- Φιλοσοφια της ευτυχιας ! - .-= Η ΣΟΦΙΑ =-.
Γιατι ο άνθρωπος θέλει να είναι ευτυχισμένος?
και τι εννοια δίνει στην ευτυχια?
Από τι εξαρτάται η ευτυχία του κάθε ανθρώπου?
Μπορεί όμως να συμβαίνει αυτό αφού η ζωή του ανθρώπου επηρεάζεται και συνεπώς επηρεάζει την ζωή των άλλων ανθρώπων?
Ενδιαφέροντα τα ερωτήματά σου. Θα προσπαθήσω να απαντήσω συνοπτικά με τη βάση τη δική μου εμπειρία (Σοπενάουερ δεν έχω διαβάσει, ακόμα 
).
quote:Μια κατάσταση όπου όλα πάνε καλά στη ζωή μου.
και τι εννοια δίνει στην ευτυχια?
quote:Για να πηγαίνουν όλα καλά.
Γιατι ο άνθρωπος θέλει να είναι ευτυχισμένος?
quote:Από την επιλογή των αξιών μου.
Από τι εξαρτάται η ευτυχία του κάθε ανθρώπου?
quote:Μπορεί να συμβεί όταν επηρεάζουμε χωρίς να θέλουμε να κατέχουμε πράγματα, ιδέες ή ανθρώπους.
Η ευτυχία του ανθρώπου λοιπόν ,σύμωνα με την Θεωρία του Σοπεναουερ,δεν εξαρτάται από κανέναν και από τίποτα πέρα από τον εαυτό του.
Μπορεί όμως να συμβαίνει αυτό αφού η ζωή του ανθρώπου επηρεάζεται και συνεπώς επηρεάζει την ζωή των άλλων ανθρώπων?
Οταν συμβαίνει αυτό, υπάρχει κάτι που μπορεί να κατέχει εμάς τους ίδιους και να μας κατευθύνει στην ευτυχία/δυστυχία που εκείνο θέλει?
Διότι η ευτυχία είναι η αληθινή φύση του ανθρώπου.
Συνεπώς, ο άνθρωπος, αιχμάλωτος της πλάνης του, ευρισκόμενος έξω απο την αληθινή φύση του- πάντα θα την αναζητάει, όπως αναζητάει πάντα τον αέρα για να αναπνεύσει.
Ποιά είναι η βάση της ευτυχίας? Είναι η Αγάπη.
Μόνον αυτή φέρνει την ευτυχία.
Πρώτα η Αγάπη. Η ευτυχία έρχεται ως αποτέλεσμα.
ΕΝΑ ΠΑΡΑΜΥΘΙ ΤΗΣ ΑΓΑΠΗΣ…
…Μία φορά κι έναν καιρό, ταξίδευαν από μέρη σε μέρη η Ευτυχία, η Αγάπη και η Υγεία.
Έφτασαν σ’ ένα χωριό και χτυπούσαν τις πόρτες των σπιτιών και ζητούσαν από τους κατοίκους να τις φιλοξενήσουν για μια βραδιά.
Σ’ ένα σπίτι, που είχε μόνο μια ελεύθερη θέση, οι κάτοικοι θεώρησαν, ότι το κυριότερο στην ζωή είναι η Ευτυχία, γι΄ αυτό έμπασαν μέσα την Ευτυχία, ενώ την Αγάπη και την Υγεία τις άφησαν έξω στην αυλή.
Και απ΄ το σπίτι αυτό σιγά- σιγά έφυγε η Αγάπη, μετά η Υγεία και μετά και η Ευτυχία.
Στο δεύτερο σπίτι αποφάσισαν να φιλοξενήσουν την Υγεία.
Τι σόι ευτυχία και αγάπη μπορεί να υπάρξει χωρίς την Υγεία?
Γι’ αυτό άφησαν έξω στην αυλή την Αγάπη και την Ευτυχία.
Στην αρχή έφυγε η Αγάπη, μετά η Ευτυχία και μετά και η Υγεία.
Ενώ στο τρίτο σπίτι οι κάτοικοι θεώρησαν, ότι το κυριότερο στην ζωή είναι η Αγάπη.
Γι’ αυτό έμπασαν μέσα μόνο την Αγάπη.
Και μαζί με την Αγάπη μπήκαν στο μικρό σπίτι και η Υγεία και η Ευτυχία και μείνανε εκεί για πάντα…
"ΣΤΟ ΣΚΟΤΑΔΙ ΤΟ ΜΑΤΙ ΣΥΛΛΑΜΒΑΝΕΙ ΚΑΛΥΤΕΡΑ ΤΟ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟ ΦΩΣ"
ΑΓΑΠΗ=ΓΝΩΣΙΣ+ ΑΛΗΘΕΙΑ
ΕΥΔΑΙΜΟΝΙΑ= ΕΥ=ΚΑΛΗ/ΣΩΣΤΗ ΓΝΩΣΗ (ΔΑΙΜΩΝ)
ΕΥΔΑΙΜΟΝΙΑ= ΑΓΑΠΗ
Edited by - Diostas on 18/06/2006 02:32:06
Επισης πιθανό είναι εδώ να μην εχουμε την ευκαιρία να γνωρίσουμε την ευτυχεία παρα μόνο εκφάνσεις αυτης.
quote:
Από τι εξαρτάται η ευτυχία του κάθε ανθρώπου?
Απο την ικανότητα του να ανταποκρίνεται στις εκάστοτε ανάγκες του.
Βασικές ανάγκες του ανθρώπου είναι η αγάπη, η εργασία και η κοινωνική αποδοχή. Αν ένα απο αυτά απουσιάζει έχουμε την διαδικασία της αναζήτησης
του.
quote:
Γιατι ο άνθρωπος θέλει να είναι ευτυχισμένος?
Θα ήταν παράλογος και παραφύσιν αν ήθελε να μην είναι ευτυχισμένος.
Η βασική όμως απάντηση στην ευτυχία ειναι η αρμονία και η πληρότητα.
Κατ' ουσίαν όταν λέμε << ευτυχία>> εννούμε ακριβώς αυτό το συναίσθημα και όχι απλά το γέλιο η την χαρά που είναι στιγμιαία.
quote:
Ευτυχία ή δυστυχία?
Πληρότης η κενό?
Η άισθηση της ευτυχίας δεν μπορεί να προσδιοριστεί χωρίς το αντίθετο της. Είναι ένας φυσικός κανόνας,ο οποίος μας δέιχνει οτι τα πάντα κινούνται και οτι αυτό που μπορεί σήμερα να μας φαίνεται θλιβερό η ευχάριστο μπορεί αργότερα να έχει τελείως άλλη όψη.
Συνηθίζουμε να κρίνουμε τα γεγονότα και τις πράξεις εκ του αποτελέσματος, ένα αποτέλεσμα που είναι η δεν είναι, ιδανικό αναλόγως της δικής μας κοσμοθέασης, και όχι απο την διαδρομή που διανύουμε.
Μια άλλη παράμετρος που θα έπρεπε να αντιληφθούμε...διότι στοχεύοντας μόνιμα στο ΤΕΛΟΣ [ σκοπό] χάνουμε το ταξίδι και τις περιπέτειες του.
Κατά την άποψη μου είμαστε εφοδιασμένοι με όλα όσα χρειαζόμαστε για να κινούμεθα στα πλαίσια της δικής μας ευτυχίας, αλλά αντί να τα δούμε και να τα σεβαστούμε, δεχόμαστε να ''παίξουμε'' στο πεδίο των άλλων και στο τι αυτοί ορίζουν με αυτή την έννοια.
Φιλικά
Καλησπέρα.
Η Ευτυχία,όπως και η Δυστυχία,είναι αποτέλεσμα Μεταβολής.
Δε μπορούμε να είμαστε διαρκώς ευτυχισμένοι αλλά ακόμα και αν είμασταν τότε δε θα είχαμε καμία απολύτως συνείδηση της ευτυχίας μας.
Τα πάντα συνηθίζονται.
Ακόμα και το πιο όμορφο όνειρο όταν πραγματοποιηθεί από ένα σημείο και έπειτα καταντά μονότονο,οδηγεί σε κορεσμό και ωθεί στην εκ νέου ανάζήτηση της Ευτυχίας.
Κάποιος είχε πει ότι "Η Ευτυχία βρίσκεται πάντα στην απέναντι όχθη"
Πόσο δίκιο είχε...
Το παράδοξο επίσης της υπόθεσης είναι ότι συχνά η Ευτυχία συνειδητοποιείται(ή δημιουργείται) εκ των υστέρων...
Αναπολούμε κάποιες στιγμές και τις θεωρούμε ευτυχισμένες,όταν όμως τις βιώναμε δεν φάνταζαν ως κάτι το εξαιρετικό...
Αυτό είναι λίγο θλιβερό αν το σκεφτούμε.
Όσο για το ερώτημα "Γιατί ο άνθρωπος θέλει να είναι ευτυχισμένος?" πιστεύω ότι το αίσθημα της ευτυχίας,είτε οφείλεται σε πραγματικούς λόγους είτε σε ψευδαισθήσεις είτε και στα δύο,προκαλεί μία συντονισμένη εσωτερική δραστηριότητα,μία εκπληκτική ενοποιημένη αίσθηση που δημιουργεί ψυχική ευεξία και ευδαιμονία.
Είναι,λοιπόν,λογικό για όποιον ένιωσε έστω και μία φορά αυτή την ευδαιμονία να επιζητά να την ξανανιώσει.
Τέλος,πιστεύω ότι είναι λάθος να θεωρούμε ότι η Ευτυχία μας εξαρτάται από τον εαυτό μας.
Η ίδια η ετυμολογία της λέξης αναδεικνύει την έννοια της Τυχαιότητας.
Σε εσωτερικό επίπεδο η έννοια της Τύχης ταυτίζεται με το θεό Δία άρα η Ευτυχία του κάθε ανθρώπου εξαρτάται από Εκείνον.
η πραγματική ευτυχία και όχι ο ενθουσιασμός ή ότι άλλο, βρίσκεται στο σημείο εκείνο όπου η ψυχή έχει φτάσει σε μια καθαρή πληρότητα και ικανοποίηση. Ένας λόγος που εν ζωή είναι αδύνατον να αισθανθούμε την έννοια της απόλυτης ευτυχίας είναι γιατί κανείς δεν μπορεί να οδηγήσει την ψυχή του σε τόση πληρότητα και ο πρώτος λόγος είναι γιατί ο άνθρωπος δεν μπορεί (ή δεν θέλει, ή δεν ξέρει) να παράγει απο την ψυχή του την ανευ όρων αγάπη και να την δεχτεί επίσης απο τους άλλους. Επίσης δεν ξέρει την ανάγκη της ψυχής με τροφοδότηση ενέργειας και πολλές φορές ζει μέσα σε περιβάλλον και καταστάσεις που του απορροφάν ενέργεια μην έχωντας μετά την πηγή επαναφόρτισης της.
Αυτό οδηγεί σε μια αναγκαστική κενότητα. Κατα την γνώμη μου το μεγαλύτερο πρόβλημα των ανθρώπων είναι η κενότητα αυτή, ένα ανικανοποίητο κενό σημείο μέσα τους που προσπαθούν να γεμίσουν με λάθος τρόπο ή με εφήμερες καταστάσεις που απλώς το ξεγελάνε για κάποιο καιρό και ύστερα οδηγούνται ξανά στο κενό και την ανουσιότητα των όσων κάνουν ή ψάχνουν συνεχώς σκοπούς για να κοροιδεύουν τον ίδιο τον εαυτό τους με την απασχόληση της επίτευξης αυτών.
quote:
Γιατι ο άνθρωπος θέλει να είναι ευτυχισμένος?
Ο άνθρωπος αποζητά την ευτυχία γιατί διαισθάνεται πως υπάρχει η ψυχική πληρότητα και ότι εκεί πρέπει να οδηγηθεί και η ευτυχία είναι ένα συναίσθημα που σου προσφέρει για κάποιο χρονικό διάστημα μια ψυχική πληρότητα, είναι ο μόνος τρόπος που γνωρίζει ο περισσότερος κόσμος να αγγίζει την πληρότητα αυτή, μα ευτυχία δεν είναι τα στιγμιαία γέλια και απόλυτα ευτυχής σε συνεχόμενη βάση δεν μπορεί να γίνει κανείς γιατί πολύ απλά κανείς δεν μπορεί να αγγίξει σε υλικό πεδίο την απόλυτη πληρότητα της ψυχής.
quote:
Από τι εξαρτάται η ευτυχία του κάθε ανθρώπου?
απο την αντιληψή του και τον δρόμο στον οποίο έχει οδηγήσει την ψυχή του. Η αντίληψη και ο τρόπος που φιλοσοφείς την ζωή είναι το Α και το Ω. Ένας άνθρωπος μπορεί να είναι πλήρη ευτυχισμένος διότι κάθησε σε ένα μπαλκόνι και απόλαυσε ένα ηλιοβασίλεμα, όταν ένας άλλος άνθρωπος στο ίδιο μπαλκόνι, με το ίδιο ηλιοβασίλεμα, είναι πλήρη δυστηχισμένος γιατί δεν κατάφερε να βάλει τα κάγκελα που ονειρεύοταν στο μπαλκόνι αυτό.
Στην πρώτη περίπτωση ο άνθρωπος άφησε στην άκρη το εγώ του και αφήθηκε να τον παρασύρει η ενέργεια της ατμόσφαιρας και να τον τροφοδοτήσει.
Στην δεύτερη ο άνθρωπος απασχολούμενος απο το εγώ του τα έβαλε με την μη επίτευξη του σκοπού του που θεωρούσε ότι έφταιγε για την κενότητα που αισθανόταν εκείνη την στιγμή χάνοντας την ουσία, ο άνθρωπος αυτός θα συνεχίσει να είναι δυσαρεστημένος μέχρι να αλλάξει κάγκελα, αυτό θα τον γεμίσει για λίγο και μετα θα τα βάλει με τα πλακάκια και θα πηγαίνει λέγοντας αφού θα συνεχίζει να κοιτάζει σε λάθος πλευρά.
Η δυστυχία έχει δύο πρόσωπα, το ένα το πρόσωπο είναι ύπουλο, σε μορφή κενότητας και μη ικανοποίησης απο τίποτα και χρησιμεύει ως την προιδοποίηση ότι η ψυχή είναι άρρωστη και ο τρόπος ζωής, αντίληψης δεν είναι ικανός να την θεραπεύσει, σου δείνει σημάδια για αλλαγές, αλλαγές που ψάχνουν πηγές θεραπείας και άντλησης θετικής ενέργειας αλλά δυστυχώς οδηγούμαστε ξανά και ξανά στα ίδια αλλάζοντας την μάσκα της πηγής και όχι την ίδια την πηγή.
Το δεύτερο πρόσωπο είναι το απότομο, το μη εξαρτώμενο απο εμάς γεγονός που σκοπό έχει την κάθαρση, ή την αλλαγή συνήδησης ή τον θάνατο μερικών ψευδαισθήσεων και μερικών λάθος αντιλήψεων.
quote:
Η ευτυχία του ανθρώπου λοιπόν ,σύμωνα με την Θεωρία του Σοπεναουερ,δεν εξαρτάται από κανέναν και από τίποτα πέρα από τον εαυτό του.
Μπορεί όμως να συμβαίνει αυτό αφού η ζωή του ανθρώπου επηρεάζεται και συνεπώς επηρεάζει την ζωή των άλλων ανθρώπων?
Συμφωνώ απόλυτα με την θεωρία αυτή. Αν μπορούσαμε να δούμε την αλήθεια, πιθανόν τίποτα να μην μπορούσε να μας επιρρεάσει ώστε να γίνουμε δυστυχισμένοι, δυστυχισμένοι γινόμαστε απο το μυαλό μας και δυστηχισμένους μας κάνουν τα εγώ μας και τα λάθος πιστεύω μας. Μα αυτό δεν χωράει επεξηγήσεις όποιος έστω διαισθάνεται και λίγο την αλήθεια συνηδητοποιεί πόσο άδικα στεναχωριέτε και μπορεί να καταλάβει τι εννοώ άσχετα αν δεν μπορεί να το αποφύγει γιατί αποτελείτε ακόμα απο πολλά εγώ.
Εγώ δεν επιρρεάζω την ζωή κανενός ανθρώπου, εκείνος που επιρρεάζεται μου επιτρέπει να το κάνω...
και κανείς δεν μπορεί να επιρρεάσει εμένα, εγώ του επιτρέπω να με επιρρεάσει...
Σκέψου το τελευταίο ως μια γενικότητα, όλα αρχίζουν και τελειώνουν απο την αντίληψη των καταστάσεων.
quote:
Εγώ δεν επιρρεάζω την ζωή κανενός ανθρώπου, εκείνος που επιρρεάζεται μου επιτρέπει να το κάνω...
και κανείς δεν μπορεί να επιρρεάσει εμένα, εγώ του επιτρέπω να με επιρρεάσει...
Ημέρα παράξενη και μυστήρια για μένα σήμερα.
Καλημέρα serenite.
Μπαίνω απο κάτω απο εσένα, για να σταματήσει η ''επηρροή''.
ΤΥΧΗ=>ΠΡΟΣΔΟΚΙΕΣ+ΟΝΕΙΡΑ+ΟΡΑΜΑΤΑ+ΦΙΛΟΔΟΞΙΕΣ+ΣΤΟΧΟΙ+ΣΚΟΠΟΙ=>ΕΣΩΤΕΡΙΚΟΣ ΛΟΓΟΣ
Σήμερα οι άνθρωποι ποιόν θεωρούνε ευ-τυχερό; Μα αυτόν που τα γεγονότα της ζωής του έρχονται σε πλήρη συμφωνία με τον ενσαρκωμένο λόγο του. Στην υπόθεσή μας με τον συλλογικό ενσαρκωμένο λόγο της κοινωνίας, καλή δουλεία, πτυχία, λεφτά, δόξα, κτλ.
Τί θεωρούμε ατυχία, δυσ-τυχία; Μα την κατάσταση που προκαλείται από τη βίωση γεγονότων που δεν συμφωνούν με τον ενσαρκωμένο λόγο μας. Και ποιός είναι αυτός ο λόγος που έχουμε; Φυσικά όλα τα παραπάνω και άλλα περισσότερα.
Η πραγματική, η αληθινή ευτυχία είναι ανεξάρτητη του βιώματος των γεγονότων. Αφού αυτά μπορεί να είναι καλά, μπορεί να είναι και άσχημα. Το τί θα είναι, ανήκει στη θεία σοφία και μόνο.
Η πραγματική ευτυχία είναι αποτέλεσμα της εσωτερικής πληρότητας. Της πληρότητας του εσωτερικού μας λόγου. Του Χριστού μας Λόγου που λειτουργεί όχι ως ένας μαγνήτης βίωσης απλά των γεγονότων που μπορεί να προσδοκούμε και να επιθυμούμε, αλλά που λειτουργεί μέσα από την καταλληλότητα και την χριστότητά του ως γέφυρα, που μας φέρνει σε επαφή με το Πνεύμα το Άγιο. Δηλαδή με εκείνο το πρόσωπο της Θεότητας, την ενέργεια, αυτήν την Θεία ουσία της Αληθείας που έρχεται και καθ΄ αγιάζει το είναι μας. Αυτήν την ουσία που φέρνει σε ενότητα και αρμονία τα πάντα, ορατά και αόρατα.
Και μέσα από τον καθ΄ αγιασμό του είναι μας, αποκτούμε την καθαρότητα να δούμε και να αντιληφθούμε αυτήν την εσωτερική μας πληρότητα, διαμέσου των καρπών της. Την αγάπη, την ειρήνη, την ταπεινοφροσύνη, την συγχωρητικότητα, την γαλήνη, την ευλογία, το έλεος.
Με άλλα λόγια αποκτούμε όλα εκείνα τα εσωτερικά στοιχεία που από τη μια είναι ανεξάρτητα, ανεπηρέαστα από τα εξωτερικά της ζωής γεγονότα, και από την άλλη συντελούν στην επίτευξη της συνεχούς και αδιάσπαστης ευτυχίας.
Μιας ευτυχίας η οποία δεν βασίζεται στο ανθρώπινο μέτρο των έργων της ζωής, αλλά που βασίζεται στη Χάρη και στη Δωρεά της αγάπης του Θεού. Κατανοώντας και κοινωνώντας την παραπάνω Αλήθεια, διαμέσου του κατάλληλου λόγου που ενσαρκώνουμε κάθε φορά στο χριστό κομμάτι της ύπαρξής μας.
Σε τελική ανάλυση, ΕΥΤΥΧΙΑ=ΧΡΙΣΤΟΣ ΕΝΣΑΡΚΩΜΕΝΟΣ ΛΟΓΟΣ
Προς μια νέα φιλοσοφία της ευτυχίας:
Θα θέσω ως παράδειγμα δύο διαφορετικά άτομα.
Το α άτομο τα έχει όλα, (όσα επιθυμεί): Είναι νέο, ευκατάστατο,
έξυπνο με οικογένεια, φίλους, κοινωνική θέση, ενδιαφέροντα, χιούμορ,
κλπ. κλπ. Δεν του λείπει τίποτε! Αυτό το "αξιοζήλευτο" άτομο, τα έχει
όλα. Αν και παρ'όλ'αυτά, αν το ρωτήσετε αν είναι ευτυχισμένο,
ενδέχεται κάποια φορά να σας απαντήσει ότι είναι ευτυχισμένο,
κάποια άλλη φορά θα σας απαντήσει έτσι κι έτσι.
Το β άτομο δεν τα έχει όλα, (όσα επιθυμεί): Είναι νέο,
με οικονομικά προβλήματα, προβλήματα στην εργασία εποχιακά, αλλά και
περιόδους τρελής ευημερίας, φίλους, κοινωνική θέση, ενδιαφέροντα, χωρίς
οικογένεια, με χιούμορ, αλλά θυμώνει κλπ. κλπ. Αυτό το άτομο
περιστασιακά τα έχει όλα, αλλά περιστασιακά πάλι δεν έχει τίποτα!
Αν το ρωτήσετε αν είναι ευτυχισμένο, κάποιες φορές θα σας
απαντήσει ότι είναι πάρα πολύ ευτυχισμένο, κάποια άλλη φορά θα σας
απαντήσει ότι είναι πάρα πολύ δυστυχισμένο.
Ας δούμε πιό κοντά τις διαφορές στη βίωση της ευτυχίας μεταξύ των
δύο ατόμων:
Το πρώτο άτομο έχει περισσότερες "μεταβλητές" κλειστές, δηλαδή
σταθερές, ενώ το δεύτερο άτομο έχει πολλές "μεταβλητές" ανοιχτές.
Το πρώτο άτομο βιώνει την ευτυχία με μια μέτρια ένταση αλλά και με
σταθερότητα, ενώ το δεύτερο άτομο βιώνει την ευτυχία ή τη δυστυχία
με μεγάλη ένταση και αυτές οι καταστάσεις εναλλάσονται.
Το θέμα εδώ είναι ότι αναφέρομαι σε δύο διαφορετικά ήδη ευτυχίας,
ή για να είμαι πιό ακριβής, δε δύο διαφορετικές "γραφικές παραστάσεις"
της ευτυχίας.
Το συνολικό ποσό (σε ακέραια ποσά) που θα βιώσει το κάθε ένα από τα δύο
άτομα στη ζωή του ενδέχεται να είναι το ίδιο. Ο καταμερισμός του
όμως διαφέρει. Αυτό επιφέρει σε καθένα από τα δύο άτομα μια διαφορά
στην υποκειμενική τους αντίληψη για την ευτυχία.
Το α άτομο ενδεχομένως να πάσχει από ψυχολογικό σύνδρομο μονοτονίας,
το β άτομο ενδεχομένως να πάσχει από τρομερές ψυχολογικές
διακυμάνσεις.
Σε κάθε περίπτωση, κάθε άτομο θα τρώγεται από το σαράκι:
"αν δεν ήμουν ότι ήμουν τί θα ήθελα να ήμουν", απλά στην περίπτωση
του ατόμου α, λόγω κοινωνικής διαμόρφωσης, το άτομο θα προβληματίζεται
λιγότερο, αφού κάθε φορά, που θα νιώθει έτσι κι έτσι ευτυχισμένο,
θα νιώθει ότι αυτό που βιώνει είναι το φυσιολογικό.
Πράγμα που δε θα νιώθει το άτομο β, που θα "τραυματίζεται" τόσο από
τις στιγμές της δυστυχίας του, ώστε οι στιγμές ευτυχίας του να μη
μπορούν να γιατρέψουν τις πληγές του.
Μα ουτε στην χαρα να πλανευτεις
Οταν θα φυγει η μια να το θυμασαι γοργα
Η αλλη στην καρδια θα θρονιαστει.
Λιγο απ'το ενα ,λιγο και απ'το αλλο
Αυτο ειναι ολοκληρη ζωη
Χιμαιρα ολα αφου φευγουν και πανε
Εκει που βασιλευει η σιωπη.
Παλια μπαλλαντα των Αγαπανθος.
Το οτι παντα θα υπαρχει κατι που θελουμε αλλα δεν το εχουμε ειναι η αιτια της δυστυχιας μας αν αυτο γινεται εμμονη.Το οτι αποκτησαμε αυτο που θελουμε μας κανει χαρουμενους μεχρι να το βαρεθουμε κατι που συμβαινει αργα η γρηγορα.Δεν υπαρχει τελος σε αυτο.Πως να γεμισει το κενο;
Το γιατι ο ανθρωπος θελει να ειναι ευτυχισμενος εχει ευκολη απαντηση
νομιζω.Το θελει γιατι δεν ειναι.
Οποια εννοια και να δωσουμε δεν θα εχει καμμια αξια ως προς την αληθεια γιατι οτι καλλιτερο εχουμε αισθανθει ατομικα , δεν σημαινει πως ηταν και η ευτυχια.
Απο τι εξαρταται η ευτυχία του κάθε ανθρώπου?;
Νομιζω πως δεν εξαρταται απο τιποτα.Αλλα εξαρταται η δυστυχια του.Απο τα παντα που θα ηθελε και δεν εχει η που εχει, και φοβαται μηπως τα χασει.
Φιλικα παντα.
αν και μάλλον καθυστερημένα αρκετά,
quote:
Ημέρα παράξενη και μυστήρια για μένα σήμερα.
Καλημέρα serenite.
Μπαίνω απο κάτω απο εσένα, για να σταματήσει η ''επηρροή''.
Δεν ξέρω για ποιο λόγο και πιθανόν δεν θα μάθω ποτέ, αλλά αυτή η μικρή προτασή σου με άγγιξε, ίσως κάτι μου θύμησε...
Τι είναι αυτό στ' αλήθεια που μας κάνει να δεχόμαστε την κάποια επιρροή; Ποιο συναίσθημα λειτουργεί εκείνη την στιγμή μέσα μας που μας παρασέρνει μακριά απο το ακέραιο είναι μας;
Θα το σκεφτώ, μα αν ήδη το έχεις σκεφτεί εσύ ή όποιος άλλος... θα περιμένω...
φιλικά,
serenite
quote:
Συμφωνώ απόλυτα με την θεωρία αυτή. Αν μπορούσαμε να δούμε την αλήθεια, πιθανόν τίποτα να μην μπορούσε να μας επιρρεάσει ώστε να γίνουμε δυστυχισμένοι, δυστυχισμένοι γινόμαστε απο το μυαλό μας και δυστηχισμένους μας κάνουν τα εγώ μας και τα λάθος πιστεύω μας. Μα αυτό δεν χωράει επεξηγήσεις όποιος έστω διαισθάνεται και λίγο την αλήθεια συνηδητοποιεί πόσο άδικα στεναχωριέτε και μπορεί να καταλάβει τι εννοώ άσχετα αν δεν μπορεί να το αποφύγει γιατί αποτελείτε ακόμα απο πολλά εγώ.Εγώ δεν επιρρεάζω την ζωή κανενός ανθρώπου, εκείνος που επιρρεάζεται μου επιτρέπει να το κάνω...
και κανείς δεν μπορεί να επιρρεάσει εμένα, εγώ του επιτρέπω να με επιρρεάσει...Σκέψου το τελευταίο ως μια γενικότητα, όλα αρχίζουν και τελειώνουν απο την αντίληψη των καταστάσεων.
Αν και λεξεις και αυτες οπως και ολο σου το ποστ αλλωστε νομιζω πως περιγραφουν μια πραγματικοτητα.Ειδικα το τελευταιο δεν παρερμηνευεται κιολας "όλα αρχίζουν και τελειώνουν απο την αντίληψη των καταστάσεων".
quote:
Τι είναι αυτό στ' αλήθεια που μας κάνει να δεχόμαστε την κάποια επιρροή; Ποιο συναίσθημα λειτουργεί εκείνη την στιγμή μέσα μας που μας παρασέρνει μακριά απο το ακέραιο είναι μας;Θα το σκεφτώ, μα αν ήδη το έχεις σκεφτεί εσύ ή όποιος άλλος... θα περιμένω...
Ο εγωισμος.Οτι και αν του ριξεις τον θρεφει.Ειναι ο βασιλιας που αισθανεται ακληρος και ο ασκητης που αισθανεται βασιλιας.
Οτιδηποτε δημιουργει και προσκολλαται η αποφευγει η σκεψη εχει εγωιστικα κινητρα.
Αυτο που αντιστεκεται ζητα την ελευθερια.Δεν ειναι αστειο;
Μα απο που την ζητα;
Φιλικα παντα
Ευγνωμοσυνη
δεν ξέρω αν είναι πράγματι ο εγωισμός. Ο εγωισμός συνήθως δημιουργεί το αντίθετο συναίσθημα, σε κάνει να πιστεύεις ότι τα γνωρίζεις όλα, ότι είσαι ικανός σε όλα, ότι είσαι πάνω απο όλα. Ενα άτομο με μεγάλο εγωισμό πως είναι δυνατόν να επηρεάζετε απο τον περιγυρό του όταν κατα κάποιο τρόπο ο εγωισμός του τον οδηγεί και σε μια πιθανόν υποτίμηση αυτού;
Πιστεύω ότι ένας παράγοντας ίσως να είναι και το ακριβώς αντίθετο, όταν δηλαδή δεν έχουμε αρκετή εκτίμηση προς εμάς, όταν δεν νοιώθουμε τόσο ικανοί ώστε να εμπιστευτούμε αυτά που λέει ο εσώτερος εαυτός μας. Τότε νομίζω είμαστε πιο επιρρεπής στην επιρροή των γύρω μας, μας είναι πιο εύκολο να εμπιστευτούμε τους άλλους παρά τους ίδιους τους εαυτούς μας.
Αυτό φυσικά δεν είναι νόμος γιατί όλοι κάπου, κάπως, κάποια στιγμή θα επηρεαστούμε, απλά πιστεύω πως είναι πιο συχνό και εύκολο σε ανθρώπους με χαμηλή αυτοεκτίμηση παρά σε εκείνους που τρέφουν κάποιο εγωισμό.
Εσένα τι σε κάνει να πιστεύεις ότι ο εγωισμός να είναι πιθανόν η αιτία που δεχόμαστε επιρροή; Θα ήθελα να ακούσω την αποψή σου.
Αν ειναι ευκολοτερο ,τοτε επιρρεαζεται ευκολοτερα και απο την κολακεια και απο την περιφρονηση.
Μα και η αυτοεκτιμηση ειναι το αποτελεσμα της επιτευξης καποιου ιδανικου ,στοχου κλπ που θετει ο περιγυρος κατα κυριο λογο και αποδεχεται ο νους.Γιατι θα επρεπε να αισθανεται αυτοεκτιμηση ενας βασιλιας και οχι ενας ακληρος;Εχει λογικη στα στενα πλαισια μιας ρηχης κοινωνιας αλλα το οτι ο αητος τρωει το φιδι δεν τον κανει σημαντικοτερο απο αυτο κατα την γνωμη μου.Η χαμηλη αυτοεκτιμηση ειναι η ανικανοτητα αντιδρασης του πληγωμενου εγωισμου.
Εγω εχω παλι την εντυπωση πως οταν δεν νοιωθουμε τοσο ικανοι να εμπιστευτουμε τον "εσωτερο εαυτο" μας ειναι γιατι αυτο που λεμε εσωτερο εαυτο ειναι μια εικονα που δημιουργησε η σκεψη.Πολυ καλα κανουμε και δεν την εμπιστευομαστε .
Μα και αυτο που λενε οι αυθεντιες ειναι λογια και σκεψεις που ακομα και αν περιγραφουν την αληθεια (αν υπαρχει τετοιο πραγμα),το μονο που θα μεινει ,αφου το περιγραφομενο δεν ειναι και το πραγματικο γιατι δεν το ζησαμε,ειναι αλλη μια εικονα που εφτιαξε ο νους μας .
Ακομα και αν ειναι ακριβεστατη θα λειπει η κατανοηση γιατι αν περιγραφει την αγαπη πχ πως θα ειμαστε σιγουροι πως αυτο που περιγραφει ειναι αυτο που νομιζουμε ;
Η επιρροη απο κατι που απλα ΘΕΩΡΟΥΜΕ ανωτερο η κατωτερο συμβαινει οταν αυτο που ειμαστε πραγματικα δεν ειναι εδω.
Φιλικα παντα.
Ευγνωμοσυνη
quote:
Ισως να τοποθετηθηκα βιαστικα.Αλλα αν ενα ατομο εχει μεγαλη ιδεα για τον εαυτο του δεν ειναι και ευκολοτερο να προσβληθει;
Αν ειναι ευκολοτερο ,τοτε επιρρεαζεται ευκολοτερα και απο την κολακεια και απο την περιφρονηση.
Έτσι όπως θέτεις το θέμα επιρροή έχεις δίκιο. Εγώ αναφερόμουν στην επιρροή των επιλογών και αποφασεών μας γι αυτό και κάπου δεν μου ταίριαζε ο εγωισμός.
quote:
Μα και η αυτοεκτιμηση ειναι το αποτελεσμα της επιτευξης καποιου ιδανικου ,στοχου κλπ που θετει ο περιγυρος κατα κυριο λογο και αποδεχεται ο νους.Γιατι θα επρεπε να αισθανεται αυτοεκτιμηση ενας βασιλιας και οχι ενας ακληρος;
H αυτοεκτίμηση κατα την αποψή μου είναι θέμα αποδοχής του εαυτού σου και τίποτα παραπάνω.
Το κατα πόσο θα τον αποδεχτείς τον εαυτό σου και θα αποκτήσεις αυτοεκτίμηση είναι θέμα χαρακτήρα και ιδανικών όπως ανέφερες. Ένας άνθρωπος που ασπάζεται την θεωρία ότι τον άνθρωπο τον κάνει το χρήμα θα νοιώσει αυτοεκτίμηση μόνο αφού νοιώσει ικανός να το αποκτήσει, κάποιος που θεωρεί ότι τον κάνει η γνώση μόνο αφού την αποκτήσει.
Κατά την γνώμη μου δεν υπάρχει κανένας λόγος όπου ένας βασιλιάς θα έπρεπε να νοιώθει αυτοεκτίμηση και ένας άκληρος όχι, κατα την γνώμη μου θα μπορούσε να συμβεί και το αντίθετο, ένας άκληρος να νοιώθει αυτοεκτίμηση γιατί παρόλο την καταστασή του τα βγάζει πέρα και ένας βασιλιάς όχι γιατί έχει την αίσθηση ότι τίποτα δεν απέκτησε με την αξία του. Είναι θέμα λοιπόν καθαρό της αντίληψης του βασιλιά και του άκληρου και όχι της κοινωνίας.
quote:
οταν αυτο που ειμαστε πραγματικα δεν ειναι εδω
Αυτό με κάνει να αναρωτιέμαι...
αν κατα τα λεγομενά σου ή τις αμφιβολίες σου ο εσώτερος εαυτός δεν είναι τίποτα πέρα μιας ιδέας, αν οι σκέψεις και τα λόγια μας είναι μια ιδέα και τέλος αν και τα αισθήματα είναι μια ιδέα, καταστάσεις που απλα δημιουργεί ο νους μας, τότε τι πραγματικά είμαστε;
Μια ιδέα;
Οταν ολες οι ιδεες πεθανουν τοτε ισως μαθω και εγω.Αλλα μου εχει δημιουργηθει η εντυπωση πως ολες ανεξαιρετα οι ιδεες που αναπτυσει η σκεψη ειναι για οτι θεωρουμε .Δεν ειναι γνωση .(παντα οσο αφορα την βαθυτερη ουσια των πραγματων).
Αν ανακαλυπτουμε τον εσωτερο εαυτο με την σκεψη τοτε νομιζω πως δημιουργουμε μια εικονα του τι πιστευουμε πως ειμαστε.
Ευγνωμοσυνη