- Η ασταμάτητη σκέψη - .-= Η ΨΥΧΗ =-.
Τί λέτε ρε παιδιά; Γιατί δεν μπορούμε να σταματήσουνε αυτόν τον νου ποτέ;
Edited by - Telxinas on 20/03/1976 23:59:59
Επιχείρησης Γης Μαδειάμ
Telxinas - Σύσφιξη σε 2 εβδομάδες
γιατι αν ...σαν παιδια ...δεν σκεφτομασταν παρα αντιδρουσαμε...τωρα...που μαθαμε να αναγνωριζουμε τι ..ειναι η σκεψη...
και τι ακριβως προκαλει...χμ..μηπως να απαπτυξουμε ...και την λειτουργια που τη σταματαει;
δηλαδη
εισαι στο μηδεν>>φτανεις στις απειρες σκεψεις...και κανεις συνεχεια..
>>για να καταφερεις να ξαναεπιστρεψεις στον..μηδεν>>δηλαδη ναπαψεις να σκεφτεσαι.
θα σου δωσω μια συμβουλη.
οτανκαταφερεις να παψεις να σκεφτεσαι...τοτε θα ερθει η κατανοηση..που τωρα -λογω..ταχυτητας 'η πολυκοσμιας..-δεν σε αφηνει να ησυχασεις..
το θεμα ειναι..μηπως εννοεις γιατι ..σκεφτομαστε(ειμαστε ζωντανοι)
αν παψουμε...μηπως δεν θα ειμαστε;....
καπως ετσι θα το δω..και θα συνεχισω..
επειδη οπως λεγω παντα....
ημουν παιδι και ειχα μεσα στο ομορφο κεφαλακι μου
μοναχα γαλαζιο ουρανο..
μετα ηρθαν τα συννεφα....και μετα οι βροχες..η αλλιως..οι καιρικες συνθηκες....
κι ενταξει εγω το θυμαμαι/για μενα ουδεις ψογος..
πως ομως να συννεοηεθεις με αλλες ψυχες που αν δεν σκεφτονται...πλητουν.επειδη εν εννοησαν πως ...η σιωπη...θελει και..δημιουργηκοτητα....
ωραιο θεμα...
"ασταματητη σκεψη"...
η ατμα θα πει
"αυτοματη γραφη"
εχουν και οι δυο αποτελεσμα/αλλα η δευτεη εχει εναπλεονεκτιμα...καθε φορα που σταματας νακατα-γραφεις την ασταματητη σκεψη....
ερχεται ενα συμπερασμα..αφου αφησεις κατω το στυλο...
εχμ...
μολυβια κατω...τελος χρονου.
παω για υπνο...-
Technoshamanism
Ήταν ένα πολύ όμορφο παιχνίδι... στην αρχή κάπως εκνευριστικό αλλά στην συνέχεια μου άρεσε όλο και περισσότερο...
Τελικά αφέθηκα στην πανέμορφη σιωπή της.. που μόνο σιωπηλή δεν είναι!!
Είναι η σκέψη....
Η Πείρα δεν ΔΙΔΑΣΚΕΤΑΙ
Η ομορφιά απλώνεται.....
S I M O R I L .......
Πόσες και πόσες φορές δεν το έχω και ‘γω σκεφτεί! Το μυαλό, ότι και να κάνεις, δεν μπορείς να το εμποδίσεις να σκέφτεται! Δεν ξέρω το γιατί.... είναι κάτι που τελικά δεν μπορώ να το ελέγξω... απλά το δέχομαι.
* Ειρήνη *
~ Love is the only truth ~
ΦΙΛΕ Telxina ΔΙΑΒΑΖΟΝΤΑΣ ΑΥΤΟ ΤΟ ΘΕΜΑ ΣΟΥ ΚΑΙ ΟΛΕΣ ΤΙΣ ΑΠΑΝΤΗΣΕΙΣ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΚΑΛΟΥΣ ΦΙΛΟΥΣ ΕΝΑ ΕΡΩΤΗΜΑ ΜΟΥ ΗΛΘΕ ΣΤΟΝ ΝΟΥ....
ΜΙΑ ΣΚΕΨΗ (ΑΣΤΑΜΑΤΗΤΗ?????) ΙΣΩΣ.....
ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΕΝΑ ΕΡΩΤΗΜΑ...
ΜΗΠΩΣ ΑΥΤΗ Η ΣΚΕΨΗ (Η ΟΠΟΙΑ ΣΚΕΨΗ) ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΜΟΝΟ ΕΛΕΥΘΕΡΟ ΠΟΥ ΕΧΟΥΜΕ??
ΜΕ ΤΗΣ ΣΚΕΨΗ ΠΑΩ ΣΕ ΑΛΛΕΣ ΘΑΛΑΣΣΕΣ ΣΕ ΑΛΛΟΥΣ ΚΟΣΜΟΥΣ...
ΜΕ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΕΓΡΑΨΑ ΜΟΥ ΗΛΘΕ ΣΤΗΝ ΣΚΕΨΗ (ΝΟΥ) ΕΝΑ ΣΤΙΧΟΣ ΑΠΟ ΕΝΑ ΠΑΛΙΟ ΤΡΑΓΟΥΔΙ....
ΣΕ ΑΛΛΕΣ ΘΑΛΑΣΣΕΣ ΣΤΟΥΣ ΓΑΛΑΞΙΕΣ ΚΑΙ ΣΤΙΣ ΑΠΕΡΑΝΤΕΣ ΤΙΣ ΜΟΝΑΞΙΕΣ...
ΤΑΞΙΔΙΑ ΣΚΕΨΗΣ...
ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ.
ΑΝ ΝΙΩΣΕΙΣ ΤΗΝ ΣΚΙΑ ΣΟΥ ΝΑ ΦΕΥΓΕΙ ΜΗΝ ΓΥΡΙΣΕΙΣ ΠΙΣΩ ΝΑ ΤΗΝ ΚΟΙΤΑΞΕΙΣ
Ετσι προφανώς ξεκουράζεται αλλά παρ όλα αυτά συνεχίζει να δουλεύει εσωτερικά, δηλαδή συνεχίζει να ρυθμίζει τις λειτουργίες του σώματος.
Εξ άλλου οι περισσότερες τεχνικές χαλάρωσης δεν είναι τόσο να αδειάσεις το μυαλό σου από όλες τις σκέψεις, αλλά να το επικεντρώσεις σε μία συγκεκριμένη, έτσι ώστε να μην επιτρέπει τις "παρεμβολές".
'We are either alone in the universe or we are not. Both ideas are overwhelming'
-Arthur C. Clarke-
λ.χ ,Ενας νεος οδηγος,σκεφτεται"πρεπει να αφησω το γκαζι,να πατησω το φρενο,να πατησω συμπλεκτη,να κατεβασω ταχυτητα,να αφησω τον συμπλεκτη κτλ."
Οταν ομως αποκτησει εμπειρια,τα κανει ολα αυτα ασυνειδητα,χωρις να σκεφτεται καμια κινηση του.
ή για παραδειγμα,μια δακτυλογραφος,στην αρχη της καριερας της,μπορει να εχει τα ματια της στο πληκτρολογιο.
Μετα απο πολυ εξασκηση δεν θα χρειαζεται να σκεφτεται "το (φ) ειναι διπλα στο (δ) και το (γ)...
Αρα,με την πολυ εξασκηση στο διαλογισμο η σε αλλες τεχνικες συγκεντρωσης καταφερουμε να απαλαγουμε για λιγο απο τη σκεψη μας.
ΦΙΛΙΚΑ,Ευλογητος
Θα μπορούσαμε να παρομοιάσουμε ένα νοητικό σώμα το οποίο βρίσκεται συνεχώς σε κατάσταση αυτόματης μη ελεγχόμενης και άσκοπης σκέψης, σαν ένα φυσικό σώμα το οποίο διέπεται από υπερκινητικότητα, διάχυτη νευρικότητα και ως εκ τούτου μια τέτοια κατάσταση δεν θα μπορούσε να το αφήσει να χαλαρώσει ικανοποιητικά. Ετσι, σε περίπτωση που θα το χρειαζόμασταν το σώμα μας για την εκτέλεση μίας εργασίας, αυτό δεν θα ήταν σε τόσο καλή φόρμα, πόσο μάλλον αν η εργασία αυτή απαιτούσε ιδιαίτερη λεπτότητα στις κινήσεις ή δύναμη και αντοχή.
Φαίνεται λοιπόν, ότι εν πρώτης, καλό θα ήταν να έχουμε συνείδηση της συνεχούς αυτής λειτουργίας του νου μας, σε περίπτωση που σκοπός μας είναι να τον ελέγξουμε και να τον χρησιμοποιήσουμε με τρόπο αποτελεσματικό και ωφέλιμο. Το να τον σταματήσουμε τελείως, ειδικά σε ένα πρώτο στάδιο μαθητείας στον πρακτικό εσωτερισμό ίσως είναι κάτι το υπερβολικά δύσκολο ή ανέφικτο. Μπορούμε όμως να τον εμποδίσουμε σε πρώτη βάση, να είναι υποχείριο του συναισθηματικού μας κόσμου. Κι αυτό μπορεί να επιτευχθεί όπως προανέφερα αν καταλάβουμε τον έλεγχο που ασκεί το δεύτερο στο πρώτο (συναισθηματικό σώμα στο νοητικό) και όντας συνειδητοί σε αυτό, αφού καταλάβουμε πως λειτουργεί ο "εχθρός" μπορούμε πιο εύκολα να τον αντιμετωπίσουμε.
Αυτό ως πρώτο βήμα σε έναν δρόμο, που είναι πολύυυυυ μακρύς...
κάνε κλικ!
Ποτέ μην παραδεχτείς τα όρια του ανθρώπου. Να σπας τα σύνορα. Να αρνιέσαι ότι θωρούν τα μάτια σου. Να πεθαίνεις και να λες: ΘΑΝΑΤΟΣ ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ!
Edited by - amalia on 22/05/2004 01:41:51
Είχα διαβάσει κάποτε σε ένα βιβλίο ενός λάμα ότι η φαντασία(παράγωγο του νου μας, της σκέψης μας) δεν είναι πάντα επικοδομητική. Είναι και αποτρεπτική για πράγματα τα οποία εκ πρώτης όψεως θεωρούνται ακατόρθωτα ενώ στην πραγματικότητα είναι απλά και εύκολα.
Μάλιστα είχε δώσει και ένα πολύ χαρακτηριστικό και πειστικό παράδειγμα:
Ας βάλουμε, έλεγε, μια σανίδα 100 μέτρα μήκος και μισό μέτρο πλάτος στο έδαφος και ας προσπαθήσουμε να περπατήσουμε και τα 100 μέτρα της χωρίς να παραπατήσουμε και να πατήσουμε έξω από αυτή. Θεωρείται ότι είναι πανεύκολο και ότι μόνο κάποιος μεθυσμένος δεν θα το κατάφερνε. Στην συνέχεια, έλεγε, την ίδια σανίδα ας την τοποθετήσουμε ψηλά σε δυο ουρανοξύστες. Η μια άκρη της στην ταράτσα του ενός ουρανοξύστη και η άλλη άκρη στον άλλον. Είναι δεδομένο ότι το ποσοστό των ανθρώπων που περπάτησαν στην σανίδα όταν αυτή ήταν στο έδαφος, μικραίνει δραματικά όταν θα κληθούν να κάνουν ακριβώς το ίδιο αλλά σε υψόμετρο.
Πρακτικά, είτε η σανίδα είναι στο έδαφος είτε ψηλά, δεν υπάρχει καμμιά διαφορά. Είναι τελικά η φαντασία που πλάθει διάφορα σενάρια κατά την έναρξη του εγχειρήματος και μας αποτρέπει από κάτι απλό και εύκολο.
Δεν είναι κρίμα και αμαρτία;;;
Επιχείρησης Γης Μαδειάμ
Telxinas - Σύσφιξη σε 2 εβδομάδες
Αυτό που αναφέρεις δεν θα έλεγα πως έχει να κάνει με φαντασία αλλά με τον φόβο...
Τουλάχιστον έτσι το εκλαμβάνω εγώ...
Φίλη Αμαλία, με αφορμή τα όσα αναφέρεις θα ρωτήσω: υπάρχει όντως τρόπος να σταματήσει κάποιος την σκέψη?
Φιλικά ...
Η Πείρα δεν ΔΙΔΑΣΚΕΤΑΙ
Η ομορφιά απλώνεται.....
S I M O R I L .......
ΤΙΣ ΑΣΧΗΜΕΣ ΕΙΚΟΝΕΣ...ΟΤΙ ΠΕΦΤΟΥΜΕ,ΟΤΙ ΣΠΑΕΙ Η ΣΑΝΙΔΑ...
ΕΙΝΑΙ ΦΟΒΟΣ...ΑΛΛΑ Η ΦΑΝΤΑΣΙΑ ΔΕΝ ΔΗΜΙΟΥΡΓΕΙ ΤΟ ΦΟΒΟ ΣΕ ΑΥΤΗ ΤΗΝ ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ?
georgette
quote:Αχ Telxinas τι μου θύμησες!!!
Είχα διαβάσει κάποτε σε ένα βιβλίο ενός λάμα ότι η φαντασία(παράγωγο του νου μας, της σκέψης μας) δεν είναι πάντα επικοδομητική.
Το παράδειγμα που αναφέρεις το είχα διαβάσει πριν από πολλά πολλά χρόνια σε ένα βιβλίο του Λόμπσανγκ Ράμπα, τότε που αποτελούσε το μόνο ανάγνωσμά μου στο γυμνάσιο (μαζί με Αρθρουρ Κλαρκ - πάντα - και Ιούλιο Βέρν
).Μου είχε χαραχτεί δε, τόσο πολύ στο μυαλό, που για χρόνια περπατούσα στα πεζοδρόμια επάνω στο στενό τσιμεντένιο δοκό που τα χωρίζει από την πρασιά, προσπαθώντας να φανταστώ πως από κάτω ήταν το χάος. Επαιζα δηλαδή με το αντίστροφο, μιας και το να περπατήσω τότε με το χάος από κάτω μου θα ήταν και δύσκολο (που να βρω το χάος;) αλλά και εξαιρετικά επικύνδυνο (θα έλεγαν οι συγγενείς: Τοσο μικρό μωρε, και το χάσαμε!!!
)...Πριν δύο χρόνια βρέθηκα στο πάρκο των Αγίων Αναργύρων (εκείνο το μεγάλο που το λένε Βασιλικό Πάρκο και πάει ο κόσμος την Καθαρά Δευτέρα) και κάνοντας μία βόλτα ανακάλυψα ένα σημείο, όπου οι γραμμές από το τοπικό τραινάκι με τις σανίδες ανάμεσα, συνέχιζαν περνόντας επάνω από ένα χάσμα με βάθος περίπου 6-8 μέτρα (και τσιμέντο και νερό από κάτω) και απόσταση περίπου 3-4. Για να συνεχίσει κανείς έπρεπε αναγκαστικά να βαδίσει επάνω στις σανίδες, ενώ από κάτω θα υπήρχε κενό. Βέβαια, και σε όλη την υπόλοιπη διαδρομή στις σανίδες περπάταγες, αλλά από κάτω (σχεδόν σε επαφή με αυτές) υπήρχε χώμα και γρασίδι...
Θυμάμαι είχα κάτσει για ώρα και κοίταζα το χάσμα και όσο το κοίταζα, τόσο αυτό με κατάπινε στη φαντασία μου...Μάταια προσπαθούσα να σκεφτώ το παράδειγμα του Λόμπσανγκ Ράμπα. Το μυαλό μου έπαιζε το δικό του παιχνιδι, στο οποίο προφανώς δεν είχε και εμένα ως παίχτη...
Εκείνη τη μέρα συνειδητοποίησα κάτι:
Πως μπορείς να διαβάζεις για εσωτερισμό, να καυχιέσαι και να διδάσκεις για έλεγχο του νου, να δίνεις συμβουλές στους άλλους για το πως θα κυριαρχήσουν στα πάθη τους. Οταν όμως εσύ ο ίδιος έρθεις αντιμέτωπος με τον δικό σου δράκο, θα δεις πόσο δύσκολο είναι να συμβουλέψεις τότε τον εαυτό σου. Θα νιώσεις πως το χάσμα δεν βρίσκεται κάτω από τα πόδια σου, αλλά μέσα στην δική σου προσωπικότητα.
Για να τελειώνω, το χαντάκι εκείνο τελικά το πέρασα, αφού με βοήθησε στην αρχή μία κοπελίτσα, η οποία δεν σου γέμιζε καν το μάτι. Μετά, μόλις συνειδητοποίησα ότι η δυσκολία βρισκόταν μόνο μέσα στο νου μου, το πέρναγα και το ξαναπέρναγα πολλές φορές. Ηταν τελικά το ίδιο εύκολο, με το να βρίσκονται οι σανίδες στο έδαφος.
(Φίλη simori,
δυστυχώς δεν έχω χρόνο αυτή τη στιγμή να σου απαντήσω.
Θα προσπαθήσω να το κάνω λίγο αργότερα.)
κάνε κλικ!
Ποτέ μην παραδεχτείς τα όρια του ανθρώπου. Να σπας τα σύνορα. Να αρνιέσαι ότι θωρούν τα μάτια σου. Να πεθαίνεις και να λες: ΘΑΝΑΤΟΣ ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ!
quote:
ΤΟ ΒΡΙΣΚΩ ΣΩΣΤΟ ΤΟ ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑ...Η ΦΑΝΤΑΣΙΑ ΔΗΜΙΟΥΡΓΕΙ
ΤΙΣ ΑΣΧΗΜΕΣ ΕΙΚΟΝΕΣ...ΟΤΙ ΠΕΦΤΟΥΜΕ,ΟΤΙ ΣΠΑΕΙ Η ΣΑΝΙΔΑ...
ΕΙΝΑΙ ΦΟΒΟΣ...ΑΛΛΑ Η ΦΑΝΤΑΣΙΑ ΔΕΝ ΔΗΜΙΟΥΡΓΕΙ ΤΟ ΦΟΒΟ ΣΕ ΑΥΤΗ ΤΗΝ ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ?
Ε όχι ρε παιδιά η φαντασία να δημιουργεί τον φόβο... Η φαντασία οργιάζει με τον φόβο... ο φόβος όμως δημιουργείτε από την ανάκληση κάποιας μνήμης, άμεσης ή έμεσης!!!
Η Πείρα δεν ΔΙΔΑΣΚΕΤΑΙ
Η ομορφιά απλώνεται.....
S I M O R I L .......
quote:
ΤΟ ΒΡΙΣΚΩ ΣΩΣΤΟ ΤΟ ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑ...Η ΦΑΝΤΑΣΙΑ ΔΗΜΙΟΥΡΓΕΙ
ΤΙΣ ΑΣΧΗΜΕΣ ΕΙΚΟΝΕΣ...ΟΤΙ ΠΕΦΤΟΥΜΕ,ΟΤΙ ΣΠΑΕΙ Η ΣΑΝΙΔΑ...
ΕΙΝΑΙ ΦΟΒΟΣ...ΑΛΛΑ Η ΦΑΝΤΑΣΙΑ ΔΕΝ ΔΗΜΙΟΥΡΓΕΙ ΤΟ ΦΟΒΟ ΣΕ ΑΥΤΗ ΤΗΝ ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ?georgette
Μπα! Ο φόβος έχει σχέση με το ένστικτο της αυτοσυντήρησης.
'We are either alone in the universe or we are not. Both ideas are overwhelming'
-Arthur C. Clarke-
Edited by - Ostria on 22/05/2004 10:31:34
ΦΟΒΟΣΣΣΣ....Ο ΕΧΘΡΟΣ ΚΑΙ Ο ΠΛΑΝΕΥΤΗΣ!
quote:
Φίλη Αμαλία, με αφορμή τα όσα αναφέρεις θα ρωτήσω: υπάρχει όντως τρόπος να σταματήσει κάποιος την σκέψη?
Λοιπόν simori, θα προσπαθήσω να προσεγγίσω το ερώτημά σου, αρχικά με μία αναφορά στο βιβλίο της Ε.Π. Μπλαβάτσκυ "Η φωνή της σιγής".
Γράφει λοιπόν για το νου (σκέψη):
"Ο Νους είναι ο μεγάλος φονιάς του Πραγματικού.
Ο Μαθητής ας σκοτώσει το Φονιά."
Πως όμως μπορούμε να σταματήσουμε τον νου; Να τον κάνουμε να σταματήσει το αδιάκοπο σφυροκόπημά του, ώστε μέσα από την ήρεμη αταραξία του να αναδυθεί η φωνή της σιγής;
Σε μία ποιητικότατη φράση, που περικλύει σοφία τυλιγμένη σε θαυμαστή απλότητα, η Ε.Π.Μ. γράφει:
" Προτού η ψυχή μπορέσει ν'ακούσει, το είδωλο (ο άνθρωπος) πρέπει να γίνει κουφός στις βροντές και στους ψιθύρους, στις κραυγές και στα μουγκρίσματα των θυμωμένων ελεφάντων, καθώς και στο αργυρόηχο βούισμα της χρυσής πυγολαμπίδας"
Τι μας λέει η φράση αυτή;
Πως για να συγκρατήσουμε τον νου που επιθυμεί (τον νου της χωριστηκότητας - τον "φονιά νου") θα πρέπει να απελευθερωθούμε από τις επιθυμίες μας. Να αγνοήσουμε τα πάθη που προέρχονται από τους φόβους και τις ήττες μας, αλλά και να μένουμε ατάραχοι απέναντι στη γλυκιά δόξα της νίκης.
Δεν πρέπει λοιπόν να χαιρόμαστε;
Ούτε και να λυπόμαστε;
Η μήπως, να μην εξαρτούμε την ευτυχία μας, να μην συνδέουμε την υπόστασή μας με κάτι τόσο επίκαιρο, όπως μία συγκυριακή χαρά ή μία συγκυριακή λύπη;...
Σε πιο πρακτικό επίπεδο, για να πετύχουμε κάτι τέτοιο, πρέπει να αντιληφθούμε τον έλεγχο που ασκούν τα συναισθήματά μας (οι φόβοι και οι επιθυμίες μας) στον νου μας. Και για να το αντιληφθούμε αυτό, πρέπει να εργαστούμε σκληρά με το νοητικό μας σώμα, όπως θα έπρεπε να εργαστούμε με κάθε σώμα μας για να το κάνουμε να υπηρετεί τον ανώτερο εαυτό μας, δηλαδή πραγματικά Εμάς.
Σε πρώτο στάδιο λοιπόν, βοηθάει στην άσκηση του νοητικού, η εξάσκηση της συγκέντρωσης και της προσοχής. Δύο εργαλεία, που μας βοηθούν να απλώσουμε τη συνείδησή μας στον περιβάλλοντα χώρο φυσικό ή μη (προσοχή), αλλά και να την ελέγχουμε μπορώντας σε κάποια δεδομένη στιγμή να την εστιάσουμε με μεγάλη αφοσίωση κάπου (συγκέντρωση).
Για την επίτευξη των παραπάνω στόχων, είναι αρκετά αποτελεσματικές οι ασκήσεις προσοχής (π.χ. να σκεφτόμαστε κάποια στιγμή τι ακριβώς πέρασε από τα μάτια μας το τελευταίο δίωρο, τι άκουσαμε όλη την ημέρα, τι ακριβώς κάναμε, κ.λπ) και οι ασκήσεις συγκέντρωσης (να αφιερώσουμε μισή ώρα διαβάζοντας μία παράγραφο από ένα βιβλίο, προσπαθώντας να αντλήσουμε όσο περισσότερο νόημα μπορούμε από το περιεχόμενό της, ή να συγκεντρωθούμε κοιτάζοντας απλά μία γλάστρα, κ.λπ).
Με τέτοιες μεθόδους, αποκτάμε την ικανότητα να "δούμε" πως λειτουργεί το νοητικό όργανο που διαθέτουμε, και επίσης συνειδητοποιούμε ότι ενώ μέχρι τώρα ταυτίζαμε την ύπαρξή μας με το όργανο αυτό, στην πραγματικότητα είμαστε κάτι πολύ περισσότερο από αυτό, που υπάρχει σαν μέσο ώστε να πλοηγηθούμε στον κόσμο της ύλης.
κάνε κλικ!
Ποτέ μην παραδεχτείς τα όρια του ανθρώπου. Να σπας τα σύνορα. Να αρνιέσαι ότι θωρούν τα μάτια σου. Να πεθαίνεις και να λες: ΘΑΝΑΤΟΣ ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ!
Σε ευχαριστώ φίλη Αμαλία...
Η Πείρα δεν ΔΙΔΑΣΚΕΤΑΙ
Η ομορφιά απλώνεται.....
S I M O R I L .......
ΦΙΛΕ Telxinas ΠΟΛΥ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΝ ΤΟ ΘΕΜΑ ΣΟΥ!!!
ΤΩΡΑ ΑΠΟ ΟΤΙ ΞΕΡΩ ΜΕ ΤΙΣ ΛΙΓΟΣΤΕΣ ΜΟΥ ΓΝΩΣΕΙΣ ΝΟΜΙΖΩ ΠΩΣ ΔΕΝ ΜΠΟΡΟΥΜΕ ΝΑ ΣΤΑΜΑΤΗΣΟΥΜΕ ΝΑ ΣΚΕΦΤΟΜΑΣΤΕ ΕΠΕΙΔΗ ΔΕΝ ΜΠΟΡΟΥΜΕ ΚΑΝ ΝΑ ΕΛΕΞΟΥΜΕ ΤΟΝ ΕΓΚΕΦΑΛΟ ΜΑΣ ΑΥΤΟΣ ΜΑΣ ΕΛΕΓΧΕΙ ΕΜΕΙΣ ΜΠΟΡΟΥΜΕ ΝΑ ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΗΣΟΥΜΕ ΜΟΝΟ ΤΟ 6% ΤΩΝ ΔΥΝΑΤΩΤΗΤΩΝ ΜΑΣ ΕΤΣΙ ΔΕΝ ΜΠΟΡΟΥΜΕ ΚΑΙ ΝΑ ΤΟΝ ΚΑΝΟΥΜΕ ΝΑ ΣΤΑΜΑΤΗΣΕΙ ΝΑ ΣΚΕΦΤΕΤΑΙ ΙΣΩΣ ΝΑ ΤΟ ΚΑΤΑΦΕΡΟΥΜΕ ΟΤΑΝ ΕΞΕΛΗΧΘΟΥΜΕ ΤΟΣΟ ΠΟΥ ΝΑ ΕΛΕΓΧΟΥΜΕ ΚΑΙ ΤΟ 100% ΤΟΥ ΑΝ ΚΑΙ ΜΟΥ ΦΑΙΝΕΤΑΙ ΑΔΥΝΑΤΟΝ!!!
ΤΩΡΑ ΑΚΟΥΣΑ ΑΝΑΦΟΡΕΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΦΑΝΤΑΣΙΑ ΡΕ ΠΑΙΔΙΑ Η ΦΑΝΤΑΣΙΑ ΚΑΙ Ο ΦΟΒΟΣ ΕΙΝΑΙ ΑΡΙΚΤΑ ΔΕΜΕΝΑ ΜΕΤΑΞΥ ΤΟΥΣ ΧΩΡΙΣ ΦΑΝΤΑΣΙΑ ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΦΟΒΟΣ!!!
ΑΛΛΑ ΜΗΝ ΞΕΧΝΑΜΕ ΟΤΙ ΧΩΡΙΣ ΦΑΝΤΑΣΙΑ ΔΕΝ ΘΑ ΕΙΧΑΜΕ ΚΑΤΑΦΕΡΕΙ ΠΟΛΛΑ ΣΤΟΝ ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΟ ΤΟΜΕΑ!!!
ΟΠΟΙΟΣ ΔΕΝ ΤΟΛΜΑ ΝΑ ΔΕΙ ΤΗΝ ΑΛΗΘΕΙΑ ΤΗΝ ΘΕΩΡΕΙ ΨΕΜΜΑ!!!
υπάρχει και φόβος που δεν προκαλείτε από φαντασία
Η Πείρα δεν ΔΙΔΑΣΚΕΤΑΙ
Η ομορφιά απλώνεται.....
S I M O R I L .......
ΟΠΟΙΟΣ ΔΕΝ ΤΟΛΜΑ ΝΑ ΔΕΙ ΤΗΝ ΑΛΗΘΕΙΑ ΤΗΝ ΘΕΩΡΕΙ ΨΕΜΜΑ!!!