VIKING
ΜέλοςGermanyΣυμμετοχή σε θέματα
Πρόσφατα μηνύματα
quote:
Αν μου επιτρέπεται μία ερώτηση ολίγον αφαιρετική.. Ποια απόδειξη θα ήταν αρκετά ισχυρή για τους αμφισβητίες της παρέας, ώστε να επείθοντο ότι υπάρχει Θεός;
Γεια σου φιλε athakandr.
Για μενα θα ηταν να δω καποιο σημαδι ή εστω να δω με τα ιδια μου τα ματια(τον Θεο) ή να αποδειχθουν επιστημονικα οτι τα θαυματα δεν οφειλονται στον εγκεφαλο και στις δυναμεις του ανθρωπου,πραγμα που θα σημαινει οτι απο καπου αλλου γινονται.
Επισης θα μου επιτρεψεις να σου κανω αν δεν σε πειραζει ορισμενες ερωτησεις;
Για σενα ποια αποδειξη θα ηταν ισχυρη ωστε να πειστεις οτι δεν υπαρχει θεος;Και πως οριζεις εσυ τον Θεο,τι σε κανει να πιστευεις οτι υπαρχει ενας δημουργος,επισης πως οριζεις την ψυχη αλλα και τι ειναι ο ανθρωπος,επισης ποιο πιστευεις οτι ειναι το βαθυτερο νοημα της ζωης;Και τελος τι σε κανει να πιστευεις οτι η χριστιανικη θρησκεια κατεχει την απολυτη αληθεια και οχι οι αλλες θρησκειες(π.χ Βουδισμος);
Edited by - VIKING on 21/07/2004 21:30:31
Edited by - VIKING on 21/07/2004 21:33:13
Edited by - VIKING on 21/07/2004 21:36:26
quote:
Λοιπόν ο μάγος, χωρίς τη βοήθεια του Σατανά, δεν μπορεί να ενεργοποιήσει τον ισχυρό του εγκέφαλο που ανεφέρθη πριν. Λογικά, μιας και το θέλετε έτσι, μπορεί τώρα κάποιος απο εμάς να αναπτύξει αυτές τις δυνάμεις; Τώρα που το σκέφτομαι ίσως να μπορεί. Ίσως του δώσει ο Σατανάς τη δύναμη να κάνει κάτι, μόνο και μόνο για να πιστέψει μετά τελικά πως δεν υπάρχουν πνεύματα.
Μετά από σκέψη φτάνω στο σημείο να πιστεύω πως ο Θεός τα έχει έτσι δημιουργήσει όλα, ώστε να θέλει προσπάθεια για να πειστείς. Πρέπει πρώτα να πιστέψεις, και με την προσευχή θα σου φανερωθεί. θα με λέτε χαζό μάλλον τώρα.
Σωστο ειναι το οτι δεν μπορει καποιος να αποδειξει οτι υπαρχει Θεος ή οτι δεν υπαρχει.Η πιστη βγαινει απο την καρδια καποιου,ειναι κατι που το νιωθει κανεις και δεν περιμενει καμια αποδειξη και φυσικα δεν εχω προθεση να πεισω καποιον απλως ανταλλασουμε αποψεις.
Τωρα σε οτι αφορα τα υπολοιπα που ειπες.
quote:
Λοιπόν, επειδή κάποιοι φάνηκαν σίγουροι πως δεν υπάρχει θεός:
Και ο Αριστοτέλης που έλεγε πως αρχικά θα πρέπει να υπήρχε κάτι ακίνητο για να δώσει την πρώτη κίνηση;
Τι παει να πει αυτο;
Anyway, επειδη καποιοι φανηκαν σιγουροι οτι υπαρχει Θεος και Σατανας:
Επι πολλα χρονια οι ανθρωποι δεν πιστευαν οτι η Γη δεν ειναι σφαιρικη;
Ας θυμισω και τον Γαλιλαιο που τον δεκατο εβδομο αιωνα απεδειξε πως ενα τμημα της φυσικης και της αστρονομιας του Αριστοτελη ηταν τελειως λαθος με αποτελεσμα να αντιδρασει η Ρωμαιοκαθολικη Εκκλησια
που ειχε ενσωματοσει στοην θεολογια (με τον Θωμα Ακινατη) την μεταφυσικη και επιστημη του Αριστοτελη.
Που ξερετε, μπορει καποτε να αποδειχθει(κατι που εγω προσωπικα πιστευω) οτι ολα αυτα τα "θαυματα" που αποδιδονται σε Θεους και φτερωτους αγγελους δεν ειναι παρα οι δυναμεις του ανεξερευνητου μεχρι σημερα εγκεφαλου.Και ας μην ξεχναμε οτι θαυματα ισχυριζονται οτι γινονται οχι μονο οι Χριστιανοι,αλλα και οι Ινδουιστες,οι Μουσουλμανοι κ.λ.π.
Kαι μια και αναφερθηκες σε εναν μπαμπουλα που λεγεται Σατανας θα επρεπε και εδω λοιπον (μια και η συζητηση πανω στο οποιοδηποτε θεμα προυποθετει καταρχην τον ορισμο του αντικειμενου της συζητησης) να ορισμουμε τι ειναι Σατανας.Κατι που δεν νομιζω οτι μπορει βεβαια να γινει διοτι ειναι και αυτη μια εννοια(οπως ο Θεος) που αντιπροσωπευει
για τον καθε ανθρωπο κατι διαφορετικο.
Εγω δεν πιστευω λοιπον σε κανεναν μπαμπουλα ή σε τιποτα κακα πνευματακια.Αυτοι που πιστευαν σε ενα θεο επρεπε να δικαιολογησουν
την υπαρξη του κακου πλαθωντας ενα ωραιο μυθο για εναν μπαμπουλα που λεγεται Σατανας.
Για μενα Σατανας ειναι απλως η προσωποποιηση του κακου το οποιο ο ιδιος ο ανθρωπος δημουργησε.
quote:
Και μας λέει πως είχαν στήθη γυναίκας
να σου πω φιλε,θα ηθελα πολυ να τα γνωρισω αυτα τα γκομενακια
Edited by - VIKING on 21/07/2004 15:08:11
Edited by - VIKING on 21/07/2004 19:04:48
quote:
Καταρχήν ας μην κατηγορούμε τις θρησκείες,την όποια θρησκεία, για όλα τα δεινά της ανθρωπότητας.Οι άνθρωποι δεν χρειάζονται την πίστη σε οποιοδήποτε Θεό για να αλληλοσφαγιασθούν,θα το κάνουν ούτως ή άλλως.Ποιά θρησκεία είναι άραγε υπεύθυνη για τα εκατομμύρια των αδικοχαμένων κατα τη διάρκεια των δυο τελευταίων παγκοσμίων πολέμων?
Kανεις δεν ειπε φιλε Mercury οτι για ολα τα δεινα της ανθρωποτητας
ευθυνονται οι θρησκειες.Αυτο ειναι δικο σου συμπερασμα.
Πες μου που ειδες καποιος να λεει οτι για ολα τα δεινα της ανθρωποτητας φταινε οι θρησκειες;
Τα περισσοτερα εγκληματα εχουν γινει σιγουρα για την εξουσια και το χρημα.
Αλλα θα συμφωνησεις οτι κατα καιρους αλλα και σε ορισμενες χωρες(κυριως Μουσουλμανικες) σημερα οι θρησκειες χρησιμοποιουνται σαν "οπλο" απο τις εξουσιες
για να ελεγχονται οι μαζες.
quote:
Οι οπαδοί του Osama Bin Laden πολεμούν για τη θρησκεία?
Δεν νομιζω και ουτε νομιζω οτι ισχυριστηκε κανεις κατι τετοιο.
quote:
Η θρησκεία είναι για αυτούς τους ανθρώπους ότι τους έχει απομείνει για να δώσουν κάποιο νόημα στις ανέλπιδες ζωές και στο μαρτυρικό τους τέλος.
Σε αυτο εχεις δικιο.
quote:
Πάμε λιγάκι στην μεγάλη Θεά της εποχής μας, την επιστήμη.Λοιπόν όσοι είστε σίγουροι ότι οι μελλοντικοί φυσικοί,ας πούμε αυτοί που θα ζήσουν σε 300 χρόνια από τώρα,ΔΕΝ θα χαμογελούν με... κατανόηση διαβάζοντας τις θεωρίες πέρι γέννησης του σύμπαντος κλπ των τωρινών συναδέλφων τους,ας σηκώσουν το χέρι! Ή μάλλον,ας βάλουν ένα στοίχημα μαζί μου...έτσι και αλλιώς εδώ θα είμαστε όλοι,σε μερικά χρόνια θα έχει βρεθεί το χαπάκι για την... αφθαρσία του σώματος,και ΦΥΣΙΚΑ θα το έχουν μοιράσει σε ΟΛΟΥΣ ΜΑΣ,και θα ζούμε όλοι μια άφθαρτη χαρούμενη ζωή...
(άκουσε κανείς τίποτα περί φαρμάκων για το AIDS?)
Το σημαντικο φιλε μου οπως ειπα πριν ειναι να χρησιμοποιηθουν οι επιστημονικες γνωσεις προς οφελος της ανθρωποτητας κατι που δεν γινεται σημερα και φοβαμαι πως δεν θα γινει ποτε.
Και εγω πιστευω πως και να βρισκανε το χαπακι της αθανασιας μονο οι Βαρδινογιαννηδες και ο καθε παμπλουτος θα μπορουσε να το αποκτησει.
Edited by - VIKING on 21/07/2004 01:41:18
quote:
Τέλος, στον φίλο VIKING, θα ήθελα να πω πως το σύμπαν δεν είναι άχρονο, η αποδείξεις που έχουμε σήμερα βάση της φυσικής και της κοσμολογίας δηλώνουν πως το σύμπαν έχει αρχή. Άρα εφόσον το σύμπαν έχει αρχή, θα μπορούσε να έχει δημιουργό.
Ορθη η παρατηρηση σου φιλε Νοτι_29 σε οτι αφορα πως το συμπαν δεν ειναι αχρονο με βαση τις αποδειξεις που εχουμε μεχρι σημερα.Η προταση που παρεθεσα δεν ηταν δικια μου και ομολογω οτι δεν προσεξα αυτο που παρατηρησες.Ομως δημουργος δεν υπαρχει,αυτο πιστευω.
Kαι δω γενναται το ερωτημα τι υπηρχε πριν;
Συμφωνα με τους περισσοτερους επιστημονες δεν υπηρχε τιποτα.
Αλλα ας τα παρουμε ενα ενα,σχετικα με την μεγαλη εκρηξη:
1)Μεγαλη εκρηξη και ενα αιωνια διαστελλομενο συμπαν(κατι που βεβαια ειναι και το πιο πιθανο κατα την αποψη μου διοτι συμφωνα με τους αστρονομους αν υπολογισουμε
την υλη ολων των γαλαξιων μαζι, η ποσοτητα ειναι μικροτερη απο την απαιτουμενη για να σταματησει η διαστολη.Αν ισχυει λοιπον αυτο αυτο σημαινει οτι εχει μια αρχη.Και γενναται το ευλογο ερωτημα,τι υπηρχε πριν.
2)Παρολα αυτα εχεις σκεφτει την μικρη πιθανοτητα να ζουμε σε αιωνιο παλλομενο συμπαν;Καπου διαβασα(δεν ξερω κατα ποσο ευσταθει) οτι οι αστρονομοι πιστευουν οτι το συμπαν περιεχει τεραστιες ποσοτητες σκοτεινης υλης,αορατο υλικο σε αγνωστη μορφη
αρκετο να σταματησει τη διαστολη.Η βαρυτητα θα αναγκασει κατοπιν
την υλη να συμπυκνωθει παλι σε ενα μικρο χωρο.Αυτο ισως δημουργησει
μια αλλη μεγαλη εκρηξη και ενα αλλο συμπαν.Καποιοι αστρονομοι δεν αποκλειουν κατι τετοιο τουλαχιστον.
Ισως φιλε μου να εχουν γινει πολλα Μπινγκ Μπανγκ στο παρελθον.
Αυτα ειναι ασχετα με το θεμα αλλα εχουν νομιζω ενδιαφερον.
quote:
δεν συμφωνω για αυτο που ειπες οτι η επιστημη δεν προκειται ποτε να μας χαρισει την απολυτη αφθαρσια.
Γεια σου φιλε μου DR.DOOM.Ισως να εχεις δικιο σε αυτο.Το βεβαιο ειναι φιλε μου πως μονο με την επιστημη θα μπορεσει ο ανθρωπος να δημουργησει ενα γηινο παραδεισο,αρκει οι επιστημονικες γνωσεις να χρησιμοποιουνται προς οφελος της ανθρωποτητας.Αλιμονο αν καθομαστε σαν αβουλα οντα και περιμενουμε ουρανοκατεβατους Θεους και δευτερες παρουσιες,ομαδες εψιλον κ.λ.π.
Edited by - VIKING on 20/07/2004 16:15:27
quote:
δεν πιστευω οτι υπαρχη ψυχη που διατηρητε μετα τον θανατο του υλικου σωματος αλλα πιστευω οτι καποιος μπορει να φτασει στην αφθαρσια του σωματος του
Γεια σου φιλε Gigeni.Εσυ για να καταλαβω πως πιστευεις οτι μπορει καποιος να φτασει στην αφθαρσια του σωματος;Η επιστημη τουλαχιστον
δεν εχει καταφερει δυστυχως ακομα κατι τετοιο και ουτε βλεπω να συμβει ποτε.
Ας αναφερω και εγω λοιπον τις δικες μου αποψεις.
Πιστευω οτι δεν υπαρχει Θεος με την εννοια την προσωποιημενη που του δινεται απο τα διαφορα ανθρωποκεντρικα δογματα.Οι ανθρωποι ειναι αυτοι που "επλασαν" κατ' εικονα τους τους Θεους.Η αναγκη που οδηγησε τον ανθρωπο να "πλασει" μυθους και Θεους ηταν κυριως ο φοβος για το αγνωστο,ο φοβος για τον θανατο,η ανασφαλεια που ενιωθαν απεναντι στις δυναμεις της φυσης και ισως για να μπει μια ταξη στις ανθρωπινες κοινωνιες και να επιτευχθει η ηθικοποιηση των ανθρωπων,εν μερη κατι τετοιο επιτευχθει εκεινα τα χρονια αλλα δυστυχως εγιναν παρα πολλα εγκληματα απο τα διαφορα ιερατεια που χρησιμοποιησαν σαν οπλο την θρησκεια για να ελεγχουν τις μαζες και
να θησαυριζουν με συνεπεια να μετατραπουν οι θρησκειες σε "οπιο" των λαων και αποτελεσαν και αποτελουν δυστυχως και σημερα σε αρκετες χωρες τροχοπεδη στην εξελιξη της κοινωνιας.Οπως σοφα ελεγε και ο
Λενιν «Η αδυναμια των εκμεταλλευομενων ταξεων στον αγωνα εναντια στους εκμεταλλευτες γενναει επισης αναποφευκτα την πιστη σε μια καλυτερη ζωή υστερα απο το θανατο, οπως η αδυναμια του αγριου στον αγωνα του με τη φυση γενναει την πιστη στους θεους, στους διαβολους, στα θαυματα κλπ»
Δυστυχως πολλοι ανθρωποι σε χαρακτηριζουν ΑΘΕΟ οταν δεν πιστευεις σε ενα Θεο κατά τα προτυπα που θελουνε τα διαφορα δογματα.Οχι δεν ειμαι ΑΘΕΟΣ.Για μενα ο Θεος(αν και δεν χρησιμοποιω αυτον τον ορο αλλα συνηθως χρησιμοποιω την λεξη Συμπαν) ειναι περα απο καθε ορισμο ή περιορισμο.Οπως ευστοχα ειχε πει καποιος, το αυθυπαρκτο και αχρονο Συμπαν ειναι ενας ζωντανος οργανισμος που αυτορυθμιζεται,δεν υπαρχει "αρχιτεκτονας",δεν υπαρχουν πνευματικες οντοτητες που κρατανε τα ηνια του συμπαντος.
Θα μπορουσαμε να πουμε πως Θεος ειναι η "συνειδηση" του συμπαντος.
quote:
Είναι αυτός ο σκοπός μας; Να μάθουμε δηλαδή τελικά αν υπάρχει Θεός, και ποιός είναι αυτός, ή εν τέλει αν δεν υπάρχει, ποιός είναι ο λόγος της ύπαρξής μας;
Kαι κατι αλλο.Ρωτας ποιος ειναι ο λογος της υπαρξης μας.Γιατι δεν αναρωτιεσαι καλυτερα τι θα αλλαζε για το Συμπαν αν δεν υπηρχαμε;
Επισης τι θα αλλαζε για σενα στην ζωη σου αν μαθαινες οτι ο Θεος τον οποιο φανταζεσαι δεν υπαρχει,αυτο θα σε εκανε να πιστευεις οτι η ζωη δεν εχει κανενα νοημα;
Και κατι τελευταιο,πολλοι πιστευουν οτι ο θανατος δεν ειναι παρα το περασμα σε μια αλλη ζωη ή μια νεα αρχη(δεν αποκλειω 100 τα 100 να ειναι μια νεα αρχη,ισως ολα στο συμπαν να ακολουθουν ενα αεναο κυκλο επαναληψεων,γεννηση-θανατος-γεννηση-θανατος και ξανα ο ιδιος κυκλος).
Αλλα ερωτω τι νοημα τελικα θα ειχε φιλε whιtewize μια ενδεχομενη ας το πουμε "ανασταση" του καθε ανθρωπου(κατι που δεχονται αρκετες θρησκειες) για το συμπαν,θελω την δικια σου αποψη διοτι με ενδιαφερει να μαθω πως εσυ (που εισαι πιστος σε καποιο δογμα) ερμηνευεις καποια πραγματα;
"
με τα σωματα οπου κατοικουν και αναζητουν τις ηδονες των αισθησεων που
προσκολλουν τις ψυχες.Ισως σε μια αλλη ζωη η ψυχη θα εχει μια νεα
"κατοικια".
Σε ενα γνωστο ασμα(Μπαγκαβαντ-Γκιτα) αναφερει:
"Στον πολεμο οποιος νομιζει οτι ο ενας σκοτωνει και ο αλλος
σκοτωνεται,δεν εχει κριση.Κανεις δεν σκοτωνει και κανεις δεν σκοτωνεται...Εκεινος που κατοικει στα σωματα εγκαταλειπει τα σωματα
που τον εξυπηρετησαν και περνα σε καινουργια σωματα.
Τα σπαθια δεν τον διαπερνουν,η φωτια δεν τον καιει,τα νερα
δεν τον βρεχουν,οι ανεμοι δεν τον κλονιζουν...Η μαχη ειναι μια πυλη απο
οπου εισερχεται κανεις στον Παραδεισο".
Ο Πλωτινος,ο μεγαλος αυτος φιλοσοφος ειχε πει
"Ο ηθοποιος που πεθαινει πανω στη σκηνη αλλαζει μασκα και ξαναεμφανιζεται σε ενα αλλο ρολο,γιατι στην πραγματικοτητα δεν ειναι
νεκρος.Ο θανατος ειναι η αλλαγη του σωματος,οπως και η αλλαγη της μασκας απο τους ηθοποιους".
ειναι ο αρχιτεκτονας του συμπαντος και δεν εχει καμια σχεση
με τους Θεους των διαφορων θρησκειων.Απλως οι ανθρωποι σε ολες τις
εποχες ερμηνευαν το καθε γεγονος,φαινομενο σε καποιο θεο."Οι θρησκειες
ειναι το οπιο το λαου" ελεγε ο Μαρξ και δεν ειχε αδικο.Η καθε
θρησκεια (που εχει και καποια θετικα στοιχεια)αιχμαλωτιζει τον
καθε ανθρωπο.Για την καθε θρησκεια αν δεν πιστευεις σε αυτην
θα πας στην κολαση,αν πιστευεις θα πας στον παραδεισο.Δηλαδη αν
εσυ δεν πιστευεις θα εχεις τιμωρια αναλογη με εναν δολοφονο ακομη
και αν εσυ εισαι ο καλυτερος ανθρωπος.Για μενα ο αρχιτεκτονας του
συμπαντος ειναι πολυ πιο σοφος απο οτι τον παρουσιαζει η καθε
θρησκεια.
το χιονοδρομικο κεντρο,στις 4.10' με 4.20' το πρωι,αναδυεται υπερλαμπρο φως μεσα απο τα βραχια.Λενε καποιοι οτι εχει
να κανει με το φαινομενο του εσωτερικου Ηλιου.
Ελοχιμ που αναφερει η Βιβλος.Θεωρουν οτι οι Ελοχιμ που για καποιους
ειναι εκπεσοντες Αγγελοι ειναι τα οντα εκεινα που περιγραφονται
σημερα ως εξωγηινοι.Επισης υπαρχουν αναφορες σε βιβλια και για καποια
οντα που ονομαζονται Νεφιλιμ και ισως κατοικουν στην Κουφια Γη.Για
πολλους τα οντα αυτα ειναι απλως πνευματα,για αλλους ειναι καποιοι
γιγαντιοι απογονοι των Ελοχιμ και εχουν ανθρωπινη υποσταση.
να ξαναασχοληθουμε με αυτο.
Πολλα εχουν ακουστει κατα καιρους για την Κουφια Γη.
Θα εχετε ακουσει φυσικα υποθετω για την γηινη και ουρανια σαμπαλα που συνδεονται μεταξυ τους.Λεγεται πως κατω απο καποια μοναστηρια συμφωνα με τους Βουδιστες
στην Ασια υπαρχουν στοες που οδηγουν στην Σαμπαλα.Λεγεται πως συμβαινουν παραξενα πραγματα κατω απο διαφορα μοναστηρια.Ισως και να ειναι μυθος. Ομως
ενας Ρωσος εξευρενητης και μυστικιστης ο Νικολας Ροεριχ επισκεφθηκε την δεκαετια 20 την πρωτεουσα του Θιβετ οπου λεγεται οτι συνδεται μεσω των μοναστηριων της
με ενα τεραστιο δικτυο απο υπογεια τουνελ,με την Σαμπαλα.Επισης λεγεται οτι δεν πρεπει κανεις ανθρωπος να προσπαθησει να φτασει στην Σαμπαλα χωρις να τον καλεσουν.Υπαρχουν δηλητηριωδη ρυακια και σπηλιες με θανατηφορα αερια.Πολλοι
προσπαθησαν να φτασουν στην Σαμπαλα απροσκλητοι και μερικοι εξαφανιστηκαν για παντα.Αραγε υπαρχει η Σαμπαλα,υπαρχει καποιος υπογειος κοσμος;
Καποτε ενας Νορβηγος Εξευρενητης ο Ολαφ ταξιδεψε περα απο τον Αρκτικο Ωκεανο
και εφτασε οπως ισχυριζεται στον «Κηπο της Εδεμ» οπου εκει υπηρχε θαυμαστη βλαστηση,υπεραιωνοβιοι ανθρωποι,γιγαντιαια ακινδυνα ζωα.Καπου βρισκεται εκει και
ο «Θρονος του Ηλεκτρισμου» μια τεραστια μπαλα θαμπης κοκκινης φωτιας που εκπεμπει ευχαριστη θερμοτητα και ειναι περικυκλωμενη απο ενα λευκο,φωτεινο συννεφο που ειναι γνωστο στους ανθρωπους ως η κατοικια του «Θεου που καπνιζει».
Μια αλλη περιγραφη που κατα την γνωμη μου ειναι απο τις πιο συγκλονιστικες
ειναι η περιγραφη που εγινε απο εναν Γαλλο πολιτικο αναλυτη και Συγγραφεα τον Αλεχανδερ Σαιντ Υβ Ντ’ Αλβειντρ καπου στο 1885 ο οποιος την αναπτυξε οταν πηγε στην Ασια μια τεχνικη «αστρικης προβολης» με την οποια μπορουσε να επισκεφτεται
την Αγκαρθα κατα βουληση.Κατα την διαρκεια πολλων αστρικων ταξιδιων
ειδε πολλα στην Αγκαρθα,εκει οπου βρισκοταν ενας ανωτερος αρχαιος πολιτισμος.Συμφωνα λοιπον με τις περιγραφες του,οι Αγκαρθιανοι ζουσαν
σε τελεια αρμονια,διεθεταν μια ανωτερη τεχνολογια και μπορουσαν να ταξιδευουν
με αεροπλανα.Κυβερνιοταν η Αγκαρθα απο μια ιεραρχια απο «Πουντιτς»,
«Μπαγκβαντας», «Υπερτατους γκουρου» και εναν αγνωστο «Ανωτατο Ποντιφικα».Οι
κατοικοι της Αγκαρθα περιμενουν συμφωνα με αυτα που εμαθε ο Σαιντ Υβ
να ανακαλυψει και ο υπολοιπος κοσμος που ζει πανω στην Γη τα παντα
για την Αγκαρθα.Ας μην ξεχναμε φιλοι μου οτι και η Ελενα Πετροβνα Μπλαβατσκυ
ειχε μιλησει για κατι παρομοιο με αυτα που ειπε ο Σαιντ Υβ.Αυτη ειχε μιλησει για
την Σαμπαλα.
Ακομη και ο Χιτλερ αναζητουσε την Κουφια Γη.Οι Ναζι κανανε μαλιστα και ανασκαφες στο φαραγγι του Βικου,στο Διστομο και σε αλλα μερη που υπαρχουν
εγκατελειμενα χωρια και σπηλιες.
Ισως φιλοι μου να υπαρχει καποιος επιγειος παραδεισος εδω στην Γη.
Στο αποκρυφο βιβλιο του Ενωχ βρισκουμε διαφορες περιγραφες ταξιδιων του Ενωχ
προς τον Αλλο κοσμο.Ταξιδευει οπως γραφει το βιβλιο σε ενα φλεγομενο ανοιγμα
της Γης μεσα στο οποιο οι Εκπεσοντες Αγελλοι ειναι τιμωρημενοι για παντα.Επισης
επισκεφτεται την She ol,που την περιγραφει σαν ενα τεραστιο βουνο με τεσσερα «κουφια μερη»Ο Αγγελος Ραφαηλ λεει στον Ενωχ οτι αυτα τα «κουφια μερη» δημουργηθηκαν για να συγκεντρωθουν ολες οι ψυχες των ανθρωπων μεχρι την ημερα της Τελικης Κρισης.Αργοτερε λεγεται οτι αυτα τα κουφια μερη μεταλλαχθηκαν και οτι
αποτελουν πλεον μονο κολαση για τους κακους και αμαρτωλους και οτι ο παραδεισος μεταφερθηκε στους
Ουρανους.
Καποιοι Ιησουιτες διδασκαν οτι η Κολαση που βρισκεται μεσα στην Γη περικυκλωνεται απο τειχη που εχουν παχος
4000 μιλια και βρισκονται κλεισμενες ενα τρισεκατομμυριο καταραμενες ψυχες.
Βλεπουμε ποσα πραγματα εχουν ακουστει για Κουφια Γη.Αραγε ειναι ολα φαντασιες των
Ανθρωπων ή οντως υπαρχουν ενα οι περισοτεροι κοσμοι υπογειοι;
quote:
"Γιατί να μπαίνουν στο esoterica.gr με τόσα ψεύτικα ονόματα και με τις ανούσιες πράξεις τους να διασύρουν το Άγιο ΄Ονομά σου"ZEZBERG :)
Το όνομα του Χριστού δεν είναι άγιο.
Θα μπορούσε να ήταν Κώστας ή Αγγελόπουλος ή Γιάννος.
Το μήνυμά του είναι άγιο.
Αυτό είναι ένα από τα λάθη της εκκλησίας.
Έβαλε τους πιστούς να λατρεύουν εικόνες και ονόματα.Όπως είπε ένας σοφός:
"Ο Χριστός ήρθε στη γη,και οι άνθρωποι έβλεπαν το δάκτυλό του"Δεν είναι ο προφήτης που μετρά...Το μήνυμα μετρά.
ΣΩΣΤΟΣ!
Δεν ξερω αν υφισταται τελικα αν αυτο που ονομαζουμε προφητεια αλλα δεν το θεωρω πολυ πιθανο να μπορει καποιος να προβλεψει μελλοντικα γεγονοτα.Σε οτι αφορα τα ονειρα ειναι απλως κατα την αποψη μου οι φοβιες μας,οι ενοχες μας ,οι προσδοκιες μας που ειναι καταγραμμενα στο υποσυνειδητο και που καμια φορα επιβεβαιωνονται και μετα αρχιζουν καποιοι να μιλανε για προφητικα ονειρα και θεικα σημαδια.
Φιλη E.μ.Α με αυτα που μας ειπες με τα ζαρια θυμηθηκα το βιβλιο Ι ΤΖΙΓΚ και το οποιο ασχολειται με την μεταβλητη οψη των πραγματων και οπως αναφερει και καπου μεσα το βιβλιο εχει να κανει με προβλεψη του μελλοντος.Εγω δεν τα πιστευω βεβαια ολα αυτα.
quote:
Φίλοι το ερώτημα μου είναι τι πιστεύετε για την εκπομπή του κυρίου Λιακόπουλου και ποιά η άποψη σας για τα βιβλία του.
ΔΥΣΦΑΓΙΑ-ΑΧΑΛΑΣΙΑ ΟΙΣΟΦΑΓΟΥ
ΔΥΣΦΑΓΙΑ
Σύντομη περιγραφή-ορισμός
Είναι το υποκειμενικό αίσθημα δυσκολίας στην κατάποση που προκαλείται από παρεμπόδιση της προώθησης υγρών ή στερεών τροφών από το φάρυγγα στό στομάχι διαμέσου του οισοφάγου.
Αναλυτική περιγραφή
Ανάλογα με την εντόπιση της δυσφαγίας διακρίνεται σε προοισοφαγική ή στοματοφαρυγγική και σε οισοφαγική. Ο ασθενής συνήθως παραπονείται ότι η τροφή 'κολλάει' καθώς προωθείται και ορισμένες φορές αισθάνεται πόνο. Οφείλεται σε διάφορες οργανικές βλάβες του φάρυγγα του οισοφάγου καθώς και παρακείμενων οργάνων ή σε λειτουργικές βλάβες του νευρικού συστήματος ή των μυών.
Τι μπορεί να σημαίνει
1. Καταστάσεις που προκαλούν προοισοφαγική δυσφαγία:
Νευρολογικές ή μυικές βλάβες (δερματομυοσίτιδα, μυασθένεια, μυική δυστροφία, νόσος Parkinson, βλάβες κεντρικού νευρικού συστήματος). Ο ασθενής συχνά εμφανίζει βήχα και εισρόφηση.
2. Καταστάσεις που προκαλούν οισοφαγική δυσφαγία:
- Αποφρακτικά αίτια: όγκοι καλοήθεις ή κακοήθεις που πιέζουν τον οισοφάγο εκ των έξω, καθώς και όγκοι συνήθως κακοήθεις του ίδιου του οισοφάγου. Η δυσφαγία αφορά μόνο τις στερεές τροφές.
- Διαταραχές της κινητικότητας του οισοφάγου: Η δυσφαγία αφορά στερεές και υγρές τροφές, ή μόνο υγρές (παράδοξη δυσφαγία), και μπορεί να οφειλεται σε αχαλασία, διάχυτο οισοφάγειο σπασμό, σκληροδερμία, κ.α.
Ο έλεγχος της δυσφαγίας γίνεται με:
- οισοφαγοσκόπηση
- μανομετρία
- έλεγχο του νευρικού συστήματος (ορισμένες φορές)
ΑΧΑΛΑΣΙΑ ΟΙΣΟΦΑΓΟΥ
Αλλες ονομασίες
Καρδιόσπασμος, Μεγαοισοφάγος
Σύντομη περιγραφή-ορισμός
Πρόκειται για νευρογενή διαταραχή του οισοφάγου άγνωστης αιτιολογίας, που χαρακτηρίζεται από μείωση του περισταλτισμού (κινήσεις προώθησης του περιεχομένου) του τοιχώματός του και έλλειψη χάλασης του κατώτερου σφιγκτήρα του.
Παθογένεια
α) Νευρογενείς αιτίες
- από το κεντρικό νευρικό σύστημα
- από το περιφερικό (διατομή πνευμονογαστρικών νεύρων)
β) Παράσιτα (Trypanosoma cruzi)
Οποιαδήποτε όμως η αιτία, το αποτέλεσμα είναι καταστροφή ή απώλεια των γαγγλιακών κυττάρων του οισοφαγικού πλέγματος του τοιχώματος του οισοφάγου (απονεύρωση του οισοφάγου). Έτσι, το κατώτερο τμήμα του οισοφάγου παρουσιάζει στένωση, ενώ το υπερκείμενο του μεγάλη διάταση από υπερπλήρωση.
Η αχαλασία προδιαθέτει σε ορισμένες περιπτώσεις την ανάπτυξη κακοήθους νεοπλάσματος του οισοφάγου.
Κλινική εικόνα
- Δυσφαγία
- Ανάρροια (αναγωγή τροφών, ορισμένες φορές άπεπτων) ιδιαίτερα τη νύχτα
- Πόνος στο στήθος (οπισθοστερνικός) κατά την κατάποση
- Βήχας (ιδίως νυκτερινός)
- Εισρόφηση στους πνεύμονες που μπορεί να καταλήξει σε πνευμονικό απόστημα
- Απώλεια βαρους
Διάγνωση
- Ακτινολογικός έλεγχος του οισοφάγου με βαριούχο γεύμα
- Μανομετρία του οισοφάγου (έλεγχος κινητικότητας, πιέσεων)
- Οισοφαγοσκόπηση (ενδοσκόπηση)
Αντιμετώπιση
Στόχος των θεραπευτικών μεθόδων είναι η μείωση του σπασμού του κατώτερου οισοφαγικού σφιγκτήρα και επομένως η ανακουφιση από τα συμπτώματα:
1. Διαστολές με ειδικά μέσα.
2. Φάρμακα που προκαλούν χάλαση (χαλάρωση) του σφιγκτήρα όπως: νιτρώδη, αναστολείς των διαύλων ασβεστίου.
3. Απευθείας έγχυση τοξίνης τοu κλωστηριδίου της αλλαντίασης (Clostritidium Botullinum) στον κατώτερο οισοφαγικό σφιγκτήρα.
4. Χειρουργική αποκατάσταση (καρδιομυοτομή κατα Heller) που τελευταία έχει επιτευχθεί με λαπαροσκοπική τεχνική.
ΚΑΡΚΙΝΟΣ ΟΙΣΟΦΑΓΟΥ-ΚΑΡΚΙΝΟΣ ΣΤΟΜΑΧΟΥ-ΚΑΡΚΙΝΟΣ ΗΠΑΤΟΣ-ΚΑΡΚΙΝΟΣ ΠΑΓΚΡΕΑΤΟΣ
Σύντομη περιγραφή-ορισμός
Κακοήθης όγκος του οισοφάγου. Ο οισοφάγος είναι ο μυικός σωλήνας που συνδέει το φάρυγγα με το στομάχι.
Παθογένεια
Η συχνότητα αυτού του καρκίνου είναι 6 ανά 100.000 άτομα για τους άντρες και 1.6 ανά 100.000 άτομα για τις γυναίκες. Στην Κίνα και Ν. Αφρική η συχνότητα είναι πολύ μεγαλύτερη (100 ανά 100.000 άτομα).
Αν και οι αιτίες παραμένουν άγνωστες, ενοχοποιούνται ο χρόνιος ερεθισμός από το κάπνισμα και η χρήση αλκοόλ. Η τύλωση, μια γενετική διαταραχή που χαρακτηρίζεται από υπερκεράτωση παλαμών και πελμάτων συσχετίζεται με τον καρκίνο του οισοφάγου. Επίσης η αχαλασία, ο οισοφάγος Barrett (μετατροπή του πλακώδους επιθηλίου του οισοφάγου σε κυλινδρικό εξ΄αιτίας γαστροοισοφαγικής παλινδρόμησης), το σύνδρομο Plummer-Vinson (αναιμία από έλλειψη σιδήρου, μείωση της οξύτητας του στομάχου και δημιουργία μεμβράνης στο ανώτερο τμήμα του οισοφάγου) έχουν συσχετισθεί με αυξημένη συχνότητα κακρκίνου του οισοφάγου.
Το 95% των κακοήθων όγκων του οισοφάγου είναι το επιδερμοειδές (πλακώδες) καρκίνωμα, ενώ το αδενοκαρκίνωμα του οισοφάγου αντιπροσωπεύει μόνο το 2-4% αυτών.
Πρόληψη
- Αποφυγή καπνίσματος και αλκοόλ αφού θεωρούνται παράγοντες κινδύνου για την ανάπτυξη καρκίνου του οισοφάγου
- Συχνές ενδοσκοπήσεις και λήψη βιοψιών σε άτομα με οισοφάγο Barrett.
Κλινική εικόνα
- Δυσφαγία (δυσκολία στην κατάποση, στην αρχή στερεών τροφών, αλλά προοδευτικά και υγρών)
- Απώλεια βάρους
- Οπισθοστερνικός πόνος-καύσος
- Αιματέμεση
- Πόνος στο θώρακα με αντανάκλαση στην πλάτη
Πρέπει να τονισθεί οτι η δυσφαγία σαν σύμπτωμα δεν είναι ποτέ ψυχοσωματικής αιτιολογίας, αλλά θα πρέπει να διερευνάται ως καρκίνος του οισοφάγου μέχρι απόδειξης του αντίθετου.
Διάγνωση
Επιτυγχάνεται με:
- ενδοσκόπηση (οισοφαγοσκόπηση) και λήψη βιοψιών
- βαριούχο γεύμα
- αξονική ή μαγνητική τομογραφία
- ενδοσκοπικό υπερηχογράφημα
Αντιμετώπιση
- Χειρουργική θεραπεία (όταν ο όγκος είναι εξαιρέσιμος και η νόσος δεν έχει επεκταθεί στους γύρω ιστούς)
- Ακτινοθεραπέια (στο πλακώδες καρκίνωμα)
- Χημειοθεραπεία
- Διαστολές
- Ενδοσκοπική εφαρμογή laser
Η έγκαιρη διάγνωση παίζει σπουδαίο ρόλο στην αντιμετώπιση της νόσου.
ΚΑΡΚΙΝΟΣ ΣΤΟΜΑΧΟΥ
Σύντομη περιγραφή-ορισμός
Κακοήθης όγκος του στομάχου. Πρόκειται στο 95% των περιπτώσεων για αδενοκαρκίνωμα.
Παθογένεια
Πρόκειται για συχνή κακοήθεια του πεπτικού συστήματος. Συχνότερα συμβαίνει σε άντρες ηλικίας μεγαλύτερης των 40 ετών. Η νόσος είναι συχνότερη στην Ασία (Ιαπωνία) και σε χώρες της Λατινικής Αμερικής. Η αιτία είναι άγνωστη.
Διάφοροι παράγοντες έχουν ενοχοποιηθεί: διατροφικοί παράγοντες (κατανάλωση καπνιστών τροφών, μειωμένη πρόσληψη βιταμίνης C), η χρόνια γαστρίτιδα απο ελικοβακτηρίδιο του πυλωρού, η ατροφική γαστρίτιδα, οι πολύποδες του στομάχου, η προηγούμενη αφαίρεση τμήματος του στομάχου (μερική γαστρεκτομή).
Πρόληψη
- Αποφυγή κατανάλωσης καπνιστών και συντηρημένων τροφών
- Ελεγχος κάθε έλκους στομάχου, ατροφικής γαστρίτιδας και πολυπόδων
Κλινικη εικόνα
Σε αρχικό στάδιο συνήθως δεν υπάρχουν συμπτώματα
- Αίσθημα πληρότητας, διάτασης μετά από μεγάλα γεύματα
- Ανορεξία, αποστροφή πρός το κρέας, απώλεια βάρους
- Ναυτία, έμετος
- Καταβολή, αδυναμία
- Πόνος που μπορεί να μοιάζει με αυτόν του έλκους
- Αίμα στα κόπρανα (μέλαινα) ή σε έμετο (αιματέμεση)
Διάγνωση
Βιοψία του στομάχου μέσω γαστροσκόπησης είναι η πιο αξιόπιστη μέθοδος.
Αντιμετώπιση
Η έγκαιρη διάγνωση και η χειρουργική αντιμετώπιση μπορεί να προσφέρουν πλήρη ίαση. Αποτελέσματα μπορεί να έχουν βοηθητικά η ακτινοθεραπεία και η χημειθεραπεία.
ΚΑΡΚΙΝΟΣ ΗΠΑΤΟΣ
Αλλες ονομασίες
Ηπάτωμα, ηπατοκυτταρικό καρκίνωμα.
Σύντομη περιγραφή-ορισμός
Κακοήθης, πρωτοπαθής,(όχι από μετάσταση), όγκος του ήπατος, που προέρχεται από τα ηπατικά κύτταρα.
Παθογένεια
Αν και λιγότερο συχνός από το μεταστατικό καρκίνο του ήπατος, αποτελεί συχνή αιτία θανάτου σε ορισμένες περιοχές της Αφρικής και της νοτιοανατολικής Ασίας.
Παράγοντες που αυξάνουν τον κίνδυνο εμφάνισής του, είναι:
- Η χρόνια ηπατίτιδα Β.
- Η χρόνια ηπατίτιδα C.
- Η κίρρωση του ήπατος, ιδιαίτερα αν είναι αλκοολικής αιτιολογίας.
- Η αιμοχρωμάτωση του ήπατος.
- Η τυροσιναιμία.
- Η έκθεση του οργανισμού σε ορισμένα τοξικά προιόντα μυκήτων που υπάρχουν σε ορισμένες τροφές, (αφλατοξίνες).
Πιο συγκεκριμένα, η ηπατίτιδα Β είναι η κύρια αιτία στις χώρες της Αφρικής και της Ασίας. Στο δυτικό ημισφαίριο και την Ιαπωνία, η ηπατίτιδα C και ο αλκοολισμός ευθύνονται πιο συχνά, για την εμφάνιση του ηπατώματος.
Πρόληψη
- Εφαρμογή των προληπτικών μέτρων που αφορούν την ηπατίτιδα Β και C.
- Τακτικός, προληπτικός έλεγχος, στους πάσχοντες από χρόνια ιογενή ή αλκοολική ηπατίτιδα, με υπερηχογράφημα ήπατος.
- Διακοπή του αλκοόλ, καταπολέμηση του αλκοολισμού.
- Προσπάθεια αποφυγής και καταπολέμησης των αιτίων που οδηγούν σε κίρρωση.
Κλινική εικόνα
Αρχικά μπορεί να μη γίνει αντιληπτό, ως τη στιγμή που η μέχρι τότε σταθερή κατάσταση ενός κιρρωτικού ασθενούς, επιδεινωθεί απότομα.
- Καχεξία, αδυναμία, κόπωση, απώλεια βάρους.
- Πυρετός, που μπορεί να μιμείται λοίμωξη, είναι πολύ συχνό σύμπτωμα.
- Κοιλιακός πόνος η και ψηλαφητή από το γιατρό μάζα, στο δεξιό υποχόνδριο του ασθενούς.
- Ξαφνική εμφάνιση ασκιτικού υγρού, συχνά αιμορραγικού, μπορεί να υποδηλώνει θρόμβωση της πυλαίας ή της ηπατικής φλέβας από τον όγκο.
- Κάποιες φορές, η πρώτη εκδήλωση μπορεί να είναι επείγουσα χειρουργική κατάσταση από την κοιλιά, λόγω ρήξης ή αιμορραγίας του όγκου.
- Κωματώδης κατάσταση εμφανίζεται στα τελικά στάδια της νόσου, (ηπατικό κώμα).
Διάγνωση
- Αύξηση των λευκών αιμοσφαιρίων του αίματος, σε αντίθεση με τα συνήθως χαμηλά λευκά ενός κιρρωτικού ασθενή.
- Φυσιολογικός ή και αυξημένος αιματοκρίτης.
- Αύξηση της αλκαλικής φωσφατάσης, των τρανσαμινασών και της χολερυθρίνης του αίματος.
- Είναι δυνατόν να υπάρχουν δείκτες νόσησης από ιογενείς ηπατίτιδες, δηλαδή θετικό το Αυστραλιανό αντιγόνο, (ΗΒs Ag) ή αντισώματα έναντι του ιού της ηπατίτιδας C.
- Αύξηση της α-εμβρυικής σφαιρίνης του αίματος, υπάρχει στο 60% των περιπτώσεων,
- Το υπερηχογράφημα, η αξονική και η μαγνητική τομογραφία ήπατος, με ή χωρίς ενδοφλέβιο σκιαγραφικό, απεικονίζουν τον όγκο.
- Ηπατική αρτηριογραφία χρησιμοποιείται για να εντοπίσει τη θέση του όγκου σε σχέση με τα αγγεία της περιοχής, ώστε να αποφασιστεί αν ο όγκος είναι χειρουργήσιμος ή όχι. Λόγω των πολλών του αγγείων, το ηπάτωμα δίνει χαρακτηριστικές εικόνες σε αυτή την εξέταση.
- Ανεύρεση κακοήθων ηπαττοκυττάρων σε ασκιτικό υγρό που ελήφθη μετά από παρακέντηση κοιλίας.
- Τεκμηρίωση της κακοήθους ιστολογικής εικόνας, από υλικό βιοψίας ήπατος, με την οποία επισημοποιείται η διάγνωση.
Αντιμετώπιση
Γενικά είναι δύσκολη.
- Χειρουργική αφαίρεση όταν ο όγκος είναι χειρουργήσιμος.
- Μεταμόσχευση ήπατος εξετάζεται σαν ενδεχόμενο σε περιπτώσεις μικρών μη χειρουργήσιμων όγκων σε ασθενείς με κίρρωση.
- Ανακουφιστικά σε περιπτώσεις μη χειρουργήσιμων όγκων, έχουν χρησιμοποιηθεί:
α) Χημειοθεραπεία.
β) Χημειοεμβολισμός του όγκου, δηλαδή σφαιρίδια με χημειοθεραπευτική ουσία, προωθούνται μέσα από κλάδο της ηπατικής αρτηρίας, στον όγκο.
γ) Ενδοαρτηριακή έγχυση χημειοθεραπευτικής ουσίας, στην ηπατική αρτηρία.
δ) Ενδοαρτηριακή έγχυση οινοπνεύματος στην ηπατική αρτηρία σε μια προσπάθεια νέκρωσης του όγκου.
ΣΗΜΕΙΩΣΗ
- Παραλλαγή του ηπατοκυτταρικού καρκίνώματος είναι το ινοπεταλλιώδες (fibrolamellar), καρκίνωμα του ήπατος. Έχει χαρακτηριστική μορφολογία, εμφανίζεται συνήθως σε νεαρές ηλικίες, δε σχετίζεται με κίρρωση ή ηπατίτιδες, η αFP είναι συνήθως φυσιολογική και η πρόγνωση καλύτερη.
- Ο δεύτερος πιο συχνός πρωτοπαθής κακοήθης όγκος του ήπατος είναι το χολαγγειοκαρκίνωμα, που προέρχεται από τους ενδοηπατικούς χοληφόρους πόρους.
ΚΑΡΚΙΝΟΣ ΠΑΓΚΡΕΑΤΟΣ
Παθογένεια
Στο 90-95% των περιπτώσεων πρόκειται για αδενοκαρκίνωμα. Ο καρκίνος εντοπίζεται στην κεφαλή του παγκρέατος στο 70% των ασθενών, στο σώμα στο 10-15% και στην ουρά του παγκρέατος στο 10-20%. Είναι η τέταρτη συχνότερη αιτία θανάτου από καρκίνο στους άντρες, μετά από τον καρκίνο του πνεύμονα, του παχέος εντέρου και του προστάτη και η πέμπτη στις γυναίκες, μετά από τον καρκίνο του μαστού, του πνεύμονα, του παχέος εντέρου και ωοθηκών-μήτρας. Είναι συχνότερος στους άντρες με αναλογία 2:1. Εμφανίζεται συχνότερα σε άτομα ηλικίας 60-80 ετών.
Οι παράγοντες κινδύνου για την ανάπτυξη καρκίνου του παγκρέατος είναι:
- Ηλικία μεγαλύτερη των 60 ετών
- Αντρικό φύλο
- Κάπνισμα
- Χρόνια παγκρεατίτιδα
Επίσης διάφοροι διαιτητικοί παράγοντες (καρκινογόνες ουσίες τροφών), καθώς και ο σακχαρώδης διαβήτης έχουν πιθανή σχέση ως παράγοντες κινδύνου, με τον καρκίνο του παγκρέατος.
Πρόληψη
- Διακοπή καπνίσματος.
- Αποφυγή των παραγόντων που προδιαθέτουν σε χρόνια παγκρεατίτιδα.
Κλινική εικόνα
Ο καρκίνος του παγκρέατος είναι ύπουλο νόσημα, διότι τα συμπτώματα είναι ασαφή και ο ασθενής δεν απευθύνεται σε γιατρό έγκαιρα με αποτέλεσμα η διάγνωση να γίνεται καθυστερημένα, στη πλειοψηφία των περιπτώσεων.
- Πόνος στο επιγάστριο, ακαθόριστος, αμβλύς, με αντανάκλαση στην οσφύ, εμφανίζεται στο 90% των περιπτώσεων. Υπάρχει μερική ανακούφιση του πόνου, όταν ο ασθενής γέρνει προς τα εμπρός.
- Ανώδυνος ίκτερος. Είναι συχνός όταν ο καρκίνος εντοπίζεται στην κεφαλή του παγκρέατος (σχεδόν 100%) και οφείλεται στη διήθηση του χοληδόχου πόρου από τον όγκο. Ο καρκίνος του σώματος και της ουράς μπορούν να προκαλέσουν ίκτερο, από ηπατικές μεταστάσεις, ή μεταστάσεις στους λεμφαδένες των πυλών του ήπατος. Στην αρχή ο ίκτερος μπορεί να είναι διαλείπων, (να εμφανίζει εξάρσεις και υφέσεις), με την πάροδο όμως του χρόνου γίνεται συνεχής και συνοδεύεται από υπέρχρωση των ούρων και αποχρωματισμό των κοπράνων. Ο γιατρός στην ψηλάφηση της κοιλιάς μπορεί να διαπιστώσει μεγάλη ανώδυνη διόγκωση της χοληδόχου κύστης (σημείο Courvoisier). Του ίκτερου προηγείται συχνά κνησμός για εβδομάδες.
- Ανορεξία, καταβολή, απώλεια βάρους, αποστροφή προς το κρέας και σπανιότερα διάρροια και σύνδρομο δυσαπορρόφησης.
Σπανιότερες εκδηλώσεις
- Μεταναστευτική θρομβοφλεβίτιδα (σημείο Trousseau)
- Οξεία παγκρεατίτιδα από απόφραξη του παγκρεατικού πόρου
- Ψυχιατρικές εκδηλώσεις (κατάθλιψη)
- Πρόσφατη έναρξη σακχαρώδους διαβήτη
Ο καρκίνος δίνει μεταστάσεις
- Με άμεση επέκταση στα γύρω όργανα (στομάχι, δωδεκαδάκτυλο, χοληδόχο πόρο)
- Με τη λεμφική οδό
- Με την πυλαία φλέβα στο ήπαρ
- Με το αίμα σε απομακρυσμένα όργανα.
Τα συμπτώματα στις περιπτώσεις αυτές είναι ανάλογα των οργάνων που διηθούνται.
Διάγνωση
Η πρώιμη διάγνωση είναι δύσκολη, γιατί τα συμπτώματα αρχικά δεν είναι ειδικά και δεν οδηγούν τον ασθενή στο γιατρό.
- Αναιμία, παθολογική καμπύλη σακχάρου, σακχαρουρία και σακχαρώδης διαβήτης υπάρχουν σε ορισμένους ασθενείς.
- Η αμυλάση του αίματος αυξάνεται σε λίγους μόνο ασθενείς.
- Στους ασθενείς με ίκτερο η χολερυθρίνη, η αλκαλική φωσφατάση και η γ-GT είναι αυξημένες.
- Η παρουσία αιμοσφαιρίνης στα κόπρανα υποδηλώνει διήθηση του τοιχώματος του δωδεκαδακτύλου από τον καρκίνο ή καρκίνο του φύματος του Vater.
- Οι καρκινικοί δείκτες είναι αυξημένοι. Ιδιαίτερα ο δείκτης Ca 19-9 είναι αυξημένος στο 90% των ασθενών, αν και αυξάνεται και σε άλλες καταστάσεις, μερικές από τις οποίες είναι καλοήθεις.
- Το υπερηχογράφημα και η αξονική τομογραφία κοιλίας είναι δυνατόν να απεικονίσουν τον όγκο, να εκτιμήσουν τις διαστάσεις, την επέκτασή του στους γύρω ιστούς και την ύπαρξη η όχι μεταστάσεων. Επίσης βοηθούν στη λήψη βιοψιών με λεπτή βελόνα για την τεκμηρίωση της διάγνωσης.
- Μαγνητική τομογραφία, MRCP και ERCP βοηθούν σημαντικά στη διάγνωση και την εκτίμηση της έκτασης της νόσου, ώστε να κριθεί και το είδος της θεραπευτικής αντιμετώπισης (χειρουργική ή όχι).
- Μεγάλη προσοχή χρειάζεται στη διάκριση από τη χρόνια παγκρεατίτιδα, ενώ τα αρχικά συμπτώματα μπορούν εσφαλμένα να οδηγήσουν στη διάγνωση πεπτικού έλκους.
Αντιμετώπιση
Ο καρκίνος του παγκρέατος είναι από τις σοβαρότερες μορφές καρκίνου. Η αντιμετώπιση διακρίνεται σε ριζική και παρηγορητική.
Ριζική αντιμετώπιση
Γίνεται με χειρουργική επέμβαση.
1. Παγκρεατο-δωδεκαδακτυλεκτομή (κατά Whipple).
2. Ολική παγκρεατεκτομή.
Παρηγορητική αντιμετώπιση
Γίνεται στις περιπτώσεις όπου ο όγκος δεν είναι αφαιρέσιμος.
1. Χειρουργική επέμβαση, με στόχο την παράκαμψη της απόφραξης του χοληδόχου πόρου η /και του δωδεκαδακτύλου, (χολοπεπτική αναστόμωση και γαστρεντερο-αναστόμωση).
2. Ενδοσκοπική τοποθέτηση ενδοπρόθεσης (stent) στο χοληδόχο πόρο, ώστε η χολή να παροχετεύεται στο δωδεκαδάκτυλο και να μην υπάρχει ίκτερος.
3. Χημειοθεραπεία και ακτινοθεραπεία, οι οποίες όμως δε φαίνεται να αυξάνουν την επιβίωση.
4. Υποστηρικτική αγωγή:
- Αντιμετώπιση του πόνου με αναλγητικά
- Χορήγηση αναστολέων Η2 υποδοχέων
- Χορήγηση παγκρεατικών ενζύμων
- Δίαιτα πλούσια σε υδατάνθρακες με προσοχή όταν συνυπάρχει σακχαρώδης διαβήτης.
Edited by - VIKING on 14/02/2004 18:34:02
Καρκίνος σώματος της μήτρας- Καρκίνος του αιδοίου
Αλλες ονομασίες
Καρκίνος του ενδομητρίου, Αδενοκαρκίνωμα μήτρας.
Σύντομη περιγραφή-ορισμός
Καρκίνος που αναπτύσσεται από το ενδομήτριο. Είναι πρώτος σε συχνότητα από τα κακοήθη νεόπλαστα των γεννητικών οργάνων της γυναίκας. Εχει βραδεία ανάπτυξη και είναι επιδεκτικός σε θεραπεία.
Παθογένεια
Το ενδομήτριο είναι ένα όργανο στόχος, που παρουσιάζει μεγάλη ευαισθησία στα ερεθίσματα των ωοθηκικών ορμονών. Τα οιστρογόνα δρουν φυσιολογικά στο ενδομήτριο, κατά την παραγωγική φάση του κύκλου , εάν για οποιοδήποτε λόγο υπάρχει αύξηση ή παράταση των οιστρογόνων και δεν παρεμβληθούν τα προγεστερενοειδή, αυτή η δραστηριότητα των οιστρογόνων στην παραγωγική φάση μπορεί να οδηγήσει σε μία υπερβολική ανάπτυξη του ενδομητρίου, που μπορεί τελικά να ευνοήσει την ανάπτυξη καρκίνου του ενδομητρίου, σύμφωνα με την παρακάτω σειρά: Παραγωγικό ενδομήτριο, Αδενοκυστική υπερπλασία, Αδενωματώδη υπερπλασία, Ατυπη αδενωματώδη υπερπλασία, Αδενοκαρκίνωμα In Situ, Αδενοκαρκίνωμα.
ΠΡΟΔΙΑΘΕΣΙΚΟΙ ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ
Παράγοντες που προδιαθέτουν στην καρκινογένεση του ενδομητρίου είναι η παχυσαρκία, η υπέρταση και ο σακχαρώδης διαβήτης. Αυξημένο κίνδυνο αντιμετωπίζουν οι γυναίκες που είχαν εμμηναρχή πριν τα 12 χρόνια τους ή εμμηνόπαυση μετά τα 53 χρόνια τους, λόγω συνεχή επίδραση των οιστρογόνων. Αυξημένος κίνδυνος παρατηρείται και σε γυναίκες που έχουν το σύνδρομο Stein-Leventhal, δηλαδή πολυκυστικές ωοθήκες, σε ποσοστό 20% Αρκετές επιδημιολογικές μελέτες εμφανίζουν μία σχέση ανάμεσα στη χρήση εξωγενών οιστρογόνων και στον καρκίνο του ενδομητρίου. Γυναίκες, που έλαβαν οιστρογόνα για οιονδήποτε λόγο για μακροχρόνια θεραπεία έχουν μία τάση για ανάπτυξη καρκίνου της μήτρας 4-14 φορές μεγαλύτερη από εκείνες τις γυναίκες που δεν έλαβαν οιστρογόνα. Η προσθήκη ενός προγεστερινοειδούς για 10 ημέρες φαίνεται να ελαττώνει τον κίνδυνο.
Πρόληψη
Γυναίκες που ευρίσκονται γύρω από την εμμηνόπαυση και στην μετεμμηνοπαυσιακή ηλικία κα παρατηρούν διαταραχές της εμμήνου ρύσεως του τύπου μηνορραγιών ή μητρορραγιών, πρέπει να προσέρχονται στον γυναικολόγο. Επίσης γυναίκες που λαμβάνουν οιστρογόνα για οιονδήποτε λόγο θα πρέπει να προστίθεται και προγεστερόνη για 10 ημέρες σε κυκλική φάση.
Κλινική εικόνα
Συνήθως οι ασθενείς με καρκίνο του σώματος της μήτρας είναι άτοκες, παχύσαρκες, διαβητικές, υπερτασικές και ευρίσκονται μετά την εμμηνόπαυση. Το μόνο σπουδαίο σύμπτωμα είναι η εμφάνιση ανώμαλης αιμορραγίας κυρίως μετά την εμμηνόπαυση. Άλλο σύμπτωμα είναι η ανώμαλη υπερέκκριση υγρών από τον κόλπο είτε υδαρής, είτε με αίμα, είτε δύσοσμα.
Διάγνωση
Διάφορες έρευνες δείχνουν μία ραγδαία άνοδο στη συχνότητα του καρκίνου της μήτρας που σε ορισμένες περιοχές φθάνει και 10% το χρόνο. Σε αντίθεση με τον καρκίνο του τραχήλου, όπου ο έλεγχος κατά Παπανικολάου (pap test) αποτελεί σχεδόν τη μοναδική μέθοδο γενικού ελέγχου για την ανίχνευσή του, στον καρκίνο του σώματος της μήτρας έχουν γίνει διάφορες προτάσεις και προσπάθειες. Η πιο αξιόπιστη μέθοδος είναι η απόξεση του ενδομητρίου και μάλιστα η κλασματική απόξεση. Πιο απλή μέθοδος και αξιόπιστη με ποσοστά επιτυχίας 85-92% είναι η ενδομήτρια αναρρόφηση. Ακόμη ως διαγνωστική βοήθεια μπορούμε να αναφέρουμε την υστεροσκόπηση ή ανίχνευση του CEA
Αντιμετώπιση
Η θεραπεία του καρκίνου του σώματος της μήτρας είναι η χειρουργική επέμβαση (κοιλιακή ολική υστερεκτομή) κατά κύριο λόγο και η ακτινοβολία ή ο συνδυασμός τους. Ποιόν θεραπευτικόν τρόπον θα ακολουθήσει κανείς (χειρουργική ή ακτινοβολία) εξαρτάται από πολλούς παράγοντες, όπως είναι η ιστολογική εικόνα του καρκίνου, το βάθος της διείσδυσης στο μυομήτριο, λεμφαδενικές μεταστάσεις, η ηλικία της ασθενούς και η γενική κατάσταση αυτής. Η χημειοθεραπεία προς το παρόν δεν προσφέρει ιδιαίτερα στη θεραπεία του καρκίνου του σώματος της μήτρας. Θεραπευτικά μπορούν να δοθούν και ορμονικά σκευάσματα ανάλογα με τους ορμονοεξαρτόμενους υποδοχείς του όγκου.
Καρκίνος του αιδοίου
Σύντομη περιγραφή-ορισμός
Κακοήθη νεοπλασία στην περιοχή του αιδοίου και του περινέου κυρίως σε γυναίκες εμμηνοπαυστικής ηλικίας περίπου στο 60ο έτος της ηλικίας. Αντιπροσωπεύει το 4% των καρκίνων του γεννητικού συστήματος
Παθογένεια
Οι δυστροφικές βλάβες του αιδοίου, είναι πιθανόν να δημιουργήσει εκφύλιση του ιστού και την δημιουργία κακοηθείας.
ΑΙΤΙΟΛΟΓΙΑ
Χρόνιος ερεθισμός, χρόνιες αιδιοκολπίτιδες, σακχαρώδης διαβήτης, παχυσαρκία, υπέρταση και ερπητική αιδοιοκολπίτιδα τύπου ΙΙ
Πρόληψη
Κάθε βλάβη που παρατηρείται στην περιοχή του αιδοίου, η γυναίκα πρέπει να απευθύνεται στον γυναικολόγο και σε εξειδικευμένα κέντρα.
Κλινική εικόνα
Εντοπίζεται συνήθως στα μεγάλα, μικρά χείλη και στην κλειτορίδα. Συνήθως εμφανίζεται ως εξέλκωση, είναι δυνατόν να εμφανισθεί και ως εξωφυτική μορφή με δύσοσμη απέκκριση. Το μέγεθος της βλάβης στην αρχή είναι μικρό, αρχίζει με δίαμετρο μισού ή ενός εκατοστού και σύντομα αυξάνει.
Διάγνωση
Η διάγνωση της νόσου θα στηριχθεί κυρίως στην βιοψία της βλάβης.
Αντιμετώπιση
Η θεραπεία της νόσου για τα στάδια Ι και ΙΙ είναι η ριζική αιδοιεκτομή με λεμφαδενικών καθαρισμό και σε δεύτερο χρόνο ακτινοβολία της περιοχής.
ΠΡΟΓΝΩΣΗ
Η πενταετής επιβίωση εξαρτάται από το στάδιο της νόσου και των λεμφαδένων μεταστάσεων. Στο στάδιο 0 η επιβίωση φθάνει το 97% και στο στάδιο ΙV φθάνει το 10-15%
Μητρικός θηλασμός
Γενικά
Ο μητρικός θηλασμός είναι ένα αποκλειστικό προνόμιο της μητέρας και δε συμβαίνει τυχαία στη ζωή της. Είναι η κατάληξη μία σειράς μεταβολών, που αρχίζουν στη γυναίκα πριν εμφανιστεί η πρώτη έμμηνος ρύση. Ειδικές ορμόνες που παράγονται στις ωοθήκες είναι υπεύθυνες για αυτές τις μεταβολές και την προετοιμασία του μαστού για τη λειτουργία παραγωγής του γάλακτος.
Ο μαστός είναι ένας μαζικός αδένας, ο οποίος κάτω από την επίδραση των οιστρογόνων, κατά τη διάρκεια της κύησης, αυξάνει το βάρος του περίπου κατά 400 γραμμάρια, ενώ διπλασιάζεται η αιμάτωσή του. Ο μαστός αποτελείται από το παρέγχυμα και το στρώμα. Το παρέγχυμα αποτελείται από τις κυψελίδες, τα λόβια, που σχηματίζονται από πολλές κυψελίδες, του λοβούς, που αποτελούνται από πολλά λόβια και τους γαλακτοφόρους πόρους. Το στρώμα αποτελείται από το συνδετικό ιστό, τα αιμοφόρα, τα λεμφοφόρα αγγεία και τα νεύρα. Ο μαστός καλύπτεται με δέρμα που είναι λεπτό και ελαστικό και περιλαμβάνει τη θηλή, τη θηλαία άλω, δηλαδή τη σκούρα περιοχή γύρω από τη θηλή και το γενικό δέρμα. Κατά την κύηση η αύξηση βάρους του μαστού οφείλεται στην αύξηση και ανάπτυξη των γαλακτοφόρων πόρων, στην ανάτπυξη των λοβών του αδένα και στην υπερπλασία των επιθηλιακών κυττάρων των κυψελίδων.
Η έκκριση γάλακτος δεν είναι τίποτε άλλο από τη μετατροπή των αμινοξέων, των ιχνοστοιχείων, των λιπιδίων, της γλυκόζης και άλλων συστατικών του πλάσματος, σε καζεΐνη, γαλακτοσφαιρίνες, γαλακτολιπίδια, λακτόζη και διάφορα άλλα συστατικά του γάλακτος. Η τροποποίηση αυτών των συστατικών του πλάσματος και η απέκκρισή τους γίνεται από το εκκριτικό επιθήλιο του μαζικού αδένα, που βρίσκεται υπό τον έλεγχο της προλακτίνης.
Κατά το θηλασμό, με τις θηλαστικές κινήσεις ενεργοποιείται το αντανακλαστικό απευλευθέρωσης ωκυτοκίνης από την υπόφυση και προκαλείται σύσπαση των κυττάρων των εκφορητικών πόρων του μαζικού αδένα και διευκολύνεται η αποτελεσματικότητα των θηλαστικών κινήσεων. Δηλαδή την εντολή για την έναρξη της παραγωγής γάλακτος τη δίνει το μωρό με το θήλασμα καθώς στέλνει μήνυμα στον εγκέφαλο με τη νευρική οδό. Στη συνέχεια ελευθερώνονται από την υπόφυση οι ορμόνες προλακτίνη και ωκυτοκίνη, οι ορμόνες αυτές μεταφέρονται με το αίμα στο μαστό και με την προλακτίνη παράγεται το γάλα στις κυψελίδες, ενώ με την ωκυτοκίνη προωθείται στους γαλακτοφόρους πόρους και τη θηλή. Το νεογνό έλκει τη θηλή στο στόμα του, τοποθετώντας τα χείλη στην περιφέρεια της άλω, ενώ τα ούλα του αγκιστρώνονται σε αυτή. Στη συνέχεια κρατά τη θηλή στην υπερώα, όπου τη συγκρατεί με τη γλώσσα και την πιέζει, ώστε να προωθήσει το γάλα στο πίσω τμήμα της στοματικής κοιλότητας και να το καταπιεί. Σε κάθε θηλασμό πρέπει να προσφέρονται και οι δύο μαστοί. Είναι σκόπιμο ωστόσο να σημειωθεί ότι με 5 λεπτά θηλασμού, το νεογνό λαμβάνει τα 2/3 περίπου του γάλακτος, που περιέχει κάθε μαστός. Το νεογνό θηλάζει περίπου 15-20 λεπτά. Εάν δεν αδειάσει το μαστό της μητέρας σε ένα γεύμα, πρέπει εκείνη να τον εκθλίβει μετά το τέλος του θηλασμού. Το νεογνό είτε εναλλάσει τους μαστούς, θηλάζοντας μέσα στα 20 λεπτά και από τους δύο, είτε θηλάζει τη μία φορά από τον ένα μαστό και την άλλη από τον άλλο εναλλάξ.
Γενικοί κανόνες για επιτυχή θηλασμό
Κάποιοι γενικοί κανόνες για επιτυχή θηλασμό είναι οι ακόλουθοι
1. Η ενημέρωση της μητέρας για τα πλεονεκτήματα του μητρικού θηλασμού
2. Η άμεση τοποθέτηση του νεογνού στο στήθος της μητέρας, ο θηλασμός πρέπει να αρχίζει, εάν είναι δυνατό, το πρώτο ημίωρο μετά τον τοκετό, με τη βοήθεια εκπαιδευμένου προσωπικού
3. Η τήρηση της συχνότητας του θηλασμού ανάλογα με τις απαιτήσεις του νεογνού, η φύση έχει προβλέψει ώστε η παραγωγή του μητρικού γάλακτος να είναι ανάλογη με τις ανάγκες του νεογέννητου και του βρέφους, ανεξαρτήτως του μεγέθους του μαστού, το οποίο δεν παίζει ρόλο στην ικανότητα παραγωγής γάλακτος
4. Η εκπαίδευση της μητέρας στην τέχνη του θηλασμού και στη διατήρηση της γαλουχίας
5. Το καλύτερο ερέθισμα για την παραγωγή γάλακτος είναι η κένωση και των δύο μαστών
6. Η χορήγηση στο νεογέννητο μόνο μητρικού γάλακτος και η αποφυγή συμπληρώματος ξένου γάλακτος, εκτός και αν συντρέχει ειδικός ιατρικός λόγος, που το επιβάλλει.
7. Η αυστηρή τήρηση κανόνων καθαριότητας, όπως πλύσιμο της θηλής και των χεριών της μητέρας, πριν το θηλασμό, προστατεύει από επιπλοκές, που μπορεί να επηρεάσουν τον θηλασμό
8. Η σωστή στάση τόσο της μητέρας, όσο και του παιδιού. Η μητέρα πρέπει να κρατά σωστά το διογκωμένο μαστό, ώστε να μην αποφράσσονται από αυτόν τα ρουθούνια του νεογνού
9. Η εξήγηση προς τη μητέρα ότι οι δυσκολίες, που τυχόν παρουσιάζονται στην αρχή είναι φυσιολογικές και ξεπερνώνται σιγά σιγά, ώστε να αποφευχθεί η ανάπτυξη του αισθήματος απογοήτευσης, το οποίο θα οδηγήσει στην αποτυχία του θηλασμού.
Τα κριτήρια για την επιτυχία του θηλασμού από την πλευρά του νεογνού είναι τα ικανοποιητικά διαστήματα ύπνου του, η αύξηση βάρους του και οι φυσιολογικές κενώσεις, ενώ από τη μητέρα είναι η απουσία παθολογικών εκδηλώσεων.
Τις τελευταίες εβδομάδες της εγκυμοσύνης και την 1η-4η ημέρα μετά τον τοκετό αποβάλλεται από το μαστό το πύαρ, ή πρωτόγαλα, που είναι η άριστη τροφή του νεογνού για τις πρώτες ημέρες. Είναι κίτρινο, αλκαλικής αντίδρασης, με υψηλό ειδικό βάρος, με μεγάλη περιέκτικότητα σε πρωτείνη, βιταμίνη Α, άλλατα νατρίου και φωσφόρου, αντισώματα και λευκοκύτταρα. Εχει μικρή περιεκτικότητα σε υδατάνθρακες και λίπη και χαρακτηρίζεται από καθαρτική δράση, ενώ συντελεί στον καθαρισμό του γαστρεντερικού σωλήνα του νεογνού, την αποβολή του μυκωνίου και την εγκατάσταση φυσιολογικής χλωρίδας στο έντερό του. Μετά την τρίτη περίπου ημέρα από τον τοκετό το πύαρ γίνεται μεταβατικό γάλα και μετά την έβδομη σε δέκατη ημέρα γίνεται ώριμο γάλα. Το χρώμα του είναι άσπρο και η σύστασή του πιο λεπτόρευστη από το πύαρ. Παράγεται σε μεγαλύτερη ποσότητα από το πύαρ και δίνει περισσότερη ενέργεια. Περιέχει μοναδική αναλογία σε λευκώματα, λίπη, υδατάνθρακες, άλατα, βιταμίνες, αντισώματα και είναι αναντικατάστατη τροφή για το νεογέννητο.
Πλεονεκτήματα του μητρικού θηλασμού
Για το παιδί
1. Ιδανική σύνθση γάλακτος για τη σωματική του ανάπτυξη
2. Χορήγηση έτοιμων αντισωμάτων και αντιφλεγμονωδών παραγόντων, με αποτέλεσμα την προστασία από λοιμώξεις του αναπνευστικού και γαστρεντερικού συστήματος και από ιώσεις.
3. Πρόληψη αλλεργικών καταστάσεων και προστασία από αναιμίες
4. Αύξηση της επιβίωσης των πρόωρων. Ειδικά για τα πρόωρα είναι η ιδανική τροφή, καθώς τελευταίες έρευνες έδειξαν ότι το γάλα μητέρων που γεννούν πρόωρα έχει σημαντικά μεγαλύτερη περιεκτικότα λευκωμάτων από το γάλα μητέρων που γεννούν κανονικά
5. Ασηπτες συνθήκες σίτισης και σωστή θερμοκρασία χορηγούμενου γάλακτος, καθώς το μητρικό γάλα χορηγείται απ΄ευθείας από το μαστό της μητέρας
6. Αύξηση του δείκτη νοημοσύνης
7. Προστασία από κίνδυνο νεανικού διαβήτη
8. Ελάττωση της συχνότητας του παιδικού καρκίνου
9. Βελτίωση του λόγου σε παιδιά με σχιστίες
10. Μείωση της τερηδόνας
11. Πρόληψη παχυσαρκίας
12. Πρόληψη για μελλοντικό κίνδυνο στεφανιαίας νόσου
13. Η πιο κατάλληλη τροφή για πολλές ασθένειες της νεογνικής και βρεφικής ηλικίας, όπως είναι το σύνδρομο δευσαπορρόφησης, η δυσανεξία στο γάλα αγελάδος, η επίμονη διάρροια, η ελκώδης κολίτιδα, η νεκρωτική εντεροκολίτιδα, οι χειρουργικές επεμβάσεις του πεπτικού, η σηψαιμία, η ανεπάρκεια της I.G.A ανοσοσφαιρίνης, η μεταμόσχευση μυελού των οστών.
14. Συμβάλει στην ηρεμία του βρέφους λόγω ειδικής ορμόνης που περιέχει
15. Συμβάλει στην καλή ψυχική υγεία λόγω του ψυχικού δεσμού που αναπτύσσεται ανάμεσα στη μητέρα και το νεογνό.
Για τη μητέρα
1. Ταχεία παλινδρόμηση της μήτρας της λεχωίδας
2. Προστασία από καρκίνο του μαστού
3. Μείωση της συχνότητας καρκίνου του ενδομητρίου
4. Προστασία από οστεοπόρωση
5. Σε σημαντικό ποσοστό (75%) προφύλαξη από σύντομη νέα εγκυμοσύνη
6. Ευκολότερη απώλεια του βάρους, που αποκτήθηκε κατά την εγκυμοσύνη, καθώς το αποθηκευμένο λίπος
καίγεται για την παραγωγή γάλακτος
7. Ψυχική ολοκλήρωση ως γυναίκα-μητέρα
8. Ευκολία στη σίτιση του παιδιού
9. Οικονομία
Αντενδείξεις
Οι αντενδείξεις του μητρικού θηλασμού είναι ελάχιστες και περιλαμβάνουν
α. Τη βαρειά νόσο της μητέρας (αναπνευστική, καρδιακή, νεφρική, λοιμώδη, όπως η φυματίωση, οι νεοπλασίες)
β. Τη λήψη από τη μητέρα ορισμένων φαρμάκων, όπως κυτταροστατικών-χημειοθεραπευτικών, αντιθυροειδικών, φαινυλβουταζόνης και άλλων και
γ. Παθήσεις από το μαστό, όπως φλεγμονή και σοβαρή μαστίτιδα, ή η έλλειψη θηλής, η εισολκή της θηλής και η επίπεδη θηλή.
Βλαπτικοί παράγοντες για το έμβρυο
Γενικά
Κατά τη διάρκεια της κύησης είναι πολλοί οι εξωγενείς παράγοντες οι οποίοι μπορεί να απειλούν τόσο τη μητέρα όσο και το έμβρυο. Ορισμένοι από αυτούς, μπορεί να είναι τόσο σημαντικοί και ο κίνδυνος πρόκλησης βλάβης στη μητέρα ή στο έμβρυο, εξ΄αιτίας τους, να είναι τόσο πιθανός, ώστε η συγκεκριμένη κύηση να περιλαμβάνεται στις περιπτώσεις κυήσεων υψηλού κινδύνου. Παρατίθενται ορισμένοι σημαντικοί βλαπτικοί παράγοντες και οι κίνδυνοι που απορρέουν από αυτούς.
Αλκοόλ
Το αλκοόλ αυξάνει αφενός τον κίνδυνο αποβολών και αφετέρου τον κίνδυνο εμφάνισης συγγενών ανωμαλιών. Υπάρχει το λεγόμενο Εμβρυικό Αλκοολικό Σύνδρομο (Fetal Alcohol Syndrome - FAS), το οποίο εμφανίζεται σε περιπτώσεις κατάχρησης οινοπνεύματος, δηλαδή λήψη ποσότητας άνω των 42 γραμμαρίων καθαρού οινοπνεύματος ημερησίως. Το σύνδρομο αυτό χαρακτηρίζεται από λειτουργικές και ανατομικές ανωμαλίες διαφόρων συστημάτων και συγκεκριμένα προκαλεί
α. υπολειπόμενη ανάπτυξη του εμβρύου,
β. ανωμαλίες του κεντρικού νευρικού συστήματος, όπως μικροκεφαλία, διαταραχές συμπεριφοράς, διαταραχές της προσοχής και υπερκινητικότητα στην παιδική ηλικία, ελαφρά έως και μέτρια πνευματική καθυστέρηση
γ. υποπλασία του προσώπου στη μέση περιοχή, που εμφανίζεται με μικρή μύτη, λεπτά τα άνω χείλη του στόματος και μικρούς οφθαλμούς.
Οταν η έκθεση στο οινόπνευμα είναι μικρότερη, μπορεί να εμφανιστούν συγγενείς ανωμαλίες κυρίως από την καρδιά και τους νεφρούς. Επιπλέον εκτός από τα ανωτέρω ο αλκοολισμός κατά την κύηση σχετίζεται με αυξημένο ποσοστό αυτομάτων αποβολών και ύπαρξη πλακούντων, με βάρος μικρότερο από το φυσιολογικό. Μέχρι σήμερα δεν έχει προσδιορισθεί κάποια ποσότητα οινοπνεύματος, η οποία θα μπορούσε να θεωρηθεί ασφαλής δόση για το έμβρυο, καθώς το βέβαιο είναι ότι η αιθανόλη διαπερνάει τον πλακούντα και εμφανίζεται στην εμβρυική κυκλοφορία με την ίδια συγκέντρωση που εμφανίζεται στην κυκλοφορία της μητέρας.
Κάπνισμα
Το κάπνισμα έχει ενοχοποιηθεί για αύξηση των αυτομάτων αποβολών, της πρόωρης αποκόλλησης του πλακούντα, του προδρομικού πλακούνται, της πρώιμης ρήξςη των υμένων του εμβρύου,των πρόωρων τοκετών, της γέννησης λιποβαρών νεογνών και της περιγεννητικής θνησιμότητας. Επιπλέον η νικοτίνη ενοχοποιείται ότι σχετίζεται και με το σύνδρομο αιφνιδίου θανάτου των βρεφών και με διαταραχές της συμπεριφοράς των παιδιών. Ο αριθμός των επιπλοκών αυξάνεται ευθέως ανάλογα με τον αριθμό των τσιγάρων, που καταναλώνονται σε ημερήσια βάση. Κατά τη διάρκεια του καπνίσματος προκαλείται ένωση μεταξύ του μονοξειδίου του άνθρακα και της αιμοσφαιρίνης του αίματος και κατά συνέπεια μειώνεται η προσαγωγή του οξυγόνου στο έμβρυο, επιπλέον εξαιτίας της νικοτίνης ελαττώνεται η παροχή αίματος στη μήτρα, ενώ η παρουσία ενώσεων θείου και κυανίου μειώνει την ενδοκυτταρική κατανάλωση του οξυγόνου. Ουσίες δε που υπάρχουν στο τσιγάρο, όπως το κάδμιο και οι πολυκυκλικοί αρωματικοί υδρογονάνθρακες επηρεάζουν ακόμα και τη λειτουργία του πλακούντα.
Ναρκωτικά
Η χρήση ναρκωτικών, όπως η κοκαΐνη, τα παραισθησιογόνα και η μαριχουάνα είναι ιδιαίτερα βλαπτική για την εγκυμοσύνη. Τα ναρκωτικά κατά τη διάρκεια της κύησης αυξάνουν για τη μητέρα και τον κίνδυνο εμφάνισης άλλων νοσημάτων ή επιπλοκών, κυρίως λόγω της πλημμελούς φροντίδας της προσωπικής της ζωής. Ετσι η εξαρτημένη γυναίκα μπορεί να εμφανίσει σεξουαλικά μεταδιδόμενα νοσήματα, όπως σύφιλη, βλεννόρροια, AIDS, μπορεί να εμφανίσει λοιμώξεις του ουροποιητικού και αναιμία, εξαιτίας του υποσιτιμσμού της. Οι έγκυες δε που κάνουν χρήση ναρκωτικών ουσιών πρέπει να υποβάλονται συχνά σε ειδικές εργαστηριακές εξετάσεις για έλεγχο χλαμυδιακής και ερπητικής λοίμωξης, για προσδιορισμού του φυλλικού οξέος, της ουρίας, κρεατινίνης, αντισωμάττων ηπατίτιδας, ενώ απαιτείται διενέργεια καλλιέργειας ούρων ανά δίμηνο.
Αξιοσημείωτο είναι το γεγονός ότι οι γυναίκες που κάνουν χρήση ναρκωτικών ουσιών παρουσιάζουν αμηνόρροια, γεγονός που καθιστά πολύ δύσκολο τον ακριβή προσδιορισμό της πραγματικής ηλικίας κύησης και για το λόγο αυτό συνιστάται συχνός και έγκαιρος υπερηχογραφικός έλεγχος.
Από άποψη δράσης προς το έμβρυο τα ναρκωτικά διέρχονται τον πλακούντα και ασκούν άμεση επίδραση σε αυτό. Οι περισσότερες από αυτές τις ουσίες προκαλούν αγγειοσύσπαση στα αγγεία της εμβρυοπλακουντιακής μονάδας, γεγονός που συνεπάγεται την μειωμένη προσαγωγή θρεπτικών ουσιών και οξυγόνου. Η πορεία της κύησης και του τοκετού συνήθως παρουσιάζει πλήθος επιπλοκών όπως είναι ο οξύς ή ο πρόωρος τοκετός, η αυτόματη αποβολή, η πρόωρη ρήξη των υμένων, η πρόωρη αποκόλληση του πλακούντα, ακόμα και η ρήξη της μήτρας. Το δε έμβρυο συνήθως είναι υπολειπόμενου βάρους ενώ μετά τη γέννησή του κατά κανόνα εκδηλώνει συμπτώματα στερητικού συνδρόμου. Ιδιαίτερα καταστροφικές είναι οι συνέπειες της κοκαΐνης, ειδικά της κρυσταλλοειδούς μορφής της (crack). Λόγω της αγγειοσύσπασης που προκαλεί επιφέρει υπέρταση, ταχυκαρδία, στηθάγχη ή εμφράγματα μυοκαρδίου, εγκεφαλικές θρομβώσης ακόμη και θάνατο. Είναι 3 φορές πιο θανατηφόρος από την ηρωΐνη, η δε αποδόμησή της από έμβρυο δεν είναι εφικτή επειδή το ήπαρ του εμβρύου είναι ανώριμο. Το γεγονός αυτό συνεπάγεται ότι ενώ στο ενήλικα αποβάλλεται εντός 1-2 ημερών στο έμβρυο αποβάλλεται εντός 4-6 ημερών. Τα παιδιά που προέρχονται από μητέρες-χρήστριες κοκαΐνης μπορεί να παρουσιάσουν ψυχοκινητικές διαταραχές και σύνδρομο αιφνιδίου θανάτου της παιδικής ηλικίας. Η θεραπευτική προσέγγιση αυτών των γυναικών απαιτεί μείωση της ψυχοσωματικής κόπωσης, ανάγκη κατανόησης της συχνής παρακολούθησης της κύησης και χρησιμοποίηση ειδικευμένου ιατρικού προσωπικού.
Η προσπάθεια οξείας διακοπής των ναρκωτικών ουσιών δεν είναι δόκιμη καθώς ενεργοποιεί πλήθος επιπτώσεων όπως οξεία αποστέρηση μητέρας και εμβρύου, ενδομήτρια υπερδραστηριότητα του εμβρύου και εμβρυικούς σπασμούς, έξοδο μηκωνίου και ενδομήτριο ή νεογνικό θάνατο. Η θεραπευτική αντιμετώπιση απαιτεί κατ’ αρχάς την αντικατάσταση των ναρκωτικών ουσιών από μεγάλες δόσεις μεθαδόνης, οι οποίες σταδιακά και βαθμιαία ελαττώνονται, με στόχο τη επίτευξη της μεγαλύτερης μείωσης έως τον τοκετό. Για το νοεγνό η θεραπεία του στερητικού συνδρόμου πρέπει να αρχίσει το τρίτο 24ωρο από τη γέννησή του με χορήγηση μεθαδόνης ή διαζεπάμης.
Ακτινοβολία
Οι επιπτώσεις της ακτινοβολίας στο έμβρυο εξαρτώνται απόλυτα από τη δόση, στην οποία έχει εκτεθεί η γυναίκα. Συνήθως η αιτία έκθεσης μίας εγκύου στην ακτινοβολία είναι η διενέργεια ακτινογραφιών για διαγνωστικούς λόγους. Για το λόγο αυτό πρέπει να αποφεύγονται οι ακτινοβολίες στο δεύτερο μισό του εμμηνορρυσιακού κύκλου. Σε κάθε περίπτωση δόση μικρότερη των 5 rads θεωρείται ότι δεν είναι ιδιαίτερα επικίνδυνη για το έμβρυο ενώ είναι σε δόση άνω των 50 rads οι δυσμενείς επιπτώσεις είναι βέβαιες και σε ορισμένες περιπτώσεις πολύ σοβαρές. Η κύρια βλαπτική επίδρασή της στο έμβρυο, που βρίσκεται στο στάδιο του μοριδίου ή βλαστιδίου είναι ο εμβρυικός θάνατος. Στην περίοδο της οργανογένεσης οι επιδράσεις είναι η υπολειπόμενη ανάπτυξη, συγγενείς ανωμαλίες και κυρίως ανωμαλίες του κεντρικού νευρικού συστήματος, όπως μικροκεφαλία και πνευματική καθυστέρηση, στείρωση. Στην προχωρημένη κύηση η ακτινοβολία σχετίζεται άρρηκτα με αυξημένη εμφάνιση λευχαιμίας και καρκινογένεσης.
Υπέρηχοι
Οι υπέρηχοι και τα μικροκύματα θεωρείται ότι επειδή δεν προκαλούν ιονισμό των ιστών, δεν προκαλούν και μεταβολή του DNA και κατά συνέπεια δεν ενοχοποιούνται για καρκινογένεση ή μεταλλάξεις των κυττάρων. Οι βιολογικές επιδράσεις τους η υπερθερμία (για τα μικροκύματα) και η υπερθερμία και οι μηχανικές επιδράσεις στους ιστούς, (για τους υπερήχους), δράση η οποία φαίνεται να είναι ακίνδυνη. Στο σημείο αυτό πρέπει να αναφέρουμε ότι οι υπέρηχοι ανάλογα με την τεχνική που ακολουθούν έχουν και διαφορετική παραγωγή ενέργειας. Διαφορετική παραγωγή έχει η απεικόνιση με realtime τεχνική και διαφορετική με συσκευές Doppler, όπου η δέσμη είναι ακίνητη ενώ συνήθως χρησιμοποιούνται υψηλότερες συχνότητες από τις κλασικές εφαρμογές απεικόνισης, με αποτέλεσμα να εμφανίζεται μεγαλύτερη παραγωγή ενέργειας. Σε κάθε περίπτωση πάντα η εφαρμογή των υπερήχων τόσο από πρακτική όσο και από θεωρητική άποψη είναι όχι μόνο αποδεκτή αλλά και ασφαλής. Κατά το ίδιο τρόπο δεν φαίνεται να συντρέχει ιδιαίτερος κίνδυνος για το έμβρυο από την πιθανή έκθεση της εγκύου σε μη ιονίζουσα ηλεκτρομαγνητική ακτινοβολία (όπως ραντάρ, μικροκύματα τηλεφωνίας, φούρνοι μικροκυμάτων κλπ).
Φυσική άσκηση
Η φυσική άσκηση στις εγκύους πρέπει να γίνεται με μέτρο. Σε κάθε περίπτωση δεν πρέπει να προκαλεί ταχύπνοια και ταχυκαρδία μεγαλύτερη των 120 παλμών το λεπτό, ενώ σε κυήσεις υψηλού κινδύνου το όριο ασφαλείας είναι μεγαλύτερο. Ο λόγος είναι ότι κατά την εκτέλεση της φυσικής άσκησης η ροή του αίματος ανακατανέμεται και προκαλείται αγγειοσύσπαση, η οποία μειώνει την προσαγωγή του αίματος στα σπλάχνα και τους νεφρούς, ενώ η αιματική ροή μπορεί να μειωθεί έως και 80%, ανάλογα με την ένταση της άσκησης. Αυτή η διαδικασία είναι ενδεχόμενο να επηρεάζει και τη μήτρα.
Επιπλέον είναι γνωστό ότι κατά την εκτέλεση ασκήσεων η θερμοκρασία του σώματος αυξάνει, με ταυτόχρονη αύξηση της καρδιακής παροχής, καθώς για να αποβληθεί η θερμοκρασία διενεργείται διαστολή των αγγείων του δέρματος. Άμεση συνέπεια είναι η μετατόπιση μεγάλου όγκου του αίματος από τα σπλάχνα και τους νεφρούς στους γραμμωτούς μύες και στο δέρμα. Η έντονη άσκηση δημιουργεί παράκαμψη της ροής του αίματος από τη μήτρα με αποτέλεσμα να μειώνεται η θερμοκρασία του εμβρύου -η οποία σημειωτέον κανονικά είναι κατά 1 °C μεγαλύτερη της μητέρας- και να μειώνεται η μεταφορά οξυγόνου, με άμεση συνέπεια την επιβάρυνση της εμβρυικής καρδιακής λειτουργίας. Εξάλλου, η ανάπαυση έχει ευεργετικές συνέπειες στην κυκλοφορία του αίματος, στη μήτρα και τον πλακούντα.
Εκτρωση
Αλλες ονομασίες
τεχνητή έκτρωση
Σύντομη περιγραφή-ορισμός
Η έκτρωση, ή καλύτερα η τεχνητή έκτρωση, είναι η τεχνητή διακοπή της κύησης πριν το έμβρυο γίνει βιώσιμο.
Γενικά
Οι μέθοδοι της τεχνητής διακοπής της κύησης είναι η διαστολή του τραχηλικού στομίου και η απόξεση ή αναρρόφηση του περιεχομένου της μήτρας καθώς και η πρόκληση συστολών του μυομητρίου και η διαστολή του τραχήλου με την χορήγηση φαρμάκων.
Μέθοδοι τεχνητής διακόπης της κύησης πριν από την 12η εβδομάδα
Οι κυριότερες μέθοδοι τεχνητής διακόπης της κύησης πριν από την 12η εβδομάδα είναι η διαστολή του τραχηλικού στομίου και η απόξεση του ενδομητρίου, η διαστολή του τραχηλικού στομίου και αναρρόφηση του περιεχομένου της ενδομητρικής κοιλότητας και η χρήση φαρμακευτικών ουσιών.
Διαστολή του τραχηλικού στομίου και η απόξεση του ενδομητρίου
Η επέμβαση της διακοπής της κύησης με την μέθοδο αυτή, έχει ως απαραίτητη προϋπόθεση να γίνεται υπό τοπική ή γενική αναισθησία με την ασθενή τοποθετημένη σε γυναικολογική θεση. Η διαστολή του τραχηλικού στομίου της μήτρας επιτυγχάνεται με τη χρησιμοποίηση των κηρίων Hegar, τα οποία είναι μεταλλικοί διαστολείς με προοδευτικά αυξανόμενο πάχος. Στη συνέχεια γίνεται η κένωση της μήτρας με τη χρησιμοποίση ειδικών ξέστρων. Οι κυριότερες άμεσες επιπλοκές από την επέμβαση της διακοπής της κύησης είναι η αιμορραγία, η διάτρηση της μήτρας και η λοίμωξη του ενδομητρίου, των εξαρτημάτων και του τραχήλου, ενώ οι απώτερες επιπλοκές είναι η δημιουργία συμφύσεων του ενδομητρίου, η ανεπάρκεια του έσω τραχηλικού στομίου και η απόφραξη των σαλπίγγων.
Διαστολή του τραχηλικού στομίου και αναρρόφηση του περιεχομένου της ενδομητρικής κοιλότητας
Η διαφορά από την προηγούμενη μέθοδο είναι στη χρησιμοποίηση ειδικής συσκευής αναρρόφησης του περιεχομένου της ενδομητρικής κοιλότητας αντί για τα ξέστρα. Η μέθοδος αυτή είναι καλύτερη, λόγω του περιορισμού των τραυματικών κακώσεων του ενδομητρίου και για τον λόγο αυτό αποτελεί σήμερα τη μέθοδο εκλογής. Οι κυριότερες άμεσες επιπλοκές από την επέμβαση της διακοπής της κύησης είναι η αιμορραγία, η διάτρηση της μήτρας και η λοίμωξη του ενδομητρίου, των εξαρτημάτων και του τραχήλου, ενώ οι απώτερες επιπλοκές είναι η δημιουργία συμφύσεων του ενδομητρίου, η ανεπάρκεια του έσω τραχηλικού στομίου και η απόφραξη των σαλπίγγων.
Φαρμακολογική μέθοδος
Τα αντιπρογεστερινοειδή, και κυρίως η μεφιπριστόνη (RU486), είναι τα νέα εκτρωτικά φάρμακα που χορηγούνται από το στόμα, με σκοπό τη διακοπή της κύησης. Η αποτελεσματικότητα του νέου εκτρωτικού φαρμάκου βασίζεται στην μεγάλη συγγένεια του προς τους υποδοχείς δέσμευσης της προγεστερόνης. Για κυήσεις με ηλικία μικρότερη των 6 εβδομάδων, η αποτελεσματικότητα του είναι 85%. Η ναυτία, οι έμετοι, οι κωλικοί του εντέρου και η αιμορραγία είναι οι σπουδαιότερες παρενέργειες του φαρμάκου.
Μέθοδοι τεχνητής διακόπης της κύησης μετά την 12η εβδομάδα
Η ενδοφλέβια χορήγηση ωκυτοκίνης, η οποία προκαλεί τη δημιουργία τεχνητών πόνων και διαστολή του τραχήλου της μήτρας, αποτελεί συνηθισμένη μέθοδο διακοπής της κύησης μετά την 12η εβδομάδα εγκυμοσύνης. Σε περίπτωση που η μέθοδος αποτύχει, επαναλαμβάνεται τις επόμενες μέρες ή επιλέγεται άλλη μέθοδος κένωσης της μήτρας. Οι ηλεκτρολυτικές διαταραχές, η υπόταση και σπάνια η ρήξη της μήτρας είναι οι παρενέργειες από την χορήγηση της ωκυτοκίνης.
Αλλη μέθοδο αποτελεί η χορήγηση των προσταγλανδινών F2α και Ε2, που μπορούν να δοθούν από το στόμα, ενδοφλεβίως, υπό μορφή κολπικών υποθέτων ή τραχηλικών δισκίων και ενδοαμνιακά ή εξωαμνιακά. Σήμερα χρησιμοποιούνται κυρίως τα κολπικά υπόθετα, ενώ η ενδοαμνιακή και η εξωαμνιακή έγχυση χρησιμοποιούνται σε περιπτώσεις νεκρών εμβρύων. Το έντονο κοιλιακό άλγος, οι έμετοι, η ταχυκαρδία και ο βρογχόσπασμος είναι οι κυριότερες παρενέργειες των προσταγλανδινών.
Η χορήγηση ενδοαμνιακών υπέρτονων διαλυμάτων χλωριούχου νατρίου ή ουρίας έχει σήμερα εγκαταλειφθεί λόγω των σοβαρών παρενεργειών, που βάζουν σε κίνδυνο τη ζωή της γυναίκας.
Edited by - VIKING on 14/02/2004 18:17:19