- Ας μιλήσουμε για την αφύπνιση... - .-= Η ΣΟΦΙΑ =-.
«… Στην αρχή απομακρύνετε από τον δρόμο σας το Εγώ σας. Τότε θα μείνει μόνο η συνείδηση. Και τώρα η συνείδηση ας γνωρίσει τον εαυτόν της. Διότι στην ουσία δεν έχει μείνει τίποτε άλλο να γνωρίσεις, ενώ η συνείδηση έχει την ιδιότητα να γνωρίζει τον εαυτόν της, είναι αυτό που λέμε αυτογνωσία.
Το πρόβλημα είναι στην αναζήτηση, διότι η κάθε αναζήτηση σε βγάζει προς τα έξω και σε απομακρύνει από τον εαυτόν σου.
Μην ψάχνετε τίποτε, μην αναζητάτε τίποτε. Καθίστε βολικά μέσα σας – χωρίς επιθυμίες, χωρίς φιλοδοξίες- δεν έχετε που να πάτε.
Παρακολουθείτε μόνο και κάποια στιγμή θα ξεκαρδιστείτε στα γέλια.
Πέραν του γέλιου- δεν έχεις τίποτε το σοβαρό να πεις.
Παρακολουθείτε, παρακολουθείτε συνεχώς και θα καταλάβετε την απόλυτη ανοησία της ζωής.
Αυτό με το οποίο ασχολιόσασταν- είναι το ίδιο ανόητο όπως ανόητο είναι το σκυλί , που προσπαθεί να πιάσει την ουρά του.
Όσο πιο συνειδητοποιημένος γίνεστε- τόσο η ζωή θα σας φαίνεται ανόητη.
Δεν κάνατε τίποτε άλλο, εκτός από το να κυνηγάτε την ίδια την ουρά σας.
Γι’ αυτόν τον λόγο όλοι οι μυστικιστές όταν έρχονταν η στιγμή της αφύπνισης- ξεκαρδίζονταν στα τρανταχτά γέλια και μετά- βυθίζονταν στην απόλυτη σιωπή και αταραξία.
Αυτό το γέλιο- είναι το τελευταίο πράγμα, πέραν των ορίων του οποίου δεν υπάρχουν οι λέξεις, τίποτε δεν μπορεί να ειπωθεί.
Αν είστε ικανοί να γελάσετε με τον εαυτόν σας, με την ανοησία σας,- αυτό σημαίνει, ότι γίνατε παρατηρητής, ανεξάρτητος από το μυαλό σας, από το σώμα σας.
Τώρα μπορείτε να καταλάβετε τι κάνατε μέχρι τώρα, και το οποίο μπορείς να κάνεις μόνον σε κατάσταση της ασυνειδησίας.
Το ανθρώπινο γέλιο έχει την ιδιαιτερότητά του: συνήθως γελάμε με τους άλλους, ορισμένοι από μας γελούν με τον εαυτόν τους.
Είναι απάνθρωπο να γελάς με τους άλλους- εδώ κρύβεται κάποια μορφή βίας.
Ενώ το γέλιο με τον εαυτόν σου κρύβει την μεγάλη αφύπνιση.
Ο αφυπνισμένος έχει γέλιο άλλης ποιότητας και άλλου περιεχομένου.
Αυτός βλέπει, ότι όλη η πρωτύτερη ζωή του δεν άξιζε τίποτε άλλο, παρά μονάχα το γέλιο…»
OSHO.
ΟΤΙ ΑΡΝΕΙΤΑΙ ΝΑ ΔΕΧΤΕΙ Η ΨΥΧΗ- Ο ΝΟΥΣ ΑΡΝΕΙΤΑΙ ΝΑ ΚΑΤΑΛΑΒΕΙ
οχο-χο-χο-χο-χοοοοοοοοοοοο!!!!!!!!!!!!!!!!!
Αλλά δεν ξέρεις, μπορεί....να υπάρχει Θεός, ο διάβολος κάνει πολλά παιχνίδια....
ΟΤΙ ΑΡΝΕΙΤΑΙ ΝΑ ΔΕΧΤΕΙ Η ΨΥΧΗ- Ο ΝΟΥΣ ΑΡΝΕΙΤΑΙ ΝΑ ΚΑΤΑΛΑΒΕΙ
ΑΝ ΜΙΛΑΜΕ ΣΕ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ ΗΔΗ ΣΤΟ ΜΟΝΟΠΑΤΙ ΠΑΕΙ ΚΑΛΑ.
ΣΤΟΥΣ ΑΛΛΟΥΣ ΕΤΣΙ ΘΑ ΜΙΛΗΣΟΥΜΕ?
ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΠΡΑΚΤΙΚΗ ΔΡΟΜΟΙ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΦΥΠΝΙΣΗ ΘΑ ΡΩΤΗΣΕΙ Ο ΑΜΥΗΤΟΣ.
ΝΑ ΚΑΙ ΕΓΩ ΕΤΣΙ ΘΑ ΡΩΤΗΣΩ..
ΥΠΑΡΧΟΥΝ?
KNOWING IS NOT ENOUGHT WE MUST APPLY
Ο ΚΑΘΕΝΑΣ ΒΛΕΠΕΙ ΤΟ ΔΙΚΟ ΤΟΥ ΥΠΝΟ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΔΙΚΟΥΣ ΤΟΥ ΕΦΙΑΛΤΕΣ.
Ο ΚΑΝΕΝΑΣ ΖΕΙ ΣΤΗΝ ΨΕΥΔΑΙΣΘΗΣΗ ΤΟΥ.
Ο ΚΑΘΕΝΑΣ ΘΑ ΞΥΠΝΙΣΕΙ ΜΟΝΟΣ ΤΟΥ- ΘΑ ΕΧΕΙ ΤΗΝ ΔΙΚΗ ΤΟΥ ΠΡΟΣΩΠΙΚΗ ΑΦΥΠΝΙΣΗ.
ΚΑΙ ΤΟ ΔΙΚΟ ΤΟΥ ΞΕΚΑΡΔΙΣΤΙΚΟ ΓΕΛΙΟ...
ΟΤΙ ΑΡΝΕΙΤΑΙ ΝΑ ΔΕΧΤΕΙ Η ΨΥΧΗ- Ο ΝΟΥΣ ΑΡΝΕΙΤΑΙ ΝΑ ΚΑΤΑΛΑΒΕΙ
quote:
«… Στην αρχή απομακρύνετε από τον δρόμο σας το Εγώ σας. Τότε θα μείνει μόνο η συνείδηση. Και τώρα η συνείδηση ας γνωρίσει τον εαυτόν της. Διότι στην ουσία δεν έχει μείνει τίποτε άλλο να γνωρίσεις, ενώ η συνείδηση έχει την ιδιότητα να γνωρίζει τον εαυτόν της, είναι αυτό που λέμε αυτογνωσία.
Γεια σου φίλε OSHO.
Διαβάζοντας τις παραπάνω φράσεις σου, έπεσα και πάλι στο γνωστό μου *(δρόμο), της σκέψης και της έρευνας. Ναι καταλαβαίνω τι γράφεις, και αυτό ΕΓΩ είναι αδερφέ, μα είναι ένα μέσο που διαθέτω, ώστε να κοιτάξω προσεκτικότερα αυτά που λες.
quote:
Το πρόβλημα είναι στην αναζήτηση, διότι η κάθε αναζήτηση σε βγάζει προς τα έξω και σε απομακρύνει από τον εαυτόν σου.
Φιλε OSHO, θέλεις να πεις με αυτό πως όσοι ασχολούνται με το άθλημα, διαβάζουν δηλαδή και στοιβάζουν γνώσεις πάνω σε τέτοια θέματα, απομακρύνονται από την ουσία, από το να γνωρίσουν τους εαυτούς τους? Χμμ δεν πρέπει να έχεις άδικο. Όταν στοιβάζω αλόγιστα γνώσεις και μάλιστα αχρηστες, καποια στιγμη αυτές οι γνωσεις γινονται βαρος που κουβαλαω με όλα τα αλλα βρε αδερφε, ξερεις τι εννοω, τα παθη, τα θελω και τα πιστεύω μας, και άλλα πολλά αλόγιστα, που σαν ανθρωπότητα κουβαλάμε....
quote:
Μην ψάχνετε τίποτε, μην αναζητάτε τίποτε. Καθίστε βολικά μέσα σας – χωρίς επιθυμίες, χωρίς φιλοδοξίες- δεν έχετε που να πάτε.
Αδερφέ, τώρα δεν τα λες καθαρά.
Πώς θα καθίσω βολικά μέσα μου, χωρίς επιθυμίες, αφού μόλις είδα τον πισινό της όμορφης γειτόνισσας, και οι σκέψεις μου πετάνε προς τα εκεί?
Μήπως ήθελες να πεις, πως στην πορεία της αναζήτησης *(την ονομάζω ερευνά) σε αυτή την πορεία, ωρίμανση και αυτογνωσία θα πει πως κατάλαβες και εισαι ελευθερος, απο τον κύριο συσσωρευτή και δημιουργό του εαυτού, που είναι η σκέψη?
Αχμ ετσι OSHO, τα πράγματα γίνονται πολύ εύκολα.
Θα μπορέσω να βάλω τάξη σε πολλά μέσα μου, προπαντός δεν θα γίνομαι φερέφωνο της κάθε αρλούμπας που διαβάζω!
quote:
Παρακολουθείτε μόνο και κάποια στιγμή θα ξεκαρδιστείτε στα γέλια.
Πέραν του γέλιου- δεν έχεις τίποτε το σοβαρό να πεις. Παρακολουθείτε, παρακολουθείτε συνεχώς και θα καταλάβετε την απόλυτη ανοησία της ζωής.
Άρα φίλε OSHO, μας προτείνεις να παρακολουθούμε συνεχώς μέσα μας τι γίνεται, μα ίσως να έπεσες τώρα σε λεκτικό λάθος.
Ήθελες μήπως να πεις, πως θα καταλάβουμε την απόλυτη ανοησία του ΕΓΩ*(και του εαυτού μας, έτσι όπως διαμορφώνεται?)
Γιατί άμα πεις πως η ΖΩΗ είναι μια απόλυτη ΑΝΟΗΣΙΑ, φοβαμαι πως δεν γνώρισες ομορφιά και αγάπη, έζησες και εσύ μέσα σε σύμβολα και δίπολα όλη σου τη ζωή, και υπήρχαν (όπως και υπάρχει στους περισσότερους), το καλό και κακό, ο θεός και ο διάβολος, ευχαρίστηση και πόνος.
quote:
Αυτό με το οποίο ασχολιόσασταν- είναι το ίδιο ανόητο όπως ανόητο είναι το σκυλί , που προσπαθεί να πιάσει την ουρά του.
Όσο πιο συνειδητοποιημένος γίνεστε- τόσο η ζωή θα σας φαίνεται ανόητη.
Δεν κάνατε τίποτε άλλο, εκτός από το να κυνηγάτε την ίδια την ουρά σας.
Γι’ αυτόν τον λόγο όλοι οι μυστικιστές όταν έρχονταν η στιγμή της αφύπνισης- ξεκαρδίζονταν στα τρανταχτά γέλια και μετά- βυθίζονταν στην απόλυτη σιωπή και αταραξία.
Φιλε ΟΣΗΟ, δεν διεκδικώ τον τίτλο του μύστη του συνειδητοποιημένου η αφυπνισμένου, μάλιστα όσοι λένε πως είναι τέτοιοι, αμφιβάλω πάντα μέσα μου, γιατί κάτι μου λέει πως δεν είναι.
Ίσως γιατί τη ΖΩΗ, την βλέπω και αισθάνομαι σαν ΣΥΝΕΙΔΗΣΗ, κάτι σαν Θεια κίνηση, για αυτό προσωπικά δεν θα πω ποτέ, πως είναι ανόητη.
quote:
Αυτό το γέλιο- είναι το τελευταίο πράγμα, πέραν των ορίων του οποίου δεν υπάρχουν οι λέξεις, τίποτε δεν μπορεί να ειπωθεί.
Αν είστε ικανοί να γελάσετε με τον εαυτόν σας, με την ανοησία σας,- αυτό σημαίνει, ότι γίνατε παρατηρητής, ανεξάρτητος από το μυαλό σας, από το σώμα σας.
Άρα φίλε OSHO, για να βάλουμε λίγο τάξη στα λόγια μας, δεν γελάμε με την ζωή, μα με την ανοησία του εαυτού μας.
Και ένας παρατηρητής ανεξάρτητος από το μυαλό και το σώμα του, είναι αυτός που κατάλαβε και τελείωσε με το ΕΓΩ και την μηχανική ΣΚΕΨΗ, αυτός που κατά κάποιο τρόπο ελευθερώθηκε από ότι σαβούρα κουβάλαγε μέσα του, ...... κατι που δεν περιέχεται σε ότι μέχρι σήμερα μάθαμε, μας είπανε, η νομίζουμε για θεό και αλήθεια.
Edited by - ΠΛΑΤΩΝΑΣ on 18/08/2006 07:47:33
Μάλλον δεν κατάλαβες - εγώ είμαι Διόστας και παρέθεσα ένα κείμενο του OSHO και έβαλα το ονομά του απο κάτω.
Δεν τα είπα αυτά εγώ, αλλά αυτός...
ΟΤΙ ΑΡΝΕΙΤΑΙ ΝΑ ΔΕΧΤΕΙ Η ΨΥΧΗ- Ο ΝΟΥΣ ΑΡΝΕΙΤΑΙ ΝΑ ΚΑΤΑΛΑΒΕΙ
quote:
Φίλε μου Πλάτωνα!Μάλλον δεν κατάλαβες ...
Έτσι λες; Θα δείξει, φίλε OSHO.
((μουαχαχαχαχαχα 
))
Πάντως καλό αυτό!
Οι αισιόδοξοι και οι απαισιόδοξοι,συνεισφέρουν εξίσου στην κοινωνία.Οι πρώτοι εφήυραν το αεροπλάνο και οι δεύτεροι το αλεξίπτωτο.
-George Bernard So-
θαρθει τουμπα ο ντουνιας
Ξυλουρης
ΑΝ ΞΥΠΝΙΣΕΙΣ ΜΟΝΟΜΙΑΣ-ΘΑΡΘΕΙ ΤΟΥΜΠΑ Ο ΝΤΟΥΝΙΑΣ...
Πόσο θα ήθελα να δω αυτόν τον κόσμο άνω-κάτω,
να τρέχουν όλοι και να μη προλαβαίνουν... απο την φωνή της ψυχής τους, που επιτέλους θα πει τον λόγο της...
ΟΤΙ ΑΡΝΕΙΤΑΙ ΝΑ ΔΕΧΤΕΙ Η ΨΥΧΗ- Ο ΝΟΥΣ ΑΡΝΕΙΤΑΙ ΝΑ ΚΑΤΑΛΑΒΕΙ
quote:
Ο ΠΛΑΤΩΝΑΣ ΘΑ ΕΚΑΝΕ ΚΑΛΗ ΠΑΡΕΑ ΜΕ ΤΟΝ ΟΣΗΟ ΑΥΤΟ ΒΛΕΠΩ ΕΓΩ.
Φιλε Αναζητητη…
αν θα έκανα η όχι παρέα με τον ΟΣΗΟ....
θα έλεγα πως κάνω ευχάριστα παρέα τόσο με όσους ενδιαφέρονται ειλικρινά να γνωρίσουν τους εαυτούς τους, (και είναι λίγοι), όσο και με το 99,99% του πληθυσμού της γης που δυστιχως δεν ενδιαφέρεται….
Όσο αφορά την ερώτηση,
quote:
ΚΑΙ ΟΤΑΝ ΤΕΛΕΙΩΣΕΙ ΑΠΟ ΤΗ ΣΑΒΟΥΡΑ ΤΟΤΕ ΠΟΥ ΣΤΡΕΦΕΤΕ ΠΛΑΤΩΝΑ?
Με επληξε ευχάριστα, γιατί πριν απαντήσω, κοίταξα για άλλη μια φορά τι έχει μείνει μέσα μου..Ας τα δούμε λοιπόν προσεχτικότερα. 
Ίσως περιμένεις μια απάντηση, για να δεις αν εκεί που θα στραφείς έχει ενδιαφέρον.
Ίσως περιμένεις να ακούσεις κάτι για το θεό, για αφύπνιση, για την Νιρβάνα, πιλαφια και τέτοια.
Ας σοβαρευτούμε λίγο.
Κατ αρχάς είσαι ελεύθερος από το φόβο?
Είσαι ελεύθερος από τα ανταγωνιστικά ένστικτα που κουβαλάς, αυτό που σε κάνει να σκέφτεσαι, είμαι καλύτερος από εκείνον?
Έγραψα δυο παραδείγματα, μα υπάρχουν τόσα μέσα.
Γιατί σε ρωτώ τέτοια βασικά πράγματα?
Γιατί υπάρχει ατελείωτη ομορφιά στο να τα ανακαλύψεις και ελευθερωθείς από δαύτα.
Θα ανακαλύψεις τι είναι η μερική συνείδηση, αυτός ο περιορισμένος χώρος που μοιάζει με φυλακή μέσα μας, μιας και περνάμε το μεγαλύτερο μέρος της ζωής μας.
Θα βρεις πως ακόμα και η πιο όμορφη εμπειρία σου, βρίσκεται στα στενά τείχη αυτής της περιορισμένης συνειδήσεις. Αν τα παρατηρήσεις όλα αυτά, εξοικειωθείς και μάθεις τον τρόπο να ελευθερώνεσαι, θα βρεις πως αρχίζεις να αρνείσαι, (δεν ταυτίζεσαι πλέον μαζί τους, ούτε πέφτεις συνεχώς στο τραν τραν της σκέψης.)
Ξέρεις τι είναι το τραν τραν της σκέψης και της συνήθειας?
Είναι η πιο σοβαρή αρρώστια που έχει ο άνθρωπος, την ονομάζω οξεία ανεπάρκεια στην πρόκληση της ζωής!
Και το εγώ, *(ο εαυτός μας) δεν είναι τίποτα άλλο από μια πλεκτάνη σκέψεων και βιωμάτων, που έγιναν μνήμες και περνούμε το μεγαλύτερο μέρος της ζωής μας.
Αντί να βλέπουμε τη ζωή για αυτό που είναι, έχουμε δημιουργήσει μέσα ένα παρατηρητή που ερμηνεύει τη ζωή σε όλα τα μήκη και τα πλάτη, χωρίς ποτέ του να καταλαβαίνει πως και ποτε είναι αναγκαίος πχ στην εκμάθηση της γλώσσας, στην τεχνολογία και στην επιστήμη, μα είναι εντελώς αχρείαστος στις υπόλοιπες σχέσεις μας, πχ με σένα και τον μοζ η κάποιο άλλο φίλο.
Και το κωμικοτραγικό της όλης υπόθεσης, είναι πως αν κάποιος ελευθερωθεί, βγει δηλαδή από τα στενά όρια του εγώ, (που τα πάντα ερμηνεύονται από κάποιο παρατηρητή και συνεπώς αποθηκεύονται σαν εμπειρία), αν πράγματι βγει από μια τέτοια κατάσταση, η συνείδηση του θα είναι η ίδια?
Ίσως βρε αναζητητή, να μην έχει να στραφεί κάπου, ίσως είναι στραμμένος παντού και πουθενά, μιας και η γνωστή συνείδηση της εμπειρίας είναι στο χρόνο, μα εκείνη η κατάσταση….είναι?
Που είναι το κωμικοτραγικό?
Ας πούμε πως κάποιος Χ, βγήκε και…. μίλησε για αγάπη.
Εμείς υψώσαμε αμέσως τείχη, τον βάλαμε μαζί με ένα σωρό άλλες εικόνες *(ένα σωρό άλλες εμπειρίες άλλων), και τα μετατρέψαμε…. σε έμπορο πίστη.
Ο ναι, η πίστη είναι εμπορο_εμπειρία, δυστυχώς τυφλή και δίχως ομορφιά.
Τι είναι η συνείδηση λοιπόν, αυτό πρέπει να σε ανησυχεί, αυτό μπορείς να το ερευνήσεις, να δεις αν είναι ελεύθερη η εγκλωβισμένη….όλα τα άλλα, προσπέρνα τα..
Φιλε Διοστα, υπαρχει διαφορα απο τον ΟΣΗΟ και εσενα? Πριν απαντησεις, θελω να σε βοηθησω.
Ο ΟΣΗΟ ηταν ελευθερος απο το να θελει μεσα του (και εξω) τον πλουτο?
Εσυ και εγω.... ειμαστε ελευθεροι απο δαυτο?
βρισκω σε πολλα μερη ομορφια,και με και χωρις παρατηρητη
αυτο που δεν εχω καταφερει ακομα ειναι να κρατησω μια γραμμη για καιρο.
που ελειπες τοσες μερες?
quote:
ΤΡΟΠΟΙ ΑΦΥΠΝΙΣΗΣ ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΟΥΝ.
Ναι συμφωνώ απολύτως.
Υπάρχουν όμως κάτι ωραίοι τρόποι για να κοιμηθούμε... φίλε μου και ο Osho διδάσκει πολλούς απο αυτούς θα έλεγα.
φιλικά
Η αλήθεια φίλε μου Diosta είναι ότι και εμένα ο Osho μου πέφτει λίγο βαρύς. Αλλά Πλάτωνα είναι λίγο άδικο να ταυτίζεις τον Diosta με τον Osho.
quote:
Αντί να βλέπουμε τη ζωή για αυτό που είναι, έχουμε δημιουργήσει μέσα ένα παρατηρητή που ερμηνεύει τη ζωή σε όλα τα μήκη και τα πλάτη, χωρίς ποτέ του να καταλαβαίνει πως και ποτε είναι αναγκαίος πχ στην εκμάθηση της γλώσσας, στην τεχνολογία και στην επιστήμη, μα είναι εντελώς αχρείαστος στις υπόλοιπες σχέσεις μας, πχ με σένα και τον μοζ η κάποιο άλλο φίλο.
Πώς ακριβώς ΕΙΝΑΙ δηλαδή η ζωή; Γιατί πάντα και για πάντα θα είναι διαφορετική για μένα, για σένα ή για οποιονδήποτε άλλον, σε βαθμό που δεν νομίζω ότι υπάρχει αντικειμενική πραγματικότητα αυτή καθ' εαυτή, αλλά μόνο απόψεις για την πραγματικότητα που ίσως κάποτε συγκλίνουν σε μια γενική συγκατάθεση, μια σύμβαση. Η ζωή είναι μια σύμβαση, αυτό είναι όλο.
Και το πρόβλημα έγκειται στο ότι δεν ξέρουμε τι να την κάνουμε αυτή τη σύμβαση που μας δόθηκε αντί για ζωή. Την υπογράφουμε με το που γεννιόμαστε χωρίς να ξέρουμε τους όρους της, που είναι κατά βάση άνισοι και άδικοι. Και φυσικά δεν τους αντέχουμε γι' αυτό αποτραβιόμαστε και ζούμε μισοί: με μισή καρδιά, μισή ελπίδα, λειψά όνειρα.
Αλλά κάτι μέσα μας, κάποια στιγμή, κάπου, έρχεται να μας θυμίσει κάτι διαφορετικό. Εσύ το λες "κόσμο των ιδεών", εγώ "Θεό", κάποιος άλλος "πνευματικό πεδίο" ή κάπως αλλιώς – δεν έχει σημασία. Σημασία έχει που αρχίζουμε να το θυμόμαστε. Και τότε το κομμάτι μέσα μας που έχει αποτραβηχτεί αποκτά υπόσταση, αρχίζει να παρατηρεί. Ο παρατηρητής δρα σαν ξυπνητήρι "ξέρεις, αυτό που νομίζεις ότι είναι ζωή είναι μια καρικατούρα, υπάρχει όμως και άλλος τρόπος" και όσο ακούς τον παρατηρητή, τόσο ξυπνάς ως προς αυτό το κάτι άλλο ή, επί του λογιότερου, αφυπνίζεσαι.
Ακόμη κι αν μέσα στην ίδια την αφύπνιση δεν υπάρχει αντικειμενικότητα (αφού λαμβάνει διαφορετικές διαστάσεις και φωτίζει διαφορετικά τμήματα της ψυχής και της ύπαρξης), η ουσία είναι ότι σου δείχνει πως υπάρχει κάτι άλλο πέρα από τη σύμβαση της ζωής και αυτός που σε βοηθά να το αντιληφθείς είναι ο παρατηρητής μέσα σου.
Το τι θα κάνεις με την ανανεωμένη αντίληψή σου από κει και πέρα, είναι βέβαια θέμα προσωπικής ευθύνης και συνέπειας. Επίσης είναι θέμα δυνατότητας έκφρασης αυτού ακριβώς για το οποίο μίλησες με τόσο σεβασμό: της αγάπης. Και είναι τότε που το τραν τραν της σκέψης παύει να είναι τόσο εκκωφαντικό. Παύει να είναι και σημαντικό ακόμα. Γιατί από το "αντιλαμβάνομαι" πηγαίνεις στο "είμαι" κι αυτό –αν μη τι άλλο- συνιστά λύτρωση.
***** Στον κόσμο του πνεύματος είμαστε πάντα στην αρχή *****
quote:
Καλημέρα σας
Η αλήθεια φίλε μου Diosta είναι ότι και εμένα ο Osho μου πέφτει λίγο βαρύς. Αλλά Πλάτωνα είναι λίγο άδικο να ταυτίζεις τον Diosta με τον Osho.
Αγαπητε/η, Unseen γεια σου.
Δεν ταύτισα τον Osho με τον φίλο Διοστα και με κανένα, απλά αναρωτιέμαι εδώ και χρόνια, σε τι διαφέρει ένας (φωτισμένος) άνθρωπος από τους υπόλοιπους...
Για να είμαι ειλικρινής, μετά από πολύ προσοχή, μετράω στα δάχτυλα του ενός χεριού, *(τους διαφορετικούς).
Χαρά και ομορφιά σε αυτούς, για όλους τους άλλους μας βλέπω στο ίδιο καζάνι, *(και ο osho μέσα!)
quote:
[/blue]
Αντί να βλέπουμε τη ζωή για αυτό που είναι, έχουμε δημιουργήσει μέσα ένα παρατηρητή που ερμηνεύει τη ζωή σε όλα τα μήκη και τα πλάτη, χωρίς ποτέ του να καταλαβαίνει πως και ποτε είναι αναγκαίος πχ στην εκμάθηση της γλώσσας, στην τεχνολογία και στην επιστήμη, μα είναι εντελώς αχρείαστος στις υπόλοιπες σχέσεις μας, πχ με σένα και τον μοζ η κάποιο άλλο φίλο.[/blue]
Πώς ακριβώς ΕΙΝΑΙ δηλαδή η ζωή; Γιατί πάντα και για πάντα θα είναι διαφορετική για μένα, για σένα ή για οποιονδήποτε άλλον, σε βαθμό που δεν νομίζω ότι υπάρχει αντικειμενική πραγματικότητα αυτή καθ' εαυτή, αλλά μόνο απόψεις για την πραγματικότητα που ίσως κάποτε συγκλίνουν σε μια γενική συγκατάθεση, μια σύμβαση. Η ζωή είναι μια σύμβαση, αυτό είναι όλο.
Θα τα ξαναπώ με απλά λόγια, αν θέλεις προσεξε μέσα σου.
Είναι σαν να γεννηθήκαμε σε μια φυλακή, μόνο που δεν βλέπουμε τα τείχη της. Αυτό που ονομάζουμε ο εαυτός μας, το ΕΓΩ, αυτό που αισθάνεται ξεχωριστά από οτι παρατηρεί, είναι δημιούργημα του χρόνου και μιας περιορισμένης κίνησης που αποκαλούμε εμπειρια/γνωση του ΕΓΩ.
Αυτή η κίνηση είναι από φύση της περιορισμένη μιας και έλαβε χρόνο *(έγινε) σε ένα ορισμένο χρόνο της ζωής, (εμπειρία), και εναποθηκεύτηκε κάπου σαν μνήμη.
Αυτή η εμπειρια/ες με τα χρόνια, απαντούν στο κάλεσμα της ΖΩΗΣ, (ερμηνεύοντας την),και με τρόπο που σου δίνεται η εντύπωση της διαφορετικότητας, κάτι του ξεχωριστού δηλαδή *(σαν εγω), μια υποκειμενικότητα που έχει απέναντι την αντικειμενικότητα!
Στην ουσία, δεν εχει ποτε αντιληφθεί, πως, (και το πώς) αυτή η αντικειμενικότητα έγινε με τα χρόνια… υποκειμενικότητα.
Έτσι ο παρατηρητής, όχι μόνο δημιουργηθηκε στο χρονο (από ότι παρατηρουσε), μα δημιουργει (και) χωρις να το θελει εντυπωσεις και συγκρουση μεσα του, *(μιας και δεν καταλαβε ποτε του πως δημιουργήθηκε) ετσι ψαχνει απεγνωσμένα να πιαστει απο σανίδες σωτήριας που τις καλύπτει με πίστες, λατρείες και διάφορα πιστευω/λιβανιστήρια. (Χαιρετώ τους φίλους Αμπερ And… Company…. Πάρτε τα λόγια μου σαν... spasming, και φυσικά συνεχίστε τη ροη!)
quote:
Και το πρόβλημα έγκειται στο ότι δεν ξέρουμε τι να την κάνουμε αυτή τη σύμβαση που μας δόθηκε αντί για ζωή. Την υπογράφουμε με το που γεννιόμαστε χωρίς να ξέρουμε τους όρους της, που είναι κατά βάση άνισοι και άδικοι. Και φυσικά δεν τους αντέχουμε γι' αυτό αποτραβιόμαστε και ζούμε μισοί: με μισή καρδιά, μισή ελπίδα, λειψά όνειρα.
Ma aν βλέπεις πως η σύμβαση δεν οδηγεί πουθενά... άρχισεs να μαθαίνεις για τον παρατηρητή!!!!
Αν δεις πως είναι αποτέλεσμα του χρόνου… next step.
Αν όλα οσα δημιουργούνται, (πχ πιστες, πιστευω βρει πως είναι στο χρόνο, ανεξάρτητα από την αλήθεια η αληθοφάνεια τους, σαν συνείδηση δεν θα αναρωτηθείς, αν υπάρχει κάτι που δεν το ταγκίζει ο χρόνος?
Γίνεται να το γνωρίσεις?
Να το εκφράσεις?
Δεν είναι μια κατάσταση του Νου… πολύ κοντά στο…. δεν γνωρίζω?
Πως είναι ο Νους, όταν δεν γνωρίζει?
Δύσκολο, πολύ δύσκολο να απαντήσεις… γιατί τρέχει παντα να πιαστεί από κάπου….παρακολούθησε τον!
quote:
Αλλά κάτι μέσα μας, κάποια στιγμή, κάπου, έρχεται να μας θυμίσει κάτι διαφορετικό. Εσύ το λες "κόσμο των ιδεών", εγώ "Θεό", κάποιος άλλος "πνευματικό πεδίο" ή κάπως αλλιώς – δεν έχει σημασία. Σημασία έχει που αρχίζουμε να το θυμόμαστε. Και τότε το κομμάτι μέσα μας που έχει αποτραβηχτεί αποκτά υπόσταση, αρχίζει να παρατηρεί. Ο παρατηρητής δρα σαν ξυπνητήρι "ξέρεις, αυτό που νομίζεις ότι είναι ζωή είναι μια καρικατούρα, υπάρχει όμως και άλλος τρόπος" και όσο ακούς τον παρατηρητή, τόσο ξυπνάς ως προς αυτό το κάτι άλλο ή, επί του λογιότερου, αφυπνίζεσαι.
Αυτά τα είπαν άλλοι, και έχουν πολύ λίγη σημασία, όταν τα επαναλαμβάνουμε....Ας τα ξαναδουμε!
quote:
Ακόμη κι αν μέσα στην ίδια την αφύπνιση δεν υπάρχει αντικειμενικότητα (αφού λαμβάνει διαφορετικές διαστάσεις και φωτίζει διαφορετικά τμήματα της ψυχής και της ύπαρξης), η ουσία είναι ότι σου δείχνει πως υπάρχει κάτι άλλο πέρα από τη σύμβαση της ζωής και αυτός που σε βοηθά να το αντιληφθείς είναι ο παρατηρητής μέσα σου.
Πρέπει να είσαι Γυναίκα, (δεν πολύ διαβάζω τελευταία) επέτρεψε να μιλήσω …στην καρδιά σου.
Γλυκιά μου, όταν αγαπάς, δεν ξυπνάς?
Η αγάπη σε ξυπνάει…. Η αγάπη είναι αφύπνιση!
quote:
Το τι θα κάνεις με την ανανεωμένη αντίληψή σου από κει και πέρα, είναι βέβαια θέμα προσωπικής ευθύνης και συνέπειας. Επίσης είναι θέμα δυνατότητας έκφρασης αυτού ακριβώς για το οποίο μίλησες με τόσο σεβασμό: της αγάπης.
Ναι, γιατί όταν αγαπάς….θα έχεις παρατηρήσει… πως πετάς!
Που είναι ο Χρόνος?
Που είναι η απόσταση…*(εσύ και ο άλλος)
Που πήγε η φυλακή?
Η αγάπη μόνο… δεν είναι στο χρόνο…
quote:
Και είναι τότε που το τραν τραν της σκέψης παύει να είναι τόσο εκκωφαντικό. Παύει να είναι και σημαντικό ακόμα. Γιατί από το "αντιλαμβάνομαι" πηγαίνεις στο "είμαι" κι αυτό –αν μη τι άλλο- συνιστά λύτρωση.
Δεν πηγαίνεις,…έρχεται…. η Αγάπη (όταν τελειώσει η σύγκρουση του ΕΓΩ και ΕΣΥ)
quote:
***** Στον κόσμο του πνεύματος είμαστε πάντα στην αρχή *****
............
Αλλά αυτό που στην πραγματικότητα συμβαίνει είναι να κοιμόμαστε στο βαθύτερο δυνατό ύπνο. Μέσα σε αυτό το ονειρικό πεδίο, για να ξυπνήσουμε δεν φτάνει ένα απλό ξυπνητήρι... αλλά ολόκληρη καμπάνα!
Και η καμπάνα αυτήν δεν είναι δυνατόν να είναι αντίλαλος του ονείρου! Πρέπει να είναι εξωτερικής πηγής!
Κι όποιος έχει αυτιά την ακούει.
Η τοποθέτηση του προλαλήσαντος φίλου με έβαλε σε πολλές σκέψεις, τις οποίες τις εκθέτω τώρα τελείως αυθόρμητα.
Δηλαδή, ένα ισχυρότατο ταρακούνημα...
Ταρακούνημα των πάντων, στα οποία είσαι προσκολλημένος και αποτελούν την δική σου όψη της ζωής...
Αλύπητη κατάρρευση των πάντων- και αν αντέξεις, θα αφυπνισθείς, αν όχι- απλά θα πεθάνεις απο το ανυπόφορο σοκ.
Πολλοί λένε, ότι όποιος δεν έχει την δύναμη να δει τον Θεό κατάματα- πεθαίνει.
Ίσως γι' αυτό ο Θεός για μας είναι αόρατος στα φυσικά μας μάτια.
Γι' αυτό κάνουμε νάνι όχι μόνο σωματικά, μα και πνευματικά.
Για το καλό μας... αφού ακόμη δεν είμαστε αρκετά ισχυροί να μη μας νιάζει η ίδια η ζωή...
Λίγοι θα αντέξουν την ΟΝΤΩΣ ΑΛΗΘΕΙΑ...
Ενας φίλος μου απο την Αλεξανδρούπολη μου έγραψε το εξής παράξενο:
" Αν τυχόν κάνω την μ.....κία να δω την όντως αλήθεια- θα φροντήσω να την ξεχάσω όσο γίνεται πιο γρήγορα..."
Γι' αυτό μάλλον ο ύπνος τρέφει το παιδί...
Ίσως ο ύπνος- είναι ο υποχρεωτικός και απαραίτητος παράγοντας της εξέλιξής μας.
Ίσως η βιαία, πρόωρη και τεχνιτή αφύπνιση είναι θανατηφορα...
Αν ήταν έτσι απλά τα πράγματα- θα είχαμε ξυπνίσει οι πάντες...
Και το ταρακούνημα=κατάρρευση της πλάνης= εξαφάνιση των πάντων, απο τα οποία εξαρτώμεθα= κατάργηση των προσκολλήσεων της ζωής- μπορεί να αντέξει μόνον εκείνος, που έπαψε να εξαρτιέται απο την ίδια την ζωή του, ο άλλος κυριολεκτικώς θα διαλυθεί χωρίς να ξυπνίσει.
Δεν στέλνει ο Θεός δοκιμασίες , που δεν μπορεί να αντέξει ο άνθρωπος.
Συνεπώς... καληνύχτα μας... και προς το παρόν- όνειρα γλυκά, πονηρά η απονήρευτα- για Εκεί δεν έχει καμιά σημασία...καληνύχτα μας...
ΟΤΙ ΑΡΝΕΙΤΑΙ ΝΑ ΔΕΧΤΕΙ Η ΨΥΧΗ- Ο ΝΟΥΣ ΑΡΝΕΙΤΑΙ ΝΑ ΚΑΤΑΛΑΒΕΙ