- ΑΝΑΖΗΤΩΝΤΑΣ ΣΤΑ ΤΥΦΛΑ ΤΗΝ ΑΛΗΘΕΙΑ … - .-= Η ΣΟΦΙΑ =-.

Για να έλθεις σε επαφή με τα λεπτά αόρατα πεδία πρέπει να είσαι ηθικός όχι βάσει των γήινων κανόνων, αλλά να αγαπάς- είναι το ίδιο πράγμα όπως ένας άνθρωπος , που πιάνει το τιμόνι ενός τεράστιου φορτηγού, γνωρίζει τους κανόνες της οδικής κυκλοφορίας.
Είναι πολύ επικίνδυνο να είναι ικανός και ταλαντούχος ένας ανήθικος, δηλαδή αυτός που δεν αγαπά πραγματικά.
Ένας τέτοιος άνθρωπος μπορεί να προκαλέσει μεγάλη ζημιά όχι μόνο στον εαυτόν του, αλλά και στους άλλους.
Εάν δεν έχει ξεπεραστεί η τάση της υπεροχής , της φοβίας , της αμφιβολίας και της καταδίκης των άλλων- η επαφή με τα αόρατα πεδία μπορεί να τελειώσει πολύ τραγικά….

Σε πολλές εσωτερικές σχολές διδάσκουν την ανάπτυξη των ικανοτήτων, στην ουσία διδάσκουν να κτίζεις το σπίτι χωρίς τα θεμέλια.
Το κτίσιμο των θεμελίων είναι το πιο μακρόχρονο, δύσκολο και βαρύ έργο, γι’ αυτόν τον λόγο οι πολυάριθμοι διδάσκαλοι με κομψό τρόπο υπερπηδούν αυτήν την περίοδο.
Ο αρμονικός και άκακος άνθρωπος με φυσιολογικό τρόπο έρχεται σε επαφή με τα ανώτερα λεπτά πεδία και με φυσιολογικό τρόπο αποκτά τις ικανότητες.
Οι οποιεσδήποτε ικανότητες και οι επαφές με τα λεπτά πεδία συνεχώς πρέπει να εξασφαλίζονται με την σωστή κοσμοαντίληψη, με τα αρμονικά αισθήματα και με την πολύ αγάπη μέσα στην ψυχή….

Η πρώτη αγάπη, όταν στο υποσυνείδητο εμείς δεν καταφέρνουμε να βάλουμε τον Θεό στην πρώτη θέση, πρέπει υποχρεωτικά να καταλήγει στην κατάρρευση του ανθρώπινου.
Στο βαθμό που εμείς θα μάθουμε κατά την κατάρρευση του ανθρώπινου να παραμένουμε καλόψυχοι και δεκτικοί, στρεφόμενοι συνεχώς προς τον Θεό- στον ανάλογο βαθμό θα είμαστε και υγιείς…….

Οι διαδικασίες στο υποσυνείδητο έχουν μεγάλη κεκτημένη ταχύτητα.
Εάν εμείς αναπτύσσουμε συνεχώς την κεκτημένη ταχύτητα της αγάπης, την αποδοχή της Θεϊκής Βούλησης, την προσωπική μας μεταμόρφωση- αυτό δεν σημαίνει, ότι η κεκτημένη ταχύτητα της διάλυσης, του θυμού και της μη αποδοχής του κόσμου θα σταματήσει αμέσως.
Η μια διαδικασία σβήνει βαθμιαία, όταν η άλλη αναπτύσσεται.
Είναι πέραν της εξουσίας μας αυτό το πράγμα.
Πρέπει με ήρεμο και θαρραλέο τρόπο να αποδεχτούμε εκείνα τα βάσανα, τα οποία οφείλουμε να αποδεχτούμε.
Και παράλληλα να δημιουργούμε το μέλλον μας.
Να το δημιουργούμε εδώ και τώρα………

Η κάθε αρρώστια- είναι σημάδι, ότι η ενέργεια άρχισε να φεύγει, αυτό σημαίνει, ότι η αγάπη άρχισε να φεύγει από την ψυχή.
Εάν αποκτήσουμε την αίσθηση της Υπέρτατης Νοημοσύνης στα γύρω μας τεκταινόμενα, εάν αποκτήσαμε την κατανόηση του ότι η αγάπη στον Θεό πρέπει να είναι συνεχής, εάν αισθανθήκαμε, ότι μέσα στο Σύμπαν δεν υπάρχει καμιά δικαιολογία άρνησης της αγάπης, αυτό σημαίνει, ότι η αγάπη τελικά θα κρατηθεί μέσα στην ψυχή και θα εισχωρήσει στα βάθη του υποσυνειδήτου, δηλαδή θα εδραιωθεί, θα γίνει βίωμα και τρόπος ζωής….

Η ενέργεια φεύγει, όταν η ψυχή χάνει την αγάπη, προσκολλούμενη σε κάτι ανθρώπινο, προσωρινό.

Μία από τις βασικότερες πλευρές της ανθρώπινης ευτυχίας - είναι το μέλλον.
Όταν έρχεται η πρώτη αγάπη, πρέπει να ταπεινωθεί όχι μόνον η υλική και η αισθησιακή αξιοπρέπεια, αλλά και τα πιο λεπτά επίπεδα της ανθρώπινης ευτυχίας.
Για να εισχωρήσει στην ψυχή η Θεϊκή Αγάπη, το ανθρώπινο πρέπει να ταπεινωθεί σε όλα τα επίπεδα.
Εάν η μητέρα δεν μπόρεσε να αποδεχτεί την κατάρρευση του μέλλοντος και κατηγορούσε τους πάντες και τα πάντα, αισθανόμενη ότι έχει δίκαιο, θλιβόταν, δεν πίστευε στον εαυτόν της και δεν αποδεχόταν την κατάρρευση του μέλλοντος, δεν μπόρεσε να διατηρήσει την αγάπη και να συγχωρέσει την προσβολή, την αδικία η την προδοσία- τότε στην κόρη της η δυνατότητα να αντέξει στην κάθαρση θα είναι ακόμη πιο μειωμένη….

Στο λεπτό επίπεδο εμφανίζεται η πρώτη αγάπη, αρχίζουν την πρόβα τους οι μελλοντικές επώδυνες καταστάσεις , ενώ η κόρη μιας τέτοιας μητέρας δεν μπορεί ήδη να αποδεχτεί απολύτως τίποτε. Θα καταρρεύσει με το πρώτο δοκιμαστικό χτύπημα.
Διότι γι’ αυτήν το μέλλον είναι σημαντικότερο της αγάπης. Αρχίζει ο εσωτερικός πανικός, μεγαλώνει ο φόβος για το μέλλον……..

Για να αποκτήσεις το Θεϊκό, πρέπει να χάσεις το ανθρώπινο.
Πρέπει να σώζεις την αγάπη χωρίς να φοβάσαι να χάσεις την ζωή και το μέλλον.
Αυτή είναι η Αληθινή Σωτηρία – όταν η Αγάπη τοποθετείται πάνω απ’ όλα τα πράγματα.
Τις περισσότερες φορές σε μας γίνεται η αντίθετη διαδικασία.
Εμείς σώζουμε το μέλλον μας, αρνούμενοι την αγάπη.
Διότι για μας η σωτηρία είναι σωτηρία της ζωής και του μέλλοντος.
Μάλλον από δω προέρχεται η φρίκη για την Θεία Δίκη και η καταδίκη εκείνων, που δεν θα σωθούν και η φανατική προσκόλληση σε κάποια θρησκεία λόγω της ανάγκης της ασφάλειας.
Αυτοί, που συνεχώς μιλούν για την Αποκάλυψη, για τον ερχομό του Αντίχριστου και για την Τρομερή Δίκη- φοβούνται το μέλλον και προσπαθούν να κρυφτούν πίσω από τις θρησκευτικές δοξασίες……..

Έναντι της Αποκάλυψης μπορείς να νιώθεις μόνο την φρίκη, τον φόβο και την θλίψη, ενώ έναντι της Βασιλείας των Ουρανών, που θα είναι αυστηρή σε μορφή, αλλά πάλι θα σε σπρώχνει προς τον Θεό και την Αγάπη- πρέπει να έχεις τελείως άλλα αισθήματα.
Πρέπει να λείπει ο φόβος και η θλίψη, να υπάρχει η αγάπη και η αποδοχή της Θεϊκής Βούλησης, και επαναφορά της ψυχής σε τάξη………

« Αυτός που φοβάται- είναι ατελής στην αγάπη»,- λέει το Ευαγγέλιο.
Η Βασιλεία των Ουρανών, που μας πλησιάζει, μας σπρώχνει στην αγάπη, στο χάρισμα της ενέργειας και στην χαρά.
Η αγάπη και η ενέργεια μας χρειάζονται για την αλλαγή και την προετοιμασία στην ερχόμενη Βασιλεία των Ουρανών.
Στις τραγικές στιγμές ο δυνατός άνθρωπος παλεύει, ο αδύναμος – τρέμει, πανικοβάλλεται και τα χάνει.
Τον άνθρωπο δυνατό τον κάνει η αγάπη, η παροχή ενέργειας στους άλλους, η αισιοδοξία και η πίστη στον εαυτόν σου……

Το προσκύνημα της συνείδησης, του μέλλοντος, και των ιδανικών- είναι η τάση, η οποία έναν Άγγελο μετέτρεψε σε διάβολο.
Αυτή η τάση μας αφαιρεί την αγάπη και την χαρά.
Η αγάπη προς τον Θεό είναι σημαντικότερη των πάντων, συνεπώς η αγάπη είναι σημαντικότερη και της δικαιοσύνης, και των αρχών και των ιδανικών.
Εάν χάσουμε τα πάντα, αλλά θα διατηρήσουμε την αγάπη, τότε τα πάντα θα μας επιστραφούν, ανασυγκροτημένα από την ίδια την αγάπη.
Στην πραγματικότητα εμείς χάνουμε μόνο αυτό, που είναι για μας σημαντικότερο της αγάπης……..

Μόνον ο άνθρωπος προσωπικά μπορεί να υπερβεί την δυνατή έλξη του ανθρώπινου.
Καμιά θρησκεία δεν μπορεί να σου εξασφαλίσει αυτήν την υπέρβαση.
Ο Ιούδας τρία χρόνια ακολουθούσε τον Χριστό, αλλά στο τέλος οι αρχές, η δικαιοσύνη και η αίσθηση, ότι ο Χριστός κάνει λάθος ήταν για τον Ιούδα σημαντικότερα της αγάπης.
Η δικαιοσύνη σκέπασε και παραμέρισε την αγάπη……

Εάν καταφέρουμε να παραμερίσουμε το παν, που μας εμποδίζει να βλέπουμε την Θεϊκή Αγάπη, τότε θα μας είναι ευκολότερο να βλέπουμε σ’ όλον τον κόσμο και σε άλλους ανθρώπους το Θείον.
Τότε οι φοβίες, οι καταδίκες και οι θλίψεις δεν θα μας τραβάν στον πάτο, αλλά απλά θα εξαφανιστούν…..

Οι μεν βλέπουν την Αποκάλυψη, οι δε- την Βασιλεία των Ουρανών.
Εδώ εγώ πιστεύω πιο πολύ στον Χριστό, παρά σ’ όλους τους χριστιανούς.
Είμαστε θεϊκοί στην ουσία μας γι’ αυτό δεν έχουμε το δικαίωμα να αυτοκατηγορούμαστε και να αυτομαστιγωνόμαστε.
Όσο ζούμε σ’ αυτόν τον κόσμο- πάντα δεν θα μας φτάνει η αγάπη, συνεπώς τα προβλήματα πάντα θα υπάρχουν.
Θα βασανιζόμαστε όχι μόνο σωματικά, αλλά και ψυχικά….

Ο πόνος- είναι αποχωρισμός από την ανθρώπινη ευτυχία.
Κάθε φορά, που θα αποκτάμε την καινούρια μερίδα του Θεϊκού, θα αποστασιοποιούμαστε ταυτοχρόνως λίγο- λίγο από το ανθρώπινο.
Κάθε φορά η στροφή προς την Αγάπη μπορεί να μετατρέψει την θλίψη και τον πόνο του αποχωρισμού σε φωτεινή χαρά αποχαιρετισμού της χθεσινής μέρας…

Θα συμφωνίσω πλήρως σε ότι είπες. Ναι, έτσι ακριβώς είναι.

Λόγια σοφίας, λόγια καθαρά, λόγια αγάπης.

ΟΤΙ ΑΡΝΕΙΤΑΙ ΝΑ ΔΕΧΤΕΙ Η ΨΥΧΗ- Ο ΝΟΥΣ ΑΡΝΕΙΤΑΙ ΝΑ ΚΑΤΑΛΑΒΑΝΕΙ

Θέλω να σου πω, πως αν είσαι πραγματικά σόφρωνας και σοφός θα απέβλεπες στην οδύνη. Θα απέβλεπες στην εσωτερική συντριβή. Γιατί χωρίς αυτήν δεν μπορείς, δεν υπάρχει χώρος να κτίσεις το ελεύθερο, το αληθινό.

Χωρίς τη μετάνοια και τη συντριβή, δεν μπορείς να αφυπνίσεις αυτό που στέκει νεκρό. Ο πραγματικά σοφός δεν φοβάται τον πόνο, δεν τον αποφεύγει. Η οδύνη θα είναι πάλλι εκεί, ο πόνος θα είναι εκεί, αλλά καθώς θα εισχωρείς και θα ταυτίζεσαι με τη Δημιουργό Δύναμη θα γνωρίζεις. Και αφού θα γνωρίζεις δεν θα πειράζεσαι ούτε από τον πόνο, ούτε από την οδύνη. Γιατί όλοι μας φοβόμαστε συνήθως αυτά που αγνοούμε...

Φίλε Διώστας,

Με έχεις μπερδέψει λίγο. Δέχεσαι το Χριστό, έχεις δουλέψει σε ανατολικές δοξασίες, πιστεύεις στην ανώτερη δύναμη, και ακολουθείς τη φωνή της ψυχής για να έρθεις κοντά στην αλήθεια.

Θεωρείς ότι οι ψυχές ενσαρκώνονται ξανά και ξανά, μέχρι να φτάσουν στην τελειότητα. Η συναισθηματική απόδειξη των ενσαρκώσεων μήπως σου φανερώνεται μέσα από τις διαφορές που βλέπεις στους τρόπους δράσεων, και τις στάσεις των ανθρώπων γύρο σου, απέναντι στην ίδια τη ζωή; (σοφία που ενσαρκώνουν); Ασπάζεσαι κάποια φιλοσοφία που εξηγεί το φαινόμενο που παρατηρείς και αισθάνεσαι;

Μίλησέ μου φίλε μου και πες μου τί είναι αυτό που δεν έχεις καταφέρει
μέχρι σήμερα στο δρόμο της ζωής που ακολουθείς; Θέλω να μοιραστώ και εγώ την εμπερία μου μαζί σου. Μου κάνεις εντύπωση γιατί έχω την αίσθηση πως δεν είχες κάποιου είδους καθοδήγηση. Έχεις ποτέ σου συναντίσει κάποιον που να θεωρείς αληθινά πνευματικά φωτισμένο;

Θα περιμένω με ανυπομονησία...

Διαβάζοντας τα κείμενά σου ομολογώ πως στο περίγραμμα με βρίσκουν σύμφωνο. Στην αγάπη, στην ενεργειακή σχέση ύλης-πνεύματος-ψυχής, στην παγκόσμια ανισορροπία ως προπομπό δραματικών αλλαγών, ναι συμφωνώ σε όλα.

Όμως διαβάζοντας τα κείμενά σου (όσο περισσότερο το κάνω) έχω την αίσθηση της εσωτερικής ακινησίας, την ανυπαρξία μεταβολής. Οι παρατηρήσεις σου είναι άριστες, χτυπούν κέντρο. Αλλά για να υπάρξει σωτηρία, αυτό το κέντρο πρέπει να τεθεί σε κίνηση, σε μεταβολή.

Στο εκπεμπόμενο νοητικό σου σύστημα αυτήν η κίνηση-μεταβολή τοποθετείται στις συνεχείς ενσαρκώσεις. Στην παρούσα ζωή συσσωρεύεις την εμπειρία, και αυτήν εξαργυρώνεται σε μια νέα ενσάρκωση. Η μεταβολή έρχεται σταδιακά μέσα από τις ενσαρκώσεις. Μέσα στην ζωή, στο τώρα ο πυρήνας της ύπαρξης στέκει αμετάβλητος, ακίνητος. Φεύγοντας από εδώ, τοποθετείσαι με βάση αυτήν την εμπειρία στην επόμενη ζωή.

Αυτό το βλέπω και το αισθάνομαι σαν μια μηχανοργάνωση στα ψυχικά επίπεδα. Μια βιομηχανική μέθοδο παραγωγής σε σειρά (γραμμή παραγωγής) που οδηγεί συμπερασματικά σε παντελή απουσία βούλησης στον ίδιο τον πυρήνα. Ούτως ή άλλος θα έρθει και η δικιά μου η σειρά... Βλέπω τώρα την οντολογική ακινησία του αντικειμένου πάνω στον "υμάντα" των επανενσαρκώσεων.

Μέσα στο βιομηχανοποιημένο σύστημα των ενσαρκώσεων που βλέπεις να στέκεται η ελευθερία της βούλησης, η μετάνοια;
Η δικιά μου αίσθηση είναι ότι η πραγματική ελευθερία βρίσκεται στην εσωτερική κίνηση-μεταβολή του πνευματικού δυναμικού μας να ταυτιστεί κατ΄ επιλογήν. Όταν αφαιρείται το κατ΄ επιλογήν της συνειδητής ταυτίσεως, τότε αφαιρείται και η ελευθερία. Και το κατ΄ επιλογήν αφαιρείται εντέχνως μέσα από τις ενσαρκώσεις, και το καρμικό που δημιουργεί βέβαια ωραίους μηχανισμούς παρατήρησης των νόμων της ανταπόδοσης, αλλά αδυνατεί να φέρει την ολοκληρωτική μεταβολή σε αυτήν τη ζωή.

Και αν υποθέσουμε πως υπάρχει μία μόνο ευκαιρία, μία μόνο ψυχή, μία μόνο ευκαιρία ζωής τότε τα πράγματα γίνονται διαφορετικά.
Εκεί πλέον το καρμικό, και η ενσάρκωση δεν δίναται να βοηθήσει. Σε αυτήν την περίπτωση χρειάζεται κάτι δραστικότερο για να επιτύχεις την εσωτερική ταύτιση λογικής-ψυχής. Την εσωτερική ταύτιση έσω ανθρώπου με την Χριστή Θεική ουσία, δηλαδή στο ανθρώπινο να εκφραστούν οι θεικές αρμονίες, το όλον της ουσίας του Θεού.

Όλα αυτά βεβαίως σε περίπτωση που δεν ισχύει η ενσάρκωση, γιατί αν αυτήν ισχύει όλα καλά. Θα περιμένω με υπομονή το μαθημά μου, και στην επόμενη ζωή η ψυχή μου θα ανέβει μια ενεργειακή ακόμα στάθμη.
Στο τώρα όμως η άνευ όρων αγάπη θα παραμένει ένας πόθος μιας άλλης ζωής.

Κοιτάζοντας μέσα σε όλη την παγκόσμια διαδρομή των ανθρώπων ο Λόγος-Χριστός βλέπει τους δρόμους που ταξιδεύουν οι άνθρωποι και θαυμάζει λέγοντας:

"Τι στενή η πύλη και τεθλιμμένη η οδός η απάγουσα-οδηγούσα στην ζωήν και ολίγοι εισίν οι ευρίσκοντες σ΄ αυτήν"

ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ.

Σε κάτι που διάβασα και μου άρεσε έλεγε " Η ζωή δεν κακτιέται, τη ζωή απλά τη ζεις."

Αν η ζωή σου έχει πόνο περισσότερο η λιγότερο αυτό είναι κάτι πέρα από εσένα και τον έλεγχό μας. Αυτό φίλε ανήκει στη θεία σοφία και ΜΟΝΟ!

Η γνώση φέρνει την κατανόηση, αλλά σε καμιά περίπτωση δεν σου δίνει και το δικαίωμα να επεμβαίνεις. Σκέψου το παράδειγμα του Χριστού, ήταν ο Υιός του Θεού, είχε τη δύναμη να αντιστρέψει τη φορά του σύμπαντος, κι όμως άφησε όλη την συνάφεια της κακίας, του πόνου, της δυστυχίας να εκδηλωθούν και να περάσουν από μέσα του. Γιατί; Μήπως δεν είχε τη γνώση; Μήπως δεν ήταν η ενσάρκωση της αλήθειας; Μήπως επέλεξε να τα προσπεράσει; Μήπως επέλεξε να τα καταργήσει; Όχι βέβαια...

Τα άφησε να εκδηλωθούνε και ανυψώθηκε πάνω από όλα αυτά, δεν πείραξε τίποτα. Δεν άλλαξε τίποτα. Δεν τον άγγιξε τίποτα. Πέρασε μέσα από όλα αυτά και βγήκε νικητής. Αναστήθηκε φίλε μου.
Οι άνθρωποι βλέπουν τον πόνο και τη δυστυχία και φεύγουν μακριά, και γω μαζί τους. Δεν εξαιρώ τον εαυτό μου, όλοι φοβόμαστε τον πόνο. Αλλά στην ώρα της μάχης, μήπως υπάρχει στρατιώτης που δεν φοβάται; Άλλοι φεύγουν, και άλλοι στέκονται στη γραμμή αντιμετωπίζοντας κατάμουτρα τον φόβο του θανάτου. Μήπως αποτελούν ενσάρκωση της βλακείας; Μήπως είναι μαζοχιστές του πόνου; Όχι, συνειδητά το επιλέγουν, ο καθένας μας επιλέγει την οδό του. Αν θες να βρεις την αλήθεια τρέξε εκεί που η άλλοι δεν τρέχουν. Συνέχισε εκεί που οι άλλοι σταματούν. Πολέμα εκεί που οι άλλοι των ανθρώπων δεν τολμούν να εισέλθουν. Γίνε πολεμιστής εσωτερικής ωραιότητας.

Πόσο μάλλον όταν το βραβείο είναι η πηγή της ζωής, το αιώνιο.
Αλλά όπως είπα και πριν η ζωή δεν κατακτιέται. Μέγιστο δώρο είναι και χάρη. Έτσι λοιπόν ας μην ξεχνάμε πως δεν φτάνουμε εκεί με τα έργα μας, αλλά με τη Χάρη του Θεού. Κι αυτήν η χάρη εκδηλώνεται μέσα από τη θυσία του αμνού του Θεού ως ένδειξη της απεριόριστης αγάπης Του.

Πίσω σε κείνο το συναίσθημα του απολύτου κενού. Ξανά εδώ λοιπόν να πω τα δικά μου, απέναντι στα δικά σας. Τα δικά μου τα σοφότερα των δικών σας.

Κάπου-κάπου όταν κάθομαι να γράψω, νιώθω ένα μεγάλο κενό. Σαν αυτό που υπάρχει στο απόλυτο σκοτάδι, εκεί που βασιλεύει το τίποτα. Το νιώθω μέσα μου, και ενώ νιώθω το κενό, το σκοτάδι, βλέπω...

Βλέπω αυτό το τίποτα στο μέσα μου. Νιώθω πως ό,τι κι αν πω είναι ένα μεγάλο κενό, μια τρύπα στο μαύρο σκοτάδι του έσω μου.

Ελπίζω να μην ενοχλήστε με αυτά που λέω, με πιάνει που και που.

Λοιπόν Διώστα και KPK σας οφείλω ένα συγνώμη για αυτά που ανέφερα γιατί ό,τι κι αν ανέφερα δεν το έκανα από τη σκοπιά της αγάπης, αλλά από τη σκοπιά του ανύπαρκτου και της υποκρισίας.

Σπάζομαι που θέλω να γράψω μόνο για να φανώ. Να αποδείξω ό,τι υπάρχω. Μου την σπάει αφάνταστα όταν το βλέπω να εκφράζεται μέσα μου.

Έχω ζητήσει κι άλλη φορά να με συγχωρήσουν, δεν το κάνω μόνο για σας αλλά και για μένα, με πιάνει κάτι που και που...

Ο τυφλός κουτουλάει εδώ κι εκεί, κάπως έτσι ώρες-ώρες αισθάνομαι.

quote:

---

Σε τούτη τη ζωή όμως το να πιστεύουμε πως έχουμε έλεγχο στη ροή και στην ποιότητα των γεγονότων είναι ψευδαίσθηση. Ακόμα κι αν φτάσεις στη φώτιση, στην αναγέννηση του εσωτερικού σου ανθρώπου, στην αλήθεια της πραγματικής σοφίας, τότε θα δεις πως ο έλεγχος που νομίζουμε πως ασκούμε ή επιθυμούμε να ασκήσουμε στη ζωή είναι αυταπάτη. Και στην πλευρά της άγνοιας, και στη πλευρά της φώτισης.

Σε κάτι που διάβασα και μου άρεσε έλεγε " Η ζωή δεν κακτιέται, τη ζωή απλά τη ζεις."

---

Kαμιά φορά θέλω απλά να σιωπήσω, να μείνω ακίνητος. Γιατί πιάνω τον εαυτό μου να κινείται και να εκφράζει κι αυτά που δεν πρέπει.

Είναι σα να βρίσκεσαι μέσα σε κινούμενη άμμο που βλέπεις πως κάθε σου κίνηση σε βυθίζει όλο και περισσότερο. Τότε βγαίνει από μέσα μου το πνεύμα της απελπισίας, βλέπω το αδιέξοδο της προσπάθειας...

Αλλά κάποιος είπε: "τίποτα δε χάνεται, χάνεται μόνο αυτό που δε γίνεται. Και δε γίνεται πάντα αυτό που δε πιστεύουμε πως θα γίνει."

Μη γένιτο και χάσω την πίστη μου πως δεν θα βγω ποτέ από αυτήν την κινούμενη άμμο της υποκρισίας μου φίλε.

Μη γένιτο Θεέ μου!!

ευχαριστω,δεν κρυωνω

quote:

---

Είθε η χάρη και η ευλογία του Αγίου Σπυρίδωνα να μας σκεπάζει όλους μας!!

ευχαριστω,δεν κρυωνω

Κανεις δεν εμαθε σκοποβολη πυροβωλοντας το κεφαλι του

---

quote:

---

Είθε η χάρη και η ευλογία του Αγίου Σπυρίδωνα να μας σκεπάζει όλους μας!!

---

Είθε

quote:

---

απο χτες γινεται χαμος στη κερκυρα!!!!
μακαρι να ημουν εκει..

---

Σε αυτά τα πανηγύρια συνήθως κυκλοφορούν ωραία πιπίνια(όπως άλλωστε γίνεται και στην Ανάσταση, στον Επιτάφειο κτλ)

Lost in Necropolis

La ville de la mort

Edited by - Agnostic on 12/12/2006 21:47:19

quote:

---

Δεν έχεις ακούσει τι λένε οι μετεωρολόγοι, ότι τα τελευταία χρόνια τα άσχημα καιρικά φαινόμενα είναι όλο και πιο απρόβλεπτα;;

Καλού κακού, βάστα και μια πατινή! Δεν βλάπτει!

---

Κανεις δεν εμαθε σκοποβολη πυροβωλοντας το κεφαλι του

quote:

---

quote:

---

απο χτες γινεται χαμος στη κερκυρα!!!!
μακαρι να ημουν εκει..

---

Σε αυτά τα πανηγύρια συνήθως κυκλοφορούν ωραία πιπίνια(όπως άλλωστε γίνεται και στην Ανάσταση, στον Επιτάφειο κτλ)

---

να σου κλεισω θεση?

Η Μεγάλη μου Αγάπη!

Γεια σας κύριε Λιακόπουλε.
Είναι τιμή μας που γράφετε στο Esoterica.gr
Εύχομαι ολόψυχα καλές πωλήσεις στα βιβλία σας. Είναι σίγουρο και επιβέβαιωμένο από τις προφητείες των γεροντάδων Ελ-Ευλόγσον, ότι η ελληνορθοδοξία θα επικρατήσει παρά τα υποχθόνια σχέδια των άπιστων ανθελλήνων.

Εύχομαι ο Θεός να μας συγχωρέσει όλους για τις αμαρτίες μας.