- ΟΤΑΝ ΘΑ ΠΑΣ ΚΥΡΑ ΜΟΥ ΣΤΟ ΠΑΖΑΡΙ... - "Μεταξύ τυρού και αχλαδιού"
Eτσι απλά και χωρίς φιλοσοφικές προεκτάσεις (χμ…κάτι μου θυμίζει αυτό…)
Ετσι απλά για στατιστικούς λόγους…(έτσι το λένε τώρα?)
Ε! Ετσι λοιπόν από περιέργεια … πόσοι από σας έχουν κατοικίδιο? Ή έστω ένα…πύθωνα για κατοικίδιο?
Ολοι ξέρουμε ότι το ζώο που έχουμε αντανακλά όλο μας το είναι, το χαρακτήρα και τον ψυχισμό μας…
Ετσι αποσκοπώ στο να αποκωδικοποιήσω κάποια μηνύματα που εκμπέμπουν κάποιοι.
Εγώ για παράδειγμα είχα πάντα σκυλιά. Τώρα έχω ένα βέλγικο λυκόσκυλο ένα ριτρίβερ και 3 αδέσποτα υπό την σκέπη μου…
Όμως…
Ποτέ μα ποτέ δε μπόρεσα να αντισταθώ σε ένα …νιαούρισμα ενός μικρού και αβοήθητου γατιού και έτσι κατά καιρούς από το σπίτι περνούσαν διάφορα ανήμπορα τέτοια πλασματάκια που φιλοξενούσα μέχρι να τα κάνω καλά και να τους βρώ σπίτι.
Πάντα όμως «ξαναγύρναγα» στα σκυλιά… Με τρέλενε αυτή η αίσθηση πειθαρχίας όσο με εξίταρε αυτή η αίσθηση ανεξαρτησίας στις γάτες…
Στην ζωη μου εχω ενα αρσενικο labrador ξανθουλικο - μα καθολου χαζο- τον οποιο για λογους ελευτερου χρονου που πλεον δεν διαθετω πολυ τον μοιραζομαι με τους γονεις μου ... στην ζωη μου θα πρεπει να περασανε απο τα χερια μου γυρω στα δεκα σκυλια και το καθενα πιο ξεχωριστο απο το αλλο... ασε μην αρχισω να μιλαω για δαυτα γιατι δεν θα σταματησω ποτε!
Δεν ειναι η πειθαρχεια που με τραβαει στα σκυλια οσο η πιστη τους και η αγαπη που εκπεμπουν οταν σε κοιτανε στα ματια...
And I keep on wondering....
Δεν τίθεται θέμα ‘πειθαρχιολαγνείας’ από την πλευρά μου, σε καμία περίπτωση των περιπτώσεων. Απλός είναι μια συντροφιά και ένα πλασματάκι που καταλαβαίνει πράγματα που δεν μπορούμε να φανταστούμε. Είναι με απλά λόγια μια συγκάτοικος και μια φίλη, που ανήκει απλά στο ζωικό βασίλειο.
Τίποτα περισσότερο και τίποτα λιγότερο. 
στην πεδιάδα ρέει το γάλα, ρέει ο οίνος και της μέλισσας το νέκταρ….
Ανεξάρτητα από τις προτιμήσεις μας, πιστεύω πως είναι πολύ κοντά μας, ακόμα και ο Ιερός Βιρμανος, που κάθετε τωρα στη γωνία στο γραφείο μου.. και με κοιτάζει με τα γαλάζια του μάτια!
Μιλαει με τις ματιές.. ανάλογα πως με κοιτάζει, το άνοιγμα των ματιών, της κόρης ιδιαίτερα….επικοινωνεί μαζί μου.
Είναι ήσυχος, όταν χρειάζεται παιχνιδιάρης, δεν ζητά πολλά, εκτός από το φαγητό του…εκεί που δεν τον περιμένεις θα έρθει δίπλα σου, η στην αγκαλιά σου…. Μόλις τον αγγίξεις, αρχίζει
το γρουγρου ένδειξη το πόσο εκτιμάει… ένα απλό χάδι.
Ένας καλός φίλος…
Υ.Γ...Ξέχασα να σας πω το κυριότερο!!! Είναι διορατικός!!! Δεν το πιστεύεται? Χμμ δεν θέλω να σας πείσω…συμβαίνει σε ορισμένα γατιά και σκυλιά…
ΦΙΛΗ Avallon ΕΧΩ ΕΝΑ ΜΙΚΡΟ ΚΑΝΙΣΑΚΙ ..... ΤΟΝ ΗΡΑΚΛΗ!!!!!!!!!
3 ΕΤΩΝ ......
ΚΑΛΟ ΚΑΙ ΥΠΟΜΟΝΕΤΙΚΟ ΚΑΤΟΙΚΙΔΙΟ....
ΠΟΥ ΠΑΝΤΑ ΧΑΙΡΕΤE ΟΤΑΝ ΜΕ ΒΛΕΠΕΙ ...
ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ....
** ΦΩΣ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟ ΦΩΣ**
** ΕΑΝ ΝΙΟΣΕΙΣ ΤΗΣ ΣΚΙΑ ΣΟΥ ΝΑ ΦΕΥΓΕΙ ΜΗΝ ΓΥΡΙΣΕΙΣ ΠΙΣΩ ΝΑ ΤΗΝ ΚΟΙΤΑΞΕΙΣ**
quote:
Ηλπιζα καλη μου Avallon να ελεγες οτι ειχες και μια θηλυκια labradorινα για να μπορω να γινω και εγω επιτελους γιαγια!!!
Δυστυχώς καλή μου welcome to the club (οf the males)!
Τόσο εγώ όσο και ο secondborn έχουμε αρσενικά golden retriever...
Aν σε παρηγορεί κάπως αυτό είπαμε όποιος βρει πρώτος νύφη θα τη "δανείσει" μετά και στον άλλο μιας και οι φίλοι όλα τα μοιράζονται...
Τώρα όσο για το πόσο πιστά είναι τα σκυλιά νομίζω πως αυτό είναι λιγάκι "κλισέ"... Στη ζωή μου έχω δει αγνώμωνα σκυλιά (όχι πολλά) όπως και έχω δει πολλές πιστές γάτες...
Ναι αλήθεια! είναι και οι γάτες πιστές με το δικό τους "ελεύθερο" τρόπο μιας και αγαπούν την ανεξαρτησία και γι'αυτό σπάνια πειθαρχούν...
Οσο για το βλέμμα όμως νομίζω ότι το βλέμμα ενός σκύλου είναι τόσο ανθρώπινο μιας και μπορεί να πει κανείς ότι σε διαβάζει και σου μιλάει.
Μάλλον θα ακουστεί ενδιαφέρον στους φιλαράκους σας.Σαν να τους βλέπω να γέρνουν απότομα το κεφάλι και να σηκώνουν τ’αυτιά….(χεχε)
στην πεδιάδα ρέει το γάλα, ρέει ο οίνος και της μέλισσας το νέκταρ….
Edited by - ΕΧΕΜΒΡΟΤΟΣ on 28/05/2003 08:36:46
είναι ξανθούλης αλλά όχι ξεπλυμένος
είναι περήφανος αλλά όχι ακατάδεχτος
Είναι ταχύς αλλά δεν έχει φτερά
Είναι νεαρούλης και ζωηρούλης
Τον λένε Πήγασο,
και...είναι το άλογό μου, το αγαπημένο μου.
.Φίλη Avallon, είχα κι εγώ τέσσερα πανέμορφα γατάκια (τη Μπουμπούκα μάλιστα 14 χρόνια), ώσπου κάποιος τους έκοψε το νήμα της ζωής τους, ρίχνοντας φόλα
.Θα τα θυμάμαι πάντα κι ευτυχώς που που έμεινε μία γατούλα, η οποία πρόσφατα μου χάρισε ένα γλυκούλικο πλασματάκι
.HIGHLANDER
"WHO WANTS TO LIVE FOR EVER, WHO DARES TO LOVE FOR EVER?"
Να πω, να πω και εγώ καλέ κυρία;;;
Καθότι σκύλος (στο κινέζικο) είχα πάντα σκύλους!!!
αλλά και ότι άλλο έπεφτε στα χέρια μου
Τώρα έχω 3 λυκόσκυλα αφού το γκόλντεν έκανε μαγκιές και τους την έβγαινε οπότε αναγκαστήκαμε να το μετακομίσουμε!!
Τρείς γάτες, που έφερε ο μικρός Αλέξανδρος και ένα ενυδρείο με
προς το παρόν 15 ψάρια.
Αυτά για την ώρα 
εγώ ειμί το Φως του κόσμου
quote:
Εγώ πάλι είχα ένα ψαράκι αλλά μια γιαγιά μου με Γεροντική Άνια το σκότωσε γιατί το πέρασε για φίδι
Δεν το πιστεύω φίλε -cronos- φοβερό.Εγραψες.Συγνώμη αλλά πέθανα στα γέλια.
Nα'σαι καλά.Οση αγαπη και εκτιμηση τους δωσεις θα στο ανταποδωσουν στο διπλασιο (αυτο τουλαχιστον εχω βιωσει μεχρι τωρα)
Εχεμβροτε... ασε και την ουρα κουνησε και τα ματια γουρλωσε!! Αναψες φωτιες μου φαινεται 
And I keep on wondering....
Έστειλε τον παππού μου να τις πετάξει στη λίμνη μέσα σε μιά νάυλον σακούλα. Ο παππούς μου, καθότι φιλόζωος, πριν τις πετάξει άνοιξε τη σακούλα. Το βράδυ οι γάτες ήταν πάλι σπίτι!
Με τις ίδιες γάτες...
Η κόρη της γιαγιάς μου, δηλαδή η θεία μου, είχε ένα γιό ζιζάνιο ο οποίος τις κρέμασε σε σκοινί απλώματος με μανταλάκια!!! Τίποτα οι γάτες.
Με τις ίδιες γάτες...
Η γιαγιά μου αυτή τη στιγμή δε ζεί, αλλά οι γάτες της ζούνε!!!
Συμπέρασμα: Αν είναι να κάνεις κάτι σήμερα, κάντο σωστά, γιατί θα το βρείς μπροστά σου και αύριο!
Αν είναι να κάνεις κάτι σήμερα μην το αφήνεις για αύριο, γιατί αν είναι ωραίο, το ξανακάνεις κι αύριο.
Πολύ τρυφερό το θέμα!! Μπράβο Avallon!!
Εδώ και επτάμιση χρόνια συγκατοικώ με τον Ρούντι μου, ένα πανέμορφο λευκό γκριφόν-κανίς,που μοιάζει περισσότερο με ...φλοκάτη ή κουραμπιέ παρά με σκύλο!!!
Θα μπορούσα να γράφω εκατοντάδες σελίδες για το πόσο έχω απολαύσει τη συμβίωση μαζί του,τα ευτράπελα (λόγω της κουταβίσιας ακόμα συμπεριφοράς του),το βλέμμα του και τα τεράστια αποθέματα αγάπης και υπομονής που διαθέτει...
O Σκοτεινός Άγγελος!
"Ποιό το αληθινό μέγεθος της σκιάς σου;"
και το εκτιμούμενο ύψος από 3 στα 5 μέτρα...
το εκτιμούμενο βάρος, στα...300 κιλά!
βρίσκεται τώρα στη σκάλα μου και ψάχνουμε να βρούμε τί θα τον κάνουμε!!!
να τον βάλουμε στην ταράτσα? -γιά το πάρτυ βρε!
περιμένω την άποψή σας.
γιά περισσότερες πληροφορίες, δείτε επίσης,
σε σχετικό θέμα
(η φίλη Avallon χωρίς να το γνωρίζει ακόμη υποσχέθηκε να ετοιμάσει πιττάκια γιά τους καλεσμένους, και ειδικό ποτηστήρι γιά τον ΤΙΤΑΝΑ!)
Avallon!!!!!
πότε θα μπούμε στο τούνελ!!!!????????
(θα είναι και ο Ήφαιστος... ειδικός σε αυτά και στις γνωματεύσεις περί τιτάνων!)
Γιά call me 210-747...
περιμένω!
Σοφίαααα!!!
πόσα κατοικίδια ταίζεις?
και γιά να επανέλθουμε στο "θέμα" μας...
το δικό μου κατοικίδιο είναι ο γλυκός μου "ΣΑΝΤΑΜ"!!!
ένα ασπρόμαυρο κοκεράκι, που τώρα τελευταία είναι αρρωστούλικο και το τρέχουμε στους γιατρούς...
ας ευχηθούμε όλοι -ΘΕΡΜΟΠΑΡΑΚΑΛΩ ΣΑΣ ΦΙΛΟΖΩΟΙ- να είναι καλά το μικρούλι μου!!!
λιλιθ -η πρωτη γυνέκα
click ^
Edited by - λίλιθ on 29/05/2003 01:52:57
quote:
βρίσκεται τώρα στη σκάλα μου και ψάχνουμε να βρούμε τί θα τον κάνουμε!!!να τον βάλουμε στην ταράτσα? -γιά το πάρτυ βρε!
περιμένω την άποψή σας.
Nαι, ναι! Για το πάρτυ!!!
Νόμιζω ότι είναι καταπληκτική ιδέα.
Να ξεριζώσουμε και τους άλλους δύο φοίνικες που βρίσκονται μπροστά από το σπίτι, να τους ανεβάσουμε κι αυτούς στην ταράτσα, μπας και δεν χωρέσουμε όλοι στο πεζοδρόμιο...
αυτή...που τα κατάφερε!
πάρε φακούς και φτυάρια και στο ...τούνελ γρήγορα 
ακόμα περιμένω τις ....7 αναφορές
Προσπαθώ όμως να το ξεχάσω και όλοι συνωμοτείτε να μου το θυμίσετε...
Τρείς με τέσσερις ώρες πριν ανοίξεις αυτό το όμορφο θέμα Avallon εγώ έτρεχα για να σώσω το σκύλο μου από πιθανό θάνατο...!
Άσε...δράμα!
Κάποιος ασυνείδητος είχε μαεστρικά τοποθετήσει μια όμορφη μπριζόλα πίσω από ένα δεντράκι... Κατά λάθος όμως του είχε πέσει αντί για πιπέρι ποντικοφάρμακο! Ευτυχώς κατάφερα να προλάβω και να τη βγάλω από το στόμα του φιλαράκου μου πριν τη δαγκώσει. Παρόλα αυτά μετά από 1-2 λεπτά ο φιλαράκος μου δε μπορούσε να σταθεί στα πόδια του.
Για να μη σας τρώω το χρόνο σας, τελικά κατάφερα να τον αναγκάσω να κάνει εμετό και με τη βοήθεια ατροπίνης να δώσω παράταση ζωής στη φιλία μας και στην ευτυχία μου.
ΠΟΣΟ ΚΑΚΙΑ ΥΠΑΡΧΕΙ ΠΙΑ ΓΥΡΩ ΜΑΣ;
Ειλικρινά δε ξέρω τί θα έκανα αν γινόταν το μοιραίο...
Δε σας σύστησα το νεαρό φίλο μου. Το όνομά του είναι Freddy και είναι μόλις 6 μηνών. Labrador η ράτσα αυτού και φυσικά αρσενικό!
Που θα μου πάει όμως...Κάτι θα μας βρω!
