- ΘΕΟΣ ΟΥΚ ΕΣΤΙΝ ΑΛΛΑ ΓΙΓΝΕΤΑΙ - .-= Η ΓΝΩΣΗ =-.

Χθες σκεφτόμουν να μεταφράσω το ποίημα του Ελιοτ αλλά είπα να τ'αφήσω σε σενα μια που χειρίζεσαι καλύτερα τον λόγο

Tον ψίθυρο των άστρων
έπιασε η γκλάβα μου...
Αρμονία και χάος

Τ.Σ. Έλλιοτ
από τα Τέσσερα Κουαρτέτα

Little Gidding (*)

Δεν θα σταματήσουμε να εξερευνούμε
Και το τέλος όλης μας της εξερεύνησης
Θά'ναι να φτάσουμε εκεί όπου ξεκινήσαμε
Και να γνωρίσουμε το μέρος για πρώτη φορά.
Μέσα απ'την άγνωστη, μνημονημένη πύλη
Όταν η τελευταία γη προς ανακάλυψη
Είναι αυτή που ήταν η αρχή·
Στην πηγή του μακρύτερου ποταμού
Η φωνή του κρυμμένου καταρράκτη
Και τα παιδιά στη μηλιά
Άγνωστα, γιατί δεν τα αναζητήσαμε
Αλλά ακουσμένα, μισοακουσμένα, στη σιγαλιά
μεταξύ δυο κυμάτων της θάλασσας.
Γρήγορα τώρα, εδώ, τώρα, πάντα
Μια κατάσταση πλήρους απλότητας
(Που δεν κοστίζει παρά το παν)
Και όλα θα είναι καλά
Και τα πάντα θα είναι καλά
Όταν οι πύρινες γλώσσες θα διπλώσουν
Μέσα στον ύψιστο κόμβο της φωτιάς
Και η φωτιά και το ρόδο είναι ένα.

*:Μικρή παρόρμηση, μικρή ανεμελιά, μικρή παραζάλη ή κάτι άλλο;

ΥΓ: "Φυλακή όρθια δεν θα μείνει/Να μπεις για να κρυφτείς". Ευχαριστώ 1900.

Όμορφος... ο ήχος της ποίησης,
και η ηχώ των Λόγων σας...

quote:

---

Σε αυτόν και χαώδη και βασανισμένο κόσμο, εδώ όπου πρέπει να
δράσουμε, να αντιμετωπίσουμε πράγματα, να γίνομε, χρειαζόμαστε
πρωταρχικά να υπάρχουμε.
Χωρίς αυτήν την ύπαρξη, το δικό μας γίγνεσθαι, η ύπαρξή μας
διαλύεται σε ένα μακάριο μηδέν.

---

Ας προσεγγίσουμε αυτό το μεγάλης σημασίας θέμα, πηγαίνοντας πέρα από τους μικρόνοους και πολλές φορές παραπλανητικούς συμβολισμούς του χριστιανικού δόγματος.
Κάποια αλήθεια υποκρύπτεται στη Γένεση, αλλά η σημασία του Αρχέγονου συμβόλου του όφεως έχει υποβαθμιστεί πολύ με την μεταβολλή του σε αυτό που ονομάστηκε "Διάβολος".

θα δούμε τον Όφι στην Κοσμογονία και θα τον δούμε και σε σχέση με τον άνθρωπο (πύρινος Όφις -Κουνταλίνη).

Ο όφις -που ταυτίζεται με το σύμβολο του Δράκου, με τον κροκόδειλο στην Αίγυπτο, ενώ εμβληματικά συνδέεται και με το Δέντρο-
είναι από τα πιο αρχαία σύμβολα.
Καθόλου τυχαία, αφου το βασίλειο των Ερπετών προϋπάρχει των άλλων.
Το Φίδι υπήρξε πάντα το σύμβολο της συνεχούς ΑΝΑΝΕΩΣΗΣ -αποβολλή του παλιού "δέρματος", της Αθανασίας, του Απείρου και της Σοφίας.

Ο διαχωρισμός σε Καλό και κακό Όφι - Δράκο είναι σχηματικός και λανθασμένα μπορεί να δημιουργήσει την εντύπωση δύο ξεχωριστών ασύνδετων καταστάσεων.
Δεν υπάρχουν Δύο Όφεις.
Η Ενότητα διαπερνάει τα πάντα, και στην Αρχαία Σοφία το "Κακό" δεν είναι παρά η βαθμιαία συμπύκνωση του Καθαρού Φωτός (Φοχάτ - Δράκοντας της Σοφίας, όπως θα δούμε παρακάτω) σε Μορφή.

Έχω κρατήσει στο Νου μου μία πολύ χαρακτηριστική φράση από τη Μυστική Δοξασία της Μπλαβάτσκυ (από την οποία θα αντλήσω αρκετά στοιχεία για την προσέγγιση αυτού του θέματος):

Το Φοχάτ σκάβει Οπές στο Διάστημα

Αναφερόμαστε στην Κοσμογένεση και χρειάζεται να δούμε τα πράγματα από πολύ ψηλά για να κατανοήσουμε.
Η φράση αυτή δεν σας φέρνει στο οπτικό πεδίο του Νού σας μία εικόνα, κάτι σαν Ανεμοστρόβιλος που κατέρχεται εκτελώντας περιστροφική Κίνηση;
Ας δούμε λίγο την ΣΤΑΝΤΖΑ ΙΙΙ:

"ΚΟΙΤΑΞΕ, Ω ΛΑΝΟΥ! ΤΟ ΑΚΤΙΝΟΒΟΛΟ ΠΑΙΔΙ ΤΩΝ ΔΥΟ, ΤΗΝ ΑΠΑΡΑΜΙΛΛΗ, ΛΑΜΠΡΗ ΔΟΞΑ: TO ΦΩΤΕΙΝΟ ΔΙΑΣΤΗΜΑ, ΓΙΟ ΤΟΥ ΣΚΟΤΕΙΝΟΥ ΔΙΑΣΤΗΜΑΤΟΣ, ΠΟΥ ΑΝΑΔΥΕΤΑΙ ΑΠΟ ΤΑ ΒΑΘΗ ΤΩΝ ΜΕΓΑΛΩΝ ΣΚΟΤΕΙΝΩΝ ΥΔΑΤΩΝ.
ΕΙΝΑΙ Ο ΟΕΑΟΧΟΟ, Ο ΝΕΩΤΕΡΟΣ, (Ο ΓΚΟΥΑΝ ΣΙΝ ΓΙΝ). ΛΑΜΠΕΙ ΣΑΝ ΤΟΝ ΗΛΙΟ ΕΙΝΑΙ Ο ΦΛΟΓΟΒΟΛΟΣ ΘΕΙΟΣ ΔΡΑΚΟΝΤΑΣ ΤΗΣ ΣΟΦΙΑΣ.
Ας διευκρινισθεί ότι το "Σκοτάδι" εδώ αναφέρεται με την έννοια του μη Εκδηλωμένου, του Ασύλληπτου, του Άγνωστου...
"Φως" είναι το Εκδηλωμένο, αυτό που γίνεται φανερό,το Ορατό..

Το "Ακτινοβόλο Παιδί των Δύο" είναι Το Φοχάτ, ο Όφις, ο θείος Δράκοντας της Σοφίας.
Εξ Αυτού η Δημιουργία.

"Ο Ουράνιος Όφις εκδηλώθηκε βγαίνοντας από το αυγό και άρχισε τις περιελίξεις του, κερδίζοντας σε δύναμη και μεγαλείο και παράγοντας με την τεράστια γονιμότητά του εκατομμύρια μικρότερων "όφεων".
Πραγματεία επί του Κοσμικού Πυρός, Μπέιλυ

Εδώ σταματώ για λίγο και επανέρχομαι εντός λίγων ωρών.

Δεν αποσαφηνίζεται η σχέση που έχει με το ΜΠΡΑΧΜΑ και το πτηνό- κύκνος Χάμσα. Προφανώς συνδέονται, καθόσο και οι Δύο είναι Δημιουργοί. Οι διαφορετικές ορολογίες και τα σύμβολα, ενδεχομένως αφορούν διαφορετικό στάδιο στο καθοδικό τόξο της Εκδήλωσης.

Ο Πύρινος Δράκοντας της Σοφίας ταυτίζεται με τον ΛΟΓΟ. Ταυτίζεται και με τον ΙΕΧΩΒΑ - ΟΦΗ της Βίβλου, όπου βέβαια σμικρύνεται η σημασία του.
Ας δούμε λίγο την Γένεση.
Ο Όφις δίνει το "μήλο" της γνώσης του Καλού και του Κακού στην Εύα.
Αυτό δεν σας θυμίζει λίγο τον Προμηθέα;
Για να υπάρξει Εκδήλωση, Εμφάνιση, Μορφή απαιτείται "Κάθοδος".
Το ίδιο το Σύμπαν δεν θα είχε εκδηλωθεί σε χονδροειδής ύλη αν δεν υπήρχε -συμβολικά μιλώντας- αυτό που λανθασμένα ονομάζουν "Πτώση".
Ο Πρωταρχικός "Άνθρωπος" θα είχε παραμείνει σε μία μακάρια Ασυνειδησία, σε μία εκμηδενιστική ενότητα.

Το "μήλο" και η "φωτιά" του Προμηθέα προσδίδουν το νοητικό σπινθήρα, τη Συνείδηση, την αντίληψη του Εαυτού ως κάτι ξέχωρο από το ΟΛΟ.
Αυτό συνεπάγεται αναγκαστικά κάποια ΑΠΟΚΟΠΗ, προσωρινή αλλά αναπόφευκτη και απαραίτητη -κατά μία άποψη.
Η χριστιανική παράδοση αφορίζει βεβαίως τον Όφι, ακριβώς γιατί Μυεί τον άνθρωπο στα μυστήρια της Γνώσης.
Ο Νους αφορίζεται ως "ο σφαγέας του Πραγματικού", όπως λέγεται και στην Ανατολή. Και ισχύει, κατά μία έννοια.

Γιατί μόνο μέσω του Νοός μπορεί ο άνθρωπος και πάλι να περάσει την Πύλη, επιστρέφοντας συνειδητά Εκεί που πριν βρισκόταν ασυνείδητα.
Προϋποθέτει την στροφή του Νού από τον κόσμο της χονδροειδούς ύλης στον κόσμο της Λεπτοφυέστερης Ύλης, των ενεργειών και των Αιτίων.
Ο Διπλός Πέλεκυς των Ροδόσταυρων.

Ο Όφις της Σοφίας μεταβάλλεται στο κακό όφη- Δράκο της ύλης όταν καταβυθίζεται και εγκλωβίζεται στο υλικό πεδίο.

Ένα διάλειμμα και συνεχίζουμε σε λίγο με το Πύρ της Κουνταλίνη, πιο απλά πράγματα...

Ο Μιχαήλ σκοτώνει το Δράκο.
Ο Ηρακλής την Λερναία Ύδρα. Μην μας παραπλανούν οι εικόνες. Δεν χρειάζεται να "σκοτώσουμε" πραγματικά.
Αυτό θα ήταν ευνουχισμός.

Την κατάλληλη χρονική στιγμή καλούμαστε όλοι να πολεμήσουμε τον Δράκο της ύλης και τους 'δαίμονές' του.
Στη μάχη τότε ας έχουμε αρκετή σύνεση και εγρήγορση ώστε να μην μας 'καταβροχθίσει', αλλά 'ανεβαίνοντας στην ράχη του', χρησιμοποιώντας τη δύναμή του, ας οδηγηθούμε ψηλότερα.
Ο Δράκος - Φίδι δεν σκοτώνεται.
Οσιαστικά αυτό που συμβαίνει είναι ΜΕΤΟΥΣΙΩΣΗ.

Θυμηθείτε τον Άθλο του Ηρακλή με τη Λερναία Ύδρα.
Ο Ηρακλής προσπαθεί να σκοτώσει το τέρας κόβοντας τις κεφαλές, αλλά περισσότερες εμφανίζονται εκεί που μία κόβεται.
Το πολεμάει μέσα στη λάσπη που ζεί και αυτό εκεί γίνεται δυνατότερο.
Η νίκη έρχεται από πάνω προς τα κάτω.
Ο Ηρακλής γονατίζει και το σηκώνει ψηλά στις Ακτίνες του Ήλιου και αυτό ισχυρό στη λάσπη γίνεται αδύνατο στο Φως και στον Αέρα.
Οι κεφαλές καταρρέουν. Υπάρχει όμως μία Αθάνατη κεφαλή που ο Ηρακλής την αποκόπτει και την θάβει κάτω από τον Βράχο, όπου αυτή σφύριζε -καθώς λέει ο μύθος- ακόμα.

Η αθάνατη κεφαλή είναι η ισχυρή Δύναμη της Θέλησης.
Είναι το "πυρ της Κουνταλίνη", ο κουλουριασμένος όφις στη βάση της σπονδυλικής στήλης του ανθρώπου -7ο τσάκρας.
Είναι η Αρχέγονη πύρινη Δύναμη του Πνεύματος!
Ευνουχίστε την και θα έχετε χάσει όλο το παιχνίδι!

Αυτή η Δύναμη μπορεί να καταβυθίσει τον άνθρωπο στα πιο βαθιά σκοτάδια της ύλης -ο κακός Δράκος.
Η ίδια δύναμη μπορεί να τον ανυψώσει και να τον οδηγήσει σε ασύλληπτες εσώτερες διαστάσεις ύπαρξης -ο καλός Δράκος.

Η αφύπνιση - ανύψωση του Πύρινου Όφι πραγματοποιείται σταδιακά καθόσον ο άνθρωπος βαδίζει τις "Αίθουσες της Σοφίας".
Αυτό προϋποθέτει ενεργοποίηση και εξισορρόπηση όλων των ενεργειακών κέντρων -τσάκρας.
Δεν γίνεται με τεχνικές.
Είναι στάση Ζωής. Αντίληψη και Συνειδησιακή Διεύρυνση.

Εδώ ολοκληρώνω.
Κάθυ, μπορείς να συνεχίσεις, αν δεν υπάρχει ερώτηση ή σχετική παρέμβαση.

Τώρα που ολοκλήρωσε ο αγαπητός NADA, επιτρέψτε μου μία παρατήρηση:

Η λέξη "όφις" στο πρωτότυπο κείμενο της Γενέσεως δεν υπάρχει.

Για την ακρίβεια, η εβραϊκή λέξη που μεταφράστηκε ως "όφις", σημαίνει κάποια άλλα πράγματα, αλλά... πρώτη φορά είναι που η μετάφραση των Ο' παραποιεί νοήματα;

Προσωπικά δεν έχω μελετήσει εκτενώς τη Βίβλο και δεν γνωρίζω τι ακριβώς λέει το σχετικό εδάφιο.
Θα το κοιτάξω.
Προφανώς, αν θέλουμε να κατανοήσουμε τέτοια θέματα χρειάζεται να υπερβούμε κατά πολύ τα στενά πλαίσια της Βίβλου και κάποιες, ενδεχομένως, παραπλανητικές αναφορές.

Η... NADA

Για την ακρίβεια, το ζήτημα στο οποίο αναφέρθηκα δεν αφορά σε μελέτη της Βίβλου.

Δηλαδή, είτε την είχες μελετήσει είτε όχι, το ίδιο συμπέρασμα θα εξήγαγες και δεν φταις εσύ γι' αυτό, εκτός αν γνωρίζεις Εβραϊκά. Είναι θέμα ορθής απόδοσης της μετάφρασης.

Η επίσημη Χριστιανική εκκλησία δέχεται τη λέξη "όφις" ως ορθή.

"Ο ΔΕ ΟΦΙΣ ΗΤΟ ΤΟ ΦΡΟΝΙΜΩΤΕΡΟΝ ΠΑΝΤΩΝ ΤΩΝ ΖΩΩΝ ΤΟΥ ΑΓΡΟΥ ΤΑ ΟΠΟΙΑ ΕΚΑΜΕ ΚΥΡΙΟΣ Ο ΘΕΟΣ. ΚΑΙ ΕΙΠΕΝ Ο ΟΦΙΣ ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΓΥΝΑΙΚΑ ΤΩ ΟΝΤΙ ΕΙΠΕΝ Ο ΘΕΟΣ ΜΗ ΦΑΓΗΤΕ ΑΠΟ ΠΑΝΤΟΣ ΔΕΝΔΡΟΥ ΤΟΥ ΠΑΡΑΔΕΙΣΟΥ

ΚΑΙ ΕΙΠΕΝ Η ΓΥΝΗ ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΟΦΙΝ ΑΠΟ ΤΟΥ ΚΑΡΠΟΥ ΤΩΝ ΔΕΝΔΡΩΝ ΤΟΥ ΠΑΡΑΔΕΙΣΟΥ ΔΥΝΑΜΕΘΑ ΝΑ ΦΑΓΩΜΕΝ

ΑΠΟ ΔΕ ΤΟΥ ΚΑΡΠΟΥ ΤΟΥ ΔΕΝΔΡΟΥ ΤΟ ΟΠΟΙΟΝ ΕΙΝΑΙ ΕΝ ΜΕΣΩ ΤΟΥ ΠΑΡΑΔΕΙΣΟΥ ΕΙΠΕΝ Ο ΘΕΟΣ ΜΗ ΦΑΓΗΤΕ ΑΠ ΑΥΤΟΥ ΜΗΔΕ ΕΓΓΙΣΗΤΕ ΑΥΤΟΝ ΔΙΑ ΝΑ ΜΗ ΑΠΟΘΑΝΗΤΕ

ΚΑΙ ΕΙΠΕΝ Ο ΟΦΙΣ ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΓΥΝΑΙΚΑ ΔΕΝ ΘΕΛΕΤΕ ΒΕΒΑΙΩΣ ΑΠΟΘΑΝΕΙ

ΑΛΛ ΕΞΕΥΡΕΙ Ο ΘΕΟΣ ΟΤΙ ΚΑΘ ΗΝ ΗΜΕΡΑΝ ΦΑΓΗΤΕ ΑΠ ΑΥΤΟΥ ΘΕΛΟΥΣΙΝ ΑΝΟΙΧΘΗ ΟΙ ΟΦΘΑΛΜΟΙ ΣΑΣ ΚΑΙ ΘΕΛΕΤΕ ΕΙΣΘΑΙ ΩΣ ΘΕΟΙ ΓΝΩΡΙΖΟΝΤΕΣ ΤΟ ΚΑΛΟΝ ΚΑΙ ΤΟ ΚΑΚΟΝ

ΚΑΙ ΕΙΔΕΝ Η ΓΥΝΗ ΟΤΙ ΤΟ ΔΕΝΔΡΟΝ ΗΤΟ ΚΑΛΟΝ ΕΙΣ ΒΡΩΣΙΝ ΚΑΙ ΟΤΙ ΗΤΟ ΑΡΕΣΤΟΝ ΕΙΣ ΤΟΥΣ ΟΦΘΑΛΜΟΥΣ ΚΑΙ ΕΠΙΘΥΜΗΤΟΝ ΤΟ ΔΕΝΔΡΟΝ ΩΣ ΔΙΔΟΝ ΓΝΩΣΙΝ ΚΑΙ ΛΑΒΟΥΣΑ ΕΚ ΤΟΥ ΚΑΡΠΟΥ ΑΥΤΟΥ ΕΦΑΓΕ ΚΑΙ ΕΔΩΚΕ ΚΑΙ ΕΙΣ ΤΟΝ ΑΝΔΡΑ ΑΥΤΗΣ ΜΕΘ ΕΑΥΤΗΣ ΚΑΙ ΑΥΤΟΣ ΕΦΑΓΕ

ΚΑΙ ΗΝΟΙΧΘΗΣΑΝ ΟΙ ΟΦΘΑΛΜΟΙ ΑΜΦΟΤΕΡΩΝ ΚΑΙ ΕΓΝΩΡΙΣΑΝ ΟΤΙ ΗΣΑΝ ΓΥΜΝΟΙ ΚΑΙ ΡΑΨΑΝΤΕΣ ΦΥΛΛΑ ΣΥΚΗΣ ΕΚΑΜΟΝ ΕΙΣ ΕΑΥΤΟΥΣ ΠΕΡΙΖΩΜΑΤΑ

ΚΑΙ ΗΚΟΥΣΑΝ ΤΗΝ ΦΩΝΗΝ ΚΥΡΙΟΥ ΤΟΥ ΘΕΟΥ ΠΕΡΙΠΑΤΟΥΝΤΟΣ ΕΝ ΤΩ ΠΑΡΑΔΕΙΣΩ ΠΡΟΣ ΤΟ ΔΕΙΛΙΝΟΝ ΚΑΙ ΕΚΡΥΦΘΗΣΑΝ Ο ΑΔΑΜ ΚΑΙ Η ΓΥΝΗ ΑΥΤΟΥ ΑΠΟ ΠΡΟΣΩΠΟΥ ΚΥΡΙΟΥ ΤΟΥ ΘΕΟΥ ΜΕΤΑΞΥ ΤΩΝ ΔΕΝΔΡΩΝ ΤΟΥ ΠΑΡΑΔΕΙΣΟΥ

ΕΚΑΛΕΣΕ ΔΕ ΚΥΡΙΟΣ Ο ΘΕΟΣ ΤΟΝ ΑΔΑΜ ΚΑΙ ΕΙΠΕ ΠΡΟΣ ΑΥΤΟΝ ΠΟΥ ΕΙΣΑΙ

Ο ΔΕ ΕΙΠΕ ΤΗΝ ΦΩΝΗΝ ΣΟΥ ΗΚΟΥΣΑ ΕΝ ΤΩ ΠΑΡΑΔΕΙΣΩ ΚΑΙ ΕΦΟΒΗΘΗΝ ΔΙΟΤΙ ΕΙΜΑΙ ΓΥΜΝΟΣ ΚΑΙ ΕΚΡΥΦΘΗΝ

ΚΑΙ ΕΙΠΕ ΠΡΟΣ ΑΥΤΟΝ Ο ΘΕΟΣ ΤΙΣ ΕΦΑΝΕΡΩΣΕΝ ΕΙΣ ΣΕ ΟΤΙ ΕΙΣΑΙ ΓΥΜΝΟΣ ΜΗΠΩΣ ΕΦΑΓΕΣ ΑΠΟ ΤΟΥ ΔΕΝΔΡΟΥ ΑΠΟ ΤΟΥ ΟΠΟΙΟΥ ΠΡΟΣΕΤΑΞΑ ΕΙΣ ΣΕ ΝΑ ΜΗ ΦΑΓΗΣ

ΚΑΙ ΕΙΠΕΝ Ο ΑΔΑΜ Η ΓΥΝΗ ΤΗΝ ΟΠΟΙΑΝ ΕΔΩΚΑΣ ΝΑ ΗΝΑΙ ΜΕΤ ΕΜΟΥ ΑΥΤΗ ΜΟΙ ΕΔΩΚΕΝ ΑΠΟ ΤΟΥ ΔΕΝΔΡΟΥ ΚΑΙ ΕΦΑΓΟΝ

ΚΑΙ ΕΙΠΕ ΚΥΡΙΟΣ Ο ΘΕΟΣ ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΓΥΝΑΙΚΑ ΤΙ ΕΙΝΑΙ ΤΟΥΤΟ ΤΟ ΟΠΟΙΟΝ ΕΚΑΜΕΣ ΚΑΙ Η ΓΥΝΗ ΕΙΠΕΝ Ο ΟΦΙΣ ΜΕ ΗΠΑΤΗΣΕ ΚΑΙ ΕΦΑΓΟΝ

ΚΑΙ ΕΙΠΕ ΚΥΡΙΟΣ Ο ΘΕΟΣ ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΟΦΙΝ ΕΠΕΙΔΗ ΕΚΑΜΕΣ ΤΟΥΤΟ ΕΠΙΚΑΤΑΡΑΤΟΣ ΝΑ ΕΙΣΑΙ ΜΕΤΑΞΥ ΠΑΝΤΩΝ ΤΩΝ ΚΤΗΝΩΝ ΚΑΙ ΠΑΝΤΩΝ ΤΩΝ ΖΩΩΝ ΤΟΥ ΑΓΡΟΥ ΕΠΙ ΤΗΣ ΚΟΙΛΙΑΣ ΣΟΥ ΘΕΛΕΙΣ ΠΕΡΙΠΑΤΕΙ ΚΑΙ ΧΩΜΑ ΘΕΛΕΙΣ ΤΡΩΓΕΙ ΠΑΣΑΣ ΤΑΣ ΗΜΕΡΑΣ ΤΗΣ ΖΩΗΣ ΣΟΥ

ΚΑΙ ΕΧΘΡΑΝ ΘΕΛΩ ΣΤΗΣΕΙ ΑΝΑΜΕΣΟΝ ΣΟΥ ΚΑΙ ΤΗΣ ΓΥΝΑΙΚΟΣ ΚΑΙ ΑΝΑΜΕΣΟΝ ΤΟΥ ΣΠΕΡΜΑΤΟΣ ΣΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΣΠΕΡΜΑΤΟΣ ΑΥΤΗΣ ΑΥΤΟ ΘΕΛΕΙ ΣΟΥ ΣΥΝΤΡΙΨΕΙ ΤΗΝ ΚΕΦΑΛΗΝ ΚΑΙ ΣΥ ΘΕΛΕΙΣ ΚΕΝΤΗΣΕΙ ΤΗΝ ΠΤΕΡΝΑΝ ΑΥΤΟΥ

ΠΡΟΣ ΔΕ ΤΗΝ ΓΥΝΑΙΚΑ ΕΙΠΕ ΘΕΛΩ ΥΠΕΡΠΛΗΘΥΝΕΙ ΤΑΣ ΛΥΠΑΣ ΣΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΠΟΝΟΥΣ ΤΗΣ ΚΥΟΦΟΡΙΑΣ ΣΟΥ ΜΕ ΛΥΠΑΣ ΘΕΛΕΙΣ ΓΕΝΝΑ ΤΕΚΝΑ ΚΑΙ ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΑΝΔΡΑ ΣΟΥ ΘΕΛΕΙ ΕΙΣΘΑΙ Η ΕΠΙΘΥΜΙΑ ΣΟΥ ΚΑΙ ΑΥΤΟΣ ΘΕΛΕΙ ΣΕ ΕΞΟΥΣΙΑΖΕΙ

ΠΡΟΣ ΔΕ ΤΟΝ ΑΔΑΜ ΕΙΠΕΝ ΕΠΕΙΔΗ ΥΠΗΚΟΥΣΑΣ ΕΙΣ ΤΟΝ ΛΟΓΟΝ ΤΗΣ ΓΥΝΑΙΚΟΣ ΣΟΥ ΚΑΙ ΕΦΑΓΕΣ ΑΠΟ ΤΟΥ ΔΕΝΔΡΟΥ ΑΠΟ ΤΟΥ ΟΠΟΙΟΥ ΠΡΟΣΕΤΑΞΑ ΕΙΣ ΣΕ ΛΕΓΩΝ ΜΗ ΦΑΓΗΣ ΑΠ ΑΥΤΟΥ ΚΑΤΗΡΑΜΕΝΗ ΝΑ ΕΙΝΑΙ Η ΓΗ ΕΞ ΑΙΤΙΑΣ ΣΟΥ ΜΕ ΛΥΠΑΣ ΘΕΛΕΙΣ ΤΡΩΓΕΙ ΤΟΥΣ ΚΑΡΠΟΥΣ ΑΥΤΗΣ ΠΑΣΑΣ ΤΑΣ ΗΜΕΡΑΣ ΤΗΣ ΖΩΗΣ ΣΟΥ

ΚΑΙ ΑΚΑΝΘΑΣ ΚΑΙ ΤΡΙΒΟΛΟΥΣ ΘΕΛΕΙ ΒΛΑΣΤΑΝΕΙ ΕΙΣ ΣΕ ΚΑΙ ΘΕΛΕΙΣ ΤΡΩΓΕΙ ΤΟΝ ΧΟΡΤΟΝ ΤΟΥ ΑΓΡΟΥ

ΕΝ ΤΩ ΙΔΡΩΤΙ ΤΟΥ ΠΡΟΣΩΠΟΥ ΣΟΥ ΘΕΛΕΙΣ ΤΡΩΓΕΙ ΤΟΝ ΑΡΤΟΝ ΣΟΥ ΕΩΣΟΥ ΕΠΙΣΤΡΕΨΗΣ ΕΙΣ ΤΗΝ ΓΗΝ ΕΚ ΤΗΣ ΟΠΟΙΑΣ ΕΛΗΦΘΗΣ ΕΠΕΙΔΗ ΓΗ ΕΙΣΑΙ ΚΑΙ ΕΙΣ ΓΗΝ ΘΕΛΕΙΣ ΕΠΙΣΤΡΕΨΕΙ

ΚΑΙ ΕΚΑΛΕΣΕΝ Ο ΑΔΑΜ ΤΟ ΟΝΟΜΑ ΤΗΣ ΓΥΝΑΙΚΟΣ ΑΥΤΟΥ ΕΥΑΝ ΔΙΟΤΙ ΑΥΤΗ ΗΤΟ ΜΗΤΗΡ ΠΑΝΤΩΝ ΤΩΝ ΖΩΝΤΩΝ

ΚΑΙ ΕΚΑΜΕ ΚΥΡΙΟΣ Ο ΘΕΟΣ ΕΙΣ ΤΟΝ ΑΔΑΜ ΚΑΙ ΕΙΣ ΤΗΝ ΓΥΝΑΙΚΑ ΑΥΤΟΥ ΧΙΤΩΝΑΣ ΔΕΡΜΑΤΙΝΟΥΣ ΚΑΙ ΕΝΕΔΥΣΕΝ ΑΥΤΟΥΣ

ΚΑΙ ΕΙΠΕ ΚΥΡΙΟΣ Ο ΘΕΟΣ ΙΔΟΥ ΕΓΕΙΝΕΝ Ο ΑΔΑΜ ΩΣ ΕΙΣ ΕΞ ΗΜΩΝ ΕΙΣ ΤΟ ΓΙΝΩΣΚΕΙΝ ΤΟ ΚΑΛΟΝ ΚΑΙ ΤΟ ΚΑΚΟΝ ΚΑΙ ΤΩΡΑ ΜΗΠΩΣ ΕΚΤΕΙΝΗ ΤΗΝ ΧΕΙΡΑ ΑΥΤΟΥ ΚΑΙ ΛΑΒΗ ΚΑΙ ΑΠΟ ΤΟΥ ΞΥΛΟΥ ΤΗΣ ΖΩΗΣ ΚΑΙ ΦΑΓΗ ΚΑΙ ΖΗΣΗ ΑΙΩΝΙΩΣ

ΟΘΕΝ ΚΥΡΙΟΣ Ο ΘΕΟΣ ΕΞΑΠΕΣΤΕΙΛΕΝ ΑΥΤΟΝ ΕΚ ΤΟΥ ΠΑΡΑΔΕΙΣΟΥ ΤΗΣ ΕΔΕΜ ΔΙΑ ΝΑ ΕΡΓΑΖΗΤΑΙ ΤΗΝ ΓΗΝ ΕΚ ΤΗΣ ΟΠΟΙΑΣ ΕΛΗΦΘΗ

ΚΑΙ ΕΞΕΔΙΩΞΕ ΤΟΝ ΑΔΑΜ ΚΑΙ ΚΑΤΑ ΑΝΑΤΟΛΑΣ ΤΟΥ ΠΑΡΑΔΕΙΣΟΥ ΤΗΣ ΕΔΕΜ ΕΘΕΣΕ ΤΑ ΧΕΡΟΥΒΕΙΜ ΚΑΙ ΤΗΝ ΡΟΜΦΑΙΑΝ ΤΗΝ ΦΛΟΓΙΝΗΝ ΤΗΝ ΠΕΡΙΣΤΡΕΦΟΜΕΝΗΝ ΔΙΑ ΝΑ ΦΥΛΑΤΤΩΣΙ ΤΗΝ ΟΔΟΝ ΤΟΥ ΞΥΛΟΥ ΤΗΣ ΖΩΗΣ"

Δυστυχώς δεν μπόρεσα να βρω σύγχρονη μετάφραση.

Θα ήθελα να εστιάσω σε κάποια σημαντικά σημεία.

Ο Όφις τονίζει ότι "την ημέρα που θα φάτε από αυτό θα ανοίξουν οι οφθαλμοί σας και θα γίνετε θεοί γνωρίζοντας του καλό και το κακό".

Όντως,με το που γεύονται τον απαγορευμένο καρπό ανοίγουν οι οφθαλμοί τους και αντιλαμβάνονται τη γύμνια τους.

Το σημαντικότερο όμως είναι ότι ο ίδιος ο θεός επιβεβαιώνει ότι πλέον ο πρωτόπλαστος μετέχει της Θεικής Συνειδήσεως ενώ απευθύνεται σε Α' Πληθυντικό, "Και είπε Κύριος ο Θεός "ΙΔΟΥ ΕΓΙΝΕ Ο ΑΔΑΜ ΣΑΝ ΚΑΙ ΕΜΑΣ ΣΤΟ ΝΑ ΓΝΩΡΙΖΕΙ ΤΟ ΚΑΛΟ ΚΑΙ ΤΟ ΚΑΚΟ ΚΑΙ ΤΩΡΑ ΜΗΠΩΣ ΕΚΤΕΙΝΕΙ ΤΟ ΧΕΡΙ ΤΟΥ ΚΑΙ ΛΑΒΕΙ ΑΠΟ ΤΟ ΞΥΛΟ ΤΗΣ ΖΩΗΣ ΚΑΙ ΦΑΕΙ ΚΑΙ ΖΗΣΕΙ ΑΙΩΝΙΩΣ"".

Μην ξεχνάμε ότι έχει προηγηθεί αναφορά στο Ξύλο της Ζωής και το Ξύλο της Γνώσης.Το δεύτερο ο Αδάμ το γεύτηκε και απέκτησε τη Γνώση,το πρώτο όμως(που χαρίζει την Αθανασία)δεν το γεύτηκε και ο Θεός-φοβούμενος μην το γευτεί και γίνει Αθάνατος- τον διώχνει από τον Παράδεισο και θέτει ισχυρή φύλαξη στο Ξύλο της Ζωής.

Σχετικά με τον Όφι ο Θεός τον καταριέται να πάρει τη γνωστή έρπουσα μορφή του,κάτι που σημαίνει ότι μέχρι τότε ο Όφις είχε διαφορετική μορφή.Είναι επίσης πολύ ενδιαφέρον(και αινιγματικό) το σημείο που ο Θεός δημιουργεί Έχθρα ανάμεσα στον Όφι και τη Γυναίκα(εάν ερμηνεύσουμε αυτή την έχθρα ίσως κατανοήσουμε αρκετά περί Όφεως).

Είχα διαβάσει κάπου ότι η μετάφραση των Ο'(72 για την ακρίβεια)διαστρέβλωσε τα αυθεντικά νοήματα.Δεν ξέρω αν είναι αλήθεια.Zadoc,από τα λεγόμενά σου δείχνεις να γνωρίζεις επί του θέματος.Μήπως γνωρίζεις την αυθεντική σημασία του Όφι?Θα μας διαφώτιζε αρκετά.

το θέμα της Πτώσης και του λεγόμενου Προπατορικού αμαρτήματος έχει συζητηθεί ξανά σε άμεσα σχετιζόματα θέματα του esoterica, όπου, αν δε με απατά η μνήμη μου, είχαμε εκθέσει και οι δύο τις απόψεις μας.

Όχι ότι δεν αφορά στο παρόν. Εξάλλου, η "επιστροφή του Ασώτου" αλληγορεί, κατά την γνώμη μου, παραβολικά την επιστροφή στην Εδεμική κατάσταση μέσα από μία γνωστική διαδικασία και την ίδια την εξέλιξη του Θείου.

Σχετικά με την απόδοση της μετάφρασης της Αγίας Γραφής, θα ήθελα να συστήσω το βιβλίο:

http://www.tetraktys.gr/images/kain2.jpg width285 height396" border=0>

" Κ Α Ϊ Ν " ΜΥΣΤΗΡΙΑΚΟ ΔΡΑΜΑ ΣΕ ΤΡΕΙΣ ΠΡΑΞΕΙΣ
ΛΟΡΔΟΥ ΒΥΡΩΝΟΣ. Σειρά Τέχνη & Μεταφυσική.
(Συνέκδοση ΤΕΤΡΑΚΤΥΣ-ΟΜΒΡΟΣ)

Σε αυτό θα βρείτε:
Μεταφυσικά σχόλια και κριτική ανάλυση από τον FABRE D'OLIVET (Φάμπρ ντ' Ολιβέ).
Ιστορικές αναφορές που επεξηγούν γιατί το κλειδί της εσωτερικής ερμηνείας της Γενέσεως της Παλαιάς Διαθήκης είχε χαθεί.
Στοιχεία σχετικά στην απόκρυψη του εσωτερικού νοήματος της Γενέσεως από τους Εσσαίους και στην σκόπιμη παράφρασή της.
Ο ντ' Ολιβέ ερμηνεύει την Γένεση με βάση το τριπλό νόημα των ιερογλυφικών που κληροδότησε ο Μωυσής ως ιερεύς του Οσίριδος. Τα ονόματα Αδάμ, Εύας, Κάϊν, `Αβελ, Σηθ κ.λ.π. δεν αποτελούν ιστορικά πρόσωπα αλλά συμπαντικές Αρχές, Δυνάμεις και Ιδιότητες που εξελίσσονται σταδιακά εντός του Σύμπαντος (Μακρόκοσμος) και εντός του ανθρώπου (Μικρόκοσμος).
Ο ντ' Ολιβέ αντιτίθεται στον "Κάϊν" του Βύρωνος όχι σε λογοτεχνικό αλλά σε φιλοσοφικό εσωτερικό επίπεδο. Ο Κάϊν και ο `Αβελ αποτελούν αντίστοιχα την επεκτατική και την συσταλτική δύναμη του Σύμπαντος. Η πρώτη υπερισχύει καταπνίγοντας πρόσκαιρα την δεύτερη για να δημιουργήσει τις μορφές.

Και το κυριότερο: Η εσωτερική ερμηνεία της πτώσεως του Αδάμ και του πειρασμού της Εύας από τον όφι.

Στο επόμενο μήνυμά μου θα παραθέσω σχετικό απόσπασμα, γιατί από λάθος έσβησα εκείνο, το οποίο είχα ετοιμάσει και με καλεί ο Μορφέας...