Κάθυ
ΜέλοςAustraliaΣυμμετοχή σε θέματα
Πρόσφατα μηνύματα
Το κείμενο που κατέβασα μου επιβεβαίωσε κάτι που με απασχολούσε σοβαρά.
Ο Βαγγέλης ισχυρίζεται πως: likes to live in the mystic. "Music just comes to me," he proclaims. "I am like a wire between here and somewhere else." He rarely gives interviews and regrets talking about Mythodea because "we frame the bloody thing, and it's on the wall and it becomes apparent."
Πόσο σοφά και όμορφα λόγια!!! (και αποκαλυπτικά για μένα)
Δεν γνωρίζω τι λέει και η επιστήμη γι αυτό. Επειδή όμως το φαινόμενο συνδέεται με την τριπλή ύπαρξή μας (σάρκινη, αστρική, ψυχική) θα αισθανόμουν περισσότερο άνετα με μια εξήγηση των πνευματικών.
Μετά τα μαθήματα διαλογισμού που παρακολουθώ, ακολουθεί πάντα μια συζήτηση για διάφορα φαινόμενα και πως εξηγούνται. Επαναλαμβάνω, σύμφωνα με τις διδαχές των πνευματικών.
Μια πρόσφατη συζήτηση ήταν ακριβώς αυτή. Σύμφωνα με τη δασκάλα μας το φαινόμενο της υπνοβασίας παρουσιάζεται σε άτομα που έχουν μια οπή στην αύρα τους. Απ’ αυτήν την οπή μπορούν να εισέλθουν άλλες οντότητες κυρίως αστρικές γιατί έχουν την ακράτητη επιθυμία να πάρουν μέρος στον υλικό κόσμο.
Οι οντότητες «υποδεικνύουν» στον κοιμώμενο να κάνουν τούτο ή εκείνο γιατί έτσι «βιώνουν» μια κατάσταση. Οι οντότητες αυτές, βέβαια, δεν είναι σοφότερες από τον κοιμώμενο και σίγουρα δεν έχουν υπερ-αστρικές ικανότητες. Ο αστρικός κόσμος είναι τόσο καλός και τόσο κακός όσο και ο δικός μας κόσμος, και δεν έχουμε τίποτε να ζηλέψουμε, μάλλον αυτοί ζηλεύουν εμάς αφού δεν μπορούν ακόμη να μετεμψυχωθούν ή να εξελιχθούν προς τον ψυχικό κόσμο.
Η υπνοβασία πάντως θεραπεύεται και επιβάλλεται η θεραπεία της γιατί μπορεί να κάποτε να έχει δυσάρεστα αποτελέσματα., αν και τις περισσότερες φορές οι οντότητες που τρυπώνουν στην αύρα των ανθρώπων είναι αφελείς κι απλά θέλουν βιώσουν κάποιες καταστάσεις.
Όχι δεν συνδιάζεται με το ESP το ατόμου που υπνοβατεί. Εαν το αστρικό ον έχει ESP τότε ίσως να το μοιρασθεί και με τον υπνοβάτη αλλά θα πρέπει και το άτομο που υπνοβατεί να θυμάται , πράγμα που δεν φαίνεται να συμβαίνει.
Όλοι οι «γκουρού» που διαλογίζονται μεταξύ 3-6 το πρωί, πιστεύουν πως έρχονται σε επαφή με ένα άλλο είδος ενέργειας.
Την ενέργεια αυτή καθώς την απορροφάς μπορείς να την κατευθύνεις στη ζωτική, νοητική, ή ψυχική ύπαρξή σου.
Όποιος έχει τα κότσια να «ξυπνήσει» εκείνη την ώρα θα μπορούσε επιβεβαιώσει το αληθές/αναληθές του γεγονότος.
Αλλη μια σκέψη....Μήπως υπάρχει κάοιος σύνδεσμος με τον «Όρθρο» της εκκλησίας μας;
Δεν θα ήταν κι άχημη ιδέα να συνεχίσεις.
Όλοι οι «γκουρού» που διαλογίζονται μεταξύ 3-6 το πρωί, πιστεύουν πως έρχονται σε επαφή με ένα άλλο είδος ενέργειας.
Την ενέργεια αυτή καθώς την απορροφάς μπορείς να την κατευθύνεις στη ζωτική, νοητική, ή ψυχική ύπαρξή σου.
Όποιος έχει τα κότσια να «ξυπνήσει» εκείνη την ώρα θα μπορούσε επιβεβαιώσει το αληθές/αναληθές του γεγονότος.
Αλλη μια σκέψη....Μήπως υπάρχει κάοιος σύνδεσμος με τον «Όρθρο» της εκκλησίας μας;
Δεν θα ήταν κι άχημη ιδέα να συνεχίσεις.
Καλό μήνα των
ΟΛΥΜΠΙΑΚΩΝ
ΑΓΩΝΩΝ ΑΘΗΝΑ 2004
Ευχόμεθα την ομαλή και άριστη διεξαγωγή των αγώνων.
Ελπίζομε η 28η ΟΛΥΜΠΙΙΑΣ να αφήσει τις καλύτερες εντυπώσεις.
Και τέλος προσδοκούμε στην φωτισμένη έμπνευση,
των συζητήσεών μας.
ΕΚΕΧΕΙΡΙΑ, εκεχειρία, εκεχειρία, εκεχειρία, εκεχειρία.......
Αυτή που σας μιλάει από το...μέλλον
Καλό μήνα των
ΟΛΥΜΠΙΑΚΩΝ
ΑΓΩΝΩΝ ΑΘΗΝΑ 2004
Ευχόμεθα την ομαλή και άριστη διεξαγωγή των αγώνων.
Ελπίζομε η 28η ΟΛΥΜΠΙΙΑΣ να αφήσει τις καλύτερες εντυπώσεις.
Και τέλος προσδοκούμε στην φωτισμένη έμπνευση,
των συζητήσεών μας.
ΕΚΕΧΕΙΡΙΑ, εκεχειρία, εκεχειρία, εκεχειρία, εκεχειρία.......
Αυτή που σας μιλάει από το...μέλλον
Καλησπέρα,
Υπήρξε, είτε πταίσμα του εσωτερικού πνεύματος από την μεγάλη
συνείδηση και γνώση, τέρψη, αγάπη και ομορφιά, δύναμη και
ικανότητα, αρμονία και καλό, ή... αλλιώς υπάρχει μια αποτυχία
της φύσης μας που αγωνίζεται. Μια ανικανότητα να καταφέρομε
αυτό που ενστικτωδώς βλέπομε να είναι ανώτερο και επιθυμητό.
Αν εισχωρήσομε στην αιτία της πτώσης ή της αποτυχίας, θα
ανακαλύψουμε πως το παν ενεργεί από ένα πρωταρχικό γεγονός
που αντιπροσωπεύεται από την ύπαρξή μας, την συνείδηση, ενέργεια,
την εμπειρία των πραγμάτων, (όχι στον ίδιο τους τον εαυτό, αλλά
στην επιφανειακή πραγματική φύση), ένα στοιχείο ή, ας πούμε, ένα
αποτελεσματικό φαινόμενο διαίρεσης ή διάσπασης στην ένωση της
Θείας Ύπαρξης.
Αυτή η διάσπαση γίνεται, στο αναπόφευκτο πρακτικό της αποτέλεσμα,
ένας περιορισμός της θείας συνείδησης και γνώσης, της θείας
ευτυχίας και κάλλους, της θείας δύναμης και ικανότητας, της θείας
αρμονίας και καλού: υπάρχει ένας περιορισμός της πληρότητας και
ακεραιότητας, μια τυφλότητα στην όρασή μας για αυτά τα πράγματα,
μια αναπηρία στο να τα ακολουθήσουμε, μια ελάττωση δύναμης και
έντασης, μια υποβίβαση της ποιότητας – το σημάδι μιας καθόδου από
τα πνευματικά ύψη ή αν θέλετε, μιας συνείδησης που εμφανίζεται
από το αναίσθητο ουδέτερο και μονότονο του Ασυνείδητου.
Οι εντάσεις που είναι κανονικές και φυσικές σε υψηλότερα επίπεδα,
μέσα μας είναι χαμένες ή υποτονικές με τέτοιο τρόπο που να
εναρμονίζονται με το γκριζόμαυρο της υλικής μας ύπαρξης.
Στην περιορισμένη διανόησή μας μεσολαβούν η α-συνειδητότητα
και η λανθασμένη συνείδηση, η άγνοια καλύπτει την όλη μας φύση
και,- με την κακή εφαρμογή ή την κακή διεύθυνση μια ατελούς θέλησης
και γνώσης με τις αυτόματες αντιδράσεις της ελαττωμένης
συνείδησης/ενέργειας και την ανάρμοστη φτώχεια της υπόστασής
μας- σχηματίζονται αντιλογίες των θείων στοιχείων, ανικανότητα,
αδράνεια, ψεύδος, λάθος, πόνος και λύπη, δυσαρμονία, κακό.
Υπάρχει επίσης πάντα μέσα μας, κάπου κρυμμένο, που τρέφεται από μια
κρύφια γωνιά, ακόμη και όταν δεν το αισθανόμαστε φανερά στην
συνειδητή φύση, ακόμη και όταν το αποβάλομε με τα τμήματα εκείνα
του εαυτού μας που μας κάνουν μαρτύρια, υπάρχει μια προσήλωση σε
αυτή την εμπειρία της διαίρεσης, μια προσκόλληση στο διαιρετικό
τρόπο ύπαρξης που σταματά την εκτομή αυτών των δυσάρεστων ή την
αποβολή τους και μετακίνησή τους. Επειδή, αφού το στοιχείο
της Συνείδησης-Ενέργειας και της Ευδαιμονίας είναι στη ρίζα όλης
της εκδήλωσης, τίποτε δεν μπορεί να αντέξει ή να επιμένει αν δεν
υπάρχει μια θέληση στη φύση μας, μια συναίνεση της Ψυχής, μια
συντηρούμενη ευχαρίστηση, έστω για κάποιο τμήμα της ύπαρξής μας
που επιθυμεί αυτή την ευχαρίστηση, ακόμη κι όταν είναι μια
κρυφή ή διαστρεβλωτική ευχαρίστηση, για να την κρατά σε συνέχιση.
Αυτή που σας μιλάει από το...μέλλον
quote:
Πάλι ξέφυγα μιας και το θέμα μας ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ,όμως ειλικρινά σας μιλάω ΜΟΥ ΕΙΝΑΙ ΑΔΥΝΑΤΟΝ να στοχαστώ σε τέτοια ζητήματα δίχως να καταφύγω στην αστείρευτη Σοφία τους.
Εν τούτοις κατάφερες, δεν ξέρω πώς, να μην απομακρυνθείς
εντελώς από το θέμα.
Πάντως σε πιστεύω διότι τα ίδια παθαίνω, ακριβώς.
Αυτή που σας μιλάει από το...μέλλον
Καλησπέρα,
Νομίζω πως βρισκόμαστε στο σωστό δρόμο. Να επικεντρώσουμε
τη προσοχή μας λίγο ακόμη πάνω στο θέμα της ζωής.
Μια θεία ζωή, ακόμη κι αν προοδεύει από το μικρό στο μεγαλύτερο, θα
ήταν στο κάθε στάδιό της αρμονική στο στοιχείο και στην
λεπτομέρειά της.
Θα ήταν ένα ασφαλές βάθρο πάνω στο οποίο η ελευθερία
και η τελειότητα θα άνθιζαν με φυσικό τρόπο ή θα μεγάλωναν
προς το υψηλότερό τους ανάστημα, που θα εξιδανικεύονταν και θα
επεκτείνονταν στα πιο αδιόρατα κάλλη τους.
Όλες οι ατέλειες, όλες οι τελειότητες πρέπει να ληφθούν υπ’ όψιν
όταν μελετάμε τη διαφορά μεταξύ μιας θείας και μιας μη-θείας
ύπαρξης, αλλά συνήθως, όταν κάνομε τη διευκρίνιση την κάνομε
με το ανθρώπινη λογική και σαν ανθρώπινες υπάρξεις που αγωνίζονται
κάτω από την πίεση της ζωής και των δυσκολιών της, της επαφής μας
με τα άμεσα προβλήματά της και τις συγχύσεις.
Πάνω από όλα σκεπτόμαστε την διευκρίνιση την οποία είμαστε
υποχρεωμένοι να κάνομε μεταξύ καλού και κακού ή με τα συναφή
προβλήματα της διττότητας, το μίγμα της ευτυχίας και ταλαιπωρίας
που έχομε μέσα μας.
Όταν αναζητάμε, διανοητικά, μια θεία παρουσία στα πράγματα, μια
θεία πηγή του κόσμου, μια θεία διακυβέρνηση των λειτουργιών του,
η παρουσία του κακού, η εμμονή της ταλαιπωρίας, το μεγάλο κομμάτι
που προσφέρεται στο πόνο, λύπη και βασάνων στην οικονομία της
Φύσης, είναι τα ωμά φαινόμενα που φέρνουν σε αμηχανία τη λογική
μας και ξεπερνούν την ενστικτώδη πίστη της ανθρωπότητας σε ένα
τέτοιο αρχέτυπο/πηγή και διακυβέρνηση ή σε ένα πανταχού παρόν
Θείο Έμφυτο.
Αλλά αυτό το μοντέλο κρίσης δεν είναι, ικανοποιητικά, αντιληπτό
και υποστηρίζεται από ένα σημείο άποψης σαν πολύ ανθρώπινο.
Για μια πλατύτερη θέση, το κακό και η δυστυχία φαίνονται μόνο
σαν χτυπητές απόψεις, κι εδώ που τα λέμε, δεν είναι οι μόνες
ελλείψεις, δεν είναι καν η ρίζα της ύλης.
Το σύνολο των ατελειών του κόσμου δεν έχει γίνει μόνο από αυτές
τις ελλείψεις, υπάρχει κάτι περισσότερο από την «πτώση»,
αν υπήρξε βέβαια πτώση, της πνευματικής ή της υλικής μας ύπαρξης
από το καλό και από την ευτυχία, ή η αποτυχία της φύσης να
ξεπεράσει το κακό και τη δυστυχία. Πέραν της έλλειψης των
ηθικών και ηδονιστικών ικανοποιήσεων που απαιτεί η ύπαρξή μας,
(που αυτές οι ικανοποιήσεις είναι μόνο μια σταγονίτσα του Καλού
και της Τέρψης στην κοσμική μας εμπειρία), υπάρχει επίσης η έλλειψη
των άλλων θεϊκών βαθμίδων για: Γνώση, Αλήθεια,, Κάλλος, Ισχύς,
Ένωση είναι και αυτά επίσης το υλικό και τα στοιχεία της θεϊκής
ζωής, που δίνονται σε μας με το σταγονόμετρο, εν τούτοις είναι όλα,
στο απόλυτό τους, δυνάμεις της Θείας Φύσης.
Δεν είναι δυνατόν, λοιπόν, να περιορίσουμε την περιγραφή της
μη-θεϊκής ατέλειας, και για μας τους ίδιους και για το κόσμο,
αποκλειστικά σε ηθικό κακό ή σε αισθητικές ταλαιπωρίες.
Υπάρχει κάτι περισσότερο, στο κοσμικό αίνιγμα, από το διπλό του
πρόβλημα, επειδή είναι, ισχυρό αποτέλεσμα ενός κοινού στοιχείου.
Είναι το γενικό στοιχείο της ατέλειας που πρέπει να παραδεχθούμε
και να μελετήσουμε. Αν δούμε από κοντά αυτή τη γενική ατέλεια,
θα δούμε πως αποτελείται πρώτα από ένα περιορισμό των θείων
στοιχείων μέσα μας, και αυτός ο περιορισμός καταληστεύει την
θειότητα των στοιχείων αυτών.
Μετά θα δούμε μια ποικίλη, και με πολλές διακλαδώσεις, διαστροφή,
μια διαστρέβλωση, ένα αντίθετο ρεύμα, μια νοθευμένη αναχώρηση από
κάποια ιδανική Αλήθεια της ύπαρξης. Για το νου μας που δεν κατέχει
αυτή την Αλήθεια, αλλά μπορεί να την συλλάβει, αυτή η
αναχώρηση παρουσιάζεται είτε σαν μια κατάσταση από την οποία έχομε
ολισθήσει πνευματικά ή σαν μια πιθανότητα ή σαν μια υπόσχεση που
δεν μπορούμε να εκπληρώσουμε, δεν μπορούμε να πραγματοποιήσουμε
διότι υπάρχει μοναχά ως ένα ιδανικό....
Αυτή που σας μιλάει από το...μέλλον
μη-Θείου και ας επιστρατεύσομε όσες γνώσεις έχομε, όση ενόραση
διαθέτομε, όσες θεωρίες ακούσαμε ή μελετήσαμε για να φέρομε στην
επιφάνεια, όπως προείπα, και στο φως αυτό το «πρόβλημα»
μεταξύ Θείου και μή Θείου.
Η διευκρίνιση μεταξύ θείας και μη-θείας ζωής είναι ολόιδια με την
ρίζα της διευκρίνισης μεταξύ μιας ζωής από Γνώση που τη ζούμε
με επίγνωση και με τη δύναμη του Φωτός, και μιας ζωής που
τη ζούμε από Άγνοια, εν πάσει περιπτώσει έτσι παρουσιάζεται
στο κόσμο μας, που αργά και δύσκολα εξελίσσεται μέσα από ένα
αρχέτυπο Ασυνείδητο.
Η κάθε ζωή που έχει σαν βάση ακόμη μέσα της αυτό το Ασυνείδητο,
είναι σφραγισμένη με το σημάδι μιας ριζικής ατέλειας, επειδή
κι όταν ακόμη είναι ικανοποιημένη με τον τύπο της, είναι
εν τούτοις μια ικανοποίηση με κατιτίς που είναι ατελές
και μη-αρμονικό, ένα κομματιαστό έργο δυσαρμονιών.
Αντίθετα, ακόμη και μια, αμιγώς, νοητική ή ζωτική ζωή, θα ήταν
τέλεια μέσα στα όριά της, εάν ήταν βασισμένη σε μια περιορισμένη,
αλλά αρμονική αυτοδύναμη και αυτο-γνώση. Και είναι αυτά τα δεσμά,
στην αέναη σφραγίδα της ατέλειας και δυσαρμονίας,
που βρίσκομε τα σημάδια του μη-θείου.
Αυτή που σας μιλάει από το...μέλλον
quote:
ΣΙΔΝΕΥ - ΑΘΗΝΑ θα είσαι σε 20 λεπτά!
..και έξη μήνες πίσω... (και ορισμένα ακόμη πρώτα λεπτά
γιατί δεν θα ξεκινήσω από ΣΙΔΝΕΥ), κι ερχόμενη εκεί,
θα ζωγραφίζω πάλι... και ξανά... τον χειμώνα της Περσεφόνης;
Αυτή που σας μιλάει από το...μέλλον
Κοst; και συ εδώ;
Χαίρομαι, διότι προβλέπω μια καλή ανάπτυξη του θέματος.
Σ’ ευχαριστώ για την συμμετοχή σου.
Αυτή που σας μιλάει από το...μέλλον
quote:
ΥΓ2: Κάθυ, είμαι στο πνεύμα των λόγων σου ή το πήγαινες αλλού;
Ακριβώς εκεί το πηγαίνω/νει.
Αυτή που σας μιλάει από το...μέλλον
quote:
Προσωπικη μου αποψη, ειναι οτι ειμαστε (οπως ειπες κι εσυ) σε εξελικτικο σταδιο. Ειμαστε ακομη δεσμιοι των ερχεγονων φοβων μας. Πραγμα που τα ιερατεια εκμεταλευονται! Ως ποτε ομως?
Καλησπέρα Δία,
..έως ότου η εξέλιξή μας υπερβεί τις φοβίες μας,
γιατί περί αυτών πρόκειται.
Αυτή που σας μιλάει από το...μέλλον
quote:
Γιατί, ΚΑΘΥ, αυτή η πικρία;
Καλή μου Nada, σου το έχω ξαναπεί σε άλλο θέμα, και το εννοώ.
Η φρεσκάδα και ο θετικός αυθορμητισμός σου είναι αφοπλιστικός,
κι αν μάλιστα αυτές οι αρετές συνοδεύονται και με μεγαλύτερη
ηλικία από αυτή που υποπτεύομαι, τότε μπορούμε σίγουρα να
λέμε πως ναι, μπορούμε να ελπίζομε, σε έναν καλύτερο κόσμο.
Όσο για πικρία, σε βεβαιώ πως δεν είναι ακριβώς πικρία.
Όπως για σένα το θέμα μου το λέει ξεκάθαρα (Θείο μή Θείο)
έτσι και για μένα αυτό το site το λέει ξεκάθαρα πως είναι
χώρος για ερευνητές του εσωτερισμού και αυτό ακριβώς μου λέει
ότι είναι εύλογο να αναμένω μια βάση από όπου ξεκινούν αυτές
οι συζητήσεις.
Επειδή εσχάτως ορισμένα θέματα στον χώρο τούτο χάνουν το
δρόμο τους τότε εκφράζω όχι πικρία αλλά «απογοήτευση».
Να γιατί είμαι ευχαριστημένη με τον/την wendigo
quote:
Όμως... σχετικά με τον διαχωρισμό Θείου και μη-Θείου.
Σε τι ακριβώς αναφέρεσαι; Ποιούς έχεις στο νου σου όταν μιλάς γι'αυτό, δηλ. ποιοί κάνουν αυτόν τον διαχωρισμό και τι ακριβώς εννούν;
Δεν έχω υπόψην μου και θα ήθελα να επεξηγήσεις.
Θα μπορούσα να το θέσω πιο ωμά. Θεός-Σατανάς ή άυλος και υλικός κόσμος
Πιο αναλυτικά: Θεός, άγγελοι, παράδεισος - Σατανάς, υλισμός, κόλαση.
Ποιοι κάνουν το διαχωρισμό; Όλες οι θρησκείες, όλα τα ιερατεία. Ας μην μπούμε σε λεπτομέρειες.
quote:
Αυτό σημαίνει ότι διακοιολογούνται ή πρέπει να γίνονται αποδεκτές όλες οι συμπεριφορές;
Δύσκολη ερώτηση, πώς να σου απαντήσω χωρίς πλατειασμό και χωρίς να αναφερθώ στο προπατορικό αμάρτημα (τί εφεύρεση και τούτη), ή στην άλλη εφεύρεση, στο κάρμα, της Ανατολής;
Αλλά αυτό ακριβώς θα ερευνήσουμε στη συνέχεια όπως σωστά μας προειδοποιείς.
Αυτή που σας μιλάει από το...μέλλον
Edited by - Κάθυ on 07/09/2004 12:36:05
quote:
...Εξελιξη...ψυχης...η καλυτερα της σκεψης,προκειμενου να εξελιχθει η ψυχη?
Θεος = Δημιουργια
Δημιουργια = Ανθρωπος
Ανθρωπος = Θεος
Ισως...η "συνδεση" της ανθρωπινης ψυχη, με αυτην του Θεου-Θεων...να επιβαλει την θεοποιηση του ανθρωπου...Ανωτερισμος-Εξελιξη απο κοινη σε περιπλοκη και Θεουργικη σοφια-υπαρξη απο θνητη σε αθανατη...απο εξελισημη σε τελεια!
Η...λεγομενη επαφη του Θεου με τον ανθρωπο(δεν μιλαω για τον ΓΙΑΧΒΕ)...και αποτελεσμα αυτης της ενεργειας,Εμπνευση,Σοφια,Τελειοτητα της Σκεψης,Αρετες συναισθηματικες,....δηλ. η ενσωματωση του ψυχικου φορτιου του ανθρωπου σε αυτο του Θεου....
quote:
"To Φως είναι ένα κατηγόρημα του Όντος
διότι το Ον είναι πάντα φωτεινό
μέσα στην ακτινοβολία της ενεργείας του
που προκαλείται
από την ακατάπαυστη προσπάθειά του για να υπάρχει.
Το Φως δεν είχε θερμότητα
κι έτσι το Ον δεν αισθανόταν.
Το Φως δεν είχε αντανάκλαση
κι έτσι το Ον ήταν άμορφο.
Η εξελισώμενη πολυπλοκότητα του Όντος δημιούργησε την πυκνότηττα
και η πυκνότητα δημιούργησε θερμότητα από το Φως.
Τότε λοιπόν δημιουργήθηκαν τα ζώντα πλάσματα.
Με την Ζωή ήρθε και η ευαισθήσία του Όντος που εξελίχθηκε στη μεγαλοπρέπεια της συνειδητοποιήσεως του Εαυτού."Κάπου το είχα διαβασει αυτό,δεν θυμάμαι που όμως και να με συγχωρείτε.
Μου δημιούργησε όμως έντονες σκέψεις περί του Όντος-Θεού.
Ότι όχι μόνο στατικό αλλά εξελισόμενο είναι και ίσως η όλη "δημιουργία" να ήταν μία ανάγκη σε αυτή την εξέλιξη.
Υπέροχο θέμα και απλώς τις προσωπικες μου σκεψεις παρέθεσα που ίσως λίγο βοήθήσουν στη συζήτησή σας.
Χαίρομαι για τις καταθέσεις των απόψεών σας, φίλοι μου, που
βρίσκονται κοντά και εντός του θέματος. Και δεν έχετε άδικο
διότι ακριβώς έτσι θα φαινόταν, ίσως, για το αμερόληπτο
εκείνο μάτι μιας συμπαντικής όρασης, ένα μάτι που δεν
προβληματίζεται από τις διττότητες της γνώσης και της άγνοιας,
του καλού και κακού, της ευτυχίας και ταλαιπωρίας, αλλά απλά
παίρνει μέρος στην ανεμπόδιστη συνείδηση και στην ευτυχία
του Απόλυτου.
Εν τούτοις, από το πρακτικό και σχετικό σημείο της άποψης όπως
διευκρινίστηκε από στοιχειώδη οράματα κοσμοθεωριών,
η διευκρίνιση μεταξύ του θεϊκού και του μη-θεϊκού έχει μια
επίμονη αξία, μια πολύ πιεστική σημαντικότητα.
Αυτό επομένως είναι μια άποψη του προβλήματος που πρέπει
απαραίτητα να φέρομε στην επιφάνεια και στο φως και
να εκτιμήσουμε την αληθινή σπουδαιότητά του.
Αυτή που σας μιλάει από το...μέλλον
quote:
Χμμ, να κάτι ενδιαφέρον. Πάντως η εξέλιξη δεν είναι ασύμβατη με τη θεότητα. Το θείο δεν είναι απαραίτητο να νοείται ως στατικό, ούτε η τελειότητά του να τελεί σε ακινησία. Ίσως μάλιστα το αντίθετο να είναι και το εύλογο.
Καλώς όρισες wendigo,
με τη δυναμική τούτη συμμετοχή σου.
Τα λόγια σου δείχνουν πως κατάλαβες το θέμα
ευθύς εξ αρχής, πράγμα λίγο σπάνιο τώρα τελευταία σε τούτο το χώρο.
Ελπίζω σε μια καρποφόρα συζήτηση.
Θα επανέλθω να σχολιάσω τα λεγόμενά σου.
Σ' ευχαριστώ, καλώς όρισες και πάλι
Αυτή που σας μιλάει από το...μέλλον
quote:
"θεος ουκ εστι αλλα γιγνεται.."
-..Ποιος το υπογραφει το κειμενο;
Ο τίτλος του θέματος ανήκει σε αρχαίο Έλληνα φιλόσοφο.
Ποιόν ακριβώς... θα σε γελάσω.
Τα υπόλοιπα από δική μου έρευνα.
Αυτή που σας μιλάει από το...μέλλον
Μας λένε ότι το σύμπαν είναι η εκδήλωση μιας άπειρης
και αιώνιας Αυτο-Ύπαρξης: Το Θείο Ον κατοικεί στο παν
που υπάρχει. (Πανταχού παρών και τα πάντα πληρών)
Εμείς οι ίδιοι, στην πιο βαθιά μας ύπαρξη, είμαστε Εκείνο.
Η ψυχή μας, η κρυφή ψυχική μας οντότητα, είναι ένα κομμάτι
της Θείας Συνείδησης και Ουσίας.
Αλλά ταυτόχρονα μιλάμε για μια θεία ζωή ως “το μεσουράνημα
μιας εξελικτικής πορείας”, και η χρήση της φράσης αυτής
σημαίνει πως η τωρινή μας ζωή δεν είναι θεία – αλλιώς,
προς τι η εξέλιξη- καθώς επίσης και η κάθε ζωή που βρίσκεται
κάτω από εμάς ,τους ανθρώπους.
Με τη πρώτη ματιά, αυτό μοιάζει σαν αυτο-αντιλογία,
αντί να κάνομε μια διευκρίνιση μεταξύ της θείας
ζωής που προσδοκάμε ,και της τωρινής μη-θείας ζωής μας,
θα ήταν πιο λογικό να μιλάμε για μια άνοδο από επίπεδο
σε ανώτερο επίπεδο της θείας εκδήλωσης.
Θα μπορούσαμε να παραδεχτούμε πως βασικά
αν κοιτάξουμε την εσωτερική πραγματικότητα
και μόνο, και προεξοφλήσομε με τις εισηγήσεις
του εξωτερικού σχήματος, φύση
της εξέλιξης θα ήταν η αλλαγή που πρέπει
να υποστούμε στη Φύση.
Αυτή που σας μιλάει από το...μέλλον
κι αν ο φυσικο-υλικός νους του ανθρώπου έμενε μόνο με τον εαυτό του,
θα ζούσε όπως το ζώο, αποδεχόμενος σαν την μόνη πιθανότητά του
την πρώτη του πραγματική υλική ζωή με τους περιορισμούς της,
κινούμενος μέσα στην εδραιωμένη τάξη της υλικής Φύσης
και δεν θα ζητούσε τίποτε πέρα από αυτήν.
Αυτή που σας μιλάει από το...μέλλον