- ΣΙΓΟΜΟΥΡΜΟΥΡΙΖΟΝΤΑΣ ΟΛΗ ΜΕΡΑ Vol. - 2 - - "Μεταξύ τυρού και αχλαδιού"
για να σου φτιάξω μια παράξενη αρχή
και να σε ξεμακρύνω λίγο από τη σκέψη σου
που έτσι κι αλλιώς σε συνερίζεται το κέφι σου.
Σε πάω σε δρόμο μικρό, σε σοκάκι παλιό
σ ένα αιώνια ποτισμένο απ το κρασί καπηλειό,
μέρος κακόφημο, ακόμα και για το στοχασμό μου
που ούτε κι ο φόβος δε με φέρνει στ όνειρό μου.
Εδώ λοιπόν, θα μοιραστώ μια ιστορία μαζί σου
που ναι σα να συνέβη χθες και ορκίσου
αν σε πειράξει τόσο που ντραπείς
πουθενά να μη τη πεις.
Καλώς ήρθες, ξένε στο τόπο μου
άραξε δίπλα να σου βάλω ένα κρασί να πιεις
συγχώρεσέ με λιγάκι για τον τρόπο μου,
μα με βρήκες στην αγκαλιά της ντροπής.
Ξέμεινα μόνος μου, πάρε και κάτσε όπου θες
κουρασμένο σε βλέπω, πρέπει καιρό να γυρίζεις,
όμως μέσα στη ζαλάδα μου και πίσω απ τις σκιές
σα να μου φαίνεται πως κάτι μου θυμίζεις.
Γεια σου και σένα, έλειπα χρόνια ήμουνα κάπου μακριά
με φέραν πίσω δυνατές φωνές
και κάποιες τύψεις που μου είπαν πως εδώ κοντά
έχω γεννηθεί κι έχω πεθάνει δυο χιλιάδες φορές.
Ω, να τα μας, καλά είπα όταν σε είδα
πως σίγουρα παράξενα θα πρέπει να μιλάς
από άλλο κόσμο έχεις απάνω σου σφραγίδα
αυτά τα αγκάθια στο κεφάλι και τα ρούχα που φοράς.
Κάποτε κάποιοι μου το φόρεσαν για στέμμα
και με χλευάζανε μεγάλο βασιλιά
ακόμα τρέχει από τότε φρέσκο αίμα
σ' αυτά που ανέβηκαν του χρόνου τα σκαλιά.
Γι αυτό με βλέπεις μέσα στις σκιές
σαν να φοβάμαι και να θέλω να γλιτώσω
μια προσευχή σ ένα περβόλι με ελιές
δε με αφήσανε ποτέ να την τελειώσω.
Κι όμως μυρίζεις ουρανό και χώματα
κι αυτή την όμορφη δροσιά της σιωπής.
Είναι που μ έφεραν εδώ αλλόκοτα μαλώματα
άκου, λοιπόν, τι θα τους πεις:
Αφού φωνάζουν όλοι αυτοί
κι αφού σκοτώνουν στ όνομα μου
πες αναβάλλεται η γιορτή
πάω να ξαπλώσω στα καρφιά μου.
Πες τους ο χρόνος πως τρελάθηκε
δε κάνει στάση Γολγοθά
πες ο παράξενος πως χάθηκε
κι έφυγε οριστικά.
Μπερδεμένα μου τα λες, αλλά γουστάρω
πρέπει να σπούδασες τη τέχνη του μυαλού
ή σαν κι μένα όταν με πιάνει και σαλτάρω
και πίνω εδώ, με πιάνει αλλού.
Γι αυτό και εγώ ήρθα εδώ και σε διάλεξα πιωμένο
για να μπορέσεις την αλήθεια να τους πεις
κάτω από το φως το μέτωπο έχεις ιδρωμένο,
μα το προσέχεις καθαρό, δε θα ντραπείς.
Οι άλλοι παίξανε μαζί μου στους αιώνες
αυτοκράτορα με χρίσανε, με κάναν στρατηγό,
τα απλά μου λόγια τα σκορπίσαν σαν κανόνες
και δεν ήξερα τίποτα εγώ.
Που με βρήκες εδώ κάτω τι με θες;
Το μυαλό μου δε σαλεύει από κούνια
σα να γεννήθηκα μου φαίνεται χτες
ενώ έξω υπάρχουν έξυπνοι μιλιούνια.
Αυτούς τους είδα, τους άκουσα, τους νιώθει το πετσί μου
προτιμώ τα καρφιά που με κρατάνε στο σταυρό
αυτοί πουλήσαν ακριβά τη γέννησή μου,
αυτοί φυλάνε το σκοτάδι θησαυρό.
Πες στους εχθρούς μου ότι είχαν λόγο καλό
και θα τους σέβομαι γιατί πιο τίμια σταθήκαν
όταν με σκοτώναν, κοιτούσαν ουρανό
κι έτσι πρόλαβαν από εκεί συγχωρεθήκαν.
Ωραίος, παράξενε φίλε μου, απόψε
για την ανημποριά μου βρήκες σκοπό
πάρε μια κούπα πάρε ψωμί και κόψε
να τελειώσω το κρασί μου και θα πάω να τους πω:
Αφού φωνάζουν όλοι αυτοί
κι αφού σκοτώνουν στ όνομά σου
θα πω αναβάλλεται η γιορτή
πας να ξαπλώσεις στα καρφιά σου.
Θα πω ο χρόνος πως τρελάθηκε
δε κάνει στάση Γολγοθά
θα πω ο παράξενος πως χάθηκε
κι έφυγε οριστικά.

Life it seems will fade away
Drifting further everyday
Getting lost within myself
Nothing matters no one else
I have lost the will to live
Simply nothing more to give
There is nothing more for me
Need the end to set me free
Things not what they used to be
Missing one inside of me
Deadly loss this cant be real
Cannot stand this hell Ι feel
Emptiness is filling me
To the point of agony
Growing darkness taking dawn
I was me but now, hes gone
No one but me can save myself, but its too late
Now Ι cant think, think why Ι should even try
Yesterday seems as though it never existed
Death greets me warm, now Ι will just say goodbye
Goodbye
Fade To Black ~ Metallica
The She Mantis... in mania

When the dark wood fell before me
And all the paths were overgrown
When the priests of pride say there is no other way
I tilled the sorrows of stone
I did not believe because I could not see
Though you came to me in the night
When the dawn seemed forever lost
You showed me your love in the light of the stars
Cast your eyes on the ocean
Cast your soul to the sea
When the dark night seems endless
Please remember me
Then the mountain rose before me
By the deep well of desire
From the fountain of forgiveness
Beyond the ice and fire
Cast your eyes on the ocean
Cast your soul to the sea
When the dark night seems endless
Please remember me
Though we share this humble path, alone
How fragile is the heart
Oh give these clay feet wings to fly
To touch the face of the stars
Breathe life into this feeble heart
Lift this mortal veil of fear
Take these crumbled hopes, etched with tears
We'll rise above these earthly cares
Cast your eyes on the ocean
Cast your soul to the sea
When the dark night seems endless
Please remember me
Please remember me
DANTE'S PRAYER ~ Loreena Mc Kennitt
The She Mantis... some other time... maybe

Οι δαίμονες που στέλνεις τελικά
Τα μπλέξανε τα μαύρα κέρατά τους
Χτυπάνε κάτω με μανία την ουρά τους
Τί συμφορά!!
Του ενός η φλόγα καίει του άλλου τα φτερά
Μυρίζω γύρω μου καμμένα πλαστικά
Δε θα πετάξουμε μαζί ποτέ ξανά
Το σπίτι που μου χάρισες να ζω
Το έχτισες με πάγο και με χιόνι
Σε ποια ανηφόρα το ‘χεις κρύψει να παγώνει;
Σε ποια οδό;
Κάθε χειμώνα με περιμένει να φανώ
Μόλις ανάψω τη φωτιά, μόλις ζεσταθώ
Γίνεται διάφανο θυμάται το νερό
Υστερα λιώνει…
Τον άνθρωπο που μ’ έβαλες να βρω
Τον βάζεις να μιλά με τη φωνή μου
Να λέει ψέμματα πως θέλεις την ψυχή μου
Τί να του πω;
Περπάτησα στους δρόμους σου καιρό
Απόψε λέω να μη βγω
Θα ονειρευτώ πως ταξιδεύω ένα πρωί
Κι είσαι μαζί μου
Οι δαίμονες ~ Ξύλινα Σπαθιά
The She Mantis... just...

Σ' αυτό το θέατρο σκιών τι περιμένω
θολή φιγούρα δίχως πρόσωπο και λόγια
Οι θεατές μ' έχουνε κιόλας ξεχασμένο
και φεύγουν βιαστικά κοιτώντας τα ρολόγια
Τώρα γυρίζω σε μια πόλη μεθυσμένη
σα μετανάστης που δεν ξέρει που πηγαίνει
Τώρα βυθίζομαι στου κόσμου την ανία
Ρίξ' τα μαλλάκια σου για να πιαστώ, Μαρία
Σ' αυτό το θέατρο σκιών τι περιμένω
πάλι θα σβήσουνε τα φώτα της οθόνης
και συ σα σφίγγα θα μου το κρατάς κρυμμένο
ποιος είν' ο θεατής και ποιος ο θεατρώνης
Τώρα γυρίζω σε μια πόλη μεθυσμένη
σα μετανάστης που δεν ξέρει που πηγαίνει
Τώρα βυθίζομαι στου κόσμου την ανία
Ρίξ' τα μαλλάκια σου για να πιαστώ, Μαρία
Θέατρο σκιών ~ Χάρις Αλεξίου
The She Mantis...

Eχετε αυπνίες αγαπητή Mantis ;

πρόκειται για το ίδιο ποίημα {αρχή + τέλος}, αλλά έχεις δίκαιο έπρεπε να το αναφέρω.
Σου αφιέρωνω αυτό με αγάπη + συγνώμη....
Πότε με είχες φέρει εδώ
να με ξεναγήσεις στους χρησμούς;
Να ρωτήσω τη μάντιδα Μνήμη.
Η άλλη, η διπλανή ιέρεια Λήθη,
έχει πολύ κόσμο πνίγεται στη δουλειά
αμάσητα καταπίνει τα καπνώδη φύλλα
των λησμονητέων...........
Κ. Δημουλά
στου ονείρου το μπαλκόνι
α! τ' αστεράκι
{Ν. Γκάτσος, Συγγραφείς στο χρόνο, <Ημερολόγιο 1999>}
ΜΕ ΤΗΝ ΠΡΩΤΗ ΣΤΑΓΟΝΑ ΒΡΟΧΗΣ
Με την πρώτη σταγόνα της βροχής σκοτώθηκε το καλοκαίρι
Μουσκέψανε τα λόγια που είχαν γεννήσει
Που είχαν αστροφεγγιές
Όλα τα λόγια που είχαν μοναδικό τους προορισμό εσένα!
Πρίν απο τα μάτια μου ήσουν φώς
Πριν απο τον Έρωτα έρωτας
Κι όταν σε πήρε το φιλί γυναίκα.
ΜΕΛΟΠΟΊΗΣΗ¨ Μ. ΧΑΤΖΙΔΑΚΙΣ
{Μεγάλος ερωτικός}
Ο ΠΟΡΦΥΡΑΣ
Η Κόλαση πάντ' άγρυπνη σου στάθηκε τριγύρου΄
Αλλά δεν είχε δύναμη παρέξ μακριά και πέρα
Μακριά 'πο την Παράδεισο, και συ σ' εμέ 'χεις μέρος΄
Μέσα στα στήθεια σου τα 'κους, Καλέ, να λαχταρίζει;
Κοίτα του ρόδου την λαμπρή πρώτη χαρά του ήλιου,
Ναι πρώτη, αλλ' όμως δεύτερη απο το πρόσωπο σου!
Και χιλι' αστέρια στο λουτρό με με να κολυμπούμε!
Χιλι' αστρα στο λουτρό μ' εμέ, κι εγώ με κείνα!
Να ρίξη στο λουτρό μ' εμέ χίλιες χιλιάδες άστρα.
.............................................
Έτσι κι ο νιός...............................
.............................................
Άστραψε φώς κι εγνώρισε ο νιός τον εαυτό του΄
Οι κόσμοι γύρου ν' άνοιγαν κορόνες να του ρίξουν,
............................................
Απομεινάρι θαυμαστό ερμιάς και μεγαλίου,
Όμορφε ξένε και καλέ, και στον ανθό της νιότης,
Άμε και δέξου στο γυαλό του δυνατού την κλάψα.
Κι εδώ Δ. Σολωμός
Μ.Χατζιδάκις/Ν.Γκάτσος
Τι ζητάς Αθανασία στο μπαλκόνι μου μπροστά
δε μου δίνεις σημασία κι η καρδιά μου πώς βαστά
Σ’ αγαπήσανε στον κόσμο βασιλιάδες, ποιητές
κι ένα κλωναράκι δυόσμο δεν τούς χάρισες ποτές
Είσαι σκληρή σαν του θανάτου τη γροθιά
μα ήρθαν καιροί που σε πιστέψανε βαθιά
Κάθε γενιά δική της θέλει να γενείς
Ομορφονιά, που δεν σε κέρδισε κανείς
Τι ζητάς Αθανασία στο μπαλκόνι μου μπροστά
ποια παράξενη θυσία η ζωή να σου χρωστά
Ήρθαν διψασμένοι Κροίσοι, ταπεινοί προσκυνητές
κι απ’ του κήπου σου τη βρύση δεν τους πότισες ποτές

Tον ψίθυρο των άστρων
έπιασε η γκλάβα μου...
Αρμονία και χάος
ήταν ένα μικρό καράβι
Που ήταν α-α-αταξίδευτο
Που ήταν α-α-αταξίδευτο
Οε οε οε ο-ε
Και έκανε ένα μακρύ ταξίδι
και έκανε ένα μακρύ ταξίδι
μέσα εις τη τη τη Μεσόγειο
μέσα εις τη τη τη Μεσόγειο
Οε οε οε ο-ε
Και σε 5-6 εβδομάδες
Και σε 5-6 εβδομάδες
Σωθήκαν όλες όλες όλες οι τροφές
Σωθήκαν όλες όλες όλες οι τροφές
Οε οε οε ο-ε
Και τότε ρίξανε τον κλήρο
και τότε ρίξανε τον κλήρο
να δούνε ποιος ποιος ποιος ποιος θα φαγωθεί
να δούνε ποιος ποιος ποιος ποιος θα φαγωθεί
Οε οε οε ο-ε

Tον ψίθυρο των άστρων
έπιασε η γκλάβα μου...
Αρμονία και χάος
Μουσική: Θανάσης Παπακωνσταντίνου
Στίχοι: Βαΐτικα κάλαντα
Απαγγελία: Κωνσταντής και Αριστοτέλης Παπακωνσταντίνου
« Κυρά έχεις όμορφο μικρό στο μόσχο αναθρεμμένο.
Το λούζουν, το στολίζουνε στο δάσκαλο το στέλνεις.
Το καρτεράει ο δάσκαλος με μια χρυσή βεργούλα,
το καρτεράει η δασκάλισσα με δυο κλωνάρια μόσχο.
Παιδί μου πού ειν' τα γράμματα, παιδί μου πού ειν' ο νους σου;
Τα γράμματά μου στο χαρτί κι νους μου πέρα δέρνει,
πέρα στις νιες τις όμορφες, πέρα στις μαυρομάτες
που 'χουν τα μάτια σαν ελιά, τα φρύδια σαν γαϊτάνι ».

Tον ψίθυρο των άστρων
έπιασε η γκλάβα μου...
Αρμονία και χάος
Twoface
Don't know what this is meant to be
The perfect shape of man?
Clever than ever
I'll push you through a life
Of deeds and harmony
But all I see tonight is...
Fire in your eyes
Ay ay ay
Tonight
Fire's on your side
Ay ay ay
Tonight
Fire in your eyes
Ay ay ay
Ay ay ay
Ay ay ay
What's broken will remain
In portions of the past
Trouble on trouble
Pain on pain
Until the end of time
But all I see tonight is...
Fire in your eyes
Ay ay ay
Tonight
Fire's on your side
Ay ay ay
Tonight
Fire in your eyes
Ay ay ay
Ay ay ay
Ay ay ay
I will make your dreams come true
If you want me to
I will make your life complete...
Choose wise
I'm your destiny
But all I... see tonight is...
Fire in your eyes
Ay ay ay
Tonight
Fire's on your side
Ay ay ay
Tonight
Fire in your eyes
Ay ay ay
Ay ay ay
Ay ay ay

Tον ψίθυρο των άστρων
έπιασε η γκλάβα μου...
Αρμονία και χάος
For Your Eyes Only
For your eyes only, can see me through the night.
For your eyes only I never need to hide.
You can see so much in me, so much in me that's new.
I never felt until I looked at you.
For your eyes only, only for you.
You'll see what no-one else can see, and now I'm breaking free.
For your eyes only, only for you.
The love I know you need in me, the fantasy you've freed in me.
Only for you, only for you.
For your eyes only, the nights are never cold.
You really know me, that's all I need to know.
Maybe I'm an open book because I know you're mine.
But you won't need to read between the lines.
For your eyes only, only for you.
You see what no-one else can see, and now I'm breaking free.
For your eyes only, only for you.
The passions that collide in me, the wild abandoned side of me.
Only for you, for your eyes only.

1899 αλήθειες + 1 ψέμμα...
Ευχαριστώ για το ποίημα
... υπέροχο!
.
.
.
The She Mantis... in rythm

Έρχομαι απ' την Ανατολή με μια χρυσή φρεγάτα
πέντε πασιάδες είχαμε, όμορφα τραγουδούσαν
Είχαμε σκλάβο όμορφο, στα σίδερα δεμένο
ο σκλάβος αναστέναξε και στάθηκε η φρεγάτα
κι ο καπετάνιος φώναξε πο 'πάνου από την πλώρη:
Ποιος βαριαναστέναξε και στάθηκε η φρεγάτα;
Εγώ είμαι κείνος που αναστέναξα και στάθηκε η φρεγάτα
Σκλάβε πεινάς σκλάβε διψάς σκλάβε ρούχα δεν έχεις;
Μήτε πεινώ μήτε διψώ μήτε ρούχα δεν έχω
θυμήθηκα το σπίτι μου τη δόλια μου γυναίκα
που 'χα τρεις μέρες νιόγαμπρος δώδεκα χρόνια σκλάβος
Τραγούδα μας βρε σκλάβε μας κι εγώ θα σ' ελευθερώσω
Πολλές φορές τραγούδησα μα λευτεριά δεν είδα
μα αν ειναι για λευτέρωση θα ξανατραγουδήσω
Λύστε με τα χεράκια μου τα αλυσοκλειδωμένα
και δώστε μου το λάγουρο, το δόλιο μου ταμπούρι
να κλάψω για τη μένα, να κλάψω για τη μένα
που 'χα τρεις μέρες νιόγαμπρος, δώδεκα χρόνια σκλάβος
αν έχεις μάνα και παιδιά πασιά ελευθέρωσέ με
Δώδεκα χρόνια έκανα στης Αραπιάς τον άμμο
εννιά καρές εφύτεψα στης φυλακής τις πόρτες
κι απ' τις εννιά καρπό έφαγα μα λευτεριά δεν είδα
αν έχεις μάνα και παιδιά πασιά ελευθέρωσέ με
Χαλάλι σου βρε σκλάβε μου χαλάλι η λευτεριά σου
Χίλια φλουριά του δίνουνε κι ένα άλογο μπαχτσίσι
όσο να πούνε στο καλό παίρνει σαράντα μίλια
κι όσο να πούνε έχε γεια άλλα σαράντα πέντε
Στο δρόμο που επήγαινε, στο δρόμο που διαβαίνει
βρίσκει ένα γέροντα που είχε εργάτ' στ' αμπέλι
Καλημερί σου γέροντα, καλώς το παλικάρι
δε μου λες βρε γέροντα ποιανού ειν' αυτό το αμπέλι;
Της ερημιάς της σκοτεινιάς του γιου μου του Γιαννάκη
που είχε τρεις μέρες νιόγαμπρος δώδεκα χρόνια σκλάβος
και σήμερα τη γυναίκα του με άλλον την παντρεύουν
Πες μου βρε γέροντα, προφταίνω στα στεφάνια;
Αν έχεις άλογο γοργό, στο σπίτι θα προλάβεις
μα αν έχεις άλογο αργό στην εκκλησιά θα φτάσεις
Δίνει βιτσιά στο άλογο κι ανέμοι τον επαίρνουν
μα είχε άλογο γοργό στο σπίτι προλαβαίνει
Ο ξένος κοντοστάθηκε έξω απ' το ντουβάρι
κι ο ξένος αναστέναξε και πώς καλά τους λέει
ανάθεμα τα τέτοια σας, τον ξένο δεν κερνάτε
Η μάνα της νύφης σαν τον άκουσε
τη νύφη επρόσταξε να πάει να τον κεράσει
Eγώ είμαι ξένος μακρινός κι εγώ λεφτά δεν έχω
θα σε δώσω το δαχτυλίδι μας της πρώτης αρραβώνας
Η νύφη στα μάτια τον κοιτάει και πέφτει ο δίσκος κάτω
γυρίζει και λέει στους καλεσμένους και σ' όλους τους γνωστούς
Να φύγουν όλοι οι γνωστοί και όλοι οι καλεσμένοι
εμένα ήρθε ο καλός μου, η πρώτη μου αγάπη
η πρώτη μου αγάπη...
Ο σκλάβος (παραδοσιακό) ~ Θύμιος Γκοκίδης
Τhe She Mantis...

Σαν παιδιά μην παίζουμε παιχνίδια
Και γυρίζουμε πάλι στα ίδια
Δεν μπορώ να ακούω υποσχέσεις
Λόγια ψεύτικα
Η αγάπη θέλει πάντα δύο
Κι όχι να μ'αφήνεις μες το κρύο
Μια ζωή το "γεια σου" και το αντίο
Το βαρέθηκα
Δες τα λάθη σου
Και την πλάτη σου
Πια σε μένα μη γυρνάς
Προτεραιότητα
Θέλω να 'χω
Μέσα στην καρδιά σου
Η πρώτη σκέψη σου
Στο μυαλό σου να 'μαι εγώ
Προτεραιότητα
Πρώτη στα μεγάλα σχέδιά σου
Εγώ θα βρίσκομαι
Πες το μου αυτό
Την καρδιά μου
Πώς να τη συγκρίνεις
Μια ζωή που φεύγεις
Και μ'αφήνεις
Δεν μπορώ να πέφτω στη φωτιά σου
Και να καίγομαι
Θέλω να γυρέυεις τα φιλιά μου
Πράγματα πολύ προσωπικά μου
Να ζητάς κι εγώ απ'τη χαρά μου
Να τρελαίνομαι
Προτεραιότητα ~ Έλενα Παπαρίζου
The She Mantis... in mania

Εγώ δεν είμαι αυτός
που πάντα θα μπορεί
τα λάθη σου να συγχωρεί
και δε μου φτάνει
κάθε τόσο να μου λες
πως παραδέχεσαι ότι φταις.
Πολλά τα λάθη σου, πάρα πολλά,
με καίει η αγάπη σου και με πονά.
Είναι καλύτερα μια ώρα αρχύτερα
να φύγω σήμερα πριν νά' ναι αργά.
Πολλά, πολλά, τα λάθη σου πολλά,
πονά, πονά, η αγάπη σου πονά.
Εγώ δεν έχω το κουράγιο, δεν μπορώ
ό,τι μου κάνεις να ξεχνώ.
Δεν θά' χω πάντοτε
την πόρτα μου ανοιχτή
να μπαίνεις όταν θες εσύ.
Πολλά τα λάθη σου ~ Γιάννης Κατέβας
The She Mantis...

ποτε μου δεν σε ξεχασα
ποτε δεν θα ξεχασω
τα ματια σου τα μαγικα
πως να σε ξεπερασω
πλουσιος σε αισθηματα
πτωχος μεσα στα πλουτη
η αγαπη που εγυρευες
δεν ειναι καν ετουτη
η αγαπη ειναι μαγικη
μαγεια η καρδια μου
το γλυκισμα ειναι η ζωη
το ονειρο ελπιδα
δεν ειναι ο πονος πιο γλυκος
σε καρτερω να ερθεις
παιγνιδια δεν ανεχομαι
της μοιρας μου στολιδια
τα χειλη σου ειναι ομορφα
τα ματια σου γαλαζια
η θαλασσα ειναι μεσα σου
μα προσκυνας τα αστρα
η αγαπη ειναι και των δυο
δεν φευγει απο κανενα
οταν θα ανταμωσουμε
τον ηλιο να τον δουμε
σε καρτερω αγαπη μου
μην με φοβιζεις αλλο
λογια πικρα σε κρυβουνε
γαληνεψε η ψυχη σου
γλυκα και μελοσταλακτα
το βιος μας να το δουμε
δεν εχω βαρος σκοτεινο
ουτε η καρδια μου εχει
αιμα δεν θελω πια να δω
κι ας πλενεται η ψυχη μου
μονο εσενα θε να δω
να ακουσω την φωνη μου
gh