- Φωτισμένοι και Σκοτεινοί άνθρωποι - .-= Η ΨΥΧΗ =-.
Φιλικά.-
E.X.O
Φιλικά.-
E.X.O
Φιλικά.-
E.X.O
Φιλικά.-
E.X.O
Στις επόμενες ενσαρκώσεις τους θα γίνουν αυτοί ηγέτες και θα τους ακολουθούν άλλοι που βρίσκονται σε χαμηλότερο σημείο συνειδησιακής εξέλιξης απ’ αυτούς."
Φίλε μου το πλαίσιο είναι σωστό, η χειραγώσιση είναι βιωματικά υπαρκτή!
Όμως σκέψου λίγο αυτό:
Ο Θεός κράτησε για τον εαυτό του το άχρονο, το αιώνιο, και έδωσε σε μας τους ανθρώπους τον κατάλληλο χρόνο! Η λύση του "παιχνιδιού" που είναι;
Στον χρόνο, ή στο αιώνιο;
Φιλικά.-
E.X.O
quote:Οι παρακάτω γραμμές έχουν σα σκοπό να φωτίσουν ορισμένες περιοχές της σκέψης μας που κάθε άλλο παρά είναι φωτισμένες.
Πολλές φορές ακούμε τις φράσεις φωτισμένος και σκοτεινός άνθρωπος αλλά τις περισσότερες φορές έχουμε μια πολύ ατελή και αόριστη εντύπωση για το θέμα.
Θα δοθεί ένας περιεκτικός ορισμός και κατόπιν θα γίνει μια μικρή ανάλυση.
Πλήρως φωτισμένος είναι εκείνος ο άνθρωπος που έχει αποβάλλει όλα τα ελαττώματα από μέσα του, όλες τις αρνητικές ιδιότητες και αυτό που του έχει απομείνει τώρα είναι αρετές ή θετικές ιδιότητες. Αντιθέτως σκοτεινός άνθρωπος είναι εκείνος που σπάνια μπορείς να ανακαλύψεις κάτι θετικό μέσα του, μια αρετή αλλά μόνο ελαττώματα και αρνητικές ιδιότητες.
Στο τέλος αυτού του κειμένου αναφέρονται ορισμένες από τις θετικές και τις αρνητικές ιδιότητες συνοπτικά έτσι ώστε ο αναγνώστης να αρχίσει αν θέλει να διαπιστώνει στο περιβάλλον του ανάμεσα στους συνανθρώπους του ποιοί είναι κάπως φωτεινοί και ποιοί όχι και τόσο.
Ανάμεσα στις δύο ακραίες στάσεις και συμπεριφορές των φωτισμένων ανθρώπων και των σκοτεινών υπάρχει μια μεγάλη ποικιλία διαβαθισμένων τάξεων συμπεριφοράς έτσι που οι περισσότεροι συνηθισμένοι καθημερινοί άνθρωποι δύσκολα να μπορούν να τοποθετηθούν στην κατάσταση του εμφανώς φωτισμένου ή του σκοτεινού ανθρώπου.
Ο κυριαρχικά και παθολογικά εγωιστής, ζηλιάρης, φθονερός, ιδιοτελής, βλαβερός, λάγνος, σκληρός, στενόμυαλος... οπωσδήποτε είναι ένας σκοτεινός-διαβολικός άνθρωπος.
Ο κυριαρχικά καλοσυνάτος, χαρούμενος, ανιδιοτελής, ταπεινός και απλός, ανεκτικός, ανοιχτόμυαλος... οπωσδήποτε είναι ένας φωτισμένος άνθρωπος.
Οι φωτισμένοι και οι σκοτεινοί άνθρωποι βρίσκονται μέσα σε όλους τους χώρους και όλες τις ανθρώπινες δραστηριότητες παντού στον κόσμο.
Φωτισμένοι και σκοτεινοί υπάρχουν μέσα σε όλα τα πολιτικά κόμματα, σε κάθε θρησκεία, στην επιστήμη, την τέχνη, τις επιχειρήσεις, τις διάφορες άλλες ποικίλες κοινωνικές ομάδες, παντού. Ορισμένα (ίσως πολύ λίγα) από τα ονόματα φωτισμένων ανθρώπων από όλη την ανθρωπότητα στην ιστορία της υπήρξαν (εκτός του Χριστού και του Βούδδα που ήταν η κορωνίς των φωτισμένων). Αϊνστάιν, ζεύγος Κιουρί, Μάρτιν Λούθερ Κινγκ, Γκάντι, Αγιοι της Χριστιανικής, Βουδδιστικής και της Μωαμεθανικής Θρησκείας αλλά και των άλλων θρησκειών. Ο Σωκράτης, ο Πλάτων, ο Αριστοτέλης, η μητέρα Τερέζα, ο Κρισναμούρτι, ο Νεύτων, και ο Κοπέρνικος, ο Παράκελσος. Σύγχρονοι φωτισμένοι άνθρωποι που παίρνουν το βραβείο Νόμπελ αλλά και χιλιάδες άλλοι καθημερινοί άνθρωποι σε κάθε δραστηριότητα που διακρίνονται για το ήθος, την ανοικτομυαλοσύνη, την προοδευτικότητα και την καλοσύνη τους.
Πολλές φορές όμως και μια κοινωνική ομάδα μπορεί να χαρακτηριστεί περισσότερο φωτισμένη από μια άλλη γιατί στο σύνολο των ανθρώπων που την αποτελούν υπερτερούν οι φωτισμένοι. Το έργο αρκετών κοινωνικών ομάδων σήμερα όπως οι πράσινοι, η Διεθνής Αμνηστεία, οι Γιατροί χωρίς σύνορα κ.λ.π. σε γενικές γραμμές μπορεί άνετα να χαρακτηριστεί ως έργο φωτισμένων ομάδων και ανθρώπων από ότι το έργο των πολιτικών ομάδων, των επιχειρηματικών κύκλων και μέρος του έργου των εκκλησιών. Ο Νοών, Νοήτω.
Μετά από όλα αυτά προβάλει το ερώτημα. Καλά, διαπιστώνουμε στο περιβάλλον μας σκοτεινούς ανθρώπους, διάφορες κοινωνικές ομάδες που είναι επίσης σκοτεινές γιατί οι αρνητικές ιδιότητες που έχουν υπερτερούν των θετικών, τότε τι θα πρέπει να γίνει αφού υπάρχει ένα ατομικό και παγκόσμιο πρόβλημα; Ολες οι λύσεις που θα προταθούν από διάφορες εξειδικευμένες ανθρώπινες επιστήμες (κοινωνιολόγους, ψυχολόγους κ.λ.π.) θα πρέπει να έχουν σα στόχο τη μείωση των αρνητικών μας ιδιοτήτων, των ελαττωμάτων και την αύξηση των αρετών μας.
Ακολουθεί ένα πίνακας με αρνητικές και θετικές ιδιότητες (φυσικά μπορούν να προστεθούν και άλλες πολλές ιδιότητες), για όσους από τους αναγνώστες επιθυμούν να καταλαβαίνουν άμεσα τους καλούς από τους όχι και τόσο καλούς συνανθρώπους τους, στο περιβάλλον τους.
Γνώθι σαυτόν
συμφωνω στα περισσοτερα που γραφεις μονο που εχω καποιες διαφωνιες στο ποιους θα λεγαμε φωτισμενους.
Παραδειγμα, δεν θεωρω κατα την δικη μου ταπεινη αποψη πως μπορουμε να πουμε φωτισμενο τον Νευτωνα ,τον Αινσταιν και καποιους οι οποιοι εχουν παρει Νομπελ.Αλλο οι ανθρωποι με διανοηση και αλλο οι ανθρωποι οι οποιοι εχουν αγγιξει την θεοτητα, την αγιοσυνη, δηλαδη την ΦΩΤΗΣΗ την βαθυτερη ΓΝΩΣΗ. Νομιζω πως εκει ειναι η διαφορα, φωτισμενος μπορει να θεωρηθει κι ενας αγραμματος, αν εχει φτασει σ αυτη την πνευματικη εξελιξη.Οπως παραδειγμα ενας Βουδας , ενας Γκαντι, Βιβεγκαναντα, Χριστος και καποιοι αλλοι αγιοι και δασκαλοι πνευματικοι. χαιρετω Shakti.
Αγαπητέ oros777
τα βιβλία της συγκεκριμένης διδασκαλίας είναι ιδιαίτερα εκτενή, και μπορεί σε αυτά να ανευρεθούν πολλές και φαινομενικά διαφορετικές ιδέες, εφόσον απευθύνονται σε διαφορετικά στάδια της εξελικτικής Ατραπού. Έτσι, θα μπορούσαμε να διαφωνούμε κάποιοι, αν και θα μιλούσαμε μέσα από την ίδια διδασκαλία.
Σε τι εστιάζει ο καθένας και πώς ερμηνεύει εξαρτάται από τον ιδιαίτερο ακτινικό εξοπλισμό του και το στάδιο που βρίσκεται.
Αυτό που ήθελα να μεταφέρω με το προηγούμενο post συνοψίζεται στην τελευταία μου πρόταση:
Πέρα από τους άκαμπτους διαχωρισμούς υπάρχει η ΣΥΝΘΕΣΗ που είναι η μόνη, η Αληθινή και ενσυνείδητη Ενότητα.
Και επιτυγχάνεται μόνο και εφόσον στραφούμε προς την όψη ΖΩΗ / Μονάδα / Θέληση / ΚΑΡ-ΔΙΑ.
Πρόθεσή μου ήταν να επισύρω την προσοχή και να καταδείξω τον παράγοντα Όψη ΖΩΗ / ΠΝΕΥΜΑ που ενοποιεί και υπερβαίνει την δυαδικότητα, η οποία ας μην ξεχνάμε ότι καταρχήν και κυρίως υφίσταται εντός του ίδιου του ατόμου.
Η αρχική σύγκρουση μεταξύ σεληνιακών και ηλιακών Κυρίων (ορίζοντας έτσι συμβολικά χάριν συζητήσεως το 'καλό' και 'κακό') υπερβαίνεται από τον Κύριο της ΖΩΗΣ, το Ηλεκτρικό Πύρ -του Πνεύματος.
Και που ,επαναλαμβάνω, ο κατάλληλος χρόνος εφαρμογής του μπορεί να μην είναι κάπου μακριά στο μέλλον όταν ληφθεί η τάδε Μύηση, αλλά ΤΩΡΑ (με δεδομένο ότι παρατηρείται συχνά μία τάση αυτοϋποτίμησης και ολιγωρίας).
Εξάλλου, ο διαχωρισμός σκοτεινός / φωτεινός άνθρωπος, όπου ο ένας έχει αρνητικές ιδιότητες και ο άλλος θετικές δεν συμφωνώ ότι υφίσταται κατά τόσο απόλυτο τρόπο.
Αξιοπρόσεκτο είναι ότι στον κατάλογό σου δεν παραθέτεις ιδιότητες, αλλά προσδιοριστικά επίθετα! Ορίζεις ότι κάποιος ΕΙΝΑΙ έτσι, όχι ότι ΕΧΕΙ την τάδε ιδιότητα.
Δες λίγο τις σκέψεις των φίλων Odysseus nemo, Mercury, lamogio, πόσο Ουσιώδεις και σημαντικές είναι, χωρίς να μιλούν μέσα από κείμενα αποκρυφιστικών διδασκαλιών, αλλά από την ίδια την παρατήρηση της ζωής!
Πράγματι, αν παρατηρήσουμε τους ανθρώπους γύρω μας, διαπιστώνουμε πόσο εύκολα μπορεί κάποιος να εκφράζει ΚΑΙ αρνητικές ΚΑΙ θετικές ιδιότητες. Και αυτό δεν συμβαίνει μόνο στον μέσο άνθρωπο, αλλά και στους εξελιγμένους τύπους (θυμήσου και τους "ατελείς θεούς").
Ας είμαστε προσεκτικοί λοιπόν όταν ταμπελοποιούμε, κατατάσσουμε και με αυτόν τον τρόπο παγιώνουμε κάποια γνωρίσματα στους ανθρώπους, τα οποία δεν δύναται να είναι στατικά αλλά εν εξελίξει.
Χαιρετώ
NADA
Αγαπητή NADA
Συμφωνώ με τα περισσότερα απ’ όσα λες, αλλά όταν απευθυνόμαστε σε ανθρώπους που δεν έχουν ιδέα, ή ελάχιστη ιδέα από εσωτερισμό, τότε πιθανότατα αναγκαζόμαστε να υποβιβάσουμε έννοιες, ιδέες και κατανοήσεις γιατί σίγουρα σου είναι γνωστό ότι οι περισσότεροι δεν ενδιαφέρονται καθόλου για θέματα έξω από τον καθημερινό αντικειμενικό κόσμο.
Έτσι σίγουρα δεν μπορούμε να μιλήσουμε στους ανθρώπους για την Σύνθεση, γιατί κανείς δεν βιώνει την σύνθεση στην καθημερινότητα, ή έστω κανείς.
Μπορούμε όμως να τους μιλήσουμε για τις ιδιότητες, γιατί αυτό το θέμα είναι περισσότερο κατανοητό.
Οι ιδιότητες βρίσκονται στην γραμμή της αγάπης και νομίζω ότι αυτό χρειάζεται ο κόσμος.
Μιλάς για τους σεληνιακούς κυρίους και τους ηλιακούς κυρίους λες και είναι γνωστό αυτό το θέμα στους περισσότερους μέσα στο site.
Ατομικά σαν νέο μέλος δεν έχω αποκομίσει τέτοια εικόνα. Έχω την άποψη ότι ελάχιστοι από όσους ασχολούνται με τον εσωτερισμό γνωρίζουν στην πράξη μέσα στην καθημερινότητα ότι η προσωπικότητά τους είναι ένα σύνολο σεληνιακών κυρίων που βρίσκεται στο τόξο της καθόδου και ότι θα πρέπει να ελεγχθεί από τον Ηλιακό Άγγελο, ή την Ψυχή, ή το Εγώ, μία ανελισσόμενη οντότητα. Γνωρίζουν την τεχνική και εργάζονται συνειδητά γι’ αυτό τον σκοπό. Ποια είναι η δική σου άποψη; Σε ποιο άλλο σημείο του site υπάρχουν τέτοιου είδους συζητήσεις;
Τα πάντα (ή σχεδόν τα πάντα) μέσα στους τρεις κόσμους της μορφής είναι διαχωρισμένα, κυριαρχεί η δυαδικότητα. Και στο φυσικό και το αστρικό και το νοητικό πεδίο.
Ο νους είναι γνωστό ότι λειτουργεί κάτω από τον Νόμο των διαιρέσεων.
Ελάχιστοι είναι αυτοί που λειτουργούν «ενωμένοι εν απομονώσει» στο φυσικό πεδίο και αν υπάρχουν σίγουρα είναι μυημένοι.
Τέλος πάντων νομίζω ότι σίγουρα έχουμε πολύ διαφοροποιημένο ακτινικό εξοπλισμό και αν γνωρίζεις με ακρίβεια τον ακτινικό σου εξοπλισμό που σε κάνει να σκέφτεσαι με τον τρόπο που λειτουργείς, αν θέλεις μπορείς να χρησιμοποιήσεις το προσωπικό μου email, για να συζητήσουμε και να βρούμε ορισμένα κοινά σημεία επαφής. Γιατί δεν νομίζω ότι ενδιαφέρουν τόσο πολύ τους άλλους, οι εσωτερικές μας κατανοήσεις σε βάθος.
Θα μπορούσες φυσικά να ανοίξεις κάποιο θέμα συζήτησης σχετικά με την βίωση της Σύνθεσης στην καθημερινότητα. Γιατί αλήθεια δεν το κάνεις;
Αναρωτιέμαι γιατί άραγε υπάρχει αυτή η επιθετική διάθεση μέσα στο esoterica, ή μήπως κάνω λάθος; Χρειάζομαι αποδείξεις αν κάνω λάθος. Είμαι νέο μέλος, ... και ελπίζω ότι κάνω λάθος.
Όπως και να έχει το θέμα, σου εύχομαι να είσαι καλά.
Γνώθι σαυτόν
quote:
Φοβάμαι πως ο χάρτης των γνωρισμάτων που παρατέθηκε είναι λανθασμένος. Ένας άνθρωπος χαρακτηρίζεται από την πρόθεση που δίνει στις ενέργειές του. Τα γνωρίσματα απλώς συνθέτουν την προσωπικότητά του/ τα όπλα που διαθέτει για την άμυνα και την έκφραση του "είναι" του.
Αληθεια το γεγονός πως κατάφερα να μειώσω/ελέγξω τα ελλατώματά μου σημαίνει ότι είμαι πιο κοντά στη φώτιση; Τί είναι αυτό που καθορίζει ένα γνώρισμα ως προτέρημα ή ελλάτωμα; Άραγε τα γνωρίσματα διατηρούν υπό οποιεσδήποτε συνθήκες το θετικό ή αρνητικό χαρακτηριστικό τους;
ΑΝ ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΔΡΟΜΟΣ Ή ΑΥΤΟΣ ΠΟΥ ΠΗΡΕΣ ΔΕ ΣΟΥ ΑΡΕΣΕΙ, ΤΟΤΕ ΧΑΡΑΞΕ ΤΟΝ ΔΙΚΟ ΣΟΥ
Odysseus_Nemo
Ορισμένοι σκέφτηκαν, ποιος είναι ο πραγματικός λόγος, που έθεσα αυτό το θέμα στο esoterica.gr, «Φωτισμένοι και Σκοτεινοί άνθρωποι».
Η πρόθεσή μου είναι να βοηθήσω την σκέψη ορισμένων μελών του site στην κατεύθυνση των ιδιοτήτων και των χαρακτηριστικών γνωρισμάτων των συνανθρώπων τους, γιατί στην Ελλάδα πολύ λίγοι σκέφτονται στην γραμμή της Ψυχολογίας. Ακόμη για να υπάρξει πιθανόν, κάποιου είδους προβληματισμός σ’ αυτό που ονομάζεται στην κοινωνία, καλό και κακό. Ανεξάρτητα αν πολλοί έχουν διαφορετική άποψη για το καλό και για το κακό. Ο εποικοδομητικός προβληματισμός πάντοτε στοχεύει στην διεύρυνση της συνείδησης.
Ο κόσμος των ιδιοτήτων και των εννοιών, είναι ο κόσμος της ψυχής. Όσο περισσότερο σκεφτόμαστε με αφετηρία ιδιότητες, έννοιες και ιδέες, τόσο περισσότερο εμβαθύνουμε στον κόσμο της ψυχής και έπειτα … της Υπερψυχής. Ο κόσμος της Ψυχής είναι ένας κόσμος διαφοροποιημένων ενεργειών και δυνάμεων.
Ειπώθηκε επίσης ότι όταν σκεφτόμαστε αποδίδοντας κάποια χαρακτηριστικά στους συνανθρώπους μας, τότε τους κατατάσσουμε και τους ταμπελοποιούμε. …
Ένσταση: Σε όλη την κοινωνία καθημερινά όλοι σκέφτονται με αφετηρία τις ιδιότητες και τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά των συνανθρώπων τους.
Αυτός είναι πλούσιος, εκείνος φτωχός, ο άλλος άνεργος, ο άλλος απατεώνας, εκείνος μισαλλόδοξος, ο ξάδελφός του τζογαδόρος, ο πατέρας του οξύθυμος, η αδελφή του υπερβολικά φιλάρεσκη, ο τάδε καθηγητής μας στο πανεπιστήμιο πολύ αυστηρός, ο ζαχαροπλάστης της γειτονιάς χωρατατζής, ο Νικολάκης πανέξυπνος ενώ ο φίλος του μπουμπούνας, …
Mα είναι δυνατόν να σταματήσουμε να σκεφτόμαστε με αφετηρία τις ιδιότητες και τα χαρακτηριστικά γνωρίσματα των συνανθρώπων μας; Ταμπελοποιούμε όταν σκεφτόμαστε με αφετηρία τις ιδιότητες;
Νομίζω ότι απλά διακρίνουμε τα χαρακτηριστικά γνωρίσματα των συνανθρώπων μας. Τον χαρακτήρα τους. Κακό είναι αυτό;
Εδώ μέχρι τον Θεό … τον Ονομάζουμε, Πανάγαθο, Πάνσοφο, Παντογνώστη, … του Αποδίδουμε ιδιότητες. Αναφερόμαστε στον … Υπερκόσμιο χαρακτήρα του. …
Όσο για τους άκαμπτους διαχωρισμούς και τις παγιώσεις, ας σκεφτεί καθένας για λογαριασμό του κατά πόσο ο ίδιος διαθέτει αυτό τον χαρακτήρα προτού βιαστεί να … αποδώσει σε άλλους αυτούς τους χαρακτηρισμούς. Γιατί συνήθως όλοι μας βλέπουμε στους άλλους, αυτό που έχουμε μέσα μας σε μεγάλο ή μικρό βαθμό. Αν βλέπουμε το καλό σημαίνει ότι υπάρχει αρκετό καλό μέσα μας, αν μόνιμα βλέπουμε μόνον το κακό, τότε τι άραγε μας συμβαίνει;
Στον βαθμό που γνωρίζουμε τον εαυτό μας, σ’ αυτό το βαθμό γνωρίζουμε τους συνανθρώπους μας!!!
Γνώθι σαυτόν
Το κακό είναι κακό, και το καλό καλύτερο!
Αν μου πεις πως δεν γνωρίζουμε τί είναι καλό και κακό, προτέρημα και μειονέκτημα, θα σου πω πως μπορεί να είναι και έτσι!
Αν μου πεις πως γνωρίζουμε το κακό και το καλό, αλλά τα βάζουμε κάθε φορά στα ιδιοτελή καλούπια του συμφέροντος, τότε είμαστε υποκριτές!
Και η υποκρισία είναι το μεγαλύτερο μειονέκτημα όλων! Γιατί δεν κρύβει μόνο τον εαυτό της αλλά και όλα τα άλλα μειονεκτήματά μας!
Άρα για έναν αφώτιστο νου που πλέει μέσα στην ιδιοτέλεια και την υποκρισία, η πρόθεση που δίνει στις ενέργειές του μπορεί ποτέ να έχει ως αφετηρία την ανιδιοτέλεια και την αγαθότητα;
Ακόμα κι αν δεν γνωρίζουμε, αυτό δεν μας απαλλάσει από την ευθύνη. Καταδικαζόμαστε, αλλά με ελαφρυντικά!
Και καταδικαζόμαστε αφ΄ εαυτού, από την πρόθεση που έχουμε να αποκρύπτουμε την ανάμιξή μας με το ψεύδος και την κακία, εφευρίσκοντας κάθε φορά και τις ανάλογες δικαιολογίες!
τις υπερασπιστικές γραμμές και άμυνες στο είναι μας
Αγαπητέ oros777
Είναι διαφορετικό να αποδίδουμε χαρακτηριστικά και ιδιότητες στους ανθρώπους και άλλο να θεωρούμε ότι κάποιος ΕΙΝΑΙ οι ιδιότητές του.
Όταν αυτό συμβαίνει, όταν κάποιος ΕΙΝΑΙ οι ιδιότητές του, τότε πολύ απλά έχει ταυτιστεί απόλυτα και εξολοκλήρου με αυτές. Και αν αυτό είναι επιθυμητό για κάποιες ιδιότητες (αν...), για κάποιες άλλες ίσως δεν είναι καθόλου.
Θεωρώ λοιπόν ότι ορθότερο είναι να αντιμετωπίζονται οι 'αρνητικές και 'θετικές' ιδιότητες ως στοιχεία που υπάρχουν σε κάθε άνθρωπο και τα οποία δύνανται κάθε στιγμή να διευρυνθούν, να μετατραπούν ή να απορριφθούν.
Ως εκ τούτου, δεν δέχομαι τον απόλυτο διαχωρισμό σκοτεινών και φωτεινών ανθρώπων, παρεκτός ολίγων εξαιρέσεων που δεν είναι το θέμα μας.
Κατά τα άλλα, ασφαλώς και συμφωνώ πόσο σημαντικό είναι να μπορούμε να διακρίνουμε τα χαρακτηριστικά γνωρίσματα των συνανθρώπων μας. Γιατί όπως εύστοχα λές:
quote:
Ο κόσμος των ιδιοτήτων και των εννοιών, είναι ο κόσμος της ψυχής. Όσο περισσότερο σκεφτόμαστε με αφετηρία ιδιότητες, έννοιες και ιδέες, τόσο περισσότερο εμβαθύνουμε στον κόσμο της ψυχής και έπειτα … της Υπερψυχής. Ο κόσμος της Ψυχής είναι ένας κόσμος διαφοροποιημένων ενεργειών και δυνάμεων.
Η διδασκαλία άλλωστε των Επτά Ακτίνων δίνει εξαιρετικά σημαντικές και ακριβείς πληροφορίες επί του θέματος.
quote:
Εδώ μέχρι τον Θεό … τον Ονομάζουμε, Πανάγαθο, Πάνσοφο, Παντογνώστη, … του Αποδίδουμε ιδιότητες. Αναφερόμαστε στον … Υπερκόσμιο χαρακτήρα του. …
Αν αναφέρεσαι στον Θεό ως το ΑΠΟΛΥΤΟ, ως την Έσχατη Αρχή, ασφαλώς και στερείται αυτού του είδους τις ιδιότητες. Οι μόνες ιδιότητες που κατά το σύστημα VEDANTA έχει, και αυτές μόνο στη διάρκεια της ενεργούς περιόδου, είναι τρεις:
Παγκόσμια Ύπαρξη, Παγκόσμια Συνείδηση, Παγκόσμια Ευδαιμονία
(Sat - Cit - Ananda).
Οι όποιες άλλες ιδιότητες αφορούν προσωπικές θεότητες.
quote:
Αναρωτιέμαι γιατί άραγε υπάρχει αυτή η επιθετική διάθεση μέσα στο esoterica, ή μήπως κάνω λάθος;
Αυτό που ονομάζεις επιθετική διάθεση δεν είναι παρά η προσωπική αλήθεια, η πραγματικότητα του καθενός ("σεληνιακή" ή "ηλιακή" –δεν έχει σημασία).
Οι επιθέσεις, εξάλλου, συνήθως λειτουργούν ως απαραίτητες εξισορροπητικές δυνάμεις για ένα σύστημα. Και ασφαλώς επίθεση από επίθεση έχει διαφορά.
Πολλές δε από αυτές έχουν από αφυπνιστική έως μυητική σημασία.
Σε χαιρετώ, ευχόμενη τα καλύτερα.
NADA
1. Ποιος οριζει τι ειναι το μαυρο και τι το ασπρο;
2. Με ποια κριτίρια το ορίζει; Γινεται αυτά να είναι αντικειμενικά και να χαρακτηρίζουν το σύνολο της ανθρωπότητας;
3. Οταν ένας κοινος ανθρωπος, τον οποιον συμβατικά θα αποκαλέσω "γκριζο", αναλυθεί στα επιμέρους χαρακτηριστικά του, θα δουμε οτι αυτό το γκριζο ειναι απλά μια ψηφιδωτη συνθεση απο πολλά ασπρα και μαυρα κομματάκια. Αλλά και αυτά τα μικρά κομματάκια, οποιο απο τα δυο χρωματα και να ειναι, μπορούν να αναλυθουν σε ακόμα μικρότερα κομματάκια που η δυικότητα συνεχίζει να κυριαρχει. Ασπρόμαυρες σπείρες μέσα σε σπείρες..
4. Ο καθένας μπορεί ν κρίνει μόνο τον εαυτό του. Μονο. Συνειδησιακά. Και να τον κατατάξει σε "χρώμα" δεν γίνεται. Σκεφτείτε λίγο έναν φωτισμένο, να σκεφτεται και να αναλύει τον εαυτό του σαν οντότητα, και να συνειδητοποιει οτι πληροι τα κριτίρια. Αυτόματα παύει να πληρεί τα κριτίρια, γιατί πλέον έχει μπει σε μονοπάτια υπερηφανειας, αυτοπροβολής, ματαιοδοξίας πείτε το οπως θέλετε. Ενας σκοτεινός, πραγματικά σκοτεινός, όταν έρχεται η στιγμή και απανταει στις ερωτήσεις ομολογεί όλα τα λάθη και τα σφαλματά του, λέγοντας ναι ειμαι το ένα, ειμαι και το άλλο, αρα ειμαι εντελως σκοτεινός χαιρέκακα. Αλλά έχει πέσει ήδη στην λούμπα της παραδοχης της αλήθειας, που ατόματα του αναιρεί τον ρολο του παντοτινου ψευτη.
5. Αρα επειδη δεν μπορουμε να κρινουμε ουτε τον εαυτό μας ουτε τον αλλον αντικειμενικά, που κολλάει ο Αινσταιν ως φωτεινος και ο Δοκτωρ φων ντε Γαλακτομπουρεκεν ως σκοτεινός; Μπορεί ο πρωτος κρυφα να "επαιζε" με παιδάκια και να ηταν διαστροφικος... και ο δευτερος απλα να αναγκαστηκε για να σωσει την δικη του ζωή να γίνει αξιωματικός των ΣΣ. Δεν είναι αντικειμενική η ιστορία, πάντα την γράφουν οι δυνατοί. Η αλήθεια είναι πάντα κάπου στην μέση.
Εν κατακείδι, αυτό που εχω να πω εγώ είναι οτι σε ολα υπάρχουν πολλές πολλές πλευρες, πολλά χρώματα και αποχρώσεις...
Θυμηθήτε τα "πλοκάμια" του Μαντελμπροτ, πως αναλύονται όσο πιο πολύ τα μεγενθύνεις...
ΣΑΤΥΡΟΣ ΜΕΝ, ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΔΕ
quote:
Ανάμεσα στις δύο ακραίες στάσεις και συμπεριφορές των φωτισμένων ανθρώπων και των σκοτεινών υπάρχει μια μεγάλη ποικιλία διαβαθισμένων τάξεων συμπεριφοράς έτσι που οι περισσότεροι συνηθισμένοι καθημερινοί άνθρωποι δύσκολα να μπορούν να τοποθετηθούν στην κατάσταση του εμφανώς φωτισμένου ή του σκοτεινού ανθρώπου.
Γνώθι σαυτόν
Αγαπητή NADA
Χαίρομαι που συμφωνούμε σχεδόν σε όλα, …
quote:
Θεωρώ λοιπόν ότι ορθότερο είναι να αντιμετωπίζονται οι αρνητικές και 'θετικές' ιδιότητες ως στοιχεία που υπάρχουν σε κάθε άνθρωπο και τα οποία δύνανται κάθε στιγμή να διευρυνθούν, να μετατραπούν ή να απορριφθούν.
συμφωνώ και επαυξάνω … για την διεύρυνση, την μετατροπή και την απόρριψη, … πως όμως εσύ κατάλαβες το αντίθετο;
quote:
Ως εκ τούτου, δεν δέχομαι τον απόλυτο διαχωρισμό σκοτεινών και φωτεινών ανθρώπων, παρεκτός ολίγων εξαιρέσεων που δεν είναι το θέμα μας.
νομίζω ότι συνέβη κάποια παρεξήγηση γιατί στο εισηγητικό κείμενο έλεγα
quote:
Ο κυριαρχικά και παθολογικά εγωιστής, ζηλιάρης, φθονερός, ιδιοτελής, βλαβερός, λάγνος, σκληρός, στενόμυαλος... οπωσδήποτε είναι ένας σκοτεινός-διαβολικός άνθρωπος.Ο κυριαρχικά καλοσυνάτος, χαρούμενος, ανιδιοτελής, ταπεινός και απλός, ανεκτικός, ανοιχτόμυαλος... οπωσδήποτε είναι ένας φωτισμένος άνθρωπος.
Μήπως εσύ την φράση «κυριαρχικά» την ερμήνευσες «απόλυτα»; Έ τότε με συγχωρείς εννοούσα όταν υπερβαίνουν κατά πολύ περισσότερο οι θετικές ή οι αρνητικές ιδιότητες, τότε έναν άνθρωπο μπορούμε να τον ονομάζουμε Φωτεινό ή Σκοτεινό. Σε καμία περίπτωση με την λέξη «απόλυτα».
Πιθανότατα εσύ έχεις καλύτερη σχέση από μένα με τις λέξεις,… αλλά εμένα με ενδιαφέρει περισσότερο το νόημα παρά αυτές οι ίδιες οι λέξεις, το θέμα είναι ακτινικό, …
Η αδελφή μου που είναι φιλόλογος ενδιαφέρεται περισσότερο για τις λέξεις, ο καλύτερος μου φίλος όμως που είναι μαθηματικός ελάχιστη σημασία δίνει στις λέξεις αλλά περισσότερο στους αριθμούς, …ενδιαφέρεται για τις έννοιες, … Όλες όμως οι διαφοροποιημένες συνειδήσεις κινούνται εξελικτικά προς το καλό, το ωραίο και το αληθινό(ή σχεδόν όλες).
Η λέξη «απόλυτο» δεν συμπεριλαμβάνεται στο λεξιλόγιό μου, και ούτε ψάχνω για το «Απόλυτο» στις μελέτες μου, είναι τόσο πολύ πιο πάνω από εμένα που το θεωρώ άσκοπο ως προσωπικότητα και ως συνείδηση γι’ αυτού του είδους την αναζήτηση, … σ’ αυτή την ενσάρκωση.
Θεωρώ άσκοπο να προσπαθήσω να κατανοήσω σε απροσμέτρητο βάθος το τι συνεπάγεται η διαφοροποίηση μεταξύ των τέλειων … και ατελών θεών, μεταξύ των ιερών και μη ιερών πλανητών, … (Η Γη άλλωστε είναι ένας μη ιερός πλανήτης, ακόμη και … Ο Ήλιος … σε αντίθεση με τον Δια που φέρεται σαν ιερός πλανήτης(στην ίδια ακτίνα με τον Ήλιο)).
Σίγουρα με ενδιαφέρουν περισσότερο πράγματα καθημερινά στην γραμμή της υπηρεσίας, …
Γνωρίζεις φυσικά αφού ασχολήθηκες με το θέμα των ακτίνων ότι υπάρχουν οι γραμμές 1-3-7 και 2-4-6. Αν υποθέσουμε ότι ατομικά βρίσκομαι στην μία γραμμή ως συνείδηση και εσύ στην άλλη, μήπως γι’ αυτό δυσκολευόμαστε να συνεννοηθούμε; Μήπως γι’ αυτό τον λόγο υπάρχει διαφοροποίηση ακόμη και στο θέμα της επιθετικής ή μη επιθετικής συμπεριφοράς;
Σίγουρα ατομικά απορρίπτω την επιθετική συμπεριφορά, παρόλο που ορισμένες φορές κατανοώ την αναγκαιότητά της, αλλά μόνον όταν τα κίνητρα του ατόμου βρίσκονται σε ανιδιοτελή και μη υλιστική κατεύθυνση, …
Ελπίζω στο μέλλον οι συζητήσεις μας να κινούνται σε ομαλή και εποικοδομητική πορεία.
Εύχομαι να είσαι πάντα καλά.
Γνώθι σαυτόν
Υπάρχει μία ενδιαφέρουσα σούτρα του Πατάντζαλι σχετική με το Μίσος.
8. Μίσος είναι η αποστροφή για κάθε αντικείμενο των αισθήσεων.
… Το μίσος προκαλεί χωρισμό, ενώ η αγάπη αποκαλύπτει την ενότητα που υπόκειται όλων των μορφών. Μίσος είναι το αποτέλεσμα της συγκέντρωσης στη μορφή και της λήθης εκείνου που κάθε μορφή (σε μεγάλο ή μικρό βαθμό) αποκαλύπτει· μίσος είναι το αίσθημα της άπωσης και οδηγεί στην απομάκρυνση του ανθρώπου από το αντικείμενο του μίσους· μίσος είναι το αντίθετο της αδελφοσύνης κι επομένως συνιστά παραβίαση ενός από τους βασικούς νόμους του ηλιακού συστήματος. Το μίσος αρνείται την ενότητα, υψώνει εμπόδια και παράγει εκείνες τις αιτίες που οδηγούν σε αποκρυστάλλωση, καταστροφή και θάνατο. Είναι ενέργεια που χρησιμοποιείται για αποπομπή αντί για σύνθεση και συνεπώς αντιστρατεύεται το νόμο της εξέλιξης.
Το μίσος είναι πραγματικά αποτέλεσμα της αίσθησης της προσωπικότητας και της άγνοιας συν την κακή χρήση της επιθυμίας. Είναι σχεδόν το κορύφωμα των τριών άλλων. Η αίσθηση της προσωπικότητας και της έσχατης άγνοιας σε συνδυασμό με την επιθυμία για προσωπικό κέρδος ήταν εκείνο που δημιούργησε το μίσος κατά του Άβελ στην καρδιά του Κάιν και προκάλεσε τον πρώτο φόνο ή την καταστροφή της μορφής ενός αδελφού. Πρέπει να εξετασθεί προσεκτικά, γιατί το μίσος σε κάποιο βαθμό, η αποστροφή σε κάποια έκταση, υπάρχουν σε κάθε ανθρώπινη καρδιά. Όμως μόνο όταν υπερνικηθεί ολοκληρωτικά από την αγάπη ή την αίσθηση της ενότητας, o θάνατος, o κίνδυνος και o φόβος θα εξαλειφθούν από τη γνώση της ανθρώπινης οικογένειας.
(Από το Φως της Ψυχής)
Η παραπάνω σούτρα θα μπορούσε να αναλυθεί σε μεγάλο βαθμό.
«Η αίσθηση της προσωπικότητας και της έσχατης άγνοιας σε συνδυασμό με την επιθυμία για προσωπικό κέρδος ήταν εκείνο που δημιούργησε το μίσος, …».
Αλήθεια πόσοι άνθρωποι δεν λειτουργούν έτσι ακόμη και σήμερα;
Με απλά λόγια εκνευρίζεται κάποιος με την γυναίκα του και βιαιοπραγεί πάνω της. Κάποια νεαρή που εκνευρίζεται με τον φίλο της αρχίζει να … πετάει ότι βρει μπροστά της. Κάποιος που διαφωνεί για κτηματικές διαφορές με τον γείτονα, … σκέφτεται συνεχώς πως θα τον κάνει κακό. Ένα ισχυρό Έθνος που έχει κάποιες συμφεροντολογικές βλέψεις σε κάποιο μέρος του κόσμου κηρύσσει πόλεμο, … και πάντοτε την πληρώνει το ορυκτό βασίλειο, ο αντικειμενικός κόσμος, τα τέσσερα κατώτερα βασίλεια συμπεριλαμβανομένου του ανθρώπινου, …
Πότε θα εξαλειφθεί άραγε (ή θα μειωθεί σε σημαντικό βαθμό) αυτή η αρνητική ιδιότητα του μίσους από την ανθρώπινη συμπεριφορά;
Μπορείτε να αναπτύξετε τις σκέψεις σας;
Γνώθι σαυτόν
Δόγμα, δογματισμός, δογματιστής, δογματικός.
Δόγμα: (Ουσ.) Θεμελιώδεις αρχή φιλοσοφικού συστήματος. (Γεν.) αξίωμα, αρχή. (Εκκλ.) αυθεντική κρίση σε θέμα θρησκευτικής πίστης, που δεν επιδέχεται αμφισβήτηση, το σύνολο των θρησκευτικών δοξασιών. Διακήρυξη των θεμελιωδών αρχών μιας κυβερνητικής πολιτικής.
Δογματισμός: Η διατύπωση αξιωμάτων χωρίς αιτιολογία ή απόδειξη. Κρίση αυθαίρετη που δεν δέχεται αντίρρηση.
Δογματιστής: Αυτός που ακολουθεί ή υπερασπίζεται δόγματα, (ιδ. της Χριστιανικής πίστης), αυτός που δογματίζει, που διατυπώνει κρίσεις αυθαίρετες χωρίς να δέχεται αντιρρήσεις, …
Δογματικός: Ο μη δεχόμενος αντίρρηση (του δόγματος που αποδέχεται).
--------------------------------
Το θέμα σηκώνει αρκετή σκέψη.
Πολλές φορές ακούμε τους χαρακτηρισμούς αυτός (αυτή) είναι δογματικός (ή). Αλλά η φράση δογματικός, ή δογματίζει, μπορεί να χαρακτηρίζει και μία ανθρώπινη ομάδα συνολικά, …
Ας δούμε τι συμβαίνει στην πράξη:
Κάθε άνθρωπος πιστεύει κάπου, ή δέχεται ένα σύνολο αρχών και αξιών. Σύμφωνα με αυτό το σύνολο των αρχών και αξιών που έχει, αλλά και τα πιστεύω του, στηρίζει την ζωή και την ύπαρξή του.
Αυτό το σύνολο των αρχών και των αξιών, των πιστεύω του, τον κάνουν αυτό που είναι. Σπάνια οι άνθρωποι αλλάζουν αρχές και αξίες, πιστεύω. Σπάνια οι άνθρωποι δέχονται αντίρρηση ως προς τις αρχές, τις αξίες και τα πιστεύω τους.
Έτσι σύμφωνα με αυτή την άποψη (σχεδόν) κάθε άνθρωπος είναι δογματικός.
Σίγουρα κανένας άνθρωπος δεν μπορεί να αποδείξει ή να αιτιολογήσει επαρκώς και σε βάθος, τον λόγο ή τους λόγους που πιστεύει κάπου, ή που δέχεται τις τάδε αρχές και αξίες. Απλά πιστεύει, δέχεται αρχές και αξίες χωρίς να μπορεί να εμβαθύνει και τις περισσότερες φορές δεν δέχεται με τίποτε να τις αλλάξει.
Οι περισσότεροι άνθρωποι (ή σχεδόν όλοι) κρίνουν αυθαίρετα και δεν δέχονται αντιρρήσεις στα λεγόμενά τους, ή το πολύ πολύ να διαφωνήσουν με τους άλλους και να καταλήξουν στην φράση κλισέ «άποψή σου», όταν δεν μπορούν να τα βγάλουν πέρα.
Κάθε άνθρωπος λοιπόν είναι λίγο πολύ δογματικός σύμφωνα με τα παραπάνω.
Όταν παρατηρούμε τους ανθρώπους της πολιτικής βλέπουμε ότι όλοι τους σχεδόν δέχονται ότι οι αρχές και οι κανόνες της πολιτικής είναι πάνω από όλες τις άλλες αρχές και αξίες και δεν δέχονται με τίποτε να τις αλλάξουν. Δεν δέχονται τις περισσότερες φορές καμία αντίρρηση, ανεξάρτητα με τα ισχυρά επιχειρήματα κάποιας άλλης ομάδας για μία περισσότερο δίκαιη και ορθή κοινωνία. Οι καθορισμένες αρχές και αξίες που δέχεται μία πολιτική ομάδα και στην οποία στηρίζει την θεωρητική και πρακτική υπόστασή της την κάνουν αυτό που είναι. Συνήθως, ή σχεδόν πάντοτε, δεν δέχονται ότι μπορεί αυτό το σύνολο των αποδεχόμενων αξιών και αρχών (να) είναι πεπαλαιωμένο και ότι είναι ανίκανο να στηρίξει και να διαμορφώσει περισσότερο αποτελεσματικά τα διάφορα προβλήματα της πολιτείας. Γι’ αυτό συνήθως δογματίζουν. …
Το ίδιο συμβαίνει και στον χώρο της Θρησκείας. Εκεί είναι που δεν δέχονται με τίποτε να αλλάξουν τα ιερά δόγματα και τους κανόνες της Εκκλησίας. Δεν κάνουν με τίποτε πίσω, … και προπαντός δεν θέλουν να ακούσουν τίποτε καινούργιο. Οι περισσότεροι άνθρωποι της θρησκείας τείνουν προς τον δογματισμό.
Μπορούμε να πούμε όμως ότι ακόμη και στον χώρο της επιστήμης, πάρα πολλοί επιστήμονες (κατά τα άλλα εξαιρετικοί στην δουλειά τους) δέχονται ότι μόνον η επιστήμη γνωρίζει την αλήθεια και οποιαδήποτε άλλη προσέγγιση της πραγματικότητας (εκτός της δικής τους περιορισμένης άποψης) απορρίπτεται ως μη αποδεκτή.
Το ίδιο μπορούμε να πούμε για τις καλλιτεχνικές, τις οικονομικές και γιατί όχι τις ποδοσφαιρικές ομάδες. Με το ίδιο τρόπο ο καλλιτέχνης που δέχεται ότι η τέχνη είναι πάνω από όλα, ή ο οικονομολόγος που δέχεται ότι χωρίς τον παράγοντα χρήμα δεν μπορεί να γίνει τίποτε, ή ο οπαδός μιας ομάδας που δεν δέχεται με τίποτε ότι μπορεί να υπάρχει άλλη ομάδα καλύτερη από την ομάδα που υποστηρίζει, … με τον ίδιο τρόπο καθένας μπορεί να δογματίζει και να χαρακτηριστεί δογματικός.
Το πρόβλημα με όλο τον κόσμο είναι ότι δεν μπορεί να εμβαθύνει και όσο οι άνθρωποι στηρίζουν τις απόψεις τους σε αρχές και αξίες πεπαλαιωμένες χωρίς να δέχονται τις καινούργιες αντιλήψεις για έναν καινούργιο και καλύτερο κόσμο, … ε τότε ναι, … δογματίζουν σχεδόν όλοι.
Οι περισσότερο αδογμάτιστοι από όλους είναι οι ανοικτόμυαλοι, οι ερευνητές της αλήθειας και των υποκειμενικών αόρατων κόσμων. Αυτοί που έχουν προσανατολισμένη την σκέψη τους στο άπειρο και που οραματίζονται ένα καινούργιο περισσότερο δίκαιο και αρμονικό κόσμο από τον σημερινό, στον οποίο θα επικρατούν οι ορθές ανθρώπινες σχέσεις.
Αυτοί είναι οι ερευνητές των κανόνων και αρχών της προαιώνιας σοφίας.
Η σκέψη τους κινείται υπεράνω των σημερινών πολιτικών, θρησκευτικών, επιστημονικών, εκπαιδευτικών και οικονομικών δογμάτων, …
Οι παραπάνω σκέψεις σχετικά με τους δογματικούς κινούνται στην γραμμή της Ψυχολογίας.
Ποια είναι η δική σας άποψη σχετικά με τους δογματικούς και τους δογματίζοντες;
Γνώθι σαυτόν
Για μια βαθυτερη ματια στα εσωψυχα μας, προτεινω το κλασσικο "εγκλημα και τιμωρια" αλλα και το αριστουργηματικο "ο λυκος της στεππας".
_________________________
Tότενες το μαύρο φίδι
το διπλό του το γλωσσίδι
πίσω από την αστοιβιά
βγάζει και κουνάει με βιά:
"Φως ζητάνε τα χαϊβάνια
κι' οι ραγιάδες απ' τα ουράνια,
μα θεοί κι' όξαποδώ
κει δεν είναι παρά δώ."
Αγαπητέ φίλε velial
quote:
Για μια βαθύτερη ματιά στα εσώψυχα μας, προτείνω το κλασσικό "έγκλημα και τιμωρία" αλλά και το αριστουργηματικό "ο λύκος της στέππας".
Έχεις δίκαιο αυτά τα δύο βιβλία το «Έγκλημα και Τιμωρία» Του Ντοστογιέφσκι και «Ο Λύκος Της Στέππας» του Γερμανού Έρμαν Έσσε (Herman Hesse) έχουν σημαδέψει την ζωή πολλών ανθρώπων.
Εύχομαι να είσαι καλά.
Γνώθι σαυτόν