- Θανατος - .-= ΤΟ ΠΑΡΑΞΕΝΟ =-.

συγκλονιστική η μαρτυρία σου.

Να είστε πάντα καλά να τη θυμάστε και είμαι σίγουρη (όπως είμαι και για τον πατέρα μου) ότι είναι πολύ καλύτερα εκεί που είναι τώρα.
Αν και είμαι βέβαιη ότι το νοιώθεις και εσύ αυτό στο βάθος της καρδιάς σου.

Οι άνθρωποι που είναι έτοιμοι να φύγουν το γνωρίζουν μέσα τους. Το ήξερε ο πατέρας μου, το ήξερε η γιαγιά μου, το ήξερε και ο θείος μου (στου οποίου το θάνατο έχω αναφερθεί αναλυτικά σε άλλο θέμα) που ήξερε ακόμη και την ημέρα. Είναι κάτι το μαγικό που συμβαίνει σε εκείνον που ήρθε η ώρα να αφήσει αυτόν τον κόσμο, γιατί όσο κι αν τον φοβίζει ο θάνατος όλη του τη ζωή, εκείνη την ώρα αυτό παύει να ισχύει. Λες και ξαφνικά ανοίγουν οι "πύλες της ενόρασης" και βλέπει τα πάντα στην πραγματική τους διάσταση και ξέρει πως βαδίζει για κάτι καλύτερο.

"Αυτός που μπαίνει στο μονοπάτι του θανάτου, κουβαλάει μαζί του και τη ζωή. Αυτός έχει κλέψει και τη ζωή και το θάνατο"

Φιλικά

ΗΡΘΕ Η ΩΡΑ ΝΑ ΦΥΓΟΥΜΕ,
ΕΓΩ ΓΙΑ ΝΑ ΠΕΘΑΝΩ ΚΑΙ ΕΣΕΙΣ
ΝΑ ΣΥΝΕΧΙΣΕΤΕ ΤΗ ΖΩΗ ΣΑΣ...
ΠΟΙΟΣ ΘΑ ΠΑΕΙ ΣΕ ΚΑΛΥΤΕΡΟ ΜΕΡΟΣ;;; ΚΑΝΕΙΣ
ΔΕΝ ΤΟ ΞΕΡΕΙ, ΜΟΝΟ Ο ΘΕΟΣ.....

Εγώ θεωρώ ότι ο θάνατος είναι το επόμενο στάδιο της ύπαρξης. Όπως γεννιόμαστε, μεγαλώνουμε και εξελισσόμαστε στη ζωή περνάμε από διάφορα στάδια, άλλοι περισσότερα και άλλοι λιγότερα. Κατά μία άποψη συμφωνώ μαζί σου, ότι ο θάνατος είναι η αρχή και όχι το τέλος. Όλα είναι μέρη της ίδια εξελικτικής πορείας. Στη διάρκεια της ζωής μας ανοιγοκλείνουν συνέχεια διάφοροι κύκλοι. Μόλις τελειώσει μία περίοδος και ολοκληρωθεί ο κύκλος της, ξεκινάει η επόμενη και ανοίγει ο επόμενος κύκλος. Έτσι ακριβώς θεωρώ και το θάνατο. Είναι η συνέχεια ποθ έπεται μόλις έρθει το πλήρωμα του χρόνου και η ζωή μας ολοκληρώσει τον επίγειο κύκλο της.

1)ΠΛΗΡΗΣ ΑΝΥΠΑΡΞΙΑ=70%

Ολες οι θεωριες περί μετα-θανατο ζωης και περι ψυχης θεωρω πως ειναι αποτελεσμα της αναγκης των ατομων να περισωσουν την ελπιδα.Ακριβως εκει βρισκεται η δυναμη των θρησκειων.Οι θρησκειες επιβιωσαν λογω του φοβου του θανατου και δυστυχως αυτον τον φοβο των ανθρωπων εκμεταλευτηκαν στο μακρινο παρελθον τα Ιερατεια.Οι δε τροποι που ο ανθρωπος αντιλαμβανεται τη δομη και τη λειτουργια του κοσμου ανακλωνται σε καθε μεγαλο πολιτισμο ή σε καθε θρησκεια.Ο ανθρωπος εχει την προσωρινη ψευδαισθηση οτι η υπαρξη του ειναι τελεια και δυσκολα μπορει να διανοηθει την πιθανοτητα ανυπαρξιας.

Aναρωτιεμαι πολλες φορες τι θα αλλαζε για το Συμπαν αν δεν υπηρχε ο ανθρωπος;Ισως να ειχε δικιο ο Ντειβιντ Χιουμ οταν ελεγε οτι "Η ανθρωπινη ζωη δεν εχει μεγαλυτερη αξια για το συμπαν απο αυτη ενος στρειδιου.".

Η ζωη συνεχιζεται και οταν ο καθε VIKING πεθανει.Νεοι ανθρωποι γεννιουνται και "παιρνουν" ας το πουμε τα σκηπτρα απο τους προγονους τους.Σε τι θα αποσκοπουσε να αναστηθει ο καθενας απο εμας μετα το θανατο,τι θα αλλαζε για το συμπαν;Σκεφτειτε αυτους που πεθαναν πριν 2000 χρονια,τι νοημα θα ειχε να αναστηθουν απο την στιγμη που ανθρωποι εξακολουθουν να υπαρχουν και θα υπαρχουν και θα συνεχιζουν να συμβαλλουν στην εξελιξη της κοινωνιας που οι προγονοι μας εδωσαν τις βασεις για αυτο.

Και ας υποθεσουμε
οτι ο καθενας εχει ενα ρολο εδω στην Γη,αυτο δεν σημαινει απαραιτητως και μελλοντικη ανασταση.Ο ρολος του καθενος δεν ολοκληρωνεται με το θανατο;Ακομη και να μην ολοκληρωθηκε, καποιος αλλος θα υπαρχει που θα αναλαβει το ρολο που αφησε ο προηγουμενος.Π.χ αν ενας εργατης που χτιζει ενα σπιτι πεθανει,ενας νεος εργατης με τις ιδιες ομως γνωσεις και ικανοτητες θα συνεχισει το εργο του νεκρου εργατη.Τι σημασια θα ειχε να αναστηθει ο νεκρος εργατης για το συμπαν αφου το σπιτι ουτος η αλλως θα χτιστει.Ας πουμε οτι αυτο ειναι και η ζωη.

Ας καταλαβουμε οτι η ανθρωποτητα θα συνεχιζει να υπαρχει και οταν ολοι εμεις δεν θα ζουμε.Τι νοημα θα ειχε να αναστηθω εγω και ολοι εσεις μετα απο το θανατο;Απλως μια ενδεχομενη ανασταση θα ηταν κατι το ευχαριστο για εμας,κατι σαν δωρο απο το συμπαν.Και αυτο εχουμε την αναγκη ολοι εμεις να πιστευουμε,πως καποιος θεος μας προσφερει ενα "δωρο" που ονομαζεται ανασταση,εχουμε την αναγκη να ελπιζουμε οτι καποτε θα ξανασυναντηθουμε σε μια αλλη ζωη.Αυτα ειναι καποιες σκεψεις δικες μου,δεν ειμαι απολυτος και θα ηθελα την γνωμη σας.

Να και το δευτερο που δεν αποκλειω:

2)Νεα αρχη=30%.

Αν δουμε τι συμβαινει με τα αστρα θα δουμε το εξης:
Oτι ο θανατος ενος αστρου σημαινει γεννηση ενος νεου αστρου:

Τα αστρα μετα απο μια συντομη ζωη μερικων εκατομμυριων ετων,εκρηγνυνται σαν σουπερνοβα και σκορπιζονται στο διαστημα.Ο Πυρηνας τους ομως μπορει λοιπον να επιβιωσει σαν αστερας νετρονιων ή σαν μαυρη τρυπα.

Οι "σταχτες" της εκρηξης απλωνονται στο διαστημα και γινονται πρωτη υλη για την επομενη γενια αστρων.Μηπως τελικα τα παντα απο το συμπαν,τα αστρα μεχρι τον ανθρωπο ακολουθουν εναν αεναο κυκλο επαναληψεων,ζωη-θανατος-ζωη-θανατος και ουτω καθεξης;

1ον: ΣΤΗΝ ΥΛΙΚΗ ΤΟΥ ΥΠΟΣΤΑΣΗ, Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ, ΖΕΙ ΚΑΙ ΚΙΝΕΙΤΑΙ ΚΑΤΑ ΕΝΑ ΜΕΓΑΛΟ ΠΟΣΟΣΤΟ ΜΕΣΑ ΣΤΗΝ ΥΛΗ.
ΑΚΟΜΑ ΚΑΙ ΟΤΑΝ ΟΝΕΙΡΕΥΕΤΑΙ, ΠΡΟΣΠΑΘΕΙ ΝΑ ΔΩΣΕΙ ΜΙΑ ΧΕΙΡΟΠΙΑΣΤΗ ΕΞΗΓΗΣΗ ΣΤΑ ΟΝΕΙΡΑ ΤΟΥ.
ΕΤΣΙ ΛΟΙΠΟΝ Ο ΕΓΚΕΦΑΛΟΣ ΠΡΟΣΑΡΜΟΖΕΤΑΙ ΝΑ ΒΛΕΠΕΙ ΤΑ ΠΑΝΤΑ ΓΥΡΩ ΤΟΥ ΜΕ ΕΝΑΝ ΣΥΓΚΕΚΡΙΜΕΝΟ ΤΡΟΠΟ.
ΜΕ ΛΙΓΑ ΛΟΓΙΑ ΤΟ ΕΥΡΟΣ ΤΗΣ ΣΥΝΕΙΔΗΣΗΣ ΠΕΡΙΟΡΙΖΕΤΕ ΣΗΜΑΝΤΙΚΑ.

2ον:ΤΟ ΣΥΜΠΑΝ ΕΙΝΑΙ ΕΝΑ ΚΛΕΙΣΤΟ ΣΥΣΤΗΜΑ ΜΕΣΑ ΣΤΟ ΟΠΟΙΟ Η ΕΝΕΡΓΕΙΑ ΔΕΝ ΧΑΝΕΤΕ, ΑΠΛΩΣ ΜΕΤΑΒΑΛΕΤΕ.

ΑΡΑ:ΤΟ ΣΩΜΑ ΧΑΝΕΤΑΙ, Η ΨΥΧΗ-ΕΝΕΡΓΕΙΑ ΜΕΝΕΙ.
ΜΕΝΕΙ,ΑΛΛΑ ΠΟΥ ΠΑΕΙ?
ΙΣΩΣ ΝΑ ΜΟΙΡΑΖΕΤΑΙ, ΝΑ ΔΙΑΣΚΟΡΠΙΖΕΤΑΙ, ΝΑ ΓΙΝΕΤΑΙ ΕΝΑ ΜΕ ΤΟ ΣΥΜΠΑΝ.

ΙΣΩΣ ΠΑΛΙ ΝΑ ΠΗΔΑΕΙ ΣΕ ΚΑΠΟΙΟ ΠΑΡΑΛΛΗΛΟ ΣΥΜΠΑΝ, ΣΤΟ ΟΠΟΙΟ Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΠΟΥ ΕΙΧΕ ΤΗΝ ΣΥΓΚΕΚΡΙΜΕΝΗ ΨΥΧΗ ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΠΕΘΑΝΕΙ, ΚΑΙ ΕΤΣΙ ΣΥΝΕΧΙΖΕΙ ΝΑ ΖΕΙ ΚΑΝΟΝΙΚΑ, ΜΕ ΤΟ ΙΔΙΟ ΣΩΜΑ ΠΟΥ ΕΙΧΕ ΠΡΙΝ, ΧΩΡΙΣ ΝΑ ΕΧΕΙ ΚΑΤΑΛΑΒΕΙ ΤΙΠΟΤΑ ΑΠΟ ΟΣΑ ΕΧΟΥΝ ΣΥΜΒΕΙ......ΠΑΡΑΤΡΑΒΗΓΜΕΝΟ?
ΣΧΙΖΟΦΡΕΝΙΚΟ!
ΚΑΠΩΣ ΕΤΣΙ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΕΙΝΑΙ Η ΚΟΛΑΣΗ!
ΤΗΝ ΑΛΗΘΕΙΑ ΤΕΛΙΚΑ ΘΑ ΤΗΝ ΜΑΘΟΥΜΕ ΜΟΝΟ ΟΤΑΝ ΕΡΘΕΙ ΚΑΙ Η ΔΙΚΗ ΜΑΣ ΩΡΑ ΝΑ ΔΟΥΜΕ ΤΑ ΡΑΔΙΚΙΑ ΑΝΑΠΟΔΑ,ΑΛΛΑ Η ΑΔΙΚΙΑ ΘΑ ΕΙΝΑΙ ΟΤΙ ΔΕΝ ΘΑ ΜΠΟΡΟΥΜE ΠΙΑ ΝΑ ΤΗΝ ΓΡΑΨΟΥΜΕ ΣΤΟ FORUM!

quote:

---

ΙΣΩΣ ΠΑΛΙ ΝΑ ΠΗΔΑΕΙ ΣΕ ΚΑΠΟΙΟ ΠΑΡΑΛΛΗΛΟ ΣΥΜΠΑΝ, ΣΤΟ ΟΠΟΙΟ Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΠΟΥ ΕΙΧΕ ΤΗΝ ΣΥΓΚΕΚΡΙΜΕΝΗ ΨΥΧΗ ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΠΕΘΑΝΕΙ, ΚΑΙ ΕΤΣΙ ΣΥΝΕΧΙΖΕΙ ΝΑ ΖΕΙ ΚΑΝΟΝΙΚΑ, ΜΕ ΤΟ ΙΔΙΟ ΣΩΜΑ ΠΟΥ ΕΙΧΕ ΠΡΙΝ, ΧΩΡΙΣ ΝΑ ΕΧΕΙ ΚΑΤΑΛΑΒΕΙ ΤΙΠΟΤΑ ΑΠΟ ΟΣΑ ΕΧΟΥΝ ΣΥΜΒΕΙ......ΠΑΡΑΤΡΑΒΗΓΜΕΝΟ?
ΣΧΙΖΟΦΡΕΝΙΚΟ!

---

Γεια σου φιλε C3-P0.Αυτο που λες εχει πολυ ενδιαφερον,ειναι μια πιθανοτητα.Φανταζομαι οτι οταν μιλας για ψυχη θα εννοεις καποια ενεργεια.Οποτε αυτο που λες οτι μπορει η ενεργεια να γινεται ενα με το Συμπαν μετα το θανατο ειναι κατι που δεν το αποκλειω.Οπως και αυτο που λες περι παραλληλου συμπαντος ναι, δεν ειναι και απιθανο να συμβει.

"Η δική μου θρησκεία θέλει να κατέβει ο παράδεισος εδώ στη γη, ώστε να μπορούν να τον απολαύσουν όλοι"

Ας αφήσουμε για μια φορά στην άκρη τις θρησκευτικές πεποιθήσεις και ας προσπαθήσουμε να φανούμε αντάξιοι του .. μυαλού μας και ας το χρησιμοποιήσουμε, όσο μπορούμε πιο λογικά σε ένα θέμα τόσο ακατανόητο όπως ο θάνατος, αν και ακόμα πιο ακατανόητο φαινόμενο από τον θάνατο είναι κατά τη γνώμη μου η ζωή (για την ακρίβεια η λογική).

Λες ότι δίνεις κάποιες πιθανότητες 70-30 και καταλαβαίνω πως σκέφτεσαι..

Πριν όμως πω την άποψή μου επιτρεψέ μου να πω πως σίγουρα ένας άνθρωπος έχει μεγαλύτερη αξία (σχετικά) από ένα στρείδι.. Και λέω σχετικά γιατί όταν λέμε 'μεγαλύτερη αξία', πρέπει να πούμε τι θεωρούμε 'άριστη' αξία, ώστε να διακολογήσουμε το 'μεγαλύτερη'. Αν το άριστο λοιπόν είναι το πολύπλοκο, το λογικό, το ωραίο (με την αρχαοελληνική σημασία του όρου), τότε ο άνθρωπος είναι εγγύτερα σε αυτό, άρα έχει μεγαλύτεροι αξία. Άρα όχι μόνο ανάμεσα στα είδη αλλά και ανάμεσα στους ανθρώπους σύμφωμα με ορισμένα κριτήρια μπορούμε να προσδώσουμε αξιακά χαρακτηριστικά.

Επίσης, ο άνθρωπος κατέχει προνομιακή θέση στο σύμπαν λόγω της λογικής του ικανότητας. Η υπερβολική θέση, πως το σύμπαν δεν θα υπήρχε αν δεν υπήρχε ο άνθρωπος σε ατομικό επίπεδο έχει μία ισχύ. (Βέβαια ο Γκαίτε είχε θαυμάσια απαντήσει σε αυτό το επιχείρημα, πως μάλλον ο άνθρωπος δεν θα υπήρχε αν δεν υπήρχε το σύμπαν).

Γενικά όμως είναι γεγονός, πως η θέση του ανθρώπου στο σύμπαν είναι προνομιακή. Αυτό δεν το λέω τυχαία φίλε VIKING. Είναι τόσο λεπτές οι φυσικές ισορροπίες (δύναμη βαρύτητας, ατμοσφαιρική πίεση, στοιχεία της ατμόσφαιρας, κλπ) που είναι σαν να είναι σχεδιασμένες για την δυνατότητα ζωής. Αν δεν ήταν έτσι δεν θα υπήρχε ζωή. Ούτε μπορεί να βασιστεί κανείς στην ηρωική πράγματι υπόθεση της τυχαιότητας για να ερμηνεύσει την υπαρκτή σχέση φυσικών νόμων-λειτουργικών και ζωτικών δυνατοτήτων του ανθρώπου. Άρα η ζωή κατέχει θέση προνομιακή στο σύμπαν, πόσο μάλλον η ανθρώπινη ζωή.

Δεν είναι σωστό λοιπόν να τα ισοπεδώνουμε όλα όπως ο Χιούμ.

Για τις πιθανότητες τώρα..

Είναι καταρχήν βέβαιο ότι κανείς δεν γνωρίζει σίγουρα, έτσι δεν είναι;

Άρα προσπαθούμε να αναλύσουμε καταρχήν αυτά που παρατηρούμε..

Καταρχήν είναι νομίζω αποδεκτό απόλους ότι λέγωντας ζωή για τον άνθρωπο εννοούμε κυρίως την ενέργεια του μυαλού του και της ψυχής του (χονδρικά μιλώντας).

Εννοώ πως το καταλυτικό στοιχείο στην έννοια 'ζωή' είναι το μυαλό και η ψυχή ασχέτως πως αυτά τα δύο υλοποιούνται.

Άρα όσοι δέχονται ότι μετά τον θάνατο δεν υπάρχει τίποτα, σιωπηρά εννοούν ότι η ψυχή και το μυάλό είναι αποτέλεσμα της ύλης. Μετά τον θάνατο η ύλη πάυει να υπάρχει, άρα παύει να υπάρχει και η ζωή. Είναι απλό.. Τι μη απλό όμως εδώ είναι το εξής. Είναι πράγματι ο νους και η ψυχή αποτέλεσμα υλικών διεργασιών. Απάντηση από την επιστήμη σέ αυτό δεν έχει δωθεί.

Από την άλλη πλευρά όσοι δέχονται ότι υπάρχει μετά θάνατο ζωή, δέχονται την ανεξάρτητη από την ύλη ύπαρξη της ψυχής και του πνεύματος και μάλιστα την αθάνατη. Ούτε κάτι τέτοιο όμως η επιστήμη έχει δείξει και εννοώ πειραματικά.

Ωστόσο υπάρχει ο θαυμάσιος διάλογος ΦΑΙΔΩΝ όπου ο Σωκράτης αποδυκνείει την ανεξάρτητ ύπαρξη αθάνατης ψυχής (για όσους δεν έχουν διαβάσει τον θαυμάσιο αυτό διάλογο, μπορούν στο http://www.geocities.com/athens_5th_century/FAIDON.htm )

Στον διάλογο αυτό χρησιμοποιούνται ορισμένα ισχυρά επιχειρήματα και θα μπορούσαμε ίσως να κάνουμε μία συζήτηση γύρω από αυτά..

π.χ. λέει ο Σωκράτης:

quote:

---

-Επομένως, ποιο είναι αυτό που γίνεται από το ζωντανό;
-Το νεκρό, είπε.
-Και ποιο από το νεκρό; συνέχισε.
-Είμαι αναγκασμένος να ομολογήσω ότι είναι το ζωντανό.
-Άρα, Κέβη, εκ νεκρών δεν γίνονται και τα ζωντανά και οι ζωντανοί;
-Έτσι φαίνεται, είπε.
-Άρα οι ψυχές μας υπάρχουν στον Άδη, είπε

---

Βρισκόμαστε, μόλις 2011 χρόνια μετά την έλευση του Χριστό στην γη, προκειμένου να επιτελέσει το Θείον έργο Του. Εάν πάμε λίγο πιο πίσω ακόμη τον χρόνο θα δούμε ότι φτάνουμε μέχρι και το 3000 π.χ. όπου υπάρχει και η μεγαλύτερη κινητικότητα της ιστορίας του ανθρώπου. Πιο πίσω ακόμη υπάρχει ιστορία αλλά ανήκει στην φάση της μυθολογίας για τους πολλούς, αλλά και για την επίσημη εκδοχή της επιστήμης. Όπως για παράδειγμα ο πόλεμος των ατλάντων και των ελλήνων (9000 π.χ.), ενώ μετά από εκεί χάνεται η ιστορία, εκτός εξαιρέσεων, από κείμενα αρχαίων φιλοσόφων. Το αναπάντητο ερώτημα τέθηκε. Η γη και το ανθρώπινο είδος αλλά και γενικότερα η ύπαρξη της ζωής επί αυτής, είναι δεδομένο και έχει μετρηθεί ότι είναι εκατομμυρίων ετών. Εάν υποθέσουμε λοιπόν ότι ο άνθρωπος, εμφανίστηκε στην γη πριν 2 ή 5 εκατομμύρια χρόνια, τότε γιατί ο χριστός ήρθε μόλις 2 χιλιάδες χρόνια πριν. Τι γινόταν τότε; Η άποψης ότι ο άνθρωπος βρισκόταν σε μορφή πιθήκου και ότι δεν είχε νόηση, φυσικά δεν ισχύει και αυτή η άποψης ανήκει στους άπιστους και στους εντελώς αμαθείς, καθώς επίσης ίσως αυτή η άποψη και να αποτελεί κρόνια αντίληψη. Οπότε τι γινόταν με αυτούς τους ανθρώπους τότε; είναι αν μη τι άλλο ένα εύλογο ερώτημα. Η πιο πιθανή και η πιο βάσιμη πιθανότητα στηρίζεται στην θεωρία της κυκλικής ιστορίας. Η θεωρία έχει ως εξής.

Η ιστορία του ανθρώπου επί της γης επαναλαμβάνεται. Με αυτό η θεωρία θέλει, όλα μα όλα τα γεγονότα όπως τα γνωρίζουμε να γίνονται και να ξανά γίνονται με την ίδια μεθοδολογία και τρόπο. Η κάθε περίοδος τελειώνει με έναν μεγάλο κατακλυσμό ή με έναν πολύ μεγάλο πόλεμο (όπως εκείνων των ατλάντων με τους ολύμπιους ελ). Έτσι και μετά από αυτόν τον κύκλο της ιστορίας αρχίζει ένας καινούργιος μέσα από τις στάχτες του παλαιού, ενώ οι λιγοστοί κάτοικοι της γης μένουν σε σπηλιές, από όπου ξανά αρχίζει και πάλι η ίδια ιστορία. Όπως γίνεται αντιληπτό λοιπόν, ο χριστός δεν έχει έρθει μια φορά στην γη, αλλά πολλές φορές! Μια σε κάθε κύκλο. Τώρα μπορείτε να φανταστείτε και πως γίνονται ή πως αναπλάθονται και μερικές από τις προφητείες. Αυτό το σημείο όμως είναι κομβικό, διότι η θεωρία αυτή δεν αναιρεί τα όσα γνωρίζουμε δια τους Άγιους προφήτες και για αυτούς που μίλησαν για τον Θεό. Αντίθετα μάλιστα, έρχεται να συμπληρώσει κομμάτια στο παζλ και να ενδυναμώσει την πίστη εκεί που πρώτα υπήρχαν ερωτήματα. Κανείς από τους προφήτες δεν θα μπορούσε να γνωρίζει τίποτα, αν πρώτα δεν τους φανερωθούν από την Θεία Χάρις τα μελλούμενα. Όσα περισσότερα γνωρίζει ο άνθρωπος, τόσο περισσότερο ανακαλύπτει την ύπαρξη του Θεού και μέσω αυτής της θεωρίας αυτό επιτυγχάνεται. Είναι όμως δυνατόν πως κάποια ημερολόγια (π.χ. μάγιας) να προήλθαν από ένα παλιότερο κύκλο ζωής, αυτό το γεγονός όμως δεν αλλάζει τίποτα. Η θεωρία αυτή είναι σίγουρα ένα Θείο σχέδιο και δεν θα μπορούσε, να μην είναι. Σίγουρα κάποια στοιχεία από παλιότερους κύκλους της ιστορίας να υπάρχουν και να λαμβάνονται ιδιαίτερα υπόψη από τις μεταγενέστερες γενεές κάθε κύκλου. Έτσι λοιπόν τα πρόσωπα αλλάζουν συνεχώς, αλλά το σχέδιο και η τροπή τη ιστορίας είναι το ίδιο. Ή μάλλον περίπου το ίδιο. Αυτό γιατί μέσα από κάθε κύκλο προσπαθούν οι σκοτεινές δυνάμεις του κόσμου ακατάπαυστα να πολεμούν και να προσπαθούν να εφαρμόσουν τα σχέδιά τους και οι κύκλοι επαναλαμβάνονται μέχρι να το επιτύχουν. Όμως μπορεί να συμβαίνει και το αντίθετο. Δηλαδή σε κάθε κύκλο να εφαρμόζονται αυτά που θέλουν, εν μέσω όμως ενός Θείου σχεδίου. Δηλαδή η τελική έκβαση ενός κύκλου να είναι πάντοτε ο ίδιος. Για παράδειγμα ένας πολύ μεγάλος πόλεμος, άσχετα με τα σκοτεινά σχέδια, που έτσι και αλλιώς ισχύουν πάντα. Όποια από τις δυο και αν συμβαίνει λίγο σημασία έχει διότι είναι άκρως ανατριχιαστικό το σενάριο της κυκλικής ιστορίας. Είναι σαν να μιλάμε για μαντρί με πρόβατα που κάθε λίγο τα αλλάζουμε. Αν συμβαίνει αυτό τότε όλα προδίδουν για ακόμη μια φορά την μη τυχαιότητα της ζωής. Μην ξεχνούμε επίσης και τις φήμες που θέλουν τον Ερμή τον Τρισμέγιστο να έχει γεννηθεί τρεις φορές.
Είναι δυνατόν να έχει συμβεί αυτό, σε τρεις διαφορετικές φάσεις – κύκλους της ανθρώπινης ιστορίας. Ακόμη όμως πιο ανατριχιαστικό είναι το σενάριο περί της ύπαρξης τη ανθρώπινης ζωής σε άλλους πλανήτες στον γαλαξία μας ή και έξω από αυτόν. Μην ξεχνούμε τα λόγια του Χριστού που είπε, ότι «Έχω και αλλού αμνούς σαν και εσάς να ποιμάνω». Αν αυτό ισχύει αυτό, και το πιστεύω ακράδαντα διότι εκτός, από τα λόγια του Χριστού που το φανερώνουν κάτι τέτοιο, υπάρχουν και άλλες αναφορές περί αυτού του σεναρίου. Αν λοιπόν ισχύει, τότε αυτό προδίδει ακόμη περισσότερο την κυκλική ιστορία. Σημαντικό είναι να ειπωθεί πως, απαλλάσσω από αυτή την θεωρία, οποιαδήποτε σχέση με μετενσαρκώσεις και λοιπές θεωρίες, που είναι έτσι και αλλιώς για εμένα μια μεγάλη πλάνη. Ο κάθε άνθρωπος έρχεται σε αυτή την δοκιμασία μια φορά και όχι πολλές. Εν κατακλείδι είτε ισχύει , είτε όχι, πιο πολύ ενισχύει την πίστη μας στον Θεό και τίποτε άλλο.
Δεν πρέπει να προσπαθεί κανείς να τον νοήσει. Ακόμη και αυτό, το αφάνταστο σενάριο για τους ανθρώπους, μοιάζει εντελώς ανούσιο μπροστά στην Δύναμη της Νόησης του Θεού. Έτσι λοιπόν ακόμη και αν δεν καταλαβαίνουμε κάτι, δεν σημαίνει ότι δεν ισχύει ή ότι δεν υπάρχει.

Διότι τώρα για να σας δείξω το μεγαλείο του Θεού, θα δανειστώ κάποιον λόγο του Τρισμέγιστου Ερμή, ο οποίος είπε με πολύ καθαρό λόγο ότι,έχουμε αρχικά σαν δημιούργημα τις 7 σφαίρες του Νου και μετά, δημιουργήθηκε και η 8 σφαίρα, ο υλικός κόσμος. Η μια είναι μέσα στην άλλη. Η πιο μέσα σφαίρα είναι ο υλικός κόσμος και η πιο έξω είναι ο 8 κύκλος ή σφαίρα, όπου εκεί κατοικεί και υπάρχει μόνον ο Θεός. Κάθε σφαίρα ελέγχει την πιο μέσα σφαίρα! Έτσι τον υλικό κόσμο τον κυβερνά ή τον ελέγχει ο υπερβατικός κόσμος, το πρώτο επίπεδο ή σφαίρα, από τον οποίο και προήλθε ο υλικός κόσμος. Αυτόν τον κόσμο τώρα τον υπερβατικό, η πρώτη άυλη σφαίρα ελέγχεται από την δεύτερη άυλη σφαίρα! Και αυτή από την Τρίτη και ούτω καθεξής. Όσο δε ακατάληπτος φαίνεται για αυτούς που κατοικούν στον υλικό κόσμο, ο υπερβατικός κόσμος, τόσο ακατανόητος φαίνεται στον υπερβατικό κόσμο, η Τρίτη σφαίρα και ομοίως συμβαίνει με κάθε σφαίρα, μέχρι την Τελευταία.

Αν δεν ανατριχιάσατε με αυτό, ειλικρινά θα έπρεπε, διότι με αυτό μπορεί να νοιώσει κανείς, έστω και λίγο το πόσο τρομακτικά απίστευτος είναι ο ΝΟΥΣ – ΘΕΟΣ. Και όταν εμείς δεν καταλαβαίνουμε κάτι, τότε, ΔΕΝ πρέπει να αναλωνόμαστε σε ανούσιες συζητήσεις, διότι ο νους μας είναι (και αν λάβουμε υπόψη και την ύλη που εμποδίζει σαν φρένο την ορθή λογική του νου), ένα τίποτα, εμπρός στο ΑΛΗΘΕΣ!

Δεν μπορώ να το πω πιο απλά, νομίζω ήμουν κατανοητός! Οπότε είτε ισχύει η κυκλική ιστορία, είτε όχι, δεν έχει σημασία!

Ευχαριστώ

Edited by - azael on 09/01/2011 11:26:30

Τα παραπάνω με αναγκάζουν να επεκταθώ (όσο μπορώ πιο περιληπτικά) , στο άλλο topic (Περί χρόνου) και την κατάλληλη στιγμή (όταν θα έχω καταθέσει τα πλέον απαραίτητα στοιχεία), να μεταπηδήσω στο θέμα αυτό.

Παρόλα αυτά σπεύδω από τώρα να σου πώ ότι στις αιτιοκρατικές θεωρίες που ανάλυσα για το χρόνο, ο χρόνος υποβαθμίζεται σε υποδεέστερο ρόλο : σε όποια κατεύθυνση και αν υποτεθεί ότι ξετυλίγεται ο χρόνος, τόσο το μέλλον στο σύνολό του όσο και ολόκληρο το παρελθόν εμπεριέχονται στο παρόν - και τα τρία είναι κατά κάποιο τρόπο όψεις ενός και του αυτού πράγματος :

Επειδή οι τέτοιου είδους εξισώσεις δεν διαθέτουν ενδογενές βέλος του χρόνου , δεν υπάρχει λόγος να προτιμήσει κανείς μια κατεύθυνση του χρόνου από κάποια άλλη .

Τα πραγματα όμως είναι χειρότερα : ο χρόνος όχι μόνο είναι αντιστρεπτός αλλά πρέπει να είναι και κυκλικός , και η "ιστορία" οφείλει να επαναλαμβάνεται σε συμφωνία με την επαναφορά του Poincaré.

Θα επανέλθω, αφού όμως κάνω πρώτα τις απαραίτητες προσθήκες και επεκτάσεις στο άλλο topic που αναφέρεται στον Χρόνο.

ΥΓ.: Όλα τα παραπάνω που αναφέρω θα ισχύσουν αν βρώ τον απαιτούμενο χρόνο (που είναι λίγο δύσκολο αυτόν τον καιρό ), για να κάνω αυτή την ανάλυση.

Πολυ καλο το θεμα σου και θα δουμε την συνεχεια.Εκεινο που ειναι λιγο
μπερδευτικο ειναι η αναφορα στον Χριστο,μονον.
Εφ οσον το θεμα αυτο ειναι παγκοσμιο,δεν θα επρεπε να αναφερθουν το ιδιο και οι ιδρυτες αλλων θρησκειων,καθ οσον και αυτοι θα πρεπει να εμφανιζονται μετα απο καθε καταστροφη του πλανητη?

Και εχω το ερωτημα:
Αν οι καταστροφες ειναι συνεχεις{κυκλοι} και παντα εχουμε την ελευση καποιου θεικου απεσταλμενου,για το ξεκινημα απο την αρχη,ποιο το νοημα?Θα σταματησει καποτε η ανακυκλωση?Καποιος ακομη πειραματιζεται?
Τι θεση εχουν στον κυκλο αυτον οι εννοιες Χρυσουν,Αργυρον,Χαλκινο,Γενος και τουμπαλιν απο την αρχη?

Και αλλα ερωτηματα.Πολλα.
Σιγα-σιγα ομως.

Στο προηγούμενο μήνυμά μου, έγραψα ότι θα συμμετάσχω στο παρόν θέμα, αναλύοντάς το, μόνον από επιστημονικής απόψεως .

Η συμμετοχή μου θα εξαρτηθεί από την τροπή που θα πάρει το θέμα .

Μεγάλη μου χαρά να συμμετάσχετε στο θέμα αυτό. Όμως εγώ δεν θα το κάνω. Αυτό γιατί όπως εξήγησα (και ελπίζω να έγινε αισθητό), δεν βρίσκω κανέναν λόγο να επεκταθώ σε ερμηνείες και άλλα συναφή, προσπαθώντας να ερμηνεύσω κάτι το οποίο ίσως και να μην πρέπει. Διότι προς τι αυτή η αναζήτησης. Να καταλάβουμε τι είναι ο Θεός ή ποιο είναι το σχέδιό του ή πως αυτό, λειτουργεί? Μα είπα στο τέλος το ότι δεν μπορούσε να νοήσουμε τίποτα περί σχεδίων του Θεού. Διότι είναι απείρως Ακατάληπτος προς εμάς. Ο διάβολος μάλιστα παραδέχεται, (αυτός που σχεδίασε τον κόσμο τούτο και τα σώματά μας), ότι ούτε και αυτός είναι ικανός να Τον νοήσει, διότι λειτουργεί μέχρι την πρώτη σφαίρα (τον υπερβατικό κόσμο), πέραν από εκεί δεν έχει εξουσία καμία! Οπότε τουλάχιστον για εμένα ότι και αν ισχύει, δεν θα τολμήσω να προσπαθήσω και δη με την παντελώς ανούσια επιστήμη του ανθρώπου (στην ουσία του διαβόλου), τι είναι και πως λειτουργεί η κυκλική ιστορία. Αυτό που πιστεύω είναι ότι όταν η πίστη, είναι μεγαλύτερη από την προσπάθεια της αναζήτησης, τότε αυτή σου φανερώνει τα πάντα! Έτσι λοιπόν εξηγείτε και η δύναμις των ασκητών να κάμουν και να γνωρίζουν πράματα που δεν μπορούμε εμείς. Από αυτούς μαθαίνω (άμεσα και έμμεσα) τα όσα γνωρίζω, διότι η δικιά μου η πίστη είναι ρηχή. Έτσι εξηγείτε επίσης οι γνώσεις που είχε ο Ερμής ο τρισμέγιστος. Γνώσεις πέραν από κάθε φαντασία.

Έτσι λοιπόν είμαι της γνώμης ότι η έρευνα πρέπει να αρχίζει με την πίστη. άλλωστε αυτό δεν είναι που ψάχνουμε. Αν δεν πιστέψουμε πρώτα αυτό που ψάχνουμε, τότε τι θέλουμε να βρούμε?

Έτσι λοιπόν είμαι της γνώμης ότι η έρευνα πρέπει να αρχίζει με την πίστη. άλλωστε αυτό δεν είναι που ψάχνουμε. Αν δεν πιστέψουμε πρώτα αυτό που ψάχνουμε, τότε τι θέλουμε να βρούμε?
...............

Η κυκλική ιστορία ομως, συμβαίνει και μέσα στο μυαλο σου. Το λες εξαλου προς το τέλος μόνος σου.

Τι κάνουν οι ασκητες? ψάχνουν για κάτι που άκουσαν, η έμαθαν απο άλλους!

Πιστευσαν. Και έψαξαν! Σωστά?

Όταν ψάχνεις κάτι, στο τέλος ο νους σου θα σου δώσει αυτο που ψάχνεις. Και αν όλα αυτα είναι προεκτάσεις της φαντασιας, τοτε ανακυκλωνεσαι συνεχώς σε ίδιους κύκλους, που είναι φαντασία.