korleone

<< Είναι καλύτερο να φοβάσαι αυτά που ξέρεις και όχι αυτά που πρόκειται να γνωρήσεις ...>>

με εκτίμηση,

''ΠΑΣ ΜΗ ΕΛΛΗΝ ΒΑΡΒΑΡΟΣ.''

Αγαπητή Simona διακρίνω τάσεις υπέρμετρου εθνικισμού και στην τελική , εδώ μιλάμε για τη φαντασία . Και όντως ήταν πέρα από τα πιο τρελά μας όνειρα ότι η εθνική ΕΛΛΑΔΟΣ θα κατακτούσε το ΕURO 2004 .Τώρα τι μου λες εσύ για εθνικότητες και υπηκότητες και τί σχέση έχουν αυτές με το θέμα , δεν καταλαβαίνω .Πάντως αν ζητούσαν τη γνώμη μου , θα έλεγα ότι το να δωθεί η ελληνική υπηκοότητα στον Ότο , πιο πολύ τιμιτικά ακούστηκε . Τον ΤΙΜΗΣΑΝ δηλαδή θέλοντας να του δώσουν το χρήσμα του Έλληνα ...

με σεβασμό,

Λοιπόν φαντασία (και μάλιστα καλπάζουσα) ήταν ότι η Ελλαδάρα πήρε το Ευρωπαικό ! Τι εννοώ; Ότι μερικές φορές ίσως η φαντασία είναι το πρώτο βήμα για την υλοποίηση πολλών μεγάλων ή μικρών πραγμάτων . Το παράδειγμα είναι φαντάζομαι επίκαιρο , αλλά αν δεν πείθει , μπορώ να πω και κάτι άλλο . Ο τύπος ο προ-προ-προ-προ-παππούς μας που ανακάλυψε κάποτε τον τροχό θα πρέπει να διέθετε φαντασία . Και μιας και το θυμίθηκα . Υπήρξα φανατικός του Ιουλίου Βερν. Τελικά ο άνθρωπος αυτός ήταν φαντασιόπληκτος ή ''προφήτης'';

Αυτά τα ολίγα . Με εκτίμηση,

Το τελευταίο καταφύγιο των μυστικών και των ψεμάτων, ο εγκέφαλος, πολιορκείται και είναι έτοιμο να τα αποκαλύψει όλα.
Οι επιστήμονες βρίσκονται καθ' οδόν να ανακαλύψουν τους τρόπους για να χρησιμοποιήσουν τη δραστηριότητα του εγκεφάλου για να βγάλουν στην επιφάνεια τις αλήθειες που κάποιος προσπαθεί να αποκρύψει. Οι τεχνικές αυτές θα μπορούσαν να αποτελέσουν μια επανάσταση στη δουλειά της αστυνομίας, να βελτιώσουν στο μάξιμουμ την εθνική ασφάλεια αλλά και να απειλήσουν τα προσωπικά δεδομένα του ατόμου. Αν μπορείς να κρύψεις μυστικά από έναν ανιχνευτή ψέμματος, σίγουρα δε θα μπορέσεις να κάνεις το ίδιο με τον ίδιο σου τον εγκέφαλο.
Η νέα τεχνική σκαναρίσματος του εγκεφάλου μπορεί να αποκαλύψει αν κάποιος αναγνωρίζει ένα γνωστό και οικείο πρόσωπο, ανεξάρτητα του πόσο φιλόδοξα και ευρηματικά προσπαθεί να το αποκρύψει. Η μηχανή ανίχνευσης, αποκαλούμενη λειτουργικό MRI, παίρνει τις εικόνες που δίνουν έμφαση σε συγκεκριμένα μέρη του εγκεφάλου που ενεργοποιούνται κατά τη διάρκεια συγκεκριμένων περιπτώσεων. Συγκεκριμένες περιοχές του εγκεφάλου ενεργοποιούνται όταν βρεθείς ενώπιος-ενωπίον με ένα πρόσωπο που έχεις ξαναδεί.
Ο, τιδήποτε κάνουμε, ο,τιδήποτε ένας φιλόδοξος εχθρός σχεδιάζει ξεκινά στον εγκέφαλο. Εξετάζοντας λοιπόν τις λειτουργίες του εγκεφάλου, εξετάζουμε και τους τρόπους να διαβάσουμε τη σκέψη. Αν το MRI είναι μόνο η αρχή στην ανίχνευση του ψεύδους, μακροπρόθεσμα, όχι σε περισσότερο από 50 χρόνια λένε οι επιστήμονες, θα είμαστε σε θέση να διαβάσουμε αναλυτικά και ουσιαστικά το ανθρώπινο μυαλό. Το γεγονός αυτό βέβαια αποτελεί μια πρωτοφανή απειλή στην πιο ιδιωτική σφαίρα της ανθρωπότητας. Φανταστείτε! Ούτε καν το σπίτι σου! Το ίδιο σου το μυαλό! Τα πιθανά οφέλη για την ασφάλεια του ατόμου αλλά και η προοπτική για την καταλυτική κατανόηση της λειτουργίας του μυαλού επισκιάζεται από το όραμα μια Οργουελικής αστυνομοκρατούμενης κοινωνίας.
Τα αποτελέσματα πάνω στην έρευνα για το διάβασμα του εγκεφάλου δεν ήταν προϊόν μιας νυχτός. Η αναζήτηση ξεκίνησε στη δεκαετία του ' 70, όταν ακόμα η μελέτη της ανθρώπινης συνείδησης φάνταζε τόσο άχρωμη που έδειχνε να βρίσκεται έξω από τα πλαίσια της επιστημονικής αναζήτησης. Με την εμφάνιση των μηχανών απεικόνισης όπως το MRI, οι επιστήμονες βρήκαν ότι οι μηχανές ήταν σε θέση να δείξουν τον εγκέφαλο σε δράση επισημαίνοντας τον τρόπο με τον οποίο το αίμα έρεε σε συγκεκριμένες περιοχές κατά τη διάρκεια διαφόρων διανοητικών λειτουργιών. Έτσι δοκίμασαν να βρουν ποιές από τις πολυάριθμες και μικροσκοπικές δομές του εγκεφάλου ενεργοποιούνταν όταν τα άτομα πάνω στα οποία πειραματίζονταν διάβαζαν λέξεις, αναγνώριζαν μορφές και σχήματα, και όταν προσπαθούσαν να θυμηθούν γεγονότα.
Οι πρώτες μηχανές που φτιάχτηκαν χρησιμοποίησαν ραδιοενεργούς ανιχνευτές που "άναβαν" σε περιοχές όπου ο μεταβολισμός ήταν γρηγορότερος. Αργότερα οι δοκιμές παρεκτράπηκαν κατά κάποιο τρόπο, αφού ακολούθησαν το δρόμο της μελέτης των διαφορών στον τρόπο που άνδρες και γυναίκες χρησιμοποιούν τον εγκέφαλό τους. Ανακαλύφθηκε ωστόσο πως οι διαφορές αυτές στη χρησιμοποίηση του εγκεφάλου είχε προικίσει τις γυναίκες με καλύτερη μνήμη και καλύτερο έλεγχο των παθών και συγκινήσεων, ενώ οι άνδρες ήταν πιθανότερο να είναι ασυγκράτητοι.
Στα τελευταία χρόνια ωστόσο, η έρευνα στράφηκε στον τρόπο με τον οποίο ο εγκέφαλος ανταποκρίνεται στη συγκίνηση. Μια σειρά από πειράματα πραγματοποιήθηκαν προς αυτό το στόχο, με πιο εντυπωσιακό ίσως εκείνο του νευροψυχολόγου Ruben Gur, καθηγητή του πανεπιστημίου της Πενσυλβάνια, ο οποίος με τη βοήθεια ενός φίλου του συγκέντρωσε 140 ηθοποιούς από την περιοχή της Φιλαδέλφεια. Τους ζήτησε να προσποιηθούν μια σειρά από συγκινήσεις όπως ευτυχία, θλίψη, φόβο, θυμό και απέχθεια. Τους τράβηξε φωτογραφίες και τις παρουσίασε στη συνέχεια σε εθελοντές των οποίων οι εγκέφαλοι σκανάρονταν με το λειτουργικό MRI, του οποίου δουλειά ήταν να ελέγχει τον τρόπο με τον οποίο τα μόρια στον ιστό του εγκεφάλου αποκρίνονταν σε ένα μαγνητικό πεδίο. Απομόνωσε διάφορα κέντρα στον εγκέφαλο που τα είδε να ενεργοποιούνται όταν οι εθελοντές κοίταζαν τις φωτογραφίες και στη συνέχεια ανακάτεψε τις φωτογραφίες αυτές με νέες φωτογραφίες για να δει εάν και πως οι εγκέφαλοί τους καταχωρούν την αναγνώριση. Διαπίστωσε λοιπόν πως τα γνωστά πρόσωπα υποκίνησαν περισσότερη δραστηριότητα σε περιοχές του εγκεφάλου τους απ' ότι οι νέες φωτογραφίες.
Οι ανακριτές έχουν κατά καιρούς υιοθετήσει πολλές μεθόδους για να εντοπίσουν αν κάποιος ψεύδεται ή όχι -ανάλυση φωνής, παρατηρήσεις της γλώσσας του σώματος και των εκφράσεων του προσώπου, όπως και ο πολύγραφος, που μετρά τις αλλαγές στην αγωγιμότητα του δέρματος και τον αριθμό των καρδιακών χτύπων. Ο τελευταίος ωστόσο έχει αμφισβητηθεί από τη διεθνή επιστημονική κοινότητα ως μη αρμόδιο μέσο για να κρίνει εάν ένα άτομο αποτελεί κίνδυνο για της εθνική ασφάλεια. Ο πολύγραφος εντοπίζει τους ανθρώπους εκείνους που είναι αγχωμένοι μήπως φανεί ότι αυτά που λένε είναι ψέματα κι όχι αποκλειστικά εκείνους που λένε πραγματικά ψέματα.
Ένας άλλος ερευνητής, ο Langleben, μελετώντας παιδιά που παρουσίαζαν διαταραχή στη συγκέντρωση της προσοχής τους, παρατήρησε ότι δυσκολεύονταν να πουν έστω και μικρά ψεματάκια, αλλά εκείνο που έκαναν ήταν να αποκαλύπτουν ότι τους ερχόταν πρώτο στο μυαλό τους εκείνη τη στιγμή, το οποίο ήταν συνήθως η αλήθεια. Αυτό τον οδήγησε στο να αναρωτηθεί εάν το μέρος εκείνο του εγκεφάλου που βοηθά να ελέγχεις τη συγκέντρωση και τη συμπεριφορά σου, σε βοηθά επίσης στο να ψεύδεσαι.
Ο Langleben συνάντησε τον Gur και ξεκίνησαν μαζί ένα τυποποιημένο πείραμα που ονομαζόταν "τεστ ένοχης γνώσης" και που εφαρμοζόταν με τον Πολύγραφο. Εθελοντές κλήθηκαν να επιλέξουν ένα τραπουλόχαρτο και να το βάλουν σε ένα φάκελο μαζί με ένα χαρτονόμισμα των 20 δολαρίων. Οι εθελοντές στη συνέχεια σκανάρονταν από το μηχάνημα ενώ ταυτόχρονα τους υποβάλλονταν μια σειρά απαντήσεων όπου όφειλαν να απαντήσουν με "ναι" ή όχι" σχετικά με την ταυτότητα του τραπουλόχαρτου που έβαλαν στο φάκελο. Οι ερευνητές τους υποσχέθηκαν ότι θα πάρουν τα 20 δολάρια αν καταφέρουν να εξαπατήσουν τον υπολογιστή.
Όταν οι εθελοντές έλεγαν ψέματα, ο ανιχνευτής παρουσίαζε αυξημένη δραστηριότητα σε διάφορες περιοχές του εγκεφάλου, όπως και στο συγκεκριμένο σημείο του μετωπικού φλοιού που εμπλέκεται στη λήψη των αποφάσεων. Τέλος, οι ερευνητές είδαν περισσότερη δραστηριότητα στο μέρος του εγκεφάλου που ελέγχει το δεξί χέρι - δεδομένου ότι οι εθελοντές έπρεπε να δώσουν την απάντησή τους με το πάτημα κουμπιών.
Οι επιστήμονες δεν μπορούν ακόμα να πουν πότε ένας οποιοσδήποτε άνθρωπος λέει ψέματα. Αυτό που κάνουν είναι να χειρίζονται αποτελέσματα από μέσους όρους των πειραμάτων τους επάνω σε κάποιους εθελοντές. Ωστόσο βρίσκονται όπως λένε πολύ κοντά στον τελικό τους στόχο: να ανιχνεύσουν τις αλήθειες μέσα από τα ψέματα.

Διακρίνω μεγάλη οξυδέρκια στην σκέψη σου G.S. .Συμφωνώ και γώ ότι πρέπει να εξαντληθεί κάθε ενδεχόμενο λογικής και μετά ως ύθισται (σωστά το έγραψα;) να βουτήξουμε στη θάλασσα του μεταφυσικού.

Φιλικά,

Η υπόθεση των περίεργων καπακιών με τα περίεργα σύμβολα στους δρόμους της Αθήνας και πολλών άλλων ελληνικών (και όχι μόνο) πόλεων είναι πλέον ευρύτερα γνωστή.

Για την ιστορία του θέματος, στα πεζοδρόμια (συνήθως) μπορεί κανείς να ανακαλύψει άφθονα μεταλλικά καπάκια φρεατίων τα οποία είναι αλλιώτικα από τ’ άλλα. Πρόκειται για καπάκια –σχετικά μικρά συνήθως σε διαστάσεις- που φέρουν καταφανώς μαγικά σύμβολα με κυριότερο ανάμεσά τους το πεντάκτινο αστέρι και πάμπολλες παραλλαγές του.

Τα εν λόγω καπάκια πρέπει να είναι αρκετά παλιά, αλλά περνούσαν απαρατήρητα, ακόμα και από ανθρώπους του χώρου της έρευνας του αγνώστου που μπορούσαν να εντοπίσουν την ιδιομορφία τους. Αυτό δεν είναι κατ’ ανάγκη παράξενο. Τα μεταλλικά καπάκια των πεζοδρομίων είναι κάτι τόσο κοινό και εμφανές που δύσκολα το προσέχει κανείς –σαν το Κρυμμένο Γράμμα του Εντγκαρ Αλλαν Πόε.

Η πρώτη έμμεση νύξη γι αυτά έγινε το 1993 στο βιβλίο του Γιώργου Μπαλάνου Η Σκιά του Κθούλου (στην πρώτη του έκδοση). Δυο χρόνια αργότερα, στην τηλεοπτική εκπομπή Τα Μυστήρια της Ελλάδας, που παρουσίαζε ο Γ. Μπαλάνος, τα μυστηριώδη καπάκια φιγούραραν και στο «γυαλί». Έκτοτε το θέμα έγινε ευρύτερα γνωστό και πολλά γράφτηκαν, ειπώθηκαν και συζητήθηκαν χωρίς όμως να υπάρξει ουσιαστική πρόοδος στο θέμα της έρευνας.

Το κύριο μυστηριώδες σύμβολο των καπακιών είναι το πασίγνωστο πεντάκτινο αστέρι/πεντάλφα, παμπάλαιο μαγικό σύμβολο την ιστορία και τα παρακλάδια του οποίου μπορεί κανείς να ανακαλύψει σε πολλά βιβλία και άλλες πηγές. Εδώ δεν θα μας απασχολήσει το θέμα της ιστορίας του πεντάκτινου αστεριού. Αρκεί να σημειώσουμε ότι πρόκειται για πανάρχαιο και πανανθρώπινο σύμβολο που δυστυχώς τα τελευταία χρόνια συνδέθηκε με «σατανισμό», «μαύρη μαγεία» και άλλες τέτοιες λέξεις-κλειδιά που ξυπνούν αρνητικούς συνειρμούς –ας είναι καλά ο χείμαρρος της παραπληροφόρησης και της ηλιθιότητας που τρέχει διαρκώς από τα «αποκαλυπτικά ρεπορτάζ» των ιδιωτικών τηλεοπτικών καναλιών και άλλων συναφών οχετών.

Ουσιαστικά το πεντάκτινο αστέρι είναι ένα πανάρχαιο προστατευτικό

Είναι όντως παράξενες ιστορίες;

http://www.sjgr.org/video.htm

Πάντα Φιλικά και με σεβασμό,

Λοιπόν κάτι που μου ήρθε διαβάζοντας το Post ΤΗΣ AVALLON . Μήπως κάποια από τα καπάκια τοποθετήθηκαν τις σκοτεινές χρονιές του 70 - 76 ...; από ανθρώπους που ήταν τότε μέσα στα πράγματα....; Ο νοών νοήτο

Φιλικά,

Φιλικά ,

Ομολογώ και γω ότι παρακολούθησα με μεγάλο ενδιαφέρον την χτεσινή εκπομπή.Όσον αφορά το βιντεάκι , θα συμφωνήσω με την Ελευθερία.It was too good to be truth ... Πάντως αυτό που εμένα μου έκανε εντύπωση πέρα από το ότι έγινε πολιτισμένος διάλογος με όσο το δυνατόν ορθολογικά επιχειρήματα , είναι και κάτι άλλο. Λέμε ότι εμείς σαν κοινότητα είμαστε ανοιχτά μυαλά - που σε καμιά περίπτωση δεν το αμφισβητώ αυτό- αλλά τελικά δεν είμαστε μόνο εμείς .Υπάρχει μια πληθώρα ανθρ'ωπων που δεν φοβάται πια να μιλήσει , δεν κρύβει το πρόσωπο της και πάνω απόλα δεν είναι τρελοί , ψυχοπαθείς ή μυθομανείς.
Μου άρεσε χτες που άνθρωποι εξέφρασαν εμπειρίες χωρις πια να διακατέχονται άπό τον φόβο ο γείτονάς τους να τους πει τρελούς . Άρα κάνουμε βήματα τελικά .Αρα όλες αυτές οι συζητήσεις δεν γίνονται επί ματαίω. Αυτά όσον αφορά την εκπομπή. Κατά τα άλλα , το περιεχόμενο λίγο ως πολύ ήταν γνωστό σε αρκετούς από μας φαντάζομαι .
Για το μόνο που θα ήθελα πληρόφορίες αν υπάρχουν είναι για το βουνό Τσούτσουρο στην Κρήτη μιας και αυτό τον καιρό μένω στην Κρήτη και σκέφτομαι να ψάξω λίγο το θέμα

Φιλικούς χαιρετισμούς σε όλους από το περίφανο νησί των Δροσουλιτών