- Σκηνές ταινιών που μένουν χαραγμένες στο μυαλό.. - - Κινηματογράφος -
Ο κύκλος των χαμένων ποιητών
Ο καθηγητής John Keating (R. Williams) έχει εκδιωχθεί από το πανεπιστήμιο και μπαίνει για τελευταία φορά στην τάξη να πάρει τα πράγματα του. Την ώρα που αποχωρεί, ένας-ένας οι περισσότεροι μαθητές του, βρίσκουν το θάρρος και ανεβαίνουν πάνω στα θρανία τους. "O Captain, my captain"!
Ονειρεμένη στιγμή, χαραγμένη σε ένα κομμάτι του μυαλού μου, θα με ακολουθεί πάντα.. CARPE DIEM!
Dubito ergo cogito. Cogito ergo sum!
ΣΑΝ ΒΓΕΙΣ ΣΤΟΝ ΠΗΓΑΙΜΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΙΘΑΚΗ,
ΝΑ ΕΥΧΕΣΑΙ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΜΑΚΡΥΣ Ο ΔΡΟΜΟΣ........
Μια πρώτη σκηνή που μου έρχεται στο μυαλό, είναι από την Amelie, όπου η Amelie ανοίγει την πόρτα να πάει να βρει τον καλό της, που νόμιζε ότι τον έχασε, και εκείνος είναι ήδη μπροστά από την πόρτα. Όσοι το έχετε δει θα θυμάστε το βλέμα τους και την απίστευτη μουσική.... 
Όσοι έχετε το CD, είναι το προτελευταίο κομμάτι, το 19.
Ααχχ......
-------------
ΤΟΛΜΗΣΤΕ!!!! ΣΕ ΟΛΑ!!!
-Αν χάσετε θα έχετε πάρει ένα ωραίο μάθημα.
-Αν νικήσετε θα έχετε την χαρά την νίκης (ίσως της πρωτοπορίας).
Δεν ανέφερα την αγαπημένη μου σκηνή από το Blade Runner!!!!!
Στο τέλος που η τελευταία ρέπλικα (δεν θυμάμαι το όνομα του), κάθεται οκλαδόν μπροστά στον διώχτη του και του λέει ότι: "Τί κι αν έζησα απίστευτα γεγονότα, τί και αν είδα πράγματα που κανείς άνθρωπος δεν θα δει;;;; Όλα όσα έζησα θα χαθούν στο πέρασμα του χρόνου, σαν δάκρυα στην βροχή..." Δευτερόλεπτα αργότερα πεθαίνει, πάντα καθισμένος οκλαδόν και με μια καταρακτώδη βροχή να τον μαστιγώνει...
-------------
ΤΟΛΜΗΣΤΕ!!!! ΣΕ ΟΛΑ!!!
-Αν χάσετε θα έχετε πάρει ένα ωραίο μάθημα.
-Αν νικήσετε θα έχετε την χαρά την νίκης (ίσως της πρωτοπορίας).
Η σκηνή λίγο πριν το τέλος συνεχίζει να με ανατριχιάζει. Ο αρχηγός της συμμορίας βγαίνει από το σπίτι και λέει "Let's go". Οι τέσσερις εναπομείναντες 'κακοί', ξεκινάνε την πιο ιστορική ίσως 'βόλτα' στην ιστορία των γουέστερν, προχωρόντας μπροστά από ανυποψίαστους μεξικάνους με μια μπάντα μεθυσμένων να συνοδεύει live τον βηματισμό τους με σκοπό να πάρουν πίσω τον σύντροφο τους. Η συνέχεια είναι ένα μακελειό όπου μένουν λίγοι ζωντανοί.
Καταπληκτική ταινία, αφιερωμένη στην φιλία μιας συμμορίας που οδηγείται στον θάνατο, μόνο και μόνο για να μείνει αξιοπρεπής.
Η συγκεκριμένη σκηνή έχει αντιγραφεί άπειρες φορές από τότε, ειδικά σε γουέστερν.
Dubito ergo cogito. Cogito ergo sum!
respect
Ο στρατός του William Wallace βρίσκεται απέναντι από τους 'εχθρούς' για μια ακόμα μάχη και ο Wallace σε μια προσπάθεια τόνωσης του ηθικού των στρατιωτών του, αναφωνεί έναν από τους καλύτερους 'στρατιωτικούς λόγους' που θυμάμαι σε ταινία:
"Ay, fight and you may die, run and you'll live. At least a while. And dying in your beds many years from now, would you be willing to trade all the days from this day to that for one chance, just one chance to come back here and tell our enemies that they may take our lives, but they'll never take our freedom!"
Και μετά "ΆΕΕΕΕΕΡΑΑΑΑΑ"...
Dubito ergo cogito. Cogito ergo sum!
ΣΥΦΚΕΚΡΙΜΕΝΑ Η (ΓΙΑ ΠΟΛΛΟΥΣ ΑΞΕΠΕΡΑΣΤΗ) ΣΚΗΝΗ ΤΟΥ ΦΟΝΟΥ ΣΤΟ ΜΠΑΝΙΟ, ΑΠΟ ΤΟ "ΨΥΧΩ" ΤΟΥ ΧΙΤΣΚΟΚ...............
ΣΑΝ ΒΓΕΙΣ ΣΤΟΝ ΠΗΓΑΙΜΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΙΘΑΚΗ,
ΝΑ ΕΥΧΕΣΑΙ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΜΑΚΡΥΣ Ο ΔΡΟΜΟΣ........
τι μου έφερες τώρα στο μυαλό φίλε bladerunner!!!
quote:
Στο τέλος που η τελευταία ρέπλικα (δεν θυμάμαι το όνομα του), κάθεται οκλαδόν μπροστά στον διώχτη του και του λέει ότι: "Τί κι αν έζησα απίστευτα γεγονότα, τί και αν είδα πράγματα που κανείς άνθρωπος δεν θα δει;;;; Όλα όσα έζησα θα χαθούν στο πέρασμα του χρόνου, σαν δάκρυα στην βροχή..." Δευτερόλεπτα αργότερα πεθαίνει, πάντα καθισμένος οκλαδόν και με μια καταρακτώδη βροχή να τον μαστιγώνει...
συνυπογράφω μαζί σου γιά αυτή τη στιγμή... μιά από τις καλύτερές μου στον κινηματογράφο!
κι άλλες στιγμές...
από το Εξπρές του Μεσονυχτίου, η στιγμή που όλοι οι κρατούμενοι γυρνάν γύρω από έναν τροχό, και κάποιος -δε θυμάμαι ποιός- πάει ανάποδα.
από το Τίγρης και Δράκος, στιγμές όπως όταν πεθαίνει ο δάσκαλος ή το τέλος της ταινίας, που η νεαρή πολεμίστρια πέφτει στο κενό...
Λάρα Κροφτ -η αποθέωση!!!
click ^
Edited by - λίλιθ on 14/03/2004 10:14:28
quote:από το Εξπρές του Μεσονυχτίου, η στιγμή που όλοι οι κρατούμενοι γυρνάν γύρω από έναν τροχό, και κάποιος -δε θυμάμαι ποιός- πάει ανάποδα.
Όντως.... Πολύ δυνατή σκηνή.... Ο τύπος είχε μπει στη φάση: "Κόντρα και το δηλώνω!!!!!"
-------------
ΤΟΛΜΗΣΤΕ!!!! ΣΕ ΟΛΑ!!!
-Αν χάσετε θα έχετε πάρει ένα ωραίο μάθημα.
-Αν νικήσετε θα έχετε την χαρά την νίκης (ίσως της πρωτοπορίας).
Αρχικά, η σκηνή με το εκπληκτικό και συγχρόνως μοναδικό βλέμμα του Νίκολσον, στα πρώτα στάδια της τρέλας, να κοιτάει έξω από το παράθυρο και κατά δεύτερον, η σκηνή όπου η γυναίκα του βρίσκει την γραφομηχανή και διαβάζει τις σελίδες που είχε εκτυπώσει ο άντρας της με το ίδιο απλό και παρανοικό μήνυμα γραμμένο παντού: "Η πολλή δουλειά τρώει τον αφέντη Τζακ"!
Dubito ergo cogito. Cogito ergo sum!
Κάποιος τον ρωτάει "μα λαγό έβγαλες?" κι αυτός απαντάει "στο Λαγονήσι δεν είμαστε?"
Απλά, κλασσική σκηνή.
Σκαβε βαθεια-τρεξε γρηγορα!
οπου ολοι οι πρωταγωνιστές κουρνιάζουν σε στάση εμβρυου!...
Στο Scent of a Woman,
οπου ο τυφλός απόστρατος συνταγματάρχης (Αλ Πατσίνο)
αρπάζει απ' το γιακά τον φοιτητή (Κρις ο' Ντόνελ) (ο οποιος προσπαθει να τον αφοπλίσει και να τον αποτρέψει ν' αυτοκτονήσει)
Τον πιάνει λοιπόν απ' το γιακά και μ' ενα σκοτεινό βλέμμα απόγνωσης στο κενό του λέει:
- WHAT LIFE, I HAVE NO LIFE!
I' M IN THE DARK HERE!
YOU UNDERSTAND?!
I'M IN THE DARK!...
Edited by - 1900 on 19/03/2004 16:58:18
Απλούστατα, η ταινία ξεκινά απ'την αρχή με διαφορετική εξέλιξη!!!
Δεν ξεχνιέται η τρομερή σκηνή από το Φρανκεστάιν Τζούνιορ όπου συναντάει ο επιστήμονας 'Φρόνκοστιν' τον νέο του υπηρέτη με την τρελή καμπούρα στον σταθμό του τρένου. Εκπληκτικός διάλογος:
Igor: Dr. Frankenstein...
Dr. Friedrich von Frankenstein: "Fronkensteen."
Igor: You're putting me on.
Dr. Friedrich von Frankenstein: No, it's pronounced "Fronkensteen."
Igor: Do you also say "Froaderick"?
Dr. Friedrich von Frankenstein: No... "Frederick."
Igor: Well, why isn't it "Froaderick Fronkensteen"?
Dr. Friedrich von Frankenstein: It isn't; it's "Frederick Fronkensteen."
Igor: I see.
Dr. Friedrich von Frankenstein: You must be Igor.
[He pronounces it ee-gor.]
Igor: No, it's pronounced "eye-gor."
Dr. Friedrich von Frankenstein: But they told me it was "ee-gor."
Igor: Well, they were wrong, weren't they?
Και το σόου του υπηρέτη Ίγκορ (απίστευτη ερμηνεία) τελειώνει λίγο μετά: "Ο παππούς μου δούλευε για τον παππού σου. Φυσικά οι αμοιβές έχουν ανέβει..."
Dubito ergo cogito. Cogito ergo sum!
Μία που ξεχώρισα μαζί με άλλες... είναι στην ταινία 8 χιλιοστά ή 9 χιλιοστά.. δεν ενθυμούμε αυτή την στιγμή αλλά δεν έχει σημασία...
στο τέλος της ταινίας όταν ο Νίκολας Κέιτζ βρίσκει τον δολοφόνο άνθρωπο μηχανή, ψάχνοντας να βρει κάτι διαφορετικό σε αυτόν, εκείνος του λεει:
Νόμιζες πως θα έβρισκες έναν άνθρωπο με ψυχολογικά προβλήματα? Όχι δεν με κακοποίησε κανένας όταν ήμουν μικρός, ναι είχα ευτυχισμένα παιδικά χρόνια.. εκείνο και μόνο εκείνο που με κάνει να συνεχίζω αυτό που κάνω είναι όταν μπίγω το μαχαίρι στο θύμα και κοιτώ τα μάτια του... δύο μάτια που δείχνουν τόσο ξεκάθαρα πως δεν μπορούν να πιστέψουν αυτό που τους συμβαίνει....
Δεν ξέρω αν το απέδωσα σωστά... το νοημά του ήταν αυτό μέσες άκρες..
φοβερή ατάκα και πόσο αλιθηνή.....
Η Πείρα δεν ΔΙΔΑΣΚΕΤΑΙ
Η ομορφιά απλώνεται.....
S I M O R I L .......
Α...! Και κάτι άλλο, από το Dracula. Η σκηνή που ο Κιάνου Ριβς, φυλακισμένος στον πύργο, κοιταει απο το παράθυρο και βλέπει τον γεροξεκούτη Δράκουλα να σούρνεται στην αυλή με την μακρια κόκκινη μπέρτα του και μια αγέλη λύκων πίσω του, να τον ακολουθεί...
Η σκηνη αυτή δεν ειναι αντικειμενικά "τρομακτική", εμένα όμως για άγνωστους λόγους με "αναστάτωσε" πάρα πολυ...και φυσικά συνεχίζει να το κάνει όσες φορες κι αν τη δω...!
Edited by - scully on 23/03/2004 13:21:09
τη στιγμη που σωθηκε ο κοσμος χαρη στους αμερικανους - τους καναμε σκονη τους παλιο εξωγηινους ! - κοντεψα να δακρυσω.
Ο αμερικανικος μου πατριοτισμος ανεβηκε κατακορυφα, οσο για το εθνικο μου αισθημα, ημουν τοσο περηφανος που τα καταφεραμε !!!
Ασε που τους καναμε και πλακα στην οθονη τη στιγμη που τους βαζαμε ιο - εχουμε χιουμορ ακομα και στον πολεμο, τι να κανουμε - ! Και που καταφεραμε να κανουμε συμβατα τα windows με το εξωγηινο συστημα - εδω να αποκαλυψω και ενα μυστικο, το συστημα τους το πουλησε ο εξωγηινος ξαδερφος του Bill Gates, ωστε με τοσα bug και trojans που τους εβαλε για να μπορουμε να τους νικησουμε, αναρωτιεμαι ακομα πως τα καταφεραν να ερθουν μεχρι τη γη χωρις προβλημα -
Παντος οπως και να εχει, εμεις οι γηινοι 'τσακιζουμε κοκαλα' !