chocolat

quote:

---

Δημιουργική φαντασία:
Στην περίπτωση αυτή δεν θα έπρεπε να μιλάμε για φαντασιώσεις, αλλά για οραματισμό. Εδώ ο σκοπός γίνεται πιο ξεκάθαρος και ξεφεύγει από τα δίκτυα της επιθυμίας(συναίσθημα). Στην περίπτωση που εμπνέεται από ανώτερες ιδέες που εδρέυουν στον ανώτερο Εαυτό μας, ο έλεγχος της προσωπικότητά μας, βοηθάει να μετατρέψουμε το όραμα σε πράξη. Ίσως και αρχικά αυτό να γίνει μόνο μέσα στο νου μας(άλλωστε εκεί μέσα υπάρχει το μεγάλο πεδίο μάχης που διεκδικεί τη συνείδησή μας: Να ανυψωθεί ή να ελέγχεται από τα κατώτερα ένστικτα;)

Η φαντασία μας δε λειτουργεί μόνο με τους δύο παραπάνω τρόπους. Μπορεί να αποτελέσει και όχημα για τη διαίσθηση, μπορεί να είναι ένα εργαστήρι για τη βελτίωση της μνήμης μας, μπορεί να μας βοηθάει να αποκωδικοποιήσουμε αυτά τα οποία προσλαμβάνουμε ως μηνύματα από τον γύρω κόσμο και άλλα πολλά.

---

Θα ήθελα να επισημάνω ότι σε καμιά περίπτωση δεν εννοούσα να παραθέσετε τις ερωτικές σας φαντασιώσεις σ'αυτό το topic. Αυτές αφήστε να τις κάνουν ταινία οι σκηνοθέτες του Hollywood και να κάνουν τρελές εισπράξεις.

Εννοούσα να μου πείτε φανταστικές παραστάσεις που δημιουργήθηκαν στο μυαλό σας καθ' όλη τη διάρκεια της αναζήτησης που κάνετε στα θέματα του εσωτερισμού, του παράξενου, της ψυχής κτλ. Για παράδειγμα, κατά την ανάγνωση ενός βιβλίου για την ύπαρξη εξωγήινης ζωής, δεν κάνατε κάποιους συνειρμούς συνοδευόμενους από εικόνες? Θα μου άρεσε να τους ακούσω, τίποτα παραπάνω, τίποτα λιγότερο. Σαν παραμυθάκια, για να το εξηγήσω διαφορετικά, τα οποία όμως να αποτελούν προεκτάσεις πραγμάτων που έχετε διαβάσει.

Συγνώμη αν δημιούργησα λανθασμένες εντυπώσεις με την τοποθέτηση μου, δεν ήταν αυτός ο σκοπός μου.

PHILOSOFOS-1, επειδή σας διαβάζω όπως είπα από την αρχή, εσύ για παράδειγμα που εξυμνείς την αγάπη σε κάθε σου τοποθέτηση, έκανες ποτέ τη θεότρελη σκέψη να μπορούσες με κάποιον τρόπο να διεισδύσεις στο μυαλό του Σαρόν και να τον μετατρέψεις σε άνθρωπο? Αυτό κι είναι φαντασίωση!

Αυτά λοιπόν τα λίγα από μένα. Ελπίζω να έγινα πιο σαφής. Καλή σας μέρα!

Παρακολουθώ το forum από καιρό. Κάποια στιγμή είχα κάνει την εγγραφή αλλά είδα ότι καλύτερα να διαβάζω παρά να μιλάω (κατά το καλύτερα να μασάς παρά να μιλάς)!

Γενικώς δεν είμαι διαβασμένη πάνω στα θέματα που πραγματεύεστε. Μου αρέσει όμως να μαθαίνω από εσάς για πράγματα που εγώ δεν ψάχνω και πάρα πολύ και για άλλα που δεν θα μάθαινα ποτέ, εάν δεν τα έβλεπα εδώ, ότι υπάρχουν.

Για να μπούμε στο ψητό.. Έπλενα πιάτα πριν από λίγο ενώ ταυτόχρονα σκεφτόμουν το μπανάκι που θα ακολουθούσε. Θα μου πείτε αυτό είναι το ψητό? Όχι βρε, περιμένετε λίγο! Μου ήρθε λοιπόν στο μυαλό η εξής εικόνα: να άνοιγα την πόρτα του μπάνιου και αντί της ντουζιέρας να αντίκρυζα μια ήρεμη θάλασσα (καθαρή βασικά κι ας είχε και κανένα ψιλοκυματάκι!) να με περιμένει να "χαθώ" μέσα της. Κι επιπλέον (καταχραζόμενη του ότι δική μου είναι η φαντασίωση ό,τι θέλω την κάνω) να έβγαινα από αυτή καθαρή και όχι να χρειαζόταν πάλι η ντουζιέρα. Τέλος πάντων!

Και ταυτόχρονα μου γεννήθηκε το εξής ερώτημα: τα παιδιά στο esoterica , που έχουν αυξημένες ανησυχίες, άραγε τί φαντασιώνονται? Καλά, σίγουρα τα τετριμμένα ισχύουν, άνθρωποι είναι κι αυτοί (εννοώντας.. μια Monika Belucci για τους άνδρες της παρέας και ένας Brad Pitt για τις γυναίκες, δεν μπορεί να λείπουν!). Πέρα όμως από αυτά, μήπως για παράδειγμα φαντασιώνονται, όταν κάποια στιγμή η ψυχή τους απαλλαχθεί απ'το σώμα, να συναντήσει μέσα στο κομφούζιο των άλλων περιπλανώμενων ψυχών τη μια στάσιμη.. ψυχή του Γκάντι να επιμένει στο "μη πράττειν"?

Αστειεύομαι φυσικά αλλά ταυτόχρονα είμαι πολύ περίργη να ακούσω τί έχετε να πείτε. Θα περιμένω με ανυπομονησία τις φαντασιώσεις σας!

ΥΓ: αναρωτιόμουν αρχικά αν θα έπρεπε να ανοίξω το θέμα στη "ΘΡΗΣΚΕΙΑ" ή στην "ΨΥΧΗ".. Διότι το τί μπορεί να φαντασιώνεται καθένας.. Ο Θεός και η ψυχή του! Αλλά τελικά νομίζω ότι εδώ είναι η θέση του!

Γέλασα πολύ όταν αναφέρθηκε το τραγούδι "Λούλα, Λούλα πού είσαι Λούλα?". Αν και δεν το έχω ακούσει ποτέ στην κανονική του εκτέλεση, μου θύμισε μια κίτρινη κασέτα που βρήκα τυχαία πριν χρόνια σε ένα συρτάρι, στην οποία το τραγουδούσα όταν ήμουν μια σταλίτσα μαζί με τον γάτο του Παπακων/νου. Η δική μου version λοιπόν με καταδιασκέδασε! Έκανε και η μαμά μου φωνητικά, χαχαχαχα! Αποθέωση!

Όσο για τηλεοπτικά αγαπημένα παιδικά προγράμματα η Χλωροφύλλη και ο Φρου-Φρου είναι τα πρώτα που μου έρχονται στο μυαλό. Και οι ατέλειωτες φέτες με μερέντα για συνοδευτικά.

quote:

---

Δημιουργική φαντασία:
Στην περίπτωση αυτή δεν θα έπρεπε να μιλάμε για φαντασιώσεις, αλλά για οραματισμό. Εδώ ο σκοπός γίνεται πιο ξεκάθαρος και ξεφεύγει από τα δίκτυα της επιθυμίας(συναίσθημα). Στην περίπτωση που εμπνέεται από ανώτερες ιδέες που εδρέυουν στον ανώτερο Εαυτό μας, ο έλεγχος της προσωπικότητά μας, βοηθάει να μετατρέψουμε το όραμα σε πράξη. Ίσως και αρχικά αυτό να γίνει μόνο μέσα στο νου μας(άλλωστε εκεί μέσα υπάρχει το μεγάλο πεδίο μάχης που διεκδικεί τη συνείδησή μας: Να ανυψωθεί ή να ελέγχεται από τα κατώτερα ένστικτα;)

Η φαντασία μας δε λειτουργεί μόνο με τους δύο παραπάνω τρόπους. Μπορεί να αποτελέσει και όχημα για τη διαίσθηση, μπορεί να είναι ένα εργαστήρι για τη βελτίωση της μνήμης μας, μπορεί να μας βοηθάει να αποκωδικοποιήσουμε αυτά τα οποία προσλαμβάνουμε ως μηνύματα από τον γύρω κόσμο και άλλα πολλά.

---

Θα ήθελα να επισημάνω ότι σε καμιά περίπτωση δεν εννοούσα να παραθέσετε τις ερωτικές σας φαντασιώσεις σ'αυτό το topic. Αυτές αφήστε να τις κάνουν ταινία οι σκηνοθέτες του Hollywood και να κάνουν τρελές εισπράξεις.

Εννοούσα να μου πείτε φανταστικές παραστάσεις που δημιουργήθηκαν στο μυαλό σας καθ' όλη τη διάρκεια της αναζήτησης που κάνετε στα θέματα του εσωτερισμού, του παράξενου, της ψυχής κτλ. Για παράδειγμα, κατά την ανάγνωση ενός βιβλίου για την ύπαρξη εξωγήινης ζωής, δεν κάνατε κάποιους συνειρμούς συνοδευόμενους από εικόνες? Θα μου άρεσε να τους ακούσω, τίποτα παραπάνω, τίποτα λιγότερο. Σαν παραμυθάκια, για να το εξηγήσω διαφορετικά, τα οποία όμως να αποτελούν προεκτάσεις πραγμάτων που έχετε διαβάσει.

Συγνώμη αν δημιούργησα λανθασμένες εντυπώσεις με την τοποθέτηση μου, δεν ήταν αυτός ο σκοπός μου.

PHILOSOFOS-1, επειδή σας διαβάζω όπως είπα από την αρχή, εσύ για παράδειγμα που εξυμνείς την αγάπη σε κάθε σου τοποθέτηση, έκανες ποτέ τη θεότρελη σκέψη να μπορούσες με κάποιον τρόπο να διεισδύσεις στο μυαλό του Σαρόν και να τον μετατρέψεις σε άνθρωπο? Αυτό κι είναι φαντασίωση!

Αυτά λοιπόν τα λίγα από μένα. Ελπίζω να έγινα πιο σαφής. Καλή σας μέρα!

Παρακολουθώ το forum από καιρό. Κάποια στιγμή είχα κάνει την εγγραφή αλλά είδα ότι καλύτερα να διαβάζω παρά να μιλάω (κατά το καλύτερα να μασάς παρά να μιλάς)!

Γενικώς δεν είμαι διαβασμένη πάνω στα θέματα που πραγματεύεστε. Μου αρέσει όμως να μαθαίνω από εσάς για πράγματα που εγώ δεν ψάχνω και πάρα πολύ και για άλλα που δεν θα μάθαινα ποτέ, εάν δεν τα έβλεπα εδώ, ότι υπάρχουν.

Για να μπούμε στο ψητό.. Έπλενα πιάτα πριν από λίγο ενώ ταυτόχρονα σκεφτόμουν το μπανάκι που θα ακολουθούσε. Θα μου πείτε αυτό είναι το ψητό? Όχι βρε, περιμένετε λίγο! Μου ήρθε λοιπόν στο μυαλό η εξής εικόνα: να άνοιγα την πόρτα του μπάνιου και αντί της ντουζιέρας να αντίκρυζα μια ήρεμη θάλασσα (καθαρή βασικά κι ας είχε και κανένα ψιλοκυματάκι!) να με περιμένει να "χαθώ" μέσα της. Κι επιπλέον (καταχραζόμενη του ότι δική μου είναι η φαντασίωση ό,τι θέλω την κάνω) να έβγαινα από αυτή καθαρή και όχι να χρειαζόταν πάλι η ντουζιέρα. Τέλος πάντων!

Και ταυτόχρονα μου γεννήθηκε το εξής ερώτημα: τα παιδιά στο esoterica , που έχουν αυξημένες ανησυχίες, άραγε τί φαντασιώνονται? Καλά, σίγουρα τα τετριμμένα ισχύουν, άνθρωποι είναι κι αυτοί (εννοώντας.. μια Monika Belucci για τους άνδρες της παρέας και ένας Brad Pitt για τις γυναίκες, δεν μπορεί να λείπουν!). Πέρα όμως από αυτά, μήπως για παράδειγμα φαντασιώνονται, όταν κάποια στιγμή η ψυχή τους απαλλαχθεί απ'το σώμα, να συναντήσει μέσα στο κομφούζιο των άλλων περιπλανώμενων ψυχών τη μια στάσιμη.. ψυχή του Γκάντι να επιμένει στο "μη πράττειν"?

Αστειεύομαι φυσικά αλλά ταυτόχρονα είμαι πολύ περίργη να ακούσω τί έχετε να πείτε. Θα περιμένω με ανυπομονησία τις φαντασιώσεις σας!

ΥΓ: αναρωτιόμουν αρχικά αν θα έπρεπε να ανοίξω το θέμα στη "ΘΡΗΣΚΕΙΑ" ή στην "ΨΥΧΗ".. Διότι το τί μπορεί να φαντασιώνεται καθένας.. Ο Θεός και η ψυχή του! Αλλά τελικά νομίζω ότι εδώ είναι η θέση του!

quote:

---

Θα ηθελα πραγματικα να μαθω τι δεν αρεσει σε καθε ενα απο εσας στην καθημερινοτητα του και θα ηθελε να το αλλαξει?

---

Αυτό που περισσότερο με ενοχλεί είναι οι ατελείωτες πραγματικά χαμένες ώρες στους δρόμους της πόλης για να κάνω ουσιαστικά δουλειές λίγων λεπτών. Η πόλη "πνίγει" τους ανθρώπους, χρειάζονται να διανύσουν πολλά χιλιόμετρα για να "ανασάνουν" και να καταλάβουν τη διαφορά. Προσωπικά όταν επιστρέφω στο σπίτι μου και κλειδώνω, νιώθω πιο ελεύθερη. Δε νιώθω το χρόνο να με κυνηγά και να τρέχω να τον προλάβω, μαζί με κάτι μιλιούνια "ομοιοπαθούντων" τριγύρω μου. Γι'αυτό και η πρότασή μου, σε όποιον έχει φυσικά τη δυνατότητα να το κάνει, είναι να αποδεσμεύσει τον εαυτό του από την πόλη και την πόλη από τον εαυτό του. Είναι αμφίδρομη η σχέση.

"Πέτα, για μένα, σημαίνει αφέσου, δείξε εμπιστοσύνη στη δύναμη του αοράτου"

Η λαβυρινθίτιδα προκαλείται από επέκταση φλεγμονής του μέσου αυτιού προς το λαβύρινθο, ο οποίος αποτελεί το έσω αυτί. Ο οπίσθιος λαβύρινθος τώρα, σε συνεργασία με την όραση, είναι ο κατ' εξοχήν υπεύθυνος για την ισορροπία του σώματος και για τον προσανατολισμό του ανθρώπου στο χώρο, γι' αυτό και όταν υπάρχει κάποια βλάβη σ' αυτόν ένα βασικό σύμπτωμα είναι ο ίλιγγος.

Υπάρχουν 2 μορφές λαβυρινθίτιδας:
α)η ορώδης, η οποία συνήθως προκαλείται μετά από τραυματισμό του αυτιού ή μετά από μόλυνση από κάποιο ιό και οι βλάβες είναι αναστρέψιμες, και
β)η πυώδης, που προκαλείται από εισβολή μικροβίων και είναι πιο δύσκολη στην αντιμετώπιση, με μη αναστρέψιμες βλάβες.

Η θεραπεία αποσκοπεί κατά κύριο λόγο στην καταπολέμηση της φλεγμονής με τη χορήγηση αντιβιωτικών, ενώ ταυτόχρονα είναι αναγκαία η φαρμακευτική καταστολή του λαβυρίνθου για ανακούφιση από τον ίλιγγο.

Η συμβουλή μου είναι να απευθυνθείς στο γιατρό σου και να τον ενημερώσεις για ό,τι συμβαίνει. Οπωσδήποτε να του πεις ότι ο ίλιγγος δεν ανακουφίζεται, οπότε ή να αλλάξει την αγωγή ή να κάνεις ξανά έναν έλεγχο για να δει την πορεία της νόσου.

Μην φοβάσαι ή ντρέπεσαι να ρωτήσεις τον γιατρό σου να σου εξηγήσει οποιεσδήποτε απορίες έχεις. Γενικά να προτιμάς ανθρώπους που σε κάνουν να νιώθεις άνετα για να μπορείς να συζητάς μαζί τους. Περαστικά σου και να είσαι απαιτητικός από τους γιατρούς. Όπως τους σέβεσαι εσύ, πρέπει το ίδιο να σε σέβονται και αυτοί. Να μην το ξεχνάς αυτό.

Μercury : "ο χαρακτήρας είναι πεπρωμένο". Πάνω σ'αυτό θα ήθελα να υποβάλλω τις ενστάσεις μου. Αυτό δεν θα το δεχτώ ποτέ νομίζω(χωρίς ωστόσο να ισοπέδωνω τις πιθανότητες να "αλλαξοπιστήσω" κάποτε).. Κι αυτό γιατί είμαι εκ φύσεως της ρομαντικής σχολής που δεν θέλει να πιστέψει ότι γεννιέσαι εγκληματίας, αλλά γίνεσαι, υπό την επήρρεια δυσμενών παραγόντων που σε εξωθούν σε μια τέτοια συμπεριφορά. Μπορεί να τρέχει στα γονίδιά σου αγάπη και μόνο, επειδή όμως έτυχε να πέσεις κατ'εξακολούθησην στο διάβα ανθρώπων που εκμεταλλεύονται στο έπακρο αυτό το χάρισμα, μπορεί να το φθείρουν μέχρι και να το αντιστρέψουν. Δε σημαίνει ότι τα γονίδιά σου μετουσιώθηκαν. Αυτά είχαν και έχουν όλη την καλή διάθεση να μείνεις ως είχες, όπως ακριβώς γεννήθηκες για να είσαι. Κι όμως δεν αρκούν. Το έναυσμα το δίνουν αλλά δεν καθορίζουν το δρόμο μέχρι το τέλος. Εσύ ο ίδιος, με τις μετέπειτα επιλογές σου θα πλάσεις το χαρακτήρα σου.

Επίσης η ίδια η επιστήμη μας λέει ότι από τη στιγμή της γέννησής μας είναι χαραγμένο στα γονίδια μας ότι π.χ. στα 60 θα νοσήσουμε από το καρδιαγγειακό. Κάποτε, όταν δεν υπήρχαν φαρμακευτικές αγωγές και επεμβάσεις by pass κτλ. ήσουν πράγματι έρμαιο των όσων καραδοκούσαν από τη στιγμή που πρωτοαντίκρυσες τον κόσμο να σου τύχουν, στα 60 σου η μοίρα θα σου έδινε το τελειωτικό χτύπημα. Τώρα όμως της βγάζεις επιδεικτικά τη γλώσσα λέγοντας: όντως στα 60 μού εμφανίστηκε το πρόβλημα, αμ δε όμως που θα φύγω από τώρα. Περίμενε λίγα χρονάκια ακόμη, νέα είμαι! Και πετάς μια εγχειρησούλα και γίνεσαι πέρδικα καμαρωτή για πολλά χρόνια αν την παραβλέπεις τη μοίρα σου προσεκτικά.

Τελοσπάντων.. Αυτό που θέλω να πω είναι ότι ο άνθρωπος κουβαλάει τα γονίδιά του θέλει δεν θέλει. Δεν είναι καθοριστικά όμως για τη ζωή του. Είναι σημαντικές παράμετροι μεν, μεταβλητές και συνεχώς μεταβαλλόμενες δε.

Φιλικά!

quote:

---

Θα ηθελα πραγματικα να μαθω τι δεν αρεσει σε καθε ενα απο εσας στην καθημερινοτητα του και θα ηθελε να το αλλαξει?

---

Αυτό που περισσότερο με ενοχλεί είναι οι ατελείωτες πραγματικά χαμένες ώρες στους δρόμους της πόλης για να κάνω ουσιαστικά δουλειές λίγων λεπτών. Η πόλη "πνίγει" τους ανθρώπους, χρειάζονται να διανύσουν πολλά χιλιόμετρα για να "ανασάνουν" και να καταλάβουν τη διαφορά. Προσωπικά όταν επιστρέφω στο σπίτι μου και κλειδώνω, νιώθω πιο ελεύθερη. Δε νιώθω το χρόνο να με κυνηγά και να τρέχω να τον προλάβω, μαζί με κάτι μιλιούνια "ομοιοπαθούντων" τριγύρω μου. Γι'αυτό και η πρότασή μου, σε όποιον έχει φυσικά τη δυνατότητα να το κάνει, είναι να αποδεσμεύσει τον εαυτό του από την πόλη και την πόλη από τον εαυτό του. Είναι αμφίδρομη η σχέση.

"Πέτα, για μένα, σημαίνει αφέσου, δείξε εμπιστοσύνη στη δύναμη του αοράτου"

Δεν έχω απάντηση για το ακριβές ερώτημά σου, όμως ανάρπαστη θα ήταν για μένα μια φιλική σχέση με τον Goofy! Θα παρατούσα και το πανεπιστήμιο για να μη χάνω ούτε μία γκάφα του! 200 χρόνια νομίζω θα ζούσα με τόσο γέλιο που θα έριχνα! Αφού είναι ο καλυτερότερος(!) του κόσμου!

Δεν έχω απάντηση για το ακριβές ερώτημά σου, όμως ανάρπαστη θα ήταν για μένα μια φιλική σχέση με τον Goofy! Θα παρατούσα και το πανεπιστήμιο για να μη χάνω ούτε μία γκάφα του! 200 χρόνια νομίζω θα ζούσα με τόσο γέλιο που θα έριχνα! Αφού είναι ο καλυτερότερος(!) του κόσμου!

quote:

---

Τα "δήθεν" ας τα αφήσουμε, γιατί όπως υπάρχουν οι "δήθεν" φιλόζωοι υπάρχουν και οι "δήθεν" ρεαλιστές. Ξέρω ότι το ιδανικό για ένα οικόσιτο ζώο είναι από τη μια να απολαμβάνει τη φροντίδα σου και από την άλλη να βρίσκεται στον κήπο της βίλας σου που έχει και πισίνα και είναι τίγκα στη βλάστηση, δυστυχώς όμως δεν διαθέτουμε όλοι απ' αυτό.

---

Παιδιά ας σοβαρευτούμε λίγο. Είμαι κι εγώ από χωριό και μάλιστα εκεί λειτουργούμε ένα καλοκαιρινό καφέ με πισίνα. Είναι στους πρόποδες του Ολύμπου και μπορείτε να φανταστείτε ότι είναι τίγκα στη βλάστηση, εξοχή κανονική δηλαδή. Ε λοιπόν τα γατάκια που έχουμε αρκούν και με το παραπάνω για τα ποντίκια. Τα φίδια είναι "δουλειά" του πατέρα μου, δεν ξέρω κι εγώ πόσα έχει σκοτώσει ως τώρα (θα έπινες χαλαρός φίλε tpt τον καφέ σου αν τριγυρνούσε ένα φίδι γύρω τριγύρω? Η παρέα σου? Ε δε νομίζω!)

Όταν όμως σας μιλάω για γατάκια, δεν εννοώ τα παχουλούτσικα, τεμπέλικα πλάσματα που κλείνουνε οι δήθεν φιλόζωοι στα σπίτια και κλειδαμπαρώνονται μήπως τυχόν και τους φύγουν. Κάποιος λόγος θα υπάρχει ρε παιδιά που θέλουν να φύγουν. Μιλάω για γατάκια που μένουν εκεί χωρίς να τα φυλακίζει κανείς. Και κάνουν αυτό που τους προστάζει η φύση τους.

Γενικά πιστεύω ότι κάποια πράγματα έχουν εξευτελιστεί. Δεν είσαι φιλόζωος αν κλείνεις ένα γατάκι στο σπίτι. Δεν είσαι φιλόζωος αν κλείνεις ένα πουλί σε κλουβί. Δεν είσαι φιλόζωος αν αποχαυνώνεις ένα χάσκυ και το σέρνεις μεσ' τις μεγαλουπόλεις. ΔΕΝ ΓΙΝΕΤΑΙ ΝΑ ΕΙΣΑΙ ΦΙΛΟΖΩΟΣ ΕΤΣΙ! Ο άνθρωπος πλέον νομίζει ότι βοηθάει κιόλας με τον τρόπο αυτό τα καημένα τα ζωάκια. Τα φέρνει στα μέτρα του λέω εγώ όμως. Όπως και καθετί που υπάρχει σ'αυτόν τον κόσμο. Μέσα λοιπόν στα πλαίσια της "ανθρώπινης κυριαρχίας" και να σκοτώσεις τα φίδια που σε πλησιάζουν δεν έγινε και τίποτα. Μην τρελαίνεστε! Μπορείτε να ζήσετε τώρα γνωρίζοντας κι αυτό! Τόσα άλλα συμβαίνουν και περνάνε απαρατήρητα, αυτό είναι το λιγότερο. Ας μην τα ισοπεδώνουμε όλα!

quote:

---

Καλημέρα!

quote:

---

μάλλον θα δω το κλεμμένες ζωές [taking lives] σήμερα !!

---

PHILOSOFOS-1 αν σου πω ότι το "κλεμμένες ζωές" το είδα στο cinema με μία φίλη μου και τώρα ούτε που θυμάμαι τί γινόταν? Από αυτό συμπεραίνω ότι δεν πρέπει να μου άρεσε και το διέγραψα για να μην πιάνει χώρο!

Α επίσης να πω ότι η ταινία "Της κακομοίρας" με τον χατζηχρήστο είναι παιδιά απλώς κορυφαία. Φυσικά το 99,9% σίγουρα θα την έχει δει, όμως αν σε κάποιον διέφυγε όπως σε μένα, κυκλοφορεί και σε dvd πλέον. Μιλάμε για ΤΗΝ κωμωδία!

"Πέτα, για μένα, σημαίνει αφέσου, δείξε εμπιστοσύνη στη δύναμη του αοράτου"

---

quote:

---

μάλλον θα δω το κλεμμένες ζωές [taking lives] σήμερα !!

---

"Πέτα, για μένα, σημαίνει αφέσου, δείξε εμπιστοσύνη στη δύναμη του αοράτου"