠΟΤΕ ΑΛΛΟ.

Οι πολλές λέξεις μαρτυρούν την επέμβαση και την επιμελητεία του Νου. Αυτός κατευθύνει και λογοκρίνει την προσευχή, προσδίδοντάς της τρόπον τινά εμπορικό επιχειρηματικό χαρακτήρα.
Στον Παντοκράτορα Ορατών τε και Αοράτων δεν απευθύνονται έτσι…αυτή είναι η ταπεινή μου γνώμη.
Η προσευχή όσο λιγότερες λέξεις περιέχει, όσο λιγότερα ρήματα του τύπου: θέλω, δώσε, παρακαλώ, περιμένω, ελπίζω, απαιτώ, προσδοκώ, - τόσο πιο αληθινή είναι, τόσο πιο πολύ αγγίζει τον Υπέρτατο.
Η αληθινή προσευχή είναι ΑΙΣΘΗΜΑ, και το υπέρτατο αίσθημα είναι μόνο ένα- ΑΓΑΠΗ ΑΝΕΥ ΟΡΩΝ, ΟΜΟΛΟΓΙΑ ΤΗΣ ΑΝΕΥ ΟΡΩΝ ΑΓΑΠΗΣ ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΘΕΟ.

Και η καλλίτερη προσευχή είναι χωρίς καμιά λέξη και με πολύ αίσθημα και με πολλά δάκρυα συγκίνησης.
Αυτό το μήνυμα φτάνει κατευθείαν στο στόχο.
Κατευθείαν.
Προσευχή – είναι η αποστολή προς τον Θεό της ΑΝΕΥ ΟΡΩΝ ΑΓΑΠΗΣ ΠΡΟΣ ΑΥΤΟΝ ΟΤΙ ΚΙ ΑΝ ΓΙΝΕΙ.
Είναι αυτό που λέμε: ΥΠΟΤΑΓΗ ΣΤΗΝ ΑΓΑΠΗ ΚΑΙ ΜΑΛΙΣΤΑ ΑΝΕΥ ΟΡΩΝ.
Έτσι μόνο καθαρίζεται πραγματικά η ψυχή μας από τα πραγματικά σκουπίδια μέσα της= από τις προσκολλήσεις της στα γήινα αγαθά. Βάσει Συμπαντικού Νόμου, εμείς δικαιούμαστε να έχουμε μόνο αυτό, στο οποίο δεν είμαστε προσκολλημένοι πάνω από το επιτρεπτό όριο.
Δηλαδή έχουμε μόνο αυτό, το οποίο σε περίπτωση απώλειας δεν θα απαντήσουμε με την υπερβολικά μεγάλη επιθετικότητα.
Δηλαδή θα είμαστε σχετικώς ανεξάρτητοι από το εν λόγω αγαθό.
Μας επιτρέπεται στην ουσία να έχουμε κάτι, για το οποίο επί απώλειας θα απαντήσουμε με περισσότερη Αγάπη και με λιγότερη επιθετικότητα. Τώρα όσο περνά ο καιρός και παρουσιάζουμε συνεχώς όλο και μεγαλύτερη προσκόλληση σε κάτι- αυτό το πράγμα σταδιακά αρχίζει να απομακρύνεται από εμάς μέχρι της πλήρους αφαίρεσής του.
Ακριβώς εδώ χρειάζεται να κρατηθούμε στο ύψος μας- να απαντήσουμε με Αγάπη και όχι με την επιθετικότητα, κοινό γνώρισμα της πλειοψηφίας των κοινών ανθρώπων ασχέτως του μορφωτικού και κοινωνικού επιπέδου τους.

Παρακάτω παραθέτονται τα εξής:

*Μπορούμε να διακρίνουμε 4 βαθμούς προσευχής:

1. Προσευχή που ζητάει υλικά οφέλη και βοήθεια.
2. Προσευχή που ζητάει ιδιότητες και αρετές του χαρακτήρα.
3. Προσευχή για άλλους ή προσευχή μεσολάβησης.
4. Προσευχή για φώτιση και για θεία κατανόηση. *

1) Προσευχή, που ζητάει υλικά οφέλη και βοήθεια- για μένα κατ’ αρχάς δεν είναι καν προσευχή, αλλά ζητιανιά, παράκληση της χαμηλής ψυχής, προσκολλημένης στα γήινα αγαθά.
Είναι περισσότερο παζάρι και έμμεσο μήνυμα: Θεέ, για μένα προέχει όχι η άνευ όρων αγάπη μου προς Εσένα, αλλά το οικόπεδο, το σπίτι, οι τραπεζικές μου καταθέσεις, η κυριαρχία και ο έλεγχός μου στον άνθρωπο η ανθρώπους που «αγαπώ», η κοινωνική μου θέση, η προβολή μου, γενικά το βόλεμά μου στην γήινη ζωή, εν ολίγοις- ζήτηση καλλίτερων συνθηκών διαβίωσης, ανεξάρτητα από τις προσωπικές ποιότητες και αξίες που έχω , παράκαμψη του νόμου της πραγματικής αξιοκρατίας- τα θέλω Θεέ μου, ασχέτως αν τα αξίζω πραγματικά…
Εδώ στην Γη η όντως αξιοκρατία δύσκολα περπατάει, αν περπατάει γενικά…η αν έχει περπατήσει ποτέ…

2) Προσευχή, που ζητάει ιδιότητες και αρετές του χαρακτήρα- για μένα πάλι δεν είναι αληθινή προσευχή.
Είναι παράκληση βελτίωσης του ιδίου εαυτού από πνευματικής απόψεως, υπέρ προσωπικού όφελους, πάλι χωρίς τοποθέτηση της αγάπης προς τον Θεό σε πρώτη γραμμή και μάλιστα άνευ όρων.
Είναι η παράκληση απόκτησης ανωτερότητας έναντι των άλλων υπολοίπων χωρίς την υποχρεωτική ομολογία της αγάπης άνευ όρων προς τον Παντοκράτορα.
Είναι παράκληση απόκτησης πνευματικών όπλων για απόκτηση ελέγχου έναντι των υπολοίπων, που οδηγεί στην ΕΞ-ΟΥΣΙΑ, δηλαδή βάσει της Ελληνικής αντίληψης στην κατάσταση ΕΚΤΟΣ ΟΥΣΙΑΣ= ΣΤΗΝ ΜΗ ΑΓΑΠΗ.

3) Προσευχή για άλλους η προσευχή μεσολάβησης.
Εδώ ισχύουν αυτά, που έχω γράψει ανωτέρω περί του που επιτρέπεται η όχι να μεσολαβούμε, στα αρχικά ποστ του θέματος αυτού.
Δεν θέλω να επαναλαμβάνομαι, απλώς παραπέμπω πιο πάνω και όποιος θέλει και ενδιαφέρεται, μπορεί να το δει.

4) Προσευχή για φώτιση και για θεία κατανόηση- εδώ επιτέλους φτάσαμε στην αληθινή προσευχή!
Ποιος θα επιθυμήσει φώτιση και θεία κατανόηση?
Μόνο η όντως εξελιγμένη ανώτερη ψυχή, η ψυχή που πείσθηκε εν πράξει για τον αναπόφευκτο πόνο της προσκόλλησης στα γήινα αγαθά, ψυχή που συνειδητοποίησε, ότι το υπέρτατο αγαθό και η μεγαλύτερη ευτυχία -είναι μόνο ένα πράγμα – ΑΓΑΠΗ ΑΝΕΥ ΟΡΩΝ ΣΕ ΟΤΙΔΗΠΟΤΕ ΚΙ ΑΝ ΓΙΝΕΙ.

...Θα ήθελα να πω λίγα λόγια περί της προσευχής. ΠΡΟΣΕΥΧΗ στην Ελληνική πραγματική αντίληψη δεν είναι η ζήτηση τινός πράγματος, αγαθού κ.λ.π.
Είναι ΕΥΧΗ ΠΡΟΣ ΚΑΠΟΙΟΝ…ΠΡΟΣΕΥΧΗ.

Άλλο η ευχή και άλλο το παζάρι.

...Προσευχόμενοι προς τον Αγαπημένο, ευχόμαστε να τον αγαπάμε τόσο πολύ, όσο τίποτε άλλο στον κόσμο.
Να τον αγαπάμε πιο πολύ κι από τα παιδιά μας, πιο πολύ και από τους γονείς μας, πιο πολύ και από τον άνδρα η γυναίκα μας, πιο πολύ από την περιουσία μας, πιο πολύ και από τη μόρφωσή μας, πιο πολύ και από την κοινωνική θέση μας, πιο πολύ και από το κύρος μας, πιο πολύ και από τα ιδανικά μας, πιο πολύ και από την Πατρίδα μας, πιο πολύ από οτιδήποτε υπαρκτό στον κόσμο.
Διότι αυτό που έχουμε- Αυτός μας παραχώρησε, αυτό που δεν έχουμε- Αυτός δεν μας το δίνει και έχει τους λόγους Του, αυτό που θα μας δώσει- Αυτός αποφάσισε να μας το δώσει, πάλι διότι έχει τους λόγους Του.
Ούτε ένα χορταράκι δεν κινείται χωρίς την Βούλησιν Αυτού…
Όλα πέραν Αυτού- είναι δευτερεύοντα και μόνο δευτερεύοντα.
Αυτή είναι η αληθινή προσευχή.
Η μόνη προσευχή. Η άνευ όρων προσευχή.
Προσευχή μιας πραγματικά ανώτερης ψυχής.
Ψυχής, που αρχίζει να νιώθει το Θείον μέσα της.
Και αρχίζει να εκπέμπει αγάπη και μόνον αγάπη, διδασκόμενη από Τον Δημιουργό της, πλησιάζοντας Αυτόν, ο Οποίος της έπλασε κατ’ εικόνα και ομοίωσίν Του, την έπλασε από την απέραντη άνευ όρων Αγάπη Του…Προσευχή – είναι το μάθημα Θεού…μέσα στις αντίξοες γήινες συνθήκες.
Είναι όπως λέμε: « ιδού η Ρόδος- ιδού και το πήδημα»…

Ενδόμυχα συμφωνώ με τις απόψεις σου, φίλη nst.

Και σ' ευχαριστώ για την έξυπνη εικόνα, που έχεις βάλει σ' αυτό το θέμα.

Ο διάβολος( που κατ' εμέ είναι ανύπαρκτος- είναι στην ουσία το αλγεβρικό άθροισμα όλλων των φοβιών, ανησυχιών και των προκαταλήψεών μας απο τις προηγούμενες και την τωρινή ενσαρκώσεις)-μήπως είναι εκείνος ο αστυνομικός του Σύμπαντος?

Τον οποίον εμείς οι ίδιοι δημιουργήσαμε?

Κι αν τελικά υπάρχει Θεός- απο τον διάβολο μπορείς να περιμένεις τα πάντα...και Θεό ακόμη...

Ο άνθρωπος δεν είναι ανεξάρτητος απο τις τώρα επιλογές του ωστε να τα τοποθετούμε όλα στις προηγούμενες ζωές...

Έχεις δικαιο, φίλη nst

Πρέπει όμως να σημειωθεί, ότι λόγω του πιθανού βάρους του Καρμα- ο επιθυμών να λυτρωθεί πρέπει να κάνει πολύ σκληρή δουλειά.

Μια ανθρώπινη ζωή (80 χρόνια/η 30.000 μέρες περίπου όλο κι όλο)αρκεί

για τον κοινό άνθρωπο να πετάξει απο πάνω του το άγνωστο στον ίδιο παρελθόν των προηγούμενων ζωών, ίσως δεκάδων χιλιάδων ετών?

Να ξέρεις, θέλω πάρα πολύ να συμφωνήσω μαζί σου, όπως και με τις φίλες Γαλάζια σφαίρα και την λίλιθ.

Το κεντρικό μήνυμα που προκύπτει είναι σκληρή δουλειά λοιπόν και όποιος αντέξει...

Να είσαι παντα, παντού καλά...

Όμως υπάρχει ο μέγας αστυνομικός του Σύμπαντος, που λέγεται ΚΑΡΜΑ.

Αν έχεις ανοικτούς λογαριασμούς απο τις προηγούμενες ζωές- θα σε αναγκάσουν να τους εξοφλίσεις.

Μπορείς να απαλύνεις το κάρμα σου- δεν μπορεις να το καταργήσεις.

Ο μόνος τρόπος καταργήσεως- είναι η εξόφλησή του.

Αυτή είναι η πεποίθησή μου.

Γι' αυτό μου έκανε μεγάλη εντύπωση αυτός ο συγγραφέας, που μίλησε γι' αυτά τα πράγματα.

Η συζήτηση είναι πραγματική και έγινε τις μέρες μας- την περασμένη εβδομάδα.

Παρακολουθούσα στο τσατ εκεί χωρίς να λάβω μέρος με σκοπό να καταγράψω τις ιδέες αυτές.

ΠΕΡΙ ΤΗΣ ΣΥΜΒΑΤΟΤΗΤΑΣ Σ’ ΕΝΑ ΖΕΥΓΟΣ.

Πηγή:
http://www.torsunov.ru/

Παρακολούθησα στο ξένο Ιντερνέτ στο τσατ εξ αποστάσεως , χωρίς να συμμετέχω μια ενδιαφέρουσα συνομιλία, την οποία κατέγραψα με σκοπό να την παρουσιάσω εδώ, διότι πιστεύω, ότι έχει μεγάλο ενδιαφέρον για όλους.

Συνομιλούν με τον συγγραφέα – ερευνητή, ψυχολόγο και ειδικό της βεδικής γνώσης, δόκτορα Torsunov δυο γονείς, που ανησυχούν για το παιδί τους.

Ας ακούσουμε λοιπόν τι έχει ειπωθεί…

…ΠΑΤΕΡΑΣ : Που να βρεις σήμερα τα καλά παιδιά?

ΣΥΓΓΡΑΦΕΑΣ : Όποιος ψάχνει- πάντα βρίσκει, το βασικό είναι να καταλάβεις, τι ακριβώς ψάχνεις.

ΜΗΤΕΡΑ: Εάν η κόρη μας δεν θελήσει να πιστέψει στον Θεό και τις Ιερές Γραφές, τότε δηλαδή δεν θα έχει καλή μοίρα στην ζωή της?

ΣΥΓΓΡΑΦΕΑΣ: Υπάρχουν πολλές οργανώσεις, τάγματα και κινήματα, στις οποίες οι άνθρωποι προσπαθούν να βρουν κάτι το αμόλυντο και φωτεινό.
Κατά κανόνα, αυτοί αναζητούν τρόπους, πως πρέπει να φέρονται σωστά με τους ανθρώπους, πώς να διατηρούν την φυσική και την ψυχική υγεία τους.
Το βασικό είναι οι οργανώσεις αυτές να μην προπαγανδίζουν την διαφθορά και να καλλιεργούν την απλοχεριά και την μη βία.
Εάν το επίπεδο της συνείδησης στην κόρη σας δεν είναι αρκούντος υψηλό για να ασχοληθεί με τις πνευματικές πρακτικές, τότε αυτή θα αναγκαστεί να αναζητεί την ευτυχία της ανάμεσα σ’ αυτούς τους ανθρώπους.

ΜΗΤΕΡΑ: Τότε ας μην χάνουμε τον χρόνο και ας αρχίσουμε να ψάχνουμε το κατάλληλο παιδί και που θα τον αναζητήσουμε.

ΠΑΤΕΡΑΣ: Μη βιάζεσαι, αν υποθέσουμε, ότι βρήκαμε για την κόρη μας την κατάλληλη παρέα φίλων, τότε που είναι η εγγύηση, ότι ακριβώς εκεί αυτή θα βρει τον κατάλληλο άνθρωπο και θα είναι ευτυχισμένη?

ΣΥΓΓΡΑΦΕΑΣ: Απόλυτη εγγύηση βέβαια πουθενά δεν υπάρχει, τα πάντα εξαρτώνται από το κάρμα της κόρης σας.
Αλλά στην περίπτωση της καλής παρέας υπάρχει η μεγαλύτερη βεβαιότητα, ότι η ένωση με τον άνθρωπο από κει θα είναι πολύ πιο ποιοτική και θα συμβάλλει στην ταχύτερη επεξεργασία του κακού κάρμα.
Η συμβατότητα στο επίπεδο των ανωτέρων ψυχικών κέντρων από μόνη της ήδη είναι εγγύηση, ότι τα πάντα στο μέλλον θα πάνε καλά.
Εκτός αυτού, αν η κόρη σας βρει το ταίρι της στο περιβάλλον, όπου οι άνθρωποι αναζητούν την αλήθεια- θα έχει τελείως άλλης ποιότητας σχέσεις και παραδεχτείτε το- υπάρχουν οι παρέες και οι παρέες.

ΠΑΤΕΡΑΣ: Νομίζω, ότι μπορείς να βρεις τον καλό άνθρωπο όπου να’ ναι.

ΣΥΓΓΡΑΦΕΑΣ: Σας έχω πει, ότι υπάρχουν παρέες και παρέες.
Τον καλό άνθρωπο καλλίτερα να ψάχνεις ανάμεσα σε καλούς ανθρώπους. Καταλάβετέ το, ότι τα ανώτερα πνεύματα επίσης ενώνονται σε παρέες και για να βρεθείς σε μια τέτοια παρέα, πρέπει και συ να είσαι του ανάλογου επιπέδου.
Εάν ελπίζετε, ότι η κόρη σας θα βρει έναν καλό άνθρωπο σε μια κακή παρέα, τότε η σκέψη σας είναι λαθεμένη.
Βέβαια, μπορεί να συμβεί οι νεαροί , όταν ανταμωθούν σε ένα δυσμενές για την τελειοποίηση περιβάλλον , ξαφνικά ανακαλύπτουν, ότι η δική τους αντίληψη περί της ευτυχίας διαφέρει έντονα από αυτά, που βλέπουν γύρω τους.
Αυτό όμως γίνεται πάρα πολύ σπάνια.
Τις περισσότερες φορές με κείνους που θα κάτσεις- τέτοια πράγματα θα μάθεις.
Γι’ αυτό δεν αξίζει να υπολογίζεις να βρεις έναν ασυνήθιστο άνθρωπο σε μια συνηθισμένη παρέα.

ΜΗΤΕΡΑ: Με έχετε στεναχωρήσει τελείως.
Τώρα φοβάμαι πολύ για την κόρη μας.
Κι αν αυτή δεν θα ενδιαφέρεται για την τελειοποίηση?
Σε τέτοια περίπτωση θα είναι καταδικασμένη να αποτύχει?

ΣΥΓΓΡΑΦΕΑΣ: Νομίζω ότι έχετε την δυνατότητα να βοηθήσετε να παιδί σας να πάρει την σωστή οδό.
Σε πολλές καταστάσεις της ζωής μπορείς να υπερβείς το βαρύ κάρμα αν θαρραλέα και καρτερικά πορεύεσαι προς την ευτυχισμένη ζωή.
Αν εσείς δεν θέλετε να πορεύεστε μπροστά ενώ προσπαθείτε να λύσετε αυτό το δύσκολο πρόβλημα, τότε η κόρη σας εξ ολοκλήρου θα βρίσκεται υπό την εξουσία της μοίρας της.

ΠΑΤΕΡΑΣ: Θέλετε να μας πείτε, ότι αυτή θα είναι καταδικασμένη να έχει ένα κακό γάμο?

ΣΥΓΓΡΑΦΕΑΣ: Όχι, αντιθέτως, εγώ πιστεύω, ότι έχοντας τέτοιους καλούς γονείς όπως είσαστε εσείς- αυτή σταδιακά θα μπορέσει να γίνει ευτυχισμένη.

ΜΗΤΕΡΑ: Και γιατί όχι αμέσως? Γιατί σταδιακά?
Γιατί αυτή δεν πρέπει να γίνει ευτυχισμένη αμέσως? Δεν φτάνουν τα βάσανα μας? Πρέπει και το παιδί να καταδικάζεται σε τέτοια ζωή, όπως κάνουμε εμείς?

ΣΥΓΓΡΑΦΕΑΣ: Και γώ έτσι νομίζω. Πρέπει να δουλέψετε πολύ και τότε η μοίρα θα γίνει ευνοϊκή για σας και τότε θα έχετε αρκετή αρετή να βρείτε στην κόρη σας έναν πανάξιο σύζυγο.

ΠΑΤΕΡΑΣ: Τι σχέση έχουμε εγώ και η γυναίκα μου? Τι δουλειά έχει η αρετή μας? Όταν παντρεύεται η κόρη μας- τι δουλειά έχει αυτό με το κάρμα το δικό μου και της γυναίκας μου?
ΣΥΓΓΡΑΦΕΑΣ: Μα έτσι όπως εσείς το παρουσιάζετε το θέμα, προκύπτει , ότι αν η κόρη σας θα έχει κακό κάρμα- εσείς δεν θα υποφέρετε καθόλου?

ΠΑΤΕΡΑΣ: Θα υποφέρω και γι’ αυτήν και για την γυναίκα μου, μόνο που είναι άγνωστο ποιος θα υποφέρει για μένα.

ΜΗΤΕΡΑ: Σταμάτα να μου παριστάνεις τον βασανισμένο. Ζεις σε σπίτι, που σε φροντίζουν, σε ταΐζουν- τι σου λείπει? Βλέπετε, δεν θέλει να υποφέρει για την κόρη του. Αγαπάς μόνο τον εαυτό σου, χρυσέ μου!

ΠΑΤΕΡΑΣ: Χτυπάνε συνήθως εκεί, που πονάει περισσότερο και η γυναίκα έχει το ταλέντο να χτυπάει ακριβώς εκεί.
Κατάλαβέ το- θέλω να μελετήσω αυτό το δύσκολο θέμα.
Θα ήταν καλλίτερο να κάθομαι και να μην ρωτάω τίποτε?

ΜΗΤΕΡΑ: Είσαι απότομος και μιλάς άσχημα μαζί μου και δεν ντρέπεσαι.
Ευχαριστώ για την σύγκριση και τώρα θα την θυμάμαι πολύ συχνά.

ΠΑΤΕΡΑΣ: Αφού με ξέρεις, ότι είμαι τελείως άκακος άνθρωπος, απλά από την στεναχώρια μου μπορώ να πω πέντε κουβέντες παραπάνω και δεν χρειάζεται να δίνεις έκταση στο θέμα αυτό.

ΣΥΓΓΡΑΦΕΑΣ: Η κατάσταση οξύνεται, αλλά πράγματι, είναι δύσκολα κατανοητό- για ποιο λόγο ένας άνθρωπος πρέπει να υποφέρει για τα προβλήματα των άλλων ανθρώπων, που είναι γύρω του?
Αλλά σ’ αυτόν τον κόσμο τα πάντα έχουν ποιηθεί διαφορετικά, απ΄ όσο μας φαίνεται με την πρώτη ματιά.
Στην πραγματικότητα οι οικείοι μας άνθρωποι είναι οι επίσημοι εκπρόσωποι της μοίρας μας.
Αυτοί μοιραία μας επιβραβεύουν για τις καλές μας πράξεις και μας τιμωρούν για τις κακές- γι’ αυτό και αναγκαζόμαστε να υποφέρουμε όταν ερχόμαστε σε επαφή με τους οικείους μας.
Γι’ αυτό, όταν δουλεύετε με τον εαυτό σας, εσείς μπορείτε να απαλλαγείτε από την πιθανή τιμωρία, που μπορεί να προκύψει από την ανεπιθύμητη ένωση της κόρης σας με άλλον άνθρωπο.

ΜΗΤΕΡΑ: Άρα ο κακός γάμος της κόρης μας μπορεί να γίνει τρόπος πληρωμής του άσχημου κάρμα μου και του συζύγου μου?
Μα γιατί όλα έτσι έχουν ποιηθεί? Εγώ να πληρώσω το δικό μου άσχημο κάρμα, γιατί να εμπλέκονται τα τελείως αθώα παιδιά?
Πως θα είμαι ευτυχισμένη εγώ, έχοντας αυτήν την κατάσταση?

ΣΥΓΓΡΑΦΕΑΣ: Και οι δυο σας δεν με καταλάβατε σωστά. Η κόρη σας στην οικογενειακή της ζωή που θα κάνει- θα πληρώσει το δικό της κάρμα, ενώ εσείς, βλέποντας την ζωή της, μ’ αυτόν τον τρόπο θα πληρώνετε το δικό σας κάρμα.
Έτσι οι πάντες πληρώνουν μόνον το δικό τους κάρμα και αν ο καθένας καταλαβαίνει τι πράγματι συμβαίνει- κανείς δεν θα θυμώνει.

ΜΗΤΕΡΑ: Συνεπώς, αν ασχοληθώ με την προσωπική μου τελειοποίηση – η κόρη μου θα απαλλαγεί από το άσχημο οικογενειακό κάρμα?
ΣΥΓΓΡΑΦΕΑΣ: Όχι. Αυτό σημαίνει, ότι και να έχει η κόρη σας δυσκολίες, εσείς θα τις αντιλαμβάνεστε σωστά και δημιουργικά.
Έτσι, δουλεύοντας με τον εαυτόν σας, θα είσαστε ψηλά και έχοντας τον σωστό τρόπο σκέψης – θα έχετε την πραγματική δυνατότητα να βοηθήσετε το παιδί σας και το παιδί σας θα σας ευγνωμονεί.
Αλλά η ικανότητα να βοηθάς τους οικείους σου- είναι ολόκληρη επιστήμη.
Για να επικοινωνείτε σωστά με την κόρη σας και τον μελλοντικό γαμπρό της- πρέπει να δημιουργήσετε τις σωστές σχέσεις.
Και αυτό είναι δυνατόν μόνο στην περίπτωση αν εσείς θα ενδιαφέρεστε να βελτιώσετε τον χαρακτήρα σας και θα ασχοληθείτε με την πνευματική σας ανάπτυξη.

ΜΗΤΕΡΑ: Και με ποιόν τρόπο η σωστή μου συμπεριφορά μπορεί να έχει αποτέλεσμα στην οικογενειακή ζωή του παιδιού μου?

ΣΥΓΓΡΑΦΕΑΣ: Η σωστή σας συμπεριφορά θα δώσει ένα σημαντικότατο καρπό στις σχέσεις σας μαζί της.
Ως αποτέλεσμα της σωστής συμπεριφοράς σας στα προβλήματα της κόρης σας, σταδιακά η κόρη σας θα μάθει να ακούει προσεκτικά τις συμβουλές σας.
Μετά, ακολουθώντας τις σωστές συμβουλές σας αυτή θα έχει την δυνατότητα να αλλάξει την ζωή της προς το καλλίτερο.
Από την άλλη, αν εσείς δεν δουλέψετε με τον εαυτόν σας, τότε τα προβλήματά της θα σας προκαλούν τον εκνευρισμό και την οργή.
Αυτή θα είναι η αιτία της διένεξης στις σχέσεις με την κόρη σας και τον άνδρα της. Έτσι, αν δεν τελειοποιείτε τον εαυτόν σας δια της μοίρας της, εσείς θα αρχίσετε να πληρώνετε το δικό σας άσχημο κάρμα.

ΜΗΤΕΡΑ: Ποια πρέπει να είναι η σωστή συμπεριφορά μου στην μελλοντική οικογένεια της κόρης μου?

ΣΥΓΓΡΑΦΕΑΣ: Με δυο λόγια πρέπει να καταλάβετε, ότι η κόρη σας, από την στιγμή, που παντρευτεί, παύει πια να είναι δική σας και γίνεται του ανδρός της.
Μόλις συνειδητοποιήσετε αυτό, θα μπορέσετε να φέρεστε σωστά , δηλαδή με φροντίδα και σεβασμό και προς αυτήν και προς τον άνδρα της.

ΜΗΤΕΡΑ: Κοίτα που φτάσαμε… Να την μεγαλώνεις τόσα χρόνια, να κάνεις τον άθλο της τελειοποίησης- και όλα αυτά για το χατίρι της κόρης σου και στο τέλος πρέπει να παραιτηθείς και από το δικαίωμα της μητέρας.
Πόσο μπερδεμένα και ακατανόητα είναι όλα αυτά.

ΣΥΓΓΡΑΦΕΑΣ: Δεν παραιτήστε από το δικαίωμα της μητέρας.
Απλά, όταν η κόρη σας παντρευτεί, εσείς θα υποχρεωθείτε να κτίζετε τις σχέσεις σας όχι προσωπικά μ’ αυτήν, αλλά με την οικογένειά της πια στο σύνολο.
Εάν εσείς δεν καταλάβετε αυτό, τότε θα αρχίσουν τα προβλήματα μεταξύ της οικογένειας της κόρης σας και της δικής σας οικογένειας.
Ως συμπέρασμα πρέπει να καταλάβετε, ότι η δημιουργία της οικογένειας μοιάζει με τις εξετάσεις, πριν συνάψει τον γάμο, ο άνθρωπος πρέπει να μελετήσει πολύ καλά πολλά θέματα και να δουλέψει πολύ καλά με τον εαυτόν του.
Ο πιο γρήγορος τρόπος να αλλάξεις τον εαυτόν σου- είναι να ασχοληθείς με τις πνευματικές πρακτικές.
Αλλά ούτε και στην περίπτωση αυτή δεν πρέπει να υπολογίζουμε, ότι η μελλοντική οικογενειακή ζωή θα είναι απόλυτα χαρούμενη.
Είναι πολύ δύσκολο σε μικρό χρονικό διάστημα της νιότης σου να φτάσεις στην πνευματική τελειοποίηση και να υπερβείς το άσχημο οικογενειακό σου κάρμα.
Στην επιλογή του συντρόφου της ζωής δεν πρέπει να αγνοείς τις συμβουλές των ενάρετων γονέων σου.
Όταν διαλέγεις τον σύντροφό σου, είναι πολύ δύσκολο να καταλάβεις, αν αυτός είναι καλός η κακός.
Πολύ συχνά οι νέοι ερωτευμένοι τυφλώνονται από το πάθος του έρωτα και θεωρούν εκ των υστέρων ο ένας τον άλλον πολύ καλό.
Όμως, οι ενάρετοι και έμπειροι γονείς, που είναι στην άκρη, είναι ικανοί να καταλάβουν ποιος είναι ποιος.
Η όντως γνώση της αρετής, εάν χρησιμοποιηθεί στην δημιουργία της οικογένειας, αναπόφευκτα εξουδετερώνει τα βάσανα και τον πόνο.
Γι’ αυτό πριν τον γάμο, καλό είναι να μελετηθούν προσεκτικά όλα τα θέματα των Βεδών.
Ο κάθε άνθρωπος οφείλει να ξέρει πως και που θα βρει αυτός τον οικείο του άνθρωπο, ποιος πάνω-κάτω πρέπει να είναι αυτός, πως πρέπει να κτιστούν οι σχέσεις μαζί του, πως πρέπει να κτιστούν οι σχέσεις με τους συγγενείς του, πως πρέπει να αναπτύσσεις και να εμβαθύνεις τις σχέσεις.
Εάν ο άνθρωπος δεν μελετήσει σοβαρά όλα αυτά τα θέματα, τότε αυτός δεν μπορεί να ελπίζει στην μελλοντική οικογενειακή ζωή χωρίς βάσανα και σοβαρά προβλήματα.

Ένας λαός, που ΒΛΕΠΕΙ και ΑΝΕΧΕΤΑΙ τις ανισότητες, τις αδηκίες, τις βρωμιές- σημαίνει ότι εσώψυχα ΕΙΝΑΙ βρώμικος ακόμη στην ψυχή.

Δείτε μόνοι σας το ποσοστό αγάπης του λαού στην παρούσα φάση και αποφασίστε- θα γίνει κάτι μ' αυτόν της προκοπής?

Αν δεν καθαρίσει απο μέσα η ψυχή- και χίλια καλά να πεις και δυο χιλιάδες καλά να κάνεις- θα σε βγάλουν άχρηστο οι άχρηστοι.

Τα καλλίτερα μυαλά και πνεύματα της Ελλάδας απο αρχαιότητας μέχρι την σύγχρονη εποχή- κινηγήθηκαν και εξοντώθηκαν απο την ίδια την Ελλάδα.

Δεν το λέω εγώ αυτό- το λέει η ίδια η Ιστορία.

Ας ευχηθούμε όλοι μας ( και τι άλλο μας έμεινε?)- ο κύκλος της ελληνικής κατάπτωσης να ολοκληρωθεί για να ξεκινήσει πάλι η ανοδική πορεία.

Μετά απο τον πάτο- πιο κάτω δεν πάει- αναγκαστικά θα πας προς τα επάνω, διότι η ζωή κινείται.

Όσο χειρότερα- τόσο καλλίτερα, διότι τόσο πιο επώδυνα θα τσούξει και τόσο πιο γρήγορα θα αρχίσει η αναγέννηση.

εξέφρασε εδώ στην βαθύτερη ουσία κομμουνιστικά ιδανικά, τα οποία για γίνουν πράξη- πρέπει να προηγηθεί η μεγάλη εξέλιξη της ψυχής προς την κατεύθυνση της Αγάπης.

Ακόμη είμαστε τόσο πίσω, απο απόψεως ποιότητας αισθημάτων προς αλλήλους, που ... φοβάμαι είναι ανέφικτο προς το παρόν.

Άλλοστε γι' αυτόν τον λόγο κατέρευσε το μεγαλύτερο πείραμα στην ιστορία της ανθρωπότητας- η απόπειρα δημιουργίας κομμουνιστικής κοινωνίας στον 20 αιώνα μ.Χ. στην πρώην ΕΣΣΔ.

Η βρωμιά της ψυχής, δηλαδή η μειωμένη ποσότητα της Αγάπης μέσα στην ψυχή δεν επέτρεψε αυτήν την δημιουργία.

Όπως και να είναι τα πράγματα- προσωπικά συντάσσομαι με μεγάλη συμπάθεια με τον φίλο A. Kircher

Η σοφία των Δελφών διαμορφώνει πνεύμα, που θα σταματίσει την μόλυνση και του περιβάλλοντος μα προπαντός και της ψυχής.

Δεν χρειάζεται η φιλοσοφία των Ινδιάνων, όταν η πατρώα έδωσε τις απαντήσεις της στα πάντα.

Απ' έξω θα πάρω κάτι, που δεν έχω ο ίδιος.

Π.χ. εμείς εισάγουμε στην χώρα μας σχεδόν τα πάντα εις ότι αφορά τα υλικά αγαθά, διότι σχεδόν δεν έχουμε τίποτε.

Στο υλικό επίπεδο είμαστε γύφτοι πολυτετελέιας και υποτέλειας, οι οποίοι στην περίπτωση αποκλεισμού η πολέμου θα γίνουμε χειρότεροι των άλλων, που αποκαλούμε αφ' υψηλού γύφτοι- εδώ μπορεί κανείς να ξεκαρδιστεί στα γέλια με την δήθεν .... του Νεοέλληνα.

Οι αρχαίοι υμών πρόγονοι ήλθαν , είδαν και απήλθαν.

Και των άλλων αρχαίοι αυτών πρόγονοι ήλθαν και απήλθαν- αλλά η δεν τους άφησαν τίποτε η οι απογόνοι αναπλήρωσαν το κενό διδασκόμενοι και εργαζόμενοι.

Οι δικοί μας με τέτοια πλούσια κληρονομιά τι έπραξαν?

Το άμα λάχει να' ούμ?

Σπουδαία πρόοδος και επίτευγμα...

Φίλε μου, συγνώμη, αλλά έγραψες:

quote:

---

" Οι αρχαίοι υμών πρόγονοι..."

---

ΟΤΙ ΑΡΝΕΙΤΑΙ ΝΑ ΔΕΧΤΕΙ Η ΨΥΧΗ- Ο ΝΟΥΣ ΑΡΝΕΙΤΑΙ ΝΑ ΚΑΤΑΛΑΒΕΙ

Αν ο νους σου πήγε στην Νυρεμβέργη- ο δικός μου πήγε τελείως αλλού- στην Ελλάδα.

Πάλι αρχίσαμε τις παρεξηγήσεις επί των παρεξηγήσεων...

Ειλικρινά βαρέθηκα να συζητώ για κάτι, το οποίο δεν είναι κατανοητό.

Είναι τρομερό πράγματι να λες κάτι άλλο και να σου το βγάζουν τελείως άλλο...

Ιδού μια αρνητική πανύσχυρη Ελληνική παράδοση, πλουσιότατη θα έλεγα...

Αγαπώ την πατρίδα μου σημαίνει πρωτίστως αγαπώ τους κατοίκους της.

Θα μιλήσουμε σε λίγο και για τους κατοίκους της...

Βλέπω άνεργους νέους που έχουν τελειώσει κάποιο ΑΕΙ, βλέπω καθαρίστριες να δουλεύουν στον ιδιωτικό τομέα για 200 ευρώ και άλλους σε σουπερμάρκετ για 300, ενώ ταυτόχρονα κάποιοι άλλοι κάνουν διακοπές στην Ταϊλάνδη με το μισθό των 1500 να τρέχει για 7 μήνες εργασία το χρόνο (και ζητάνε κι επιπλέον αυξήσεις).
Βλέπω λαμόγια να τα παίρνουν.
Βλέπω τους υδροφόρους ορίζοντες και τις θάλασσες να μολύνονται από την βιομηχανική δράση, ενώ κανένας δε βγαίνει από το γραφείο του να ελέγξει.
Βλέπω άθλια δημόσια έργα.
Βλέπω άλλα τόσα.

Και γω βλέπω τους άνεργους νέους, τις καθαρίστριες και τους υπαλλήλους μετά από την δουλεία της ημέρας να τρέχουν στην τηλεόραση και να ρουφάνε με δίψα τα "νέα του τόπου" για το αίσχος του οποίου είναι υπεύθυνοι οι ίδιοι!!!

Να κάθονται μαγεμένοι να παρακολουθούν "ειδήσεις" ορισμένων καναλιών για το ποιός θα παντρευτεί και ποιός θα χωρίσει και τα υπόλοιπα τραλαλά ...

Το τι παντελόνι φόρεσε ο τάδε μίστερ, και η δείνα μαντάμ...

Που ντερλίκωσαν και που έβγαλαν τα μάτια τους, που έκαναν νάνι, και που απόλαυσαν τις διακοπές τους...

Να ακούν τις συνεντεύξεις τους με θέματα ΠΟΥ ΔΕΝ ΤΟΥΣ ΑΦΟΡΟΥΝ αλλά ΤΟΥΣ ΑΠΟΒΛΑΚΩΝΟΥΝ, να κοιτάνε πως προβάλλονται τα γεννητούρια και τα βαφτίσια των "επωνύμων", να ακούν πως έκανε το μωρό του ινδάλματος της μίας ώρας η ενός μηνός , λες και μόνο αυτοί γεννάνε παιδιά...

Να σου γεμίζουν τις οθόνες με τα πισινά μυξιάρικων άγνωστων μέχρι χθες κοπελιών και να κάθονται οι ηλίθιοι να χαζεύουν και να ξεχνάν την μιζέρια τους...

Να προβάλλονται στις οθόνες οι σπιταρόνες τους, οι πισίνες τους, τα γλέντια τους και τα "κατορθώματά τους", τα σκάνδαλά τους...

Τι δουλειά έχει ο ηλίθιος λαουτζίκος με τα καθημερινά του βάσανα μ' αυτούς???

Αμ δεν αντιδρά, δεν ξεσηκώνεται, δεν απαιτεί!

Διότι ονειρεύεται στο βάθος της ψυχής του να βρίσκεται εκεί στην θέση τους!

Είναι άξιος της μοίρας του!!!

Έκατσες έστω μια φορά να δεις και να καταγράψεις τα περισσότερα προβάλλοντα θέματα ?

Θέματα, που καμιά σχέση δεν έχουν με την ΑΛΗΘΙΝΗ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ ΕΛΛΑΔΑ ΤΟΥ ΜΟΧΘΟΥ ΚΑΙ ΤΗΣ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑΣ, ΜΕ ΤΗΝ ΑΛΗΘΙΝΗ ΕΛΛΑΔΑ ΤΟΥ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ, ΑΠ' ΤΗΝ ΟΠΟΙΑ ΖΟΥΝ ΟΛΟΙ ΟΙ ΥΠΟΛΟΙΠΟΙ!

Η ΑΛΗΘΙΝΗ ΕΛΛΑΔΑ ΤΗΣ ΟΜΟΡΦΙΑΣ- ΣΤΟ ΥΠΟΓΕΙΟ!

Αηδία και αίσχος προβάλλεται- και αυτή την αηδία την ρουφάνε σαν διψασμένοι αυτοί, τους οποίους εσύ λυπάσαι.

Πράγματι, για λύπη είναι...

Πράγματι ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΠΕΡΑΣΟΥΝ ΑΠΟ ΤΗΝ ΒΑΡΙΑ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗ ΤΑΠΕΙΝΩΣΗ ΓΙΑ ΝΑ ΑΝΑΡΡΩΣΟΥΝ.

Προσωπικά έχω καταργήσει την τηλεόραση ουσιαστικά.

Αφήνω τα παιδιά να δουν μόνον τα ωραία επιστημονικά ντοκυμαντέρ, κάτι, που θα εμπλουτίσει τον ψυχικό τους κόσμο.

Και κάνω κάτι για να αλλάξω τα πράγματα.

Και τι κάνεις φίλε μου για να αλλάξουν τα πράγματα?

Και τι κάνω εγώ?

Κανένας μας δεν κάνει απολύτως τίποτε. Μόνο μπλά-μπλά είμαστε!

Αυτή είναι η έννοια της αγνής και άδολης αγάπης για την πατρίδα την οποία εγώ έχω - και την οποία παρεπιπτόντως, πριν απ' όλους, οι πολιτικοί ΟΦΕΙΛΟΥΝ να έχουν.

Σε παρακαλώ πολύ- αν πράγματι αγαπούσαμε την Πατρίδα όλοι μας- θα είχαμε κάνει τελείως άλλα πράγματα...
Και ως προς τους πολιτικούς- αυτοί είναι ο καθρέφτης της ψυχής μας, εμείς τους ψηφίσαμε, εμείς τους πήγαμε εκεί, που βρίσκονται τώρα.

Κάθε λαός αξίζει της κυβέρνησής του.

Ας μην αιθεροβατούμε άλλο.

Αυτό λέω και γω φίλε μου... ας μην αιθεροβατούμε άλλο!!!

Σε πείραξε η προσφώνηση τουρκόβλαχοι, που έχω κάποιες φορές χρησιμοποιήσει.
Ε, το ξαναλέω- τουρκόβλαχοι καταντήσαμε!

Δεν ξέρω αν συμφωνείς με τις απόψεις μου.

ΕΙΔΕΣ ΠΟΥ ΣΥΜΦΩΝΩ ΚΑΙ ΠΟΥ ΔΙΑΦΩΝΩ.

ΚΑΙ ΠΑΛΙ ΤΟ ΛΕΩ - ΜΑΚΡΙΑ ΑΠΟ ΤΙΣ ΠΑΡΕΡΜΗΝΕΙΕΣ ΚΑΙ ΠΑΡΕΞΗΓΗΣΕΙΣ ΤΟ ΙΔΙΟ ΠΡΑΓΜΑ : ΣΗΚΩ ΕΠΑΝΩ ΕΛΛΗΝΙΔΑ ΨΥΧΗ!!!

ΣΥΝΕΛΘΕ, ΕΛΛΗΝΙΔΑ ΨΥΧΗ!!!

Ελπίζω να μην ξανακουστεί το περί Νυρεμβέργης...

Ελπίζω να ακουστεί ΚΆΤΙ το περί Δελφών, φωτός Ελληνικού...που είναι στα πόδια μας και μπροστά στο οποίο επιμελώς και με περίεργο φανατισμό εμείς κλείσαμε τα μάτια μας...

Απλά, πρέπει να αγαπήσουμε πραγματικά τον πολιτισμό μας και ΜΟΝΟΙ ΜΑΣ ο καθένας στο σπίτι του να κάνει κάτι.

Αλλιώς θα περιμένουμε απο τους άλλους πολύ, πάρα- πάρα πολύ, ως του Αγίου Ποτέ...

Η δεν κατάλαβαν, η δεν θέλησαν να καταλάβουν για δικούς τους λόγους.

Μου κάνει εντύπωση, ότι αποφεύγεται συστηματικά απο ορισμένους η τοποθέτηση επί της ουσίας του θέματος.

Αν διαβαστεί το αρχικό κείμενο με το πνεύμα που γίνεται η προσέγγυση και τα επόμενα, όπου εξηγείται η διαδοχική αρρώστια της Ελλάδος πρώτα απο το Πνεύμα και σήμερα απο την Ύλη - το ΣΗΚΩ ΕΠΑΝΩ ΕΛΛΗΝΙΔΑ ΨΥΧΗ θα γίνει κατανοητό και θα μιλήσει στην καρδιά του Έλληνα.

Τέλος, θα ήθελα να υπενθυμίσω σε ορισμένους "διεθνιστάς" απο την ανάποδη και ουδεμία σχέση έχοντες με τον πανανθρώπινο διεθνισμό τα λόγια του Μεγίστου Σωκράτη:

ΜΗΤΡΟΣ ΤΕ ΚΑΙ ΠΑΤΡΟΣ ΤΕ ΚΑΙ ΑΠΑΝΤΩΝ ΤΩΝ ΠΡΟΓΟΝΩΝ ΤΙΜΙΩΤΕΡΑ ΚΑΙ ΦΙΛΩΤΕΡΑ ΕΣΤΙΝ Η ΠΑΤΡΙΣ

Η Πατρίδα είναι μικρογραφία του Όλου.

Είναι το μερικό μέσα στο Σύνολο.

Για να αγαπήσει κανείς σωστά και πραγματικά και όχι στα ευχολόγια το Όλο- πρέπει προηγουμένως να αγαπήσεις σωστά και πραγματικά και όχι στα ευχολόγια την Πατρίδα- την μικρογραφία του Όλου.

Περί εθνικισμών - είναι αυθαίρετες σκέτες επινοήσεις και ουδέν άλλον τι.

O tempores, o mores...

Ξεχάσαμε την Αγάπη- η οποία γεννά ΚΑΙ ΤΟ ΠΝΕΥΜΑ.

Σήμερα, εμείς οι Έλληνες, απο αντίδραση αγγιστρωθήκαμε θανάσιμα στην Ύλη και το πληρώνουμε πολύ ακριβά με την πνευματική μας πενία.

Στο παρελθόν αρρωστήσαμε απο το πνεύμα, στο παρόν αρρωσταίνουμε απο την ύλη.

Περνούμε τα δύο άκρα επώδυνα .

Μόλις η αρρώστιά μας ολοκληρώσει τον κύκλο της ( συλλογή απαιτούμενων πληροφοριών για το εν πράξει ΠΑΝ ΜΕΤΡΟΝ ΑΡΙΣΤΟΝ)- το ΚΟΙΝΟ ΟΛΩΝ ΜΑΣ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΥΠΟΣΥΝΕΙΔΗΤΟ θα ξαναορθωθεί.

Διότι την απαιτούμενη πληροφορία την κουβαλάμε όλοι μας μέσα μας.

Όπως είπε ο ποιητής μας Κωστής Παλαμάς:

quote:

---

Η αρχαίγονη ψυχή ζει μέσα μας αθέλητα κρυμένη...

---

Την Ελλάδα την κυβερνούν κάθε άλλο, παρά ηλίθιοι.
Άλλο θέμα είναι, ότι η συμπεριφορά των πολιτικών της κατά την γνώμη μας είναι παράλογη.
Για μας η λογική συμπεριφορά είναι να δουλεύουν οι πολιτικοί για το καλό του λαού και του κράτους.
Όταν βλέπουμε τα μέτρα, που οδηγούν στην πτώχευση του λαού και στην αποδυνάμωση του κράτους- αυτό εμείς θεωρούμε ηλιθιότητα.
Μην ξεχνάμε το γεγονός, ότι ο κάθε υπάλληλος πριν απ’ όλα επιθυμεί να δουλέψει για τον εαυτόν του και μετά μόνο για το κράτος και το λαό.
Η αιτία βρίσκεται στην απουσία της αντίστροφης σχέσης.
Εάν σ’ έναν άνθρωπο επιτραπεί να κάνει ότι θέλει χωρίς την ουσιαστική τιμωρία, τότε αυτός ο άνθρωπος και λογικός να είναι εκ φύσεώς του- θα φέρεται παράλογα.

Πρέπει να καταλάβουμε όλοι μας ως Έλληνες το γεγονός, ότι η χώρα μας ζει μέσα σε μια κοσμοαντίληψη, όπου λείπει η αντίστροφη σχέση.

Από την αρχαιότητα οι φιλόσοφοι επεξεργάζονταν τα σχέδια της κοινωνίας, στην οποία δεν θα υπήρχε η ανάγκη του εξαναγκασμού, όπου ο καθένας έπραττε το καθήκον του εθελοντικά.
Ακριβώς αυτή είναι η κοινωνία , όπου λείπει η αντίστροφη σχέση.

Με έχουν μαστιγώσει 10 φορές και 10 φορές εγώ σηκώθηκα και περπάτησα.
Την 11 φορά εγώ θα σηκωθώ μόνος μου και θα περπατήσω, χωρίς να περιμένω το μαστίγιο.
Με άλλα λόγια εγώ ο ίδιος νοητικά μαστίγωσα τον εαυτόν μου και περπάτησα.
Πνευματικά έρχομαι σ’ επαφή με την πραγματικότητα , δέχομαι νοητικά το τραύμα και κινούμαι ενεργά.
Και όσο ταχύτερα είμαι έτοιμος να βασανίζομαι πνευματικά και όχι σωματικά- τόσο γρηγορότερα η υποχρεωτική ανάπτυξη θα γίνει σε μένα εθελοντική.

Η συνείδηση του ανθρώπου είναι περιορισμένη.
Γι’ αυτό η πλήρης συνειδητότητα θεωρητικά είναι αδύνατη.
Ο εξαναγκασμός- είναι η αντίστροφη σχέση.
Ο άνθρωπος διαφέρει από το ζώο στο γεγονός, ότι αυτός αντιδρά στον εξαναγκασμό πολύ νωρίτερα.

Τα όνειρα για την ιδανική κοινωνία και για τον απόλυτα συνειδητό άνθρωπο- στην ουσία είναι η εξιδανίκευση =αποθέωση του ανθρώπινου, που οδηγεί στα αίσχη πνευματικά και υλικά.
Και η επιθυμία κατάργησης του κράτους ως μηχανής της βίας- θα οδηγήσει σε ακόμη μεγαλύτερα αίσχη και ακόμη μεγαλύτερη βία.

Σε ένα μικρό κράτος, όπως η Ελλάδα, είναι ευκολότερο να δημιουργηθεί η αντίστροφη σχέση.
Στην ουσία η εξουσία εδώ είναι ανεξέλεγκτη.
Πως και που ξοδεύονται τα χρήματα- εκ θαύματος κανείς ποτέ δεν ξέρει…
Ενώ για τα υπόλοιπα ξέρουν οι πάντες και για όλα έχουν γνώμη- από τις τιμές για την ντομάτα μέχρι τα διαστημικά ταξίδια και πως πρέπει να γίνονται αυτά.
Δεν υπάρχει Έλληνας, που κάτι να μην ξέρει…οι πάντες ξέρουν τα πάντα.

Το καθεστώς των προνομίων είναι ιερό και απαράβατο.
Οι βουλευτές και οι κυβερνήτες χαίρουν της ασυλίας.
Στην Ελλάδα η αντίστροφη σχέση υπάρχει μόνον υπό μορφήν των απεργιών και των διαδηλώσεων.

Τι είδους νόμοι πρέπει να υπάρχουν, ώστε η Ελλάδα ως κράτος όχι μόνο να επιβιώνει, αλλά να πορεύεται μπροστά?
Το κράτος δεν είναι ούτε ο Πρόεδρος, ούτε η Κυβέρνηση, ούτε η Βουλή.
Το κράτος δεν είναι ούτε ο Στρατός, ούτε η Αστυνομία.
Τα κράτος πριν απ’ όλα είναι ο κώδικας των νόμων και η ιδεολογία.
Εάν λείπουν αυτά τα δυο πράγματα- η αντίστροφη σχέση κυριολεκτικώς είναι αδύνατον να υπάρχει.

Όλοι μας έχουμε μια ισότητα έναντι του νόμου, εάν όμως ο νόμος είναι τυφλός και ανόητος, τότε είμαστε αναγκασμένοι να τηρούμε την φαινομενικότητα του νόμου.
Που οδηγεί αυτό – όλοι μας το ξέρουμε- στην ανομία.

Σήμερα στην Ελλάδα βλέπουμε κάθε τρεις και μία την κατάρρευση των οικονομικών και των ηθικών νόμων.
Το κράτος φέρεται σαν μητριά στον ίδιο το λαό του.
Μπορεί κανείς να πει, ότι έτσι φέρεται η εκάστοτε κυβέρνηση, εάν όμως οι πράξεις των κυβερνητών αντιφάσκουν στους νόμους του κράτους και μένουν ατιμώρητες- οι παρόμοιες πράξεις μπορεί να θεωρηθούν ως πράξεις πια του κράτους.
Στην εξουσία κάθε τρεις και μία βρίσκονται εναλλάξ διαφορετικοί άνθρωποι , η πολιτική παραμένει το ίδιο ανήθικη και χωρίς αρχές.

Το μεγάλο φιάσκο του χρηματιστηρίου με την μαζική ληστεία = άρμεγμα της λαϊκής ανόητης μάζας μπορούσε να είχε αποφευχθεί.
Όμως αυτό δεν έγινε στην δημοκρατική κατά τα άλλα Ελλάδα.
Γιατί δεν έγινε?
Διότι στην χώρα δεν λειτουργούν ούτε οι οικονομικοί, ούτε οι ηθικοί νόμοι.

Εάν οι νόμοι και η ηθική είναι κουτσουρεμένοι- τότε η φυσιολογική εξέλιξη της κοινωνίας είναι αδύνατη.
Είναι αναγκαίος ένας σαφής, σαφέστατος ορισμός, απ’ τον οποίον να γεννάται ένας νόμος.

Π.χ. ο υλικός ορισμός- είναι η υπεράσπιση και το απαράβατο της ιδιοκτησίας.
Πνευματικός ορισμός- είναι η υπεράσπιση και η ανάπτυξη της ηθικής, δηλαδή των πνευματικών βάσεων του ανθρώπου.

Τα Δυτικά κράτη πριν απ’ όλα ανέπτυσσαν και υπεράσπιζαν τις υλικές βάσεις.
Τα κράτη της Ανατολής προσανατολίζονταν περισσότερο τις πνευματικές βάσεις.
Η Ελλάδα από την ιδιοσυγκρασία της καλείται να πράξει την φυσική αποστολή της- να εξισορροπήσει αυτές τις δύο τάσεις σε ένα αρμονικό σύνολο.
Δυστυχώς αυτό δεν γίνεται.

Εάν ένα κράτος δεν διαθέτει μια κοσμοαντίληψη, ηθική, ιδεολογία- τότε τα οποιαδήποτε έστω θετικά οικονομικά και πολιτικά μέτρα θα φέρουν μόνον την μερική και προσωρινή βελτίωση.
Αυτό λέγεται πολιτικός κομπογιαννιτισμός.
Εγώ πάω παραπέρα και το αποκαλώ τουρκοβλάχικη νοοτροπία του άμα λάχει να’ ουμ…
Από αυτής της απόψεως η Ελλάδα είναι ένα ανίσχυρο κράτος.

Ο λαός έχασε την ουσιαστική πίστη του στο κράτος.
Από την άλλη όμως αυτός ο λαός έχει την κυβέρνηση που του αξίζει.

Όταν άρχισε η εποχή της Μεταπολίτευσης (1974), το μεγαλύτερο φρένο στην περαιτέρω εξέλιξη αποδείχτηκε να είναι ο χαμηλής ποιότητας ανθρώπινος παράγοντας.
Τα προβλήματα της μεταπολιτευτικής Ελλάδας δεν έχουν σχέση ούτε με την οικονομία, ούτε με την πολιτική, αλλά με την κληρονομιά του παρελθόντος, με την κοσμοαντίληψή της- η Ελλάδα πάντα προσεύχονταν στα ιδανικά, στην ηθική, στην ιδεολογία σε τέτοιο βαθμό, που τα πνευματικά επιτεύγματά της δια της προσκόλλησης την οδήγησαν σε πολλές περιπέτειες και ταπεινώσεις.

Η Ελλάδα αποθέωσε το ανθρώπινο , τοποθέτησε τον άνθρωπο στην θέση του Θεού, υποσυνείδητα τοποθέτησε την Θεϊκή Αγάπη σε δεύτερη μοίρα- και ταπεινώθηκε ακριβώς στο αντικείμενο της προσκόλλησής της.
Η επικρατούσα τουρκοβλάχικη νοοτροπία, ουδεμία σχέση έχουσα με την παλιά Ελληνική νοοτροπία αποτελεί υποσυνείδητη πράξη αποκόλλησης και εξισορρόπησης του ίδιου του λαού για λόγους επιβίωσης του.

Το ελληνικό κράτος φέρεται πολλές φορές ανήθικα, επαναφέροντας στην τάξη τις ψυχές των πολιτών του.
Κατ’ εμέ πολύ καλά κάνει .
Ο κάθε λαός επιλέγει τους κυβερνήτες – θεραπευτές του.

Ακριβώς γι’ αυτούς τους λόγους ο Ελληνικός λαός κατά περιόδους βίωνε την οικονομική και πνευματική κατάρρευση.

Στο εγγύς παρελθόν η Ελλάδα ακόμη προσεύχονταν στην Μεγάλη Ιδέα.
Αυτό την οδήγησε στην πνευματική και ιδίως στην υλική κατάρρευση.

Μετά την Μεταπολίτευση η Ελλάδα άρχισε να προσεύχεται στα υλικά αγαθά .
Αυτό την οδήγησε στην πνευματική κατάρρευση του σήμερα.

Και όμως σε βραχύ ιστορικά χρονικό διάστημα, η Ελλάδα διάνυσε πορεία αιώνων της Δύσης και της Ανατολής άνευ προηγουμένου.

Σήμερα σιγά- σιγά σχηματίζεται στους Έλληνες επώδυνα η νέα κοσμοαντίληψη- το πάντρεμα της Δύσης και της Ανατολής, της ύλης και του πνεύματος.

Η Ελλάδα θα γίνει το παράδειγμα προς μίμηση κάποια μέρα.

Αυτή η διαδικασία θα ολοκληρωθεί κάπου στα τέλη του 21 αιώνα.

Τότε δεν θα μιλάμε μόνο για την επιβίωση της Ελλάδας, αλλά για την Νέα Άνθισή της.

Όλος ο πλανήτης θα ξαναμιλήσει για ένα Νέο Ελληνικό Θαύμα.

Υ.Γ.

Γνώρισα έναν Ρώσο φυσικομαθηματικό, πολύπλευρα μορφωμένο άνθρωπο.
Μου είπε μια μέρα:
- Ξέρεις την παλιά ρωσική παροιμία για τους Έλληνες?
- Όχι, δεν ξέρω.
- Να σου την πω λοιπόν : « Ο Έλληνας είναι το δεξί χέρι του Θεού»

Έμεινα κόκαλο από περηφάνια και συγκίνηση.

quote:

---

Υποταγή στην Ανάγκη- είναι εκβιασμός, δουλεία.
Υποταγή στην Αγάπη – είναι ελευθερία.

---

ΟΤΙ ΑΡΝΕΙΤΑΙ ΝΑ ΔΕΧΤΕΙ Η ΨΥΧΗ- Ο ΝΟΥΣ ΑΡΝΕΙΤΑΙ ΝΑ ΚΑΤΑΛΑΒΕΙ

quote:

---

Η ψυχή είναι ΜΙΑ ΚΑΙ ΜΟΝΑΔΙΚΗ... Είτε βρίσκεται μέσα στην κοινωνία, είτε μέσα στο «κοινωνίωμα» ! Ανάλογα με το επίπεδο εξέλιξής της δρα και... αντιδρά...
Στο σχήμα «κοινωνία – εαυτοί» η δράση και η αντίδραση είναι υγιής.
Στο σχήμα «κοινωνίωμα – εαυτώματα» η δράση και η αντίδραση είναι συνήθως παρορμητική και... αλόγιστη (μπορεί να περιέχει π.χ. στοιχεία θυμού, βίας, ζήλιας κ.λ.π.).

Θεωρώ, λοιπόν, τον παραλληλισμό σωστό και στις δύο περιπτώσεις. Ειδικά, στη δεύτερη περίπτωση μας είναι χρήσιμος για να διακρίνουμε το πόσο υγιές ή διαταραγμένο είναι το υποσυνείδητο ενός ανθρώπου, τα βιώματα και τις αρνητικές εμπειρίες που κουβαλάει, σύμφωνα με τη δράση και την αντίδρασή του στη σύγχρονη κοινωνία που ζούμε....

---

ΟΤΙ ΑΡΝΕΙΤΑΙ ΝΑ ΔΕΧΤΕΙ Η ΨΥΧΗ- Ο ΝΟΥΣ ΑΡΝΕΙΤΑΙ ΝΑ ΚΑΤΑΛΑΒΕΙ

Το υποσυνείδητο για μένα είναι το άθροισμα όλων των συνειδητών των προηγούμενων ζωών .
Το νυν συνειδητό – είναι εργαλείο του υποσυνειδήτου σήμερα που θα γίνει τμήμα του υποσυνείδητου αύριο.
Στο υποσυνείδητό μας φυλάσσεται ΟΛΗ η ιστορία μας .
Εκεί βρίσκονται οι πληροφορίες για τα περασμένα μαθήματά μας , αφομοιωμένα η μη .
Όταν κάτι πολύ επιτακτικά το απαιτεί το υποσυνείδητο – αυτό σημαίνει , ότι το μάθημα απαιτεί την αφομοίωσή του.
Το συνειδητό καλείται να δημιουργήσει τις καλλίτερες δυνατές συνθήκες για την αφομοίωση και πέρασμα του μαθήματος.
Το μάθημα πρέπει να αφομοιωθεί με τέτοιον τρόπο , ώστε να αναπτύξει το άτομο χωρίς να του προκαλέσει ζημιά .
Αυτά ως προς τις γενικές γραμμές .
Δεν πρέπει όμως να ξεχνάμε και τον παράγοντα του κάρμα .
Με άλλα λόγια : το κάρμα + η παρούσα συνείδηση θα οργανώσουν τον τρόπο της αφομοίωσης του χρωστούμενου για την πρόοδο και εξέλιξη ψυχής μαθήματος .

Προς φίλο lord of green :

quote:

---

*Οι επιθυμίες είναι πάντα κάτι μεταβαλλόμενο*

---

quote:

---

*Είμαστε πάντα σε θέση όμως να καταλάβουμε οτι το υποσυνείδητο μας επιτάσσει να πραγματοποιήσουμε κάποια επιθυμία μας?*

---