- Αρχειόθετηση Θεμάτων - "Το Πέμπτο Κύμα" :-) - "Μεταξύ τυρού και αχλαδιού"

Πολλά παλαιότερα θέματα αρχειοθετήθηκαν(απενεργοποιήθηκαν δηλαδή και μπορεί κάποιος μόνον να τα αναγνώσει μέσω του εικονιδίου του "Αρχείου" >> ), κάποια λίγα αφέθηκαν απενεργοποιημένα και στην πρωταρχική τους θέση, κάποια είναι ακόμη ενεργά ενώ κάποια άλλα μεταφέρθηκαν σε άλλα Forums λόγω καλύτερης κατηγοριοποίησης.
Αρκετά Θέματα Συζήτησης(περίπου 100) που για κάποια χρονική περίοδο βρίσκονταν στην "αφανή" ενδιάμεση κατάσταση αρχειοθέτησης μπορούν να αναγνωστούν πλέον στο "Αρχείο" του παρόντος Forum(με την χρήση του παραπάνω link).

Για περισσότερες πληροφορίες σχετικά με την περιοδική αρχειοθέτηση των Θεμάτων του Forum "Μεταξύ τυρού και αχλαδιού" ανατρέξτε και στα παλαιότερα μηνύματα:
Αρχειόθετηση Θεμάτων - "Το Δεύτερο Κύμα" :-)
"ΑΡΧΕΙΟΘΕΤΗΣΗ" Θεμάτων

Πολύ συχνά οι άνθρωποι, θέλουν να ερμηνεύουν τα πάντα με τον δικό τους τον τρόπο σκέψεως. Οχι μόνο τον ανθρώπινο, αλλά και τον προσωπικό τους τον τρόπο. Οτι λοιπόν είναι άγνωστο ή διαφωνεί με τον τρόπο που σκεφτόμαστε, είτε δεν το καταλαβαίνουμε, είτε το απορρίπτουμε, ή προσπαθούμε να το ερμηνέυσουμε με έναν τρόπο που πλησιάζει σε αυτό το οποίο είναι πιο οικέιο στον χαρακτήρα και τα βιώματά μας.
Ετσι λοιπόν αγαπητοί φίλοι η ιδέα της δευτέρας παρουσίας, αλλά και της επαναγέννησης, μπορεί να ερμηνευθεί διαφορετικά από τον καθένα, και βέβαια το γεγονός του ταυτόχρονου θανάτου πολύ κόσμου προσπαθούμε να το φανταστούμε χρησιμοποιώντας αισθήσεις και συναισθήματα που γνωρίζουμε ως ζωντανοί, ξεχνόντας ότι κατά το θάνατό μας κι εφόσον η ψυχή επιζεί, αυτό που θα νιώθουμε ίσως και να είναι διαφορετικό. Σαν να λέμε λοιπόν, ότι για να ακούσουμε καλύτερα μια μουσική, περνουμε καλύτερα γυαλιά. Αλλά άλλο είναι το αισθητήριο όργανο που μας κάνει να αντιλαμβανόμαστε τη μουσική...

Η ζωή δεν έχει αρχή και τέλος, είναι μια αέναη κίνηση, έτσι αν το αντιληφθείς αυτό αγαπητέ "αόρατε" θα καταλάβεις ότι η δευτέρα παρουσία δεν είναι το τέλος, αλλά το τέλος μιας περιόδου και η αρχή μιας νέας.

Οσο για την επανενσάρκωση των ψυχών Σαμπρίνα, τα λόγια που την περιγράφουν είναι συμβολικά, δεν κυριολεκτούν, αυτό που θα μίνει να επανενσαρκωθεί δεν θα είναι το σώμα σου, αλλά η ψυχή σου, που δεν έχει σημασία ποιό υλικό περίβλημα (σώμα) θα φορέσει.

Το σώμα που έχουμε αυτή τη στιγμή Σαμπρίνα, φιλοξενεί την ψυχή μας. Εχουμε επίσης και κάποιους άλλους φορείς - ας πούμε ενεργειακούς - που να σου πω την αλήθεια, κι εγώ συχνά ψιλοαναρρωτιέμαι με τι μοιάζουν στην όψη. Μοιάζει άραγε το αστρικό μου σώμα με Αμαλία;

Ολες αυτές όμως οι απορίες στον πιο λεπτοφυή κόσμο που διαπερνά τον γνωστό μας, και στα άλλα επίπεδα ύπαρξης, απλά δεν υφίστανται. Η μορφή του ΕΓΩ μας, δεν φοράει φούστες, παντελόνια, δεν καπνίζει κάμελ και τρώει μακαρονάδες. Σκέψου τα όνειρά σου. Είσαι εσύ, και δεν έχει σημασία το πως είσαι, αλλά η μορφή που πέρνεις αντανακλά τις σκέψεις σου. Ολα είναι πιο ρευστά, πιο άυλα.

quote:

---

Μικρή Σαμπρίνα, από αυτά που γράφεις μου θυμίζεις αναζητήσεις παλιές.
Είναι όμως αρκετά υγειείς οι αναζητήσεις σου αυτές, καθώς και οι απορίες σου.
Μην ανησυχείς, ψάχνε και διάβαζε, ρώτα και συζήτα, και κάποια στιγμή θα αρχίσεις να καταλαβαίνεις πέρα από τη γλώσσα της λογικής που προγραμματιζόμαστε όλοι από τη μικρή μας ηλικία.

Το σώμα που έχουμε αυτή τη στιγμή Σαμπρίνα, φιλοξενεί την ψυχή μας. Εχουμε επίσης και κάποιους άλλους φορείς - ας πούμε ενεργειακούς - που να σου πω την αλήθεια, κι εγώ συχνά ψιλοαναρρωτιέμαι με τι μοιάζουν στην όψη. Μοιάζει άραγε το αστρικό μου σώμα με Αμαλία;

Ολες αυτές όμως οι απορίες στον πιο λεπτοφυή κόσμο που διαπερνά τον γνωστό μας, και στα άλλα επίπεδα ύπαρξης, απλά δεν υφίστανται. Η μορφή του ΕΓΩ μας, δεν φοράει φούστες, παντελόνια, δεν καπνίζει κάμελ και τρώει μακαρονάδες. Σκέψου τα όνειρά σου. Είσαι εσύ, και δεν έχει σημασία το πως είσαι, αλλά η μορφή που πέρνεις αντανακλά τις σκέψεις σου. Ολα είναι πιο ρευστά, πιο άυλα.

αυτή...που τα κατάφερε!

---

“Ο Θεός του Κόσμου, που είναι η ΑΓΑΠΗ, ας μας έχει πάντα καλά.”

Ομως πολίτες δεν τους κάνουμε.Φάρους του μεγάλου πολιτισμού μας όχι.
Τους δίνουμε reality και άλλες αηδίες.Παλιά τους δίναμε το γήπεδο τώρα έχουμε τα reality.

Το πιστεύω μου είναι να γυρίσουμε στους αρχαίους κλασσικούς. Να πάρουμε τα καλύτερα από αυτούς και να δημιουργήσουμε ξανα πολιτείες αληθινές δημοκρατίες. Να γεννηθούν ξανά σοφοί άνθρωποι ώστε να ειπωθούν αυτά που δεν έχουν ειπώθει ακόμα. Να εξυψώσουν το νου και την ψυχή στον αιθέρα. Και τότε πιστεύω ότι θα έχουμε την Δευτέρα Παρουσία όχι του Ελληνισμού αλλά του ΑΝΘΡΩΠΟΥ. Του δικαιου, του ελεύθερου του δημιουργού.

GΑIA_YIOS ΑΘΗΝΑΙΟΣ

Στην αρετή μπροστά οι θεοί έβαλαν ιδρώτα οι αθάνατοι, και μακρύ είναι κι ορθό το μονοπάτι ως αυτή και τραχύ στην αρχή, μα όταν φτάσεις στην κορφή εύκολα έπειτα ζυγώνεται κι ας ήτανε δύσκολη

quote:

---

Σε ατομικο επιπεδο ισως σημαινει την αναδυση στο φως του αστρικου,μετα θανατον,την καθαρση,και την ανοδο στο Δεβαχαν.

---

Tι είναι το ΔΕβαχαν?

quote:

---

Σε γηινο επιπεδο,την πνευματικοποιηση μεσα απο πλανητικους γυρους και αλυσιδες,ισως τους Γνωστικους Αιωνες.

---

Τι εννοείς πλανητικούς γύρους, αλυσίδες και Γνωστικούς Αιώνες?
Συγνώμη φίλε Helios αλλά δε το πολυκαταλαβαίνω...

"Τάδε έφη Avallon"

Ενδιαφέρον το θέμα καθώς και η συζήτηση που όλοι συμβάλλετε!
Καθώς ένα θέμα μπορεί να ειδωθεί από πολλές οπτικές γωνίες θα ήθελα και εγώ να θέσω μερικούς προβληματισμούς.

Α) καθώς η Δευτέρα Παρουσία είναι άμεσα συνδεδεμένη με την 1η Παρουσία του Λόγου στη γη αξίζει να κοιτάξουμε λίγο πίσω.
Είναι βέβαιο πως παρόλο που ο Ιησούς εκπλήρωνε και εκπλήρωσε όλες τις προϋποθέσεις των προφητειών που αναφέρονταν στον Ερχομό Του, δύσκολα Τον δέχτηκαν οι Ιουδαίοι.
Γιατί άραγε;
Δεν θεράπευσε εκατοντάδες;
Ούτε ως γιατρό «σαμάνο» δεν τον αποδεχτήκανε!
Δεν συγχώρεσε τους πάντες, ανύψωσε την γυναίκα και διέρρηξε τους φυλετικούς διαχωρισμούς ;
Ούτε σαν συμβουλάτορα ή φιλόσοφο δεν τον αποδεχτήκανε!
Γιατί;
Γιατί με τόση οργή στράφηκαν εναντίον του;

Προσωπικά πιστεύω πως με την Παρουσία Του γκρέμισε τα κατεστημένα των ιδεών που εγωιστικά είχαν κτίσει οι Ιουδαίοι γύρω από την θρησκεία τους και τις προφητείες τους.

Ναι μεν απόγονος του Δαυίδ, αλλά ταπεινός μέχρι το τέλος.
Ναι μεν Βασιλέας, αλλά όχι γήινος!
Ναι μεν Άρχων της Ζωής και του Θανάτου, αλλά όχι Τιμωρός!
Ναι μεν η Δόξα του Θεού στην γη, αλλά ως Έλεος για την πληγωμένη ανθρώπινη ψυχή μέσα σε κάθε άνθρωπο.

Θεωρώ πως αρκούν αυτά για να προβληματιστούμε στο το πώς βλέπουμε τον Θεό και την σχέση μας μαζί Του.

Έτσι ο λαός του Ισραήλ κυνήγησε τον Ιησού γιατί του κατέρριψε τον μύθο που εγωιστικά είχε κτίσει γύρω του.
Ο Βασιλεύς των Βασιλέων δεν τους έκανε το λαμπρότερο έθνος με την δικιά Του Βασιλεία.
Δεν κατάσφαξε όλους τους εχθρούς τους σε μια Δίκαια Τιμωρία.
Δεν τους έκανε κυρίαρχους του πλανήτη ως τον εκλεκτότερο λαό.
Ούτε καν δεν τους απελευθέρωσε από τον Ρωμαϊκό ζυγό!

Έτσι λοιπόν υπάρχουν αρκετοί που δεν Τον αναγνώρισαν στην 1η Του Παρουσία γιατί δεν συνέφερε με την εικόνα που οι ίδιοι είχαν και έχουν για τον εαυτό τους.
Έτσι απλά!

Β) Με τον ίδιο τρόπο πιστεύω πως σφάλουμε σχετικά με την 2η Παρουσία Του.
Περιμένουμε -ξανά- έναν Χριστό Τιμωρό, (παλιά συνταγή) που θα κατακάψει τους αδίκους.
Τώρα πια ο «περιούσιος λαός» είναι η Εκκλησία. Η Ορθόδοξη, η Καθολική, του Παλαιού Ημερολογίου, των Διαμαρτυρόμενων, των Πεντηκοστιανών, των Μαρτύρων του Ιεχωβά, κλπ. Όλοι, μα όλοι περιμένουν την ατομική, προσωπική τους δικαίωση μέσω της Δευτέρας Παρουσίας!
Δεν κατανοούμε ούτε καν την 1η Παρουσία και με μια αρχαία-εβραϊκή μεσσιανική αντίληψη Τιμωρίας προσπαθούμε να προβλέψουμε την 2η!

Οι καλοί και οι κακοί!
Αυτοί που –επιτέλους- θα δικαιωθούν (μερικές χιλιάδες λένε τα προγνωστικά!) και τα δισεκατομμύρια που θα αποτελέσουν την καύσιμη ύλη της Κόλασης για ολόκρηρη την αιωνιότητα!
Αν γίνει έτσι η Δευτέρα Παρουσία, μόνο (κατ’ εμέ) έναν πράγμα σημαίνει:
Πως η Κόλαση έχει σοβαρό ενεργειακό πρόβλημα!

Μήπως, λέω μήπως, μας ξεφεύγει κάτι;

Κάτι που το λένε Έλεος & Αγάπη;
Μήπως για «ένα προβατάκι χαμένο την νύχτα», ή το «Πατέρα συγχώρεσέ τους δεν γνωρίζουν τι κάνουν»;
Μήπως;

Η εικόνα που έχει σχηματιστεί από τους «σοφούς» του πλανήτη για την 2η Παρουσία του Λόγου στη γη είναι επιεικώς παιδικά εγωιστική.
Και προφανώς δεν έχει καμία σχέση με την Διδασκαλία του Λόγου στην 1η Του Παρουσία!

Αυτά ως προβληματισμό.

Μετά πάντως από την «Καταστροφή και Τέλος του Κόσμου» προτείνω να βρεθούμε όλοι για καφέ και γνωριστούμε καλύτερα!

Γ) Ειπώθηκε πως το θέμα αφορά μόνο τους Χριστιανούς.
Ίσως ναι, ίσως όχι.
Όχι για την περίπτωση που οι χριστιανοί πιστεύουν αποκομμένοι από την Αλήθεια κάποιες δοξασίες.
Ίσως και να αφορά όλη την Ανθρωπότητα, αν μιλάμε όντως για την 2η Παρουσία του Λόγου στη γη.

Για μένα ένα είναι το βέβαιο.
Δεν θα γίνει όπως εμείς την φανταζόμαστε.
Αν γίνει τότε, δυστυχώς, ο Λόγος είναι «πολύ λίγος» για Θεός!

Αν θέλετε να προσπαθήσουμε να εμβαθύνουμε.

ΥΓ. Αν μπερδευόμαστε για την «κρίση ζωντανών και νεκρών» με την «μετενσάρκωση» ας σκεφτούμε και το ότι πολύ απλά, μπορούμε και οι ίδιοι να αξιολογήσουμε (κριθούμε) διαχρονικά όλες μας τις ενέργειες, από όλες μας συνολικά τις ενσαρκώσεις!
Αυτό και αν προϋποθέτει όμως πνευματική ωριμότητα!

Με Αγάπη Φώτης.

Ο Θεός κατά την Ιουδαϊκή θρησκεία έφτιαξε τα πάντα.
Δεν έχει αρχή και φυσικά δεν έχει τέλος. Αφού λοιπόν δεν υφίσταται έννοια χρόνου για τον Θεό, ο χρόνος θεωρείται για αυτόν πεπερασμένο σύνολο. Άρα και προβλέψιμος. Υπό αυτή την έννοια ο Θεός γνωρίζει το μέλλον όπως το αντιλαμβανόμαστε εμείς οι άνθρωποι.

Ο Θεός λοιπόν έφτιαξε τους αγγέλους, μεταξύ δε αυτών και τον διάολο - σατανά. Ήξερε όταν τον έφτιαξε ότι θα εξεγείρετο εναντίον Του. Και όμως τον έφτιαξε. Έφτιαξε τον άνθρωπο γνωρίζοντας ότι ο διάολος θα του έκανε κακό. Τον έφτιαξε.
Μετά από όλα αυτά για να διορθώσει τα προβλήματα που γνώριζε από την αρχή ότι θα δημιουργούσε έστειλε τον Υιό Του για να τραβήξει ότι τράβηξε με μηδενικά αποτελέσματα (έχετε αντίρρηση για την ζούγκλα που ζούμε?).

Αυτός ο Θεός λοιπόν έχει κάνει τρομακτικά λάθη, γκάφες ολκής δηλαδή.
Κατ’ αρχάς το κακό προήλθε από αυτόν εν γνώσει Του. Δεν έκανε τίποτα για να μην έρθει. Εμπεριέχεται μέσα του δηλαδή ως κατασκεύασμά Του, και είναι υπεύθυνος για αυτό αφού γνώριζε τι θα γινόταν. Λέγεται ότι ο Θεός είναι αγαθός. Μα είναι?
Τότε γιατί έφτιαξε τον διάολο?

Μετά από αυτά έφτιαξε τον άνθρωπο. Το έβαλε να ζει σε ένα βιολογικό παράδεισο τον οποίο προφανώς και έφτιαξε. Ο Αδάμ και η Εύα των Εβραίων ήταν θνητοί γιατί έτρωγαν. Είχαν βιολογικές ανάγκες. Αν δεν έτρωγαν (όπως τα γνωστά μήλα) θα πέθαιναν προφανώς.
Σήμερα ο Χριστιανισμός μιλά για ένα πνευματικό παράδεισο. Όχι υλικό. Άρα από τι εκπέσαμε? Βιολογικά θνητοί ήμασταν και είμαστε. Δεν άλλαξε κάτι. Ο Θεός έδιωξε τους πρωτόπλαστους από τον βιολογικό παράδεισο σύμφωνα με τους Εβραίους. Αφού όμως η γη είναι μια και η αυτή από πού τους έδιωξε? Από μια περιοχή για να πάνε σε άλλη?

Και πάμε στο θέμα κόλαση. Την έφτιαξε ο Θεός και αυτή? Πότε και για πιο λόγο? Φοβάμαι ότι όσο αληθηνός είναι ο παράδεισος άλλο τόσο αληθηνή είναι και η κόλαση. Και επειδή ο παράδεισος κατά τους Εβραίους είναι επίγειος άλλο τόσο είναι και η κόλαση.

Και για την δεύτερη παρουσία?
Μετά τα ως άνω γίνεται σαφές ότι ο Θεός ως δημιουργός των παντων είναι και ο ηθικός αυτουργός για ότι έχει συμβεί και θα συμβεί σε αυτό που εμείς οι θνητοί ονομάζουμε μέλλον.
Με χαρά θα περιμένω ως άνθρωπος η ως ψυχή απαντήσεις για την ζούγκλα που μας έβαλε να ζήσουμε.
Μήπως ήρθε η ώρα και να τον κρίνουμε?

/Pete

Θα μου επιτρέψεις να διαφωνήσω με κάποιες από τις παρατηρήσεις σου.

1. Ο παράδεισος δεν ήταν όπως περιγράφετε (έτσι απλοϊκά) βιολογική κατάσταση.
Ήταν πνευματικός χώρος και δεν υπήρχε θάνατος ή ανακύκλωση μέσα σε αυτόν.
Αν θυμάσαι, ο άνθρωπος είχε μια επιλογή να δοκιμάσει, ή όχι, το «Καρπό του Δένδρου της Γνώσης του Καλού και του Κακού».
(Δεν ήταν βέβαια μήλο, ή μπανάνα, αλλά λειτουργία Νόμου που την επέλεγε ο Άνθρωπος).

Ο Όφις ήταν το «φρονιμότερο και σοφότερο» όλων.
Είπε μια αλήθεια τυλιγμένη με ψέμα.
«Αν δοκιμάστε το Καρπό αυτό θα γίνεται Θεοί!»

Τον δοκίμασε λοιπόν ο Άνθρωπος. Με την προτροπή της Ψυχής-Εύας που την ακολούθησε ο πρώην ά-βουλος και ευδαίμων Αδάμ και ήρθε η «Πτώση».
Από πού και σε τι;

Μαράθηκε λοιπόν το Δένδρο της Ζωής και ο άνθρωπος γνώρισε (και γνωρίζει) τον κόπο, τον πόνο και τον θάνατο.
Η Αρμονία και η ισορροπία χάθηκε μέσα στις συγκρούσεις.

Καλό και Καλό λοιπόν.
Γιν, γεν, θετικό, αρνητικό.
Ως γνωστό πια η αντίθεση προκαλεί κίνηση.
Κίνηση και σύγκρουση.
Αφού όμως η Αλήθεια έχει θολώσει από την μερική ακόμη Γνώση του Καλού και του Κακού, θα πρέπει να γίνει κατανοητό πως μέσα από την Ένωση και την υπέρβαση των αντιθέτων οδηγούμαστε στην κατανόηση της Αλήθειας.
Εξάλλου στα Ελληνικά η Αλήθεια αναφέρεται σε κάτι που ήδη γνωρίζουμε!
Α- (στερητικό) και ΛΗΘΗ.

Αυτά προς το παρόν .
Υπάρχουν και άλλες διαφωνίες αλλά αυτή είναι η σοβαρότερη.

Τέλος δεν είναι κάπως αστείο να λέμε: «Θεέ χάλια τα έκανες» και να ικανοποιούμαστε με αυτή την απλή θέση, από το να προσπαθήσουμε να κατανοήσουμε τι μας ξεφεύγει;

Με Αγάπη Φώτης