- Κλασσική Μουσική - "Μεταξύ τυρού και αχλαδιού"

Bleat the Christian lie,
only mortals die...

Εάν συνδυάζεται δε με επική ατμόσφαιρα τόσο το καλύτερο κατ'εμέ. Και σε αυτό το σημείο θα προτείνω στους φίλους της κλασικης μουσικής δύο cd τα οποία έχω στο σπίτι μου που κάνουν τον παραπάνω συνδυασμό. Πρόκειται για τα original soundtrack των ταινιών "Cοnan the Barbarian" και "Conan the destroyer", την μουσική των οποίων την έχει γράψει κάποιος που δεν ξέρω κατά πόσο είναι Ελληνας αλλα΄σίγουρα σχετίζεται με την Ελλάδα. Λέγεται Basil Poledouris. Ετσι γράφεται το όνομά του στα δύο αυτά πολυ΄ωραία CD.

Επίσης μου άρεσαν και κάποια κομμάτια του Υάννι που έχω ακούσει, ειδικά το εξαιρετικο "Nostalgia".
Να προσθέσω ακόμα και τα cd της Loreena McKenitt τα οποία "έκλεβα" από την δισκοθήκη των δικών μου όταν ήθελα να ακούσω κατι χαλαρωτικό. Μου άρεσαν και αυτά αρκετά.

Μη σκοτώνεις τα κουνούπια...άλλοι σου πίνουν το αίμα...

και να τολμισω να προτεινω να ακουσετε haggart, πολυ καλο συνδυασμο κλασσικης και μεταλ μουσικης, με φοβερες διασκευες κλασσικων οπως παγκανινι...

quote:

---

Παρακαλούνται και οι αμιγείς λατρεις της κλασικής μουσικής να καταθέσουν απόψεις γιατί ελοχεύει ο κίνδυνος να "μεταλοποιηθεί" το θέμα αρκετά.

---

κατι τετοιο θα γινει...
το μεταλ και το γκοθικ ειναι το μελλον της κλασικης μουσικης...
τι θα ελεγε ο Μοτσαρτ αν ακουγε Lacrimosa? (με κατακλεψανε! χε χε)
τι θα ελεγε ο Βαγκνερ για το theli απο Therion?
τι θα ελεγε ο Μπαχ αν ακουγε το King diamond να παιζει το come to the sabbath? ναι,εκεινο το υπερτατο σημειο με το εκκλησιαστικο...

τι να πει κανεις για την κλασικη...
εχουν περασει αιωνες και ακομα την ακουμε...
ακομα εκστασιαζομαστε μαζι της, ακομα μελαγχολουμε μαζι της...

να δουμε αν η μουσικη που ακουμε σημερα θα ακουγεται και στους επομενους αιωνες...

When the starflower bloom in the forest's arcane night
then you better turn away...

Κοντσέρτα για πιάνο και ορχήστρα - για αρχή.

Προτείνω ιδιαίτερα τη ραψωδία σε ένα θέμα του Paganini από τον Rachmaninoff και το κοντσέρτο του Chopin Opus 11 σε μι μινόρε.
Τα δύο αγαπημένα μου.

Όποιος τα έχει ακούσει, θα ήθελα να διαβάσω τη γνώμη του.
Αν και με τέτοια κομμάτια κλασικής μουσικής...τι να πεις. Δεν υπάρχει γνώμη. Απλά είναι τέλεια.

quote:

---

Όμως το να ακούσεις μια αποτυχημένη-κακογραμμένη φούγγα είναι το ίδιο με το να ακούσεις ένα ευτελές σκυλάδικο.Η ποιότητα στη μουσική δεν ξεχωρίζει είδη.

---

Savaoth δεν κατάλαβα καλά τι εννοείς.
Τι σημαίνει "αποτυχημένη - κακογραμμένη φούγγα";
Αν εννοείς, πως ο συνθέτης της φούγγας, έχει τόση μικρή έμπνευση, που χρησιμοποιεί ως θέμα το μοτίβο "ταμ τιρί τυρόπιτα, ταμ τιρί ζεστή" - για παράδειγμα (δηλαδή κάτι που παραπέμπει σε γυφτοτσιφτετέλι), με εναλλαγή ας πούμε δύο μόνο νοτών,
ακόμα και αυτό να το μετέτρεπε σε φούγγα, το αποτέλεσμα, θα ήταν και πάλι καλό! Στη φόρμα της φούγγας, αυτό που μετράει είναι η αρμονία, οι συμμετρίες, γενικά τα εσωτερικά μαθηματικά της. Αλλιώς, δεν είναι φούγγα. Εάν δεν ακολουθεί κάποιους κανόνες, τότε πέφτει κανείς σε συνθετικά λάθη, που μπορεί να κυμαίνονται από απλές ασυμμετρίες και λάθη αρμονίας, μέχρι αυτό το οποίο γράφει ο συνθέτης, να υφίσταται ως φούγγα μόνο μέσα στη φαντασία του. Τότε όμως δεν λέγεται φούγγα, ή τουλάχιστον με την έννοια αυτή, θα μπορούσε να λέει και ο Τάκης Μπουγάς, "φούγγα στα μπούτια της μανδάμ" το σούπερ σουξέ του, χωρίς να τον πάρει κανένας σοβαρός άνθρωπος με τις λεμονόκουπες!
Γι' αυτό, εάν κατάλαβα καλά την παραπάνω φράση σου, δεν τίθεται σύγκριση.

Ψυχή μου,
Μην ονειρεύεσαι την αιωνιότητα,
αλλά εξάντλησε το χώρο του δυνατού!

quote:

---

τι θα ελεγε ο Μοτσαρτ αν ακουγε Lacrimosa? (με κατακλεψανε! χε χε)

---

Ακριβώς

Γιατί Lacrimosa θα συναντήσεις και στο Requiem του Μότσαρτ, το γνωστό τελευταίο (?) κόμάτι του (?) (*εδώ οι γνώμες διίστανται, και μην παίρνετε την κινηματογραφική μεταφορά για ιστορική ... αλήθεια).

Lacrimosa είναι όρος της λεγόμενης "εκκλησιαστικής μουσικής".

Αν και δεν είμαι Χεβυμεταλάς, αφήνομαι σε νέα ακούσματα.

Πρίν από κάποια ΠΕΖΟΠΟΡΙΚΗ (παρακαλώ !!!) ανάβαση με τον γνωστό Τάσο (Νταβέλη) και που αλλού, γέμισε το αυτοκίνητό μου με ήχους πρωτόγνωρους για μένα...

Therion ?

Κάπως έτσι.

Καλό ήταν, δε λέω...

Πάντως μου έφτιαξε τη διάθεση.
Αν θυμάμαι καλά Τάσο, ήταν αυτή που ανεβήκαμε απ τη στροφή, κάθετα, και βουλιάξαμε μές το χιόνι...
(και άν δεν ήταν αυτή, θα ήταν κάποια άλλη, εξίσου ... μυητική )

Χαιρετώ.

Υ.Γ. Για να καταλάβει κάποιος το βιβλίο σου Τάσο, πρέπει να σε καταλάβει και εσένα. Όσοι δεν είχαν την ευκαιρία να σε γνωρίσουν από το τόπικ, γιατι στην λεγόμενη "παρουσίαση" σε γνωστό βιβλιοπωλείο, δεν μίλαγες εσύ, αλλά ο "κύριος Καθηγητής", ας το επιχειρήσουν μέσα από αυτό.
Η παρουσίαση δεν έιχε καμία σχέση με το δικό σου έργο. Ας λεγόταν η ομιλία του κ.κ. Καθηγητή "όσα νόμισε ότι κατάλαβε από τον Τάσο"

quote:

---

Η ποιότητα στη μουσική δεν ξεχωρίζει είδη..

---

Τώρα είδα ότι ξέφυγα από το θέμα...

(Ήμουν βυθισμένος στις σκέψεις μου)

Σόρρρρυ...

Μια σύντομη διόρθωση θα 'θελα να κάνω σε κάτι που διάβασα πιο πάνω, ελπίζοντας να μην διακόψω την πολύ ενδιαφέρουσα κουβέντα...

quote:

---

Τάκης Μπουγάς

---

quote:

---

Αμαλία, είναι ΤΑΣΟΣ ΜΠΟΥΓΑΣ!!!

---

Τι λες βρε παιδί μου!
Έκανα τέτοιο λάθος;
Κι εγώ που αναρρωτιώμουνα εάν ήταν
Τάκης Μπουγάς, ή Τάκης Μπουγάδας,
αλλού τελικά ήταν το λάθος!!!

Αίσχος

Ψυχή μου,
Μην ονειρεύεσαι την αιωνιότητα,
αλλά εξάντλησε το χώρο του δυνατού!

Είναι πάντως άδικο να μην υπάρχει ολόκληρη καηγορία αφιερωμένη αποκλειστικά στη Μουσική.Θα είχαμε πολλά να πούμε.