- Ας μιλήσουμε για την αφύπνιση... - .-= Η ΣΟΦΙΑ =-.
Το νεκρό, σε όποια θέση και στάση κι αν βρίσκεται είναι νεκρό! Και το μόνο σίγουρο είναι πως όταν είναι νεκρό, τα μάτια του αντικρύζουν το μαύρο σκοτάδι!
quote:
Θα τα ξαναπώ με απλά λόγια, αν θέλεις προσεξε μέσα σου.
Χα χα χα κι εσύ πρόσεξε έξω σου!
Τέλος πάντων, αυτό που καταλαβαίνω είναι ότι η διαφωνία μας δεν είναι ουσιαστικά διαφωνία αλλά σύγχιση ορολογίας.
Όταν μου λες
quote:
Πως είναι ο Νους, όταν δεν γνωρίζει?
Δύσκολο, πολύ δύσκολο να απαντήσεις… γιατί τρέχει παντα να πιαστεί από κάπου….παρακολούθησε τον!
Ουσιαστικά με παραπέμπεις σε αυτό που λέω εγώ (και όλος ο υπόλοιπος κόσμος δηλαδή, αλλά ας μην το κάνουμε θέμα τώρα) "Παρατηρητή". Κατά πώς το εννοώ εγώ, ο Παρατηρητής είναι αυτός που αποσιοποιείται από τις επιμέρους ταυτότητες, τις μνήμες, τις εμπειρίες και τις συγκρούσεις.
Περί αγάπης... άσ' τα φίλε μου. Νομίζεις ότι ξέρουμε να αγαπάμε; Συνήθως αγαπάμε αυτό που χρειαζόμαστε ή μας λείπει, αλλά δεν είναι αγάπη αυτή.
Ωστόσο από το ποστ σου κρατώ το
quote:
Δεν πηγαίνεις,…έρχεται…. η Αγάπη (όταν τελειώσει η σύγκρουση του ΕΓΩ και ΕΣΥ)
γιατί πράγματι έτσι είναι. Και σε ευχαριστώ πολύ για το γυναίκα με Γ κεφαλαίο.
Unseen
***** Στον κόσμο του πνεύματος είμαστε πάντα στην αρχή *****
Το μόνο βέβαιο είναι ότι όλοι κοιμόμαστε ύπνο βαθύ. Απ' ό,τι έχω διαπιστώσει όμως η αφύπνιση δεν συντελείται μεμιάς. Δεν έρχεται δηλαδή ξαφνικά μια τεράστια καμπάνα πάνω από το κεφάλι μας να χτυπήσει και να σημάνει τη φώτιση.
Ακόμη και σε περιπτώσεις τραγικών επεισοδίων, π.χ. επιβίωσης από ένα ατύχημα ή επιθανάτιας εμπειρίας, που προκαλούν τη ριζική μεταβολή της φοράς της ψυχής ενός ανθρώπου, δεν σημαίνει ότι επιτυγχάνεται φώτιση. Ο άνθρωπος συνήθως ανακαλύπτει τη διάθεση να φωτιστεί. Από τη διάθεση μέχρι τη φώτιση, όμως, ο δρόμος είναι μακρύς και δύσκολος.
Και όπως όταν ανεβαίνουμε ένα βουνό δεν φτάνουμε αυτόματα στην κορυφή, έτσι και η φώτιση συντελείται ένα βήμα τη φορά.
Unseen
***** Στον κόσμο του πνεύματος είμαστε πάντα στην αρχή *****
Τελικά είσαι Γυναίκα με το (Γ) κεφαλαίο!!!
Βρε καλό μου, μπας και γράφεις
quote:
Χα χα χα κι εσύ πρόσεξε έξω σου!
και σου πέρασε από το μυαλό πως ο Πλάτωνας δεν κοιτάζει προς τα έξω?
να γελάσω με τη σειρά μου, γιατί πρόσφατα ήμουν στη Ρώμη, και ενώ θαύμαζα (κάτι αξιοθέατο), δίπλα μου βρεθηκε μια ΓΥΝΑΙΚΑ με πολλά ΓΓΓΓΓΓΓΓΓΓΓΓ ΚΕΦΑΛΑΙΑ!
Σε πληροφορώ πως η ομορφιά του χώρου έγινε ακόμα πιο έντονη, και ίσως αυτό βοηθήσει να καταλάβουμε τι είναι ο παρατηρητής.
Υπάρχει μια ένδειξη από τον Σωκράτη, και το βλέπουμε όταν απευθύνεται προσευχόμενος *(στο παν). Κάνε λέει να μην υπάρχει μεγαλύτερος πλουτος σε μενα από την Σοφια, και οσα είναι εξω μου και μέσα μου, να μην υπερισχύουν μεταξυ τους. Βέβαια στα λέω με δικά μου λόγια, και σε διαβεβαιω δεν αλλάζω την ουσία.
Τι λενε σε μενα προσωπικα τα παραπανω?
Όχι πως δεν υπάρχει θαυμασμός, ως προς το αξιοθέατο και τη μικρή με τα πολλά (Γ) που στάθηκε δίπλα μου, αντίθετα υπάρχει, μα καλή μου UNSEEN, σκέψου μόνο την πιθανότητα ο παρατηρητής να είναι παρκαρισμένος στη ΣΟΦΙΑ, (ο Φιλος Αμπερ που διαβάζει, αναρωτιόταν αν είναι η Σοφία και η Αγάπη το αυτό), παρκαρισμένος θα πει πως είναι πλέον μια σταθερή κατάσταση και του ΝΟΥ!
Τι θα πει αυτό?
Ελα ντε! Μήπως τελειώνει μια και έξω η όποια προσπάθεια για φώτιση? 
quote:
Τέλος πάντων, αυτό που καταλαβαίνω είναι ότι η διαφωνία μας δεν είναι ουσιαστικά διαφωνία αλλά σύγχιση ορολογίας.
Αν είναι η όχι σύγχυση ορολογίας, θα το διαπιστωσεις *(πως δεν σκέφτομαι το ίδιο με σένα και πολλούς άλλους εδώ μεσα), όσο αφορά και το παρακάτω που έγραψες,
quote:
Και όπως όταν ανεβαίνουμε ένα βουνό δεν φτάνουμε αυτόματα στην κορυφή, έτσι και η φώτιση συντελείται ένα βήμα τη φορά.
Αυτά είναι γλυκιά μου τα κερασάκια της τούρτας των διάφορων δασκάλων και μυστικών σχολών, και πριν απαντήσεις σκέψου και αυτά.
Αν όλα είναι στο χρόνο και ο χρόνος ακολουθεί μια πορεία εξέλιξης, *(είπαμε πως η αγάπη δεν είναι θέμα χρόνου), τότε ποια είναι η συμπεριφορά του ΝΟΥ που καταλαβαίνει σε βάθος κάτι τέτοιο?
Για να φτάσω κάπου λες πως χρειάζεται να γίνει βήμα βήμα, μα όλα αυτά είναι στη χρονική διαδικασία!
Πρόσεξε τώρα τι γίνεται όταν ο Νους αρνιέται αυτή τι διαδικασία, *(την βρίσκει μια από τα ιδια!!!)
Δεν εχει μια διαφορετικη ποιοτητα?
Έχει κάνει ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ γλυκιά μου, ο νους σου δεν ακολουθεί πλέον το γνωστο Τραν Τραν!
Αρίοι, Γκουρου, προσευχές, φωτισμένοι, θεοί, διάβολοι και γυναίκες με Γ κεφαλαίο, έχουν τη θέση τους στη ζωή, *(και είναι στο Χρόνο) μα όταν το μέσα και το έξω χάνουν την σπουδαιότητα τους, γνώριζε καλή μου πως έγινε η μεγαλύτερη δυνατή επανάσταση.
Αγαπάς, τόσο απλά!
Edited by - ΠΛΑΤΩΝΑΣ on 26/09/2006 06:54:22
Δεν είμαι σίγουρη ότι σε καταλαβαίνω απόλυτα. Ή εγώ έχω χαζέψει ή εσύ, από την πολύ αποδέσμευσή σου από τον νου σου, κάνεις λογικά άλματα σε αυτά που γράφεις και δεν μπορώ να σε παρακολουθήσω.
Αν εννοείς ότι αυτά που πιστεύουμε ή που έχουν εντυπωθεί μέσα μας από διδασκαλίες και τα παρόμοια αποτελούν εμπόδιο για την αντίληψή μας της πραγματικής ζωής και ταυτίζεις αυτή τη ζωή με την αγάπη, δεν μπορώ ασφαλώς να διαφωνήσω – όχι ώς έναν βαθμό τουλάχιστον (τι να κάνουμε, υπάρχουν και διδασκαλίες που διευρύνουν τον ορίζοντα του νου).
Και ο νους χρειάζεται εξίσου για την κατανόηση της ουσίας της αγάπης, γιατί αν δεν κατανοήσεις και δεν νιώσεις αυτό που θέλεις να ζήσεις, πώς ξέρεις ότι δεν ζεις μια παραίσθηση ή μια πλάνη;
Από την άλλη, δεν μπορώ να αγνοήσω στοιχεία της εκπαίδευσής μου γιατί βρίσκονται αναμφίβολα εκεί. Ούτε να τα υπερβώ εύκολα μπορώ, γιατί είναι συνυφασμένα με αυτό που είμαι.
Επίσης δεν μπορώ ούτε στο άχρονο να υπάρξω (όσο και να το θέλω και το θέλω πολύ, πίστεψέ με) γιατί ο χρόνος στο επίπεδο που εστιάζεται η συνείδησή μου είναι παραπάνω από υπαρκτός. Αν μπορώ να υπάρξω σε κάτι παρόμοιο (σε μια κατάσταση τέλειας ισορροπίας) θα είναι μόνο για στιγμές.
Επομένως, πρακτικά φίλε μου, δεν βλέπω πώς μπορεί να αποδώσει ο τρόπος τον οποίο προτείνεις.
Unseen
***** Στον κόσμο του πνεύματος είμαστε πάντα στην αρχή *****
Αλλιώς,ακόμα και ο ίδιος ο εσωτερισμός-από πρακτικής πλευράς -είναι άσκοπος και περιττός!
Άλλοι διαλογίζονται καθισμένοι πάνω σε μαξιλαράκι,ψηλαφώντας μια Μάνταλα...
Άλλοι διαλέγουν άλλους οδούς...
Ingy
(όπως πάνω-έτσι και κάτω)
Τρόποι αφύπνισης υπάρχουν, αυτό που πρέπει να γίνει είναι να αναζητήσουμε τους λόγους που επιτάσσουν αυτήν την αφύπνιση.
Το πρώτο βήμα θεωρώ πως είναι να κατανοήσουμε το λόγο που πρέπει να προσπαθήσουμε για αυτό, τόσο σε ατομικό όσο και σε συλλογικό επίπεδο.
Στο συλλογικό επίπεδο που αναφέρω, θεωρώ πως μπορεί να αναπτυχθεί ένα φαινόμενο "ωχαδερφισμού", με τη λογική που διακατέχει πολλούς από εμάς τους ανθρώπους οτι εφόσον υπάρχουν κι άλλοι άνθρωποι που προσπαθούν, ας το κάνουν εκείνοι.
Αυτό όμως δεν είναι μια λύση, αντιθέτως είναι μια τροχοπέδη για την συλλογική αφύπνιση.
Η ευθύνη βαραίνει όλους τους ανθρώπους, η προσπάθεια θα πρέπει να γίνει αντιληπτή από όλους μας και να έχει τη συμμετοχή όλων μας.
Αν δεν το κατανοήσουμε αυτό ίσως να μην έχουμε φτάσει κι εμείς οι ίδιοι σε αυτήν την αφύπνιση...
Είναι πολύ σημαντικό αυτό, φίλε μου!
Είναι πολύ σημαντικό να συμβάλλουμε στην αφύπνιση του συνανθρώπου μας.
Αν με ρωτούσες για τον τρόπο που θα μπορούσε να γίνει κάτι τέτοιο, ίσως δυσκολευόμουν να σου δώσω μια απάντηση.
Θεωρώ πως ο καλύτερος τρόπος είναι να βοηθήσεις κάποιον να ανακαλύψει κάτι που έχει ήδη μέσα του, να του δώσεις τα κατάλληλα μέσα κι ερεθίσματα προκειμένου να φτάσει ο ίδιος στην κατανόηση της αναγκαιότητας για αφύπνιση.
Δεν ξέρω κατά πόσο ένας "βίαιος" τρόπος θα ήταν κατάλληλος για την περίπτωση αυτή.
Από την άλλη όμως, μήπως κι αυτός ο "βίαιος" τρόπος μερικές φορές - κι υπό προϋποθέσεις φυσικά - είναι αναγκαίος?
In anticipation of my resurrection...
Αγαπητέ φίλε Diostas
Αγαπητοί φίλοι
Το θέμα της αφύπνισης έχει πολλές διαστάσεις και προσεγγίσεις.
Όλες οι προσεγγίσεις όμως εξαρτώνται από τον τύπο της συνείδησής μας και την εξέλιξή της στο Αιώνιο Τώρα.
Η αφύπνιση αφορά την συνείδησή μας.
Στην θεωρεία του εσωτερισμού λέγεται ότι όλοι οι άνθρωποι δεν είναι ίδιοι συνειδησιακά και νομίζω ότι όσοι συμμετέχουν σ’ αυτή τη συζήτηση θα συμφωνήσουν ότι μεταξύ του Χριστού και του Βούδδα και των απλών καθημερινών ανθρώπων, υπάρχει τεράστια εξελικτική διαφορά και στάδια ως προς την (Σ)συνείδηση.
Αφού λοιπόν υπάρχει τεράστια διαφορά και στάδια ως προς την συνείδηση, τότε θα πρέπει να συμφωνήσουμε ότι το επόμενο στάδιο που έχει καθ’ ένας μπροστά του, η κατάκτησή του, αφορά γι’ αυτόν το στάδιο και το είδος της αφύπνισής του.
Αυτό εξετάζεται ευρύτατα από την επιστήμη της εσωτερικής Ψυχολογίας και όποιος θέλει να εμβαθύνει απ’ ευθείας, (είναι σε θέση), ας έρθει σε επαφή με την διεύθυνση: http://www.sevenray.net/
Αγαπητέ Diostas όπως συνηθίζω θα αναφέρω διάφορες παραπομπές από βιβλία σχετικά με το θέμα της αφύπνισης.
Είναι όμως τόσο πολλές, που δεν ξέρω από που να πρωταρχίσω.
Επειδή οι προλαλήσαντες δεν μίλησαν καθόλου για το θέμα της αφύπνισης των κέντρων, θα αρχίσω από αυτό το θέμα.
Η αφύπνιση των κέντρων έχει άμεση σχέση με την αφύπνιση της συνείδησης!!!
-----------------------------
ΚΑΡΔΙΑ, ΛΑΙΜΟΣ ΚΑΙ ΟΦΘΑΛΜΟΣ
Αργότερα, όταν αφομοιωθεί η γνώση που μεταδόθηκε εδώ, ο ζηλωτής θα φτάσει στην κατανόηση της αληθινής έννοιας της καρδιάς, του λαιμού και του οφθαλμού – που είναι αντικείμενο των Οδηγών της φυλής να διεγείρουν και να φέρουν σε λειτουργική δραστηριότητα αυτή την εποχή. Επομένως θα εξετάσουμε τώρα:
1. Το κέντρο της καρδιάς, το κέντρο του λαιμού και το κέντρο μεταξύ των οφθαλμών.
2. Την αφύπνιση και το συντονισμό τους.
3. Σε ποιες χρήσεις θα υποβληθούν στον ερχόμενο παγκόσμιο κύκλο.
Το ζήτημα αυτό έχει ζωτική σημασία για το σύγχρονο ζηλωτή, γιατί ο μηχανισμός της καρδιάς, του λαιμού και του οφθαλμού – που απαρτίζουν μέρος της εσώτερης δομής που πρέπει να μάθει να χρησιμοποιεί – πρέπει να κυριαρχηθεί και να χρησιμοποιηθεί συνειδητά απ’ αυτόν, προτού γίνει εφικτό οποιοδήποτε δημιουργικό έργο. Όταν χρησιμοποιώ τις λέξεις “δημιουργικό έργο”, μιλώ εσωτερικά και δεν αναφέρομαι στο πολύτιμο έργο που γίνεται απ’ τους καλλιτέχνες του κόσμου στις πολλές τους γραμμές έκφρασης. Οι προσπάθειές τους είναι για τον ορώντα ενδεικτικές μιας εσώτερης παρότρυνσης, ενός εσώτερου συντονισμού και μιας παρορμητικής δραστηριότητας που θα οδηγήσει σε αληθινή εσωτερική προσπάθεια και σε δημιουργικό έργο στα λεπτοφυέστερα πεδία.
Δέχομαι ότι ο σπουδαστής έχει μια στοιχειώδη γνώση του ζωτικού σώματος και των κέντρων δύναμής του και δέχομαι ότι αυτά τα επτά κέντρα ή λωτοί έχουν θεωρητικά μια θέση στη φαντασία του. Χρησιμοποιώ τη λέξη φαντασία με σκόπιμη πρόθεση, γιατί μέχρι να υπάρξει γνώση και καθαρή όραση, η φαντασιακή παραδοχή είναι ένας ισχυρός παράγων στην πρόκληση της δραστηριότητας των κέντρων.
Ας απαριθμήσουμε, χάρη σαφήνειας, αυτούς τους λωτούς με τον αριθμό των πετάλων τους και τη θέση τους. Τα χρώματά τους δεν έχουν σημασία επί του παρόντος από τη σκοπιά του σπουδαστή, γιατί πολλά που κοινοποιήθηκαν είναι εσφαλμένα ή έχουν φύση συγκάλυψης και σε κάθε περίπτωση τα εσωτερικά χρώματα διαφέρουν πλατιά από τα εξωτερικά:
1. Η βάση της σπονδυλικής στήλης 4 πέταλα.
2. Το ιερό κέντρο 6 πέταλα.
3. Το κέντρο του ηλιακού πλέγματος 10 πέταλα.
Διάφραγμα
4. Κέντρο της καρδιάς 12 πέταλα.
5. Κέντρο του λαιμού. 16 πέταλα.
6. Κέντρο μεταξύ των φρυδιών 2 πέταλα.
7. Κέντρο της κεφαλής 1000 πέταλα.
Κατόπιν ο σπουδαστής ας θυμάται δύο σπουδαία γεγονότα που μπορεί να θεωρηθούν στοιχειώδη και προκαταρκτικά, αλλά που πρέπει ωστόσο να πραγματωθούν στη συνειδητή αντίληψη και να καταστούν μέρος της σκόπιμης πρόθεσης της εκγύμνασης του ζηλωτή. Είναι εύκολο να γενικεύουμε. Είναι δύσκολο ν’ αντιληφθούμε. Είναι απλό να συλλαμβάνουμε τα πληροφοριακά διανοητικά δεδομένα που αφορούν τα κέντρα δύναμης· είναι πολύ δύσκολο να επιφέρουμε την ανακατάταξη των δυνάμεων που ρέουν μέσω αυτών των δινών και να μάθουμε να λειτουργούμε συνειδητά μέσω των ανώτερων κέντρων, υποτάσσοντας τα κατώτερα. Αυτό πρέπει να γίνει χωρίς να δίνεται έμφαση στη μορφική όψη, όπως συμβαίνει με πολλές μεθόδους που χρησιμοποιούνται για να διεγείρουν τα κέντρα. Τα δύο σπουδαία γεγονότα είναι:
1. Τα τρία κέντρα κάτω από το διάφραγμα,
α. Η βάση της σπονδυλικής στήλης,
β. Το ιερό κέντρο,
γ. Το ηλιοπλεγματικό κέντρο,
που είναι επί του παρόντος τα πιο ισχυρά στη μέση ανθρωπότητα και τα πιο “ζωντανά”, χρειάζεται να αναδιοργανωθούν, να αναπροσανατολιστούν και να μεταφερθούν από μια κατάσταση θετικότητας σε κατάσταση αρνητικότητας.
Επίσης τα τέσσερα κέντρα πάνω από το διάφραγμα,
α. Το κέντρο της καρδιάς,
β. Το κέντρο του λαιμού,
γ. Το κέντρο μεταξύ των φρυδιών,
δ. Το κέντρο της κεφαλής,
πρέπει ν’ αφυπνισθούν και να μεταφερθούν από μια κατάσταση αρνητικότητας σε κατάσταση θετικότητας.
Αυτό πρέπει να επιτευχθεί με δύο τρόπους: Πρώτο, με τη μεταφορά της θετικής ενέργειας των κατώτερων κέντρων σ’ εκείνη των ανώτερων και δεύτερο, με την αφύπνιση του κεφαλικού κέντρου με την εκδήλωση της δραστηριότητας της θέλησης. Το πρώτο αποτέλεσμα προκαλείται με τη δόμηση χαρακτήρα και με την κάθαρση των σωμάτων, καθώς χρησιμοποιούνται από την ψυχή στους τρεις κόσμους. Το δεύτερο είναι αποτέλεσμα του διαλογισμού και της ανάπτυξης ενός οργανωμένου σκοπού που επιβάλλεται από τη θέληση στην καθημερινή ζωή. Η δόμηση χαρακτήρα, η καθαρή ζωή, οι ελεγχόμενες συναισθηματικές αντιδράσεις και η ορθή σκέψη αποτελούν τις κοινοτοπίες όλων των θρησκευτικών συστημάτων κι έχασαν τη βαρύτητά τους από την ίδια την εξοικείωσή μας μαζί τους. Δεν είναι εύκολο να θυμόμαστε πως καθώς ζούμε αγνά και ορθά, εργαζόμαστε αληθινά και πραγματικά με δυνάμεις, υποτάσσοντας τις ενέργειες στις ανάγκες μας, υποτάσσοντας τις στοιχειακές ζωές στις απαιτήσεις της πνευματικής ύπαρξης και φέρνοντας σε δραστηριότητα ένα μηχανισμό και μια ζωτική δομή που μέχρι τώρα ήταν μόνο λανθάνουσα και ήρεμη. Ωστόσο παραμένει γεγονός πως όταν οι ενέργειες που λανθάνουν στη βάση της σπονδυλικής στήλης, μεταφερθούν στο κεφάλι και φθάσουν (μέσω του ηλιακού πλέγματος, του καθαρτήριου εκείνου οίκου της ενέργειας και του προμήκους μυελού) στο κέντρο μεταξύ των φρυδιών, τότε η προσωπικότητα, η υλική όψη, φτάνει στην αποθέωσή της και η Παρθένος Μαρία – με την ατομική έννοια που είναι ένα πεπερασμένο αντίστοιχο μιας άπειρης Πραγματικότητας – “μεταφέρεται στους Ουρανούς” για να καθίσει εκεί στο πλευρό του υιού της, του Χριστού, της ψυχής.
Όταν οι ενέργειες του ιερού κέντρου, που είναι εστιασμένες μέχρι τότε στο έργο της φυσικής δημιουργίας και της γέννησης κι επομένως είναι η πηγή της φυσικής σεξουαλικής ζωής κι ενδιαφέροντος, μεταρσιωθούν, αναπροσανατολιστούν και μεταφερθούν στο κέντρο του λαιμού, τότε ο ζηλωτής γίνεται μια συνειδητή δημιουργική δύναμη στους ανώτερους κόσμους· εισέρχεται στον πέπλο και αρχίζει να δημιουργεί το υπόδειγμα των πραγμάτων που θα φέρουν τελικά το νέο ουρανό και τη νέα γη.
Όταν οι ενέργειες του ηλιακού πλέγματος – που είναι μέχρι τότε εκφράσεις της ισχυρής επιθυμητικής φύσης, τροφοδοτώντας τη συναισθηματική ζωή της προσωπικότητας – επίσης μετουσιωθούν και αναπροσανατολιστούν, τότε μεταφέρονται στο καρδιακό κέντρο και σαν αποτέλεσμα επέρχεται η αντίληψη της ομαδικής συνείδησης, της ομαδικής αγάπης και του ομαδικού σκοπού που καθιστά το ζηλωτή υπηρέτη της ανθρωπότητας και κατάλληλο σύντροφο των Πρεσβύτερων Αδελφών της φυλής.
Όταν οι τρεις αυτές μεταφορές περατωθούν, τότε προκύπτει μια δραστηριότητα στο κεφαλικό κέντρο – τον υπέρτατο διέποντα παράγοντα – και με μια πράξη θέλησης της ενοικούσας κυβερνώσας ψυχής λαμβάνουν χώρα ορισμένα γεγονότα που μπορούμε να εξετάσουμε αργότερα στις μελέτες μας.
2. Το δεύτερο γεγονός που πρέπει να έχουμε κατά νου είναι ότι καθώς συντελούνται αυτές οι αλλαγές και οι αναπροσανατολισμοί, ο μαθητής αρχίζει ν’ αφυπνίζεται ψυχολογικά σε νέες καταστάσεις συνείδησης, νέες καταστάσεις ύπαρξης και νέες καταστάσεις του είναι. Είναι φανερό λοιπόν πόσο αναγκαίο είναι να προχωρεί κανείς αργά σ’ αυτά τα ζητήματα, έτσι ώστε η νοητική κατανόηση και η ικανότητα για λογικό και ισορροπημένο συλλογισμό να προχωρεί παράλληλα με την ανάπτυξη της ενόρασης και της πνευματικής αντίληψης. Πολλές σχολές είναι απλά σχολές εξαναγκασμού, που αναπτύσσουν πρόωρα τις ανώτερες ικανότητες και οδηγούν το ζηλωτή (αν μπορώ να το εκφράσω σε μυστικιστική γλώσσα) απευθείας απ’ το βασίλειο του αισθήματος και της επιθυμίας σ’ εκείνο της ενόρασης, αλλά αφήνουν τις διανοητικές ικανότητες και τη νοητική συσκευή τελείως υπανάπτυκτη και λανθάνουσα. Όταν συμβαίνει αυτό, τότε – μιλώντας πάλι μυστικιστικά – δημιουργείται ένα χάσμα ή ρήγμα σ’ ένα μέρος του μηχανισμού που πρέπει κατ’ ανάγκη να χρησιμοποιήσει η ψυχή στους τρεις κόσμους της προσπάθειάς της. Ο ερμηνευτικός, οργανωτικός κι αντιληπτικός νους είναι ανίκανος να παίξει το ρόλο του. Όταν υπάρχει έλλειψη κατανόησης και νοητικής ικανότητας, υπάρχει κίνδυνος παρανόησης, ευπιστίας και λανθασμένης ερμηνείας των φαινομένων άλλων καταστάσεων ύπαρξης. Θα λείπει η αίσθηση των αξιών κι ο ζηλωτής θα υπερεκτιμά τα επουσιώδη και θα αποτυγχάνει να συλλάβει την αξία των πνευματικών πραγματικοτήτων.
Η ενέργεια μπορεί σ’ αυτές τις περιπτώσεις να χυθεί στα κέντρα δύναμης, αλλά επειδή δεν υπάρχει κατευθυντήρια νοημοσύνη, αποχαλινώνεται και τότε έχουμε τις θλιβερές εκείνες περιπτώσεις που στρώνουν την ατραπό της αποκρυφιστικής προσπάθειας και δυσφήμισαν το έργο της Στοάς – περιπτώσεις υπερτονισμένων προσωπικοτήτων, προληπτικών πιστών, εύπιστων οπαδών διαφόρων αρχηγών, φανατικών και ανισόρροπων ιδεαλιστών κι εκείνων των διαστρεβλωμένων διανοιών που διεκδικούν για λογαριασμό τους δυνάμεις που δεν τους ανήκουν. Άντρες και γυναίκες παρασύρονται από τον αστρικισμό και περιπλανώνται στην κοιλάδα της πλάνης, αυτοθεωρούμενοι διαφορετικοί από τους άλλους ανθρώπους και τοποθετούμενοι σ’ ένα βάθρο πολύ πιο ψηλά από τη μέση ανθρωπότητα. Πέφτουν συνειδητά στο αμάρτημα της χωριστικότητας. Προσθέστε στην παραπάνω κατηγορία τις περιπτώσεις σεξουαλικής διαστροφής που προέρχεται απ’ την υπερδιέγερση του ιερού κέντρου, τις περιπτώσεις νεύρωσης και υπερευαισθησίας κι ευσυγκινησίας, που προκαλούνται απ’ την πρόωρη ζωογόνηση του ηλιοπλεγματικού κέντρου και τέλος τις περιπτώσεις φρενοπάθειας που προκαλείται από την υπερδιέγερση των εγκεφαλικών κυττάρων μέσω ασύνετης διαλογιστικής εργασίας και θα γίνει πολύ περισσότερο σαφές γιατί θεωρείται αναγκαίο να προχωρούμε αργά και να αναπτύσσουμε τις νοητικές διαδικασίες καθώς και την πνευματική φύση.
Ο μέσος σπουδαστής αρχίζει με τη γνώση ότι έχει κέντρα και με μια επιθυμία για αγνότητα χαρακτήρα. Εκείνοι που γνωρίζουν τον βεβαιώνουν ότι καθώς μοχθεί, διαλογίζεται, μελετά και υπηρετεί, ορισμένες αλλαγές θα λάβουν χώρα μέσα του κι ότι θα προκύψει απ’ τα βάθη της ύπαρξής του μια αφύπνιση που θα είναι δυναμική. Του λένε ότι θα επακολουθήσει μια εκπόρευση, μια ανακίνηση και μια ζωογόνηση που θα φέρει την υποκειμενική πνευματική ζωή του σε προέχουσα θέση. Η υποκειμενική αυτή ζωή εκφράζεται σαν πνευματική ενέργεια με το μέσον του ενεργειακού ή ζωτικού σώματος και η ενέργεια που εκφράζεται έτσι θα αλλάξει τη ζωική του εστίαση και τα ενδιαφέροντα και θα προκαλέσει ένα μαγνητικό και δυναμικό αποτέλεσμα που θα προσελκύσει και θα ανυψώσει την ανθρωπότητα. Η ενέργεια αυτή έχει φύση επταπλή και χρησιμοποιεί επτά εστιακά σημεία στο αιθερικό σώμα σαν πράκτορές της.
Δεν είναι δυνατό για το ζηλωτή να εργάζεται και να χρησιμοποιεί και τους επτά αυτούς τύπους ενέργειας με νοημοσύνη στα πρώτα στάδια της Ατραπού της Μαθητείας. …
(Από το βιβλίο «Πραγματεία επί της Λευκής Μαγείας».)
-----------------------------
Αγαπητέ φίλε Diostas ελπίζω να μην κούρασα.
Ξέρεις ότι όταν το έργο της αφύπνισης προχωρεί ορθά, … τότε έχουμε γέλιο, πολύ γέλιο, … όταν όμως υπάρχουν ατυχήματα τότε ο παράγων του πόνου και της θλίψης εμφανίζεται σ’ αυτόν τον Δρόμο της αφύπνισης της συνείδησης, … αλλά στο τέλος πάντοτε ο αγωνιζόμενος Ζηλωτής που έχει ορθό και αγνό κίνητρο, στέκεται θριαμβευτής.
Σε χαιρετώ ευχόμενος το καλύτερο.
Γνώθι σαυτόν
που διάβασα, αν και δεν πρόλαβα να διαβάσω όλο το θέμα.
quote:
Παρακολουθείτε, παρακολουθείτε συνεχώς και θα καταλάβετε την απόλυτη ανοησία της ζωής.
Αυτό με το οποίο ασχολιόσασταν- είναι το ίδιο ανόητο όπως ανόητο είναι το σκυλί , που προσπαθεί να πιάσει την ουρά του.
Αγαπητέ Diostas,
Μπορεί να είναι ανόητο, αλλά μόνο μετά την πράξη έρχεται η συνειδητοποίση.
Ζούμε σε έναν κόσμο ύλης, έναν κόσμο που είναι το πεδίο εκδήλωσής μας.
Μέσα από το πεδίο αυτό και από τους νόμους του θα μπορέσουμε να αντιληφθούμε
τη "μάγια" που το περιβάλλει και να αφυπνιστούμε.
Αλλιώς, θα κοιμώμαστε έναν ύπνο χωρίς όνειρα...
quote:
Αν είστε ικανοί να γελάσετε με τον εαυτόν σας, με την ανοησία σας,- αυτό σημαίνει, ότι γίνατε παρατηρητής, ανεξάρτητος από το μυαλό σας, από το σώμα σας.
και μέσα και έξω όμως... παρατηρητής μεν, αλλά και ενεργητικός εκτελεστής
της πράξης με όλον τον εαυτό, χωρίς ημίμετρα...
quote:
Είναι απάνθρωπο να γελάς με τους άλλους- εδώ κρύβεται κάποια μορφή βίας.
Ενώ το γέλιο με τον εαυτόν σου κρύβει την μεγάλη αφύπνιση.
θυμήθηκα πριν από λίγες μέρες, που συζητώντας με κάποιους φίλους, κάποιος
τόνισε ένα πολύ συνηθισμένο και ενδιαφέρον γεγονός:
όταν κάποιος μας "εξομολογείται" το ελάττωμά ή την αδυναμία του, σπέυδουμε
να τον συμβουλέψουμε, λες και εμείς ποτέ δε θα κάναμε κάτι παρόμοιο.
Και βέβαια, σπέυδουμε κάποιες φορές και να γελάσουμε. Όμως, και το γέλιο
και η συμβουλή είναι αντιδράσεις / αποτελέσματα της γνώσης. Μόνο όταν
έχουμε γνώση για κάτι συγκεκριμμένο μπορούμε να εκφέρουμε άποψη ή γέλιο.
Και σίγουρα αυτή η γνώση έχει προκύψει από τη δική μας εμπειρία, κάτι που
κάναμε στο παρελθόν, αλλά τώρα ξεπεράσαμε, ή κάτι που εξακολουθούμε να
κάνουμε. Ωστόσο, και στις δύο αυτές περιπτώσεις, δε μπορούμε να χλευάζουμε
τον άλλο γελώντας, επειδή πολύ απλά κάποια άλλη στιγμή ήμασταν, ή θα είμαστε
εμείς στη θέση του.
Το να αγνοούμε αυτό το απλό γεγονός, είναι κατά τη γνώμη μου ανοησία!
quote:
ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΠΡΑΚΤΙΚΗ ΔΡΟΜΟΙ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΦΥΠΝΙΣΗ ΘΑ ΡΩΤΗΣΕΙ Ο ΑΜΥΗΤΟΣ.
ΝΑ ΚΑΙ ΕΓΩ ΕΤΣΙ ΘΑ ΡΩΤΗΣΩ..
ΥΠΑΡΧΟΥΝ?
Αγαπητέ Αναζητητή,
η αφύπνιση, όπως γράφει και ο αγαπητός Diostas είναι προσωπικός δρόμος
για τον καθένα. Ο κάθε δάσκαλος μπορεί να υποδείξει ένα δρόμο, αλλά δε
μπορεί να μπει στα δικά σου παπούτσια και να βαδίσει το δικό σου το δρόμο
αντί για εσένα.
Πάντως, κατά τη δική μου άποψη και εμπειρία, ο δρόμος της αφύπνισης είναι
θεωρία απαραιτήτως μπολιασμένη με πράξεις. Ακόμη, όσο πιό απλός φαίνεται
ένας δρόμος, τόσο περισσότερες πιθανότητες έχει να οδηγεί σε κάποιου είδους
προσωπική εξέλιξη, γνώμη μου...
quote:
Πόσο θα ήθελα να δω αυτόν τον κόσμο άνω-κάτω,
να τρέχουν όλοι και να μη προλαβαίνουν... απο την φωνή της ψυχής τους, που επιτέλους θα πει τον λόγο της...
Diostas, εξάλλου,
ΣΤΑ ΔΥΣΚΟΛΑ ΚΡΥΒΕΤΑΙ Η ΑΛΗΘΕΙΑ!
quote:
Κατ αρχάς είσαι ελεύθερος από το φόβο?
Είσαι ελεύθερος από τα ανταγωνιστικά ένστικτα που κουβαλάς, αυτό που σε κάνει να σκέφτεσαι, είμαι καλύτερος από εκείνον?
Αγαπητέ Πλάτωνα,
πιστεύω ότι ο φόβος και άλλα ανταγωνιστικά ένστικτα που αναφέρεις δεν πρόκειται
να μας εγκαταλείψουν ποτέ, απλά θα βαδίζουμε σε ολοένα και πιό ανώτερα πεδία
εκδήλωσής τους...
quote:
Αγαπητέ Πλάτωνα,
πιστεύω ότι ο φόβος και άλλα ανταγωνιστικά ένστικτα που αναφέρεις δεν πρόκειται
να μας εγκαταλείψουν ποτέ, απλά θα βαδίζουμε σε ολοένα και πιό ανώτερα πεδία
εκδήλωσής τους...
Καλη σου μερα αγαπητη λιλιθ,
Στην παραπάνω σου φράση χρειάζεται λίγο διευκρίνηση, μιας και το ποτέ σαν αποκλειστικό, δεν συμπίπτει με τις βλέψεις της επόμενης φράσης, που μιλάει αν δεν κάνω λάθος, για μια πρόοδο στο χρόνο, κάτι σαν καλυτέρευση δηλαδή, με την έννοια, περισσότερο προηγμένοι, λιγότερος φόβος υπάρχει, και ίσως ανταγωνιστικότητα.
Κατά αρχας ας δούμε πρώτα το φόβο.
Φυσικά δεν μιλάω για το φόβο του να δεις ένα φίδι και να τιναχτείς, η να σε τρομάξω με καποια εικόνα και καποιο ηχο, όπως παλαιοτερα εκανα στο φορουμ και έπιασε και με σένα.
Αυτός είναι φυσιολογικός φόβος, στα κύτταρα μας, στο ΔΝΑ μας, και κατά κάποιο τρόπο μας προστατεύει, απόλυτα φυσιολογικός.
Μιλαω για τον ψυχολογικό φοβο που υπαρχει στους περισσότερους ανθρωπους, και είναι δημιουργημένος μεσα στη ζωή. Για τους φοβους που σου επέβαλαν όταν ησουν μικρή, με μια εντελώς εσφαλμένη διαπαιδαγώγηση.
Ξέρεις τι θα πει, να μεγαλώσεις με τους άγιους να σε προστατεύουν, και με τους διάβολους που θέλουν το κακό σου?
Θα πει πως από μικρή, σου δημιουργείτε μια εσφαλμένη εικόνα ως προς πως βλέπεις τι ζωή, και αυτή με τα χρόνια επεκτείνεται σε ότι και αν κανείς, ακόμα και στις σχέσεις σου με τους συνάνθρωπους.
Και αυτό είναι ένα απλο παράδειγμα που αναφέρω, μα όπως καταλαβαίνεις υπάρχουν χιλιάδες άλλα.
Όλα αυτά λοιπον, μιας και είναι δημιουργημένα τα περισσότερα από εμάς, γιατί να υψώσουμε ένα τοίχο και να πούμε, δεν ελευθερωνόμαστε ποτέ?
Στο χρόνο έγιναν, επομένως αν κατανοήσουμε το μηχανισμό τους, μπορούμε εύκολα να ελευθερωθούμε. Δεν λέω πως είναι εύκολο μα δεν είναι αδύνατο για κανενα μας.
Ο φίλος ορος777 που έγραψε πριν από σένα, μιλάει και αυτός για μια εξελικτική πορεια της συνείδησης.
Μάλιστα μας δίνει και ένα λινκ να παρακολουθήσουμε κανα σεμινάριο από κάποιους επιστήμονες στην αφύπνιση.
Από ότι μας λέει εχει διαβάσει τόσες αναφορές, και δεν ξέρει από πού να αρχίσει, λες και οι φωτισμένοι (που έγραψαν αυτά τα βιβλία), κατέκλυσαν τη γη!
Μάλιστα μας λέει πως οι προλαλήσαντες, δεν αναφέρθηκαν σε κέντρα κλπ κλπ. Ο ίδιος μας μιλάει για κέντρα και πέταλα, ωσάν ο ίδιος να τα είδε.
Αναφέρει αρνητικότητα που θα γίνει θετικότητα, και τόσο αλλά όμορφα λόγια λες και για αφύπνιση, χρειαζόμαστε κάποιο μανουαλ, η κάποιο ειδικευμένο οδηγό!
Μάλιστα μας λέει πως θα βρούμε στο δρόμο και την Παρθένο Μαρία, και θα μας οδηγήσει στον τέλος στον Ιο της και στη Ψυχή, μα δεν ξεχνάει στο τέλος να γράψει και το Γνώθι σαυτόν.
Για να ειμαι ειλικρινείς, αν γράψω και εγώ πως πουλάω
Φιστίκια
Πασατεμπο και
Κοκα κολα,
Σας δίνω η όχι κάτι πιο συγκεκριμένο?
Αυτό σας το δίνω, μα σκεφτείτε λίγο σοβαρά τι μπορείτε να πείτε για Θεο και την Αφύπνιση.
Γίνονται εμπειρία?
Αν γίνονται είναι στο χρόνο, και κάθε εμπειρία, δεν έχει ημερομηνία λήξεως?
Αν είσαστε στο ελάχιστο σοβαροί, θα δείτε πως μόλις ξεκινήσετε να μιλάτε για αυτά, λέτε απλά ψέματα!
Έτσι για να γυρίσω αγαπητή Λιλιθ σε σένα πάλι, έχε στο νου πως ο φόβος δημιουργείται, και ο μεγαλύτερος που έχει ο εαυτός, είναι ο φόβος του θανάτου.
Βλέπεις φίλη μου, η σκέψη όπως λέει και το φίλο το ΜΟΖ, είναι σε θέση να κάνει ότι θελήσει, εκτός από κάτι!
Δεν μπορεί να δει.... το τέλος του!
Δεν χωράει με τίποτα στην υπόσταση του, έτσι συνεχώς δημιουργεί… και ψάχνει να βρει μια αιτία στην ύπαρξη του, σε αθανασία σε αφύπνιση και σε θεό!.
όλα αυτά λοιπόν (και δεν λέω πως υπάρχουν η δεν υπάρχουν), μα μια αρμονική, σωστη αντιμετώπιση, βοηθάει πολύ στην κατανόηση τους, όπως και τι είναι ο φόβος.
quote:
Μάλλον δεν κατάλαβες - εγώ είμαι Διόστας και παρέθεσα ένα κείμενο του OSHO και έβαλα το ονομά του απο κάτω.
Δεν τα είπα αυτά εγώ, αλλά αυτός...
Όταν παραθέτουμε ένα κείμενο, είτε είναι δικό μας, είτε είναι κάποιου άλλου,[ αντιγραφές από μπλόγκς, θεωρίες σοφών, φιλοσόφων κλπ] εννοείται ότι συμφωνούμε με τα γραφόμενα. Ειδάλλως είναι μάταιη και παράλογη η γραφή του. Σε περίπτωση που δεν συμφωνούμε με μια άποψη και απλώς θέλουμε κριτική, καταθέτουμε πρωτίστως την δική μας σε αντίθεση αυτού.
Επομένως δεν μπορούμε να αποποιηθούμε τον όποιο χαρακτηρισμό λέγοντας << δεν το είπα εγώ>>.
quote:
Είσαι ελεύθερος από τα ανταγωνιστικά ένστικτα που κουβαλάς, αυτό που σε κάνει να σκέφτεσαι, είμαι καλύτερος από εκείνον?
Τα πιο υπόγεια και ανταγωνιστικά ένστικτα που έχω έως τώρα συναντήσει [ και δεν είναι λίγα τα χρόνια μου] βρέθηκαν ανάμεσα στους ''δήθεν'' αναζητητές της αλήθειας και ανάμεσα στους φαρισαίους των διαφόρων θρησκειών.
Το ανταγωνιστικό ένστικτο συναντάται παντού μέσα στην φύση…..άλλωστε με αυτό τον τρόπο κατάφερε να επιβιώσει η ανθρωπότητα.
Αν δεν είχαν υπάρξει όλοι αυτοί που με το πείσμα τους, την αγάπη τους, την ματαιοδοξία τους, την φιλοδοξία τους κλπ θέλησαν να ξεχωρίσουν την οντότητα τους και να δημιουργήσουν, θα ήμασταν ακόμα εφησυχασμένοι στα σπήλαια.
Το πιο κρυφό δε και καλυμμένο σημείο της διαφορετικότητας που καλλιεργείται είναι η ιδέα του καλού και ο υποτιθέμενος αλτρουισμός.
quote:
Έτσι ο παρατηρητής, όχι μόνο δημιουργήθηκε στο χρόνο (από ότι παρατηρούσε), μα δημιουργεί (και) χωρίς να το θέλει εντυπώσεις και σύγκρουση μέσα του, (μιας και δεν κατάλαβε ποτέ του πως δημιουργήθηκε) έτσι ψάχνει απεγνωσμένα να πιαστεί απο σανίδες σωτήριας που τις καλύπτει με πίστες, λατρείες και διάφορα πιστευω/λιβανιστήρια.
Συμφωνώ απολύτως.
Εδώ είναι και όλη η μαγεία...με την οποία αυτομαγευόμαστε.
quote:
Δεν πηγαίνεις...έρχεται... η Αγάπη (όταν τελειώσει η σύγκρουση του ΕΓΩ και ΕΣΥ)
Ναι αλλά για να σταματήσει αυτή η σύγκρουση θα πρέπει να δεχθούμε και την ουσία και την προσωπικότητα μας. Αν συνεχώς μπολιαζόμαστε με την ιδέα ότι δεν είμαστε αυτό που έχουμε γίνει αλλά κάτι άλλο που είναι στο βάθος του πηγαδιού και το οποίο είναι ''φυλακισμένο'' και '' καταδυναστευμένο'' το μόνο που θα καταφέρουμε είναι να δημιουργήσουμε ένα φανταστικό ονειρικό κόσμο καταφυγής και μια διάσχιση στο ψυχισμός μας.
Αυτό που ονομάζουμε ουσία μας είναι η αλήθεια μας όπως θα ήταν αν είχε αφεθεί τελείως '' ελεύθερη'' και ''μόνη''. Δλδ κάτι εντελώς πρωτόγονο και ενστικτώδες.
Η προσωπικότητα μας είναι μεν επιρροή από όλα αυτά που κατά καιρούς αναφέρουμε αλλά είναι και η μόνη ένδειξη πολιτισμού και εξέλιξης που έχουμε.
Ας μην ξεχνάμε ότι εμείς είμαστε που έχουμε επιλέξει το είδος των επιρροών που δεχόμαστε. Άρα το ένα δεν είναι ανεξάρτητο από το άλλο.
quote:
Αλλά αυτό που στην πραγματικότητα συμβαίνει είναι να κοιμόμαστε στο βαθύτερο δυνατό ύπνο. Μέσα σε αυτό το ονειρικό πεδίο, για να ξυπνήσουμε δεν φτάνει ένα απλό ξυπνητήρι... αλλά ολόκληρη καμπάνα!
Συνεχίζω αν και τα είπες όλα ...
quote:
Λίγοι θα αντέξουν την ΟΝΤΩΣ ΑΛΗΘΕΙΑ...
Και το ταρακούνημα=κατάρρευση της πλάνης= εξαφάνιση των πάντων, απο τα οποία εξαρτώμεθα= κατάργηση των προσκολλήσεων της ζωής- μπορεί να αντέξει μόνον εκείνος, που έπαψε να εξαρτιέται απο την ίδια την ζωή του, ο άλλος κυριολεκτικώς θα διαλυθεί χωρίς να ξυπνήσει.
Ας εξετάσουμε την όλη ιδέα ανάποδα.
Μήπως η μη αντοχή στις καθημερινές δυσκολίες και εντάσεις προκαλούν αυτή την στροφή στην κατάργηση της ύλης ?
Μήπως η πλάνη είναι ακριβώς αυτή?
Γιατί οι πιο ισχυρές δονήσεις έρχονται από την ύλη, ως περισσότερο συμπαγής, και αυτές είναι και οι μεγαλύτερες προκλήσεις.
Αυτά τα οποία αναφέρεις σαν << προσκολλήσεις από τις οποίες εξαρτώμεθα>> είναι ακριβώς αυτά τα οποία όλοι επιθυμούμε διακαώς και που αν δεν τα αποκτήσουμε η δεν καταφέρουμε να τα προσεγγίσουμε τότε...απογειωνόμαστε ...στον υπέροχο κόσμο της neverland.
quote:
Περί αγάπης... άσ' τα φίλε μου. Νομίζεις ότι ξέρουμε να αγαπάμε; Συνήθως αγαπάμε αυτό που χρειαζόμαστε ή μας λείπει, αλλά δεν είναι αγάπη αυτή.
<< Μήπως μπέρδεψες την αγάπη με την ανάγκη ? >> Ρόμπερτ Φίσσερ από τον << ιππότη με την σιδερένια πανοπλία>> [ υπέροχο βιβλίο].
Έτσι είναι αγαπητή Unssen...
Υπάρχει όμως και μια μορφή αγάπης που θα χαρακτήριζα διαχρονική…και ανεξήγητη…
quote:
Θεωρώ πως ο καλύτερος τρόπος είναι να βοηθήσεις κάποιον να ανακαλύψει κάτι που έχει ήδη μέσα του, να του δώσεις τα κατάλληλα μέσα κι ερεθίσματα προκειμένου να φτάσει ο ίδιος στην κατανόηση της αναγκαιότητας για αφύπνιση.
Εγώ πάλι πιστεύω ότι ο καλύτερος τρόπος για να βοηθήσεις κάποιον είναι οι πράξεις... Η θεωρία από μόνη της είναι απλώς φιλοσοφία…
quote:
Ξέρεις τι θα πει, να μεγαλώσεις με τους άγιους να σε προστατεύουν, και με τους διάβολους που θέλουν το κακό σου?
Πλάτωνα μόνο αυτό θεωρείς σαν φόβο ? Προσωπικά ποτέ δεν με απασχόλησε αυτό το είδος μια και στην οικογένεια μου δεν υπήρχε θρησκευτική κατήχηση...όμως είναι πολλά περισσότερα αυτά που εμποδίζουν την όψη της αλήθειας και το βασικότερο για μένα είναι η έλλειψη αγάπης προς εμας και κατ’ επέκταση προς τους άλλους.
quote:
Πρώτο, με τη μεταφορά της θετικής ενέργειας των κατώτερων κέντρων σ’ εκείνη των ανώτερων και δεύτερο, με την αφύπνιση του κεφαλικού κέντρου με την εκδήλωση της δραστηριότητας της θέλησης
Όλο αυτό εξηγείται θαυμάσια αν γνωρίζουμε βιοχημεία και τον μηχανισμόπαραγωγής φερορμονών.
Δεν θα μπω σε ορολογίες περιττές αλλά θα αναλύσω περιφερικά λίγο τον μηχανισμό προς κατανόηση.
Υπάρχουν δύο τρόποι για να φτάσουμε σε αυτό που ονομάζουμε διεύρυνση συνειδήσεως και να μπούμε σε αυτή την κατάσταση ευφορίας που επιθυμούμε και θεωρούμε σαν μυστικιστική εμπειρία.
Ο πρώτος, με τον οποίο προσωπικά δεν συμφωνώ, είναι να προκαλέσουμε το αίτιο μέσω του αποτελέσματος, χρησιμοποιώντας φάρμακα << ιδέ Καστανέντα>>
Ο άλλος είναι να προκαλέσουμε εμείς μέσω της φαντασία μας και του οραματισμού [ θετική σκέψη ] την παραγωγή αυτών των ορμονών που θα βοηθήσουν να φτάσουμε στο αποτέλεσμα.
Όμως θα πρέπει να αναρωτηθούμε αν ακόμη και αυτή η μέθοδος είναι τελικά ένας τρόπος διαφυγής και ωραιοποιήσεις καταστάσεων.
Θεωρώ ότι αυτή η μέθοδος μπορεί να χρησιμοποιηθεί συνειδητά και με επίγνωση του τι κάνουμε όχι για να δραπετεύσουμε από την καθημερινότητα αλλά για να την ομορφύνουμε.
quote:
Δεν μπορεί να δει.... το τέλος του!
Δεν χωράει με τίποτα στην υπόσταση του, έτσι συνεχώς δημιουργεί… και ψάχνει να βρει μια αιτία στην ύπαρξη του, σε αθανασία σε αφύπνιση και σε θεό!.
Συμφωνώ.
Ας αναρωτηθούμε πόσοι έφηβοι, ερωτευμένοι, ελπιδοφόροι, όμορφοι ψάχνουν...
Ας παρατηρήσουμε την εποχή που γίνεται η στροφή προς το Θείο...
quote:
Ακόμη και σε περιπτώσεις τραγικών επεισοδίων, π.χ. επιβίωσης από ένα ατύχημα ή επιθανάτιας εμπειρίας, που προκαλούν τη ριζική μεταβολή της φοράς της ψυχής ενός ανθρώπου, δεν σημαίνει ότι επιτυγχάνεται φώτιση. Ο άνθρωπος συνήθως ανακαλύπτει τη διάθεση να φωτιστεί. Από τη διάθεση μέχρι τη φώτιση, όμως, ο δρόμος είναι μακρύς και δύσκολος.
Αυτή η αναφορά συναντάται σε όλες τις θεωρίες...
Θα ήθελα να συζητήσουμε την πιθανότητα να είναι αυτή η αιτία και όχι αυτή που νομίζω ότι θα έπρεπε να είναι.
Αναλύω
Συνηθίζεται να λέμε ότι η αναζήτηση ξεκινάει μετά από ένα σοκ συνήθως τραυματικό.
Γιατί θα πρέπει να είναι έτσι? Κατά την γνώμη μου αν κάποιος πιστεύει ότι υπάρχει κάτι υπερβατικό η διαφορετικό θα πρέπει να έχει την επιθυμία να το ερευνήσει κάτω από συνηθισμένες συνθήκες ζωής. Αν ένας άνθρωπος αισθάνεται την ανάγκη να μάθει, να δώσει, να καλυτερεύσει τον εαυτό του, αυτό θα έπρεπε να γίνεται πάλι κατόπιν επιθυμίας του.
Η παραπάνω άποψη όμως με παραπέμπει σε υπεκφυγή του νου για να μπορέσει να αντέξει τον πόνο της καρδιάς.
Συμπερασματικά η αναζήτηση του εαυτού μας και της δικής μας αλήθειας, είναι προσωπική και μοναχική ανάβαση, η οποία όμως δεν σημαίνει άρνηση της ύλης και της ορατής μας πραγματικότητας αλλά είναι ένας τρόπος που βοηθάει στην αρμονική συγχώνευση όλων .
Φιλικά