- ΓΙΑΤΙ ΥΠΑΡΧΟΥΜΕ ? - .-= Η ΣΟΦΙΑ =-.
οφελος θα υπαρξει? Μηπως καποιος παιζει παιχνιδια πισω απο την πλατη μας ?Μηπως ειμαστε τα αξιοθρηνητα πειραματοζωα καποιου ? Η ομπρελα υπαρχει για εναν σκοπο.Προστατευει απο βροχη και ηλιο.Το ραδιοφωνο για να ψυχαγωγει,να ενημερωνει.Εμεις υπαρχουμε εχοντας σκοπο να.....υπαρξουμε απλως ? Τι στειρο,τι κενο που ακουγεται.
Aπαντηση ισως δεν υπαρχει.Απλως εκτιμησεις θα κανουμε ολοι μας.Αλλα φανταστειτε το ! Μπηκαμε σε αυτη τη διαδικασια (δηλαδη το να ζησουμε) χωρις καν να εχουμε ερωτηθει.Αρα αυτη τη στιγμη ΟΛΟΙ μας
κανουμε κατι για το οποιο αμφιβαλλω αν θα το θελαμε αν ξεραμε τι μας
περιμενει.Ο παππους μου πριν πεθανει ειπε:"Ματαιοτης ματαιοτητων,τα παντα ματαιοτης" και αυτο θα με συντροφευει για παντα..........
OREO 8EMA ANIKSES.
EGO 8A PO ME TIN SIRA MOY OTI TON
SKOPO TIS DIMIOYRGIA MAS
TON EXOYME BA8IA MESA MAS
IPARXOYME GIA NA IPARXOYME
GIA NA XARAKSOYME ENA DIKO MAS DROMO
[quote] [/Μηπως καποιος παιζει παιχνιδια πισω απο την πλατη μας ?Μηπως ειμαστε τα αξιοθρηνητα πειραματοζωα καποιου ? ]
EDO MOY 8IMISES LIGO STEVEN SPIELBERG
ETSI TELIONOYN OI TAINIES MIB1-2
[b][/DEN BORO NA SE BOI8ISO AN DEN BORIS NA BOI8ISIS TON EAYTO SOY]
IPARXOYME GIA NA IPARXOYME
GIA NA XARAKSOYME ENA DIKO MAS DROMO
Αρα,ο μονος σκοπος ειναι να ξεχωρισουμς απο τους υπολοιπους και να χαραξουμε οπως λες εναν δικο μας δρομο.Ωραια αλλα αφου το κανουμε αυτο και επιτυχουμε αλλα τοσα,το αποτελεσμα θα ειναι... ο θανατος.Η φυσιολογικη φθορα.Γιατι λοιπον να ζησω και να κουραστω για να χαραξω εναν δικο μου δρομο αφου συντομα θα υπαρξει απλα ενα τελος ? Γιατι να μπω στο κουλουαρ και ν'αναγκαστω με την πιστολια του αφετη να εκκινησω κατι που άλλοι με αναγκασαν να το κανω φερνοντας με στη ζωη ? Ρωτηθηκα αν θελω να το κανω.Εγω ειμαι εγκλειστος στο κελι 29 (29 ετων ειμαι) της φυλακης που λεγεται "Ζωη".Μηπως ειμαστε σε διπλανα κελλια ?
Edited by - Masvidal on 05/08/2003 00:31:28
AN KATAFEROYME KAI PETIXOYME PNEUMATIKA KAI OXI MONO,
TOTE 8A KATALABOYME POS O 8ANATOS
DEN EXEI SIMASIA PIA.
FILE MOY EGO SOY LEO OTI I AGNIA INE XIROTEROS
8ANATOS APO TON SOMATIKO POY ENOIS ESI!
8IMI8IKA C.CASTANEDA TAKSIDI STO IKSTLAN NOMIZO.
TO TELEUTEO KOMATI OTAN PIA OLOKLIRO8IKE SAN POLEMISTIS.POLI SIGINITIKO.
8A PARIS APANTISIS APO POLUS PISTEUO ,
PIO ''ORIMOYS'' APO EMENA AFTES TIS MERES.
ELPIZO MONOS SOY NA KATAFERIS NA SPASIS
TO KLOYBI POY SE EBODIZI NA DIS TIS ALI8IES POY
ANAZITAS.
AYTA APO EMENA!
KALOSORISES STO ESOTERICA FORUMS!
KAI KALINIXTA FILE MOY !
Στο επανιδειν
αλλα ακομη και τα ζωα.Σε αυτα τα ερωτηματα καμια θρησκεια δεν μπορει
να δωσει απαντηση.Ισως τελικα ο ανθρωπος να ειναι ενα πειραματοζωο.
Γεννηθηκαμε και καποτε πεθαινουμε.Αν η υπαρξη μας εχει νοημα ισως
το μαθουμε μετα τον θανατο, αν υπαρχει μεταθανατια ζωη.Ισως ο ανθρωπος
να ειναι απαραιτητος για την παρατηρηση της φυσης.Δια του ανθρωπου
η φυσις συνειδητοποιει την υπαρξη της και απο την στιγμη αυτη
υπαρχει πραγματι.Υπαρχουν και αλλα ομως ρητορικα ερωτηματα οπως
π.χ γιατι να χρειαζεται να τρωμε,να κοιμομαστε.Μη πει κανεις πως
πρεπει να τρωμε επειδη αλλιως θα πεθανουμε.Θα μπορουσε να μην χρειαζοταν ολα αυτα.Ακομα γιατι ο ανθρωπος να ζει καποια χρονια χ,
ο σκυλος το πολυ 20 χρονια,η χελωνα το πολυ 100 χρονια.Δεν αναρωτιεσαι
ακομα γιατι καποιος να πεθαινει σε μια ηλικια συγκεκριμενη π.χ 45
και καποιος αλλος στα 80 του.Και μη μου πει καποιος οτι μπορει ο ενας
να εκανε υγιεινη ζωη και ο αλλος οχι, διοτι υπαρχει ανθρωπος που καπνιζει 5 πακετα τσιγαρα την ημερα
και ζει πολλα χρονια και καποιος που δεν καπνιζει και καποτε
πεθαινει στα 30 του.
Ακομα γιατι καποιος να γεννιεται αρρωστος
η αναπηρος;Μηπως ειναι προδιεγεγραμενη η πορεια της ζωης του καθενος,
δηλαδη ο καθενας εχει την μοιρα και τιποτα δεν μπορει να την αλλαξει;
Παντα περα απο τα ρητορικα αυτα ερωτηματα για τα οποια κανεις δεν
μπορει να δωσει απαντηση με την λογικη,το ποιο σημαντικο ερωτημα
ειναι ποιο ειναι το νοημα της υπαρξης μας;Σιγουρα καποιο νοημα
εχει διοτι αν η υπαρξη μας δεν εχει νοημα ή εχει την ιδια σημασια με αυτην ενος
μυρμηγκιου τοτε να εισαι βεβαιος οτι ο θανατος για τον ανθρωπο
ειναι το τελος.
quote:
γιατι καποιος να πεθαινει σε μια ηλικια συγκεκριμενη π.χ 45
και καποιος αλλος στα 80 του.Και μη μου πει καποιος οτι μπορει ο ενας
να εκανε υγιεινη ζωη και ο αλλος οχι, διοτι υπαρχει ανθρωπος που καπνιζει 5 πακετα τσιγαρα την ημερα
και ζει πολλα χρονια και καποιος που δεν καπνιζει και καποτε
πεθαινει στα 30 του.
Ακομα γιατι καποιος να γεννιεται αρρωστος
η αναπηρος;Ακριβως αυτο.Γιατι να υπαρχει ολη αυτη η αδικια ενω θα μπορουσαν ολα αυτα να ειχαν αποφευχθει με την... μή υπαρξη μας ?
Μηπως ειναι προδιεγεγραμενη η πορεια της ζωης του καθενος,
δηλαδη ο καθενας εχει την μοιρα και τιποτα δεν μπορει να την αλλαξει;Αυτο ειναι ενα τεραστιο κεφαλαιο που θελει ξεχωριστη συζητηση.Και ποιος ειναι αυτος ή αυτο που μπορει και οριζει τις μοιρες των πειραματοζωων... εεε συγγνωμη,των ανθρωπων εννοουσα.Γιατι να μην ειναι ολα αποτελεσματα τυχαιων γεγονοτων ?
απο εκει φτασαμε στα θηλαστικα και μετα στον ανθρωπο.Αρα ισως το
ερωτημα θα επρεπε να ηταν οχι γιατι δημουργηθηκε ο ανθρωπος
αλλα γιατι να δημουργηθουν αυτα τα πρωτα οντα του νερου;Διοτι ο
ανθρωπος δεν ηταν το πρωτο ον που εζησε αλλα πολλα χρονια μετα.
Ξεπερνώντας αυτή την κάθε στιγμή, χτίζει ή αποδομεί λεπτό το λεπτό, μέρα τη μέρα περισσότερο, φτάνωντας κάπου παρά πέρα (που όπως προείπα-όχι απαραίτητα θετικά).
Υπάρχουν άλλοι που έχουν αυξημένο το αίσθημα του σκοπού στη ζωή, υπάρχουν αυτοί που νοιώθουν περισσότερο σα φτερό στον άνεμο.
Άλλοι υπάρχουν απο συγκυρίες, άλλοι υπάρχουν με κάποιο σκοπό που μοιάζει να τους δόθηκε απο ψηλά-κάτι σαν ευλογία.
Δε δύναται όλοι να είναι ευνοούμενοι σ' αυτή τη ζωή, όπως δε δύναται όλοι να κατορθώσουν να επιτύχουν το ίδιο επίπεδο εξέλιξης.
Εξέλιξη όμως τι είναι? Για μένα εξέλιξη είναι να φτάσω την πνευματική και ψυχική αρτιότητα.
Για κάποιον άλλο, εξέλιξη είναι να φτάσει ψηλά στην κοινωνία στην οποία ζεί.
Καθένας δεν ανταποκρίνεται με τον ίδιο τρόπο στη ζωή.
Καθένας επιλέγει τη ζωή που θα ζήσει, με όλα τα σκαμπανεβάσματα στη ζωή, άλλοτε εύκολα, άλλοτε δύσκολα.
Ένα όμως είναι σίγουρο.
Καθένας μεγαλώνει για ενα σκοπό. Όσο πιο σύντομα τον ανακαλύψει, τόσο ευκολότερα θα φτάσει εκεί που είναι προορισμένος να φτάσει...πραγματικά ωραίο θέμα άνοιξες φίλε μου...
~Γρηγόρης~
Once you were wild, don't let them tame you
Καθένας υπάρχει για να ξεπερνάει κάθε στιγμή το μέτρο της αντίληψής του ως προς τη στιγμή που έρχεται.
Αυτο που λες (ετσι οπως το κατανοησα τουλαχιστον) μου θυμιζει εναν αγωνα δρομου εναντια στον ιδιο μας τον εαυτο που λεπτο με λεπτο πρεπει να ειναι "καλυτερος".
Εδω που τα λεμε κι εγω -οσο περιεργο να φαινεται σ'εμενα- νιωθω πιο "σοφος" απ'οτι εχθες η πριν δυο ωρες.Και ισως νιωσω "σοφοτερος" σε τρεις ή δεκα ωρες,γιατι θα εχω αποκομισει καινουργιες εμπειριες που μεχρι πριν δεν ειχα βιωσει.Αλλα και παλι θα επιμεινω και ισως φανω κουραστικος,αλλα γιατι ολα αυτα;Για να νιωσω οτι εξελισσομαι πνευματικα,οικονιμικα,επαγγελαμτικα ή οτι αλλο θελεις ενω ταυτοχρονα ξερω οτι ενα δις περιπου ανθρωπων δεν εχουν προσβαση σε ποσιμο νερο ; Και μεχρι ποτε θα χαιρομαι την ανελιξη μου ? Για 50-60 χρονια ? Και μετα τι ? Απλως θα πεθανω και....ας περασει ο επομενος ανθρωπος.Πιστευω οτι η υπαρξη μας εχει τοση σημασια οσο εχει μια κοκκος αμμου σε μια απεραντη παραλια.
[quote]
Άλλοι υπάρχουν απο συγκυρίες, άλλοι υπάρχουν με κάποιο σκοπό που μοιάζει να τους δόθηκε απο ψηλά-κάτι σαν ευλογία.
Δε δύναται όλοι να είναι ευνοούμενοι σ' αυτή τη ζωή, όπως δε δύναται όλοι να κατορθώσουν να επιτύχουν το ίδιο επίπεδο εξέλιξης.
Εδω λοιπον πρεπει να παραδεχτουμε οτι οχι μονο ερχομαστε στη ζωη χωρις να ερωτηθουμε,αλλα το παιχνιδι παιζεται και με ανισους ορους.Γιατι ορισμενοι μονο ανθρωποι γεννιουνται με καποιο χαρισμα (ευλογια) και αλλοι ειναι ακολουθοι ? Σε εναν αγωνα δρομου στο στιβο,ολοι οι αθλητες ξεκινουν απο την γραμμη εκιννησης και αν καποιος σ'αυτη τη ζωη εχει ενα χαρισμα εξ ουρανου ή απο οπουδηποτε,τοτε μου θυμιζει τον αθλητη που νικαει τον αγωνα αλλα αποδεικνυεται αργοτερα οτι ηταν ντοπαρισμενος.
[quote]
Ένα όμως είναι σίγουρο.
Καθένας μεγαλώνει για ενα σκοπό. Όσο πιο σύντομα τον ανακαλύψει, τόσο ευκολότερα θα φτάσει εκεί που είναι προορισμένος να φτάσει...
Ο σκοπος που μεγαλωνω συμφωνα με οσα διδαχτηκαμε απο τη θρησκεια μας, ειναι να ζησω μια εναρετη ζωη ετσι ωστε στην ωρα της μεγαλης Κρισης,να εχω μια θεση στην διανοητικη κατασταση που λεγεται Παραδεισος.Αρα το μονο που εγω επιδιωκω ειναι το να ειμαι οσο μπορω καλυτερος ανθρωπος.Τα υπολοιπα (υλικα αγαθα κλπ) ειναι απλα η προσπαθεια που κανει η κοκκος της αμμου που ανεφερα παραπανω,να καταλαβει λιγο παραπανω χωρο στην απεραντη παραλια.
Ευχαριστω ολους οσοι προς στιγμην ανταποκριθηκαν στις σκεψεις μου και δεν σνομπαραν το ανοιγμα θεματος απο ενα νεο μελος.
ΕΣΣΕΤΑΙ ΗΜΑΡ !!!!!!!!!!!!!
Παρατηρούμε ότι κάθε έμβιο ον παρόλη την ικανότητα που έχει να επιζεί
και να πολλαπλασιάζεται στο τέλος έχει μια κατάληξη .Να φαγωθεί απο άλλους οργανισμούς που είναι πιό ψηλά στην τροφική πυραμίδα ή απο μικροοργανισμούς που με τη σειρά τους θα αποσυνθέσουν το σώμα και θα το επιστρέψουν στο χώμα σάν απλές ενώσεις προσλήψιμες απο τα φυτά.
Αν όμως πούμε ότι υπάρχει ψυχή στον άνθρωπο τότε τι νόημα έχει η ύπαρξή της;
Θα τολμήσω να αναφέρω μια πιθανότητα παραλληλίζοντας την με την σωματική κατάσταση.
-Το ίδιο ίσως συμβαίνει και με τις ψυχές.
Να γίνονται τροφή σε κάποια άλλα όντα που βρίσκονται ψηλότερα σε κάποια "ψυχική" τροφική πυραμίδα του αόρατου κόσμου.
Για να μή φανεί τόσο "μαύρη" η σκέψη μου,θα πώ και τη συνέχεια της
σκέψης μου.
Δέν ξέρουμε τι ακριβώς είναι η ψυχή παρόλο που έχουν δοθεί διάφορες
ερμηνείες, αλλά δείχνει να έχει μεγάλη σχέση με την υλική ζωή και ίσως
να είναι αυτη που οργανώνει την υλική ζωή , το DNA, την κυτταρική δομή
κλπ.
Απέφυγα να δώσω ποιητική ή ρητορική τοποθέτηση όπως και θρησκευτική/δογματική ερμηνεία σαν μια προσπάθεια να κριθεί η σκέψη μου σαν προιόν παρατήρησης ενός μέσου ανθρώπου που προσπαθεί να κρίνει αυτά που βλέπει γύρω του.
-Το ίδιο ίσως συμβαίνει και με τις ψυχές.
Να γίνονται τροφή σε κάποια άλλα όντα που βρίσκονται ψηλότερα σε κάποια "ψυχική" τροφική πυραμίδα του αόρατου κόσμου.
Ενδιαφερουσα εξηγηση περι ψυχης,αλλα εγω θα επιμεινω ! ΓΙΑΤΙ να υπαρξουμε και ως σωματικες οντοτητες και να πρεπει να υποστουμε διαφορες καταστασεις ? Ας υπηρχε εξ αρχης μονο η ψυχη (οτι κι αν ειναι ψυχη) αν και παλι δεν καταλαβαινω καποιον λογο υπαρξης της.Αυτο που με βαζει σε σκεψεις ειναι το γιατι διαφερουμε απο τα αλλα ζωα.Γιατι εχουμε ανεπτυγμενη την νοηση,την εξελικτικοτητα κλπ.Ειμαστε προορισμενοι για κατι τρανο,κατι μεγαλο?Και τι ειναι αυτο.Γιατι δεν εχει γινει εμφανες (τουλαχιστον σ'εμενα) εως τωρα ? Τι εχουμε καταφερει?Πολεμους,πεινα,φτωχεια,περιβαλλοντικη μολυνση και αλλα.Α ! ξεχασα την τεχνολογια που ειναι υποτιθεται ενα απο τα επιτευγματα μας (τρομαρα μας..!!) Ποια τεχνολογια ? Αυτη που τελικα μας διαφεντευει ? που μας κυβερνα ? που μας ΕΛΕΓΧΕΙ ? Γιατι υπαρχουμε ? Μηπως για να δουμε ποσο χαμηλα μπορουμε να συρθουμε ?
ΕΙΝΑΙ ΠΟΛΛΑ ΑΥΤΑ ΠΟΥ ΔΕΝ ΞΕΡΟΥΜΕ ΚΑΙ ΠΟΥ
ΔΕΝ ΘΑ ΜΑΘΟΥΜΕ.
ΕΡΩΤΩ ΛΟΙΠΟΝ ΕΓΩ ΑΝ ΓΝΩΡΙΖΑΜΕ ΟΛΕΣ ΤΙΣ ΑΠΑΝΤΗΣΕΙΣ
ΣΤΙΣ ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ ΜΑΣ ΘΑ ΕΙΧΕ ΝΟΗΜΑ ΝΑ ΖΟΥΜΕ ?
ΔΕΝ ΝΟΜΙΖΩ!
ΑΥΤΟΣ ΕΙΝΑΙ ΚΑΙ Ο ΛΟΓΟΣ ΠΟΥ ΓΙΑ ΚΑΘΕ ΕΡΩΤΗΣΗ
ΥΠΑΡΧΕΙ ΚΑΙ ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΗ ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΓΙΑ ΤΟΝ ΚΑΘΕ ΕΝΑ.
ΑΥΤΑ ΠΡΟΣ ΤΟ ΠΑΡΩΝ.
ΦΙΛΙΚΑ ΓΙΑΝΝΗΣ.
(ΟΡΙΣΤΕ ΕΓΡΑΨΑ ΚΑΙ ΣΤΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ)!!
quote:
αλλα εγω θα επιμεινω ! ΓΙΑΤΙ να υπαρξουμε και ως σωματικες οντοτητες και να πρεπει να υποστουμε διαφορες καταστασεις ? Ας υπηρχε εξ αρχης μονο η ψυχη (οτι κι αν ειναι ψυχη) αν και παλι δεν καταλαβαινω καποιον λογο υπαρξης της.
Η δική μου σκέψη αυτό που μπορεί να συλλάβει σαν πιθανή εκδοχή
είναι ότι τόσο η σωματική όσο και η ψυχική ύπαρξη να αποτελούν καταστάσεις ύπαρξης σε διαφορετικά επίπεδα χωρίς να μπορώ να καταλάβω
ποιά είναι σημαντικότερη, και πάντα χωρίς αποδείξεις για το αν υπάρχει
ψυχή. Λέμε λοιπόν ότι υπάρχει για να μπορούμε να συζητήσουμε.
Η πρώτη μου τοποθέτηση ήταν η εξήγηση της "τροφής"
Εάν επισημαίνουμε κάποια πράγματα στην γήινη ζωή,την αδικία την κακιά πολλές φορές τεχνολογία,φόνους κλπ. τίποτα δεν αποκλείει την ύπαρξη αντίστοιχων άσχημων καταστάσεων και στην "ψυχική" ζωή.
Φίλε Flawless
quote:
ΕΡΩΤΩ ΛΟΙΠΟΝ ΕΓΩ ΑΝ ΓΝΩΡΙΖΑΜΕ ΟΛΕΣ ΤΙΣ ΑΠΑΝΤΗΣΕΙΣ
ΣΤΙΣ ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ ΜΑΣ ΘΑ ΕΙΧΕ ΝΟΗΜΑ ΝΑ ΖΟΥΜΕ ?
ΔΕΝ ΝΟΜΙΖΩ!
Ισως να μήν είχε νόημα.
Όπως οι κότες σε ένα ορνιθοτροφείο , που αν γνώριζαν πιό ΄θα είναι το τέλος τους θα αυτοκτονούσαν.
Απο την άλλη μεριά όμως , καθε τι δείχνει να έχει και τον ρόλο του.
Δηλαδή τίποτα δεν είναι τυχαίο.Γιατί λοιπόν η ζωή να είναι κάτι χωρίς νόημα; Βλέπουμε την ζωή στη φύση να κάνει απίστευτα "κόλπα" προκειμένου να επιβιώσει , μιά τρομερή προσπάθεια να συνεχίζεται.
Υπάρχει ο θάνατος που είναι για μας ένα φράγμα αδιαπέραστο.
Όμως επειδή μπροστά μας υπάρχει ένας ψηλός τοίχος και δεν βλέπουμε
απο πίσω, δεν σημαίνει ότι δέν υπάρχει και τίποτα εκεί.Ισως να υπάρχει
αυτό που περιέγραψα προηγουμένως με τις πυραμίδες.
ΣΥΜΦΩΝΩ ΜΕ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΕΙΠΕΣ
[Όμως επειδή μπροστά μας υπάρχει ένας ψηλός τοίχος και δεν βλέπουμε
από πίσω, δεν σημαίνει ότι δεν υπάρχει και τίποτα εκεί.]¨
ΝΑ ΓΙΑΤΙ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΥΨΩΘΟΥΜΕ( ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΑ)
ΓΙΑ ΝΑ ΞΕΠΕΡΑΣΟΥΜΕ ΤΟ ΥΨΟΣ ΤΟΥ ΤΟΙΧΟΥΣ ΚΑΙ
ΝΑ ΔΟΥΜΕ ΤΙ (ΚΡΥΒΕΤΑΙ—ΟΥΣΙΑΣΤΙΚΑ ΟΜΩΣ ΔΕΝ ΚΡΥΒΕΤΑΙ
ΠΑΝΤΑ ΥΠΗΡΧΕ ΕΚΕΙ ΚΑΙ ΠΕΡΙΜΕΝΕ …ΠΕΡΙΜΕΝΕ…)ΥΠΑΡΧΕΙ
ΑΠΟ ΠΙΣΩ. ΣΤΗΝ ΟΥΣΙΑ ΟΜΩΣ Ο ΣΤΟΧΟΣ ΕΙΝΑΙ Η ΑΦΟΡΜΗ
ΓΙΑΤΙ ΣΗΜΑΣΙΑ ΕΧΕΙ Η ΔΙΑΔΡΟΜΗ.
ΘΥΜΗΘΗΚΑ ΤΗΝ ΙΘΑΚΗ ΤΩΡΑ !!
ΦΙΛΙΚΑ ΓΙΑΝΝΗΣ
Ο ΠΟΙΗΤΗΣ ΓΙΑΤΙ ΓΡΑΦΕΙ ΠΟΙΗΜΑΤΑ;
Ο ΣΥΓΓΑΦΕΑΣ ΓΙΑΤΙ ΓΡΑΦΕΙ ΜΥΘΙΣΤΟΡΗΜΑΤΑ;
ΕΙΜΑΣΤΕ ΤΟ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑ ΤΗΣ ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΙΚΗΣ ΚΑΙ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΚΗΣ ΤΑΣΗΣ ΚΑΙ ΑΝΑΓΚΗΣ ΤΗΣ ΦΥΣΗΣ ΓΙΑ ΤΗ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΖΩΗΣ!
ΕΧΕΤΛΑΙΟΣ
ΥΓ: ΑΡΓΟΤΕΡΑ ΘΑ ΕΦΕΥΡΟΥΜΕ ΚΑΙ ΤΗΝ ΤΕΧΝΗΤΗ ΝΟΗΜΟΣΥΝΗ. ΤΙ ΘΑ ΑΠΑΝΤΟΥΣΑΜΕ ΣΕ ΑΥΤΗΝ ΕΑΝ ΜΑΣ ΕΚΑΝΕ ΤΗΝ ΙΔΙΑ ΕΡΩΤΗΣΗ;
Μήπως πριν από μια τέτοια αναζήτηση οφείλουμε να έχουμε ξεκαθαρίσει τι σημαίνει να είμαστε καλύτεροι άνθρωποι;
Μήπως οφείλουμε να έχουμε ξεκαθαρίσει, πριν απ' αυτό, τι θέλουμε εμείς οι ίδιοι, πριν από το να αναζητήσουμε το τί ήθελε αυτός ο κάποιος ή αυτό το κάτι που μας δημιούργησε;
Και πριν από αυτό, μήπως θα έπρεπε να κατανοήσουμε ποιοί είμαστε, ώστε να θέλουμε αυτά που θέλουμε, και να κάνουμε αυτά που κάνουμε.
Κι αν στην πορεία αυτής της αναζήτητησης διαπιστώσουμε πως δεν είμαστε αυτοί που νομίζαμε πως ήμασταν, και διαπιστώσουμε πως αυτά που θέλουμε και αυτά που κάνουμε δεν μας αρμόζουν, θα έχουμε το θάρρος και την ανδρεία να αλλάξουμε;
;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;
Καλιά να σε παίζει ένα χωριό, παρά να σε παίζει ο νους σου.
quote:
Εδω λοιπον πρεπει να παραδεχτουμε οτι οχι μονο ερχομαστε στη ζωη χωρις να ερωτηθουμε,αλλα το παιχνιδι παιζεται και με ανισους ορους.Γιατι ορισμενοι μονο ανθρωποι γεννιουνται με καποιο χαρισμα (ευλογια) και αλλοι ειναι ακολουθοι ? Σε εναν αγωνα δρομου στο στιβο,ολοι οι αθλητες ξεκινουν απο την γραμμη εκιννησης και αν καποιος σ'αυτη τη ζωη εχει ενα χαρισμα εξ ουρανου ή απο οπουδηποτε,τοτε μου θυμιζει τον αθλητη που νικαει τον αγωνα αλλα αποδεικνυεται αργοτερα οτι ηταν ντοπαρισμενος.
Φίλε Masvidal,
Η Ζωή δε θα μπορούσε να ήταν αλλιώς. Έτσι όπως είναι δομημένη υπάρχει ισορροπία. Η ισορροπία έγκειται στον κύκλο ζωής και θανάτου.
Ο άνθρωπος με το μη-θε'ι'κό μυαλό του, βλέπει παντού καλό και κακό, δίκαιο και άδικο. Τα πράγματα όμως είναι τόσο απλά που νομίζουμε είναι σύνθετα.
Δεν υπάρχει δίκαιο και άδικο φίλε μου. Κάποιος θα γεννηθεί αρτιμελής, ενώ κάποιος άλλος θα γεννηθεί με σοβαρή αναπηρία.
Δεν υπάρχει καλό και κακό. Υπάρχει μόνο το Φως που λάμπει κάπου εκεί μακριά και όσοι το δούν και μπορούν θα το ακολουθήσουν.
Όλοι είμαστε αχτίδες αυτού του φωτώς και όσο πιο κοντά βρισκόμαστε στο φώς, τόσο πιο κοντά βρισκόμαστε μεταξύ μας. Γινόμαστε ένα.
Σε διακατέχει αυτή η αίσθηση δικαίου απ' ότι βλέπω, διαβάζοντας το παραπάνω παράδειγμα που αναφέρεις με τους αθλητές.
Είναι δίκαιο αν όλοι ανέπτυσαν τις ικανότητές τους στο έπακρο ούτως ώστε να επιτύχουν κάτι ανάλογο με το παράδειγμα που αναφέρεις...
Ωστόσο, μερικοί -όπως προανέφερα- απλά γεννιούνται διαφορετικοί.
Αν θέλεις με άλλες ιδιαιτερότητες. Από την άλλη, μερικοί άλλοι, δεν επιθυμούν ή δε κατορθώνουν να αξιοποιήσουν τις ικανότητές τους στο έπακρο των δυνατοτήτων τους.
Όπως ίσως αντιλαμβάνεσαι, μέχρι να πεθάνουμε θα αναρωτιόμαστε.
Κάποιοι αυτόφωτοι άνθρωποι έφτασαν τις πηγές της Σοφίας. Ιησούς, Βούδας, Κρισναμούρτι κ.α.
Ίσως υπάρχει τέλος στην αναζήτηση...απλά θα πρέπει να βγούμε έξω και να δούμε το μέσα. Δηλ. να γίνουμε εξωστρεφείς και να παρατηρούμε τον εαυτό μας και τη θέση μας στον κόσμο.
'
'
quote:
Ο σκοπος που μεγαλωνω συμφωνα με οσα διδαχτηκαμε απο τη θρησκεια μας, ειναι να ζησω μια εναρετη ζωη ετσι ωστε στην ωρα της μεγαλης Κρισης,να εχω μια θεση στην διανοητικη κατασταση που λεγεται Παραδεισος.Αρα το μονο που εγω επιδιωκω ειναι το να ειμαι οσο μπορω καλυτερος ανθρωπος.Τα υπολοιπα (υλικα αγαθα κλπ) ειναι απλα η προσπαθεια που κανει η κοκκος της αμμου που ανεφερα παραπανω,να καταλαβει λιγο παραπανω χωρο στην απεραντη παραλια.
Ευχαριστω ολους οσοι προς στιγμην ανταποκριθηκαν στις σκεψεις μου και δεν σνομπαραν το ανοιγμα θεματος απο ενα νεο μελος.
Δε διδάχτηκες κάτι που δε μπορείς να αφομοιώσεις. Και αν δεν ισχύει κάτι τέτοιο, τότε θα πρέπει να χάσεις τον εαυτό σου και να τον ξαναβρείς.
Βγάλε τα πάντα απο το κεφάλι και την καρδιά σου...είναι περιττά βάρη που καθυστερούν το ταξίδι σου...
Άρχισε...με το να γίνεις αυτός ο κόκκος...μπορείς να γίνεις ο κόκκος?
Γίνε ο κόκκος...αλλά να ΕΙΣΑΙ ο κόκκος.
Η γνώση του κόκκου, θα σου αποκαλύψει σταδιακά άλλες πόρτες.
Άρχισε βήμα-βήμα. Κατανόησε οτι είσαι το ελάχιστο. Γίνε το ελάχιστο...
Ίσως νοιώσεις πιο ελαφρύς σε αυτή σου την κατάσταση...είναι απαραίτητο όμως ώστε να επέλθει ευκολότερα η κατανόηση.
~Γρηγόρης~
Once you were wild, don't let them tame you
quote:
ΑΡΓΟΤΕΡΑ ΘΑ ΕΦΕΥΡΟΥΜΕ ΚΑΙ ΤΗΝ ΤΕΧΝΗΤΗ ΝΟΗΜΟΣΥΝΗ. ΤΙ ΘΑ ΑΠΑΝΤΟΥΣΑΜΕ ΣΕ ΑΥΤΗΝ ΕΑΝ ΜΑΣ ΕΚΑΝΕ ΤΗΝ ΙΔΙΑ ΕΡΩΤΗΣΗ;
Εγω πάντως θα της απαντουσα:
"Δεν ξέρω τι μου λες ,αλλά εγω σε έφτειαξα για να με υπηρετείς
για να μήν κουράζω το μυαλό μου με τις σκέψεις που σου δίνω εντολή να κάνεις για λογαριασμό μου."
Πάντως η παρατήρησή σου φίλε Εχετλαίε μου δημιουργεί και έναν άλλο συνειρμό.
Αυτό που αποκαλούμε "ζωή", αν είναι όντως έργο ενός δημιουργού ,του Θεού ας πούμε, παύει να έχει τον "Φυσικό" χαρακτήρα σαν κάτι αυτοδημιούργητο ,αλλά παίρνει χαρακτήρα "Τεχνητού" δηλαδή του δημιουργήματος που έφτειαξε κάποιο όν.
Όπως ξέρουμε , ένας προγραμματιστης μπορεί να φτειάξει έναν ιό και να μολύνει έναν αριθμό υπολογιστών , ακριβώς χάρι στην χαρακτηριστική ιδιότητα που έχει ο ιός να αναπαράγει τον εαυτό του άπειρες φορές.
Ο ιός λοιπόν είναι κάτι τεχνητό που αναπαράγεται μόνο του μέσα σε ένα περιβάλλον λογισμικού.
Έτσι και ο άνθρωπος μπορεί να είναι κάτι τεχνητό απείρως ευφυέστερο
που αναπαράγει τον εαυτό του μέσα στο δικό του περιβάλλον .
Δέν είναι εύλογο να αναρωτηθώ μήπως αποτελώ μέρος ενός βιολογικού πειράματος φτειαγμένο απο κάτι ανώτερο απο μένα , ή να είμαι ένα οικόσιτο αναλώσιμο ζώο στην "φάρμα" που εγώ αποκαλώ φύση και ανήκει
σ`αυτόν που την έφτειαξε;