ΑΡΧΙΚΗΑΡΧΕΙΟFORUMSΚΑΤΗΓΟΡΙΕΣΠΗΓΕΣΑΝΑΖΗΤΗΣΗRETRO MODE

Ψηφιακό Αρχείο Ανάκτησης

captaincook

Νέο ΜέλοςGreece
47Μηνύματα
10Θέματα
19/03/2004, 12:18:31Πρώτο μήνυμα
04/05/2004, 00:09:03Τελευταία δραστηριότητα

Συμμετοχή σε θέματα

(10)

Πρόσφατα μηνύματα

Έκπληκτο με άφησε η σύληψη του σκηνοθέτη του "τρέξε Λόλα τρέξε", νά "επανεκινήσει" γιά πρώτη(και κατόπιν γιά δεύτερη)φορά την ταινία, ύστερα από την τραγική σκηνή στο 25ο λεπτό του θανάτου της Λόλα, όπου πραγματικά σκέφτεσαι "μα καλά,πως θα συνεχιστεί τώρα το έργο?".
Απλούστατα, η ταινία ξεκινά απ'την αρχή με διαφορετική εξέλιξη!!!

Έκπληκτο με άφησε η σύληψη του σκηνοθέτη του "τρέξε Λόλα τρέξε", νά "επανεκινήσει" γιά πρώτη(και κατόπιν γιά δεύτερη)φορά την ταινία, ύστερα από την τραγική σκηνή στο 25ο λεπτό του θανάτου της Λόλα, όπου πραγματικά σκέφτεσαι "μα καλά,πως θα συνεχιστεί τώρα το έργο?".
Απλούστατα, η ταινία ξεκινά απ'την αρχή με διαφορετική εξέλιξη!!!

Γειά σας. Μεταφορικά μίλησα Χαρά. Λέγοντας ¨κρεμάσουμε¨ εννοώ να τον βάλουμε στο ίδιο τσουβάλι με αυτούς που στο όνομά του έπραξαν καί πράττουν πράγματα με τα οποία ο ίδιος δεν έχει καμμία σχέση. Η δεύτερη παρατήρησή σου (ερώτημα) μάλλον δεν απευθύνεται σε μένα, καί καλό είναι να μην ξεφεύγουμε από το θέμα το οποίο ουδεμία σχέση έχει με τον νηπιοβαπτισμό!!! μα τι άλλο θα δω να γράφεται, όταν στην εισαγωγή μάλιστα ξεκαθαρίζω ότι σκοπός δεν είναι γενική συζήτηση περί της σχέσης των δύο αυτών μεγεθών, αλλά η κατάθεση απόψεων μέσα από μιά συγκεκριμένη οπτική του θέματος (που θα τη βρείτε επαναλαμβάνω στο πρώτο μήνυμα αυτού του θέματος).

Χαίρεται σε όλους. Θα προτιμούσα να έχουν έρθει 10 μηνύματα, που να είχαν όμως ουσιαστική σχέση με το θέμα. Φίλη Ostria σ’ ευχαριστώ για την απάντησή σου. Σαφώς και υπάρχει μια αναντιστοιχία μεταξύ των λέξεων Απόλλων, σοφός, κτίστης του ναού. Όμως, ακόμη κι αυτά αρκούν για να βγάλουν σπυράκια οι ιερείς που απροειδοποίητα και ξαφνικά θα διαβάσουν τέτοια λόγια από τον Μέγα Αθανάσιο (!), διότι όπως αντιλαμβάνεσαι σε ποιόν Απόλλωνα θα αναφερόταν ο άγιος πλήν του γνωστού; (και οπωσδήποτε δεν θα μπορούσε να τον αποκαλέσει «θεό»). Οπότε μ’ αυτή του τη φράση δίνει σάρκα και οστά στον Απόλλωνα. Επιπλέον, ο Αθανάσιος δεν λέει ότι ο βωμός ανήκε στον επερχόμενο Χριστό, το υπονοεί ίσως, ενώ ακόμη (κι από άλλα σημεία λόγων του) φαίνεται να αποδέχεται την ύπαρξη και του Απόλλωνα ως απεσταλμένου μάλιστα του Θεού, αλλά καί την δύναμη του προφητεύειν της Αρτέμιδος που εκπορεύεται από τον Θεό. Όσον αφορά τώρα τις προφήτιδες της Αρτέμιδος (Σίβυλλες), το απόσπασμά που αναφέρεις είναι πολύ γενικό μπροστά στις υπόλοιπες προφητείες-χρησμούς που περιέχονται στο εν λόγω βιβλίο, και οι οποίες είναι κάτι παραπάνω από ακριβείς (!), όπως: «Αλλά όταν απλώσει τας χείρας υψηλά και όλα τα σταθμίσει, και φορέσει τον ακάνθινον στέφανον και κεντήσουν την πλευρά του με καλάμους, λόγω της χάριτός του εντός τριών ωρών θα γίνει εκτεταμένη σκοτεινή νύκτα εις το μέσον μακράς ημέρας. Και τότε ο ναός του Σολομώντος θα δώσει μεγάλο σημείον εις τους ανθρώπους, όταν διαβεί τον οίκο του Άδου αναγγέλλοντας εις τους νεκρούς την εξανάστασιν». Ακόμη, ο εκκλησιαστικός ιστορικός Ευσέβιος Καισαρείας που παραθέτει στο έργο του τους σιβυλλικούς χρησμούς, λέει ότι αυτοί εγράφησαν την έκτη γενεά από τον κατακλυσμό του Νώε, δηλαδή του Δευκαλίωνα, δηλαδή την δέκατη π.Χ. περίπου χιλιετία, ενώ ο ίδιος ο Μ. Αθανάσιος λέει ότι η Ερυθραία Σίβυλλα προφήτευε τουλάχιστον 3.000 έτη από την εποχή του (2.700 π.Χ.). Παραθέτω το απόσπασμα: «Άκουε λοιπόν αφού δι’ ολίγον άνοιξες τα αυτιά σου, ασεβή Άρειε, και κατάλαβε την αφροσύνη σου, συ δε Θεέ που φροντίζεις δι’ όλους, μακάρι να είσαι ευνοϊκός δι’ αυτόν που λέγεται, εάν διακατέχεται από πίστη. Διότι εγώ ο δικός σου άνθρωπος έχοντας ευσπλαχνία , την από μέρους σου πρόνοια θα αποδείξω καθαρά και από Ρωμαϊκή γραφή και από Ελληνική γραφή ¨πάνυ αρχαιοτάτης¨ την μανία του Αρείου, που προελέχθη και επροφητεύθη από την Ερυθραία προ τριών χιλιάδων περίπου ετών». (Άγιος Αθανάσιος, De decretis Nicaemae Synodi, 40, 18) Όπως βλέπετε από την παρένθεση, αυτά ελέχθησαν ενώπιον ολόκληρης συνόδου! Επιπλέον, ο Πλούταρχος στο έργο ¨Περί του μη χράν έμμετρα την Πυθίαν¨ (397, Α, 9), μας αναφέρει ότι «Η Σίβυλλα μαινομένη κατά τον Ηράκλειτο, μιλώντας διά χίλια έτη με την βοήθεια του θεού, λέει αγέλαστα, ακαλλώπιστα και ακατάληπτα πράγματα». Οπότε Ostria, αν ισχύουν αυτές οι χρονολογίες, ποιοι αντέγραψαν τις ελληνικές προφητείες περί Χριστού;
Φίλε junk95 οι ¨συμπτώσεις¨ που υπάρχουν μέσα στο βιβλίο που αποτελεί και τη βάση της συζητήσεώς μας, είναι πάρα πολλές ώστε να αποτελούν πραγματικές ή παραποιημένες συμπτώσεις. Ιδίως μάλιστα, όσα πρωτάκουστα αναφέρονται από τους χριστιανούς, αποσιωπώνται άνευ δεύτερης κουβέντας από ιερείς και ιεράρχες! Θα μπορούσαν βεβαίως, αν πίστευαν ότι είναι ψεύδη, να τα διαγράψουν, να τα αποκηρύξουν, να τα εξαφανίσουν, εντούτοις, απλώς τα λογοκρίνουν, και δεν έχουν κάνει κάτι από τα προηγούμενα επειδή ακριβώς, οι ίδιοι δεν τα θεωρούν ψεύδη. Άλλο τώρα αν επειδή δεν τους ακούγονται ωραία στα αυτιά, τα απωσιωπούν. Αν τύχει να πέσει στα χέρια σου το βιβλίο, θα παρατηρήσεις ένας χρησμός π.χ. του Απόλλωνα ή της Αρτέμιδος να υπάρχει σε 4, 5 ή 6 διαφορετικές συλλογές χρησμών, σε διαφορετικές ελληνικές και ξένες βιβλιοθήκες και σε αρκετές περιπτώσεις υπάρχουν λόγοι προσωπικοτήτων, Ελλήνων και Ρωμαίων κ.α. που επιβεβαιώνουν τους χρησμούς. Ακόμη, ο συγγραφέας δεν ομιλεί για ομοιότητα δύο τρόπων σκέψεως, αλλά κάτι τέτοιο θεωρείται δεδομένο καί ενωμένο σε ένα, αφού οι Ολύμπιοι προετοίμασαν το έδαφος για τον Χριστό. Πάντως, δεν συγκρίνω συστήματα σκέψης, διότι απλούστατα, δεν συγκρίνω καν την αρχαία Ελλάδα με τον Χριστό λαμβάνοντάς τα εκ των προτέρων ως ίδια, ένα και το αυτό, με την προϋπόθεση ότι ισχύουν κάποια από τα σημαντικά στοιχεία που ο συγγραφέας παραθέτει. Φίλη Χαρά οι χριστιανοί είπαν «πίστευε και μη ερεύνα», μόνο που ο Χριστός είπε «ερευνάται τας γραφάς». Βεβαίως μερίδα χριστιανών λέει όλα αυτά που λες, αλλά γιατί θα πρέπει να κρεμάσουμε μαζί τους και τον Χριστό; Είναι πάρα πολλά αυτά που ο Χριστός είπε και εκ των οποίων σχεδόν τίποτα δεν εφαρμόζουν πρώτα απ’ όλους οι εκπρόσωποί του. Φίλε Bokken, και εμένα οι ανθρώπινες πρωτοτυπίες που ξεπερνάνε τα όρια, είναι που δεν μ’ αρέσουν.


Έπειτα από το πλύσιμο του κ. Χριστόδουλου καί με τα δύο χέρια, τι άλλο θα μπορούσες να μας πείς φίλε Ιχώρ γιά το θέμα που συζητούμε; Φίλε Schwabe χαίρομαι ιδιαιτέρως γιά το πέρασμά σου από το συγκεκριμένο θέμα, γιατί μου δίνεις την ευκαιρία να σου ζητήσω ένα έστω επιφανειακό σχόλιο πάνω σε αυτό, επειδή, απ' ότι έχω διαπιστώσει έχεις μάλλον εκ διαμέτρου αντίθετη άποψη.

Αγαπητέ φίλε Πλωτίνε, το συγκεκριμένο θέμα, άν διάβασες στην αρχή, άνοιξε με σκοπό τον σχολιασμό των όσων παρουσιάζονται στο εν λόγω βιβλίο καί την εξαγωγή συμπερασμάτων που προκύπτουν από τα παρατιθέμενα στοιχεία, εάν καί εφόσον είναι αληθινά. Δεν είπε κανείς πως θεωρούνται τα πάντα ορθά εκ των προτέρων, χωρίς βέβαια αυτό να σημαίνει ότι δεν μπορεί καί να είναι όντως πραγματικά. Γι' αυτό το λόγο άνοιξε αυτό το θέμα, γιά τον σχολιασμό τους. Δεν γνωρίζω 100% άν είναι ψήγματα αλήθειας ή στο σύνολό τους αληθινά τα στοιχεία που περιγράφονται καί γι' αυτό υπάρχει το θέμα αυτό, προς συζήτηση. Το κείμενο που έθεσες σε "quote" εγράφη ως σύμπέρασμα κάποιων άλλων στοιχείων που μεταφέρθηκαν εκ του βιβλίου καί οπωσδήποτε δεν είναι εσωτερική προσέγγιση, αν καί δεν καταλαβαίνω τι ακριβώς εννοείς μ' αυτό. Παρουσιάστηκαν κάποια στοιχεία καί το ερώτημα είναι: στέκουν, είναι όντως αληθινά, υπάρχουν στην πραγματικότητα σε κάποιες βιβλιοθήκες;..... Δεν είπε κανείς ότι ισχύουν ντε καί καλά. Άν όμως ισχύουν, πράγμα το οποίο θέλει συζήτηση, σχολιασμό, καλοπροαίρετο αντίλογο, πρέπει να βγούν καί κάποια συμπεράσματα. θα ήθελα τέλος να πω ότι το συγκεκριμένο θέμα δεν ασχολείται γενικώς με τον σχολιασμό ελληνισμού-χριστιανισμού, αφού υπάρχουν πάρα πολλά, άλλα βλέπει τα πράγματα από μιά άλλη οπτική γωνία που προσωπικώς την είδα γιά πρώτη φορά σε τούτο το βιβλίο.


Γειά σας φίλοι. Ευχαρίστως φίλε George d θα μεταφέρω ορισμένους επιπλέον λόγους Ολύμπιων και μη, που δικαιολογούν την έκφραση περί «ολοκληρώσεως του έργου που τους ανετέθη. Έτσι λοιπόν, η θέση του Ερμή απέναντι στον Ένα Θεό που εκτός από τον άνθρωπο ποίησε και τον ίδιο τον Ερμή, αποτυπώνεται με ξεκάθαρο τρόπο στο απόσπασμα πού ακολουθεί: «Τόσα μόνον αφού είπε ο Θεός και δικός μου Κύριος, ανέμιξε τα υπόλοιπα συγγενή στοιχεία, δηλαδή το ύδωρ και την γην…» (Ερμού Τρισμεγίστου, Ιερά Βίβλος, παρ.18) ΣΗΜΕΙΩΣΙΣ: Το βιβλίο αυτό όπως και όλα τα σωζόμενα του Ερμή, κυκλοφορούν στα βιβλιοπωλεία! Επιπλέον, είναι περιττό να αναφέρω αποσπάσματα από τα βιβλία του Τρισμέγιστου Ερμή, αφού πάντοτε αναφέρεται στον Τρισυπόστατο Θεό! Εντούτοις, ο Ποιμάνδρης Θεός, φανερώνει την αποστολή που επιτελούσαν ο Ερμής και οι υπόλοιποι υιοί του Φωτός: «Λοιπόν, διατί χρονοτριβείς; Αφού παρέλαβες τα πάντα δεν θα γίνεις οδηγός δια τους άξιους με σκοπό να σωθεί υπό του Θεού με την δική σου μεσιτεία το γένος των ανθρώπων;» (Ερμού, Ποιμάνδρης, Α’,26). Δεν θα αναφέρω βέβαια την προσευχή του Ερμή προς τον Θεό (σελ.78) πλήν του ελαχίστου…«Άγιος ο Θεός ο Πατήρ των όλων, Άγιος ο Θεός του οποίου η θέλησις εκπληρώνεται από τας ιδίας του τας δυνάμεις………….» (Ερμού Τρισμεγίστου, Ποιμάνδρης, 27-32, vat. Gr. 237, φφ. 5β-6α, εικόνες 95-96). Δεν ήταν όμως, μόνο ο Ερμής που περιέγραψε με θαυμαστό τρόπο τον Ένα Θεό, αλλά το ίδιο έπραξε και ο Απόλλων, όπως μας αναφέρει ο ρήτορας Λακτάντιος. Αν ο ρήτωρ λέγει ψεύδη, ψεύδη διασπείρω και εγώ, λέει λοιπόν: «Δεν είναι αλήθεια άλλωστε, ότι ο περίφημος Ερμής ο Τρισμέγιστος, τον οποίο εμνημόνευσα ανωτέρω, αποκαλεί τον Θεόν όχι μόνο ΄αμήτορα’ όπως ο Απόλλων, αλλά και χωρίς πατέρα διότι ο Θεός δεν προέρχεται από άλλα όντα εκτός του εαυτού του. Και ακόμη εκείνος που έχει γεννήσει όλα όσα υπάρχουν, δεν είναι δυνατόν να γεννηθεί από κάτι άλλο» (Λακτάντιος, Diu. Inst., I 7,2). Επιπλέον, χρησμός του Απόλλωνος Κλαρίου του εκ Κολοφών αναφέρει: «Αυτοδημιούργητος, αδίδακτος, χωρίς μητέρα, ακλόνητος, χωρίς να χωράει το όνομά του σε ανθρώπινο λόγο, αυτός που κατοικεί στο πύρ, αυτός είναι ο Θεός. Μικρό δε μέρος του Θεού, άγγελοι, είμεθα εμείς» («Αυτοφυής, αδίδακτος, αμήτωρ, αστυφέλικτος, ούνομα μηδέ λόγω χωρούμενος εν πυρί ναίων, τούτο θεός. Μικρά δε θεού μερίς άγγελοι ημείς» - Σιβυλλιακοί Χρησμοί, Παρίσι, 1599, εικόνα 109 βιβλίου). Το λεξικό Σούδα στο λήμμα ‘Απόλλων’ γράφει: «ότι ο Απόλλων προφήτης εστί του πατρός και παρ’ εκείνου λαμβάνει τας μαντείας και τοις ανθρώποις εκφέρει». Παρόμοια με όλα τα ανωτέρω λέει και ο Αχιλλέας Τάτιος στο Leucippe et Clitophon, 5, 2. Επιπροσθέτως, όταν ο Φαραώ Πετισώνιος επεσκέφθη το Σεράπειον της Μέμφιδος του εδόθη χρησμός περί του Θεού ως εξής: «Αυτό είναι που έχει έλθει από τον μέγα ουρανό, το οποίον υπερέχει της φλογός, αιθέριον, αέναον, αθάνατο πυρ, που τρέμει το πάν, ο ουρανός, η γη και η θάλασσα, και οι δαίμονες των Ταρτάρων και των βυθών συγκλονίστηκαν. Αυτός ο Θεός είναι ο Πατήρ του Εαυτού Του, Απάτωρ, Πατήρ Υιός αυτός του εαυτού Του, τρισευτυχισμένος. Εμείς δε είμεθα μικρόν μέρος των αγγέλων. Αφού έμαθες, απομακρύνσου σιωπηρά. Ο δε βασιλεύς μαθαίνοντας αυτά, διέταξε να χαραχτούν σε λίθινη πλάκα η οποία έως αυτή τη στιγμή ευρίσκεται εις το ιερόν της Άνω Μέμφιδος, απ’ όπου ρέει ο ποταμός Νείλος» (Μαλάλας, Χρονογραφία, εικ.79 βιβλίου, Oxonii, 1671 – εικ.110). Μια επιπρόσθετη μαρτυρία που συνδέει τους Ολύμπιους με τον Χριστό προέρχεται από λόγο της Εκάτης και τα σχόλια του νεοπλατωνικού φιλοσόφου και αστρονόμου Πορφυρίου του Τυρίου (232-304 μ.Χ): «Όταν πάλι κάποιος μετά τον μαρασμό του σώματος απαλλαγεί από την φθαρτή ύλη, στον αιθέρα μεταφέρεται κάθε ψυχή και όντας παντοτινά αγέραστη, μένει καθ’ ολοκληρίαν άφθαρτη. Διότι αυτό διέταξε η αρχέγονη πρόνοια του Θεού. Θα μπορούσε ίσως να φανεί σε μερικούς, ότι είναι παράδοξο να προλέγεται το μέλλον από εμάς. Διότι οι θεοί φανέρωσαν ότι ο Χριστός έχει υπάρξει ευσεβέστατος και αθάνατος, και με ωραιότατα λόγια αυτόν μνημονεύουν» (Πορφύριος ο Τύριος, Περί της εκ λογίων φιλοσοφίας, 178).
Όπως αντιλαμβανόμεθα, ο Πορφύριος αποδέχεται ότι οι Ολύμπιοι φανέρωσαν και μνημόνευσαν με ωραιότατα λόγια τον Ιησού Χριστό! Μετά την Έλευση του Χριστού στην γη οι Ολύμπιοι πάυουν να επεμβαίνουν φανερά, διότι εφόσον ενσαρκώθηκε ο Υιός και Λόγος (που έλεγε και ο Ηράκλειτος) του Θεού, δόθηκαν στους ανθρώπους τα πάντα. Οι Ολύμπιοι επετέλεσαν την αποστολή τους και εξεπλήρωσαν την αποστολική τους διακονία, προετοιμάζοντας την οδό για την Έλευση του Χριστού. Έκτοτε επιβλέπουν την πορεία των ανθρώπων και καταγράφουν τις σκέψεις και τα έργα του καθενός. Διότι, όπως αναφέρεται στον χάλκινο κύλινδρο του Κουμράν (δεν ανέφερα τι μας λέει, αν και γράφει εξόχως σημαντικά πράγματα, όπως δεν ανέφερα δεκάδες ακόμα παραδείγματα εκ του βιβλίου), οι ουράνιοι άγγελοι από μακριά είναι υπεύθυνοι για τις ενέργειές μας.
Αγαπητοί φίλοι Απολλώνιε και Πλωτίνε συμφωνώ με πάρα πολλά από αυτά που λέτε, αλλά θα ήθελα και το δικό σας σχόλιο στα όσα αναφέρονται στο εν λόγω βιβλίο, Αν μάλιστα το έχετε διαβάσει θα ήθελα την γνώμη σας γιά τα στοιχεία που περιλαμβάνονται σε αυτό, μερικά από τα οποία έχουν παρατεθεί καί από άλλους φίλους παραπάνω.

Πιό ορθή είναι η διεύθυνση χωρίς το 38 στο τέλος: www.abcgallery.com/M/michelangelo/michelangelo.html
Γειά σου αγαπητέ φίλε Πλωτίνε, ίσως να μην είναι συνηθισμένο να ακούγεται η λέξη ταύτιση, αλλά μου φαίνεται πως είναι κατάληλη γιά να περιγράψει τους λόγους του Ερμή που προανέφερε καί άλλος φίλος, του Απόλλωνα, της Σίβυλλας Άτεμης, του Δία, του Μ.Αθανασίου, της Α.Αικατερίνης (που έχου ήδη αναφερθεί σε αυτό το θέμα) καί πάρα πολλών άλλων ακόμη καί τόσο σημαντικών προσώπων, όταν εκφράζονται κατ' αυτόν τον τρόπο, χωρίς ο ένας να αναιρεί τον άλλο, καί υπό το πρίσμα μιας νέας οπτικής που στηρίζεται στα παραπάνω στοιχεία.

Καλησπέρα σε όλους. Συγκεντρωμένες όλες οι εικόνες (αγιο-)τοιχογραφιών αρχαίων Ελλήνων φιλοσόφων καί θεών σε ναούς καί μονές Ελλάδος καί εξωτερικού, υπάρχουν στο βιβλίο "Τα αρχεία της χαμένης γνώσης του Παν. Τουλάτου, από τα στοιχεία του οποίου βιβλίου ξεκίνησε αυτή η συζήτησή μας. Δύο (αγιο-)τοιχογραφίες προφήτιδων της Άρτεμης υπάρχουν στο www.abcgallery.com/M/michelangelo/michelangelo38.html (Σίβυλλα Δελφίς καί Λίβυσσα, εικόνες Νο 28 & 29 αντίστοιχα). Επιπλέον στο site της Εκκλησίας της Ελλάδος www.ecclesia.gr επιλέγοντας "Πινακοθήκη" & "Θησαυρούς" υπάρχει (αγιο-)τοιχογραφία του Θουκυδίδη!
Φίλε George d, τα λόγια που παρέθεσα είναι του Ερμή καί όχι του Προμηθέα, επιβεβαιώνοντάς το καί από την γνωστή σειρά "Τα άπαντα των αρχαίων Ελλήνων συγγραφέων (20)" εκδόσεων ΠΑΠΥΡΟΥ της τραγωδίας Προμηθεύς Δεσμώτης. στίχ.1026, σελ.83. Προ του Ερμή ομιλεί ο Προμηθέας, έπειτα ο Ερμής απαντά με τα λόγια που προανέφερα καί κατόπιν παίρνει τον λόγο ο χορός.
Λέγοντας ότι "ολοκληρώθηκε το έργο που τους είχε αναθέσει" δεν εννοώ κάτι που εγώ σκέφτηκα μόνος μου, όπως καί γιά αρκετά άλλα. Στο σημείο αυτό ασπάζομαι την άποψη του συγγραφέα του εν λόγω βιβλίου καί την ανέφερα με την προϋπόθεση ότι έτυχε να το διαβάσετε, οπότε έχοντάς την δεί ολοκληρωμένη μπορείτε καί να την σχολιάσετε. Πάντως είμαι πρόθυμος να την πάρω πίσω μέχρι να την διαβάσετε ολόκληρη ώστε να μπορούμε να την σχολιάσουμε όλοι, γνωρίζοντας τα στοιχεία πάνω στα οποία ο συγγραφέας στηρίχτηκε γιά να την εκφράσει. Συμπερασματικά μόνο θα αναφέρω ότι η άποψη που εκφράζεται, είναι ότι κατ' εντολή αυτού του Θεού που ήλθε αργότερα, οι Ολύμπιοι "μεγάλωσαν" όχι μόνο το ελληνικό γένος, αλλά το ανθρώπινο γενικότερα, χωρίς να υπάρχει τάση υποτίμησης καί μείωσης ούτε κατ' ελάχιστον, της προσφοράς τους.
Όσον αφορά την ένστασή σου περί του εάν ο ενσαρκωμένος Θεός, Χριστός, δύναται να κατέλθει στον Άδη, θα πω ότι ως γνωστόν, μετά από τρείς ημέρες (βάσει της χριστιανικής διδασκαλίας) αναστήθηκε. Το ότι κατήλθε στον Άδη δεν σημαίνει πως δεν είναι αθάνατος, αλλά κατήλθε γιά να γνωστοποιήσει αυτή την αλλαγή που συνετελέσθη.
Κλείνοντας, θα σου πω ότι, αυτό ακριβώς που σκέπτεσαι εσύ, σκέπτομαι καί εγώ.

Συγγνώμη που το μήνυμα εστάλη εις διπλούν, δεν μπορώ να καταλάβω τι ακριβώς έγινε, αν καί όλο κάτι περνάει από το μυαλό μου...

Γειά σας φίλοι. Έχεις δίκιο σε αυτά που λες George d, καί είναι εμφανές από τους σημαντικούς στίχους που μας παρέθεσες ότι αμφισβητείται η βασιλεία του Δία, την οποία μετά από πολλά έτη θα παύσει ο Χριστός, χωρίς όμως αυτή να ακολουθείται και από παύση των Ολύμπιων «θεών» από μέρους του,καθ’ ότι ποτέ δεν αναφέρθηκε σε αυτούς, όχι για κάποιον ιδιαίτερα λόγο , αλλά γιατί απλώς το έργο που τους είχε αναθέσει ολοκληρώθηκε. Αυτό μάλιστα επιβεβαιώνεται καί από στίχους του ιδίου έργου (Αισχύλος, Προμηθεύς Δεσμώτης, 1026) όπου ο Ερμής ως απεσταλμένος του ίδιου του Δία προφητεύει την έλευση του Χριστού αναφέροντας στον Προμηθέα τα παρακάτω: «Καί μην περιμένεις λύτρωση από το μαρτύριό σου, πριν να ευρεθεί κάποιος Θεός που θα θελήσει να πάρει πάνω του όλα σου τα πάθη και να πάει στα σκοτάδια του Άδη, εις τα βάθη του Ταρτάρου». Έπειτα και από αυτό το λόγο του Αισχύλου, πιστεύω πως είναι ξεκάθαρο σε ποιόν αναφέρεται τόσο ο Ερμής, όσο και ο Αισχύλος. Ας σημειωθεί ότι ο λυτρωτής αυτός θα είναι απόγονος της Ιούς κατά Αισχύλο, και δεν βλέπω τον λόγο να μην είναι έτσι τα πράγματα, αφού και τα προηγούμενα λόγια του αποδείχτηκαν αληθινά.
Όσον αφορά Αίαντα, και καλό θα ήταν να μην ανακυκλώνουμε συνεχώς τις έριδες που αυτοί έχουν μεταξύ τους (Αν και αυτό από ότι παρατήρησα προσδίδει υψηλή αναγνωσιμότητα σε ένα θέμα! Χα,χα,χα,χα!!), το θάνατο Ελλήνων οπαδών της αρχαίας ελληνικής θρησκείας από χριστιανούς, ε, πώς να το κάνουμε, έβαλαν αρκετά το χεράκι τους. (μεταξύ μας, υπήρχαν περιπτώσεις που άλλαξαν τα φώτα στους προγόνους μας), γεγονός όμως για το οποίο δεν ευθύνεται ο (ενδεχομένως απόγονος της Ιούς κατά Αισχύλο) Χριστός, ο οποίος ίσα ίσα είπε ότι, «ελήλυθεν η ώρα ίνα δοξασθή ο Υιός του ανθρώπου» όταν είδε τους Έλληνες από την Γαλιλαία, αλλά ούτε και η Κ.Δ. Τώρα για την Π.Δ., τι να πω, καλό θα ήταν να μας απαντούσε η Εκκλησία της Ελλάδος.
Αγαπητέ Exembrotos, ο Χριστός και οι Ολύμπιοι προ αυτού, μια χαρά τα είπαν (καί μάλιστα χωρίς διαφωνίες γιά τον απλούστατο λόγο ότι ήσαν συνεργάτες σε ένα κοινό σκοπό), αλλά ποιοι από αυτούς που σήμερα τσακώνονται τους άκουσαν (και τους δύο); Είμεθα απολύτως σύμφωνοι.


Γειά σας φίλοι. Έχεις δίκιο σε αυτά που λες George d, καί είναι εμφανές από τους σημαντικούς στίχους που μας παρέθεσες ότι αμφισβητείται η βασιλεία του Δία, την οποία μετά από πολλά έτη θα παύσει ο Χριστός, χωρίς όμως αυτή να ακολουθείται και από παύση των Ολύμπιων «θεών» από μέρους του,καθ’ ότι ποτέ δεν αναφέρθηκε σε αυτούς, όχι για κάποιον ιδιαίτερα λόγο , αλλά γιατί απλώς το έργο που τους είχε αναθέσει ολοκληρώθηκε. Αυτό μάλιστα επιβεβαιώνεται καί από στίχους του ιδίου έργου (Αισχύλος, Προμηθεύς Δεσμώτης, 1026) όπου ο Ερμής ως απεσταλμένος του ίδιου του Δία προφητεύει την έλευση του Χριστού αναφέροντας στον Προμηθέα τα παρακάτω: «Καί μην περιμένεις λύτρωση από το μαρτύριό σου, πριν να ευρεθεί κάποιος Θεός που θα θελήσει να πάρει πάνω του όλα σου τα πάθη και να πάει στα σκοτάδια του Άδη, εις τα βάθη του Ταρτάρου». Έπειτα και από αυτό το λόγο του Αισχύλου, πιστεύω πως είναι ξεκάθαρο σε ποιόν αναφέρεται τόσο ο Ερμής, όσο και ο Αισχύλος. Ας σημειωθεί ότι ο λυτρωτής αυτός θα είναι απόγονος της Ιούς κατά Αισχύλο, και δεν βλέπω τον λόγο να μην είναι έτσι τα πράγματα, αφού και τα προηγούμενα λόγια του αποδείχτηκαν αληθινά.
Όσον αφορά Αίαντα, και καλό θα ήταν να μην ανακυκλώνουμε συνεχώς τις έριδες που αυτοί έχουν μεταξύ τους (Αν και αυτό από ότι παρατήρησα προσδίδει υψηλή αναγνωσιμότητα σε ένα θέμα! Χα,χα,χα,χα!!), το θάνατο Ελλήνων οπαδών της αρχαίας ελληνικής θρησκείας από χριστιανούς, ε, πώς να το κάνουμε, έβαλαν αρκετά το χεράκι τους. (μεταξύ μας, υπήρχαν περιπτώσεις που άλλαξαν τα φώτα στους προγόνους μας), γεγονός όμως για το οποίο δεν ευθύνεται ο (ενδεχομένως απόγονος της Ιούς κατά Αισχύλο) Χριστός, ο οποίος ίσα ίσα είπε ότι, «ελήλυθεν η ώρα ίνα δοξασθή ο Υιός του ανθρώπου» όταν είδε τους Έλληνες από την Γαλιλαία, αλλά ούτε και η Κ.Δ. Τώρα για την Π.Δ., τι να πω, καλό θα ήταν να μας απαντούσε η Εκκλησία της Ελλάδος.
Αγαπητέ Exembrotos, ο Χριστός και οι Ολύμπιοι προ αυτού, μια χαρά τα είπαν (καί μάλιστα χωρίς διαφωνίες γιά τον απλούστατο λόγο ότι ήσαν συνεργάτες σε ένα κοινό σκοπό), αλλά ποιοι από αυτούς που σήμερα τσακώνονται τους άκουσαν (και τους δύο); Είμεθα απολύτως σύμφωνοι.


Καλησπέρα σε όλους. Δεν μπορώ Αίαντα να κατηγορήσω τον δωδεκαθεϊσμό καί τους σημερινούς εκπροσώπους του γιά κάτι ιδιαίτερο, εξάλλου δεν έχω κάποιο στοιχείο. Ίσως κάποιοι εξ αυτών να είναι βαλτοί ώστε να προκαλούν έριδες, αλλά αυτό δεν το γνωρίζω. Όσον αφορά τον χριστιανισμό καί πέρα από τα πολλά λάθη των σημερινών ιεραρχών, η άποψή μου είναι ίδια με αυτή γιά τον δωδεκαθεϊσμό, αφού καί εδώ υπάρχουν άνθρωποι που προκαλούν εσωτερικές καί μη εντάσεις όπως ήταν γιά παράδειγμα ο Μελέτιος Μεταξάκης που αναίτια θέλησε να εισάγει το νέο ημερολόγιο (το οποίο αν δεν κάνω λάθος μας έφερε πιό μακρυά από τους αρχαίους προγόνους μας).
Όλα όμως τα ανωτέρω δεν αφορούν το συγκεκριμένο θέμα, του οποίου σκοπός είναι η συζήτηση γύρω από τους πρωτοφανείς λόγους προσώπων, όπως αυτών που αναφέρεις Αίαντα, του Ερμή, της Αγίας Αικατερίνης, της Άρτεμης καί πολλών άλλων ακόμη, καί των οποίων την ύπαρξη δεν γνωρίζαμε.
Φίλε Izaura οπωσδήποτε καί σε κάθε περίπτωση προτιμάται το γραμμένο στα αρχαία ελληνικά καί ενδεχομένως ή βεβαίως, η Π.Δ. θα πρέπει να αποβληθεί από το χριστιανισμό΄ θα ήθελα όμως να σε ρωτήσω, εάν γνώριζες πριν από την έκδοση του εν λόγω βιβλίου τους παραπάνω λόγους του Απόλλωνα, του Δία, της Σίβυλλας Αρτέμιδος, του Ερμή, αλλά καί των Αγίων Αθανασίου, Ιουστίνου, Αικατερίνης, όπως επίσης καί την ύπαρξη των τοιχογραφιών που αναφέρει ο Αίαντας, καί αν τελικά σου προξένησαν έκπληξη ή αν τα βρίσκεις απολύτως φυσιολογικά;


Σε ευχαριστώ γιά την απάντησή σου Αίαντα καί χαίρομαι που βρίσκεις ενδιαφέρον το θέμα. Εξάλλου ένας από τους σκοπούς που το θέτω είναι να βρεθούμε αντιμέτωποι με λόγους προσωπικοτήτων που δεν επιδέχονται αμφισβήτησης, είτε υποστηρίζουμε την αρχαία θρησκεία, είτε τον χριστιανισμό καί να αναζητήσουμε το λόγο που ο ένας κατηγορεί τον άλλο, όταν οι εκπρόσωποί τους (Απόλλων, Άρτεμις, Ζεύς, Μ.Αθανάσιος, Α.Αικατερίνη, Α.Νεκτάριος, ακόμη καί ο ίδιος ο Χριστός καί πολλοί άλλοι) μας προτρέπουν να είμαστε ενωμένοι καί να αντιληφθούμε την ύπαρξη ουσιαστικά μίας θρησκείας που υπήρχε καί προ της ελεύσεως του Χριστού, αλλά καί έπειτα.
quote:
Το θέμα είναι ότι η ιεραρχία δεν έχει δώσει την απαιτούμενη προσοχή σ' αυτά.
Θέλω να πιστεύω ότι πραγματικά δεν πρόσεξαν τους λόγους των αρχαίων Ελλήνων, αλλά καί στην περίπτωση αυτή δεν τα παρατήρησαν όταν οι ίδιοι σελιδοποιούσαν καί εκτύπωναν τόμους πατερικών βιβλιοθηκών; τι έγραφαν καί τι εκτύπωναν; παρά έχουν δεί μόνο καί χρησιμοποιούν ως πατερικά επιχειρήματα θέσεις που διαιωνίζουν την έχθρα (λες καί οι πατέρες δεν ήσαν άνθρωποι ώστε να διατυπώσουν λανθασμένες απόψεις), με αποτέλεσμα καί οι δικαιολογημένα συμπαθούντες την αρχαία ελληνική θρησκεία να φθάνουν στα άλλα άκρα. Γιά τον λόγο αυτό θα έχω μεγάλη χαρά καί περιέργεια να ακούσω καλοπροαίρετες γνώμες καί από άλλους φίλους.

Σημείωσις: οι δυό πρωτελευταίες λέξεις πρέπει να σου ξέφυγαν Αίαντα, διότι θέλω να πιστεύω πως δεν υπάρχουν τέτοιοι.


Γειά σας παιδιά, θέτω αυτό το θέμα με αφορμή μιά σύντομη συζήτηση σε άλλο τόπικ παρακινούμενος καί από αγαπητό φίλο. Στην παραπάνω επικεφαλίδα θα ήθελα να δώσω μιά πιό συγκεκριμένη κατεύθυνση. Βάση του όλου μου προβληματισμού είναι το βιβλίο "Τα αρχεία της χαμένης γνώσης" του Παναγιώτη Τουλάτου, πρόσωπο όμως, το οποίο θα σας παρακαλέσω από δω καί στο εξής να διαγράψετε από το νού σας καθότι έχει σχολιαστεί αρκετά. Καί αυτό ακριβώς, γιά να επικεντρωθεί το ενδιαφέρον στά στοιχεία που παρατίθενται στο εν λόγω βιβλίο, ιδίως δε σε εκείνα που αφορούν άμεσα εκπροσώπους του πρώτου η του δεύτερου συνθετικού του συγκεκριμένου θέματος καί τα επακόλουθα συμπεράσματα. Στην εισαγωγή λοιπόν που προσπαθώ να κάνω, θα' θελα να προσθέσω κάτι που έγραψα (καί περιέχεται φυσικά στο βιβλίο) θέτοντας το ερώτημα: 'μα τι συμβαίνει τελικά, είναι πράγματι αληθινά τα συγκλονιστικά αυτά στοιχεία, καί ως εκ τούτου υπάρχει σύνδεση-ταύτιση των δύο αυτών μεγεθών;'
""Πίστεψέ με, δεν γνωρίζω τί μπορεί να ανταπαντήσει η Εκκλησία της Ελλάδος σε λόγους του Μεγάλου Αθανασίου όπως: "πολλά έτη πρό της ελεύσεως του Χριστού, κάποιος σοφός ονόματι Απόλλων, από τον Θεόν παρακινούμενος όπως πιστεύω, έκτισεν τον ναόν εις Αθήνας, αφού έγραψε εις αυτόν τον βωμόν, Αγνώστω Θεώ!!!" (καί γάρ προ πολλών χρόνων της Χριστού επιδημίας, σοφός τις ονόματι Απόλλων, θεόθεν, ώς οίμαι, επικινηθείς, έκτισεν τον εν Αθήναις ναόν, γράψας εν αυτώ βωμώ, αγνώστω θεώ. vat.gr.1198,φφ.65α-67α καί Εθνική Βιβλιοθήκη Αθηνών, θεολ.665, σελ.598,599) ή σε χρησμούς της Σίβυλλας Αρτέμιδος που μνημονεύονται μάλιστα από την Αγία Αικατερίνη, αλλά καί από τον Άγιο Ιουστίνο ως εξής: "Δώστε προσοχή σε όσα έχουν λεχθεί αδιαφιλονίκητα από αυτήν (την Σίβυλλα), καί μάθετε διά πόσα αγαθά σ' εσάς θα είναι η αιτία, αφού προαναγγέλει με ακρίβεια καί σαφήνεια την Έλευσιν του Σωτήρος ημών Ιησού Χριστού"!!!(Άγιος Ιουστίνος, Λόγος Παραινετικός προς Έλληνας,36,β,5). Όπως εξαιρετικά περίεργος είμαι γιά το τι άλλο μπορεί να εννοεί το Λεξικό Σούδα στό λήμμα 'Θούλις' πλήν των ακολούθων: "Θούλις. αυτός βασίλευσε εις ολόκληρη την Αίγυπτο καί μέχρι τον Ωκεανό καί μία από τις νήσους του, από το δικό του όνομα ονόμασε Θούλη. Με έπαρση διά τα κατορθώματά του έφθασε εις το μαντείον του Σεράπιδος καί αφού θυσίασε ρώτησε αυτά, 'πες μας, δυνατέ διά του πυρός, αληθινέ, μακάριε, που ξεπερνας τον αιθέριον δρόμον, ποιός μπόρεσε να κάνει τόσο σπουδαία προ της δικής μου βασιλείας, καί ποιός θα υπάρξει μετά από εμένα;' Καί χρησμός εδόθη εις αυτόν: "Πρώτα Θεός, μετέπειτα Λόγος καί Πνεύμα σύν αυτών΄ όλα είναι σύμφυτα καί οδηγούν εις Έναν, του οποίου η εξουσία είναι αιώνιος. Έτσι με γρήγορα πόδια βάδιζε θνητέ που διανύεις αφανέρωτη ζωή".
Κλείνοντας, αναρωτιέμαι, ή ο Απόλλων είχε "κατεβάσει" αρκετούς αμφορείς με κρασί, όταν ανακοίνωνε την παρακάτω προφητεία, ή τελικώς είχε πλήρη διαύγεια, αλλά εμείς (καί ακόμη περισσότερο οι της ορθόδοξης εκκλησίας, όσο καί οι της αρχαίας ελληνικής θρησκείας) δεν του δώσαμε/νε την απαιτούμενη προσοχή...: "Ως Θεός θα φθάσει εις αυτήν την πολυδιηρημένην γην καί θα γεννηθεί με σάρκαν αλάθητον. Με ανεξάντλητα όρια ως θεότητα θα απαλλάξει τον άνθρωπον από την φθοράν των ανιάτων παθών. Καί τούτον θα τον φθονήσει άπιστος λαός καί αφού κρεμαστεί υψηλά ως κατάδικος εις θάνατον, όλα θα τα υποφέρει με πραότητα". Τα 7 χειρόγραφα στα οποία καταγράφεται η προφητεία του Απόλλωνα σύμφωνα με τον συγγραφέα, εκτός του Μεγάλου Αθανασίου καί του Αγίου Ιωάννου του Δαμασκηνού, είναι τα εξής:
α.Σινά 327,φφ.235α-235β, Πλάτων
β.Δοχειαρίου 5,φ.124α, Σίβυλλα
γ.Βατοπεδίου 754,γ.182β, Όμηρος
δ.Διονυσίου 281,φφ.103α-103β, Πλάτων
ε.Ιβήρων 386,φ.174β, Πλάτων
στ.Richard Bentleii Epistola, σελ.10, Αντίοχος
ζ.Σινά 1189,φ.7, Χίλων"".
Φίλε Αίαντα το παράκανα όσον αφορά την έκταση της εισαγωγής, έτσι;

Γειά σας παιδιά, τα βιβλία του Ιω. Πασσά έχουν σταματήσει μάλλον να εκδίδονται μετά τον θάνατό του, εντούτοις στην τρίτη τη τάξει πόλη της χώρας υπάρχουν σε ορισμένα βιβλιοπωλεία, οπότε το ίδιο θα συμβαίνει καί στην Αθήνα. Εκτός τής "ΑΛΗΘΙΝΗΣ ΠΡΟΪΣΤΟΡΙΑΣ" το οποίο μιλά γιά την "πλήρη ανατροπή καί αναδιάρθρωση της Ελληνικής καί της Παγκοσμίου Προϊστορίας καί Ιστορίας", υπάρχουν καί τα "ΟΡΦΙΚΑ". Οι εκδόσεις είναι της Εγκυκλοπαίδειας του "ΗΛΙΟΥ" της οποίας ήταν διευθυντής καί εκδότης ο μακαρίτης.

Καλησπέρα σε όλους. Καλωσορίζω τους φίλους Helios καί Αthakandr. Φίλε Ήλιε συμφωνούμε. Φίλε Athakandr μιά σου φράση είναι σα να βάζει βόμβα στο θέμα μου, τοποθέτησέ τη σε κάποιο άλλο. Αναγνωρίζω την ένταση που προκαλείται σε συζητήσεις γύρω από το γενικότερο θέμα μεταξύ ελληνισμού-χριστιανισμού, αλλά θα πρέπει να πω πως το συγεκριμένο θέμα κύριο στόχο του έχει μιαν άλλη πτυχή, την οποία θα σας υπενθυμίσω γράφοντας πάλι την εισαγωγή, καθώς απομακρυνόμαστε από την ουσία του συνεχώς...

Γειά σας παιδιά, θέτω αυτό το θέμα με αφορμή μιά σύντομη συζήτηση σε άλλο τόπικ παρακινούμενος καί από αγαπητό φίλο. Στην παραπάνω επικεφαλίδα θα ήθελα να δώσω μιά πιό συγκεκριμένη κατεύθυνση. Βάση του όλου μου προβληματισμού είναι το βιβλίο "Τα αρχεία της χαμένης γνώσης" του Παναγιώτη Τουλάτου, πρόσωπο όμως, το οποίο θα σας παρακαλέσω από δω καί στο εξής να διαγράψετε από το νού σας καθότι έχει σχολιαστεί αρκετά. Καί αυτό ακριβώς, γιά να επικεντρωθεί το ενδιαφέρον στά στοιχεία που παρατίθενται στο εν λόγω βιβλίο, ιδίως δε σε εκείνα που αφορούν άμεσα εκπροσώπους του πρώτου η του δεύτερου συνθετικού του συγκεκριμένου θέματος καί τα επακόλουθα συμπεράσματα. Στην εισαγωγή λοιπόν που προσπαθώ να κάνω, θα' θελα να προσθέσω κάτι που έγραψα (καί περιέχεται φυσικά στο βιβλίο) θέτοντας το ερώτημα: 'μα τι συμβαίνει τελικά, είναι πράγματι αληθινά τα συγκλονιστικά αυτά στοιχεία, καί ως εκ τούτου υπάρχει σύνδεση-ταύτιση των δύο αυτών μεγεθών;'
""Πιστέψτε με, δεν γνωρίζω τί μπορεί να ανταπαντήσει η Εκκλησία της Ελλάδος σε λόγους του Μεγάλου Αθανασίου όπως: "πολλά έτη πρό της ελεύσεως του Χριστού, κάποιος σοφός ονόματι Απόλλων, από τον Θεόν παρακινούμενος όπως πιστεύω, έκτισεν τον ναόν εις Αθήνας, αφού έγραψε εις αυτόν τον βωμόν, Αγνώστω Θεώ!!!" (καί γάρ προ πολλών χρόνων της Χριστού επιδημίας, σοφός τις ονόματι Απόλλων, θεόθεν, ώς οίμαι, επικινηθείς, έκτισεν τον εν Αθήναις ναόν, γράψας εν αυτώ βωμώ, αγνώστω θεώ. vat.gr.1198,φφ.65α-67α καί Εθνική Βιβλιοθήκη Αθηνών, θεολ.665, σελ.598,599) ή σε χρησμούς της Σίβυλλας Αρτέμιδος που μνημονεύονται μάλιστα από την Αγία Αικατερίνη, αλλά καί από τον Άγιο Ιουστίνο ως εξής: "Δώστε προσοχή σε όσα έχουν λεχθεί αδιαφιλονίκητα από αυτήν (την Σίβυλλα), καί μάθετε διά πόσα αγαθά σ' εσάς θα είναι η αιτία, αφού προαναγγέλει με ακρίβεια καί σαφήνεια την Έλευσιν του Σωτήρος ημών Ιησού Χριστού"!!!(Άγιος Ιουστίνος, Λόγος Παραινετικός προς Έλληνας,36,β,5). Όπως εξαιρετικά περίεργος είμαι γιά το τι άλλο μπορεί να εννοεί το Λεξικό Σούδα στό λήμμα 'Θούλις' πλήν των ακολούθων: "Θούλις. αυτός βασίλευσε εις ολόκληρη την Αίγυπτο καί μέχρι τον Ωκεανό καί μία από τις νήσους του, από το δικό του όνομα ονόμασε Θούλη. Με έπαρση διά τα κατορθώματά του έφθασε εις το μαντείον του Σεράπιδος καί αφού θυσίασε ρώτησε αυτά, 'πες μας, δυνατέ διά του πυρός, αληθινέ, μακάριε, που ξεπερνας τον αιθέριον δρόμον, ποιός μπόρεσε να κάνει τόσο σπουδαία προ της δικής μου βασιλείας, καί ποιός θα υπάρξει μετά από εμένα;' Καί χρησμός εδόθη εις αυτόν: "Πρώτα Θεός, μετέπειτα Λόγος καί Πνεύμα σύν αυτών΄ όλα είναι σύμφυτα καί οδηγούν εις Έναν, του οποίου η εξουσία είναι αιώνιος. Έτσι με γρήγορα πόδια βάδιζε θνητέ που διανύεις αφανέρωτη ζωή".
Κλείνοντας, αναρωτιέμαι, ή ο Απόλλων είχε "κατεβάσει" αρκετούς αμφορείς με κρασί, όταν ανακοίνωνε την παρακάτω προφητεία, ή τελικώς είχε πλήρη διαύγεια, αλλά εμείς (καί ακόμη περισσότερο οι της ορθόδοξης εκκλησίας, όσο καί οι της αρχαίας ελληνικής θρησκείας) δεν του δώσαμε/νε την απαιτούμενη προσοχή...: "Ως Θεός θα φθάσει εις αυτήν την πολυδιηρημένην γην καί θα γεννηθεί με σάρκαν αλάθητον. Με ανεξάντλητα όρια ως θεότητα θα απαλλάξει τον άνθρωπον από την φθοράν των ανιάτων παθών. Καί τούτον θα τον φθονήσει άπιστος λαός καί αφού κρεμαστεί υψηλά ως κατάδικος εις θάνατον, όλα θα τα υποφέρει με πραότητα". Τα 7 χειρόγραφα στα οποία καταγράφεται η προφητεία του Απόλλωνα σύμφωνα με τον συγγραφέα, εκτός του Μεγάλου Αθανασίου καί του Αγίου Ιωάννου του Δαμασκηνού, είναι τα εξής:
α.Σινά 327,φφ.235α-235β, Πλάτων
β.Δοχειαρίου 5,φ.124α, Σίβυλλα
γ.Βατοπεδίου 754,γ.182β, Όμηρος
δ.Διονυσίου 281,φφ.103α-103β, Πλάτων
ε.Ιβήρων 386,φ.174β, Πλάτων
στ.Richard Bentleii Epistola, σελ.10, Αντίοχος
ζ.Σινά 1189,φ.7, Χίλων"".
Φίλε Αίαντα το παράκανα όσον αφορά την έκταση της εισαγωγής, έτσι;

Όπως θα καταλάβατε φίλοι παρά τις όποιες διαφωνίες μπορεί να έχουμε, το ερώτημα που εγείρεται είναι, "τι συμβαίνει αν τυχόν ευσταθούν τέτοιου είδους λόγοι;" Η εθνική Ελλάδος έφαγε τελικά τεσσάρα, υπάρχουν όμως καί χειρότερα...


Χαίρεται σε όλους. Θα ήθελα να προσθέσω φίλε Schwabe κοντά στις υπόλοιπες προσταγές των παππούδων μας για αγάπη, την συμβουλή του Αθηναίου στρατηγού Φωκίωνος-που διασώζει ο Πλούταρχος, ο οποίος αν καί συκοφαντήθηκε βάσει της γνωστής τακτικής των δημαγωγών (ήπιε το κώνειο καί το σώμα του πετάχτηκε έξω από τα τείχη), παρήγγειλε στον υιό του Φώκο να «μη μνησικακείν Αθηναίοις»! Οπωσδήποτε διάφοροι συγγραφείς ήπιαν και αντέγραψαν απ’ την πηγή μας και καλά έκαναν (καλό είδαν εξάλλου). Λέγοντας όμως «μια άλλη του μορφή (του χριστιανισμού) δεν είναι ολοκληρωμένη», τι ακριβώς εννοείς; Δεν θα διαφωνήσω φυσικά στο ότι ο χριστιανισμός έχει σε μεγάλο βαθμό εβραϊκά στοιχεία και πως αυτή ακόμη η ανάσταση του Χριστού, έτσι όπως τελείται (προφητείες…) δείχνει να εκπορεύεται από την Π.Δ. Ερχόμενος τώρα στην διαφορετική τοποθέτηση, θα πω σκεπτόμενος με το φτωχό μου το μυαλό ότι ο Χριστός, που μας ενδιαφέρει περισσότερο από αποστόλους , ευαγγελιστές, πατέρες, αγίους (αφού είναι Θεός ενώ οι υπόλοιποι άνθρωποι, κατά τον χριστιανισμό), εμφανίστηκε στον Ισραήλ, παρουσιάστηκε δηλαδή σε έναν ανήθικο και σκληρόκαρδο (έτσι όπως οι ίδιοι γράφουν στην ιστορία τους, την Π.Δ.) λαό, με πολύ μίσος και καθόλου ευγνωμοσύνη. Ο θεάνθρωπος αυτός που παραδόξως ανέμεναν βάσει των γραφών τους, ίασε τους λεπρούς τους, θεράπευσε τους τυφλούς και τους χωλούς τους, ανέστησε τους νεκρούς τους και τους ευεργέτησε με πολλούς άλλους ακόμη τρόπους. Κι όμως τον σκότωσαν. Κι επειδή το ζητούμενο είναι η ¨αυτονομία¨ του Χριστού (που’ ναι το κέντρο της χριστιανικής θρησκείας) από τις εβραϊκές γραφές, καθ’ ότι έχει κάνει ο ίδιος αναφορές σ’ αυτή (περί προφητειών και άλλων παραλληλισμών), θα ρωτήσω: Υπήρχε περίπτωση ο Χριστός να είχε ζήσει 1 δευτερόλεπτο παραπάνω όταν τους έλεγε αυτά που τους έλεγε προσπαθώντας να τους βάλει μυαλό, δηλώνοντας ταυτόχρονα ότι ξεκάθαρα δεν αποδέχεται την μυθολογία-ιστορία τους; Είχε λόγο ο Χριστός να τους πει ότι δεν προέρχεται από το γένος τους, όταν οι ίδιοι ανέμεναν τον σωτήρα από το γένος τους; (άσχετα αν είχε κάθε δίκιο να τους πει ότι δεν έλκει την καταγωγή του από κανένα λαό και γένος, Θεός ων, Υιός του Πατρός κατά τον χριστιανισμό). Επιπλέον, πιστεύει κανείς ότι ακούγονταν ευχάριστα στα αυτιά των Εβραίων λόγια όπως «γενεά πονηρά και μοιχαλίς, σημείον επιζητεί και σημείον ου δοθήσεται αυτή ει μη το σημείον Ιωνά του προφήτου», «ουαί υμίν, γραμματείς και Φαρισαίοι υποκριταί…», «ουαί υμίν, ότι οικοδομείτε τα μνημεία των προφητών, οι δε πατέρες υμων απέκτειναν αυτούς.», «ήγγικεν η ώρα ίνα δοξασθή ο Υιός του ανθρώπου» απευθυνόμενος στους Έλληνες που ζήτησαν να τον δουν, «γεννήματα εχιδνών», ενώ ακόμη τους είπε ότι είναι «ανόητοι και βραδείς τη καρδία» επειδή πιστεύουν σε όλα όσα είπαν οι προφήτες. Ο Χριστός δηλαδή προσπάθησε είτε με παραλληλισμούς που του ¨κόλλαγαν¨ από την Π.Δ., είτε κάνοντας αναφορά σε προφητείες που καλώς ή κακώς (λογικώς ή ανεξηγήτως) υπήρχαν μέσα στα βιβλία τους περί του ερχομού του να τους αλλάξει μυαλά. Φαντάζομαι δηλαδή ότι ήταν δύσκολο να τους πει πως Γένεσις, Νώε, Αβραάμ, προφητείες... γιόκ ή ότι αποτελούν κακά αντίγραφα της ελληνικής μυθολογίας-προϊστορίας (βλέπε Σίβυλλες) καί όχι μόνο, γιά τον ευνόητο λόγο. Εντούτοις δεν τα κατάφερε σε μεγάλο βαθμό, αναγκάζοντάς τους μάλιστα να πουν «το αίμα αυτού εφ’ ημάς και επί τα τέκνα ημών…». Το αποτέλεσμα της φράσεως τούτης γνωστόν…
Στην περίπτωση όμως πού τίποτα από αυτά δεν ισχύει Schwabe, τότε τι λες γιά όσα γράφονται στην εισαγωγή αυτού του θέματος, αλλά καί 17 μηνύματα πιό πίσω από αυτό που διαβάζεις τώρα; που είναι η ουσία του τόπικ καί από την οποία έχουμε ξεφύγει σε κάποιο βαθμό. Συγγνώμη που δεν έχω καλωσορίσει τους φίλους Χαρά, junk95 καί Ελεύθερο.

Έπειτα από το πλύσιμο του κ. Χριστόδουλου καί με τα δύο χέρια, τι άλλο θα μπορούσες να μας πείς φίλε Ιχώρ γιά το θέμα που συζητούμε; Φίλε Schwabe χαίρομαι ιδιαιτέρως γιά το πέρασμά σου από το συγκεκριμένο θέμα, γιατί μου δίνεις την ευκαιρία να σου ζητήσω ένα έστω επιφανειακό σχόλιο πάνω σε αυτό, επειδή, απ' ότι έχω διαπιστώσει έχεις μάλλον εκ διαμέτρου αντίθετη άποψη.

Αγαπητέ φίλε Πλωτίνε, το συγκεκριμένο θέμα, άν διάβασες στην αρχή, άνοιξε με σκοπό τον σχολιασμό των όσων παρουσιάζονται στο εν λόγω βιβλίο καί την εξαγωγή συμπερασμάτων που προκύπτουν από τα παρατιθέμενα στοιχεία, εάν καί εφόσον είναι αληθινά. Δεν είπε κανείς πως θεωρούνται τα πάντα ορθά εκ των προτέρων, χωρίς βέβαια αυτό να σημαίνει ότι δεν μπορεί καί να είναι όντως πραγματικά. Γι' αυτό το λόγο άνοιξε αυτό το θέμα, γιά τον σχολιασμό τους. Δεν γνωρίζω 100% άν είναι ψήγματα αλήθειας ή στο σύνολό τους αληθινά τα στοιχεία που περιγράφονται καί γι' αυτό υπάρχει το θέμα αυτό, προς συζήτηση. Το κείμενο που έθεσες σε "quote" εγράφη ως σύμπέρασμα κάποιων άλλων στοιχείων που μεταφέρθηκαν εκ του βιβλίου καί οπωσδήποτε δεν είναι εσωτερική προσέγγιση, αν καί δεν καταλαβαίνω τι ακριβώς εννοείς μ' αυτό. Παρουσιάστηκαν κάποια στοιχεία καί το ερώτημα είναι: στέκουν, είναι όντως αληθινά, υπάρχουν στην πραγματικότητα σε κάποιες βιβλιοθήκες;..... Δεν είπε κανείς ότι ισχύουν ντε καί καλά. Άν όμως ισχύουν, πράγμα το οποίο θέλει συζήτηση, σχολιασμό, καλοπροαίρετο αντίλογο, πρέπει να βγούν καί κάποια συμπεράσματα. θα ήθελα τέλος να πω ότι το συγκεκριμένο θέμα δεν ασχολείται γενικώς με τον σχολιασμό ελληνισμού-χριστιανισμού, αφού υπάρχουν πάρα πολλά, άλλα βλέπει τα πράγματα από μιά άλλη οπτική γωνία που προσωπικώς την είδα γιά πρώτη φορά σε τούτο το βιβλίο.