- Οι φαντασιώσεις ενός "ψαγμένου" μυαλού... - .-= Η ΨΥΧΗ =-.

Παρακολουθώ το forum από καιρό. Κάποια στιγμή είχα κάνει την εγγραφή αλλά είδα ότι καλύτερα να διαβάζω παρά να μιλάω (κατά το καλύτερα να μασάς παρά να μιλάς)!

Γενικώς δεν είμαι διαβασμένη πάνω στα θέματα που πραγματεύεστε. Μου αρέσει όμως να μαθαίνω από εσάς για πράγματα που εγώ δεν ψάχνω και πάρα πολύ και για άλλα που δεν θα μάθαινα ποτέ, εάν δεν τα έβλεπα εδώ, ότι υπάρχουν.

Για να μπούμε στο ψητό.. Έπλενα πιάτα πριν από λίγο ενώ ταυτόχρονα σκεφτόμουν το μπανάκι που θα ακολουθούσε. Θα μου πείτε αυτό είναι το ψητό? Όχι βρε, περιμένετε λίγο! Μου ήρθε λοιπόν στο μυαλό η εξής εικόνα: να άνοιγα την πόρτα του μπάνιου και αντί της ντουζιέρας να αντίκρυζα μια ήρεμη θάλασσα (καθαρή βασικά κι ας είχε και κανένα ψιλοκυματάκι!) να με περιμένει να "χαθώ" μέσα της. Κι επιπλέον (καταχραζόμενη του ότι δική μου είναι η φαντασίωση ό,τι θέλω την κάνω) να έβγαινα από αυτή καθαρή και όχι να χρειαζόταν πάλι η ντουζιέρα. Τέλος πάντων!

Και ταυτόχρονα μου γεννήθηκε το εξής ερώτημα: τα παιδιά στο esoterica , που έχουν αυξημένες ανησυχίες, άραγε τί φαντασιώνονται? Καλά, σίγουρα τα τετριμμένα ισχύουν, άνθρωποι είναι κι αυτοί (εννοώντας.. μια Monika Belucci για τους άνδρες της παρέας και ένας Brad Pitt για τις γυναίκες, δεν μπορεί να λείπουν!). Πέρα όμως από αυτά, μήπως για παράδειγμα φαντασιώνονται, όταν κάποια στιγμή η ψυχή τους απαλλαχθεί απ'το σώμα, να συναντήσει μέσα στο κομφούζιο των άλλων περιπλανώμενων ψυχών τη μια στάσιμη.. ψυχή του Γκάντι να επιμένει στο "μη πράττειν"?

Αστειεύομαι φυσικά αλλά ταυτόχρονα είμαι πολύ περίργη να ακούσω τί έχετε να πείτε. Θα περιμένω με ανυπομονησία τις φαντασιώσεις σας!

ΥΓ: αναρωτιόμουν αρχικά αν θα έπρεπε να ανοίξω το θέμα στη "ΘΡΗΣΚΕΙΑ" ή στην "ΨΥΧΗ".. Διότι το τί μπορεί να φαντασιώνεται καθένας.. Ο Θεός και η ψυχή του! Αλλά τελικά νομίζω ότι εδώ είναι η θέση του!

Θα ήθελα να επισημάνω ότι σε καμιά περίπτωση δεν εννοούσα να παραθέσετε τις ερωτικές σας φαντασιώσεις σ'αυτό το topic. Αυτές αφήστε να τις κάνουν ταινία οι σκηνοθέτες του Hollywood και να κάνουν τρελές εισπράξεις.

Εννοούσα να μου πείτε φανταστικές παραστάσεις που δημιουργήθηκαν στο μυαλό σας καθ' όλη τη διάρκεια της αναζήτησης που κάνετε στα θέματα του εσωτερισμού, του παράξενου, της ψυχής κτλ. Για παράδειγμα, κατά την ανάγνωση ενός βιβλίου για την ύπαρξη εξωγήινης ζωής, δεν κάνατε κάποιους συνειρμούς συνοδευόμενους από εικόνες? Θα μου άρεσε να τους ακούσω, τίποτα παραπάνω, τίποτα λιγότερο. Σαν παραμυθάκια, για να το εξηγήσω διαφορετικά, τα οποία όμως να αποτελούν προεκτάσεις πραγμάτων που έχετε διαβάσει.

Συγνώμη αν δημιούργησα λανθασμένες εντυπώσεις με την τοποθέτηση μου, δεν ήταν αυτός ο σκοπός μου.

PHILOSOFOS-1, επειδή σας διαβάζω όπως είπα από την αρχή, εσύ για παράδειγμα που εξυμνείς την αγάπη σε κάθε σου τοποθέτηση, έκανες ποτέ τη θεότρελη σκέψη να μπορούσες με κάποιον τρόπο να διεισδύσεις στο μυαλό του Σαρόν και να τον μετατρέψεις σε άνθρωπο? Αυτό κι είναι φαντασίωση!

Αυτά λοιπόν τα λίγα από μένα. Ελπίζω να έγινα πιο σαφής. Καλή σας μέρα!

Πολύ πρωτότυπο το θέμα που άνοιξες και πολύ ενδιαφέρον!
Οι φαντασιώσεις για τις οποίες μιλάς, μπορούν να είναι πράγματι απλές φαντασιώσεις, μπορούν να είναι όμως και πολλά παραπάνω...

Σαν απλές φαντασιώσεις εκφράζουν την ανάγκη μας να δημιουργήσουμε έναν δικό μας κόσμο, ένα προσωπικό μας σύμπαν, στο οποίο συνήθως πολύ θα θέλαμε να είμαστε πρωταγωνιστές. Έτσι βλέποντας μία ταινία(π.χ. το 5ο στοιχείο) μπορεί με το μυαλό μας να στήσουμε μία φοβερή ιστορία, πως είμαστε οι πρωταγωνιστές μίας ύστατης προσπάθειας να σώσουμε τον κόσμο, πως όλη η ανθρωπότητα εξαρτάται από μία τρίχα της μπούκλας μας (), κ.λπ. Αυτού του είδους η φαντασίωση, αποτελεί μία πολύ διαδεδομένη νόσο της εποχής μας, η οποία περιγράφεται πολύ εύστοχα από τη λαϊκή ρήση: "Ο Μανώλης με τα λόγια, χτίζει ανώγια και κατώγια!!!"
Και που περιγράφει την αδυναμία του σύγχρονου ανθρώπου να ενεργοποιήσει τη δημιουργική του φαντασία σε πράξη κι έτσι αρκείται να ξεγελάει τις παρορμήσεις του με κόσμους ψεύτικους - φαντασιώσεις. Αυτού του είδους οι φαντασιώσεις, προκείπτουν από την επιστράτευση του νου μας στην υπηρεσία του συναισθηματικού μας εαυτού(αστρικού σώματός μας) και ως τέτοιες και μόνο, δεν μπορούν να μεταλλαχθούν σε αυτό που θα περιγράψω στη συνέχεια ως:

Δημιουργική φαντασία:
Στην περίπτωση αυτή δεν θα έπρεπε να μιλάμε για φαντασιώσεις, αλλά για οραματισμό. Εδώ ο σκοπός γίνεται πιο ξεκάθαρος και ξεφεύγει από τα δίκτυα της επιθυμίας(συναίσθημα). Στην περίπτωση που εμπνέεται από ανώτερες ιδέες που εδρέυουν στον ανώτερο Εαυτό μας, ο έλεγχος της προσωπικότητά μας, βοηθάει να μετατρέψουμε το όραμα σε πράξη. Ίσως και αρχικά αυτό να γίνει μόνο μέσα στο νου μας(άλλωστε εκεί μέσα υπάρχει το μεγάλο πεδίο μάχης που διεκδικεί τη συνείδησή μας: Να ανυψωθεί ή να ελέγχεται από τα κατώτερα ένστικτα;)

Η φαντασία μας δε λειτουργεί μόνο με τους δύο παραπάνω τρόπους. Μπορεί να αποτελέσει και όχημα για τη διαίσθηση, μπορεί να είναι ένα εργαστήρι για τη βελτίωση της μνήμης μας, μπορεί να μας βοηθάει να αποκωδικοποιήσουμε αυτά τα οποία προσλαμβάνουμε ως μηνύματα από τον γύρω κόσμο και άλλα πολλά.

chocolat αν και το σκόπευα στην αρχή, δεν μου έμεινε χρόνος για να γράψω κάποιες από τις "ψαγμένες" φαντασιώσεις μου!
Θα επιστρέψω αργότερα σ'αυτό το κομμάτι του θέματος.

Επίσης, πιστεύω πως καλό θα ήταν το θέμα αυτό να μεταφερθεί στη θεματική ενότητα:
.-= Η ΨΥΧΗ =-.
(όπου και μεταφέρεται)

μακαρι να μπορουσα να μπω σε σκεψη ενος μυαλου κατι
σαν σκανερ ε θα ημουν θεος τοτε!
ετσι και αλλιως μπορουμε να εισερθουμε σε φαντασιωση μεσα στον
υπνο μας εκει να δεις τι βλεπουμε!!
αγαπη για τον σαρον αγαπη για ολον τον κοσμο chocolat !
να τον μετατρεψω σε ανθρωπο λες να μην ειναι ανθρωπος?
θεοτρελη σκεψη ειναι να μεταμορφοθω σε σοκολατα και να με φαω!καλο?

θα ηθελα να μπω στο μυαλο του σαρον και να σταματησει τους πολεμους
οσο το δυνατον συντομοτερα με ακους εε σε εσενα μιλαω !!
αν με ακουσε και γινει τοτε εγινε θαυμα!

η αγαπη ειναι παντοτινη

quote:

---

Δημιουργική φαντασία:
Στην περίπτωση αυτή δεν θα έπρεπε να μιλάμε για φαντασιώσεις, αλλά για οραματισμό. Εδώ ο σκοπός γίνεται πιο ξεκάθαρος και ξεφεύγει από τα δίκτυα της επιθυμίας(συναίσθημα). Στην περίπτωση που εμπνέεται από ανώτερες ιδέες που εδρέυουν στον ανώτερο Εαυτό μας, ο έλεγχος της προσωπικότητά μας, βοηθάει να μετατρέψουμε το όραμα σε πράξη. Ίσως και αρχικά αυτό να γίνει μόνο μέσα στο νου μας(άλλωστε εκεί μέσα υπάρχει το μεγάλο πεδίο μάχης που διεκδικεί τη συνείδησή μας: Να ανυψωθεί ή να ελέγχεται από τα κατώτερα ένστικτα;)

Η φαντασία μας δε λειτουργεί μόνο με τους δύο παραπάνω τρόπους. Μπορεί να αποτελέσει και όχημα για τη διαίσθηση, μπορεί να είναι ένα εργαστήρι για τη βελτίωση της μνήμης μας, μπορεί να μας βοηθάει να αποκωδικοποιήσουμε αυτά τα οποία προσλαμβάνουμε ως μηνύματα από τον γύρω κόσμο και άλλα πολλά.

---

quote:

---

θα ηθελα να μπω στο μυαλο του σαρον και να σταματησει τους πολεμους
οσο το δυνατον συντομοτερα με ακους εε σε εσενα μιλαω !!
αν με ακουσε και γινει τοτε εγινε θαυμα!

---

Σας το παραθέτω λοιπόν, ατόφιο, όπως το βρήκα!

Καβάφης Κ.Π.

Τα Πλοία

Aπό την Φαντασίαν έως εις το Xαρτί. Eίναι δύσκολον πέρασμα,
είναι επικίνδυνος θάλασσα. H απόστασις φαίνεται μικρά
κατά πρώτην όψιν, και εν τοσούτω πόσον μακρόν ταξίδι είναι,
και πόσον επιζήμιον ενίοτε δια τα πλοία τα οποία το επιχειρούν.

H πρώτη ζημία προέρχεται εκ της λίαν ευθραύστου φύσεως των
εμπορευμάτων τα οποία μεταφέρουν τα πλοία. Eις τας αγοράς της
Φαντασίας, τα πλείστα και τα καλύτερα πράγματα είναι κατασκευασμένα
από λεπτάς υάλους και κεράμους διαφανείς, και με όλην την προσοχήν
του κόσμου πολλά σπάνουν εις τον δρόμον, και πολλά σπάνουν όταν τα
αποβιβάζουν εις την ξηράν. Πάσα δε τοιαύτη ζημία είναι
ανεπανόρθωτος, διότι είναι έξω λόγου να γυρίση οπίσω το πλοίον και
να παραλάβη πράγματα ομοιόμορφα. Δεν υπάρχει πιθανότης να ευρεθή το
ίδιον κατάστημα το οποίον τα επώλει. Aι αγοραί της Φαντασίας έχουν
καταστήματα μεγάλα και πολυτελή, αλλ' όχι μακροχρονίου διαρκείας.
Aι συναλλαγαί των είναι βραχείαι, εκποιούν τα εμπορεύματά των
ταχέως, και διαλύουν αμέσως. Eίναι πολύ σπάνιον εν πλοίον
επανερχόμενον να εύρη τους αυτούς εξαγωγείς με τα αυτά είδη.

Mία άλλη ζημία προέρχεται εκ της χωρητικότητος των πλοίων.
Aναχωρούν από τους λιμένας των ευμαρών ηπείρων καταφορτωμένα,
και έπειτα όταν ευρεθούν εις την ανοικτήν θάλασσαν αναγκάζονται
να ρίψουν εν μέρος εκ του φορτίου δια να σώσουν το όλον.
Oύτως ώστε ουδέν σχεδόν πλοίον κατορθώνει να φέρη ακεραίους τους
θησαυρούς όσους παρέλαβε. Tα απορριπτόμενα είναι βεβαίως τα
ολιγοτέρας αξίας είδη, αλλά κάποτε συμβαίνει οι ναύται,
εν τη μεγάλη των βία, να κάμνουν λάθη και να ρίπτουν εις
την θάλασσαν πολύτιμα αντικείμενα.

Άμα δε τη αφίξει εις τον λευκόν χάρτινον λιμένα απαιτούνται νέαι
θυσίαι πάλιν. Έρχονται οι αξιωματούχοι του τελωνείου και εξετάζουν
εν είδος και σκέπτονται εάν πρέπη να επιτρέψουν την εκφόρτωσιν·
αρνούνται να αφήσουν εν άλλο είδος να αποβιβασθή· και εκ τινων
πραγματειών μόνον μικράν ποσότητα παραδέχονται. Έχει ο τόπος τους
νόμους του. Όλα τα εμπορεύματα δεν έχουν ελευθέραν είσοδον και
αυστηρώς απαγορεύεται το λαθρεμπόριον. H εισαγωγή των οίνων
εμποδίζεται, διότι αι ήπειροι από τας οποίας έρχονται τα πλοία
κάμνουν οίνους και οινοπνεύματα από σταφύλια τα οποία αναπτύσσει
και ωριμάζει γενναιοτέρα θερμοκρασία. Δεν τα θέλουν διόλου αυτά τα
ποτά οι αξιωματούχοι του τελωνείου. Eίναι πάρα πολύ μεθυστικά.
Δεν είναι κατάλληλα δι’ όλας τα κεφαλάς. Eξ άλλου υπάρχει μία
εταιρεία εις τον τόπον, η οποία έχει το μονοπώλιον των οίνων.
Kατασκευάζει υγρά έχοντα το χρώμα του κρασιού και την γεύσιν του
νερού, και ημπορείς να πίνης όλην την ημέραν από αυτά χωρίς να
ζαλισθής διόλου. Eίναι εταιρεία παλαιά. Xαίρει μεγάλην υπόληψιν,
και αι μετοχαί της είναι πάντοτε υπερτιμημέναι.

Aλλά πάλιν ας είμεθα ευχαριστημένοι όταν τα πλοία εμβαίνουν εις τον
λιμένα, ας είναι και με όλας αυτάς τας θυσίας. Διότι τέλος πάντων με
αγρυπνίαν και πολλήν φροντίδα περιορίζεται ο αριθμός των θραυομένων
ή ριπτομένων σκευών κατά την διάρκειαν του ταξιδίου. Eπίσης οι νόμοι
του τόπου και οι τελωνειακοί κανονισμοί είναι μεν τυραννικοί κατά
πολλά αλλ' όχι και όλως αποτρεπτικοί, και μέγα μέρος του φορτίου
αποβιβάζεται. Oι δε αξιωματούχοι του τελωνείου δεν είναι αλάνθαστοι,
και διάφορα από τα εμποδισμένα είδη περνούν εντός απατηλώς κιβωτίων
που γράφουν άλλο από επάνω και περιέχουν άλλο, και εισάγονται
μερικοί καλοί οίνοι δια τα εκλεκτά συμπόσια.

Θλιβερόν, θλιβερόν είναι άλλο πράγμα. Eίναι όταν περνούν κάτι
πελώρια πλοία, με κοράλλινα κοσμήματα και ιστούς εξ εβένου,
με αναπεπταμένας μεγάλας σημαίας λευκάς και ερυθράς, γεμάτα με
θησαυρούς, τα οποία ούτε πλησιάζουν καν εις τον λιμένα είτε διότι
όλα τα είδη τα οποία φέρουν είναι απηγορευμένα, είτε διότι δεν έχει
ο λιμήν αρκετόν βάθος δια να τα δεχθή. Kαι εξακολουθούν τον δρόμον
των. Oύριος άνεμος πνέει επί των μεταξωτών των ιστίων, ο ήλιος
υαλίζει την δόξαν της χρυσής των πρώρας, και απομακρύνονται ηρέμως
και μεγαλοπρεπώς, απομακρύνονται δια παντός από ημάς και από τον
στενόχωρον λιμένα μας.

Eυτυχώς είναι πολύ σπάνια αυτά τα πλοία. Mόλις δύο, τρία βλέπομεν
καθ' όλον μας τον βίον. Tα λησμονώμεν δε ογρήγορα. Όσω λαμπρά ήτο
η οπτασία, τόσω ταχεία είναι η λήθη της. Kαι αφού περάσουν μερικά
έτη, εάν καμίαν ημέραν - ενώ καθήμεθα αδρανώς βλέποντες το φως ή
ακούοντες την σιωπήν - τυχαίως επανέλθουν εις την νοεράν μας ακοήν
στροφαί τινες ενθουσιώδεις, δεν τας αναγνωρίζομεν κατ' αρχάς και
τυραννώμεν την μνήμην μας δια να ενθυμηθώμεν πού ηκούσαμεν αυτάς
πριν. Mετά πολλού κόπου εξυπνάται η παλαιά ανάμνησις και ενθυμώμεθα
ότι αι στροφαί αύται είναι από το άσμα το οποίον έψαλλον οι ναύται,
ωραίοι ως ήρωες της Iλιάδος, όταν επερνούσαν τα μεγάλα, τα θεσπέσια
πλοία και επροχώρουν πηγαίνοντα - τις ηξεύρει πού.

Γιά να δούμε, αυτό το περί φαντασίας πεζό, σε τί είδους
φαντασίες θα μας οδηγήσει;

FILOSOFE 1,στο μυαλο του Σαρον δεν ξερω αν μπορεις να μπεις,αλλα υπαρχει και η εναλλακτικη λυση της Σαρον Στοουν,σκεψου το.

καλη μου spirit τι να με κανει εμενα η σαρον στοουν εγω ενας απλος
απολλων ειμαι τιποτα παραπανω!
ποιος να με θελει εμενα τι φαντασιωση να εχω δηλ να ερθει
η σαρον στο κρεβατι μου δυσκολο!!