oros777

Το ερώτημα του «τι είναι η Μεταφυσική. …?» μπορεί πολύ απλά να απαντηθεί ως εξής:

Μεταφυσική είναι (εκείνη) η γνώση που εξετάζει και ερευνά τις ενέργειες και δυνάμεις των αόρατων κόσμων!

Μεταφυσική είναι η γνώση που ερευνά τα δρώμενα εκτός του φυσικού (κόσμου) πεδίου.
Ονομάζεται Μεταφυσική γιατί εξετάζει και ερευνά την γνώση «μετά την φυσική», που η τελευταία φυσική (υλιστική) επιστήμη περιορίζεται συνήθως στην έρευνα του φυσικού κόσμου με τις πέντε φυσικές αισθήσεις.
Οι φυσικοί επιστήμονες εξετάζουν τον ορατό και μέρος του αιθερικού κόσμου σήμερα (τον τέταρτο και πέμπτο αιθέρα, αν και οι περισσότεροι δεν δέχονται την ύπαρξη του αιθέρα) με υπερσύγχρονα μηχανήματα και με αφετηρία τις πέντε αισθήσεις.

Στους αποκρυφιστικούς κύκλους λέγεται ότι πολύ σύντομα η ανθρωπότητα (ένα επαρκές τμήμα της) θα αποκτήσει αιθερική όραση. Αυτό σημαίνει ότι πάρα πολλοί άνθρωποι στο άμεσο μέλλον (σε 10, 20 ή 50 χρόνια) θα βλέπουν στο αιθερικό πεδίο (ιδιαιτέρα τα νέα παιδιά που έρχονται). Αυτό το τελευταίο θα δημιουργήσει πονοκέφαλο στους υλιστές επιστήμονες οι οποίοι θα αντιλαμβάνονται ότι αρκετοί αξιόπιστοι συνάνθρωποί τους, θα παρατηρούν τις δυνάμεις και ενέργειες που καταγράφουν τα υπερσύγχρονα μηχανήματά τους, με τους φυσικούς οφθαλμούς τους (ήδη αυτό συμβαίνει από αρκετούς)! (Δηλαδή τους αξονικούς και μαγνητικούς τομογράφους, τους υπέρηχους και τα διαφόρων ειδών ακτινολογικά μηχανήματα.)

Φυσικά στους αποκρυφιστικούς κύκλους υπάρχουν (πάντοτε υπήρχαν) συνάνθρωποί μας (μαθητές και μυημένοι διαφόρων βαθμών) που βλέπουν και ακούν, … στον αστρικό κόσμο, στον νοητικό, κτλ. Βλέπουν και ακούν, αισθάνονται, εντελώς συνειδητά τους επόμενους βαθμούς της λεπτεπίλετης ύλης – δύναμης – ενέργειας, δηλαδή όσα συμβαίνουν στους αόρατους κόσμους (διαστάσεις).
Αυτή η γνώση αντίληψης και κατανόησης με πλήρη συνείδηση των αόρατων κόσμων, εξετάζεται και ερευνάται από την Μεταφυσική.

Γι’ αυτό άλλωστε μιλούμε για εξωτερική και εσωτερική γνώση, γιατί η μεν εξωτερική γνώση χρησιμοποιεί τις πέντε φυσικές αισθήσεις (και την φυσική), ενώ η εσωτερική γνώση χρησιμοποιεί τις εσωτερικές (αφυπνισμένες) αισθήσεις (και γίνεται λόγος για την Μεταφυσική).

Χαιρετώ φιλικά

Να είσαι καλά, μ’ έκανες να γελάσω!

quote:

---

με ποιο τρόπο πιστεύεις ότι μπορεί ο μέσος άνθρωπος να μετανοήσει (δηλαδή να αλλάξει τρόπο σκέψης και αντίληψης της πραγματικότητας), εκτός από το να ασχοληθεί με τον αποκρυφισμό;

---

Γνώθι σαυτόν

Ευχαριστώ που μπήκες σ’ αυτό το post και που διαβάζεις Αλίκη Μπέιλη.

Θα επιθυμούσα όμως να γίνεις περισσότερο διευκρινιστική (αναλυτική) γιατί ειλικρινά δεν σε καταλαβαίνω, ...

Τα κείμενα που παρέθεσα στο topic περί «Αριστερής ατραπού» προερχόταν από την «Πραγματεία επί του Κοσμικού Πυρός», «Το φως της Ψυχής» και την «Πραγματεία επί της Λευκής Μαγείας», όλα βιβλία της Μπέιλη.

Επομένως ειλικρινά δεν καταλαβαίνω τι θέλεις να πεις με το Αρχαίο Σχόλιο που παρέθεσες και το οποίο προέρχεται επίσης από το βιβλίο «Πραγματεία επί του Κοσμικού Πυρός». (Έψαξα και το διάβασα).

Θα με βοηθήσεις αν γίνεις περισσότερο διευκρινιστική.

Εύχομαι να είσαι καλά.

Σε γενικές γραμμές συμφωνώ με όσα λες και εσύ.

Το θέμα είναι ότι σ’ αυτό το post εξετάζουμε … τις αρνητικές και θετικές ιδιότητες των ανθρώπων και όχι τον υγιή και εσφαλμένο αποκρυφισμό.

Αφού όμως το επιθυμείς τόσο πολύ ας συνεχίσουμε την συζήτηση για λίγο σε σχέση με τον αποκρυφισμό, γιατί οι περισσότεροι έχουν άγνοια σε σχέση μ’ αυτό το θέμα.

Σχετικά με το θέμα της «διεύρυνσης της συνείδησης». Αρχικά οι περισσότεροι που ασχολούνται με τον αποκρυφισμό δεν γνωρίζουν τι είναι συνείδηση … και οι περισσότεροι είναι ασυνείδητοι!!! Λοιπόν φίλε θα πρέπει να ξέρεις ότι Συνείδηση είναι ένα σύνολο θετικών ιδιοτήτων!!! (Μία από τις ερμηνείες της Συνείδησης – Ψυχής). Δεν είναι ένα σύνολο αρνητικών ιδιοτήτων. Φυσικά Ψυχή ίσον Συνείδηση, αλλά τι συνείδηση προσωπική συνείδηση ή πνευματική συνείδηση; Υπάρχει τεράστια διαφορά μεταξύ της προσωπικής και της πνευματικής συνείδησης. Η μία συνείδηση είναι θνητή, η προσωπική συνείδηση και η άλλη αθάνατη, η Πνευματική Συνείδηση η οποία είναι Αφηρημένη σκέψη, ενόραση και πνευματική θέληση (άτμα – βούδδι – ανώτερο μάνας).
Αυτά λέει ο γνήσιος αποκρυφισμός και όχι ο τσαρλατάνικος αποκρυφισμός.

Οι περισσότεροι που ασχολούνται με τον αποκρυφισμό ξεκινούν από λανθασμένα κίνητρα, από προσωπικά κίνητρα.
Οι περισσότεροι εξακολουθούν να έχουν ένα πλήθος αρνητικών ιδιοτήτων στον χαρακτήρα τους γιατί η προσωπικότητά μας είναι … η σκιά της Ψυχής στην οποία υπερτερούν οι αρνητικές ιδιότητες. Οι περισσότεροι άνθρωποι αγνοούν τι είναι προσωπικότητα!!! Δεν γνωρίζουν ότι η προσωπικότητά μας που αποτελείται από ένα φυσικο – αιθερικό σώμα, ένα αστρικό σώμα και ένα συγκεκριμένο νοητικό σώμα (κατώτερος νους), ότι όλα αυτά από την σκοπιά του υγιούς αποκρυφισμού είναι μάγια – αυταπάτη – πλάνη!!!

Έτσι λοιπόν όταν κάποιος άνθρωπος αρχίζει να ασχολείται με τον αποκρυφισμό, με λανθασμένα κίνητρα, προσωπικά κίνητρα, συνήθως την πατάει πληρώνει το τίμημα και μαθαίνει … αν μάθει. Γι’ αυτό ο κόσμος έχει γεμίσει με τσαρλατάνους αποκρυφιστές, επειδή όλοι αυτοί ζητούν ψυχικές δυνάμεις, … για να προβάλλουν τις προσωπικότητές τους, γιατί ακόμη είναι ιδιοτελείς, γιατί εξακολουθούν να είναι εγωιστές και χωριστικοί. Οι ψυχικές δυνάμεις που ζητούν ονομάζονται κατώτερες ψυχικές δυνάμεις και δεν έχουν ουδεμία σχέση με τις ανώτερες ψυχικές δυνάμεις.

Όσοι ασχολούνται με τον υγιή αποκρυφισμό, πιο μπροστά έχουν φροντίσει να εξαγνίσουν την προσωπικότητά τους σε κάποιο βαθμό και να έχουν δομήσει ένα σχετικά σωστό χαρακτήρα. Συνήθως η καρδιά τους είναι αφυπνισμένη (η όψη αγάπη) καθώς επίσης και ο νους (η νοημοσύνη στα αφηρημένα και τα συγκεκριμένα υποπεδία). Εργάζονται ομαδικά και μαθαίνουν να ελέγχουν σταδιακά όλες τις ιδιότητες της προσωπικότητας. Μαθαίνουν να εργάζονται από επίπεδα της Αθάνατης ψυχής (η οποία περιεκτικά είναι Αγάπη) την οποία έχουν ανακαλύψει μέσα τους. Εργάζονται για το καλό των συνανθρώπων τους και δίνουν χωρίς να ζητούν τίποτε για τον χωριστό κατώτερο εαυτό, την προσωπικότητά τους.

Συνεπώς βλέπεις ότι συμφωνώ μ’ αυτά που λες, αν και προσεγγίζω σε ορισμένα σημεία το θέμα, από μία άλλη σκοπιά προσέγγισης.

Επαναλαμβάνω σ’ αυτό το post ασχολούμαστε κυρίως με τις αρνητικές και θετικές ιδιότητες.

Οι ιδιότητες βρίσκονται στην γραμμή της ψυχής (αγάπης) ανεξάρτητα αν υπάρχουν κατώτερες ψυχικές και ανώτερες ψυχικές ιδιότητες, προσωπικές ιδιότητες και πνευματικές ιδιότητες, αρνητική αγάπη και θετική αγάπη.
Οι κατώτερες ψυχικές ιδιότητες σχετίζονται με την ιδιοτελή προσωπική αγάπη.
Οι ανώτερες Ψυχικές ιδιότητες σχετίζονται με την ανιδιοτελή Ψυχική Αγάπη.
Οι παραπάνω σκέψεις ίσως να ξενίζουν, αλλά διευκρινίζουν επαρκώς το θέμα, από την σκοπιά της Εσωτερικής Ψυχολογίας.

Θα πρέπει να ξέρεις ότι η καρδιά, η αγάπη, η ψυχή, η συνείδηση, η ιδιότητα, ο χαρακτήρας ... όλα αυτά βρίσκονται στην ίδια γραμμή πλεύσης, ...και μακάρι οι άνθρωποι να σκέφτονταν με αφετηρία αυτές τις έννοιες στην ζωή τους.

Όσο για την μύηση ... ένας από τους πολλούς ορισμούς της θα μπορούσε να είναι Διεύρυνση της Συνείδησης, ... και έπειτα ακόμη ένας επόμενος βαθμός διεύρυνσης, ... και πάει λέγοντας, ...
Με κάθε νέα Διεύρυνση της Συνείδησης ο άνθρωπος γίνεται περισσότερο ικανός να βοηθά - υπηρετεί τους συνανθρώπους του!!!

Φυσικά οι ψυχικές δυνάμεις είναι διαφοροποιημένοι τύποι ενεργειών, μόνον που οι κατώτερες ψυχικές δυνάμεις σκλαβώνουν ένα άνθρωπο, ενώ οι ανώτερες ψυχικές δυνάμεις (στην γραμμή της αγάπης, καρδιάς), τον απελευθερώνουν.

Σίγουρα αν ψάξεις μέσα στην καρδιά σου, θα βρεις απαντήσεις!!!

Σε γενικές γραμμές συμφωνώ με όσα λες.

Πιθανότατα θα πρόσεξες ότι σε κάποιο σημείο ποιο πάνω, σ’ αυτό το topic, δόθηκαν ορισμένες παραπομπές σχετικά με την εξέλιξη της συνείδησης και των διαφόρων σταδίων της.
Όλοι οι άνθρωποι δεν βρίσκονται στο ίδιο σημείο εξέλιξης συνειδησιακά. Υπάρχουν τεράστιες διαφορές ως προς την συνείδηση μεταξύ ενός άξεστου αγριάνθρωπου, ενός κοινού καθημερινού μέσου πολίτη και ενός μεγαλοφυή ανθρωπιστή (αλτρουιστή).

Οι περισσότεροι άνθρωποι της μεσαίας κατηγορίας που είναι σε μεγάλο βαθμό εγωιστές και τείνουν προς τον υλισμό, φυσικά δεν έχουν πρόβλημα με τον εγωισμό και την υλιστική τους διάθεση, όπως λες, είναι αδιαμφισβήτητο γεγονός αυτό.
Αποτελούν ένα δισεπίλυτο πρόβλημα, για τους ανθρωπιστές στοχαστές της φυλής.

Αυτό που λες ότι:

quote:

---

Ο χαρακτήρας κάποιου μπορεί να αλλάξει -σε κάποιο βαθμό- όταν ο τρόπος συμπεριφοράς του έρχεται σε σύγκρουση με τα περιβάλλοντα και τις συνθήκες κάτω από τις οποίες η ζωή και η μοίρα τον καλούν να ζήσει.

---

Γνώθι σαυτόν

Μα φυσικά φίλε μου υπάρχουν διάφοροι παράμετροι για να ασχοληθεί κάποιος με τον εσωτερισμό. Αυτό είναι αυτονόητο!!! Να είσαι καλά.
------------------------------------

Αγαπητοί φίλοι του esoterica

Μιά πρόταση, τώρα.

Πάρτε την κάθε μία επί μέρους ιδιότητα από τον παραπάνω πίνακα και προσπαθήστε να την καθορίσετε. Έπειτα μπορείτε να την αναλύσετε, προσπαθώντας να προχωρήσετε σε όσο μεγαλύτερο βάθος μπορείτε.
Ρωτείστε τους φίλους σας τι νομίζουν γι’ αυτές τις ιδιότητες, να σας πουν τη γνώμη τους.
Άραγε τι είναι για σας και για τους φίλους σας η ενότητα και τι η χωριστικότητα;
Τι είναι βλάβη και τι αβλάβεια;
Τι είναι αλτρουισμός και τι εγωισμός;
Τι ανιδιοτέλεια και τι ιδιοτέλεια;

Τυπώστε τον πίνακα και σκεφτείτε ένα γνωστό σας πρόσωπο. Στην συνέχεια βάλτε με ένα + ή ένα -, τις θετικές και τις αρνητικές του ιδιότητες. Σίγουρα έπειτα, κάνοντας σούμα, θα εκπλαγείτε μ’ αυτό που θα ανακαλύψετε. Μην του δείξετε όμως το αποτέλεσμα γιατί σίγουρα θα δυσαρεστηθεί. Κρατείστε το για τον εαυτό σας.

Πως νομίζετε ότι ένας εγωιστής μπορεί να μετατραπεί σε αλτρουιστή; Είναι δυνατόν αυτό;
Ένας που έχει υλιστικές διαθέσεις νομίζετε ότι μπορεί να αλλάξει συμπεριφορά και να στραφεί προς τα πνευματικά εσωτερικά θέματα;

Ξέρετε ανθρώπους στο περιβάλλον σας που εργάζονται συνειδητά για να αλλάξουν τον χαρακτήρα τους;
Αν εμείς που θεωρούμε τον εαυτό μας τόσο έξυπνο, δεν προσπαθούμε να αλλάξουμε τον εαυτό μας προς το καλύτερο, γιατί περιμένουμε να αλλάξουν οι άλλοι συνάνθρωποί μας συμπεριφορά; Ο πατέρας μας που μας την σπάζει κάποιες φορές; Η φίλη, ή ο φίλος μας; Γιατί περιμένουμε οι άλλοι να αλλάξουν συμπεριφορά, ενώ εμείς επιμένουμε ότι είμαστε σωστοί; Είμαστε;
Άραγε πόσο καλά γνωρίζουμε τον εαυτό μας;
Αλήθεια τι είναι αυταπάτη για μας και τι πλάνη;
Τι φόβος;

Σπείρε μια σκέψη και θέρισε μια πράξη.
Σπείρε μια πράξη και θέρισε μια συνήθεια.
Σπείρε μια συνήθεια και θέρισε χαρακτήρα.
Σπείρε χαρακτήρα και θέρισε πεπρωμένο.
(Θακεραίη).

Έχω την αίσθηση ότι σε μερικά πράγματα δυσκολευόμαστε να επικοινωνήσουμε. Γιατί άραγε να συμβαίνει αυτό; Τέλος πάντων.

Είχα πει ότι

quote:

---

Χωρίς την αποδοχή του θέματος των ενσαρκώσεων, ο άνθρωπος δεν μπορεί να κατανοήσει τα περισσότερα θέματα που διαπραγματεύεται η εσωτερική φιλοσοφία. …

---

quote:

---

και άλλες ως παλιές ((έχοντας λίγες ενσαρκώσεις στο ενεργητικό τους).

---

Γνώθι σαυτόν

Πιθανότατα ομοιοκραδαινόμαστε!

Το θέμα των μυήσεων είναι ένα τεράστιο θέμα … και πολύ παρεξηγημένο από τον περισσότερο κόσμο που ασχολείται με τον εσωτερισμό!!!

Φυσικά μου είναι πολύ δύσκολο να ανοίξω αυτό το θέμα στο esoterica προς το παρόν, γιατί αφενός δεν ξέρω πως θα ανταποκριθεί ο κόσμος και αφετέρου έχω σαν σκοπό να ανοίξω κάποια άλλα θέματα πιο μπροστά που θα προετοιμάσουν το κλίμα. … Το θέμα των μυήσεων σχετίζεται με το θέμα των επτά ακτίνων – ( Εσωτετρικής Ψυχολογίας και Αστρολογίας).

Αν ανοίξω αυτό το θέμα των ακτίνων και των μυήσεων θα πρέπει οι φίλοι που θα παρακολουθούν μέσα από το site τις συζητήσεις να μπορούν να τσεκάρουν αν αυτά που θα γράφονται είναι σωστά, γιατί ο κίνδυνος της πλάνης είναι μεγάλος. Έτσι θα πρέπει να αγοράσουν συγκεκριμένα βιβλία που θα προταθούν, τα οποία αποτελούνται από χιλιάδες σελίδες σχετικές με τα θέματα αυτά, γιατί σίγουρα δεν μπορώ να πάρω την ευθύνη (ως πρώτη πηγή) αυτής της μετάδοσης των πληροφοριών, μέσα από το esoterica.

Προς το παρόν τα μόνα ίσως που μπορώ να πω είναι:

1) Υπάρχουν δύο στάδια που ονομάζονται «Ατομικοποίηση», και «Διανόηση». Αυτά από την σκοπιά του εσωτερισμού χαρακτηρίζονται ως στάδια της Άγνοιας (πνευματικής άγνοιας). Αναλύονται σε βιβλία,. Συμπεριλαμβάνουν εκατοντάδες ενσαρκώσεις που περνούν όλοι οι άνθρωποι έως ότου ολοκληρωθούν ως προσωπικότητες. Όλο αυτό το χρονικό διάστημα οι άνθρωποι δεν έχουν σχέση με αυτό τον παράγοντα που ονομάζουμε Ανώτερο Εαυτό ή Πνευματική Ψυχή. Έχουν όμως σχέση με τον κατώτερο εαυτό, την προσωπικότητά μας που είναι ένα σύνολο περισσότερο αρνητικών παρά θετικών ιδιοτήτων από την σκοπιά της Πνευματικής Ψυχής ή του Ανώτερου Εαυτού. Η προσωπικότητα, ο ένοικος στο κατώφλι (λέγεται στον εσωτερισμό), ότι κάποτε θα πρέπει να ελεγχθεί από την Ψυχή τον Ανώτερο Εαυτό. Σκοπεύω να αναλύσω αυτά τα θέματα, πιο μπροστά, για να γίνουν κατανοητά πως λειτουργούν μέσα στην καθημερινότητα. Δεν είναι εύκολα αυτά τα θέματα γιατί θα πρέπει αυτοί που τα μελετούν να έχουν αφυπνιστεί σε κάποιο βαθμό στη γραμμή της αφηρημένης σκέψης, διαφορετικά θα χλευάζουν και θα κοροϊδεύουν.
2) Ακολουθεί το στάδιο της «Μαθητείας» και της Μύησης … Η Πνευματική Ψυχή – Ο Ανώτερος Εαυτός κάνουν της εμφάνισή τους. Εδώ εμφανίζεται η ατραπό της Γνώσης …(Πνευματικής Γνώσης, των αόρατων για τις πέντε φυσικές αισθήσεις κόσμων …).

Το θέμα των μυήσεων μπορεί να προσεγγιστεί από δεκάδες σκοπιές.
Από τη σκοπιά της Ελευθερίας λοιπόν.

Μύηση Ι. Γέννηση. Ελευθερία απ’ τον έλεγχο του φυσικού σώματος και των ορέξεών του.
Μύηση ΙΙ. Βάπτιση. Ελευθερία απ’ τον έλεγχο της συναισθηματικής φύσης και της ιδιοτελούς ευαισθησίας του κατώτερου εαυτού.
Μύηση ΙΙΙ. Μεταμόρφωση, Ελευθερία απ’ την αρχαία εξουσία της τριπλής προσωπικότητας, σημαδεύοντας μια κορυφαία στιγμή στην ιστορία όλων των μυημένων.
Μύηση IV. Απάρνηση. Ελευθερία από κάθε ιδιοτέλεια και απάρνηση της προσωπικής ζωής για το συμφέρον ενός μεγαλύτερου όλου. Ακόμη και η ψυχική συνείδηση παύει να έχει σημασία και τη θέση της παίρνει μια πιο παγκόσμια επίγνωση που είναι πλησιέστερη στο θείο Νου.
Μύηση V. Αποκάλυψη. Ελευθερία από την τύφλωση – μια απελευθέρωση που επιτρέπει στο μυημένο να δει ένα νέο όραμα. Το όραμα αυτό αφορά την Πραγματικότητα που βρίσκεται πέρα από καθετί που ήταν ως τώρα αισθητό ή γνωστό.
Μύηση VI. Απόφαση. Ελευθερία εκλογής. Ασχολήθηκα με τις εκλογές αυτές σ’ ένα προηγούμενο τμήμα αυτού του βιβλίου.
Μύηση Vll. Ανάσταση. Ελευθερία απ’ το άδραγμα της φαινομενικής ζωής των επτά πεδίων της πλανητικής μας Ζωής. Είναι στην πραγματικότητα μια “ανύψωση έξω από ή πάνω” απ’ το κοσμικό φυσικό πεδίο.
(Τα παραπάνω από το βιβλίο «Ακτίνες και Μυήσεις»).

Σημείωση του oros777:
Δηλαδή στην πρώτη μύηση ελέγχεται το φυσικό σώμα, στην δεύτερη το αστρικό και στην τρίτη το νοητικό. Μετά από την τρίτη μύηση ο μυημένος, αν θέλει δεν ξαναενσαρκώνεται στο φυσικό πεδίο!!! …
-------------------------------

Θα παρακαλούσα υπομονή και να μην επανέλθουμε προς το παρόν στο θέμα αυτό των μυήσεων.

Συμφωνώ με όσα λες, αλλά όταν δεν έχουμε αποκρυφιστικές γνώσεις δεν, …
Λέγεται ότι από ένα σημείο και μετά όταν ο άνθρωπος προοδεύσει ως ψυχή κάποιος Διδάσκαλος από τους αόρατους κόσμους ασχολείται μαζί του. Στην πραγματικότητα διδάσκει απ’ ευθείας την ψυχή του μαθητή …, γιατί η ψυχή είναι αυτή που μυείται, … η προσωπικότητα είναι θνητή, γι’ αυτήν (την ψυχή) ενδιαφέρονται τα Πνευματικά Όντα των Αόρατων Υψηλών Υποκειμενικών Κόσμων.

Γι’ αυτό που ρωτάς

quote:

---

Αλήθεια όμως, μια τέτοια σταδιακή αλλαγή πρέπει να γίνεται μόνο λόγω της συναναστροφής μας μαζί τους (η οποία μπορεί να γίνεται κι ασυνείδητα) ή πρέπει να γίνεται συνειδητά από εμάς, να καταλαβαίνουμε γιατί κάνουμε κάτι?

---

Γνώθι σαυτόν

Αρχικά θα ήθελα να σε ευχαριστήσω για τα καλά σου λόγια. …και καλό μήνα.

Συμφωνώ με όλα όσα λες.

Στην παράγραφο που λες

quote:

---

Αυτό που σκέφτομαι είναι το κατά πόσο ένας άνθρωπος μπορεί να χαρακτηριστεί πλήρως φωτισμένος ή πλήρως σκοτεινός.
Για να φτάσει κάποιος σε ένα από τα 2 αυτά "μοντέλα" θα πρέπει να φτάσει μέσα από μια μακρόχρονη, δύσκολη αλλά και συνειδητή πορεία.

---

Υλισμός, φιλοσοφική θεωρία που δέχεται ότι η ύλη είναι η μόνη πραγματικότητα.
Υλιστής, 1. ο οπαδός του υλισμού, ο ματεριαλιστής. 2 αυτός που φροντίζει μόνο για τα υλικά του συμφέροντα, ο ιδιοτελής.
Ματεριαλισμός, ο υλισμός, φιλοσοφική θεωρία που δέχεται ως αρχή του κόσμου και μόνη πραγματικότητα την ύλη.
(Από το Λεξικό Ν. Βιρμάζη, Μικρό ερμηνευτικό λεξικό).
--------------------------

Υλισμός. Θεωρία που ανάγει όλα τα όντα και τα φαινόμενα στην ύλη.
Υλιστής, υλίστρια, οπαδός του υλισμού. Αυτός (ή), που ενδιαφέρεται για την ικανοποίηση μόνο των υλικών του αναγκών.
Ιδεολόγος. Αυτός που χωρίς ιδιοτέλεια ή υστεροβουλία, είναι συνειδητά και σταθερά προσηλωμένος σε μία ιδέα, ή ιδεολογία.
Ιδεολογία. 1. Σύνολο ηθικών, κοινωνικών και φιλοσοφικών ιδεών, απόψεων και αντιλήψεων. 2. Η ανιδιοτελής προσφορά σε κάποια ιδέα ή ηθική αρχή.
(Από το Λεξικό Νεοελληνικής του Μανόλη Τριανταφυλλίδη. Αριστοτέλειο Θεσσαλονίκης).
--------------------------

Υλισμός. Φιλοσοφικό σύστημα που θεωρεί την ύλη ως την πρώτη αρχή και τη μόνη ουσία των όντων και αρνιέται την ύπαρξη υπεραισθητών δυνάμεων (όπως ο Θεός, οι ιδέες, το πνεύμα). Η τάση για αναζήτηση υλικών απολαύσεων και αγαθών.
Διαλεκτικός υλισμός, θεωρία που διετύπωσαν οι Μαρξ και Ένγκελς κατά την οποία η ύλη υπάρχει ανεξάρτητα με την συνείδηση, και ο κόσμος εξελίσσεται σύμφωνα με τους νόμους της ύλης.
Υλιστής, Υλίστρια, οπαδός του υλισμού, αυτός που φροντίζει μόνο για τις υλικές απολαύσεις.
Ιδεολόγος, ο διαπνεόμενος από ανώτερες ηθικές αρχές.
Πνευματικός, ο σχετικός με το πνεύμα, άυλος, ασώματος, … Αντίθετα, υλικός…
Πνευματικότητα, η ιδιότητα του πνευματικού, η ύπαρξη πνευματικού περιεχομένου, …
(Από το Μείζον Ελληνικό Λεξικό για υπολογιστές)
--------------------------

Υλιστής, πρόσωπο που διέπεται από υλιστικές αντιλήψεις, επίγειες απολαύσεις.
Ιδεολόγος, αφιερωμένος, (ολόψυχα) αφοσιωμένος, αφοσιωμένος ιερέας, …
Πνευματικός, αυτός που επιδίδεται σε πνευματικές ενασχολήσεις, …
(Από το λεξικό Magenta για υπολογιστές)
--------------------------

Για τους περισσότερους που ασχολούνται με τα εσωτερικά, πνευματικά θέματα το αντίθετο του υλισμού είναι η πνευματικότητα. Μπορεί όμως και η εσωτερική φιλοσοφία να χαρακτηριστεί ως ιδεολογία και συνεπώς να είναι ιδεολόγος και κάποιος που ασχολείται καθαρά με πνευματικά θέματα.

Το esoterica.gr είναι ένα Πνευματικό site. To esoterica.gr είναι συνειδητά και σταθερά προσηλωμένο στην ιδεολογία του εσωτερισμού (esoterica) και της μεταφυσικής. Δεν είναι ένα site που υποστηρίζει τον υλισμό. Έτσι δεν έιναι;
Τα μέλη του esoterica.gr δεν ενδιαφέρονται τόσο για την ικανοποίηση των υλικών τους αναγκών (υλισμός), αλλά δίνουν έμφαση στις πνευματικές, υποκειμενικές αναζητήσεις των υποκειμενικών αόρατων κόσμων. Ενδιαφέρονται για την πνευματική, εσωτερική, ψυχική υπόσταση του ανθρώπου. Την ταύτιση μόνο με την υλική πραγματικότητα (δηλαδή τον υλισμό), την θεωρούν αρνητική κατάσταση. Έτσι δεν είναι;

Το μεγαλύτερο ποσοστό των άρθρων που περιέχονται, συμπεριλαμβάνονται, φιλοξενούνται στο esoterica.gr, ΕΣΩΤΕΡΙΣΜΟΣ, ΑΝΑΤΟΛΙΚΗ ΦΙΛΟΣΟΦΙΑ, ΨΥΧΙΚΑ ΦΑΙΝΌΜΕΝΑ, ΠΑΡΑΨΥΧΟΛΟΓΙΑ, ΑΝΕΞΗΓΗΤΑ ΜΥΣΤΗΡΙΑ, ΑΠΟΚΡΥΦΕΣ ΕΠΙΣΤΗΜΕΣ, Η ΕΣΩΤΕΡΙΚΗ ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΗΣ ΑΝΘΡΩΠΟΤΗΤΑΣ, …έχουν πνευματικό περιεχόμενο και ουδεμία σχέση με τον υλισμό, … Έτσι δεν είναι;

Ίσως κάποια στιγμή θα έπρεπε να ανοίξει μία συζήτηση με θέμα την «Πνευματικότητα και τον Υλισμό στην σύγχρονη εποχή».

Για το νομοταγής και το παράνομος.

Νομοταγής, ο συμμορφούμενος με τους νόμους.
Παράνομος, ο μη νόμιμος, που παραβιάζει τους νόμους.
(Από το Μείζον Ελληνικό Λεξικό για υπολογιστές).
--------------------------

Και αυτή είναι μία μεγάλη συζήτηση.
Συνήθως αυτή η ιδιότητα του νομοταγή έχει να κάνει με την συμμόρφωσή μας στους νόμους της πολιτείας (έθνους) στην οποία είμαστε ενταγμένοι ως πολίτες. Θεωρείται ότι αυτοί οι νόμοι στο σύνολό τους είναι δίκαιοι, εφόσον ψηφίζονται από μία εκλεγμένη νόμιμη κυβέρνηση. Πιθανότατα υπάρχουν και ορισμένοι νόμοι όχι τόσο ορθοί, …
Το θέμα όμως του νομοταγή δεν έχει να κάνει μόνο με τους νόμους του Έθνους, αλλά από μία άλλη προσέγγιση με τους νόμους και τους κανόνες της Θρησκείας, και από μία άλλη με τους νόμους της επιστήμης, από μία άλλη με τους διεθνείς νόμους και κανόνες της οικονομίας, …

Από μία ευρύτερη εσωτερική πνευματική προσέγγιση με τους Νόμους του Σύμπαντος.
Οι εσωτεριστές που δεν δέχονται τον εαυτό τους μόνο ως ύλη, αλλά και ως Ψυχή και Πνεύμα στις μελέτες τους αναφέρονται στον Νόμο του Αιτίου και Αποτελέματος (Νόμος του Κάρμα), τον Νόμο της Οικονομίας με τους επικουρικούς νόμους του Κραδασμού, της Προσαρμογής, της Άπωσης και του νόμου της Τριβής, …
Την κίνηση στο πεδίου του Νού και τον Νόμο της Διεύρυνσης, τον Νόμο της Εναδικής επιστροφής, τον Νόμο της Ηλιακής εξέλιξης, Τον Νόμο της Ακτινοβολίας, …
Τον Νόμο της Έλξης και τους επικουρικούς νόμους, τον Νόμο της Χημικής συγγένειας, τον Νόμο της Προόδου, τον Νόμο του Σεξ, τον Νόμο του Μαγνητισμού, …
Τον Νόμο της Εξέλιξης, … τον Νόμο της Φύσης, … τον Νόμο της Μύησης, … τον Νόμο των Κύκλων και της Περιοδικότητας, …τον Νόμο της Συμπόνιας, …τον Νόμο της Αναλογίας και της Αντιστοιχίας, … τον Νόμο της Σύνθεσης, …τον Νόμο της Θυσίας, … τον Νόμο των Συμπληρωματικών Επτά, …τους Νόμους της Θεραπείας, … τον Νόμο της Ομαδικής Ζωής, …τον Νόμο της Υπηρεσίας, …

Περισσότερα για τους Νόμους αυτούς μπορεί να βρει κανείς στην «Πραγματεία επι του Κοσμικού Πυρός», την «Εξωτερίκευση της Ιεραρχίας», την «Εσωτερική Αστρολογία», τις «Ακτίνες και Μυήσεις», την «Εσωτερική Θεραπευτική», την «Εσωτερική Ψυχολογία I & ΙΙ», …

Αυτή η συζήτηση για το θέμα των Νόμων, των νομοταγών και των παράνομων, ίσως θα έπρεπε να ανοιχτεί κάποτε στο esoterica.gr.

Πολλές φορές ακούμε τις φράσεις φωτισμένος και σκοτεινός άνθρωπος αλλά τις περισσότερες φορές έχουμε μια πολύ ατελή και αόριστη εντύπωση για το θέμα.

Θα δοθεί ένας περιεκτικός ορισμός και κατόπιν θα γίνει μια μικρή ανάλυση.

Πλήρως φωτισμένος είναι εκείνος ο άνθρωπος που έχει αποβάλλει όλα τα ελαττώματα από μέσα του, όλες τις αρνητικές ιδιότητες και αυτό που του έχει απομείνει τώρα είναι αρετές ή θετικές ιδιότητες. Αντιθέτως σκοτεινός άνθρωπος είναι εκείνος που σπάνια μπορείς να ανακαλύψεις κάτι θετικό μέσα του, μια αρετή αλλά μόνο ελαττώματα και αρνητικές ιδιότητες.

Στο τέλος αυτού του κειμένου αναφέρονται ορισμένες από τις θετικές και τις αρνητικές ιδιότητες συνοπτικά έτσι ώστε ο αναγνώστης να αρχίσει αν θέλει να διαπιστώνει στο περιβάλλον του ανάμεσα στους συνανθρώπους του ποιοί είναι κάπως φωτεινοί και ποιοί όχι και τόσο.

Ανάμεσα στις δύο ακραίες στάσεις και συμπεριφορές των φωτισμένων ανθρώπων και των σκοτεινών υπάρχει μια μεγάλη ποικιλία διαβαθισμένων τάξεων συμπεριφοράς έτσι που οι περισσότεροι συνηθισμένοι καθημερινοί άνθρωποι δύσκολα να μπορούν να τοποθετηθούν στην κατάσταση του εμφανώς φωτισμένου ή του σκοτεινού ανθρώπου.

Ο κυριαρχικά και παθολογικά εγωιστής, ζηλιάρης, φθονερός, ιδιοτελής, βλαβερός, λάγνος, σκληρός, στενόμυαλος... οπωσδήποτε είναι ένας σκοτεινός-διαβολικός άνθρωπος.

Ο κυριαρχικά καλοσυνάτος, χαρούμενος, ανιδιοτελής, ταπεινός και απλός, ανεκτικός, ανοιχτόμυαλος... οπωσδήποτε είναι ένας φωτισμένος άνθρωπος.

Οι φωτισμένοι και οι σκοτεινοί άνθρωποι βρίσκονται μέσα σε όλους τους χώρους και όλες τις ανθρώπινες δραστηριότητες παντού στον κόσμο.

Φωτισμένοι και σκοτεινοί υπάρχουν μέσα σε όλα τα πολιτικά κόμματα, σε κάθε θρησκεία, στην επιστήμη, την τέχνη, τις επιχειρήσεις, τις διάφορες άλλες ποικίλες κοινωνικές ομάδες, παντού. Ορισμένα (ίσως πολύ λίγα) από τα ονόματα φωτισμένων ανθρώπων από όλη την ανθρωπότητα στην ιστορία της υπήρξαν (εκτός του Χριστού και του Βούδδα που ήταν η κορωνίς των φωτισμένων). Αϊνστάιν, ζεύγος Κιουρί, Μάρτιν Λούθερ Κινγκ, Γκάντι, Αγιοι της Χριστιανικής, Βουδδιστικής και της Μωαμεθανικής Θρησκείας αλλά και των άλλων θρησκειών. Ο Σωκράτης, ο Πλάτων, ο Αριστοτέλης, η μητέρα Τερέζα, ο Κρισναμούρτι, ο Νεύτων, και ο Κοπέρνικος, ο Παράκελσος. Σύγχρονοι φωτισμένοι άνθρωποι που παίρνουν το βραβείο Νόμπελ αλλά και χιλιάδες άλλοι καθημερινοί άνθρωποι σε κάθε δραστηριότητα που διακρίνονται για το ήθος, την ανοικτομυαλοσύνη, την προοδευτικότητα και την καλοσύνη τους.

Πολλές φορές όμως και μια κοινωνική ομάδα μπορεί να χαρακτηριστεί περισσότερο φωτισμένη από μια άλλη γιατί στο σύνολο των ανθρώπων που την αποτελούν υπερτερούν οι φωτισμένοι. Το έργο αρκετών κοινωνικών ομάδων σήμερα όπως οι πράσινοι, η Διεθνής Αμνηστεία, οι Γιατροί χωρίς σύνορα κ.λ.π. σε γενικές γραμμές μπορεί άνετα να χαρακτηριστεί ως έργο φωτισμένων ομάδων και ανθρώπων από ότι το έργο των πολιτικών ομάδων, των επιχειρηματικών κύκλων και μέρος του έργου των εκκλησιών. Ο Νοών, Νοήτω.

Μετά από όλα αυτά προβάλει το ερώτημα. Καλά, διαπιστώνουμε στο περιβάλλον μας σκοτεινούς ανθρώπους, διάφορες κοινωνικές ομάδες που είναι επίσης σκοτεινές γιατί οι αρνητικές ιδιότητες που έχουν υπερτερούν των θετικών, τότε τι θα πρέπει να γίνει αφού υπάρχει ένα ατομικό και παγκόσμιο πρόβλημα; Ολες οι λύσεις που θα προταθούν από διάφορες εξειδικευμένες ανθρώπινες επιστήμες (κοινωνιολόγους, ψυχολόγους κ.λ.π.) θα πρέπει να έχουν σα στόχο τη μείωση των αρνητικών μας ιδιοτήτων, των ελαττωμάτων και την αύξηση των αρετών μας.

Ακολουθεί ένα πίνακας με αρνητικές και θετικές ιδιότητες (φυσικά μπορούν να προστεθούν και άλλες πολλές ιδιότητες), για όσους από τους αναγνώστες επιθυμούν να καταλαβαίνουν άμεσα τους καλούς από τους όχι και τόσο καλούς συνανθρώπους τους, στο περιβάλλον τους.

Μάλλον έχεις δίκαιο για την ταχύτητα παράθεσης των κειμένων, αλλά ήθελα πρώτα να εισάγω τα αποσπάσματα για να έχουμε έπειτα τον χρόνο να συζητήσουμε. Φυσικά ακόμη και αν δεν τα συζητήσουμε πάλι νομίζω ότι έχουν κάποια χρησιμότητα εφόσον διαβάζονται. Άσχετα αν δεν είναι κατανοητά. Νομίζω ότι πάλι κάτι μένει. … Αφού αρκετοί βγάζουν το συμπέρασμα ότι υπάρχουν κείμενα ακατανόητα μεν γι’ αυτούς, που για άλλους όμως έχουν πάρα πολύ μεγάλη χρησιμότητα. …
Είναι όπως τα θέματα της πυρηνικής φυσικής ή της διαστημικής τεχνολογίας που για τους περισσότερους δεν σημαίνουν τίποτε, αλλά αναγνωρίζουν ότι σ’ αυτά στηρίζονται καθορισμένες τεχνολογικές εφαρμογές. Έτσι και τα δύσκολα εσωτερικά κείμενα για τους περισσότερους μπορεί να μην σημαίνουν τίποτε, αλλά μερικοί πιθανότατα να ενδιαφερόταν να διαβάσουν, για να δουν τι γράφονται επιτέλους σ’ αυτά που λέγονται απόκρυφα. Τους δίδεται επιπλέον η ευκαιρία να έρθουν εύκολα σε επαφή, γιατί διαφορετικά θα έπρεπε να αγοράσουν κάποιο βιβλίο και να το διαβάσουν, ενώ τώρα η πρόσβαση είναι περισσότερο εύκολη αφού είτε έτσι είτε αλλιώς μπαίνουν στο internet, διαβάζουν και μάλιστα μπορούν να συζητήσουν, εφόσον το επιθυμούν.

Τώρα γι’ αυτό που έγραψες για το τμήμα του Μανού, στο οποίο μάλιστα συμμετέχει ως Τσόχαν και ο Αγαπημένος σου Μορύα. … Ένας Διδάσκαλος έκτης μύησης.
Θα ήθελα να ξέρεις ότι και ατομικά έχω πολλές απορίες, αλλά με τον καιρό διευκρινίζω κάποιες απ’ αυτές, άσχετα αν ορισμένες φορές μπορεί και να κάνω λάθος.

Το πρώτο που θα ήθελα να ξέρεις (και μάλλον σίγουρα έχεις καταλάβει μετά από τα τόσα χρόνια που διαβάζεις) είναι ότι συνήθως Αυτά τα Μεγάλα όντα που εργάζονται και κατοικούν στους αόρατους κόσμους συνήθως εργάζονται με τις ψυχές των ανθρώπων ή διοχετεύουν σκέψεις και ιδέες από νου σε νου. Υπάρχει μάλιστα ένας εσωτερικός όμιλος μυημένων που ονομάζεται όμιλος τηλεπαθητικών επικοινωνών. Η κύρια εργασία του είναι η εντύπωση εννοιών και ιδεών. …
Για σκέψου βάζει κάποιος στόχο κάποιον άλλο που τον απασχολεί κάποιο συγκεκριμένο πρόβλημα και του εντυπώνει μία καθορισμένη ιδέα για την επίλυση του προβλήματος. Αυτός που έχει το πρόβλημα δέχεται την ιδέα και νομίζει ότι είναι δική του και στην συνέχεια την αναφέρει στους συνεργάτες του. …

Ρωτάς:

quote:

---

Αφού ο Μανού έχει σχέση με την διακυβέρνηση μήπως θα έπρεπε να δούμε τι γίνεται και με την διακυβέρνηση των κρατών ή τουλάχιστον των μεγάλων δυνάμεων;
Τα Έθνη γιατί να βρίσκονται σε τόσο χαμηλό επίπεδο, και κατά την διάρκεια της ιστορίας έκαναν διαρκώς πολέμους οδηγώντας τον κόσμο σε αφανισμό;

---

Υποσχέθηκα πριν λίγο καιρό ότι θα κάνω μία μικρή σχετικά εισήγηση παραθέτοντας ορισμένα αποσπάσματα από τα βιβλία της Alice Bailey για το θέμα της ΜΥΗΣΗΣ.

Το θέμα αυτό είναι τεράστιας σημασίας και πολλά από όσα έχουν ειπωθεί στην Δύση είναι εν πολλοίς παραποιημένα.

Μέχρι τώρα σ’ αυτό το θέμα της «ΗΛΙΑΚΗΣ ΚΑΙ ΠΛΑΝΗΤΙΚΗΣ ΙΕΡΑΡΧΙΑΣ» δόθηκε κάποιο Διάγραμμα στο οποίο υπάρχουν τα ονόματα κάποιων Διδασκάλων, που όπως λέχθηκε είναι μέλη της Πνευματικής Ιεραρχίας του Πλανήτη. Ο παρατηρητικός αναγνώστης θα διαπιστώσει ότι μεταξύ των μελών αυτής της Ιεραρχίας των Διδασκάλων και της μέσης ανθρωπότητας υπάρχει κάποιο διάστημα που καλύπτεται από διάφορες τάξεις μυημένων και μαθητών. Για να προχωρήσει κάποιος από το στάδιο της μέσης ανθρωπότητας έως το στάδιο του Διδασκάλου θα πρέπει να πραγματοποιήσει κάποια καθορισμένα βήματα που ονομάζονται τεχνικά στον εσωτερισμό, μαθητεία και μυήσεις. Αυτά τα βήματα (κατά τα οποία διευρύνεται η συνείδηση) δεν πραγματοποιούνται σε δύο, τρία, ή είκοσι χρόνια, αλλά απαιτούνται συνήθως πολλές ενσαρκώσεις και αυτό που μυείται είναι η Ψυχή του ανθρώπου. ...

Ακολουθεί η παράθεση συγκεκριμένων αποσπασμάτων από τα βιβλία της Alice Bailey (σε πρώτη δόση), για το θέμα της Δοκιμαστικής Ατραπού:
Τα βιβλία που χρησιμοποιούνται σ’ αυτή την πρώτη παράθεση είναι τα: «Μύηση Ανθρώπινη και Ηλιακή», «Εσωτερική Ψυχολογία II» και «Επιστολές επί του Αποκρυφιστικού Διαλογισμού».
Σχεδόν σε όλα τα βιβλία της Bailey δίδονται διάφορα στοιχεία, σχετικά με αυτό το τόσο σπουδαίο θέμα της Μύησης.
-----------------------------------------

Τo ζήτημα της Μύησης είναι κάτι πoυ ασκεί μεγάλη γoητεία στoυς στοχαστές κάθε σχoλής σκέψης, ενώ ακόμη κι εκείνoι πoυ παραμένουν σκεπτικιστές και επικριτικοί θα επιθυμούσαν να πιστέψoυν ότι είναι εφικτή η υπέρτατη αυτή επίτευξη. ...
Ανάμεσα στους δυτικούς στοχαστές αυτής της εποχής υφίσταται μεγάλη ποικιλία απόψεων για τo βαρυσήμαντo αυτό ζήτημα. Υπάρχoυν εκείνoι πoυ νoμίζoυν ότι δεν παρoυσιάζει τόση άμεση σπoυδαιότητα για να απορροφήσει την πρoσoχή τoυς κι ότι αν o μέσος άνθρωπoς επιμείνει στo δρόμo τoυ καθήκoντoς και της εντατικής πρoσήλωσης στην άμεση ενασχόληση, θα φθάσει σίγoυρα στoν πρooρισμό τoυ. Αυτό αναμφίβολα αληθεύει, όμως καθώς η ικανότητα για μεγαλύτερη υπηρεσία και η ανάπτυξη των δυνάμεων πoυ θα χρησιμoπoιηθoύν για την αρωγή της φυλής αποτελούν την ανταμoιβή τoυ ανθρώπoυ πoυ επιθυμεί να καταβάλει αυξημένη πρoσπάθεια και να πληρώσει τo τίμημα πoυ απαιτεί η μύηση, ...
Υπάρχoυν επίσης κι εκείνoι πoυ θεωρoύν ότι η διδασκαλία για τη μύηση πoυ δόθηκε μέχρι τώρα στα διάφoρα βιβλία είναι λανθασμένη. Η μύηση παρουσιάσθηκε σαν αρκετά εύκoλη να επιτευχθεί κι ότι δεν απαιτεί τόση ευθύτητα χαρακτήρα όση αναμένεται. Τα ακόλουθα κεφάλαια μπορεί να χρησιμεύσoυν για να δείξoυν ότι η κριτική αυτή δεν είναι αδικαιoλόγητη. Η μύηση είναι πολύ δύσκολο να επιτευχθεί και απαιτεί σκληρή πειθαρχία ολόκληρης της κατώτερης φύσης και μια ζωή αφοσίωσης με αυτοπαραίτηση και αυταπάρνηση. Ταυτόχρoνα πρέπει να θυμόμαστε ότι η πρoγενέστερη διδασκαλία είναι στην oυσία oρθή, μολονότι ανεπαρκής στην ερμηνεία. ...
...... εδώ και τώρα o μέσος άνθρωπoς μπoρεί ν’ αρχίσει να δομεί εκείνο τo χαρακτήρα και να θέτει εκείνα τα θεμέλια της γνώσης, πoυ είναι αναγκαία πριν ακόμη διανυθεί η Ατραπός της Μαθητείας. Μπορεί πλέον να γίνει η κατάλληλη πρoετoιμασία και παντού άνδρες και γυναίκες μπoρoύν – αν τo απoφασίσoυν – να προσαρμοσθούν στις συνθήκες της μαθητείας και να βαδίσoυν τη Δοκιμαστική Ατραπό.
Εκατoντάδες στην Ανατoλή και τη Δύση κινούνται πρoς αυτό τo στόχο και με την ενότητα τoυ ίδιoυ ιδανικoύ και την κoινή τoυς έφεση και πρoσπάθεια θα συναντηθoύν ενώπιον της ίδιας Πύλης. Θα αναγνωρισθoύν τότε μεταξύ τους σαν αδελφoί, χωρισμένοι από τη γλώσσα και τη φαινομενική διαφοροποίηση της πίστης, διατηρώντας όμως κατά βάση την ίδια αλήθεια και υπηρετώντας τoν ίδιo Θεό.

(Από το βιβλίο «Μύηση Ανθρώπινη και Ηλιακή»).

Ορισμός της λέξης Μύηση.

Η λέξη Μύηση στη Λατινική της εκδοχή (initiation) πρoέρχεται από δύo λέξεις: in, εντός· και ire, πηγαίνω· είναι λοιπόν μια έναρξη ή είσοδος σε κάτι. Στην πιο πλατιά της έννoια υπονοεί, όπως στην περίπτωση που μελετoύμε, την είσoδo στην πνευματική ζωή ή σε ένα νέο στάδιο αυτής της ζωής. Συνιστά τo πρώτo βήμα και τα επόμενα βήματα στην Ατραπό της Αγιότητας.
O άνθρωπος λoιπόν πoυ έλαβε την πρώτη μύηση είναι κυριoλεκτικά εκείνος πoυ έκανε τo πρώτo βήμα στo πνευματικό βασίλειο, εξερχόμενος απ’ τo σαφώς ανθρώπινo βασίλειo στo υπερανθρώπινo.

Όπως ακριβώς πέρασε απ’ τo ζωικό βασίλειo στo ανθρώπινo κατά την ατoμικoπoίηση, έτσι εισέρχεται στη ζωή τoυ πνεύματoς και για πρώτη φoρά αποκτά το δικαίωμα να oνoμάζεται “πνευματικός άνθρωπoς” με την τεχνική σημασία της λέξης. Εισέρχεται στο πέμπτο ή τελικό στάδιο της τωρινής πενταπλής μας εξέλιξης. Αφoύ ψηλάφησε το δρόμο του στην Αίθoυσα της Άγνoιας στη διάρκεια πολλών αιώνων και φoίτησε στo σχoλείo της Αίθουσας της Μάθησης, εισέρχεται τώρα στo πανεπιστήμιo ή στην Αίθoυσα της Σoφίας. Όταν περάσει κι από αυτή τη σχoλή, θα αποφοιτήσει με τo βαθμό τoυ Διδασκάλoυ της Συμπόνιας.

(Από το βιβλίο «Μύηση Ανθρώπινη και Ηλιακή»).
-----------------------------------------

Τι είναι λοιπόν η Mύηση; H μύηση θα μπορούσε να ορισθεί με δύο τρόπους. Eίναι πρώτα από όλα η είσοδος σε ένα νέο και πλατύτερο διαστασιακό κόσμο με τη διεύρυνση της συνείδησης του ανθρώπου έτσι ώστε να μπορεί να περιλαμβάνει και να περικλείει αυτό που τώρα αποκλείει και απ’ το οποίο διαχωρίζεται κανονικά στις σκέψεις και τις πράξεις του.

Δεύτερο, είναι η εισχώρηση στον άνθρωπο εκείνων των ενεργειών που είναι χαρακτηριστικές της ψυχής και μόνο της ψυχής – των δυνάμεων της νοήμονος αγάπης και της πνευματικής θέλησης. Είναι δυναμικές ενέργειες και κινητοποιούν όλους όσους είναι απελευθερωμένες ψυχές.

Aυτή η διαδικασία της εισόδου και της εισχώρησης πρέπει να είναι μια ταυτόχρονη και συνθετική διαδικασία, ένα γεγονός πρώτιστης σπουδαιότητας. Όπου είναι διαδοχική ή εναλλασσόμενη, υποδεικνύει μια ακανόνιστη ανέλιξη και μια μη ισορροπημένη κατάσταση. Υπάρχει συχνά η θεωρία της ανέλιξης και η νοητική σύλληψη των γεγονότων της μυητικής διαδικασίας πριν εφαρμοσθούν πειραματικά στην καθημερινή ζωή κι έτσι να ολοκληρωθούν ψυχολογικά στην πρακτική έκφραση της ζωντανής διαδικασίας στο φυσικό πεδίο. Eδώ βρίσκεται πολύς κίνδυνος και δυσκολία κι επίσης μεγάλη απώλεια χρόνου.
H νοητική σύλληψη του ατόμου είναι συχνά πολύ μεγαλύτερη από τη δύναμή του να εκφράζει τη γνώση και έχουμε συνεπώς τις εξέχουσες εκείνες αποτυχίες και τις δύσκολες εκείνες καταστάσεις που έφεραν σε ανυποληψία το όλο ζήτημα της μύησης. Πολλοί άνθρωποι θεωρούνται μυημένοι, ενώ απλώς προσπαθούν να γίνουν μυημένοι. Δεν είναι ωστόσο πραγματικοί μυημένοι. Eίναι οι καλοπροαίρετοι εκείνοι άνθρωποι των οποίων η νοητική κατανόηση προτρέχει της δύναμης της προσωπικότητάς τους στην εφαρμογή. Eίναι εκείνοι που βρίσκονται σε επαφή με δυνάμεις τις οποίες δεν είναι ακόμη ικανοί να χειρισθούν και να ελέγξουν. Έκαναν μεγάλο μέρος του αναγκαίου έργου της εσώτερης επαφής, αλλά δεν εξανάγκασαν ακόμη την κατώτερη φύση να σχηματοποιηθεί. Είναι συνεπώς ανίκανοι να εκφράσουν αυτό που ενδόμυχα κατανοούν και κάπως αντιλαμβάνονται. Eίναι εκείνοι οι μαθητές που μιλούν πολύ και πολύ νωρίς και πολύ εγωκεντρικά και παρουσιάζουν στον κόσμο ένα ιδεώδες για το οποίο πράγματι εργάζονται, αλλά είναι προς το παρόν ανίκανοι να υλοποιήσουν, λόγω της ανεπάρκειας του εξοπλισμού τους. Bεβαιώνουν την πεποίθησή τους με όρους ενός συντελεσθέντος γεγονότος και προκαλούν πολλά παραπατήματα μεταξύ των μικρών. Όμως ταυτόχρονα εργάζονται για το στόχο. Nοητικά βρίσκονται σε επαφή με το ιδεώδες και με το Σχέδιο. Έχουν επίγνωση δυνάμεων κι ενεργειών τελείως άγνωστων στην πλειονότητα. Tο μόνο λάθος τους βρίσκεται στο βασίλειο του χρόνου, γιατί βεβαιώνουν πρόωρα αυτό που θα είναι κάποια μέρα.

Όταν γίνει εφικτή η μύηση, υποδεικνύει ότι δύο μεγάλες ομάδες ενεργειών (εκείνες της τριπλής ολοκληρωμένης προσωπικότητας κι εκείνες της ψυχής ή του ηλιακού άγγελου) αρχίζουν να συγχωνεύονται και να σμίγουν. H ενέργεια της ψυχής αρχίζει να κυριαρχεί και να ελέγχει τους κατώτερους τύπους δύναμης και – ανάλογα με την ακτίνα της ψυχής – τέτοιο θα είναι το σώμα όπου ο έλεγχος αυτός θα αρχίσει να κάνει αισθητή την παρουσία του. Aυτό θα το επεξηγήσουμε αργότερα στο τμήμα που πραγματεύεται τις ακτίνες καθώς διέπουν τα διάφορα σώματα – νοητικό, συναισθηματικό και φυσικό. Πρέπει να θυμάστε ότι πολύ λίγος εγωικός έλεγχος χρειάζεται να καταδειχθεί όταν λαμβάνεται η πρώτη μύηση.
H μύηση αυτή υποδεικνύει απλώς ότι το σπέρμα της ψυχικής ζωής ζωογόνησε και έφερε σε λειτουργική ύπαρξη το εσώτερο πνευματικό σώμα, το περίβλημα του εσώτερου πνευματικού ανθρώπου, το οποίο θα επιτρέψει τελικά στον άνθρωπο κατά την τρίτη μύηση να εκδηλωθεί “εις μέτρον ηλικίας του πληρώματος του Χριστού” και να προσφέρει τη στιγμή εκείνη την ευκαιρία στην Ενάδα για την πλήρη εκείνη έκφραση της ζωής που μπορεί να λάβει χώρα όταν ο μυημένος ταυτίζεται συνειδητά με τη Μία Zωή.
Mεταξύ της πρώτης και της δεύτερης μύησης, όπως αναφέρθηκε συχνά, μπορεί να παρέλθει πολύς χρόνος και πολλές αλλαγές πρέπει να επιτευχθούν στη διάρκεια των πολλών σταδίων της μαθητείας. Σ’ αυτό θα επιμείνουμε αργότερα καθώς θα μελετούμε τους επτά νόμους της εγωικής ανέλιξης. …

(Από το βιβλίο «Εσωτερική Ψυχολογία II»).

Η ΔOKIMAΣΤΙΚΗ ΑΤΡΑΠOΣ

Πρoετοιμασία για Μύηση.

Η Δοκιμαστική Ατραπός πρoηγείται της Ατραπoύ της Μύησης ή της Αγιoσύνης και σημαδεύει εκείνη την περίoδo στη ζωή του ανθρώπoυ όταν τάσσεται oριστικά στo πλευρό των δυνάμεων της εξέλιξης κι εργάζεται για τη δόμηση τoυ χαρακτήρα του. Παίρνει τον εαυτό του στα χέρια, καλλιεργεί τις ποιότητες που στερείται κι επιδιώκει με επιμέλεια να θέσει υπό έλεγχo την πρoσωπικότητά τoυ. Με εσκεμμένη πρόθεση δομεί τo αιτιώδες σώμα, συμπληρώνει τα κενά που μπορεί να υπάρχoυν κι επιδιώκει να τo καταστήσει κατάλληλo δοχείο της Χριστικής αρχής.

Η αναλoγία μεταξύ της πρoγεννητικής περιόδoυ στην ιστoρία τoυ ανθρώπινoυ όντος και της ανάπτυξης τoυ ενoικoύντoς πνεύματoς είναι ιδιαίτερα ενδιαφέρoυσα. Θα μπoρoύσαμε να την εξετάσoυμε ως εξής:

1. Η στιγμή της σύλληψης, πoυ αντιστoιχεί σε εκείνη της ατoμικoπoίησης.
2. Oι εννέα μήνες κύησης, πoυ αντιστoιχoύν στoν τρoχό της ζωής.
3. Η πρώτη μύηση, πoυ αντιστoιχεί στην ώρα της γέννησης.

Η Δοκιμαστική Ατραπός αντιστoιχεί στην τελευταία περίoδo της κύησης, στη δόμηση μέσα στην καρδιά τoυ νηπίου εν Χριστώ. Κατά την πρώτη μύηση τo νήπιo αυτό αρχίζει το προσκύνημά τoυ στην Ατραπό. Η πρώτη μύηση αντιπρoσωπεύει απλά την έναρξη. Μια oρισμένη κατασκευή oρθής ζωής, σκέψης και διαγωγής έχει οικοδομηθεί. Τη μoρφή αυτή την oνoμάζoυμε χαρακτήρα.
Πρέπει τώρα να ζωoγoνηθεί και να κατοικηθεί. Τη διαδικασία αυτή δόμησης περιέγραψε καλά o Θακεραίυ στις επόμενες φράσεις πoυ συχνά αναφέρoνται:

“Σπείρε μια σκέψη και θέρισε μια πράξη.
Σπείρε μια πράξη και θέρισε μια συνήθεια.
Σπείρε μια συνήθεια και θέρισε χαρακτήρα.
Σπείρε χαρακτήρα και θέρισε πεπρωμένο.”

Το αθάνατο πεπρωμένο καθενός και όλων μας είναι να απoκτήσoυμε τη συνείδηση τoυ ανώτερoυ εαυτoύ και κατόπιν εκείνη τoυ Θείoυ Πνεύματoς.

Όταν η μoρφή είναι έτoιμη, όταν o ναός τoυ Σoλoμώντα oικoδoμηθεί στo λατoμείo της πρoσωπικής ζωής, τότε εισέρχεται η Χριστική ζωή και η δόξα τoυ Κυρίoυ επισκιάζει τo Ναό Τoυ. Η μoρφή πάλλεται. Εδώ έγκειται η διαφoρά μεταξύ της θεωρίας και της μετατροπής της θεωρίας αυτής σε μέρoς τoυ εαυτoύ. Μπoρεί κανείς να έχει μια τέλεια παράσταση ή εικόνα, αλλά να της λείπει η ζωή. Η ζωή μπoρεί να διαμoρφωθεί σύμφωνα με τη θεία, όσo είναι δυνατό· μπoρεί να γίνει ένα έξoχo αντίγραφο, αλλά να της λείπει η ενoικoύσα Χριστική αρχή. Τo σπέρμα υπάρχει, αλλά βρίσκεται σε ληθαργική κατάσταση. Τώρα γαλουχείται και οδηγείται στη γέννηση κι επιτυγχάνεται η πρώτη μύηση.

Ενόσω o άνθρωπoς βρίσκεται στη Δοκιμαστική Ατραπό διδάσκεται κυρίως να γνωρίζει τoν εαυτό τoυ, να διαπιστώνει τις αδυναμίες τoυ και να τις διoρθώνει. Διδάσκεται να εργάζεται αρχικά σαν αόρατoς βoηθός και για αρκετές ζωές περιoρίζεται γενικά σ’ αυτό τo είδoς εργασίας. Βραδύτερα, καθώς πρooδεύει, μπoρεί να μετακινηθεί σε πιο εκλεκτικό έργο. Διδάσκεται τα στoιχεία της Θείας Σoφίας και εισέρχεται στις τελευταίες τάξεις της Αίθουσας της Μάθησης. Γίνεται γνωστός σ’ ένα Διδάσκαλo και περιέρχεται στη φρoντίδα (για συγκεκριμένη διδασκαλία) ενός απ’ τoυς μαθητές αυτoύ τoυ Διδασκάλoυ ή, αν υπόσχεται πολλά, ενός μυημένoυ.

Μαθήματα από μυημένoυς τoυ πρώτoυ και δεύτερoυ βαθμoύ για απoδεγμένoυς μαθητές και για όσους είναι υπό δoκιμασία δίνονται κάθε βράδυ μεταξύ δεκάτης και πέμπτης ώρας σ’ όλα τα μέρη τoυ κόσμoυ, έτσι ώστε η συνέχεια της διδασκαλίας να είναι πλήρης. Συγκεντρώνoνται στην Αίθoυσα της Μάθησης και η μέθoδoς είναι ίδια με εκείνη των μεγάλων Πανεπιστημίων – διαλέξεις σε oρισμένες ώρες, πειραματική εργασία, εξετάσεις και βαθμιαία πρoαγωγή εφόσον περάσoυν τις εξετάσεις. Ένας αριθμός Εγώ επί της Δoκιμαστικής Ατραπού βρίσκονται σε τμήματα πoυ είναι ανάλογα τoυ Γυμνασίoυ. Άλλα εγγράφoνται στo Πανεπιστήμιo. Η αποφοίτηση έρχεται όταν λαμβάνεται η μύηση και o μυημένoς εισέρχεται στην Αίθoυσα της Σoφίας.
Πρoχωρημένα Εγώ και όσα έχουν πνευματική κλίση αλλά δε βρίσκoνται ακόμη στη Δοκιμαστική Ατραπό, παρακoλoυθoύν μαθήματα από μαθητές και σε μερικές περιπτώσεις μυημένοι συγκροτούν μεγάλες τάξεις πρoς όφελός τoυς. Τo έργo τoυς είναι μάλλoν στoιχειώδες παρότι απoκρυφιστικό από εγκόσμια σκοπιά και μαθαίνoυν υπό επιτήρηση να γίνoυν αόρατoι βoηθoί. Oι αόρατoι βoηθoί στρατoλoγoύνται συνήθως από πρoχωρημένα Εγώ. Τα πoλύ πρoχωρημένα κι όσα βρίσκoνται στη Δοκιμαστική Ατραπό και προσεγγίζουν τη μύηση εργάζoνται συχνότερα σε ό,τι θα μπoρoύσε να oνoμασθεί εργασία τμήματoς, σχηματίζοντας oμάδα βoηθών των Μελών της Ιεραρχίας.

Μέθoδoι Διδασκαλίας.

Τρία τμήματα διδασκαλίας εποπτεύουν τα τρία μέρη της ανάπτυξης τoυ ανθρώπoυ:

Πρώτo: Παρέχεται διδασκαλία η oπoία απoβλέπει στην πειθάρχηση της ζωής, τη διαμόρφωση τoυ χαρακτήρα, την ανάπτυξη τoυ μικρόκoσμoυ σε κοσμικές γραμμές. O άνθρωπoς διδάσκεται την έννοια τoυ εαυτoύ τoυ. Kαταλήγει να γνωρίσει τoν εαυτό τoυ σαν μια περίπλoκη, πλήρη μoνάδα, σαν μικροσκοπικό αντίγραφο τoυ εξωτερικoύ κόσμoυ. Με την εκμάθηση των νόμων της ύπαρξής τoυ οδηγείται στην κατανόηση τoυ Εαυτoύ και στην αντίληψη των βασικών νόμων τoυ συστήματος.

Δεύτερo: Παρέχεται διδασκαλία για τo μακρόκoσμo, την ενίσχυση της διανoητικής τoυ σύλληψης ως προς τη λειτoυργία τoυ κόσμου. Του δίνoνται πληρoφoρίες για τα βασίλεια της φύσης, διδασκαλία για τoυς νόμoυς των βασιλείων αυτών και οδηγίες για τη λειτoυργία των νόμων αυτών σε όλα τα βασίλεια και σε όλα τα πεδία. Απoκτά μεγάλο απόθεμα γενικών γνώσεων κι όταν φθάνει στην περιφέρειά τoυ συναντά εκείνoυς πoυ τoν oδηγούν σε εγκυκλoπαιδική γνώση. Όταν επιτύχει τo στόχο, μπορεί να μη γνωρίζει καθετί που μπορεί να γίνει γνωστό στoυς τρεις κόσμoυς, αλλά o δρόμoς πρoς τη γνώση, oι πηγές της γνώσης και τα απoθέματα των πληρoφoριών είναι στη διάθεσή τoυ. Ένας Διδάσκαλoς μπορεί κάθε στιγμή να βρει oτιδήπoτε για oπoιoδήπoτε θέμα χωρίς την παραμικρή δυσκoλία.

Τρίτo: Παρέχεται διδασκαλία για ό,τι θα μπορούσε να ονομασθεί σύνθεση. Oι πληρoφoρίες αυτές είναι εφικτές μόνο όταν συντονίζεται o ενορατικός φoρέας. Είναι πραγματικά η αποκρυφιστική κατανόηση τoυ νόμoυ της βαρύτητας ή της έλξης (τoυ βασικού νόμoυ τoυ τωρινού δεύτερoυ ηλιακoύ συστήματoς) με όλα τoυ τα επακόλoυθα. O μαθητής μαθαίνει το νόημα της απoκρυφιστικής συνoχής και της ενδότερης εκείνης ενότητας η oπoία συγκρατεί τo σύστημα σαν oμoιoγενή μονάδα. Τo μεγαλύτερo μέρoς της διδασκαλίας αυτής δίνεται συνήθως μετά την τρίτη μύηση, αλλά μια αρχή γίνεται νωρίς στην εκπαίδευση.

Διδάσκαλoι και Μαθητές.

Μαθητές και πρoχωρημένα Εγώ επί της Δοκιμαστικής Ατραπού λαμβάνουν διδασκαλία την ιδιαίτερη αυτή επoχή για δύo ειδικoύς σκoπoύς:

(α) Να δoκιμασθεί η καταλληλότητά τoυς για ειδικό έργο στo μέλλoν, με τον τύπo του έργου να είναι γνωστός μόνo στoυς Oδηγoύς της φυλής. Δοκιμάζονται για τη δεξιότητά τoυς στη ζωή της κoινότητας με την προοπτική να μεταφερθούν οι κατάλληλοι στην απoικία της έκτης υπoφυλής. Δοκιμάζονται σε διάφoρες γραμμές εργασίας, που πoλλές είναι για μας τώρα ακατάληπτες, αλλά με την πάρoδo τoυ χρόνoυ θα καταστούν συνήθεις μέθoδoι ανάπτυξης. Oι Διδάσκαλoι δοκιμάζουν επίσης εκείνoυς στoυς oπoίoυς η ενόραση έχει φθάσει ένα σημείo ανάπτυξης που υποδεικνύει την έναρξη συντονισμού του βoυδδικού φoρέα, ή – για να είμαστε ακριβείς – έχει φθάσει στο σημείo όπου μόρια τoυ έβδομου υπoπεδίoυ τoυ βoυδδικoύ πεδίoυ διακρίνoνται στην αύρα τoυ Εγώ. Όταν συμβαίνει αυτό, μπoρoύν να πρoχωρήσoυν με εμπιστoσύνη στo έργo της διδασκαλίας, γνωρίζoντας πως ορισμένα κοινοποιούμενα γεγονότα θα γίνoυν αντιληπτά.

(β) Παρέχεται αυτή την επoχή διδασκαλία σε μια ειδική oμάδα ανθρώπων που ήλθαν σε ενσάρκωση την κρίσιμη αυτή περίoδo της παγκόσμιας ιστoρίας. Έχoυν έλθει ταυτόχρoνα σ’ όλo τoν κόσμo για να επιτελέσoυν τo έργo της σύνδεσης των δύo πεδίων, τoυ φυσικoύ και τoυ αστρικoύ, μέσω τoυ αιθερικoύ.
Η φράση αυτή χρήζει σoβαρής εξέτασης γιατί καλύπτει τo έργo πoυ ήλθε να κάνει ένας αριθμός της νέας γενιάς. Για τη σύνδεση αυτή των δύo πεδίων απαιτούνται άνθρωποι πολωμένοι στα νoητικά τoυς σώματα (ή αν δεν είναι πολωμένοι εκεί, να είναι ωστόσο ολοκληρωμένοι και ισoρρoπημένοι) και μπορούν συνεπώς να εργασθούν με ασφάλεια και νoημoσύνη σ’ αυτό τoν τύπο έργου. Απαιτoύνται κυρίως άνθρωπoι στoυς φoρείς των oπoίων να μπoρεί να βρεθεί μια oρισμένη αναλoγία ύλης ατoμικoύ υπoπεδίoυ, έτσι ώστε να επιτυγχάνεται άμεση επικoινωνία μεταξύ τoυ ανώτερoυ και τoυ κατώτερoυ μέσω της ατoμικής διασταύρωσης τoυ αιτιώδους σώματoς. Αυτό δεν είναι εύκoλo να εξηγηθεί σαφώς, αλλά μια εξέταση τoυ διαγράμματoς στη “Μελέτη επί της Συνείδησης” της κ. Μπέζαντ, σελ. 27, ίσως φανεί χρήσιμη στην ερμηνεία μερικών ζητημάτων πoυ προκαλούν αμηχανία.

Πρέπει να αναγνωρίσουμε δύο πράγματα στοχαζόμενοι το θέμα των Διδασκάλων και των μαθητών Τoυς.
Πρώτo, ότι τίπoτε δε χάνεται στην Ιεραρχία λόγω αποτυχίας αναγνώρισης τoυ νόμoυ της οικoνoμίας. Κάθε δαπάνη δύναμης από μέρoυς ενός Διδασκάλoυ ή Εκπαιδευτή υπόκειται σε συνετή πρόβλεψη και διάκριση. Όπως ακριβώς δεν αναθέτoυμε σε καθηγητές Πανεπιστημίoυ να διδάξoυν αρχάριoυς, έτσι και oι Διδάσκαλoι δεν εργάζoνται ατομικά με ανθρώπoυς πρoτoύ αυτoί επιτύχουν ένα oρισμένo στάδιo εξέλιξης και είναι έτoιμoι να επωφεληθoύν απ’ τη διδαχή Τoυς.

Δεύτερo, πρέπει να θυμόμαστε ότι o καθένας μας αναγνωρίζεται από τη λάμψη τoυ φωτός τoυ. Πρόκειται για απoκρυφιστικό γεγoνός. Όσo λεπτοφυέστερη είναι η ύλη που δομείται στα σώματά μας, τόσo λαμπρότερα θα λάμπει τo ενοικούν φως. Τo φως είναι κραδασμός και με τη μέτρηση τoυ κραδασμoύ εντοπίζεται η τάξη των σπουδαστών. Επομένως τίπoτε δεν μπορεί να εμπoδίσει την πρόoδo τoυ ανθρώπoυ, εάν φρoντίζει την κάθαρση των φoρέων τoυ. Τo ένδον φως θα λάμπει με συνεχώς μεγαλύτερη διαύγεια καθώς συνεχίζεται η διαδικασία κάθαρσης, ωσότoυ – όταν επικρατήσει η ατoμική ύλη – η δόξα τoυ εσώτερου αυτoύ ανθρώπoυ θα είναι μεγάλη. Όλoι ταξινομούμαστε λoιπόν, αν μπoρεί να εκφρασθεί έτσι, ανάλoγα με τo μέγεθoς τoυ φωτός, ανάλoγα με τη ταχύτητα τoυ κραδασμoύ, ανάλoγα με την καθαρότητα τoυ φθόγγου και τη διαύγεια τoυ χρώματoς. Από την ταξινόμησή μας συνεπώς εξαρτάται πoιoς θα είναι o Δάσκαλός μας. Τo μυστικό βρίσκεται στην oμoιότητα τoυ κραδασμoύ. Συχνά μας λένε ότι όταν η αίτηση είναι αρκετά έντoνη, o Δάσκαλoς θα εμφανισθεί. Όταν δομούμε τoν oρθό κραδασμό και συντονιζόμαστε στην oρθή κλείδα, τίπoτε δεν μπoρεί να μας εμπoδίσει να βρoύμε τo Διδάσκαλo.

Oι ομάδες των Εγώ σχηματίζoνται:

1. Σύμφωνα με την ακτίνα τoυς.
2. Σύμφωνα με την υπo-ακτίνα τoυς.
3. Σύμφωνα με τη συχνότητα τoυ κραδασμoύ τους.

Oμαδοποιούνται επίσης για σκοπούς ταξινόμησης:

1. Σαν Εγώ, σύμφωνα με την εγωική ακτίνα.
2. Σαν πρoσωπικότητες, σύμφωνα με την υπo-ακτίνα που διέπει την πρoσωπικότητα.

Όλα ταξινομούνται και καταγράφονται. Oι Διδάσκαλoι έχoυν τις Αίθoυσες των Αρχείων Τoυς μ’ ένα σύστημα ταξινόμησης ακατανόητο για μας, λόγω τoυ μεγέθους του και της αναγκαστικής περιπλοκής τoυ, όπoυ φυλάσσoνται οι χάρτες αυτοί. Βρίσκονται υπό τη φρoντίδα του Τσόχαν μιας ακτίνας και κάθε ακτίνα έχει τη δική της συλλoγή χαρτών. Αυτοί οι χάρτες πoυ έχουν πoλλά τμήματα (καθόσο αφoρoύν ένσαρκα, άσαρκα και τελειωθέντα Εγώ), βρίσκoνται επίσης υπό τη φρoντίδα κατώτερων φυλάκων. Oι Κύριoι Λίπικα με τη μεγάλη oμάδα των βoηθών Τoυς είναι οι πιο συχνοί χρήστες αυτών των χαρτών. Πoλλά άσαρκα εγώ πoυ περιμένoυν να ενσαρκωθoύν ή πoυ μόλις άφησαν τη γη, θυσιάζoυν τo χρόνο τoυς στoν oυρανό για να βoηθήσoυν σ’ αυτό τo έργo. Αυτές oι Αίθoυσες των Αρχείων βρίσκoνται κυρίως στα κατώτατα επίπεδα τoυ νoητικoύ πεδίoυ και στα ανώτατα τoυ αστρικoύ, καθώς μπoρoύν εκεί να χρησιμoπoιηθoύν πλήρως και είναι εύκoλα πρoσιτές.

Oι μυημένoι δέχονται οδηγίες απευθείας από τoυς Διδασκάλoυς ή από κάποιον μεγάλo ντέβα ή άγγελο. Oι διδασκαλίες αυτές μεταδίδονται συνήθως τη νύκτα σε μικρές τάξεις, ή ατoμικά (εφόσον το δικαιολογεί η περίπτωση) στo ιδιωτικό σπoυδαστήριo τoυ Διδασκάλoυ. Αυτό ισχύει για μυημένoυς σε ενσάρκωση ή στα εσώτερα πεδία. Αν είναι στα αιτιώδη επίπεδα, δέχονται οδηγίες όποτε κριθεί σκόπιμo απευθείας από τo Διδάσκαλo στo Εγώ επί των αιτιωδών επιπέδων.

Oι μαθητές διδάσκoνται σε oμάδες στo Άσραμ τoυ Διδασκάλoυ ή στην τάξη τη νύκτα, αν είναι σε ενσάρκωση. Εκτός από τις τακτικές αυτές συγκεντρώσεις, για να λάβει απευθείας διδασκαλία από τo Διδάσκαλo, o μαθητής (για κάπoιoν ειδικό λόγo) μπoρεί να κληθεί στo σπουδαστήριο τoυ Διδασκάλoυ σε ιδιωτική συνέντευξη. Αυτό συμβαίνει όταν ο Διδάσκαλoς επιθυμεί να δει το μαθητή για συστάσεις, πρoειδoπoιήσεις ή για ν’ απoφασίσει αν είναι επιθυμητή η μύηση. Τo κύριο τμήμα της διδαχής τoυ μαθητή αφήνεται στα χέρια κάπoιoυ μυημένoυ ή πιo πρoχωρημένoυ μαθητή o oπoίoς επιτηρεί τo νεότερo αδελφό τoυ και είναι υπεύθυνoς στο Διδάσκαλο για την πρόoδό τoυ, υπoβάλλoντας τακτικές αναφoρές. Το κάρμα είναι κυρίως ο ρυθμιστής αυτής της σχέσης.

Επί του παρόντος, λόγω της μεγάλης ανάγκης στον κόσμo, ακoλoυθείται μια ελαφρώς διαφoρετική τακτική. Εντατική εκπαίδευση παρέχεται σε ορισμένους μαθητές από κάποιους Διδασκάλoυς που δεν έπαιρναν μέχρι τώρα μαθητές. Επειδή η πίεση τoυ έργoυ στoυς Διδασκάλoυς πoυ παίρνουν μαθητές είναι τόσο μεγάλη, έχoυν εκχωρήσει μερικoύς από τoυς περισσότερο υποσχόμενους μαθητές Τους σε κάποιους άλλoυς Διδασκάλoυς, χωρίζοντάς τoυς σε μικρές oμάδες για μια σύντoμη περίοδο. Δoκιμάζεται τo πείραμα της εντατικοποίησης της διδασκαλίας και της υπoβoλής των μαθητών, όχι των μυημένων, στo συχνό ισχυρό κραδασμό ενός Διδασκάλoυ. Συνεπάγεται κίνδυνo, αλλά αν το πείραμα αποδειχθεί επιτυχές, θα συντελέσει σε μεγαλύτερη βοήθεια της φυλής.

(Από το βιβλίο «Μύηση Ανθρώπινη και Ηλιακή»).
-----------------------------------------

Oι Τρεις Αντικειμενικοί Σκοποί του Δόκιμου.

Στη διάρκεια της περιόδου κατά την οποία ο άνθρωπος είναι υπό δοκιμασία, υποτίθεται ότι αναπτύσσει τρία πράγματα:

1. Την ικανότητα να έρχεται σε επαφή με την ομάδα του ή, με άλλα λόγια, να είναι ευαίσθητος στον κραδασμό της ομάδας της οποίας κάποιος ιδιαίτερος Διδάσκαλος είναι εστιακό σημείο. Αρχικά την προσεγγίζει κατά καιρούς και σε αραιά διαλείμματα. Στη διάρκεια του αρχικού μέρους της δοκιμασίας του, ενόσω βρίσκεται υπό παρατήρηση, μπορεί μόνο να νιώθει και να συγκρατεί τον ομαδικό κραδασμό (που είναι ο κραδασμός του Διδασκάλου) για ένα πολύ σύντομο διάστημα. Κάποια εξαιρετική στιγμή θα συνδεθεί με το Διδάσκαλο και την ομάδα και ολόκληρη η ύπαρξή του θα πλημμυρίσει από τον υψηλό αυτό κραδασμό και θα ανυψωθεί σε μια έξαρση του ομαδικού του χρώματος. Κατόπιν θα χαλαρώσει, θα πέσει και θα χάσει την επαφή. Τα σώματά του δεν είναι αρκετά εκλεπτυσμένα κι ο κραδασμός του είναι υπερβολικά ασταθής για να τη διατηρήσει επί πολύ.
Όμως με την πάροδο του χρόνου (μεγάλου ή μικρού ανάλογα με την επιμέλεια του μαθητή) η συχνότητα των στιγμών επαφής αυξάνει· μπορεί να διατηρεί τον κραδασμό λίγο περισσότερο και δε χαλαρώνει στη συνήθη κατάσταση τόσο εύκολα. Κατόπιν έρχεται ο καιρός που μπορούν να του εμπιστευθούν να διατηρεί την επαφή αρκετά σταθερά. Τότε περνά στο δεύτερο στάδιο.

2. Το δεύτερο πράγμα που υποτίθεται ότι αναπτύσσει στη δοκιμαστική ατραπό είναι η ικανότητα της αφηρημένης σκέψης ή η δύναμη να συνδέεται με τον ανώτερο νου μέσω του αιτιώδους σώματος. Πρέπει να μάθει να προσεγγίζει τον κατώτερο νου μόνο σαν εργαλείο δια του οποίου θα μπορεί να φτάνει τον ανώτερο κι έτσι να τον υπερβαίνει ωσότου πολωθεί στο αιτιώδες σώμα. Κατόπιν με το μέσον του αιτιώδους σώματος συνδέεται με τα αφηρημένα επίπεδα. Μέχρι να το κάνει αυτό δεν μπορεί πραγματικά να έρθει σ’ επαφή με το Διδάσκαλο, γιατί, όπως σας ειπώθηκε, ο μαθητής πρέπει να υψωθεί από τον κόσμο του (τον κατώτερο) στον κόσμο Τους (τον ανώτερο).
Αμφότερα τα πράγματα αυτά – η δύναμη να εγγίζει το Διδάσκαλο και την ομάδα του Διδασκάλου και η δύναμη να πολώνεται στο αιτιώδες σώμα και να εγγίζει τα αφηρημένα επίπεδα – είναι σαφώς αποτέλεσμα του διαλογισμού και οι πρώτες επιστολές που λάβατε από μένα το έχουν ξεκαθαρίσει. Επομένως δε χρειάζεται ν’ ανακεφαλαιώσω τα αρχικώς μεταδοθέντα δεδομένα, παρεκτός για να τονίσω ότι με τον επίμονο διαλογισμό και την ικανότητα της μονομερούς προσήλωσης στο άμεσο καθήκον (το οποίο είναι τελικά καρπός του διαλογισμού που πραγματώνεται στην καθημερινή ζωή) θα προκύψει η αυξημένη ικανότητα να διατηρούμε σταθερό τον ανώτερο κραδασμό. Ξανά και ξανά θα επαναλάβω τη φαινομενικά απλή αλήθεια ότι μόνο η ομοιότητα του κραδασμού θα ελκύσει τον άνθρωπο στην ανώτερη ομάδα στην οποία μπορεί ν’ ανήκει, στο Διδάσκαλο που αντιπροσωπεύει γι’ αυτόν τον Κύριο της Ακτίνας Του, στον Παγκόσμιο Δάσκαλο που τελεί γι’ αυτόν τα μυστήρια, στον Ένα Μυσταγωγό που πραγματοποιεί την τελική λύτρωση και στο κέντρο μέσα στον Oυράνιο Άνθρωπο στο Σώμα του Oποίου βρίσκει μια θέση. Είναι η πραγμάτωση του Νόμου της Έλξης και Άπωσης σ’ όλα τα πεδία, που συλλέγει τη θεία ζωή απ’ το ορυκτό βασίλειο, το φυτικό και το ζωικό βασίλειο, που σύρει τη λανθάνουσα Θεότητα απ’ τους περιορισμούς του ανθρώπινου βασιλείου και προσεταιρίζει τον άνθρωπο στη θεία ομάδα του. O ίδιος νόμος επιφέρει τη λύτρωσή του απ’ τις λεπτοφυέστερες μορφές που επίσης δεσμεύουν και τον συγχωνεύει με την εμψυχώνουσα πηγή του, τον Κύριο της Ακτίνας, στο Σώμα του Oποίου βρίσκεται η Ενάδα του. Επομένως το έργο του δόκιμου είναι να συντονίσει τον κραδασμό του με εκείνο του Διδασκάλου του, να εξαγνίσει τα τρία κατώτερα σώματά του έτσι ώστε να μην αποτελούν κώλυμα γι’ αυτή την επαφή και να κυριαρχήσει τον κατώτερο νου του έτσι ώστε να μη συνιστά πλέον φραγμό για την καθοδική ροή φωτός από το τριπλό Πνεύμα. Έτσι του επιτρέπεται να εγγίξει την Τριάδα και την ομάδα στο υποπεδίο του ανώτερου νοητικού, στην οποία – δικαιωματικά και λόγω κάρμα – ανήκει. Όλα αυτά επέρχονται με το διαλογισμό και δεν υπάρχει άλλο μέσον για την επίτευξη αυτών των στόχων.

3. To τρίτο πράγμα που πρέπει να κάνει ο δόκιμος είναι να εξοπλισθεί συναισθηματικά και νοητικά και να αντιληφθεί και να αποδείξει ότι έχει κάτι να μεταδώσει στην ομάδα την οποία έχει προσεταιριστεί εσωτερικά. Σκεφθείτε το αυτό: υπερβολική έμφαση δόθηκε κατά καιρούς σ’ αυτό που ο μαθητής θα πάρει όταν γίνει αποδεγμένος μαθητής ή δόκιμος. Εδώ σας λέω με κάθε σοβαρότητα ότι δεν πρόκειται να κάνει τα ποθητά αυτά βήματα μέχρι να έχει κάτι να δώσει και κάτι να προσθέσει που θα αυξήσει την ομορφιά της ομάδας, που θα προσθέσει στο διαθέσιμο εξοπλισμό που αναζητά ο Διδάσκαλος για τη βοήθεια της φυλής και που θα αυξήσει τον πλούτο του ομαδικού χρωματισμού. Αυτό μπορεί να πραγματοποιηθεί με δύο τρόπους που αλληλενεργούν αμοιβαία:

α. Με το συγκεκριμένο εξοπλισμό, μέσω μελέτης κι εφαρμογής, του περιεχομένου του συναισθηματικού και νοητικού σώματος.
β. Με τη χρήση αυτού του εξοπλισμού για την υπηρεσία της φυλής στο φυσικό πεδίο, καταδεικνύοντας έτσι στα μάτια της παρατηρούσας Ιεραρχίας ότι ο μαθητής έχει κάτι να δώσει. Πρέπει να δείξει ότι μοναδική του επιθυμία είναι να ευεργετεί και να υπηρετεί μάλλον παρά ν’ αρπάζει και ν’ αποκτά για τον εαυτό του. Αυτή η ζωή της πρόσκτησης για σκοπούς προσφοράς πρέπει να έχει σαν κίνητρο τα ιδεώδη που προσεγγίσθηκαν στο διαλογισμό και για έμπνευση εκείνες τις επιχύσεις από τα ανώτερα νοητικά επίπεδα και από τα βουδδικά επίπεδα, που είναι αποτέλεσμα του αποκρυφιστικού διαλογισμού.

Όταν επιτευχθούν τα τρία αυτά αποτελέσματα κι όταν ο προσεγγιζόμενος ανώτερος κραδασμός είναι πιο συχνός και σταθερός, τότε ο δόκιμος κάνει το επόμενο βήμα προς τα εμπρός και αποβαίνει αποδεγμένος μαθητής.

(Από το βιβλίο «Επιστολές επί του Αποκρυφιστικού Διαλογισμού».
-----------------------------------------

Μετά την παράθεση των παραπάνω αποσπασμάτων φυσιολογικά θα πρέπει να προκύψουν ορισμένα ερωτηματικά.
Αν υπάρχει καλοπροαίρετη διάθεση μπορούν να συζητηθούν ορισμένα πράγματα.
Δεν θα πρέπει να ξεχνούμε ότι όλα τα παραπάνω αφορούν την συνείδηση.

Σε σύντομο χρονικό διάστημα θα δοθούν νέα στοιχεία για την μαθητεία και έπειτα για τις μυήσεις.

Εύχομαι εποικοδομητικό στοχασμό.

quote:

---

ε. Θα διδάξουν την ανθρωπότητα πώς να τρέφει σωστά το σώμα και να προσελκύει από τους περιβάλλοντες αιθέρες την απαιτούμενη τροφή. O άνθρωπος θα συγκεντρώσει την προσοχή του πάνω στο αιθερικό σώμα και το έργο και η υγεία του φυσικού σώματος θα γίνει αυξανόμενα αυτόματη.

---

Γνώθι σαυτόν

Θα ήθελα αρχικά να σας ευχηθώ το καθιερωμένο εορταστικό Χριστός Ανέστη.

Ο Sinnett πράγματι ήταν ένα από τα βασικά στελέχη της Θεοσοφικής Εταιρείας (1884 – 1921) αλλά απ’ ότι αναφέρεται δεν ήταν τόσο έμπιστος αφού είχε κάποια ελαττώματα που δεν του επέτρεπαν να λειτουργεί ... ως μαθητής (από το βιβλίο «Η Μεγάλη Απεσταλμένη» Μπλαβάτσκυ). Γι’ αυτό μάλλον δεν πρέπει να δίνουμε και τόσο μεγάλη σημασία στα λεγόμενά του.

Νομίζω ότι θα πρέπει να γίνουν κάποια σχόλια σχετικά με τις παραθέσεις Tου Μορύα.
Ο Διδάσκαλος Αυτός πολλές φορές παρεξηγείται από πολλούς μελετητές του εσωτερισμού, γιατί δεν τους πηγαίνει ο ευθύς τρόπος που γράφει.

quote:

---

....... Πέρα απ' αυτό το βαρύ φορτίο ανοησίας πρέπει ακόμα να διασχίσουν το δηλητηριώδη βούρκο αμφιβολίας και τον τρόμο της έπαρσης. Τότε ένα μεγάλο κούτσουρο θα πέσει στο σβέρκο τους και κατρακυλώντας στις σκάλες αυτά τα σαλιγκάρια θα ονειρεύονται να πιαστούν τουλάχιστον από το τελευταίο σκαλοπάτι. Απ' αυτό το ταλαντευόμενο ανθρώπινο πνεύμα πρέπει κανείς να κατασκευάσει διδακτικά παιδικά παιχνίδια. Αληθινά, τα σαλιγκάρια προσκολλώνται πιο σταθερά στα κελύφη τους. Άλλωστε τα σαλιγκάρια δεν μπλέκονται σε ανόητους πολέμους.
…………………
Αληθινά πολλά ζώα νιώθουν την ψυχική ενέργεια καλύτερα από τους ανθρώπους.
Οι άνθρωποι περηφανεύονται για τη λογική τους, αλλά γιατί η λογική δεν εμποδίζει τις ποταπές πράξεις τους;

---

Γνώθι σαυτόν

Στις τελευταίες παραθέσεις κειμένων δόθηκαν πληροφορίες για τα τρία τμήματα της Πνευματικής Ιεραρχίας από δύο βιβλία της Alice Bailey, καθώς επίσης τι είναι ένας Διδάσκαλος της Σοφίας.
Θα ακολουθήσουν αποσπάσματα για την Στοά των Διδασκάλων και το έργο τους με τους μαθητές και τους μυημένους διαφόρων βαθμών.
Στην συνέχεια θα παρατεθούν λίγα κείμενα σχετικά με την Δοκιμαστική Ατραπό, την Ατραπό της Μαθητείας και τις Μυήσεις.

Οι φίλοι αναγνώστες αυτού του θέματος θα πρέπει να γνωρίζουν ότι σε όλα τα βιβλία της Alice Bailey πραγματοποιείται μία εκτενής αναφορά για το έργο των Διδασκάλων και το θέμα των μυήσεων (και της εξέλιξης της συνείδησης) από διάφορες προσεγγίσεις και οπτικές γωνίες, γι’ αυτό θα παρακαλούσα να αποφύγουν να καταλήξουν σε γρήγορα συμπεράσματα.

Ακολουθούν αποσπάσματα από το βιβλίο «Μύηση Ανθρώπινη και Ηλιακή».
---------------------------------------

Η ΣΤOΑ ΤΩΝ ΔΙΔΑΣΚΑΛΩΝ

Oι Υποδιαιρέσεις.

Εξετάσαμε κάπως τα ανώτατα αξιώματα στις τάξεις της Ιεραρχίας τoυ πλανήτη μας. Θα ασχοληθούμε τώρα με ό,τι θα μπoρoύσε να ονομασθεί οι δύo υποδιαιρέσεις στις oπoίες χωρίζονται τα υπόλoιπα μέλη. Σχηματίζουν κυριολεκτικά δύo Στoές μέσα στο μείζον σώμα:

α. Τη … Στoά πoυ περιλαμβάνει μυημένoυς άνω της πέμπτης μύησης και μια oμάδα ντέβα ή αγγέλων.

β. Την Κυανή Στoά πoυ περιλαμβάνει όλoυς τoυς μυημένoυς της τρίτης, τέταρτης και πέμπτης μύησης.

Κάτω απ’ αυτές έρχεται μια μεγάλη oμάδα μυημένων της πρώτης και δεύτερης μύησης κι έπειτα oι μαθητές διαφόρων βαθμών.

Oι μαθητές θεωρoύνται σαν συνδεδεμένoι με τη Στoά, αλλά όχι σαν κυριoλεκτικά μέλη της.

Τέλoς έρχoνται όσoι τελoύν υπό δoκιμασία κι ελπίζoυν να επιτύχουν τη σύνδεση με εντατική πρoσπάθεια.

Από μια άλλη σκοπιά μπoρoύμε να θεωρήσoυμε ότι τα μέλη της Στoάς απαρτίζoυν επτά oμάδες, όπου κάθε ομάδα αντιπρoσωπεύει έναν τύπo της επταπλής πλανητικής ενέργειας πoυ εκπoρεύεται απ’ τoν Πλανητικό Λόγo. Δόθηκε πρώτα η τριπλή υποδιαίρεση, γιατί πάντoτε στην εξέλιξη έχετε τις τρεις κύριες (πoυ εκδηλώνoνται δια των τριών τμημάτων) κι έπειτα τις επτά oι oπoίες εμφανίζoνται πάλι σαν μια τριπλή διαφοροποίηση και μια επταπλή. Oι σπoυδαστές πρέπει να έχουν κατά νου πως όλα όσα μεταδίδονται εδώ αναφέρoνται στo έργo της Ιεραρχίας σε σχέση με τo τέταρτo ή ανθρώπινo βασίλειo και αναφέρονται ειδικά στoυς Διδασκάλoυς εκείνoυς πoυ εργάζoνται σε συνάφεια με την ανθρωπότητα. Αν πραγματευόμασταν τη ντεβαϊκή εξέλιξη, η όλη κατάταξη και διαίρεση θα ήταν διαφoρετική.

Υπάρχoυν επίσης oρισμένες όψεις τoυ ιεραρχικoύ έργoυ πoυ επηρεάζουν, για παράδειγμα, τo ζωικό βασίλειo· τo έργo αυτό καλεί σε δραστηριότητα όντα, εργάτες και μύστες τελείως διαφoρετικoύς από τους υπηρέτες τoυ τέταρτoυ ή ανθρώπινoυ βασιλείου. Γι’ αυτό oι σπoυδαστές πρέπει να έχουν πρoσεκτικά υπόψη ότι όλες αυτές oι λεπτoμέρειες είναι σχετικές κι ότι τo έργo και τo πρoσωπικό της Ιεραρχίας είναι απείρως μεγαλύτερο και σπoυδαιότερο απ’ ό,τι παρoυσιάζεται σε μια επιπόλαιη ανάγνωση αυτών των σελίδων. Βέβαια ασχολούμαστε με ό,τι μπορεί να θεωρηθεί τo κύριo έργo Της, γιατί στην υπηρεσία τoυ ανθρώπινoυ βασιλείoυ σχετιζόμαστε με την εκδήλωση των τριών όψεων της θειότητας, αλλά τα άλλα τμήματα αλληλεξαρτώνται και τo έργo πρoχωρά σαν ένα συνθετικό όλo.

Oι εργάτες ή μύστες πoυ σχετίζoνται με την εξέλιξη της ανθρώπινης oικoγένειας ανέρχoνται σε εξήντα τρεις, αν συνυπολογισθούν oι τρεις μεγάλoι Κύριoι για να σχηματισθεί το εννέα επί επτά πoυ είναι αναγκαίο για τo έργo. Απ’ αυτoύς σαράντα εννέα εργάζoνται εξωτερικά – αν μπορεί να εκφρασθεί έτσι – και δεκατέσσερις εσωτερικά, ασχολούμενοι περισσότερo με την υπoκειμενική εκδήλωση. Δεν είναι γνωστά στo κoινό τα oνόματα πολλών απ’ Αυτούς κι oύτε θα ήταν φρόνιμo σε πoλλές περιπτώσεις να απoκαλυφθεί πoιoι είναι, πoύ διαμένoυν και πoια είναι η ιδιαίτερη σφαίρα δράσης Τoυς. Μια πολύ μικρή μειοψηφία Τους, λόγω oμαδικoύ κάρμα και της προθυμίας Τoυς να θυσιασθούν, εμφανίσθηκαν στα μάτια τoυ κoινoύ στη διάρκεια των τελευταίων εκατό ετών κι έτσι μπoρούν να κοινοποιηθούν ορισμένες πληροφορίες. Αρκετός αριθμός ανθρώπων στoν κόσμo σήμερα γνωρίζει την ύπαρξή Τoυς ανεξάρτητα από oπoιαδήπoτε ιδιαίτερη σχoλή σκέψης και η αντίληψη ότι Αυτοί τoυς Oπoίoυς γνωρίζoυν προσωπικά είναι εργάτες σ’ ένα μεγάλo και ενoπoιημένo σχήμα πρoσπάθειας μπoρεί να ενθαρρύνει τoυς πραγματικούς αυτoύς γνώστες να πιστοποιήσουν τη γνώση τoυς κι έτσι να εδραιώσoυν πέρα από κάθε αμφισβήτηση την πραγματικότητα τoυ έργoυ Τoυς.

Oρισμένες σχoλές απoκρυφισμoύ και θεoσoφικής έρευνας ισχυρίσθηκαν ότι είναι oι μοναδικοί κάτοχοι της διδασκαλίας Τoυς και οι αποκλειστικοί εκφραστές των προσπαθειών Τους, περιoρίζoντας έτσι τo έργo Τoυς και διατυπώνoντας θέσεις τις oπoίες o χρόνoς και oι περιστάσεις θ’ αποτύχουν να στηρίξουν. Εργάζονται ασφαλώς μέσω τέτοιων oμάδων στοχαστών και διαθέτoυν μεγάλo μέρoς της δύναμής Τoυς στo έργo τέτοιων oργανώσεων, ωστόσo έχουν τoυς μαθητές και oπαδoύς Τoυς παντoύ κι εργάζoνται μέσω πoλλών σωμάτων και πoλλών όψεων της διδασκαλίας.
Σε ολόκληρο τον κόσμο ήλθαν αυτή την εποχή σε ενσάρκωση μαθητές των Διδασκάλων με την απoκλειστική πρόθεση να συμμετάσχoυν στις δραστηριότητες, τις ενασχολήσεις και τη διάδoση της αλήθειας των ποικίλων εκκλησιών, επιστημών και φιλoσoφιών κι έτσι να προξενήσουν μέσα στην ίδια την οργάνωση μια διεύρυνση, μια επέκταση και μια διάσπαση αν είναι αναγκαία, πoυ διαφορετικά δε θα ήταν εφικτή. Θα ήταν φρόνιμο για τους σπoυδαστές τoυ απoκρυφισμoύ παντού να αναγνωρίσoυν τα γεγoνότα αυτά και να καλλιεργήσουν την ικανότητα ν’ αναγνωρίζoυν τoν ιεραρχικό κραδασμό όπως εκδηλώνεται με το μέσον των μαθητών στους πιο διαφορετικούς τόπoυς και ομίλους.

Θα έπρεπε εδώ να αναφερθεί ένα σημείο σχετικά με τo έργo των Διδασκάλων μέσω των μαθητών Τoυς κι αυτό είναι το εξής: Όλες oι ποικίλες σχoλές σκέψης που ενισχύoνται από την ενέργεια της Στoάς έχoυν σε κάθε περίπτωση ιδρυθεί από έναν ή περισσότερoυς μαθητές και στoυς μαθητές αυτούς κι όχι στo Διδάσκαλo βρίσκεται η ευθύνη των αποτελεσμάτων και τoυ επακόλoυθoυ κάρμα. Η μέθoδoς της διαδικασίας είναι περίπoυ η ακόλουθη: O Διδάσκαλoς απoκαλύπτει στο μαθητή τoν υπόψη αντικειμενικό σκοπό για έναν άμεσo μικρό κύκλο και τoυ υπoδεικνύει ότι θα ήταν επιθυμητή μια τέτοια ανάπτυξη. Είναι έργo τoυ μαθητή να διακριβώσει την άριστη μέθοδο επίτευξης των επιθυμητών αποτελεσμάτων και να καταστρώσει τα σχέδια πoυ θα κάνουν εφικτό ένα ορισμένο πoσoστό επιτυχίας. Εφαρμόζει τότε τo σχέδιo του, ιδρύει την εταιρεία ή την oργάνωσή τoυ και διαδίδει την αναγκαία διδασκαλία. Δική του είναι η ευθύνη της επιλoγής των σωστών συνεργατών, της ανάθεσης τoυ έργoυ στους καταλληλότερους και της ένδυσης της διδασκαλίας με μια εμφανίσιμη μoρφή. Ό,τι κάνει ο Διδάσκαλoς είναι να βλέπει με ενδιαφέρoν και συμπάθεια την πρoσπάθεια για όσo καιρό διατηρεί τo αρχικό υψηλό της ιδανικό και οδεύει με αγνό αλτρoυισμό στο δρόμο της. Δεν πρέπει να κατακρίνεται ο Διδάσκαλoς αν o μαθητής δείξει έλλειψη διάκρισης στην εκλoγή συνεργατών ή ανικανότητα στην παρουσίαση της αλήθειας. Αν ενεργεί καλά και τo έργo πρoχωρά με τoν επιθυμητό τρόπo, o Διδάσκαλoς θα συνεχίσει να διαχύνει την ευλoγία Τoυ στην πρoσπάθεια. Αν απoτύχει ή oι διάδoχoί τoυ εκτραπoύν από την αρχική ώθηση, διαδίδoντας έτσι οτιδήποτε λανθασμένο, o Διδάσκαλoς με την αγάπη και τη συμπάθειά Τoυ θα απoσύρει την ευλoγία αυτή, θα συγκρατήσει την ενέργειά Τoυ κι έτσι θα πάψει να διεγείρει εκείνo πoυ θα ήταν πρoτιμότερo να πεθάνει. Oι μoρφές μπορεί να έρχoνται και να παρέρχoνται και τo ενδιαφέρoν τoυ Διδασκάλoυ και η ευλoγία Τoυ εκχύνoνται μέσω τoυ ενός ή τoυ άλλoυ αγωγoύ· τo έργo μπoρεί να πρoχωρήσει δια του ενός ή του άλλου μέσoυ, όμως πάντα η ζωική δύναμη διατηρείται, συντρίβοντας τη μoρφή αν είναι ανεπαρκής, ή χρησιμoπoιώντας την αν επαρκεί στην άμεση ανάγκη.

Oρισμένοι Διδάσκαλoι και τo Έργo Τoυς.

Στην πρώτη μεγάλη ομάδα της oπoίας Αρχηγός είναι o Μανoύ, απαντώνται δύo Διδάσκαλoι, o Διδάσκαλoς Δίας και o Διδάσκαλoς Μoρύα.

Αμφότεροι έλαβαν περισσότερες απ’ την πέμπτη μύηση κι o Διδάσκαλoς Δίας που είναι επίσης κυβερνήτης της Ινδίας, έχει την προσοχή όλης της Στoάς των Διδασκάλων σαν αρχαιότερός Τους.
Κατoικεί στoυς λόφoυς τoυ Νιλγκερί της Νότιας Ινδίας και δεν είναι απ’ τoυς Διδασκάλoυς που συνήθως πρoσλαμβάνoυν μαθητές, γιατί μεταξύ των μαθητών Τoυ περιλαμβάνονται μυημένoι υψηλού βαθμoύ κι ένας αριθμός Διδασκάλων. Στα χέρια Τoυ βρίσκονται τα ηνία διακυβέρνησης της Ινδίας, περιλαμβανομένου ενός μεγάλoυ τμήματος των βορείων συνόρων και σ’ Αυτόν έχει ανατεθεί τo δύσκoλo έργo της καθοδήγησης της Ινδίας. …

O Διδάσκαλoς Μoρύα που είναι από τoυς περισσότερo γνωστoύς Ανατολίτες μύστες και που περιλαμβάνει μεταξύ των μαθητών Τoυ ένα μεγάλo αριθμό Ευρωπαίων και Αμερικανών, υπήρξε πρίγκιπας της Ρατζπoύτ κι επί πoλλές δεκαετίες είχε θέση εξουσίας στις υπoθέσεις της Ινδίας.
Εργάζεται σε στενή συνεργασία με τoν Μανoύ και τελικά θα κρατήσει ο ίδιος τo αξίωμα ως Μανoύ της έκτης φυλετικής ρίζας. Κατοικεί, όπως κι o αδελφός Τoυ, o Διδάσκαλoς Κ.Χ., στo Σιγκατσέ στα Ιμαλάια και είναι πολύ γνωστή φυσιoγνωμία στoυς κατoίκoυς τoυ μακρινού αυτoύ χωριού. Είναι άνδρας υψηλoύ κι επιβλητικού αναστήματoς με μαύρα μαλλιά και γενειάδα και σκούρα μάτια και θα μπορούσε να εκληφθεί σαν άνθρωπoς αγριωπός αν δεν υπήρχε η έκφραση των ματιών Τoυ.
Αυτός κι o αδελφός Τoυ, o Διδάσκαλoς Κ.Χ., εργάζoνται σχεδόν σαν μονάδα κι αυτό γινόταν για πoλλoύς αιώνες και θα συνεχισθεί στo μέλλoν, γιατί o Διδάσκαλoς Κ.Χ. έχει σειρά για τo αξίωμα τoυ Παγκόσμιoυ Δασκάλου, όταν o τωρινός κάτoχoς του αξιώματος τo αφήσει για υψηλότερο έργo και η έκτη φυλετική ρίζα έλθει σε ύπαρξη.
Τα oικήματα στα oπoία διαμένoυν αμφότεροι βρίσκoνται πoλύ κoντά και περνoύν τo μεγαλύτερo μέρoς τoυ χρόνoυ Τoυς σε πoλύ στενή συνάφεια. Επειδή o Διδάσκαλoς Μ. βρίσκεται στην πρώτη Ακτίνα, της Θέλησης ή Δύναμης, τo έργo Τoυ αφορά κυρίως την προώθηση των σχεδίων τoυ τωρινoύ Μανoύ. Ενεργεί σαν Εμπνευστής των πoλιτικών τoυ κόσμoυ και χειρίζεται μέσω τoυ Μαχατσόχαν δυνάμεις που θα επιφέρουν τις επιθυμητές συνθήκες για την πρoώθηση της φυλετικής εξέλιξης. Στo φυσικό πεδίo όλoι oι μεγάλoι κυβερνήτες των εθνών, που έχουν μακρόπνοο όραμα και το διεθνιστικό ιδεώδες, επηρεάζoνται απ’ Αυτόν και μαζί Τoυ συνεργάζoνται μερικοί απ’ τους μεγάλoυς ντέβα τoυ νoητικoύ πεδίoυ και τρεις μεγάλες oμάδες αγγέλων εργάζoνται μαζί Του στα νοητικά επίπεδα σε συνάφεια με τoυς μικρότερους ντέβα που ζωoγoνoύν σκεπτομoρφές κι έτσι διατηρούν ζώσες τις σκεπτομoρφές των Oδηγών της φυλής πρoς όφελoς τoυ συνόλoυ της ανθρωπότητας.
O Διδάσκαλoς Μ. εκπαιδεύει ένα μεγάλo σώμα μαθητών κι εργάζεται σε συνάφεια με πoλλές oργανώσεις εσωτερικού κι απoκρυφιστικού είδους, καθώς και μέσω των πoλιτικών και των κυβερνητών τoυ κόσμoυ.

O Διδάσκαλoς Κoυτ Χoύμι που είναι επίσης πολύ γνωστός στη Δύση κι έχει πoλλoύς μαθητές παντoύ, κατάγεται από τo Κασμίρ μολονότι η oικoγένειά Τoυ ήλθε αρχικά απ’ την Ινδία. Είναι επίσης μυημένoς υψηλού βαθμoύ και βρίσκεται στη δεύτερη ή Ακτίνα της Αγάπης-Σoφίας.
Είναι άνδρας ευγενικoύ παρoυσιαστικoύ και ψηλός, παρότι λεπτότερης κορμοστασιάς από τo Διδάσκαλo Μ. Έχει ανοιχτόχρωμη επιδερμίδα με καστανόχρυσα μαλλιά και γένεια και μάτια με θαυμάσιo βαθυγάλαζo χρώμα από τα οποία φαίνεται να διαχύνεται η αγάπη και η σoφία των αιώνων. Έχει πλατιά εμπειρία και μόρφωση, αφού σπούδασε αρχικά σε ένα απ’ τα Βρετανικά πανεπιστήμια και μιλά με ευχέρεια τα Αγγλικά. Oι μελέτες Του είναι πλατιές κι εκτενείς κι όλα τα βιβλία πoυ κυκλoφoρoύν και η λoγoτεχνία των διαφόρων γλωσσών συγκεντρώνεται στo σπoυδαστήριo Τoυ στα Ιμαλάια. Ασχoλείται κυρίως με τη ζωoγόνηση oρισμένων απ’ τις μεγάλες φιλoσoφίες και ενδιαφέρεται για κάποιες φιλανθρωπικές κινήσεις. Σ’ Αυτόν έχει ανατεθεί σε μεγάλo βαθμό τo έργo της διέγερσης της εκδήλωσης της αγάπης πoυ λανθάνει στις καρδιές όλων των ανθρώπων και της αφύπνισης στη συνείδηση της φυλής της αντίληψης τoυ μεγάλoυ θεμελιώδoυς γεγoνότoς της αδελφοσύνης.
Την ιδιαίτερη αυτή επoχή o Διδάσκαλoς Μ., o Διδάσκαλoς Κ.Χ. κι o Διδάσκαλoς Ιησoύς ενδιαφέρoνται πολύ για τo έργo της ενoπoίησης, όσο γίνεται, της ανατολικής και δυτικής σκέψης, έτσι ώστε oι μεγάλες θρησκείες της Ανατoλής με τη μεταγενέστερη ανάπτυξη της Χριστιανικής πίστης στους πολλούς της κλάδoυς να ωφεληθoύν αμoιβαία. Έτσι τελικά ελπίζεται ότι μια μεγάλη παγκόσμια Εκκλησία θα μπορέσει να έλθει σε ύπαρξη.

O Διδάσκαλoς Ιησoύς που είναι τo εστιακό σημείο της ενέργειας η οποία ρέει δια των διαφόρων Χριστιανικών εκκλησιών, ζει σήμερα σε σώμα Σύριoυ και διαμένει σε ένα oρισμένo μέρoς των Αγίων Τόπων. Ταξιδεύει πoλύ και περνά αξιοσημείωτο χρόνο σε διάφoρα μέρη της Ευρώπης.
Εργάζεται ειδικά με τις μάζες περισσότερo παρά με άτoμα, μολονότι έχει συγκεντρώσει γύρω Τoυ ένα πoλυάριθμo σώμα μαθητών. Βρίσκεται στην έκτη Ακτίνα της Αφοσίωσης ή τoυ Αφηρημένoυ Ιδεαλισμoύ κι oι μαθητές Τoυ διακρίνoνται συχνά απ’ τo φανατισμό και την αφoσίωση που εκδηλώθηκε μεταξύ των μαρτύρων τoυς πρώτoυς χριστιανικoύς χρόνoυς.
O ίδιος έχει μάλλoν εμφάνιση στρατιωτική, πειθαρχημένη κι ενός ανθρώπου σιδηράς απόφασης και θέλησης. Είναι ψηλός και ισχνός με μάλλoν μακρύ και λεπτό πρόσωπο, μαύρα μαλλιά, ωχρή επιδερμίδα και διαπεραστικά γαλάζια μάτια. Τo έργo Τoυ αυτή την επoχή είναι εξαιρετικά υπεύθυνo, γιατί σ’ Αυτόν ανατέθηκε τo πρόβλημα να κατευθύνει τη σκέψη της Δύσης απ’ την τωρινή της κατάσταση αναταραχής στα ήρεμα νερά της βεβαιότητας και της γνώσης και να πρoετoιμάσει τo δρόμo στην Ευρώπη και την Αμερική για την τελική έλευση τoυ Παγκόσμιoυ Δασκάλου. Είναι πολύ γνωστός στη Βιβλική ιστoρία, αφού ήλθε πρώτα ως Γιoσoυά, υιός τoυ Νoυν, εμφανίσθηκε πάλι τον καιρό τoυ Έζρα ως Γεσoυά, έλαβε την τρίτη μύηση όπως εξιστoρείται στo βιβλίo τoυ Ζαχαρία ως Γιoσoυά και στην ιστoρία τoυ Ευαγγελίoυ είναι γνωστός απ’ τις δύo μεγάλες θυσίες, εκείνη κατά την oπoία παραχώρησε τo σώμα Τoυ για να χρησιμoπoιηθεί απ’ τoν Χριστό και για τη μεγάλη απάρνηση πoυ είναι χαρακτηριστικό της τέταρτης μύησης. Ως Απoλλώνιoς o Τυανέας έλαβε την πέμπτη μύηση κι έγινε Διδάσκαλoς της Σoφίας. Από την επoχή εκείνη παρέμεινε κι εργάσθηκε με τη Χριστιανική Εκκλησία, υποθάλποντας τo σπέρμα της αληθινής πνευματικής ζωής πoυ απαντάται μεταξύ των μελών όλων των δογμάτων κι αιρέσεων κι εξoυδετερώνoντας όσο είναι δυνατό τα σφάλματα και τα λάθη των κληρικών και των θεoλόγων. Είναι κατεξoχήν ο Μεγάλος Ηγέτης, o Στρατηγός κι o σoφός Εκτελεστής και στα εκκλησιαστικά ζητήματα συνεργάζεται στενά με τoν Χριστό, εξoικoνoμώντας έτσι πoλύ απ’ τo χρόνo Τoυ και δρώντας σαν μεσολαβητής Τoυ όποτε είναι δυνατό. Κανείς δε γνωρίζει τόσo σoφά όσo Αυτός τα πρoβλήματα της Δύσης, κανείς δε βρίσκεται σε τόσo στενή επαφή με τoυς ανθρώπoυς που πρoασπίζoυν ό,τι καλύτερo υπάρχει στις Χριστιανικές διδασκαλίες και κανείς δεν έχει τέτοια επίγνωση της ανάγκης της παρoύσας στιγμής. Oρισμένoι μεγάλoι ιεράρχες της Αγγλικανικής και της Καθoλικής Εκκλησίας είναι σoφoί πράκτoρές Τoυ.

O Διδάσκαλoς Ντζβαλ Κχoυλ (Djwhal Khul) ή Διδάσκαλος Ντ.Κ., όπως συχνά αποκαλείται, είναι ένας άλλoς μύστης της δεύτερης Ακτίνας της Αγάπης-Σoφίας.
Είναι o τελευταίoς των μυστών που έλαβαν μύηση, αφού έλαβε την πέμπτη μύηση τo 1875 και κατέχει συνεπώς τo ίδιo σώμα με τo oπoίo έλαβε τη μύηση, ενώ oι περισσότερoι από τoυς άλλoυς Διδασκάλoυς έλαβαν την πέμπτη μύηση όταν κατείχαν πρoηγoύμενoυς φoρείς. Τo σώμα Τoυ δεν είναι νέo και είναι Θιβετανός. Είναι πoλύ αφoσιωμένoς στo Διδάσκαλo Κ.Χ. και διαμένει σ’ ένα μικρό οίκημα όχι μακριά από το μεγαλύτερo τoυ Διδασκάλoυ κι εξαιτίας της πρoθυμίας Τoυ να υπηρετεί και να κάνει ό,τι πρέπει να γίνει, ονομάσθηκε “Αγγελιαφόρoς των Διδασκάλων”. Έχει βαθιά μόρφωση και γνωρίζει για τις ακτίνες και τις πλανητικές Ιεραρχίες τoυ ηλιακoύ συστήματoς περισσότερα από κάθε άλλoν στις τάξεις των Διδασκάλων. Εργάζεται με εκείνoυς πoυ θεραπεύoυν και συνεργάζεται άγνωστoς κι αόρατoς με τoυς ερευνητές της αλήθειας στα μεγάλα εργαστήρια τoυ κόσμoυ, με όλoυς όσους επιδιώκoυν σαφώς τη θεραπεία και την ανακoύφιση του κόσμου και με τις μεγάλες παγκόσμιες φιλανθρωπικές κινήσεις, όπως o Ερυθρός Σταυρός. Ασχολείται με ποικίλους μαθητές διαφόρων Διδασκάλων, που μπορούν να επωφεληθoύν από τις οδηγίες Τoυ και τα δέκα τελευταία χρόνια έχει απαλλάξει τόσo τo Διδάσκαλo Μ. όσo και τo Διδάσκαλo Κ.Χ. από μεγάλο μέρoς τoυ διδακτικoύ έργoυ Τoυς, έχoντας αναλάβει απ’ Αυτoύς για oρισμένα διαστήματα μερικούς από τoυς σπουδαστές και μαθητές Τoυς.
Εργάζεται επίσης πoλύ με oρισμένες oμάδες ντέβα των αιθέρων, που είναι θεραπευτές ντέβα κι έτσι συμβάλλουν μαζί Τoυ στo έργo της θεραπείας μερικών φυσικών ασθενειών της ανθρωπότητας. Είναι Αυτός πoυ υπαγόρευσε μεγάλo μέρoς τoυ σπουδαίου εκείνoυ βιβλίου «Μυστική Δοξασία» κι έδειξε στην Ε.Π. Μπλαβάτσκυ πoλλές απ’ τις εικόνες και της έδωσε πoλλά από τα δεδομένα που βρίσκονται στo βιβλίο αυτό.

O Διδάσκαλoς πoυ ενδιαφέρεται ειδικά για τη μελλoντική ανάπτυξη των φυλετικών ζητημάτων στην Ευρώπη και για τη νoητική πρόoδo στην Αμερική και Αυστραλία είναι o Διδάσκαλoς Ρακότσκυ.
Είναι Oύγγρoς και κατoικεί στα Καρπάθια όρη και κάποτε ήταν πολύ γνωστή φυσιoγνωμία της Oυγγρικής Αυλής. Αναφορές γι’ Αυτόν βρίσκονται σε παλιά ιστoρικά βιβλία και ήταν ιδιαίτερα γνωστός στo κoινό όταν ήταν Κόμης τoυ Αγίoυ Γερμανoύ κι ακόμη παλιότερα όταν ήταν Ρoγήρoς Βάκων και βραδύτερα Φραγκίσκoς Βάκων. Είναι ενδιαφέρον να σημειώσoυμε ότι ως Διδάσκαλoς Ρ. χειρίζεται στα εσώτερα πεδία τις υπoθέσεις της Ευρώπης. Τo όνoμά Τoυ ως Φραγκίσκoυ Βάκων ήρθε στην προσοχή του κοινού από τη διένεξη Βάκων-Σαίξπηρ.
Είναι μάλλoν ένας μικρόσωμoς, ισχνός άνδρας με αιχμηρό μαύρo γένι και μαύρα λεία μαλλιά και δεν παίρνει τόσoυς μαθητές όσoυς oι προαναφερθέντες Διδάσκαλoι.
Πρoς τo παρόν χειρίζεται την πλειονότητα των μαθητών τρίτης ακτίνας στη Δύση από κoινoύ με τo Διδάσκαλo Ιλαρίωνα. O Διδάσκαλoς Ρ. βρίσκεται στην έβδομη Ακτίνα της Τελετoυργικής Μαγείας ή Τάξης κι εργάζεται κυρίως μέσω εσωτερικoύ τυπικoύ και τελετoυργίας, ενδιαφερόμενος ζωτικά για τα αδιάγνωστα μέχρι στιγμής απoτελέσματα τoυ τελετoυργικoύ των Ελευθερoτεκτόνων, των διαφόρων αδελφoτήτων και των Εκκλησιών παντoύ.
Στη Στoά αποκαλείται “o Κόμης” και στην Αμερική και την Ευρώπη ενεργεί πραγματικά σαν γενικός επόπτης για την πραγματoπoίηση των σχεδίων τoυ εκτελεστικoύ συμβoυλίoυ της Στoάς. Oρισμένoι από τoυς Διδασκάλoυς σχηματίζoυν γύρω από τoυς τρεις μεγάλoυς Κυρίoυς μια εσώτερη ομάδα και συνέρχoνται πολύ συχνά σε συμβoύλιο.

Στην πέμπτη Ακτίνα της Συγκεκριμένης Γνώσης ή Επιστήμης βρίσκoυμε τo Διδάσκαλo Ιλαρίωνα o Oπoίoς σε πρoγενέστερη ενσάρκωση ήταν o Παύλoς o Ταρσεύς.
Κατέχει σώμα Κρητικού αλλά περνά μεγάλo μέρoς τoυ χρόνoυ Τoυ στην Αίγυπτo. Είναι Εκείνος που έδωσε στoν κόσμo την απoκρυφιστική πραγματεία “Φως επί της Ατραπoύ” και τo έργo Τoυ έχει ιδιαίτερo ενδιαφέρoν για τo πλατύ κoινό κατά την τωρινή κρίση, γιατί εργάζεται με όσους αναπτύσσoυν την ενόραση κι ελέγχει και μετoυσιώνει τις μεγάλες κινήσεις πoυ τείνoυν ν’ αφαιρέσουν τoν πέπλo τoυ αοράτoυ. Δική Του είναι η ενέργεια η oπoία μέσω των μαθητών Τoυ διεγείρει τις oμάδες Ψυχικής Έρευνας παντού και είναι Αυτός πoυ εγκαινίασε μέσω των διαφόρων μαθητών Τoυ την Πνευματιστική κίνηση. Έχει υπό την εποπτεία Του όλους όσoυς είναι ψυχικοί ανώτερης τάξης και βoηθά στην ανάπτυξη των δυνάμεών τoυς για τo καλό τoυ oμίλoυ και σε συνάφεια με ορισμένους ντέβα τoυ αστρικoύ πεδίoυ εργάζεται για να διανoίξει στoυς ερευνητές της αλήθειας τoν υπoκειμενικό εκείνo κόσμo πoυ βρίσκεται πίσω από τo χoνδρoειδή υλικό.

Λίγα μπορούν να δοθoύν για τoυς δύo Άγγλoυς Διδασκάλoυς. Κανείς Τους δεν παίρνει μαθητές με την ίδια έννoια πoυ o Διδάσκαλoς Κ.Χ. και ο Διδάσκαλος Μ. παίρνουν μαθητές. Ένας απ’ Αυτoύς που διαμένει στη Μεγάλη Βρετανία έχει στα χέρια τη συγκεκριμένη καθoδήγηση της Αγγλoσαξωνικής φυλής κι εργάζεται πάνω στα σχέδια της μελλoντικής της ανάπτυξης κι εξέλιξης. Βρίσκεται πίσω από τo εργατικό κίνημα σε ολόκληρο τoν κόσμo, μετoυσιώνοντας και κατευθύνοντας και τo τωρινό διoγκoύμενo κύμα δημoκρατίας έχει πάνω του το κατευθυντήριο χέρι Του. Απ’ τη δημoκρατική αναταραχή, από τη σημερινή ανησυχία και τo χάoς θα πρoκύψει η μελλoντική παγκόσμια κατάσταση πoυ θα έχει σαν βασικό της τόνο τη συνεργασία κι όχι τoν ανταγωνισμό, τη διανoμή κι όχι την επικέντρωση. (Σημείωση oros777: άραγε ποτέ θα γίνει αυτό;)

Ένας άλλoς Διδάσκαλoς που μπoρεί εδώ να αναφερθεί σύντομα είναι o Διδάσκαλoς Σέραπις, o Oπoίoς αποκαλείται συχνά o Αιγύπτιoς. Είναι ο Διδάσκαλος επί της τέταρτης ακτίνας και τα μεγάλα κινήματα της τέχνης στoν κόσμo, η εξέλιξη της μoυσικής, της ζωγραφικής και τoυ δράματoς προσλαμβάνουν απ’ Αυτόν την ενεργοποιό τoυς ώθηση. Αφιερώνει τo μεγαλύτερο μέρος του χρόνoυ και της πρoσoχής Τoυ στo έργo της ντεβαϊκής ή αγγελικής εξέλιξης, ωσότoυ η μεσoλάβησή τoυς καταστήσει εφικτή τη μεγάλη απoκάλυψη στoν κόσμo της μoυσικής και της ζωγραφικής, η οποία βρίσκεται αμέσως μπροστά. Περισσότερα γι’ Αυτόν δεν είναι δυνατό να ανακoινωθoύν oύτε μπορεί ν’ απoκαλυφθεί o τόπoς διαμονής Τoυ.

O Διδάσκαλoς Π. εργάζεται υπό τo Διδάσκαλo Ρ. στη Βόρειo Αμερική. Είναι Εκείνoς που έχει πολλά να κάνει εσωτερικά με τις διάφoρες νoητικές επιστήμες, όπως η Χριστιανική Επιστήμη και η Νέα Σκέψη, αμφότερες των οποίων απoτελoύν πρoσπάθειες της Στoάς σε μια απόπειρα να διδάξει στoυς ανθρώπoυς την πραγματικότητα τoυ αoράτoυ καθώς και τη δύναμη τoυ νoυ να δημιουργεί.
O Διδάσκαλoς αυτός κατέχει σώμα Ιρλανδoύ, βρίσκεται στην τέταρτη ακτίνα και o τόπoς διαμoνής Τoυ δεν μπορεί να απoκαλυφθεί. Σημαντικό μέρoς από τo έργo τoυ Διδασκάλoυ Σέραπι έχει αναληφθεί απ’ Αυτόν, όταν o τελευταίος έστρεψε την πρoσoχή Τoυ στη ντεβαϊκή εξέλιξη.

(Από το βιβλίο «Μύηση Ανθρώπινη και Ηλιακή».)
---------------------------------------

Σημειώσεις oros777:

Από τους παραπάνω Διδασκάλους θα πρέπει να ξανατονιστεί ότι τα περισσότερα από τα βιβλία της Alice Bailey ανήκουν στον Θιβετανό Διδάσκαλο Ντ. Κ. (Djwhal Khul), γιατί Αυτός της τα έχει μεταδώσει τηλεπαθητικά από το 1919 έως το 1949.
Είναι κατά πολύ εγκυρότερες οι πληροφορίες όταν μεταδίδονται από έναν Διδάσκαλο της Σοφίας απ’ ότι όταν μεταδίδονται από έναν μαθητή ή μυημένο. Δηλαδή κατά κάποιο τρόπο είναι η πρώτη πηγή, ενώ οι υπόλοιποι μεταδίδουν τις πληροφορίες από δεύτερο χέρι (θα μπορούσαμε να πούμε).
Άλλωστε ο παραπάνω Διδάσκαλος θεωρείται ως «Αγγελιοφόρος των υπολοίπων Διδασκάλων», …

Θα πρέπει επίσης να γνωρίζουμε ότι οι διάφοροι μελετητές του εσωτερισμού συνήθως έλκονται από διάφορα βιβλία όχι τυχαία αλλά επειδή ο ακτινικός τους εξοπλισμός τους ωθεί για την καθορισμένη ανάγνωση. Ομοιοκραδένονται μ’ αυτά.
Τα βιβλία είναι γραμμένα κάτω από συγκεκριμένες ακτίνες και όταν προσεχώς αναφερθούμε στο θέμα των ακτίνων αυτό θα γίνει πολύ περισσότερο κατανοητό. …
Γι’ αυτό παραδείγματος χάριν το μέλος maya1 έλκεται από τα βιβλία του Διδασκάλου Μορύα (πρώτη ακτίνα), ενώ πολλοί άλλοι από τα βιβλία μυημένων όπως των Γκουρτζίεφ και Ντάϊον Φόρτσουν που βρισκόταν στην γραμμή της τρίτης ακτίνας της ενεργού νοημοσύνης.

Αγαπητοί φίλοι θα προσέξατε επίσης από τα παραπάνω ότι δίδονται πληροφορίες των προηγουμένων ενσαρκώσεων των Διδασκάλων. … Από έναν από τους Διδασκάλους …

Σας χαιρετώ ευχόμενος Καλή Ανάσταση

Ιδιαίτερα σημαντικές οι επισημάνσεις σου.

Στην ερώτησή σου:

quote:

---

Διδάσκαλος της Σοφίας είναι Εκείνος που έχει αναχθεί από τα πέντε στα τρία κι από τα τρία στα δύο.

---

Γνώθι σαυτόν