- Εποχή του Ατομισμού & η Έλευση του Υποκειμενισμού - .-= Η ΣΟΦΙΑ =-.
Καλησπέρα σας,
Μια ατομιστική Εποχή της ανθρώπινης κοινωνίας δεν είναι παρά το
αποτέλεσμα της διαφθοράς και της αποτυχίας του συμβατικού,
δεν είναι παρά μια επανάσταση εναντίον της κυριαρχίας των
απολιθωμένων τυπικών σχημάτων/συμβόλων.
Πριν να γεννηθεί μια τέτοια εποχή είναι απαραίτητο οι παλιές
αλήθειες να έχουν χαθεί μέσα στη ψυχή, και η φυλή να τα έχει
συνηθίσει, ακόμη και εκείνα τα σχήματα που πιθηκίζουν και
αντικαθιστούν τα Πραγματικά, είναι απαραίτητο να έχουν στερηθεί
της πραγματικής σημασίας και νοημοσύνης, να έχουν απογυμνωθεί
από κάθε πρακτική δικαιολογία, επειδή δεν επιβιώνουν
παρά μόνο μηχανικά, από μια πάγια ιδέα, από την δύναμη των ηθών,
από την προσκόλληση στον τύπο.
Τότε είναι που ο άνθρωπος, σε πείσμα του φυσικού συντηρητικού
νου της κοινωνίας, αναγκάζεται τελικά να νιώσει πως η Αλήθεια
μέσα του πέθανε και πως ζει με ένα ψέμα.
Ο ατομισμός της Νέας Εποχής είναι μια προσπάθεια να στραφεί,
ο άνθρωπος, από την συμβατική πίστη και άσκηση σε μια σταθερή,
δεν έχει σημασία τι, πραγματική και χειροπιαστή Αλήθεια.
Και είναι απαραιτήτως ατομικιστική η εποχή διότι όλα τα παλιά
πρότυπα/κανόνες έχουν κηρύξει πτώχευση και δεν μπορούν πια
να δώσουν μια εσωτερική νουθέτηση.
Το άτομο, επομένως, είναι εκείνο που πρέπει να γίνει ο σκαπανέας
και να ψάξει με την ατομική του λογική, διαίσθηση, ιδεαλισμό,
επιθυμία ή όποιο άλλο φως κι αν βρει μέσα του, για τον αληθινό
νόμο του κόσμου και της ύπαρξής του, και με αυτό που θα βρει,
όταν το βρει ή νομίσει ότι το βρει θα αγωνισθεί να βασιστεί σε ένα
πιο στέρεο θεμέλιο και να επαναπροσδιορίσει τις σχέσεις του με
τους συνανθρώπους του, να επαναπροσδιορίσει τους αγώνες του
για την δική του τελειότητα και τον άθλο του για την ανθρωπότητα,
με μεγαλύτερη ζωτικότητα, ακόμη και με ένα φτωχότερο πρότυπο
θρησκείας, κοινωνίας, ηθικών και πολιτικών θεσμών.
Αυτή που σας μιλάει από το...μέλλον
Edited by - Κάθυ on 11/07/2004 02:25:40
Edited by - Κάθυ on 11/07/2004 02:26:38
Edited by - Κάθυ on 16/07/2004 11:10:12
Edited by - Κάθυ on 16/07/2004 11:12:09
Πρέπει να τα έχουμε αρχη στη ζωή μας αυτά που λές αφου η ενεργεια του καθενός μας ειναι αυτη που δημιουργει την ενεργεια του σύμπαντος και συνεπως την ισορροπια.
Καλώς όρισες στο esoterica gr και σε τούτο το θέμα.
Μ’ έκανες και χάρηκα σήμερα, και σ’ ευχαριστώ γι αυτό.
Είχα, ξέρεις, αμφιβολίες για το θέμα μήπως κι εκληφθεί ο
«ατομισμός» ως «εγωισμός». Αλλά όχι!
Το πρώτο σου μήνυμα καταδεικνύει ορθότητα σκέψης.
Γι αυτό πιστεύω πως θα έχομε μια εποικοδομητική συζήτηση.
Αυτή που σας μιλάει από το...μέλλον
quote:
πάντως δεν μπορώ να διακρινω πολλές διαφορές απο την αρχέγονη συμπεριφορά του ανθρώπου στις σύγχρονες κοινωνίες. πάντα ζητά την δύναμη για την επιβολή της εξουσίας, είτε στον καταυλισμό του είτε στη διεθνή σκακιέρα.
Μπορεί οι διαφορές να μην είναι πολλές εν τούτοις όσο λίγες
κι αν είναι, είναι ενδεικτικές της προόδου της ανθρωπότητας
ως άτομο ή ως σύνολο.
Ας μην είμαστε απαισιόδοξοι. Μην ξεχνάμε πως έχομε, ως μάζες,
γκρεμίσει πολλές «ομαδίτσες» και «ηγήτορες». Και κυρίως την Ιερά Εξέταση!.
Αυτή που σας μιλάει από το...μέλλον
και αυτός ο ατομισμός εξασκήθηκε σε όλο του το μεγαλείο, η Ανατολή
μπαίνει σε αυτή την εποχή εξ επιδράσεως και επαφής και όχι από
κάποια ιδία πρωτοτυπία.
Και είναι εξ αιτίας του πάθους για ανακάλυψη της πραγματικής
αλήθειας των πραγμάτων, και για την διακυβέρνηση της ανθρώπινης
ζωής με όποιο νόμο αλήθειας που έχει ανακαλύψει η Δύση, που οφείλει
την δύναμή της, την ρώμη της, το φως της, την πρόοδό της, την
ακαταμάχητη εξάπλωσή της για αιώνες τώρα.
Εξ ίσου, η Ανατολή, όχι πως θεμελίωσε τη ζωή της πάνω σε κάποιες
ψεύτικες ιδέες της, αλλά επειδή έχασε την ζωντανή αίσθηση της
Αλήθειας που κάποτε κατείχε, και είναι εξ αιτίας της μακρόχρονης
νυσταλέας επανάπαυσής της στα σπασμωδικά δεσμά ενός μηχανικού τύπου,
που η Ανατολή βρέθηκε ανίκανη την ώρα της αφύπνισης, ένας γίγαντας
αδειανός από δύναμη, αδρανείς μάζες ανθρώπων που έχουν ξεχάσει
πώς να διαπραγματεύονται ελεύθερα με τα γεγονότα και τις δυνάμεις
διότι είχαν μάθει μόνο πώς να ζουν σε ένα κόσμο στερεότυπης σκέψης
και συνήθους δράσης.
Εν τούτοις η αλήθεια που η Δύση έχει βρει με την ατομιστική
της εποχή, κάλυψε μόνο τα πρώτα και πιο εμφανή υλικά και εξωτερικά
γεγονότα της ζωής και βρήκε εκείνες μόνο αλήθειες των πιο κρυφών
πραγματικοτήτων και δυνάμεων, όσο είναι δυνατό να δώσουν στον
άνθρωπο η συνήθεια της αναλυτικής έρευνας και η επιδίωξη για την
πρακτική ωφελιμότητα.
Εάν ο ορθολογιστικός πολιτισμός της Δύσης
έχει σαρώσει όλο το κόσμο, τόσο θριαμβευτικά, είναι επειδή δεν
βρήκε μια πιο βαθιά και δυναμική αλήθεια να την αντιμετωπίσει,
επειδή ο υπόλοιπος κόσμος βρισκόταν ακόμη στην αδράνεια των
τελευταίων ζοφερών ωρών της Συμβατικής Εποχής.
Η ατομιστική εποχή της Ευρώπης ήταν αρχικά μια επανάσταση λογικής,
και το μεσουράνημά της η Φυσική Επιστήμη. Μια τέτοια εξέλιξη ήταν
ιστορικά αναπόφευκτη. Η αρχή του ατομισμού είναι πάντοτε η
αμφισβήτηση, η άρνηση.
Το άτομο βρίσκει μια θρησκεία που του έχει
επιβληθεί, που δεν βασίζει το δόγμα της και την πρακτική της σε
μια ζωντανή αίσθηση μιας εσαεί βεβαίας πνευματικής Αλήθειας,
αλλά την βασίζει στα λόγια ενός αρχαίου βιβλίου, στις αποφάνσεις
του αλάθητου ενός Πάπα, στη παράδοση της Εκκλησίας, στη σοφιστική
ιδεολογία θεολόγων και σοφών, στους αρχηγούς μοναστικών σχολών,
στους γιατρούς όλων των ειδών, που όλοι αυτοί είναι, τα
αναμφισβήτητα δικαστήρια που η μοναδική τους λειτουργία είναι
να δικάζουν και να εξαγγέλλουν, αλλά για κανέναν από αυτούς δεν
φαίνεται να είναι απαραίτητο να ερευνήσει, να αμφισβητήσει,
να δοκιμάσει, να ανακαλύψει.
Αυτή που σας μιλάει από το...μέλλον
Σωστά όλα αυτά που λες, υπο το πρίσμα όμως μιας ωραιοποιημένης αναπόλησης. Η Αλήθεια είναι οτι η Δύση πια έχει τα σκήπτρα και η Ανατολή βρίσκεται στη λήθη και μάλιστα ισως στην χειροτερη περίοδο της μιας και προσπαθει και η ιδια να Δυτικοποιηθεί - μια κατάσταση που δεν της ταιριάζει καθόλου. Δυστυχώς τα άμεσα αποτελέσματα της επιστήμης δεν αφήνουν περιθώρια επιλογών στους ανθρώπους για την πορεία του κόσμου, μιας και δεν του επιτρεπουν να λαβει μια συνολικη εικόνα απο τη ζωή και τις ανάγκες της, αλλά η υψηλη εξειδίκευση απαιτεί κάποιος να αναλαμβάνει ένα και μόνο κομμάτι, αποτελώντας ένα γραναζάκι στο Δυτικό τεχνοκρατικό μοντέλο, που απλά θέλει τους ανθρώπους με γεμάτο στομάχι, ηδονές, και με κλειστό το στόμα και την σκέψη, αφού στην ουσία άλλοι σκεφτονται για αυτόν. Ολες οι παροχές φυσικά πληρώνονται, πράγμα που κάνει να φαντάζει με σύγχρονη Δουλεία, όπου οι δούλοι υποχρεώνονται να φροντίζουν μόνοι τους για την στέγαση και διατροφή τους. Σίγουρα κάποιοι μας βλέπουν έτσι. Σε τέτοιες κοινωνίες ο Ατομισμός και ο Εγωισμός είναι το μονοπάτι που απλώνεται μπροστά στον άνθρωπο με πολύχρωμα λαμπιώνια και ενδεικτικές πινακίδες, και αποτελεί μονόδρομο για τους περισσότερους, αφου πια σημασία έχει ο...Άνθρωπος (και καλά)και όλα γίνονται για αυτόν και τίποτα δεν στέκει πια πιο ψηλά απο αυτόν και την προοδό του. Φυσικά για όλα αυτά δεν φταίει απλά ο Δυτικός τρόπος σκέψης, που ρομαντικά αναπτύχθηκε με την Αναγέννηση, αλλά τα πρόσωπα που διαχειρίζονται τον Δυτικό αναλυτικό και περίεργο νού, προσφέροντας του πλασματική ευμάρια και βολικές απαντήσεις και το σημαντικότερο, ψήγματα εξουσίας.
θα ήθελα να παραθέσω κάτι απο Μ. Μπακούνιν
<<Ποιοί έχουν δίκιο, οι ιδεαλιστές ή οι υλιστές; Αν διατυπωθεί έτσι το ερώτημα δεν μας μένει αμφιβολία. Αναντίρρητα , οι υλιστές. Σίγουρα τα γεγονότα προηγούνται κι ακολουθούν οι ιδέες, σίγουρα ολόκληρη η ιστορία της ανθρωπότητας, διανοητική κι ηθική, πολιτική και κοινωνική, δεν είναι παρά αντανάκλαση της οικονομικής της ιστορίας.>>
ΥΓ: δεν είμαι απαισιόδοξος, απλά θέλω να βλέπω τα πράγματα σφαιρικά και όπως είναι. η ψυχή μου είναι άλλο θέμα...
Μας περιέγραψες με ένα θαυμάσιο τρόπο την σκοτεινή πλευρά της
Ορθολογιστικής Εποχής, με την οποία και συμφωνώ απόλυτα.
Η φωτεινή πλευρά του θέματος είναι πως η Ατομιστική Εποχή
είναι το απαραίτητο σκαλοπάτι/γρανάζι για την επερχόμενη
Εποχή του Υποκειμενισμού που κι αυτή με τη σειρά της
θα παραδώσει τη σκυτάλη στην Πνευματική Εποχή.
Έως τότε ας καρπωθούμε τις διάφορες εμπειρίες με
μοναδικό σκοπό την λείανση της ατραπού.
quote:
Ποιοί έχουν δίκιο, οι ιδεαλιστές ή οι υλιστές;
Η ερώτησή σου αυτή μπορεί να γίνει μια καλή δικαιολογία να ανοιχθεί το κατάλληλο θέμα όπου θα το συζητήσουμε εκτενέστερα.
quote:
δεν είμαι απαισιόδοξος, απλά θέλω να βλέπω τα πράγματα σφαιρικά και όπως είναι. η ψυχή μου είναι άλλο θέμα...
Απαισιοδοξία ή όχι το γεγονός παραμένει.
Βρισκόμαστε στην Ατομιστική Εποχή με όλα της «καλούδια».
Αυτή που σας μιλάει από το...μέλλον
Edited by - Κάθυ on 13/06/2004 03:07:20
Θα ήθελα να γίνεις πιο σαφής σε ό,τι αφορά τις εποχές που επέρχονται.
μιλάς βάση της διαίσθησης σου; Αστρολογικών δεδομένων; Μυστικού σχεδίου; Κοινωνιολογικής ανάλυσης ή με βαση κάτι που μου διαφεύγει;
ΥΛΙΣΜΟΣ VS ΙΔΕΑΛΙΣΜΟΣ...χμμ πράγματι καλό θέμα.. θα μας στεγνώσει το μυαλό με την εφεύρεση επιχειρημάτων..
να περνάς ωραία..
quote:
Θα ήθελα να γίνεις πιο σαφής σε ό,τι αφορά τις εποχές που επέρχονται.
μιλάς βάση της διαίσθησης σου; Αστρολογικών δεδομένων; Μυστικού σχεδίου; Κοινωνιολογικής ανάλυσης ή με βαση κάτι που μου διαφεύγει;
Synplinpan, Χαίρετε!
Βασίζω τις πεποιθήσεις μου στην παρατήρηση της Μεγάλης Εξελικτικής
Πορείας της Γης και του Ανθρώπου ως Άτομο και ως Σύνολο,
αλλά και στην διαίσθηση, στηριγμένη επίσης σε παλιές
προφητείες/σύμβολα.
Οι τρεις αυτές Εποχές δεν θα είναι παρά ένας από τους Ανθρώπινους
Κύκλους στην ανοδική εξελικτική του πορεία.
Και σίγουρα θα γίνω πιο σαφής αφού ολοκληρώσουμε τις σκέψεις
μας πάνω στην Εποχή του Ατομισμού.
Ανακαλύπτει (το Άτομο) πως -αναπόφευκτο κάτω από μια τέτοια
δυναστεία- η αληθινή επιστήμη και γνώση είναι είτε απαγορευμένα,
τιμωρητέα και καταδιώκονται ή αλλιώς καθίστανται απηρχαιωμένα από
την συνήθεια της τυφλής υποταγής της στερεότυπης εξουσίας.
Ακόμη, οτιδήποτε είναι αληθινό σε αυτές τις παλιές εξουσίες δεν
έχει πια καμία αξία, διότι τα λόγια τους είναι πολύπλοκα ή
επαναλαμβάνονται από άγνοια και η πραγματική τους σημασία δεν
βιώνεται πια σχεδόν από κανέναν εκτός ελαχίστων.
Και στη πολιτική, βρίσκει παντού θεϊκά δικαιώματα, εδραιωμένα
προνόμια, ιερές τυραννίες που είναι εξοπλισμένες με μια καταπιεστική
δύναμη και δικαιολογούν εαυτές με μακρηγορίες αλλά φαίνεται να μην
έχουν την αληθινή διεκδίκηση ή το τίτλο να υπάρχουν.
Εν τω μεταξύ στη κοινωνική τάξη βρίσκει εξ ίσου μια στερεότυπη
κυριαρχία συμβατικότητας, σταθερές αναπηρίες, σταθερά προνόμια,
τον αλαζονικό ή αυθάδικο αυτοσεβασμό των ανωτέρων, τις υποκλίσεις
έως εδάφους, των κατώτερων, καθόσον οι παλιές λειτουργίες που ίσως
να δικαίωναν την κατανομή τέτοιου είδους κάποιες άλλες εποχές, δεν
εκτελούνται καθόλου η εκτελούνται κακώς χωρίς ίχνος υποχρέωσης
και απλά σαν ταξική υπερηφάνεια.
Αισθάνεται πως πρέπει να επαναστατήσει, για κάθε διεκδίκηση
εξουσίας πρέπει να στρέψει τη ματιά του σε μια αποφασισμένη
ανάκριση κι όταν του πούνε πως αυτή είναι η ιερή αλήθεια των
πραγμάτων ή οι προσταγές του Θεού ή η αμνημόνευτη τάξη της
ανθρώπινης ζωής αναγκάζεται να θέσει ερωτήματα:
«Είναι έτσι, στ’ αλήθεια;» «Πώς μπορώ να ξέρω πως αυτή είναι
η αλήθεια των πραγμάτων και δεν είναι ψεύδη και δεισιδαιμονίες;
Πότε το πρόσταξε ο Θεός, ή πώς γνωρίζω ότι αυτή είναι η σημασία
της προσταγής Του και όχι δική σου παρερμηνεία του Λόγου Του
ή πώς έχει εκφράσει την Θέλησή Του στο ανθρώπινο γένος;
Αυτή η αμνημόνευτη τάξη που μιλάτε είναι πράγματι αμνημόνευτη,
είναι αληθινά ένας νόμος της Φύσης ή είναι ένα ατελές αποτέλεσμα
του Χρόνου και προς το παρόν μια ψευδής συνήθεια;
Και ότι και να πείτε πρέπει να ρωτήσω: είναι σύμφωνο με τα γεγονότα
του κόσμου με την δική μου αίσθηση περί δικαίου, με την δική μου
κρίση περί αλήθειας, με την δική μου εμπειρία της πραγματικότητας;»
Κι αν δεν συμφωνεί, το επαναστατημένο άτομο, αποτινάζει τον ζυγό
δηλώνει την αλήθεια όπως την βλέπει και καθώς το κάνει αναπόφευκτα
χτυπάει στη ρίζα της θρησκείας, της κοινωνίας, της πολιτικής,
και στιγμιαία, ίσως, ακόμη και την ηθική τάξη της κοινωνίας,
διότι ίσταται επί της εξουσίας που δυσφημεί, και την συμβατικότητα
που καταστρέφει και όχι πάνω στη ζώσα αλήθεια που μπορεί επιτυχημένα
να αντιτεθεί στη δική του.
Οι πρωταθλητές της παλαιάς τάξης ίσως να έχουν δίκιο όταν ζητάνε
να το καταστείλουν ένα τέτοιο Άτομο ως έναν καταστροφικό παράγοντα,
επικίνδυνο στη κοινωνική ασφάλεια, πολιτική τάξη ή θρησκευτική
παράδοση, αλλά το Άτομο στέκεται εκεί και δεν μπορεί να κάνει τίποτε
διαφορετικό, διότι αυτή είναι η αποστολή του: να καταστρέψει το
ψεύδος και να δώσει νέα θεμέλια στην αλήθεια.
Αλλά με ποια ατομική ιδιότητα ή μέτρο θα ανακάλυπτε
ο καινοτόμος το νέο του θεμέλιο ή θα εδραίωνε τα νέα του μέτρα;
Αυτή που σας μιλάει από το...μέλλον
και η Νονά της Γιόγκας του Thoth
quote:Αλλά με ποια ατομική ιδιότητα ή μέτρο θα ανακάλυπτε
ο καινοτόμος το νέο του θεμέλιο ή θα εδραίωνε τα νέα του μέτρα;
Σοφία Βασικά... που οδηγεί στην ελευθερία... η συνειδητώτητα της οποίας οδηγεί στον αλτρουισμό και την απελευθέρωση απο τα ένστικτα της ισχύος και της επιβολής...
Όυτε σκλάβος, αλλά ούτε και Αφέντης... απλά ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ!!!
Σε χαιρετώ καλη μου Κάθυ.
Τόσα πολλά που θα μπορούσαμε να πούμε για τον ατομικισμό και την "περιορισμένη" λογική της εποχής μας...
Τόσα δισεκατομμύρια άνθρωποι σ'ενα μικρούλι πλανήτη στα ΣΥΜΠΑΤΑ και τόσες διαφορετικές προσωπικότητες σε πέντε Ηπείρους, που είναι διαμερισμένος ετούτος ο πληθισμός στον πλανήτη!
Κι όμως καλή μου Κάθυ.
Οι άνθρωποι ξεχώρισαν τον εαυτό τους απ'τους πιθήκους, απ'τα μη νοήμονα ζώα και διαχώρισαν την αλήθεια απ'το ψέμα! Έμαθαν ακόμα ευπρεπισμένα να ξεσκίζουν -δίχως πόνο- ομοίους...
Τούτο το topic συμπληρώνει εκείνο που είχες γράψει για την Νέα Εποχή και προχωρά σε ένα παναθρώπινο μήνυμα:
ΕΣΩ ΑΝΘΡΩΠΟΣ...
Μα πόσοι μπορούμε να γίνουμε και να παραμείνουμε ΑΝΘΡΩΠΟΙ;
Σαν, ωσαν, μικροί κομήτες φονιάδες σκιάζουμε του ήθους και της αλήθειας τους ουρανούς. Σαν, ωσαν, τους γνώστες της φοβερής άγνοιάς μας εμποδίζουμε τους δρόμους των σοφών αδερφών μας...
Σε χαιρετώ Κάθυ.
Σας χαιρετώ με εκτίμηση.
quote:
Σοφία Βασικά... που οδηγεί στην ελευθερία... η συνειδητώτητα της οποίας οδηγεί στον αλτρουισμό και την απελευθέρωση απο τα ένστικτα της ισχύος και της επιβολής...
Όυτε σκλάβος, αλλά ούτε και Αφέντης... απλά ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ!!!
Ρομαντικέ μου, Synplinpan
Πολύ φοβάμαι πως η σοφία δεν ήταν πάντοτε ο Μέντορας
ενός καινοτόμου αν και θα ήταν το τέλειο.
Κι αν ακόμη ορισμένοι καινοτόμοι είχαν την σοφία για
οδηγό τους εν τούτοις η αμέσως επόμενη γενιά
-ίσως και η σύγχρονή τους-, αντί να βιώσει τη καινοτομία
και να την εμπλουτίσει περαιτέρω την καταλήστεψε ή και την παραποίησε.
Άλλωστε πιστεύω πως το έργο ενός καινοτόμου είναι να διασαλεύσει,
απλά, το εκάστοτε κατεστημένο.
Η ριζική αλλαγή θα έρθει μετά από πολλές καινοτομίες και θυσίες.
Αυτή που σας μιλάει από το...μέλλον
Σαν, ωσαν, μικροί κομήτες φονιάδες σκιάζουμε του ήθους και της αλήθειας τους ουρανούς. Σαν, ωσαν, τους γνώστες της φοβερής άγνοιάς μας εμποδίζουμε τους δρόμους των σοφών αδερφών μας...[quote]
Ίδομεν Φίλη zezmperg, Ίδομεν.
Εάν, πράγματι, οι αδελφοί μας είναι σοφοί, σίγουρα
θα ξέρουν κι άλλα μονοπάτια.
Αυτή που σας μιλάει από το...μέλλον
Τώρα σπουδάζουν για να προξενούν τον θαυμασμό των άλλων".
(Κομφούκιος)
Χαιρετώ με την σειρά μου την εκλεκτή παρέα!
Είναι πράγματι δύσκολο αλλά εφικτό
να προσπαθήσει ο Άνθρωπος με τις δικές του δυνάμεις,
να ψάξει να βρει ποιοι είναι εκείνοι οι φραγμοί,
είτε εσωτερικοί είτε εξωτερικοί που τον εμποδίζουν
να ανακαλύψει μέσα του το αιώνιο Φως!
Με εκτίμηση
Φάνης!
quote:
"Κάποτε οι άνθρωποι σπούδαζαν για να τελειοποιούν τον εαυτό τους.
Τώρα σπουδάζουν για να προξενούν τον θαυμασμό των άλλων".
(Κομφούκιος)
Καλησπέρα Φάνη,
και 2,500(;) η παρα-Μόρφωση καλά κρατεί
Αυτή που σας μιλάει από το...μέλλον
Τι 2.500 τι 5.000 χρόνια!
Η ιστορία μας διδάσκει ότι ο άνθρωπος έφθασε (ξανά)
σ' ένα υψηλό επίπεδο τεχνολογικής εξέλιξης.
Τι συμβαίνει άραγε με την Ηθική και Πνευματική εξέλιξή του;
Μήπως αυτές είναι δύο εκ διαμέτρου αντίθετες πορείες
ενώ θα έπρεπε να είναι συμπληρωματικές;
Με εκτίμηση
Φάνης!
Η ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΜΑΣ ΕΙΝΑΙ ΑΣΤΑ....Ο ΚΑΘΗΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΑΡΤΗ ΤΟΥ ΔΥΣΤΥΧΩΣ.
ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΣΥΜΒΙΒΑΣΤΟΥΜΕ Η' ΟΧΙ ΜΕ ΑΥΤΟ?
ΟΣΟ ΠΙΟ ΑΡΓΑ ΣΥΜΒΙΒΑΣΤΟΥΜΕ ΤΟΣΟ ΤΟ ΧΕΙΡΟΤΕΡΟ ΓΙΑ ΜΑΣ(ΔΥΣΤΥΧΩΣ)
Αγαπητή Κάθυ..
Σε ευχαριστώ για την προσφώνηση σου...
Είναι αληθές ότι ο καινοτόμος δεν είναι κατ' ανάγκην Σοφός και το αντίστροφο.
Όμως επειδή ο καθένας βιώνει τη ζωή με τα δικά του μάτια, είναι λογικό ο καινοτόμος να παραμεριστεί απο τους επερχόμενους, απο το σώμα των οποίων θα ξεπηδήσει ο επόμενος καινοτόμος κτλ... αναρωτιέμαι λοιπόν, εάν το ιδανικό βρίσκεται εξ αρχής σε μια τοποθεσία προσβάσιμη μόνο απο αυτούς που είναι ικανοί να το προσεγγίσουν, ελάχιστους δηλαδή μέσα απο το πλήθος των ψυχών. Και αναρωτιέμαι εαν ο σκοπός δεν είναι να το προσεγγίσουν όλοι αλλά μόνο αυτοί, μέσω της ευχής και της κατάρας που είναι η Επιλογή, δωσμένη όμως σε όλους.
Εν ολίγης δεν μπορούμε να περιμένουμε το τέλειο σε κάποια χρονική στιγμή στην πορεία της ανθρώπινης κοινωνίας, μιας και ο καθένας είναι υπεύθυνος των επιλογών του
χαιρετισμούς σε όλη την παρέα...
Σκέψεις...
Σκέφτομαι οτι θα ήθελα να πάρω απαντήσεις απ' όλα τα μέλη απ' όλα τα θέματα και να τα συγχωνευσω σε ένα και μοναδικό θέμα με τον τίτλο: "Αναζητώντας το Νόημα..." Δεν το κάνω όμως γιατι θα με πυροβολήσει ο Αντμινιστράτορας
Σκέφτομαι οτι πολλές φορές η λέξη "Σοφία" μου φέρνει στο νου τη λέξη "αυταρέσκεια"...
Διαβάζοντας για "εναν καινοτόμο" σκέφτομαι: "ενας κούκος δε φέρνει την Άνοιξη"
κι εντελώς συνειρμικά μου 'ρχεται μια άλλη παροιμία: "Όπου λαλούν πολλά κοκόρια αργεί να ξημερώσει"
ΑΝΤΙΦΑΣΗ!
(Το θέμα του epitho "Η Αλήθεια" μου τη θύμισε πάλι.
Ποια αντιφαση; Μα όλα σ'αυτον τον κόσμο είναι αντίφαση. Και μεγαλύτερη ο άνθρωπος, σ'όλες τις εκδηλώσεις και εισδηλώσεις της ζωής του!)
Γιατί οι θεωρίες και "δρόμοι" που γέννησε η ανθρωπότητα είναι πολλοί και μπορεί να ενώνεσαι με τους ομοϊδεάτες σου, αλλά ταυτόχρονα έχεις χτίσει έναν τοίχο που σε χωρίζει απ' τον υπόλοιπο κόσμο.
Εχεις ξεχάσει τον άνθρωπο, τον άφησες απ'έξω και κρύβεσαι πισω απο λογια και ιδέες που έχουν περισσότερο τη μορφή στολιδιού χωρις ουσία.
Τα βασικά στοιχεία, αυτά που μας χαρακτηρίζουν ανθρώπους, αυτά είναι που μας ενώνουν και αυτά είναι που θα φέρουν τον κόσμο στα ίσια του. Δηλαδή η πράξη στις πραγματικές ανάγκες, σ' αυτές και μόνο
κι ο σεβασμός σε όλα...
Ίσως θα ήταν καλύτερο ο καθένας απο μόνος του να κάνει τον προσωπικό του αγώνα γι αυτον τον κόσμο. Ετσι αν όλοι ενεργοποιηθούν, δε μπορεί, κατι θ' αλλάξει!... Δε χρειάζεται ν' ακολουθούμε όλοι τον ίδιο δρόμο, τον ίδιο τρόπο...Ακόμη και κάτι μικρό απ' το καθένα, θα είναι κατι μεγάλο στο σύνολο... Και δεν είναι αλτρουισμός αν σκεφτει κανείς οτι προκειται για τον κόσμο που ζούμε εμείς και που θα ζήσουν κάποιοι μετά απο μας, εγωισμός είναι και δε προκειται να ξεφύγουμε απ' αυτον, τουλάχιστον ας τον μετατρέψουμε σε θετικό εργαλείο, για μας, γι αυτούς που αγαπάμε και για το χώρο, που αν και ΔΕΝ μας ανήκει, είναι το σπίτι μας (Γη)
Κι ο σεβασμός που προανέφερα στην ουσία είναι σεβασμός στον εαυτό μας.
Δε ξερω αν βγάζω νοημα, σκόρπιες σκέψεις απλά που ζουζουνίζουν σαν το μελίσσι του παππού μου!
Tον ψίθυρο των άστρων
έπιασε η γκλάβα μου...
Αρμονία και χάος
Edited by - 1900 on 16/06/2004 20:50:45