- ΤΟ ΚΟΣΤΟΣ ΤΗΣ ΑΡΝΗΣΗΣ ΤΗΣ ΑΓΑΠΗΣ. - .-= Η ΣΟΦΙΑ =-.
ΤΟ ΚΟΣΤΟΣ ΤΗΣ ΑΡΝΗΣΗΣ ΤΗΣ ΑΓΑΠΗΣ.
Τα πάντα , που ήταν κάποτε μέσα μας- συνεχίζουν να υπάρχουν.
Όταν εμείς πολλές φορές εκδηλώνουμε το αρνητικό μας αίσθημα προς τον οποιονδήποτε , τότε το αρνητικό αίσθημα δεν φεύγει και σταδιακά διαβρώνει την ψυχή .
Η περιφρόνηση είναι απείρως πιο επικίνδυνη από το μίσος .
Η περιφρόνηση πολύ γρήγορα αναδιπλώνεται και μετατρέπεται σε πρόγραμμα της αυτοκαταστροφής .
Η επικίνδυνη πλευρά ενός αρνητικού αισθήματος συνίσταται όχι στην δύναμή της , αλλά στο βάθος της εξάπλωσής της μέσα στην ψυχή .
Πολύ συχνά ο άνθρωπος καταργεί το μίσος και τον θυμό , αλλά συνεχίζει να περιφρονεί και μετά να αρρωσταίνει και να πεθαίνει .
Είναι εύκολο να πεις : « Δεν μισώ πια» και να πάψεις να μισείς .
Επίσης είναι εύκολο να πεις : « Δεν θυμώνω πια» , η « δεν περιφρονώ πια» , αλλά να πάψεις να θυμώνεις και να περιφρονείς είναι πολύ πιο δύσκολο , διότι ο θυμός και η περιφρόνηση εισχωρούν βαθύτερα από το μίσος .
Εξήγηση : σχηματικώς ειπείν για το αίσθημα του μίσους ο οργανισμός καταναλώνει π . χ . 10 μονάδες ζωτικής ενέργειας .
Είναι μεγάλη απώλεια ενέργειας , και ο οργανισμός κινδυνεύει άμεσα .
Για το αίσθημα του θυμού η της περιφρόνησης ο οργανισμός καταναλώνει π.χ. 3 μονάδες ζωτικής ενέργειας .
Στο φυσικο- υλικό επίπεδο ο οργανισμός δεν κινδυνεύει άμεσα , ενώ άμεσα έστω και απαρατήρητα κινδυνεύει η υπό την ύπουλη διάβρωση ψυχή .
Γι ’ αυτό είναι πάρα πολύ δύσκολο , ιδίως στους αρκετά ισορροπημένους και αξιοπρεπείς ανθρώπους να πάψουν να θυμώνουν και να περιφρονούν τους ατελείς και αναξιοπρεπείς .
Το δυσκολότερο πράγμα στον κόσμο είναι να μην αρνηθείς την αγάπη σου για έναν άνθρωπο , που δεν την αξίζει .
Τι σημαίνει να μην αρνείσαι την αγάπη?
Θεός – Αγάπη εστίν .
Συνεπώς η Αγάπη – είναι ο φυσικός τρόπος ύπαρξης των πνευματικών μας δομών .
Η Μεγάλη Αόρατη και Πρωταρχική Φυσική ( όπως προσωπικά την αποκαλώ) ορίζει τα εξής :
Το σώμα για να επιβιώσει πρέπει να τρέφεται και να πολλαπλασιάζεται.
Ενώ η δομή του πεδίου ( ψυχή) πρέπει συνεχώς να τρέφεται από την Πρώτη Πηγή= Θεό.
Η δομή του πεδίου (ψυχή) γεννά την ύλη , ενώ η ίδια η δομή συνεχώς γεννάται από την Πρώτη Πηγή .
Δηλαδή , η Πρώτη Πληροφορία πραγματοποιείται ως δομή του πεδίου ( ψυχή) και μόνο μετά ως φυσική υλική ουσία .
Η Πρώτη Αιτία , που μας δημιούργησε , μας δημιουργεί συνεχώς .
Επειδή η ψυχή είναι μια δομή του πεδίου , για να υπάρχει , οφείλει συνεχώς να τρέφεται από την Πρώτη Πηγή , οφείλει συνεχώς να στρέφεται προς την Πρώτη Πηγή .
Η αγάπη στον Θεό είναι ακριβώς αυτό , που λέμε τόση ώρα - συνεχής στροφή προς την Πρώτη Πηγή .
Μια ψυχή , γεμάτη από το αίσθημα της Αγάπης , μαρτυρεί την στενότατη επαφή της με τον Θεό .
Στην πραγματικότητα εμείς όλοι αγαπιόμαστε μεταξύ μας , αλλά δεν το ξέρουμε ( δεν το συνειδητοποιούμε) , διότι αν ήταν αλλιώς- απλά θα είχαμε εξαφανιστεί ως άτομα και ως είδος .
Ας πούμε , αν εγω αγαπώ έναν άνθρωπο κατά 90 % , το συνειδητό μου το εκλαμβάνει αυτό το πράγμα ως αδιαφορία .
Αν τον αγαπώ 100 % - τότε πρόκειται για την μεγάλη τρελή αγάπη .
Εάν ο αγαπημένος μου άνθρωπος μου φέρθηκε άσχημα και το επίπεδο της αγάπης μου έπεσε στο 90 % - εγώ ακόμη δεν θα αρρωστήσω σωματικά , αλλά θα έχω ψυχολογικά η και κοινωνικά – οικονομικά προβλήματα .
Αλλά αν το επίπεδο της αγάπης μου έπεσε στο 70- 80 % - τότε αυτό θα μου κοστίσει ως Συμπαντική Τιμωρία για την άρνηση της Αγάπης με αρρώστια η και θάνατο .
Με άλλα λόγια για την στοιχειώδη ύπαρξη του Σύμπαντος , το κάθε πλάσμα οφείλει να έχει μέσα του Αγάπη τουλάχιστον κατά 80 %.
Περαιτέρω ελάττωση της Αγάπης μέσα στην ψυχή αποτελεί θανάσιμο κίνδυνο για τις πνευματικές δομές του Σύμπαντος και αντιμετωπίζεται αναλόγως .
Είναι και λογικό και δίκαιο αντί να προτιμηθεί η εξαφάνιση του Σύμπαντος- να προτιμηθεί η δική μας εξαφάνιση , διότι ούτως η άλλως με τον χαμό του Σύμπαντος θα χαθούμε και εμείς αναπόφευκτα .
Δε θέτω το θέμα ιδεολογικά , ρομαντικά .
Είναι θέμα καθαρά του συμφέροντος και της επιβίωσης σε τελική ανάλυση .
Για να επιβιώσουμε , πρέπει να το χωνέψουμε μέσα μας πολύ καλά το εξής : οτιδήποτε άσχημο και βρωμερό αν μας κάνει κάποιος- εμείς δεν έχουμε το δικαίωμα να αρνηθούμε την αγάπη μας προς αυτόν .
Διότι η δίκαια η άδικη κατά τα γήινα δεδομένα άρνηση της Αγάπης , αυτόματα ισοδυναμεί με την αποκοπή από την Πρώτη Πηγή με αναπόφευκτο εκφυλισμό των πνευματικών δομών αρχικά και των φυσικών δομών μετά.
Παρατήρησε μήπως κανείς, ότι οι περισσότεροι άρρωστοι είναι οι καθωσπρέπει άνθρωποι?
Παρατήρησε μήπως κανείς , ότι το κακό σκυλί για τα γήινα πάντα δεδομένα ψόφο δεν έχει?
Το αίσθημα της Αγάπης είναι ιερό και απαράβατο.
Ουδείς έχει το δικαίωμα να σηκώνει το χέρι πάνω του .
Βέβαια ακούγεται μεσαιωνικό και αντιδραστικό αυτό το ρητό , που είναι ΝΟΜΟΣ ΤΟΥ ΣΥΜΠΑΝΤΟΣ / ΘΕΟΥ : ΥΠΟΤΑΓΗ ΣΤΗΝ ΑΓΑΠΗ ΚΑΙ ΜΑΛΙΣΤΑ ΑΝΕΥ ΟΡΩΝ.
Η περιφρόνηση και η καταδίκη ( η πνευματική / ψυχική αρρώστια των καθωσπρέπει ανθρώπων) ταχύτερα απ’ όλα οδηγεί κατευθείαν στον θάνατο .
Η ψυχή βρωμίζει μόνο τότε, όταν για την οποιαδήποτε γήινη αιτία αυτή αρνείται την αγάπη .
Γι’ αυτό η άρνηση της Αγάπης θεραπεύεται με τις αρρώστιες .
Στην ουσία η οποιαδήποτε αρρώστια – είναι το φάρμακο για την ψυχή .
Η αγάπη επίσης είναι το φάρμακο για την ψυχή .
Τώρα ποιο είδος φαρμάκου θα προτιμήσουμε - υπάγεται στην ελεύθερη βούλησή μας .
Η ψυχή βρωμίζεται πολύ εύκολα από την προσκόλλησή της στην Γη και επιβαρύνει πολύ πιο άσχημα το κάρμα της λόγω της υψηλής νοημοσύνης και ικανοτήτων της .
Ακριβώς τότε είναι πολύ πιο εύκολο να αρνηθείς την αγάπη , ακριβώς τότε είναι ο μεγαλύτερος πειρασμός να κάνεις το μοιραίο βήμα προς τον εκφυλισμό .
Διότι όσο μεγαλύτερες είναι οι ικανότητες και η νοημοσύνη- τόσο περισσότερα γήινα αγαθά θα σου αναλογούν .
Και τότε ακριβώς αρχίζει η μοιραία αντιστροφή στις προτεραιότητες , η υλική ζάλη της ψυχής .
Οι πάντες, που στις προηγούμενες ζωές είχαν υψηλή νοημοσύνη , μεγάλες ικανότητες και την υλική ευημερία και έχουν προσκολληθεί σ’ αυτά τα πράγματα , παραμερίζοντας την αγάπη , στην τωρινή ζωή θερίζουν την σοδειά των ατυχιών και των αρρωστιών και από αυτούς θα επιβιώσουν μόνον εκείνοι , οι οποίοι φροντίζουν την ψυχή τους περισσότερο από το σώμα .
Τα φάρμακα όσο περνάει ο καιρός - προοδευτικά χάνουν την δύναμή τους .
Οι αρρώστιες γίνονται ανθεκτικότερες και ενίοτε βαρύτερες , διότι ο ίδιος οργανισμός τις επιζητεί , διότι χωρίς αυτές ο εκφυλισμός των πνευματικών δομών λόγω άρνησης της αγάπης μπορεί να υπερβεί την κόκκινη γραμμή συναγερμού , πράγμα που θα οδηγήσει στον φυσικό εκφυλισμό των απογόνων .
Η επιστήμη οφείλει να στρέψει τις κύριες προσπάθειές της όχι στην χρήση των φαρμάκων , αλλά στην έρευνα και την εξέλιξη των πνευματικών δομών ως κυρίου παράγοντα της επιβίωσης του ανθρώπου ως είδος .
ΟΤΙ ΑΡΝΕΙΤΑΙ ΝΑ ΔΕΧΤΕΙ Η ΨΥΧΗ- Ο ΝΟΥΣ ΑΡΝΕΙΤΑΙ ΝΑ ΚΑΤΑΛΑΒΕΙ
Αν ζουσαμε σε εναν κοσμο αγαπης ,τοτε συμφωνω μασι σου απολυτα . 
Σε τι κοσμο ζουμε ;;;
Εκτιμω ο καθενας στον δικο του .
ΕΠΕΤΡΕΨΕ ΜΟΥ Diostas δυο ΠΡΟΣΩΠΙΚα ΕΡΩΤΗΜΑ :
τι επαγγελεσαι ;;;
Πιστευεις σε κατι πολυ δυνατα ;;;
την μοιρα μας την διαχειριζεται το πνευματικο μας επιπεδο.
Γεια σου φίλε και συμπατριώτη μου Θνητός προς το παρών,
Συγνώμη, αλλά το νικ σου δεν ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα.
Μην ταυτίζεις τον εαυτόν σου με το θνητό σώμα.
Από αυτήν την άποψη έχεις άδικο.
Και τώρα στο θέμα μας :
quote:
*Δεν ζούμε σε έναν κόσμο αγάπης ,άρα δεν έχει σημασία αν αρνιέται , κάποιος αυτήν την δύναμη . *
Δεν ζούμε βέβαια σε έναν κόσμο αγάπης , και η αιτία δεν είναι οι άλλοι και εμείς τα αγγελούδια, αλλά ΟΛΟΙ ΑΝΕΞΑΙΡΕΤΩΣ και ο καθένας χωριστά με τον τρόπο του. Το «δεν ζούμε σε έναν κόσμο αγάπης» δεν μας απαλλάσσει από τις ευθύνες και ούτε αποτελεί καμιά δικαιολογία. Είπαμε: ΔΕΝ υπάρχει καμιά δικαιολογία άρνησης της Αγάπης για το Σύμπαν. Ας μην κλείνουμε «βολικά» τα μάτια στην πραγματικότητα, διότι το ψευδαισθητικό «βολικό» στο τέλος θα μας βγει ξινό, πολύ ξινό. Πικρόξινο.
quote:
*Αν ζούσαμε σε έναν κόσμο αγάπης ,τότε συμφωνώ μαζί σου απόλυτα .*
Εδώ σα να μου λες: « κοίταξε, εγώ δεν συμμετέχω στο κτίσιμο της αγάπης, άρα δεν φέρω καμιά ευθύνη, ούτε έχω διάθεση να συμμετέχω, αλλά αν οι άλλοι θα το έκτιζαν για λογαριασμό μου και γω θα το απολάμβανα - τότε κανένα πρόβλημα! Είμαι μαζί σου. Αφού τζάμπα και «αφορολόγητο είναι…» Για σκέψου, φίλε τι έχεις πει.
quote:
*Σε τι κόσμο ζούμε ;;;*
Ζούμε σε έναν κόσμο κατ’ εικόνα και ομοίωσίν μας. Ο κόσμος μας είναι ευθέως ανάλογος των ποιοτήτων και των ροπών των ψυχών μας. «Θαυμάσιος» και συγκινητικά «πανέμορφος».
quote:
*Εκτιμώ ο καθένας στον δικό του *.
Εκτιμώ ο καθένας στο δικό του με τις παραλλαγές, και ένα βασικό και κύριο χαρακτηριστικό: στον κόσμο της προσωπικής του μη αγάπης, που είναι συγγενικός με τον κόσμο της μη αγάπης του άλλου στην ουσία. Σ’ αυτό το πράγμα όλοι είμαστε « λουλούδια ανθισμένα».
Αληθινά «παιδιά για υιοθεσία».
quote:
*τι επαγγέλλεσαι ;;;*
Οι άλλοι με θεωρούν ιεροεξεταστή, οι άλλοι – μουζαχεντίν, οι άλλοι- ανισόρροπο, οι άλλοι φιλόσοφο, οι άλλοι - φασίστα, οι άλλοι –κομμουνιστή, οι άλλοι- αναρχοεσωτεριστή…
‘Άκρη δεν βγάζεις. να δουμε τι θα πεις εσύ.
quote:
*Πιστεύεις σε κάτι πολύ δυνατά ;;;*
Πιστεύω μόνον στην Αυτή Μεγαλειότητα Αγάπη, Την Αφέντρα του Σύμπαντος Κόσμου.
quote:
*την μοίρα μας την διαχειρίζεται το πνευματικό μας επίπεδο.*
Ωραίο και εύστοχο το σλόγκαν που διάλεξες. Σύνδεσέ το με τον κόσμο στον οποίο ζούμε και βγάλε μόνος σου τα συμπεράσματά σου .
ΟΤΙ ΑΡΝΕΙΤΑΙ ΝΑ ΔΕΧΤΕΙ Η ΨΥΧΗ- Ο ΝΟΥΣ ΑΡΝΕΙΤΑΙ ΝΑ ΚΑΤΑΛΑΒΕΙ
Αυτό όμως δεν μου δίνει το δικαίωμα να ωραιοποιώ και να αλλοιώνω την αλήθεια ,που αντιλαμβάνομαι για τον κόσμο στον οποίο ζούμε .
Γνωρίζω την δύναμη της αγάπης .
Δεν έχει όρια .
Έχουνε όμως στενά θα έλεγα όρια , τα μυαλά των θνητών .
Ως θνητός προς το παρών , έχω και εγώ τα όρια μου .
Τα έχω μεγαλώσει ( έτσι πιστεύω ) .
Έπρεπε όμως να κάνω μια υπέρβαση .
Αφουκράστικα και συνεχίζω να το πράττω το σύμπαν .
Ζω εσωτερικά στον μέγιστο δυνατό βαθμό το όραμα μου .
Είναι γραμμένη η ψυχή μου στο βιβλίο της αθανασίας .
Αυτό δεν μου δίνει το δικαίωμα να ,πιστέψω ότι όλες οι ψυχές είναι αθάνατες .
Εσύ αγωνίζεσαι μέσα από αυτό το θέμα ,για την εξάπλωση και διάδοση της σωστής αντίληψης της αγάπης ,που θα πρέπει να επικρατεί σε αυτόν τον θνητό κόσμο .
Η αμοιβή σου ,αν εργαστείς με όλη την δύναμη της ψυχής σου , θα είναι η πνευματική αθανασία .
Όχι βέβαια σε αυτόν τον κόσμο .
Έχεις όμως ( κατά αμέ ) απόλυτα δίκαιο σε ένα πράγμα :
Από εδώ κάτω ξεκινάει ο αγώνας της άφθαρτης ψυχής .
Εύχομαι να δικαιωθείς σε αυτό που επιδιώκεις .
Θα επανέλθω όταν θα έχω να προσφέρω και εγώ κάτι χρήσιμο, σε αυτήν την αξιέπαινη προσπάθεια σου .
την μοιρα μας την διαχειριζεται το πνευματικο μας επιπεδο.
Σε ευχαριστώ για τα ζεστά σου λόγια !
ΚΤΙΣΤΕΣ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ ΤΗΣ ΨΥΧΗΣ- ΕΝΩΘΕΙΤΕ !
ΟΤΙ ΑΡΝΕΙΤΑΙ ΝΑ ΔΕΧΤΕΙ Η ΨΥΧΗ- Ο ΝΟΥΣ ΑΡΝΕΙΤΑΙ ΝΑ ΚΑΤΑΛΑΒΕΙ
ΝΑΙ ΑΠΟ ΜΟΝΟΙ ΤΟΥΣ ΘΑ ΕΝΩΘΟΥΝΕ..
ΔΕΝ ΠΡΟΤΕΙΝΕΙΣ ΚΑΜΙΑ ΕΝΩΣΗ ΔΙΟΣΤΑ..
ΕΙΛΙΚΡΙΝΑ.
quote:
Το δυσκολότερο πράγμα στον κόσμο είναι να μην αρνηθείς την αγάπη σου για έναν άνθρωπο , που δεν την αξίζει .
Καλησπέρα!
Νομίζω, το δυσκολότερο και σημαντικότερο πράγμα στον κόσμο είναι να
μην αρνηθείς την αγάπη σου για τον εαυτό σου.
Μόνο όταν αγαπήσουμε τον εαυτό μας, πιστεύω, θα καταφέρουμε να
αγαπήσουμε και τους άλλους.
Μόνο όταν αγαπήσουμε τον εαυτό μας, θα μπορέσουμε να αποφύγουμε τις
ανόητες συγκρίσεις, επικρίσεις κ.λ.π.
Edited by - λίλιθ on 18/08/2006 00:51:30
θα ήθελα να κάνω: Με δυσκολεύει λίγο ο τρόπος, που παρουσιάζεις τη
θέση σου. Νιώθω λίγο να μη σε καταλαβαίνω και να χάνομαι, επειδή
ίσως χρησιμοποιείς κάποια ορολογία, που δε μου είναι οικεία και
επεκτείνεσαι σε πολλές έννοιες σε ένα κείμενο...
Θα μπορούσες ίσως να παρουσιάσεις κάπως πιό συνοπτικά σε ένα καινούργιο
μήνυμα αυτά που παραθέτεις στο πρώτο σου μήνυμα;
Edited by - λίλιθ on 18/08/2006 00:52:11
μου κεντρισε το ενδιαφερον μια προταση σου
quote:
Ζούμε σε έναν κόσμο κατ’ εικόνα και ομοίωσίν μας. Ο κόσμος μας είναι ευθέως ανάλογος των ποιοτήτων και των ροπών των ψυχών μας. «Θαυμάσιος» και συγκινητικά «πανέμορφος».
αυτο ειναι απολυτα αληθες.αλλα και για αυτον ακριβως τον λογο,δεν προκειτε να υπαρξει ποτε παγκοσμια ειρηνη και αγαπη.αυτα δεν ειναι για τους ανθρωπους.
μεσα απο αυτα που λες,καταλαβαινω οτι για εσενα μαλλον πρωτα απο ολα παει η αγαπη.
εχεις σκεφτει ποτε το ενδεχομενο να μηνυπαρχει τετοιο πραγμα ?
santaclaws is coming....to town!
Θα προσπαθήσω εν ολίγοις να παρουσιάσω την αντίληψή μου.
Τα πάντα στο Σύμπαν αποτελούνται απο το πνεύμα και την ύλη.
Το πνεύμα γεννά την ύλη και ποτέ αντιστρόφως.
Οι πνευματικές δομές αποτελούνται και λειτουργούν απο την ενέργεια της Αγάπης.
Αγάπη = Θεός.
Για να είναι εντάξει οι πνευματικές μας δομές- πρέπει να συμβαδίζουν με την Αγάπη.
Αλλιώς αρρωσταίνουμε, καμιά φορά και πεθαίνουμε πρόωρα.
Τώρα, η Αγάπη γεννά τα πάντα, κυριολεκτικώς τα πάντα: τα ιδανικά, τις ιδέες, τα ήθη, την ηθική, τις δοξασίες, τα υλικά έμψυχα και ούτως ειπείν άψυχα αγαθά.
Πρέπει όλα αυτά τα πράγματα να τα αγαπάμε- δεν χωράει αμφιβολία.
Όμως πρέπει να τα αγαπάμε ΜΕΤΑ ΑΠΟ ΤΟΝ ΘΕΟ, που δημιούργησε τα πάντα.
Με άλλα λόγια η αγάπη μας πρέπει να μοιράζεται κάπως έτσι( τελείως σχηματικά παραστατικά το λέω, διότι είναι δύσκολο έως αδύνατον να καθορίσεις τα ποσοστά στην Αγάπη) :
Πχ. αγαπώ έναν άνθρωπο, ένα αντικείμενο, μια ιδέα κλπ.
Η αγάπη μου κατά 51% πρέπει να δωθεί στον Θεό και το 49% στο αντικείμενο της αγάπης μου.
Αν αγαπήσουμε κάτι πιο πολύ απο τον Θεό - δηλαδή θα παρουσιάσουμε το φαινόμενο της ΠΡΟΣΚΟΛΛΗΣΗΣ- αυτό το κάτι σιγά σιγά μας αφαιρείται.
Τι κάνουμε στην προκειμένη περίπτωση?
Απαντάμε με την ΕΠΙΘΕΤΙΚΟΤΗΤΑ- δηλαδή με την μη αποδοχή της αφαίρεσης.
Αυτό είναι προσκόλληση, δηλαδή ανατροπή προτεραιοτήτων και της φυσικής τάξης πραγμάτων.
Το ένα φέρνει το άλλο: περιγρόνηση, μίσος, κακία, οργή κλπ.
Μπαίνουμε στο φαύλο κύκλο της μη Αγάπης.
Με άλλα λόγια ότι αγαπήσουμε πιο πάνω απο τον Θεό- θα μας αφαιρεθεί και πολλές φορές επώδυνα, διότι με το καλό εμείς δεν το δίνουμε.
Προτείνω να ρίξετε μια ματια στα κείμενά μου που έχουν πάνω κάτω την ίδια κατεύθυνση- και η εικόνα σιγά σιγά θα ξεκαθαρίσει.
Με αγάπη.
ΟΤΙ ΑΡΝΕΙΤΑΙ ΝΑ ΔΕΧΤΕΙ Η ΨΥΧΗ- Ο ΝΟΥΣ ΑΡΝΕΙΤΑΙ ΝΑ ΚΑΤΑΛΑΒΕΙ
ΡΩΤΗΣΑ ΚΑΤΙ.
αν εννοείς την ένωση- αυτή θα γίνει άμα τη ελεύσει του χρόνου- ρίξε μια ματιά στο Πολιτισμός της Ψυχής.
Σε λίγο θα παραθέσω ένα κείμενό μου από άλλο φόρουμ.
ΟΤΙ ΑΡΝΕΙΤΑΙ ΝΑ ΔΕΧΤΕΙ Η ΨΥΧΗ- Ο ΝΟΥΣ ΑΡΝΕΙΤΑΙ ΝΑ ΚΑΤΑΛΑΒΕΙ
ΘΑ ΕΙΝΑΙ ΜΙΑ ΠΟΛΥ ΒΑΣΑΝΙΣΤΙΚΗ ΚΑΙ ΕΠΩΔΥΝΗ ΠΟΡΕΙΑ.
ΚΑΙ ΟΜΩΣ ΠΡΕΠΕΙ ΚΑΙ ΘΑ ΓΙΝΕΙ ΜΙΑ ΜΕΡΑ.
ΠΟΙΟΙ ΘΑ ΤΟ ΠΕΤΥΧΟΥΝ?
ΑΠΟ ΤΗΝ ΜΙΑ Η ΩΡΙΜΑΝΣΗ ΤΩΝ ΕΣΩΤΕΡΙΣΤΩΝ
ΚΑΙ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΛΛΗ Η ΕΜΦΑΝΙΣΗ ΤΟΥ "ΤΕΚΝΟΥ ΤΗΣ ΑΝΑΓΚΗΣ", ΠΟΥ ΜΕ ΤΟ ΚΥΡΟΣ ΤΗΣ ΨΥΧΗΣ ΤΟΥ ΘΑ ΟΔΗΓΗΣΕΙ ΤΟΥΣ ΥΠΟΛΟΙΠΟΥΣ ΣΤΟΝ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟ ΤΗΣ ΨΥΧΗΣ, ΠΟΥ ΕΧΕΙ ΑΝΑΓΚΗ Η ΓΗ.
Η ΥΠΑΡΞΗ ΔΙΑΦΟΡΩΝ ΟΜΑΔΩΝ, ΠΟΥ ΤΡΩΓΟΝΤΑΙ ΜΕΤΑΞΥ ΤΟΥΣ ΓΙΑ ΤΟ ΠΟΙΟΣ ΘΑ ΚΡΑΤΑΕΙ ΣΤΑ ΧΕΡΙΑ ΤΟΥ ΤΗΝ ΠΡΩΤΗ ΑΡΧΗ- ΕΧΕΙ ΣΤΟ ΜΕΛΛΟΝ ΤΗΝ ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ ΛΗΞΕΩΣ.
ΑΥΤΟ ΘΑ ΓΙΝΕΙ ΚΑΙ ΘΑ ΕΙΝΑΙ ΝΤΑΛΑ ΜΕΣΗΜΕΡΙ . . .
ΤΟΤΕ ΤΟ ΕΣΩΤΕΡΙΚΟ ΚΙΝΗΜΑ, ΕΝΙΑΙΟ ΚΑΙ ΖΩΝΤΑΝΟ ΘΑ ΚΥΡΙΕΥΣΕΙ ΤΙΣ ΜΑΖΕΣ, ΘΑ ΜΠΟΛΙΑΣΕΙ ΤΙΣ ΨΥΧΕΣ ΤΟΥΣ ΜΕ ΤΑ ΑΝΩΤΕΡΑ ΙΔΑΝΙΚΑ ΚΑΙ ΑΙΣΘΗΜΑΤΑ ΚΑΙ ΘΑ ΤΙΣ ΟΔΗΓΗΣΕΙ ΣΤΟΝ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟ ΤΗΣ ΨΥΧΗΣ.
ΚΑΙΡΟΣ ΛΟΙΠΟΝ Ο ΕΣΩΤΕΡΙΣΜΟΣ ΝΑ ΕΙΣΧΩΡΗΣΕΙ ΣΤΟ ΕΣΩΤΕΡΙΚΟ ΤΩΝ ΜΑΖΩΝ ΚΑΙ ΝΑ ΤΙΣ ΤΑΡΑΚΟΥΝΗΣΕΙ, ΝΑ ΤΙΣ ΑΦΥΠΝΊΣΕΙ ΚΑΙ ΝΑ ΤΙΣ ΚΙΝΗΤΟΠΟΙΗΣΕΙ.
Ο ΕΣΩΤΕΡΙΣΜΟΣ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΓΙΝΕΙ ΚΤΗΜΑ ΤΩΝ ΜΑΖΩΝ.
ΓΙ' ΑΥΤΟ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΔΩΣΕΙ ΤΗΝ ΜΕΓΑΛΗ ΜΑΧΗ ΓΙΑ ΤΙΣ ΨΥΧΕΣ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ.
ΓΙΑ ΝΑ ΓΙΝΕΙ Ο ΕΣΩΤΕΡΙΣΜΟΣ ΙΚΑΝΟΣ ΝΑ ΜΑΧΕΤΑΙ, ΝΑ ΔΙΕΚΔΙΚΕΙ, ΝΑ ΠΡΟΧΩΡΕΙ- ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΕΓΚΑΤΑΛΕΙΨΕΙ ΤΑ ΣΑΛΟΝΙΑ ΚΑΙ ΤΙΣ ΠΟΛΥΘΡΟΝΕΣ ΚΑΙ ΝΑ ΒΓΕΙ ΣΤΟ ΔΡΟΜΟ ΚΑΙ ΝΑ ΜΙΛΗΣΕΙ ΣΤΗΝ ΚΑΘΕ ΨΥΧΗ ΜΕ ΤΗΝ ΓΛΩΣΣΑ ΤΗΣ ΨΥΧΗΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΚΑΡΔΙΑΣ.
ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΙΚΟΣ ΕΣΩΤΕΡΙΣΜΟΣ ΛΟΙΠΟΝ ΜΕ ΤΟΝ ΑΡΧΗΓΟ ΤΟΝ ΤΕΚΝΟ ΤΗΣ ΑΝΑΓΚΗΣ[]
ΟΤΙ ΑΡΝΕΙΤΑΙ ΝΑ ΔΕΧΤΕΙ Η ΨΥΧΗ- Ο ΝΟΥΣ ΑΡΝΕΙΤΑΙ ΝΑ ΚΑΤΑΛΑΒΕΙ
Edited by - Diostas on 19/08/2006 01:52:51
quote:
Πχ. αγαπώ έναν άνθρωπο, ένα αντικείμενο, μια ιδέα κλπ.
Η αγάπη μου κατά 51% πρέπει να δωθεί στον Θεό και το 49% στο αντικείμενο της αγάπης μου.
Μα, ο Θεός βρίσκεται μέσα σε όλα. Αν αγαπήσω κάτι πάρα πολύ
και το κάνω στα αλήθεια, τότε νομίζω ότι βρίσκομαι μέσα στην
αγάπη, μέσα στο Θεό...
Σε άλλη περίπτωση, όταν φαντάζομαι ένα Θεό και ένα αντικείμενο
στο οποίο κατευθύνω την αγάπη μου, νιώθω ένα διχασμό.
Ακόμη, νιώθω ένα όριο στην αγάπη μου, που χωρίζει αυτό που
αγαπώ από το Θεό, που το δημιούργησε.
Βέβαια, νομίζω ότι στην παραπάνω πρόταση δεν εννοείς αυτό που
κατάλαβα ακριβώς για το Θεό και τον άνθρωπο ή το αντικείμενο
και το διαχωρισμό που σου παρουσιάζω. Είναι έτσι ή κάνω λάθος;
ΠΕΣ ΜΟΥ ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ ΓΙΑΤΙ ΨΑΧΝΩ ΚΑΙ ΔΕΝ ΤΟ ΒΡΙΣΚΩ.
quote:
[b]Μα, ο Θεός βρίσκεται μέσα σε όλα. Αν αγαπήσω κάτι πάρα πολύ
και το κάνω στα αλήθεια, τότε νομίζω ότι βρίσκομαι μέσα στην
αγάπη, μέσα στο Θεό...[]
Αγαπητή Λίλιθ.
Ευχαρίστως να σου εξηγήσω:
Εμείς όλοι μας αποτελούμαστε απο δύο περιβλήματα, το ανθρώπινο και το Θεικό.
Το Θεικό Εγώ μας είναι το πραγματικό και αιώνιο.
Το ανθρώπινο Εγώ μας είναι προσωρινό, μεταβαλλόμενο, εξαρτώμενο άμεσα απο τον χωροχρόνο- είναι το σώμα, η συνείδηση, δηλαδή τα συμφέροντα της ύλης=σώματος.
Όταν αγαπάμε κάποιον, η όταν μας αγαπάνε κάποιοι, πολλές φορές τα πράγματα μπερδεύονται- συγχέεται το Θεικό με το ανθρώπινο.
Κατά βάθος αγαπάμε τις περισσότερες φορές το ανθρώπινο- εξ ου οι απαιτήσεις, οι αναμονές, οι προσδοκίες, και χίλια δυο πράγματα.
Βλέπουμε το δευτερύον εξωτερικό περίβλημα, παράγωγο του Θεικού αλλά όχι το καθεαυτό το Θεικό.
Αυτό ήθελα να πω, όταν είπα, ότι το 51% της αγάπης μας πρέπει να αποδωθεί στον Θεό και το 49% στο παράγωγό του.
Διότι η προσκόλληση στα έργα του Θεού και όχι στον Θεό τον ίδιον αποτελεί την παράβαση του φυσικού νόμου και η αιτία του πόνου μας.
Όταν λέμε σε κάποιον :" Σ' αγαπώ"- πρέπει εννοούμε ότι αγαπώ πριν απ' όλα το Θεό μέσα σου.
Συμβαίνει όμως αυτό?
Τις περισσότερες φορές συμβαίνει αυτό στα λόγια και όχι στις πράξεις.
Κατά βάθος προσκολλούμαστε στο επιφανειακό, εξωτερικό και φθαρτό.
Απο κει η αιτία των προβλημάτων μας.
ΟΤΙ ΑΡΝΕΙΤΑΙ ΝΑ ΔΕΧΤΕΙ Η ΨΥΧΗ- Ο ΝΟΥΣ ΑΡΝΕΙΤΑΙ ΝΑ ΚΑΤΑΛΑΒΕΙ
αλλά και πάλι θέλω να σου κάνω μια ερώτηση:
Όταν αγαπάμε κάτι που φθείρεται, κάτι που τελειώνει, (αντικείμενο)
πώς μπορούμε να διατηρήσουμε την αγάπη μας για το
άφθαρτό του κομμάτι (Θεός);
Μοιραία, νομίζω, οφείλουμε να αποδεσμευτούμε από τα
αντικείμενα, που είναι αναλλώσημα και να οδηγηθούμε
σε μια βίωση της αγάπης πέρα από τον κόσμο της ύλης.
Να διατηρήσουμε την αγάπη σε μια Ιδέα και να
αποδεσμευτούμε από το αίσθημα της αγάπης στην υλική της
εκδήλωση.
Ο άνθρωπος έχει μέσα του την αγάπη, την ανάγκη της ένωσης,
της επιστροφής στο Ένα.
Στη ζωή συνεχώς χάνουμε αντικείμενα για να κερδίσουμε νέα
αντικείμενα σε μια αέναη και ανελέητη ακολουθία χαρών και πόνων,
ώσπου να κατανοήσουμε ότι η Αγάπη είναι κάτι που βρίσκεται
πέρα από αυτά.
Η αγάπη τελικά είναι μια κατάσταση συνείδησης που ξεφεύγει από
τα όρια του χρόνου και του χώρου...
Με αυτή την έννοια, νιώθω να βρίσκομαι πολύ απομακρυσμένη από
αυτήν. Νιώθω την ύπαρξή μου σε μια διαρκή αγωνία, να ψάχνει
μέσα στο χρόνο και το χώρο τα λιθαράκια που με αυτά θα κτίσει
το κάστρο, που ονομάζεται αγάπη.
Νιώθω τον άνεμο των συναισθημάτων μου να φυσά πάνω από αυτό
το κάστρο και να το γκρεμίζει.
Νιώθω τον Κτίστη να μαζεύει καινούργια λιθαράκια και να προσπαθεί
ξανά και ξανά...
Τελικά, εγκλωβισμένη μέσα σε ετούτη τη μάχη, της οικοδόμησης του
κάστρου νιώθω πραγματικά να χάνω το νόημα της αγάπης.
Πώς μπορώ αλήθεια να αποδεσμευτώ από τις εικόνες της αγάπης;
Πώς μπορώ να δω πέρα από το κάστρο την αγάπη;
Θα σου πω ένα παραμύθι...
Μία γυναίκα είδε στον ύπνο της , ότι ο Θεός άνοιξε δικό του κατάστημα στην Γη.
- Θεέ μου! Είσαι Συ!- αναφώνησε αυτή από την χαρά της.
- Ναι, Εγώ Είμαι,- απήντησε ο Θεός.
- Τι μπορώ να αγοράσω στο κατάστημά Σου?- ρώτησε η γυναίκα.
- Μπορείς να αγοράσεις τα πάντα, - της απήντησε ο Θεός.
- Τότε δος μου Σε παρακαλώ την υγεία, την ευτυχία, την αγάπη, την επιτυχία και πολλά χρήματα.
Ο Θεός χαμογέλασε καλοπροαίρετα και πήγε στην αποθήκη να της φέρει αυτά τα πράγματα.
Σε λίγο Αυτός γύρισε με ένα κουτάκι στα χέρια.
- Αυτό είναι όλο?- αναφώνησε έκπληκτη και απογοητευμένη γυναίκα.
- Ναι, είναι όλο,- της απήντησε ο Θεός και πρόσθεσε:- Δεν ήξερες, ότι στο κατάστημά μου πωλούνται μόνον οι σπόροι?
ΟΤΙ ΑΡΝΕΙΤΑΙ ΝΑ ΔΕΧΤΕΙ Η ΨΥΧΗ- Ο ΝΟΥΣ ΑΡΝΕΙΤΑΙ ΝΑ ΚΑΤΑΛΑΒΕΙ
Εντάξει,όλες οι διονυσιακές ψυχές το έχουν γνωρίσει,από τον Ιησού μέχρι το Νίτσε και από εκεί μέχρι τους Black Sabbath...
The symptom of the universe is love that never dies
Ωστόσο οι απόψεις σου Diosta μου θυμίζουν τους εσωτερικούς ψυχαναγκασμούς της νεανικής μου ηλικίας:ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΑΓΑΠΑΩ,ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΕΙΜΑΙ ΚΑΛΟΣ...
Τελικά είναι πολύ πιο υγιές να μισείς ειλικρινά παρά να αγαπάς επειδή πρέπει να αγαπάς...