synplinpan

Σε ευχαριστώ για την προσφώνηση σου...

Είναι αληθές ότι ο καινοτόμος δεν είναι κατ' ανάγκην Σοφός και το αντίστροφο.
Όμως επειδή ο καθένας βιώνει τη ζωή με τα δικά του μάτια, είναι λογικό ο καινοτόμος να παραμεριστεί απο τους επερχόμενους, απο το σώμα των οποίων θα ξεπηδήσει ο επόμενος καινοτόμος κτλ... αναρωτιέμαι λοιπόν, εάν το ιδανικό βρίσκεται εξ αρχής σε μια τοποθεσία προσβάσιμη μόνο απο αυτούς που είναι ικανοί να το προσεγγίσουν, ελάχιστους δηλαδή μέσα απο το πλήθος των ψυχών. Και αναρωτιέμαι εαν ο σκοπός δεν είναι να το προσεγγίσουν όλοι αλλά μόνο αυτοί, μέσω της ευχής και της κατάρας που είναι η Επιλογή, δωσμένη όμως σε όλους.
Εν ολίγης δεν μπορούμε να περιμένουμε το τέλειο σε κάποια χρονική στιγμή στην πορεία της ανθρώπινης κοινωνίας, μιας και ο καθένας είναι υπεύθυνος των επιλογών του

χαιρετισμούς σε όλη την παρέα...

quote:

---

---

Θα ήθελα να γίνεις πιο σαφής σε ό,τι αφορά τις εποχές που επέρχονται.
μιλάς βάση της διαίσθησης σου; Αστρολογικών δεδομένων; Μυστικού σχεδίου; Κοινωνιολογικής ανάλυσης ή με βαση κάτι που μου διαφεύγει;

ΥΛΙΣΜΟΣ VS ΙΔΕΑΛΙΣΜΟΣ...χμμ πράγματι καλό θέμα.. θα μας στεγνώσει το μυαλό με την εφεύρεση επιχειρημάτων..

να περνάς ωραία..

Σωστά όλα αυτά που λες, υπο το πρίσμα όμως μιας ωραιοποιημένης αναπόλησης. Η Αλήθεια είναι οτι η Δύση πια έχει τα σκήπτρα και η Ανατολή βρίσκεται στη λήθη και μάλιστα ισως στην χειροτερη περίοδο της μιας και προσπαθει και η ιδια να Δυτικοποιηθεί - μια κατάσταση που δεν της ταιριάζει καθόλου. Δυστυχώς τα άμεσα αποτελέσματα της επιστήμης δεν αφήνουν περιθώρια επιλογών στους ανθρώπους για την πορεία του κόσμου, μιας και δεν του επιτρεπουν να λαβει μια συνολικη εικόνα απο τη ζωή και τις ανάγκες της, αλλά η υψηλη εξειδίκευση απαιτεί κάποιος να αναλαμβάνει ένα και μόνο κομμάτι, αποτελώντας ένα γραναζάκι στο Δυτικό τεχνοκρατικό μοντέλο, που απλά θέλει τους ανθρώπους με γεμάτο στομάχι, ηδονές, και με κλειστό το στόμα και την σκέψη, αφού στην ουσία άλλοι σκεφτονται για αυτόν. Ολες οι παροχές φυσικά πληρώνονται, πράγμα που κάνει να φαντάζει με σύγχρονη Δουλεία, όπου οι δούλοι υποχρεώνονται να φροντίζουν μόνοι τους για την στέγαση και διατροφή τους. Σίγουρα κάποιοι μας βλέπουν έτσι. Σε τέτοιες κοινωνίες ο Ατομισμός και ο Εγωισμός είναι το μονοπάτι που απλώνεται μπροστά στον άνθρωπο με πολύχρωμα λαμπιώνια και ενδεικτικές πινακίδες, και αποτελεί μονόδρομο για τους περισσότερους, αφου πια σημασία έχει ο...Άνθρωπος (και καλά)και όλα γίνονται για αυτόν και τίποτα δεν στέκει πια πιο ψηλά απο αυτόν και την προοδό του. Φυσικά για όλα αυτά δεν φταίει απλά ο Δυτικός τρόπος σκέψης, που ρομαντικά αναπτύχθηκε με την Αναγέννηση, αλλά τα πρόσωπα που διαχειρίζονται τον Δυτικό αναλυτικό και περίεργο νού, προσφέροντας του πλασματική ευμάρια και βολικές απαντήσεις και το σημαντικότερο, ψήγματα εξουσίας.

θα ήθελα να παραθέσω κάτι απο Μ. Μπακούνιν
<<Ποιοί έχουν δίκιο, οι ιδεαλιστές ή οι υλιστές; Αν διατυπωθεί έτσι το ερώτημα δεν μας μένει αμφιβολία. Αναντίρρητα , οι υλιστές. Σίγουρα τα γεγονότα προηγούνται κι ακολουθούν οι ιδέες, σίγουρα ολόκληρη η ιστορία της ανθρωπότητας, διανοητική κι ηθική, πολιτική και κοινωνική, δεν είναι παρά αντανάκλαση της οικονομικής της ιστορίας.>>

ΥΓ: δεν είμαι απαισιόδοξος, απλά θέλω να βλέπω τα πράγματα σφαιρικά και όπως είναι. η ψυχή μου είναι άλλο θέμα...

απ' την τριανταφυλλιά σου

βα δω τι θα βρεις αύριο

να βάλεις στα μαλλιά σου...

Καλημέραααα....

Το ξέρω χρωστάω....

Κάθυ συνέχισε...σε παρακολουθώ...

Οι άνθρωποι ζούμε στον κόσμο των 3ων διαστάσεων, όμως σίγουρα το πλέγμα της δημιουργίας είναι πολυδιαστασικό με όλες τις διαστάσεις να βρίσκονται στον ίδιο αρχέγονο χώρο, στην ουσία η μια μέσα στην άλλη. Ανέφερες τον μικρόκοσμο, που είναι το ίδιο πράγμα με τον μακρόκοσμο, με άπειρο κενό ανάμεσα στα βασικά δομικά τους στοιχεία. Οπότε στο κενό ενός κόσμου βρίσκονται τα δομικά στοιχεία του άλλου. Στην ουσία ύλη δεν υπάρχει, παρά μόνο ενέργεια και πληροφορία για την μορφή και τις ιδιότητες που θα έχουν οι ενώσεις των σωματιδίων ενέργειας που συνθέτουν τον κόσμο. Όταν κοιμόμαστε είναι η καλλίτερη στιγμή για την ζωτική ενέργεια του σωματός μας στο να κάνει πράγματι κοντινά ταξίδια σε άλλες διαστάσεις (μιας και αυτές βρίσκονται η μια μέσα στην άλλη μαζί με τους κόσμους των), την στιγμή που το λογικό δεν λειτουργεί και η άναρχη ενέργεια μπορεί να αλληλεπιδρά με τα στοιχεία των κόσμων που φυσικά αποτελούνται απο τα ίδια υλικά. Την ενέργεια. Ενα καλό παράδειγμα για την κατανόηση των διατάσεων αποτελεί το Σπήλαιο του Πλάτωνα. Η για Παράδειγμα οι Ιπτάμενες σκιές (Βολαδόρες) που περιγράφονται απο τον Καστανέτα. Αυτές στον 3D κόσμο μας φαίνονται σαν σκιές γιατί προέρχονται απο τον κόσμο των 2 Διαστάσεων.
Επίσεις κάτι που με έχει προβληματίσει είναι οι μαρτυρίες αρκετών που βρέθηκαν κοντά στο θάνατο (όντας η ενέργεια σε άλλα επίπεδα), που αναφέρουν ότι είδαν τη ζωή τους σαν ταινία. Δεν βρίσκω κάποια λογική στην επιλογή του εγκεφάλου για αυτό την στιγμή που αυτός προσπαθεί μέχρι τέλους να διατηρήσει την ζωή, να κάνει μια σύντομη ανασκόπηση. Σαν πιο πιθανό μου φαίνεται, λόγο της έντασης των συναισθημάτων να περνά στιγμιαία στην 4η Διάσταση, δηλαδή στον χρόνο και στην ουσία να ταξιδεύει στην ζωή του στιγμιαία, παρά να προβάλεται αυτό στα μάτια του ανακαλώντας μνήμες.
Το θέμα του υπερνού σηκώνει αρκετή κουβέντα.

Σε ό,τι αφορά τις γραμμές των χεριών, θα σου πω ότι οι δικές μου αλλάζουν και μάλιστα σε μια περίοδο σβήστηκαν και ξαναδημιουργήθηκαν...

ΤΑ ΠΑΝΤΑ ΡΕΙ

Έτσι είναι όπως τα λες. Χρειάζεται όμως στη παρούσα ζωή η ανάλωση στην αναζήτηση των αστρικών ή αιθερικών πεδίων μιας και εκ προιμίου θα βρεθούμε σε αυτά όταν το σύμπαν κρίνει; Μήπως αυτό που μας οδηγεί προς αυτή την πλευρά της αναζήτησης να είναι η επιδίωξη για απόκτηση υπερδυνάμεων, υπαγορευμένη απο την ανθρώπινη φύση-διάσταση και οχι απο αγνή παρόρμηση προς την αλήθεια; Μήπως όλα αυτά δεν απαιτούν κόπο η άσκηση αλλά απλά ανγότητα; Μήπως μας βρίσκουν όταν είμαστε έτοιμοι αντί να τα βρούμε εμείς;

Σίγουρα κάτι υπάρχει... εκ πείρας μιλώ

χαιρετισμούς...

28η Ομολογία Λάμψης, Υπέρτατης, Μαρτυρία Πλέριας Ιδέας Αενάου Σοφίας

Μπορείς να μου πεις που μπορώ να βρώ ένα εγχειρίδιο για την αγάπη;

Όσο για την Πλήξη.. ο φίλος Allzzaro,* μου θύμισε την πρώτη μου απόδραση και τα χιλιάδες μίλια στις θάλασσες του κόσμου... να είσαι καλά..

*(το νικ σου έχει σχέση με μουσική;)

:)

Η αρχή του κύκλου είναι και το τέλος του.

Φυσικά και όλα πηγάζουν απο μέσα και εδώ είναι το νόημα: πρέπει να ανακυκλώνονται; ή να δίδονται εφ όσον ο αγαθός εσωτερικά είναι στην ουσία ανεξάντλητος. Σε καταλαβαίνω πολύ καλά, όπως και τις βαθύτερες ανησυχίες σου. Αυτό που προσπαθώ να πω είναι ότι πρέπει να ασχοληθούμε με τον έσω κόσμο ζώντας την ζωή και να δίνουμε στους άλλους τους καρπούς της αναζήτησης αυτής κάθε στιγμή, σε όποιο επίπεδο και αν είμαστε, γιατί το να περιμένουμε να συμβεί αυτό την στιγμή της φώτισης μας είναι μάταιο και αυτή μπορεί να μην έρθει ποτέ και ίσως η φώτιση να απαιτούσε και την πράξη, στην οποία δεν επιδοθήκαμε.

Διακρίνω μάλλον ένα δισταγμό σε εσένα, στο ότι πιστεύεις οτι δεν είσαι έτοιμη ακόμα για να ζήσεις με το ιδανικό που έχεις, στην αποκορύφωση της σκέψης σου. Της αρκετά λαμπρής. Επειδή αρκετές φορές αναρωτήθηκα για τις συνέπειες των πράξεων μου, καθώς και για το πως μπορώ να είμαι σίγουρος ότι οι πράξεις και τα λόγια μου θα είναι τα σωστά απέναντι στους άλλους και δεν θα δημιουργήσουν προβλήματα κτλ, κατέληξα στο ότι όλα πρέπει να γίνονται χωρίς όποιο προσωπικό κέρδος ή ιδιοτελείς σκοπούς. Τότε μπορώ να είμαι σίγουρος, γιατί απλά θα λέω την αλήθεια μου, χωρίς κανένα σκοπό. Και τότε μπορώ να ξέρω ότι τυχών προβλήματα δημιουργήθηκαν απο την αλήθεια που γκρεμίζει ένα ψέμα, και ότι ήταν κάτι που έπρεπε να συμβεί, συμπαντικά.

Η ειλικρίνεια είναι αλήθεια και η αλήθεια πονά, όπως και η αγάπη...

Φιλικά Αναμένω...

Αναρωτήσου πως θα ήθελες τους γύρω σου. Βυθισμένους απλά στην εσωτερική τους αναζήτηση και Απόντες ή δίπλα σου στη χαρά και τη λύπη να σε βοηθούν να σου δίνουν και να ανταποδίδεις, δίνοντας τους και εσυ στην ουσία κάτι απο την ψυχή σου. Να σου προκαλούν χαρά και πόνο να σε ωριμάζουν και να σε εξελίσουν, γιατί όπως - σωστά συνοδεύεις τα μηνύματά σου με τη φράση, Η Πείρα δεν Διδάσκεται. Πείρα πως; Χωρίς να ματώσεις; Χωρίς να πονέσεις; Χωρίς να γευτείς;
Αν θεωρείς ευτυχέστερα όντα τα παιδιά, τότε δίνεις μόνη σου τις απαντήσεις στον τρόπο που πρέπει να συμπεριφερόμαστε στη ζωή, στο τώρα, μόνο! με όλο μας το είναι, γιατί στη ζωή αύριο δεν υπάρχει.

Αυτά σαν συνέχεια στον... ηλεκτρισμένο διάλογο

φιλικά...

Διάβασα τις απόψεις σου περί πλήξης και η αλήθεια είναι ότι έπληξα...
Βέβαια πλήτω εδώ και 33 χρόνια και πιθανόν αυτό να συμβαίνει χιλιάδες χρόνια τώρα και να συνεχίσει να συμβαίνει για άλλα τόσα. Ελπίζω να μην με παρεξηγήσεις, έχεις αρκετό δίκιο στους συλλογισμούς σου, αλλά θυμίσου οτι όσο εμείς πλήτουμε κάποιοι ρουφάνε και το δικό μας μερίδιο απο τη ζωή. και ναι! είναι αυτοί που δεν δίνουν σημασία στον εσωτερικό τους κόσμο γιατί απλά δεν τους ενδιαφέρει, η απλά ο εσωτερικός τους κόσμος είναι ήδη ικανοποιημένος με τις ενέργειες του εξωτερικού. Δεν μπορούμε να κρίνουμε τίποτα παρά μόνο εμάς και ούτε να συγκρίνουμε, μιας και αγοούμε την αλήθεια. Όμως η μόνη απτή αλήθεια είναι αυτή που μας περιβάλει και αυτή που βιώνουμε καθημερινά και νιώθουμε με τις 5 αισθήσεις. θέλουμε η οχι ο κόσμος υπάρχει και δεν μας θέλει κρυμμένους στον εσώτερο μας κόσμο απλά, γιατι αυτό είναι δείγμα εγωισμού. Η πραγματική δύναμη και η μη-πλήξη είναι η αγάπη! οχι σαν συμπέρασμα της εσωτερικής αναζήτησης, αλλά σαν πράξη εδώ και τώρα! και η αγάπη μας θέλει ενεργούς και χαρούμενους χωρίς πλήξη. Ας αναλογιστούμε αν η πλήξη είναι ακόμη ένα μάθημα εσωτερισμού που θα κάνει όχι εμάς αλλά αυτούς που περιβάλλουμε και μας περιβάλλουν, να νιώσουν καλύτερα επιβραβεύοντας την εσωτερική μας ανάταση με την εξωτερική μας παρουσία.

Ευχαριστώ για τον σπινθήρα...