- Περί προβλημάτων στις ανθρώπινες σχέσεις - .-= Η ΣΟΦΙΑ =-.
Ας υποθέσουμε, ότι μια γυναίκα πάντα θαύμαζε την πνευματικότητα του συζύγου της, μετατρέποντάς τον σε ιδανικό.
Είναι λογικό, ότι η γυναίκα αυτή δεν θα μπορεί πια να αποδεχτεί εκείνο, που δεν αντιστοιχεί στο ιδανικό της.
Η υποσυνείδητη επιθετικότητά της αναλόγως θα αυξάνεται.
Και το γεγονός αυτό επηρεάζει την υγεία και την μοίρα του συζύγου της.
Εάν η γυναίκα ΑΓΑΠΑΕΙ στον σύζυγό της πρώτα το Θεϊκό και μετά το ανθρώπινο, τότε η αγάπη αυτή δεν εξαρτάται από το ανθρώπινο.
Όταν το θέμα αφορά την αγάπη, τότε δεν την ενδιαφέρει αν ο άνδρας της είναι επιχειρηματίας η οικοδόμος, αξιοπρεπής η κάθαρμα, έξυπνος η βλάκας, όμορφος η κακάσχημος.
Αν όμως μία γυναίκα "αγαπά" τον άνδρα της επειδή αυτός είναι πλούσιος- τότε αυτή με την "αγάπη" της τον αγκιστρώνει δέκα φορές πιο πολύ στα χρήματα και αυτός χάνει η τα χρήματα, η την υγεία του, η την ζωή του.
Εάν αυτή τον "αγαπάει" επειδή αυτός είναι καλός οικογενειάρχης, δεν ξεπορτίζει δεξιά κι αριστερά, ο άντρας αυτός μπορεί να αρρωστήσει η να πεθάνει.
Εάν αυτή τον "αγαπάει" επειδή αυτός είναι πανέξυπνος και ικανός, αυτός οφείλει η να έχει αποτυχίες και εξαπατήσεις από τον γύρω κόσμο, η να εξαπατά ο ίδιος την γυναίκα του και να ταπεινώνει τις ικανότητές της.
Εάν η γυναίκα "αγαπάει" τον άνδρα της για την πνευματικότητά του, την ευγένειά του- τότε αυτός η θα αρχίσει να φέρεται πρόστυχα, η θα έχει προβλήματα στα σχέδιά του, η θα φέρεται στην γυναίκα του αναξιοπρεπώς και άδικα.
Στον βαθμό που ο άνδρας προσανατολίζεται λιγότερο στο Θεϊκό, στον ανάλογο βαθμό η γυναίκα του ενισχύει την εξάρτησή του από τις ανθρώπινες αξίες και στον ανάλογο βαθμό αυτός χάνει αυτές τις αξίες, η την υγεία του η την ζωή του.
Εάν το πούμε καθαρά σχηματικά-αν η γυναίκα θα προσκολληθεί κατά 100%, τότε ο άνδρας θα προσκολληθεί κατά 200%, γι’ αυτό η διαδικασία της διάλυσης στον άνδρα εξελίσσεται πιο γρήγορα.
Τι πρέπει να γίνει στην περίπτωση αυτή? Κατ’ αρχήν πρέπει να γίνει η αποστασιοποίηση από το ανθρώπινο για να γίνει αισθητό το Θεϊκόν. Πρέπει να γίνει αποδεκτή η ταπείνωση του ανθρώπινου ως μέσον κάθαρσης του Ανωτέρου Εγώ.
Και να δοθεί η ειλικρινή συγχώρεση σε κείνους, δια τους οποίους στάλθηκε η κάθαρση. Αυτοί οι άνθρωποι δεν είχαν σχέση. Πρέπει να γίνει αποδεκτή ως μέτρο κάθαρσης η κατάρρευση των ιδανικών, η προδοσία, η αδικία και να γίνει αισθητό το δευτερεύον των οποιονδήποτε ιερότερων και πνευματικότερων αξιών έναντι της Αγάπης.
Πρέπει να μάθουμε να αγαπάμε τους άλλους μαζί με τις ατέλειές τους. Αν δεν προσκυνούμε την ανωτερότητα, τότε δεν θα περιφρονούμε την κατωτερότητα. Για να μάθουμε να δαμάζουμε τον θυμό, πρέπει να μάθουμε να αποστασιοποιούμαστε από την συνείδηση σε όλες τις μορφές της. Η συνείδηση είναι οι δικές μας υλικές και πνευματικές αξίες, είναι έλεγχος της καταστάσεως, είναι ανάλυση και εκτίμηση των γεγονότων.
Οι πρώτοι που γεύτηκαν τους καρπούς του καλού και του κακού- ήταν ο Αδάμ και η Εύα. Αν βασιστούμε στην πληροφορία αυτή- θα προκύψει, ότι η γυναίκα είναι πιο αμαρτωλή από τον άνδρα.
Τι σημαίνει αυτό στην πραγματικότητα?
Αυτό σημαίνει, ότι το πρώτο πλάσμα, που κάνει βήμα προς τις ανθρώπινες αξίες είναι η γυναίκα.
Συνεπώς ο ρόλος της στην υπέρβαση των ανθρώπινων αξιών πρέπει να είναι ηυξημένος.
Η γυναίκα είναι πιο ευάλωτη στην τάση να θεοποιεί τον αγαπημένο άνθρωπο, απ’ ότι ο άνδρας.
Και όταν στην γυναίκα που αγαπάει αρχίζει να επισκιάζεται το Θεϊκόν – η ίδια διαδικασία αρχίζει αυτόματα και στον άνδρα.
Γι’ αυτό τον λόγο η Φύση ωθούσε πιο δραστικά προς την Αγάπη την γυναίκα, παρά τον άνδρα και το ανθρώπινο στην γυναίκα ήταν ταπεινωμένο περισσότερο απ’ ότι στον άνδρα.
Και όσο πιο αδύναμο ήταν το σώμα της γυναίκας, όσο πιο ασθενής ήταν η υλική, οικογενειακή και κοινωνική της κατάσταση- τόσο πιο δυνατά εσωτερικά στρεφόταν αυτή προς την Αγάπη και τον Θεό.
Όσο πιο ανίσχυρη αισθάνεται εσωτερικά μια γυναίκα- τόσο είναι ευκολότερο σ’ αυτήν να σώσει την Αγάπη επί ταπείνωσης του παντός ανθρώπινου.
Ο κάθε άνδρας εσωτερικά βλέπει στην γυναίκα την πνευματική οδηγό του.
Γι’ αυτόν τον λόγο η εξάρτησή του από την γυναίκα είναι ηυξημένη.
Γι’ αυτό, όταν στην γυναίκα φουντώνουν ο θυμός και οι απαιτήσεις, επισκιάζοντας την Αγάπη- αυτό καταστρέφει αναπόφευκτα και τον άνδρα.
Ο άνδρας όταν γνωρίζει τον κόσμο δίνει εξωτερικό αποτέλεσμα, η γυναίκα- εσωτερικό.
Εάν η γυναίκα θα καταναλωθεί στην επίτευξη των εξωτερικών αποτελεσμάτων- αυτή θα γίνει στείρα και μοναχική η οι άνδρες που θα είναι δίπλα της θα αρρωσταίνουν και θα πεθαίνουν.
Γι’ αυτό η αγάπη προς τον Θεό ως υψίστη αξία, η μεγαλοψυχία, η ικανότητα να συγχωρείς και να ξεχνάς τις προσβολές και να διατηρείς την αγάπη ότι και να συμβεί- είναι για την γυναίκα πραγματική δυνατότητα να γίνει ευτυχισμένη και να κάνει ευτυχισμένους τους πάντες γύρω της.
Ότι για όλα φταιν οι γκόμενες οι πρώην και οι επόμενες.
Γι αυτό και εγώ, επειδή βάση αυτής της αντίληψης είμαι 29 και νοιώθω 69 κάνω αίτηση από τώρα πως αν στην επόμενη ζωή μου δεν είμαι άντρας θα αυτοκτονήσω επιτόπου στην γέννα μου. Κανονίστε…, δικαιούμαι και γω να κάτσω στον καναπέ με τα αθλητικά μου και να φταίει κάποιος άλλος για όλα, άντε γιατί πολύ διάκριση έπεσε.
Φίλε Diosta,
απλώς κάνω χιούμορ, σε καμία περίπτωση μην το πάρεις ότι ειρωνεύομαι τα όσα γράφεις, ο καθένας έχει δικαίομα να πιστεύει σε ότι θέλει.
φιλικά
serenite
*Eν ολίγοις ακόμα και μέσα από ένα πνευματικό μήνυμα καλήγουμε στο εξής γνωστό και ευρύ συμπέρασμα που έχει βολέψει ανα αιώνες τους αρσενικούς αντιπρόσωπους του ανθρώπινου είδους
Ότι για όλα φταιν οι γκόμενες οι πρώην και οι επόμενες.*
Serenite,
Πίστεψέ με, φαινομενικά, εξωτερικά, επιφανειακά «βολεύτηκαν» οι αρσενικοί αντιπρόσωποι του ανθρώπινου είδους.
Εσωτερικά, ουσιαστικά – αυτοί υποφέρουν περισσότερο.
Επέτρεψέ μου να αντιστρέψω την φράση σου και να την πω αλλιώς:
ότι για όλα φταίνε όχι οι γκόμενες οι πρώην και οι επόμενες, αλλά οι νόμιμες με τα γήινα κριτήρια γυναίκες, οι πρώην και οι επόμενες.
Θα σου εξηγήσω γιατί.
Η γυναίκα- είναι το άλφα και το ωμέγα του φαινομένου της Ζωής στο υλικό επίπεδο.
Είναι η αρχή και το τέλος.
Που βρίσκεται ο άνδρας?
Στην μέση- μεταξύ της αρχής και του τέλους.
Η θέση του ανδρός είναι ενδιάμεση.
Ασχέτως αν μ’ αρέσει εμένα αυτό η όχι.
Το λέω διότι έτσι είναι.
Κοίταξε τι γίνεται:
και τον άνδρα και την γυναίκα ΓΕΝΝΑ Η ΓΥΝΑΙΚΑ και κανένας άλλος. Αυτή είναι η πρώτη, που θα σε πάρει στην αγκαλιά της και θα σου δώσει ήδη από τα πρώτα δευτερόλεπτα της ζωής την ΘΕΪΚΗ ΕΝΕΡΓΕΙΑ ΤΗΣ.
Θα μπει η πρώτη και ΚΑΘΟΡΙΣΤΙΚΗ ΣΦΡΑΓΙΔΑ ΤΗΣ , που θα σε σημαδέψει σ’ όλη την υπόλοιπη ζωή.
Αυτή θα σε ταΐσει με το γάλα της = θα σου μεταδώσει την πρώτη πληροφορία περί του υλικού κόσμου.
Οι μετέπειτα γνώσεις σου θα εξαρτηθούν κατά 80% από την πηγή πληροφοριών= το γάλα της πρώτης γυναίκας.
Με άλλα λόγια- ποια θα είναι η ποσότητα της αγάπης που θα λάβεις κατά την εκκίνησή σου στην νέα ενσάρκωση.
Οι υπόλοιπες ποσότητες αγάπης που έχεις συλλέξει κατά τις προηγούμενες ενσαρκώσεις- θα εκδηλωθούν κατά την εφηβεία.
Εκ των πραγμάτων η γυναίκα λόγω φυσικού καταμερισμού καθηκόντων είναι Η ΧΟΡΗΓΟΣ της ΑΓΑΠΗΣ.
Γι’ αυτόν τον λόγο εγώ θεωρώ την γυναίκα δασκάλα και πρωτεύουσα της αγάπης.
Την κάθε γυναίκα.
Ασχέτως αν αυτή εκτελεί η δεν εκτελεί τον φυσικό προορισμό της.
Το καρμικό καθήκον της γυναίκας- είναι η παροχή, δωρεά της αγάπης.
Το καρμικό καθήκον του άνδρα- είναι παραλαβή και διατήρηση της αγάπης.
Όλα τα ποικίλα μας καρμικά χρέη προέρχονται από την παράβαση των ανωτέρω, αν το καλοσκεφτείς χωρίς βιασύνη.
Ο άνδρας θα είναι τέτοιος, όπως τον έπλασε η πρώτη γυναίκα και συνέχισαν να τον πλάθουν οι επόμενες γυναίκες.
Με άλλα λόγια η καλοσύνη και η κακία του ανδρός άμεσα εξαρτάται από τις γυναίκες που γνώρισε αυτός στην ζωή του μέχρι τώρα, δηλαδή ποιες ποσότητες της αγάπης έλαβε αυτός από τις γυναίκες που έχει γνωρίσει.
Δεν μπορείς να διατηρήσεις κάτι που δεν έχεις.
Η φυσική ανάγκη του ανδρός- είναι να τρέφεται από την αγάπη της γυναίκας, αυτή του δίνει την δύναμη να την υπερασπίσει, να την προστατεύει, να την διατηρεί.
Ο άνδρας είναι συμβολικά μια ισχυρή μηχανή, η οποία χωρίς την παροχή ενέργειας= αγάπης, είναι ακίνητη, άρα αδύναμη, άρα άχρηστη.
Ακόμη και αυτόν τον τομέα καθορίζει η γυναίκα.
Γιατί στα παλιά τα χρόνια κατά τους πολέμους έκρυβαν τις γυναίκες οι αμυνόμενοι, και άρπαζαν τις γυναίκες οι επιτιθέμενοι?
Ενώ τους άνδρες απλά τους σκότωναν?
Στο αόρατο, λεπτό πεδίο η γυναίκα είναι η πηγή της αγάπης, άρα και πηγή ζωής.
Όσες περισσότερες γυναίκες σε αγαπάνε- τόσο ενεργειακά και υλικά γίνεσαι ισχυρότερος.
Αν ο άνδρας εγκαταλείπει την γυναίκα- αυτό σημαίνει, ότι η εν λόγω γυναίκα δεν του έδινε την πραγματική, άνευ όρων αγάπη, αλλά την αγαποφάνεια η πλήρη αδιαφορία.
Απλά δεν τον αγαπούσε.
Η πραγματική αγάπη καρφώνει τον άνδρα.
Δεν έχει κυριολεκτικά πουθενά να πάει.
Ο άνδρας όσο και άγριος να είναι- δαμάζεται και γονατίζει μόνο με την αγάπη.
Με τίποτε άλλο.
Αλλιώς θα τρέχει από δω και από κει για αναζήτηση της φυσικής ανάγκης, διότι αλλιώς θα αργοπεθάνει η θα αρρωστήσει βαριά.
Πολλές φορές ο άνδρας παίρνει συνθετικές ενέσεις ζωής αγαποφάνειας από αλλού για να διατηρείται κακήν κακώς, η ανασταίνεται αν λάβει την φυσική ένεση ζωής της πραγματικής αγάπης έστω από αλλού- δεν έχει σημασία.
Η υγεία και η καλή κατάσταση του άνδρα εξαρτάται κατά 80% από την γυναίκα, που βρίσκεται δίπλα του στην παρούσα στιγμή.
Αυτές είναι οι προσωπικές απόψεις μου.
Ο καθένας έχει δικαίωμα να έχει άλλη γνώμη.
Αν όμως το καλοσκεφτούμε ψύχραιμα?...........
*Γι αυτό και εγώ, επειδή βάση αυτής της αντίληψης είμαι 29 και νοιώθω 69 κάνω αίτηση από τώρα πως αν στην επόμενη ζωή μου δεν είμαι άντρας θα αυτοκτονήσω επιτόπου στην γέννα μου. Κανονίστε…, δικαιούμαι και γω να κάτσω στον καναπέ με τα αθλητικά μου και να φταίει κάποιος άλλος για όλα, άντε γιατί πολύ διάκριση έπεσε.*
Serenite,
απάντησε αν μπορείς με άνευ όρων αγάπη και κοίτα μετά τι έχει να γίνει- θα ξαπλώσεις η ίδια στο καναπέ και θα δίνεις τις διαταγές και θα τρέχουν να σκοτωθούν οι άλλοι να τις εκτελέσουν.
Χρειάζεται όμως πολλή δύναμη.
*Φίλε Diosta,
απλώς κάνω χιούμορ, σε καμία περίπτωση μην το πάρεις ότι ειρωνεύομαι τα όσα γράφεις, ο καθένας έχει δικαίομα να πιστεύει σε ότι θέλει.*
Ποτέ μου δεν πέρασε από το μυαλό τίποτε το αρνητικό. Μην ανησυχείς. Όλα είναι ΟΚ.
φιλικά
Διόστας.
Edited by - Diostas on 17/06/2006 19:09:16
quote:
θα ξαπλώσεις η ίδια στο καναπέ και θα δίνεις τις διαταγές και θα τρέχουν να σκοτωθούν οι άλλοι να τις εκτελέσουν.
ακόμα και κάποιες φορές που μπορώ να το κάνω αυτό σε ένα μέτρο ή ακόμα και αν είχα την δυνατότητα να το κάνω στο έπακρο, δεν θα ήθελα να το κάνω και δεν θα μ' άρεσε, τουλάχιστον όχι ως μια μονιμότητα της ζωής μου.
Αυτός που ξέρει μόνο πως να παίρνει, χάνει την ευτυχία του να δείνει.
*Αυτός που ξέρει μόνο πως να παίρνει, χάνει την ευτυχία του να δείνει.*
Αγαπητή μου φίλη Serenite,
Αν ξαναδείς την προηγούμενη απάντησή μου ως ένα σύνολο, και όχι ως μια χωριστή φράση- θα δεις, πως εννοούσα τελείως άλλα πράγματα απ’ αυτά που σου φάνηκαν.
Διότι μίλησα όχι για κείνους, που μόνο παίρνουν, μίλησα για κείνους, που όντως δίνουν.
Το θέμα δεν είναι ο καναπές.
Υπάρχουν πολύ βασικότερα και σπουδαιότερα πράγματα, τα οποία μας διαφεύγουν, τα οποία για κάποιον λόγο δεν θέλουμε όλοι μας να τα δούμε κατάματα εις βάθος, τα οποία είναι παρεξηγήσιμα, σχολιάσιμα κατά το πνεύμα και τις επιταγές της εποχής που ζούμε.
Δεν αναφέρομαι σε σένα προσωπικά, αναφέρομαι γενικά.
Πολλές φορές σε άλλα φόρουμ είχα ζητήσει από τους φίλους ένα απλό, κατανοητό και εφικτό πράγμα:
Να μεταφράζουν εμένα και όχι τις λέξεις, που αναγκάζομαι να χρησιμοποιώ.
Όχι τις λέξεις, που ο καθένας μας τις μεταφράζει κατά το δοκούν-τουτέστιν κατά πως βολεύει τον καθένα.
Πάντα οι λέξεις παρερμηνεύονται, αυτή είναι η μοίρα των ήχων.
Τους ζητούσα να συλλάβουν και να μεταφράσουν το πνεύμα, με το οποίο μιλάω.
Παρατήρησα την πεισματική άρνηση να δουν το πνεύμα και την ταυτόχρονη πεισματική επιμονή να πιαστούν από τις λέξεις.
Κατάλαβα: οι ψυχές που δεν αντέχουν- ΠΡΕΠΕΙ να φερθούν έτσι και όχι αλλιώς.
Αντιμετώπισα μεγάλη εχθρότητα, έντονη επίθεση, κόλλημα τίτλων πάσης φύσεως, που αντιφάσκουν μεταξύ τους, όπως αντιφατικοί μεταξύ τους είναι και οι διαφωνούντες στα λεγόμενά μου.
Όλα αυτά πριν καν έρθω να μιλήσω στο Esoterica.
Τέτοιοι υπάρχουν παντού, είναι ένα είδος δόξα τω Θεώ εν αφθονία...
Αρχίζω να καταλαβαίνω, ότι δεν έχει νόημα να επιμένεις σε τίποτα.
Απολύτως σε τίποτα.
Ζούμε σε μια εποχή, στην οποία κανείς δεν πείθεται σε τίποτα, ενώ επιμένει να πείθει τους άλλους.
Ζούμε σε μια εποχή, που βάζουμε στο ίδιο τσουβάλι διαφορετικούς ανθρώπους, κολλώντας αυθαίρετα, χωρίς καν να τους γνωρίσουμε ταμπέλες, οι οποίες προέρχονται από δυο τρία βιβλία που έχουν διαβάσει, από δυο- τρεις θεωρίες που έχουν ακούσει και νόμισαν ότι είναι σε θέση να ερμηνεύουν εξ αποστάσεως τον κόσμο, που δεν χωράει στα καλούπια τους, τα οποία υπάρχουν μόνον στον εγκέφαλό τους.
Εποχή της απόλυτης άρνησης του ΚΑΤΑΝΟΕΙΝ όντως…
Γι΄ αυτό και αποφάσισα να λέω αυτό, που νομίζω ότι είναι σωστό και να μη δίνω μεγάλη βάση στις αντιρρήσεις των άλλων, θα απαντήσω σε κείνους, που θα με ρωτήσουν για κάτι, θα εξηγήσω αν μου ζητήσουν διευκρινήσεις για κάτι και από κει και πέρα ας πορευτεί ο καθένας κατά την επιλογή και μοίρα αυτού.
Επαναλαμβάνω, δεν αναφέρθηκα προσωπικά σε σένα.
Περιορίστηκα μόνο σε γενικά πλαίσια.
Σε χαιρετώ.
Φιλικά, Διόστας.
ΟΤΙ ΑΡΝΕΙΤΑΙ ΝΑ ΔΕΧΤΕΙ Η ΨΥΧΗ- Ο ΝΟΥΣ ΑΡΝΕΙΤΑΙ ΝΑ ΚΑΤΑΛΑΒΑΝΕΙ
κατάλαβα πολύ καλά τα όσα αναφέρθηκες και το μύνημα που θέλεις να περάσεις μέσα απο τα λόγια σου. Και ξέρω πως εννοούσες τους ανθρώπους που δείνουν και πως η προτασή σου για τον καναπέ είχε ως νόημα πως αυτός που ξέρει να δείνει απλόχερα την αγάπη τριπλάσια θα την λάβει και πίσω.
Μην ανυσηχείς δεν παρερμήνευσα τίποτα και δεν μου φάνηκε τίποτα διαφορετικό απο όπως εσύ το είπες. Το τελευταίο που έγραψα, το έγραψα ως ένα γενικό μύνημα, ως αν θες μια εύκολη και γρήγορη περίληψη κάποιου μυνηματός σου και όχι ως αντίλογο σε κάτι που είπες.
Πολλά απο αυτά που γράφεις έχουν ένα όμορφα θετικό μύνημα, κάποια άλλα μου φαίνονται λίγο ακραία, για να μπορούσα όμως να πω με σιγουριά ότι δεν τα δέχομαι θα έπρεπε να τα επεξεργαζόμουνα με τον εαυτό μου και με ηρεμία αρκετή ώρα πράγμα που μέχρι στιγμής δεν το έχω κάνει καθώς γράφεις πολλά και ο χρόνος μου δεν επαρκεί. Απο την στιγμή λοιπόν που δεν το έχω κάνει δεν φαίρνω και αντίλογο σε τίποτα, σέβομαι τις απόψεις και τα πιστεύω σου και κατανοώ το γεγονός πως απλώς θέλεις να μεταδόσεις κάποια απο αυτά και όχι να μπεις στην διαδικασία λόγου - αντιλόγου.
quote:
Αρχίζω να καταλαβαίνω, ότι δεν έχει νόημα να επιμένεις σε τίποτα.
Απολύτως σε τίποτα
Aν μου επιτρέπεις η αποψή μου πάνω σε αυτό είναι ότι όχι μόνο δεν έχει νόημα αλλά δεν πρέπει και δεν είναι σωστό να επιμένεις σε κάτι. Κάθε μύνημα που στέλνει ο κάθε άνθρωπος, για μένα ο μόνος σκοπός που πρέπει να έχει είναι να βάζει τον άλλον στην διαδικασία να σκέφτεται αν το αποδέχεται ή όχι, να τον βάζει σε μια αναζήτηση και όχι να τον πείθει με κλειστά τα μάτια. Και ο λόγος που το πιστεύω αυτό είναι ότι κανείς απο εμάς δεν είναι θεός και κάπου στις απόψεις και στα πιστεύω μας μπορεί, και το πιο πιθανόν είναι, πως θα υπάρχει κάποιο λάθος. Πως λοιπόν πέρνουμε την ευθύνη να πείσουμε τον άλλον για κάτι που δεν μπορούμε να ορκιστούμε ότι γνωρίζουμε σωστά και ακέραια;, Πως μπορούμε να ισχυρηστούμε πως το μυαλό μας είναι παντοδύναμο και μπορεί να αντιληφθεί αλάνθαστα την σοφία; Το μόνο που μπορούμε να ισχυριστούμε είναι ότι λάθος - σωστό αυτό είναι το πιστευω μας και εκεί μας οδήγησε το πνεύμα μας κι αυτό μπορούμε απλά να το μοιραστούμε ερεθίζοντας συγχρόνος και τον άλλον να μπει στην αναζήτηση του ότι είπαμε και να κάνει την επιλογή, του τι θα κρατήσει και τι θα πετάξει.
Εκείνο που θα ήθελα να σε ρωτήσω και που φυσικά αν θέλεις το απαντάς είναι απο που προίλθαν όλα αυτά τα πιστεύω σου. Είναι ο ίδιος ο εαυτός σου, πνεύμα σου που σε οδήγησε εκεί ή είχες καθοδηγητή κάποιον άνθρωπο, κάποια ομάδα, κάποιο βιβλίο;
Δεν ρωτάω ούτε για να κρίνω, ούτε για να σχολιάσω την όποια απαντησή σου, απλώς μέσα απο τα λόγια σου έχω αναγνωρίσει κάτι και θέλω να δω αν είμαι σωστή πάνω σε αυτό. Αυτό το κάτι θα το κρατήσω προσωπικά για εμένα δεν πρόκειτε να επεκτείνω άλλο την ερωτησή μου αυτή.
Σε ευχαριστώ.
Φιλικά serenite
quote:
*Πολλά απο αυτά που γράφεις έχουν ένα όμορφο θετικό μήνυμα, κάποια άλλα μου φαίνονται λίγο ακραία, για να μπορούσα όμως να πω με σιγουριά ότι δεν τα δέχομαι θα έπρεπε να τα επεξεργαζόμουνα με τον εαυτό μου και με ηρεμία αρκετή ώρα πράγμα που μέχρι στιγμής δεν το έχω κάνει καθώς γράφεις πολλά και ο χρόνος μου δεν επαρκεί. Απο την στιγμή λοιπόν που δεν το έχω κάνει δεν φέρνω και αντίλογο σε τίποτα, σέβομαι τις απόψεις και τα πιστεύω σου και κατανοώ το γεγονός πως απλώς θέλεις να μεταδόσεις κάποια απο αυτά και όχι να μπεις στην διαδικασία λόγου - αντιλόγου.*
Φίλη serenite,
Χαιρετώ τον τρόπο της σκέψης σου, που ακτινοβολεί δικαιοσύνη και κατανόηση.
Σ΄ ευχαριστώ που με κατάλαβες σωστά.
Χωρίς τα «ζήτω», χωρίς τα «κάτω»- απλά και σωστά.
quote:
*όχι μόνο δεν έχει νόημα αλλά δεν πρέπει και δεν είναι σωστό να επιμένεις σε κάτι*
Προσωπικά δεν επιμένω πια σε τίποτα.
Το πιστεύω μου είναι το εξής:
quote:
*ΟΤΙ ΑΡΝΕΙΤΑΙ ΝΑ ΔΕΧΤΕΙ Η ΨΥΧΗ- Ο ΝΟΥΣ ΑΡΝΕΙΤΑΙ ΝΑ ΚΑΤΑΛΑΒΕΙ.*
Καμιά φορά ξεφεύγω από την ίδια την αρχή μου λόγω της ανθρώπινης αδυναμίας και ατέλειας, ευτυχώς όμως συνέρχομαι.
Η ίδια η ψυχή με συμμαζεύει, διότι "ο θρόνος ανήκει σ’ αυτήν".
quote:
*απο που προήλθαν όλα αυτά τα πιστεύω σου. Είναι ο ίδιος ο εαυτός σου, πνεύμα σου που σε οδήγησε εκεί ή είχες καθοδηγητή κάποιον άνθρωπο, κάποια ομάδα, κάποιο βιβλίο;*
Ξεκίνησα με αρχαίους Έλληνες και Ινδούς.
Σχηματικά και αστειευόμενος μπορώ να πω, ότι ο εγκέφαλός μου στο ένα μισό είναι ελληνικός και στο άλλο μισό ινδικός.
Πεφωτισμένος άνθρωπος για μένα είναι ο τύπος του Ζορμπά- Βούδα.
Δηλαδή, του ζωντανού και ωραίου Έλληνα, που ξέρει να χαίρεται την ζωή και του διαλογιζόμενου Ινδού, που ξέρει τι είναι γήινο και τι Ουράνιο.
Δηλαδή ο τύπος ανθρώπου, που θα ενώσει μέσα του τον Ουρανό και την Γη.
Στην ένωση αυτή θα φτάσει δια της Αγάπης.
Δηλαδή να γίνει η ψυχική και πνευματική μετάλλαξη του Homo Sapiens σε ΆΝΩ ΘΡΩΣΚΩΝΤΑ ΑΝΘΡΩΠΟ.
Αυτό είναι το όνειρο.
Διαβάζοντας διάφορα βιβλία, πριν απ’ όλα κοιτούσα τι μου προκαλεί μέσα μου αντήχηση.
Τι αισθήματα φουντώνουν- ήταν η φωνή της ψυχής, που σ’ ορισμένα έλεγε: ναι, και σ’ άλλα – όχι.
Παρακολουθούσα μόνο το τι γίνεται μέσα μου.
Επέλεξα μόνο αυτά, που ένιωθα ως ναι.
Τα δούλεψα μέσα μου, τα χώνεψα που λέει ο λόγος, πρόσθεσα και διάφορα δικά μου με τις αισθήσεις που είχα και προέκυψε ο τρόπος που μιλάω και εκφράζομαι.
Περίμενα δηλαδή τα αρχικά αισθήματα να μετατραπούν σε συναισθήματα= στην αποδοχή και έγκριση της ψυχής.
Μόλις γεννιόταν το συναίσθημα- ο νους, τον οποίον τον υποχρέωσα να είναι υπηρέτης της ψυχής- επεξεργαζόταν τους τρόπους για να δώσει την τελική εξωτερική μορφή των εσωτερικών πραγμάτων.
Προέκυψαν έτσι διάφορα θέματα.
Το θέμα των προσκολλήσεων.
Το θέμα της Αγάπης.
Το θέμα των προτεραιοτήτων έναντι του Θεού.
Κατέληξα στο συμπέρασμα : ότι τοποθετήσουμε πιο πάνω από τον Θεό (προσκολληθούμε)- θα μας αφαιρεθεί με χίλιους τρόπους.
Έχουμε μόνο αυτό, στο οποίο δεν είμαστε προσκολλημένοι τουλάχιστον πάνω από το όριο συναγερμού.
Καθοδήγηση δεν είχα από κανέναν, ούτε από άνθρωπο, ούτε από ομάδες. Συζητούσα με πολλούς, δοκιμάζοντας στην πράξη τις ιδέες μου.
Άκουσα διάφορα…
Και ακόμη ακούω.
Αλλά η ψυχή μέσα μου λέει- συνέχιζε, διότι εγώ έτσι σου είπα.
Και βεβαίως μόνον αυτήν ακούω και κανέναν άλλον.
Ότι λέω – γεννήθηκαν μέσα μου ως αντήχηση- σήμα της ψυχής, που μου έλεγε: ναι.
quote:
*Δεν ρωτάω ούτε για να κρίνω, ούτε για να σχολιάσω την όποια απαντησή σου, απλώς μέσα απο τα λόγια σου έχω αναγνωρίσει κάτι και θέλω να δω αν είμαι σωστή πάνω σε αυτό. Αυτό το κάτι θα το κρατήσω προσωπικά για εμένα δεν πρόκειτε να επεκτείνω άλλο την ερωτησή μου αυτή.
Σε ευχαριστώ.*
Και γω σ’ ευχαριστώ.
Να είσαι καλά.
Edited by - Diostas on 20/06/2006 01:52:56
quote:
Η γυναίκα είναι πιο ευάλωτη στην τάση να θεοποιεί τον αγαπημένο άνθρωπο, απ’ ότι ο άνδρας.
Αυτό δεν είναι απόλυτο. Στη δική μου περίπτωση λειτουργεί αντίθετα.
Ταξίδι στο άγνωστο