- Μαύρες τρύπες - .-= Η ΓΝΩΣΗ =-.

Σχετικά με την δήλωσή σου "Φίλε μου πρώτον είναι εφικτό να μπει κάποιος σε μια μαύρη τρύπα.", θα βοηθούσε να μας έλεγες κάποια πράγματα περισσότερα. Δηλαδή, που το στηρίζεις αυτό, πως εξηγείται, κ.λ.π. Επίσης αν θέλεις, μπορείς να μας αναφέρεις και κάποιες από τις υποθέσεις που έχουν διατυπωθεί, σχετικά με το τι συμβαίνει μέσα σε μία μαύρη τρύπα.

κάνε κλικ!
Ποτέ μην παραδεχτείς τα όρια του ανθρώπου. Να σπας τα σύνορα. Να αρνιέσαι ότι θωρούν τα μάτια σου. Να πεθαίνεις και να λες: ΘΑΝΑΤΟΣ ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ!

Το 1975 ήταν ακόμη ανοιχτό το πρόβλημα αν υπάρχουν όντως μελανές οπές στον κόσμο ή αν αυτές αποτελούν απλώς ένα θεωρητικό αποτέλεσμα χωρίς φυσική σημασία. Εκείνη τη χρονιά ο Χόκινγκ έβαλε στοίχημα με τον εκκεντρικό αμερικανό αστροφυσικό Κιπ Θορν σχετικά με τη φύση του αστρικού αντικειμένου που ονομάζεται Κύκνος X-1. Αν το αντικείμενο αυτό ήταν μια μελανή οπή, ο Χόκινγκ θα πλήρωνε στον Θορν μια ετήσια συνδρομή στο περιοδικό «Πεντχάουζ», ενώ αν δεν ήταν, ο Θορν θα πλήρωνε στον Χόκινγκ τρία χρόνια συνδρομή στο σατιρικό περιοδικό «Ιδιωτικός Ντετέκτιβ». Οι παρατηρήσεις που επακολούθησαν συγκέντρωσαν ισχυρότατες ενδείξεις ότι το αντικείμενο αυτό είναι όντως μελανή οπή και το 1990 ο Χόκινγκ αποφάσισε να παραδεχθεί ότι έχασε το στοίχημα, με έναν πολύ εκκεντρικό μάλιστα τρόπο. Οχι μόνο πλήρωσε τη συνδρομή, αλλά με τη βοήθεια ενός κοινού φίλου μπήκε στο γραφείο του Θορν και έβαλε το δακτυλικό του αποτύπωμα στο έγγραφο του στοιχήματος, ως ένδειξη παραδοχής της ήττας του.

Το στοίχημα όμως αυτό δεν αντανακλούσε τις επιστημονικές απόψεις του Χόκινγκ. Στην πραγματικότητα ο μεγάλος αυτός επιστήμονας, που αφιέρωσε το μεγαλύτερο μέρος της επιστημονικής του δραστηριότητας στη μελέτη των μελανών οπών, πίστευε περισσότερο από οποιονδήποτε άλλον στην ύπαρξή τους. Απλά έβαλε το στοίχημα για τον ίδιο λόγο που οι οπαδοί του Ολυμπιακού στοιχηματίζουν μερικές φορές υπέρ του Παναθηναϊκού στα παιχνίδια μεταξύ των δύο ομάδων. Αν κερδίσει ο Ολυμπιακός χαίρονται για την ομάδα τους και αν κερδίσει ο Παναθηναϊκός χαίρονται για τα χρήματα που θα κερδίσουν. Ηταν για αυτόν ένα είδος «ασφάλειας» της επιστημονικής ζωής του.

Τα άλλα δύο στοιχήματα όμως βασίζονταν στα συμπεράσματα του Χόκινγκ για τις πιο «παράδοξες» ιδιότητες των μελανών οπών. Οπως είναι γνωστό στους ειδικούς, όχι όμως στον πολύ κόσμο, η μελανή οπή δεν είναι ένα φυσικό αντικείμενο αλλά μόνο μια σφαιρική, στην απλούστερη περίπτωση, επιφάνεια, στο κέντρο της οποίας συμβαίνει κάτι πραγματικά ασύλληπτο. Εκεί ο χώρος «τελειώνει» και ο χρόνος παύει να υπάρχει, γι' αυτό και το σημεία αυτό ονομάζεται «ανωμαλία». Αν ένα υλικό σώμα περάσει μέσα από την ανωμαλία, επανεμφανίζεται με τυχαίες ιδιότητες, γεγονός που αντιβαίνει στους γνωστούς σε εμάς νόμους της φύσης, σύμφωνα με τους οποίους τα διάφορα γεγονότα δεν συμβαίνουν τυχαία αλλά το καθένα αποτελεί αποτέλεσμα των όσων προηγήθηκαν. Για να αποφύγουν αυτό το «παράδοξο» πολλοί επιστήμονες, μεταξύ των οποίων και ο Χόκινγκ, είχαν υποθέσει ότι στη φύση δεν υπάρχουν ανωμαλίες έξω από μελανές οπές. Στην περίπτωση αυτή το πρόβλημα παύει να υπάρχει, αφού κάθε υλικό σώμα που «μπαίνει» σε μια μελανή οπή δεν είναι δυνατόν να «βγει» πάλι έξω, και έτσι δεν μας ενδιαφέρει τι παθαίνει στο εσωτερικό της.

Ενα άλλο πρόβλημα, σχετικό με το παραπάνω, είναι το τι συμβαίνει με τα σώματα που «πέφτουν» μέσα σε μια μελανή οπή. Σύμφωνα με τη θεωρία που αναπτύχθηκε από τον Χόκινγκ, τα σώματα αυτά χάνουν όλες τις υπόλοιπες ιδιότητές τους εκτός από τη μάζα και το ηλεκτρικό φορτίο. Με άλλα λόγια, αν ρίξουμε σε μια μελανή οπή μια σιδερένια σφαίρα δέκα κιλών και ένα ξύλινο κάθισμα επίσης δέκα κιλών, το αποτέλεσμα θα είναι ακριβώς το ίδιο, δηλαδή να μεγαλώσει η μάζα της μελανής οπής κατά δέκα κιλά. Κάθε πληροφορία όμως για τον τρόπο κατασκευής και το χρώμα του καθίσματος ή για το υλικό από το οποίο αποτελείται η σφαίρα θα έχει χαθεί. Αυτό το γεγονός όμως παραβιάζει βασικούς νόμους της Φυσικής, σύμφωνα με τους οποίους η πληροφορία που χρειάζεται για να διαπιστώσουμε με ποιον τρόπο αυξήθηκε η μάζα της μελανής οπής δεν μπορεί να χαθεί, γι' αυτό και ονομάστηκε «παράδοξο της πληροφορίας».

Το 1991, ένα χρόνο αφού είχε χάσει το πρώτο στοίχημα, ο Χόκινγκ στοιχημάτισε ξανά με τον Κιπ Θορν και έναν άλλο γνωστό φυσικό, τον Τζον Πρέσκιλ, ότι δεν είναι δυνατόν να σχηματισθούν στη φύση «γυμνές» ανωμαλίες. Το έπαθλο του στοιχήματος ήταν 100 λίρες Αγγλίας και ένα αθλητικό μπλουζάκι. Εξι όμως χρόνια αργότερα, ο αμερικανός επιστήμονας Μάθιου Τσόπτουικ έδειξε, χρησιμοποιώντας ένα υπερυπολογιστή, ότι αν επιλέξει κανείς προσεκτικά τις συνθήκες στις οποίες συρρικνώνεται ένα αστέρι που έχει φτάσει στο τέλος της ζωής του, είναι δυνατόν να σχηματιστεί μια γυμνή ανωμαλία που δεν περιβάλλεται από μελανή οπή. Ετσι, τον Φεβρουάριο του 1997, ο Χόκινγκ έχασε και το δεύτερο στοίχημα που είχε βάλει με τον Κιπ Θορν.

Ο Χόκινγκ όμως, παρά τη φυσική του αδυναμία, είναι γνωστός για τον πολύ ισχυρό χαρακτήρα του. Ετσι, την ίδια ημέρα που πλήρωσε το στοίχημα, θέλησε να «πατσίσει» με τους δύο συναδέλφους του, βάζοντας ένα νέο στοίχημα. Τη φορά αυτή στοιχημάτισε μια εγκυκλοπαίδεια ότι η θεωρία του είναι σωστή και ότι κάθε χαρακτηριστικό των σωμάτων που πέφτουν σε μια μελανή οπή χάνεται. Φαίνεται όμως πως και αυτή το φορά δεν ήταν γραφτό του να κερδίσει. Μόλις πριν από λίγες ημέρες ένας φυσικός του Πανεπιστημίου του Οχάιο βρήκε ισχυρές ενδείξεις ότι το παράδοξο της πληροφορίας απλώς δεν είναι παράδοξο, αφού οι πληροφορίες για τη δομή και τα χαρακτηριστικά των σωμάτων που πέφτουν σε μια μελανή οπή φαίνεται ότι «αποθηκεύονται» στο εσωτερικό της. Αν το συμπέρασμα αυτό επιβεβαιωθεί και από άλλους ερευνητές, θα πρέπει ο Χόκινγκ να πληρώσει και το τρίτο στοίχημα.

Φίλε RockBoy, οι συνθήκες δημιουργίας του φαινομένου των μαύρων τρυπών, είναι τουλάχιστον σε επίπεδο φυσικής και μαθηματικών γνωστό. Ο πρώτος που υπολόγισε τί θα πάθαινε ένα αστέρι στο τέλος της ζωής του ήταν ο Ινδός Τσαντρασεκάρ, που υπολόγισε τη μάζα που χρειάζεται ένα αστέρι για να γίνει μαύρη τρύπα. Επειδή α.)βαριέμαι να ψάξω και β.) δεν βρίσκω το βιβλίο, αν θυμάμαι το όριο που υπολόγισε είναι περίπου 3. Δηλαδή όποια αστέρια έχουν μάζα 3 φορές μεγαλύτερη από αυτή του ήλιου μας, θα μετατραπούν σε μαύρες τρύπες, ενώ συνήθως μικρότερα άστρα (όπως και ο ήλιος μας) τελειώνουν τη ζωή τους με μία έκρηξη σούπερ-νόβα που αφήνει πίσω της έναν αστέρα νετρονίων.
Τώρα όσον αφορά τις μαύρες τρύπες, κατ΄ αρχάς συμφωνώ σε όλα όσα ανέφερε ο/η αγαπητός/ή lavelle.
Αυτό που τεντώνει το σώμα του άτυχου αστροναύτη που θα κάνει το λάθος να πλησιάσει μία μαύρη τρύπα δεν είναι τίποτε άλλο παρά η τρομακτική βαρυτική της έλξη και οι τεράστιες παλιρροϊκές δυνάμεις που θα αναπτυχθούν πάνω του. Για να γίνει πιό αντιληπτό το μέγεθος της βαρυτικής έλξης των μαύρων οπών, να πώ ότι ούτε το φώς μπορεί να ξεφύγει εφόσον περάσει τον ορίζοντα συμβάντων μίας μαύρης τρύπας. Ορίζοντας συμβάντων είναι το οριακό σημείο εκείνο που ίσα ίσα το φώς μπορεί να δραπετεύσει από την βαρυτική έλξη.
Πάντως, τα περί διαχρονικών ταξιδιών μέσω μαύρων οπών απλά είναι περιπτωσιολογίες λύσεων ορισμένων εξισώσεων και τίποτε άλλο χειροπιαστό για την ώρα. Τουλάχιστον το σίγουρο είναι πάντως οτι οι μαύρες τρύπες όντως υπάρχουν.

Φιλικά και ΚΑΛΗ ΑΝΑΣΤΑΣΗ
Tomcat

Το αστέρι όταν φτάνει στο τέλος της ζωής του, ανάλογα με τον όγκο του, όπως προείπατε, μπορεί είτε να εκραγεί είτε (νομίζω κι εγώ ότι στην περίπτωση αυτή πρέπει να έχει τουλ. τον όγκο που αναφέρει ο tomcat) να συρρικνωθεί σε ένα σημείο δημιουργόντας ένα μαύρο νάνο (μαύρη τρύπα) ή ένα άσπρο νάνο. Ο μαύρος νάνος αναπτύσει τρομερές ελκτεικές δυνάμεις μάλλον γιατί περιέχει την μάζα που νωρίτερα περιείχε το άστρο.

Η μαύρη τρύπα έλκει ό,τιδήποτε μπεί στο μαγνητικό της πεδίο με απίστευτη δύναμη παραμορφώνοντας τον χωροχρόνο όπως έχει λεχθεί. Έτσι όταν π.χ. ένας αστροναύτης μπεί σε μια μαύρη τρύπα, για εμάς που τον παρατηρούμε θα επιμυκύνεται, ενώ μετά από ένα σημείο θα νομίζουμε ότι παραμένει ακίνητος. Ο ίδιος ο αστροναύτης έπειτα από την επιμύκυνσή του , θα συρρικνωθεί και είτε θα γίνει ένα με τον σώμα που τον έλκει (τον μαύρο νάνο που βρίσκεται στο κέντρο της μαύρης τρύπας), είτε θα περάσει κάπου αλλού στον χωροχρόνο...

Ο άσπρος νάνος είναι ένα εξίσου μικρό σώμα, το οποίο εκλύει με παρά πολύ μεγάλη δύναμη σώματα-αντικείμενα και ενέργεια στο διάστημα,

φιλικά,
1212

Καταρχήν - αν και καθυστερημένα - φίλε Κούφια γη, σε ευχαριστώ για την άμεση απάντηση στην ερώτηση που σου έκανα (η δική μου ανταπόκριση όχι και τόσο άμεση ...

Μία παράκληση να κάνω:
Οταν στέλνουμε μία απάντηση η οποία είναι κάποιο απόσπασμα από κάτι που έχουμε διαβάσει σε ένα βιβλίο, ή όταν είναι ένα τμήμα που έχουμε κάνει copy - paste από το internet, καλό θα είναι να αναφέρουμε και την πηγή απ'όπου το πήραμε (το link ή το βιβλίο όπου το συναντήσαμε). Οποιαδήποτε πληροφορία τέτοια συμβάλλει σαφέστατα στην ανάπτυξη του θέματος, αλλά επιπρόσθετα, κάτι τέτοιο είναι και δεοντολογικά σωστότερο, αλλά και βοηθάει καλύτερα στην αναζήτησή μας.

(lavelle σε ευχαριστούμε για τις πληροφορίες που μας έγραψες σχετικά με τον Χόκινγκ )

Παραθετω ενα αρθρο που βρηκα στο www.pathfinder.gr για να το σχολιασετε.:

"Οι μαύρες τρύπες έγιναν ...γκρι!
Πιο ...διαλλακτικές σε σχέση με την βαρυτική τους έλξη θεωρεί τώρα τις μαύρες τρύπες ο διάσημος φυσικός Stephen Hawking

PATHFINDER
20/7 | 14:38, ανανέωση: 20/7 | 19:41

O Stephen Hawking αναθεωρεί, καταρρίπτοντας τη θεωρία που ο ίδιος δημιούργησε!
Κατάφερε να πείσει την επιστημονική κοινότητα πως ό,τι εισέρχεται στο πεδίο των μαύρων οπών δέχεται μοιραία την καταστροφική τους έλξη. Τριάντα χρόνια μετά ο Stephen Hawking άλλαξε γνώμη...

Μετά από 30 περίπου χρόνια, όταν πια το μεγαλύτερο μέρος των ειδικών επιστημόνων, αλλά και του ενδιαφερόμενου κοινού, είχε συμφωνήσει μαζί του ότι η έλξη των μαύρων τρυπών στο Διάστημα είναι μοιραία για οποιοδήποτε αντικείμενο εισέλθει στο βαρυτικό τους πεδίο, ο Stephen Hawking αναθεωρεί!

Σύμφωνα με τη νεότερη θεώρηση του διάσημου φυσικού, ίσως υπάρχουν πληροφορίες που καταφέρνουν να αποδράσουν από την καταστροφική έλξη των μαύρων οπών. Την άποψή του αυτή αναμένεται να εκθέσει στο 17ο Διεθνές Συνέδριο Γενικής Σχετικότητας και Βαρύτητας στην Ιρλανδία, στις 21 Ιουλίου.

Αυτή η αλλαγή άποψης μπορεί να …κοστίσει στον Hawking, φυσικό του πανεπιστημίου του Cambridge, μια εγκυκλοπαίδεια, λόγω ενός στοιχήματος που είχε βάλει το 1997 με τον John Preskill, φυσικό του Caltech!

Όμως αυτό που είναι πιο σημαντικό είναι ότι ίσως ανοίξει το δρόμο για τη λύση ενός από τους πλέον περίπλοκους γρίφους για τη μοντέρνα φυσική, γνωστό και με το όνομα «παράδοξο της πληροφορίας των μελανών οπών».

Το «παράδοξο της πληροφορίας των μελανών οπών» αποτελούσε ένα από τα μεγαλύτερα προβλήματα της σύγχρονης φυσικής
Το συγκεκριμένο παράδοξο είχε δημιουργηθεί από την ίδια την εργασία του Hawking. Κατά τη διάρκεια του 1976, ο ίδιος είχε υπολογίσει ότι από τη στιγμή που μια μελανή οπή σχηματιστεί, αρχίζει και να χάνει μάζα, ακτινοβολώντας ενέργεια.

Αυτή η «ακτινοβολία Hawking», όπως ονομάστηκε, αποτελείται από υποατομικά σωματίδια, τα οποία όμως δεν μεταφέρουν καμία πληροφορία για τις διεργασίες και το υλικό στο εσωτερικό της μαύρης τρύπας.

Όταν η τρύπα εξατμιστεί και εξαφανιστεί, οτιδήποτε θα μπορούσε να γίνει γνωστό για αυτήν έχει πια διαγραφεί.

Όμως αυτή η θεωρία έρχεται σε ευθεία αντίθεση με νόμους της κβαντομηχανικής, σύμφωνα με τους οποίους καμία πληροφορία, ποτέ, δεν μπορεί να εξαφανιστεί πλήρως,

Το βασικό επιχείρημα του Hawking σ'Α αυτή την αντιπαράθεση ήταν ότι η πυκνότητα των βαρυτικών πεδίων των μαύρων τρυπών είναι τέτοια που –με κάποιο τρόπο- παραβιάζει τους νόμους της κβαντομηχανικής.

Μεγάλη φήμη!
Τώρα, φαίνεται ότι ο Hawking έχει μια δική του απάντηση στο αίνιγμα που ο ίδιος –στην ουσία- δημιούργησε και η επιστημονική κοινότητα περιμένει τα νεότερα.

Η αίτηση του διάσημου φυσικού να συμμετάσχει στο Ιρλανδικό συνέδριο έγινε την τελευταία στιγμή και με ένα μάλλον …ανεπίσημο τρόπο.

«Έστειλε ένα σημείωμα όπου έγραφε “Έλυσα το παράδοξο της πληροφορίας των μελανών οπών και θέλω να μιλήσω γι αυτό» δήλωσε ο Curt Cutler, ένας φυσικός στο Ινστιτούτο Albert Einsteinστη Γερμανία, ο οποίος προεδρεύει της επιστημονικής επιτροπής στο συνέδριο.

Ο Stephen Hawking κατέληξε στα συμπεράσματά του επανεξετάζοντας τη μορφή του «ορίζοντα γεγονότων».
»Δεν είχα δει καν μια προ-δημοσίευση (της εργασίας). Για να σας πω την αλήθεια, βασίστηκα στη φήμη του Hawking»

Αν και ο Hawking δεν έχει ακόμα αποκαλύψει με λεπτομέρειες τους μαθηματικούς τύπους στους οποίους στηρίχτηκε η θεωρία του, έχει όμως αφήσει ήδη να φανούν με αδρές γραμμές τα βασικά του επιχειρήματα σε ένα σεμινάριο που παρέδωσε στο Cambridge.

Σύμφωνα με τον συνεργάτη του στο εκεί πανεπιστήμιο, τον Gary Gibbons, ο οποίος είναι ειδικευμένος στις μελανές οπές και παρευρισκόταν στο σεμινάριο, οι μαύρες τρύπες όπως τις εξετάζει ο Hawking δεν διαθέτουν έναν σαφώς οροθετημένο «ορίζοντα γεγονότων», ο οποίος κρύβει όλα όσα συμβαίνουν από την άλλη πλευρά.

Αυτό έρχεται σε πλήρη αντιπαράθεση με τον τρόπο που οι φυσικοί εξέταζαν τις μαύρες τρύπες μέχρι σήμερα."

ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ.