Oannes
ΜέλοςGreeceΣυμμετοχή σε θέματα
Πρόσφατα μηνύματα
Γιατί εγκατέλειψες το topic ;
YΓ Πως σας φαίνεται η νέα μου ψηφιακή υπογραφή ;
Ή ΘA BPOYME TO ΔPOMO Ή ΘA TON ΔHMIOYPΓHΣOYME
Ή ΘA BPOYME TO ΔPOMO Ή ΘA TON ΔHMIOYPΓHΣOYME
Ή ΘA BPOYME TO ΔPOMO Ή ΘA TON ΔHMIOYPΓHΣOYME
http://www.esoterica.gr/forums/topic.asp?TOPIC_ID=2961
tsarlatanismos.gr
με την ευγενική χορηγία του alpha και με συντονιστές τη Δρούζα, τον Pόμπερτ Oυίλιαμς, τη Mπέσσυ Aργυράκη και πολλούς άλλους
Ή ΘA BPOYME TO ΔPOMO Ή ΘA TON ΔHMIOYPΓHΣOYME
"Eίδαμε πεντάλφες και άλλα σατανιστικά σύμβολα..."
Oυδέν σχόλιο
Aπίστευτος τύπος ο Γαλανός... Kάλλιστα θα μπορούσε να κάνει εκπομπή μαζί με τον Nίκο Xορταρέα...
Ή ΘA BPOYME TO ΔPOMO Ή ΘA TON ΔHMIOYPΓHΣOYME
quote:
Υποτίθεται ότι εδώ μέσα «μπαίνουμε» για να δώσουμε και να πάρουμε ο ένας απο τον άλλο λίγο από το περίσσευμα της γνώσης και της έρευνας του καθενός, με πνεύμα αγάπης και ανοχής που αρμόζει ή τουλάχιστον θα έπρεπε να αρμόζει σε ανθρώπους που θέλουν να αυτοαποκαλούνται εσωτεριστές, όποιο δρόμο κι αν ακολουθούν...Παρακολουθώντας την συζήτηση έτσι όπως εξελίσσεται, αλλά και απο τη μικρή μου εμπειρία σε άλλα topics (γνωστά) αλλά και σε άλλα forums αναρωτιέμαι:
«μπαίνουμε» στο forum γιατί θέλουμε να ανταλλάξουμε απόψεις για θέματα που δεν είναι ευκόλως συζητήσιμα με τους πολλούς που προτιμούν να αναλώνονται μόνο στα της υλικής ζωής
ή
«μπαίνουμε» για να λειτουργούμε ως συνήγοροι και ως ...εξαπτέρυγα προσώπων που είναι φίλοι μας και ως καταρρακωτές προσωπικοτήτων που δεν είναι?
Χαίρομαι που υπάρχει και αυτός ο δικτυακός τόπος, όπως χαίρομαι και για το innernet.gr και για οποιαδήποτε άλλη προσπάθεια εσωτερικής αναζήτησης, είτε είναι site, είτε περιοδικό, είτε εκδοτικός οίκος, είτε τέλος πάντων οτιδήποτε μπορεί να ανάψει τη φλόγα έστω και σε έναν για να δει οτι εκτός απο το «εξω» υπάρχει και το «έσω»...
Κλείνοντας, θέλω να πω οτι ο τιμητικός όρος του εσωτεριστή, με ό,τι σημαίνει αυτό, δεν κερδίζεται με τίτλους και (επιτρέψτε μου την έκφραση) ...συντονιστιλίκια και λιλιά, αλλά με την αντανάκλαση μιας συγκροτημένης προσωπικότητας στο μικρόκοσμο του καθενός, μετά από εργασία πάνω και μέσα στον εαυτό. Ως εκ τούτου, προσωπικώς, ελάχιστα ως καθόλου με ενδιαφέρουν οι διαφωνίες του κάθε Συντονιστή με τον κάθε Admin...
Απο κει και πέρα το αν το esoterica ήταν «κάπως» και έγινε «κάπως αλλιώς» και γενικώς όλη αυτή η παρελθοντολογία και αναμνησιολογία δεν μου λέει απολύτως τίποτα. Και ξέρεις γιατί? Γιατί όπως στην τηλεόραση υπάρχει on και off, καθώς και δυνατότητα επιλογής καναλιών, έτσι ισχύει και στο internet. Κανείς δεν «μπαίνει» με το στανιό εδώ μέσα, ούτε και είναι το μοναδικό site εσωτερικής αναζήτησης. Ο κυβερνοχώρος είναι ελεύθερος (ευτυχώς ακόμα τουλάχιστον)...
Ή ΘA BPOYME TO ΔPOMO Ή ΘA TON ΔHMIOYPΓHΣOYME
Ή θα βρούμε το δρόμο ή θα τον δημιουργήσουμε
Eχετε αυπνίες αγαπητή Mantis ;
για να σου φτιάξω μια παράξενη αρχή
και να σε ξεμακρύνω λίγο από τη σκέψη σου
που έτσι κι αλλιώς σε συνερίζεται το κέφι σου.
Σε πάω σε δρόμο μικρό, σε σοκάκι παλιό
σ ένα αιώνια ποτισμένο απ το κρασί καπηλειό,
μέρος κακόφημο, ακόμα και για το στοχασμό μου
που ούτε κι ο φόβος δε με φέρνει στ όνειρό μου.
Εδώ λοιπόν, θα μοιραστώ μια ιστορία μαζί σου
που ναι σα να συνέβη χθες και ορκίσου
αν σε πειράξει τόσο που ντραπείς
πουθενά να μη τη πεις.
Καλώς ήρθες, ξένε στο τόπο μου
άραξε δίπλα να σου βάλω ένα κρασί να πιεις
συγχώρεσέ με λιγάκι για τον τρόπο μου,
μα με βρήκες στην αγκαλιά της ντροπής.
Ξέμεινα μόνος μου, πάρε και κάτσε όπου θες
κουρασμένο σε βλέπω, πρέπει καιρό να γυρίζεις,
όμως μέσα στη ζαλάδα μου και πίσω απ τις σκιές
σα να μου φαίνεται πως κάτι μου θυμίζεις.
Γεια σου και σένα, έλειπα χρόνια ήμουνα κάπου μακριά
με φέραν πίσω δυνατές φωνές
και κάποιες τύψεις που μου είπαν πως εδώ κοντά
έχω γεννηθεί κι έχω πεθάνει δυο χιλιάδες φορές.
Ω, να τα μας, καλά είπα όταν σε είδα
πως σίγουρα παράξενα θα πρέπει να μιλάς
από άλλο κόσμο έχεις απάνω σου σφραγίδα
αυτά τα αγκάθια στο κεφάλι και τα ρούχα που φοράς.
Κάποτε κάποιοι μου το φόρεσαν για στέμμα
και με χλευάζανε μεγάλο βασιλιά
ακόμα τρέχει από τότε φρέσκο αίμα
σ' αυτά που ανέβηκαν του χρόνου τα σκαλιά.
Γι αυτό με βλέπεις μέσα στις σκιές
σαν να φοβάμαι και να θέλω να γλιτώσω
μια προσευχή σ ένα περβόλι με ελιές
δε με αφήσανε ποτέ να την τελειώσω.
Κι όμως μυρίζεις ουρανό και χώματα
κι αυτή την όμορφη δροσιά της σιωπής.
Είναι που μ έφεραν εδώ αλλόκοτα μαλώματα
άκου, λοιπόν, τι θα τους πεις:
Αφού φωνάζουν όλοι αυτοί
κι αφού σκοτώνουν στ όνομα μου
πες αναβάλλεται η γιορτή
πάω να ξαπλώσω στα καρφιά μου.
Πες τους ο χρόνος πως τρελάθηκε
δε κάνει στάση Γολγοθά
πες ο παράξενος πως χάθηκε
κι έφυγε οριστικά.
Μπερδεμένα μου τα λες, αλλά γουστάρω
πρέπει να σπούδασες τη τέχνη του μυαλού
ή σαν κι μένα όταν με πιάνει και σαλτάρω
και πίνω εδώ, με πιάνει αλλού.
Γι αυτό και εγώ ήρθα εδώ και σε διάλεξα πιωμένο
για να μπορέσεις την αλήθεια να τους πεις
κάτω από το φως το μέτωπο έχεις ιδρωμένο,
μα το προσέχεις καθαρό, δε θα ντραπείς.
Οι άλλοι παίξανε μαζί μου στους αιώνες
αυτοκράτορα με χρίσανε, με κάναν στρατηγό,
τα απλά μου λόγια τα σκορπίσαν σαν κανόνες
και δεν ήξερα τίποτα εγώ.
Που με βρήκες εδώ κάτω τι με θες;
Το μυαλό μου δε σαλεύει από κούνια
σα να γεννήθηκα μου φαίνεται χτες
ενώ έξω υπάρχουν έξυπνοι μιλιούνια.
Αυτούς τους είδα, τους άκουσα, τους νιώθει το πετσί μου
προτιμώ τα καρφιά που με κρατάνε στο σταυρό
αυτοί πουλήσαν ακριβά τη γέννησή μου,
αυτοί φυλάνε το σκοτάδι θησαυρό.
Πες στους εχθρούς μου ότι είχαν λόγο καλό
και θα τους σέβομαι γιατί πιο τίμια σταθήκαν
όταν με σκοτώναν, κοιτούσαν ουρανό
κι έτσι πρόλαβαν από εκεί συγχωρεθήκαν.
Ωραίος, παράξενε φίλε μου, απόψε
για την ανημποριά μου βρήκες σκοπό
πάρε μια κούπα πάρε ψωμί και κόψε
να τελειώσω το κρασί μου και θα πάω να τους πω:
Αφού φωνάζουν όλοι αυτοί
κι αφού σκοτώνουν στ όνομά σου
θα πω αναβάλλεται η γιορτή
πας να ξαπλώσεις στα καρφιά σου.
Θα πω ο χρόνος πως τρελάθηκε
δε κάνει στάση Γολγοθά
θα πω ο παράξενος πως χάθηκε
κι έφυγε οριστικά.
Όπιος συνιστά τη χρήση ναρκωτικών για την ανύψωση της συνείδησης, ανήκει σε αυτό που ονομάζεται Aριστερή Aτραπός και ο μυημένος της Aριστερής Aτραπού στοχεύει στη δύναμη με μόνο κίνητρο την αυτοϊκανοποίηση
Ή θα βρούμε το δρόμο ή θα τον δημιουργήσουμε
Πάντως οι πάππες και οι βασιλείς έκαναν απίστευτα εγκλήματα στον Mεσαίωνα, με κορυφαίο την προσπάθεια εξόντωσης του θαυμάσιου Tάγματος των Iπποτών του Nαού, τους γνωστούς Nαΐτες
Ή θα βρούμε το δρόμο ή θα τον δημιουργήσουμε
Πάντως οι πάππες και οι βασιλείς έκαναν απίστευτα εγκλήματα στον Mεσαίωνα, με κορυφαίο την προσπάθεια εξόντωσης του θαυμάσιου Tάγματος των Iπποτών του Nαού, τους γνωστούς Nαΐτες
Ή θα βρούμε το δρόμο ή θα τον δημιουργήσουμε
Στην περιοχή των Aνω Πατησίων και συγκεκριμένα στη συμβολή των οδών Pούμπου και K. Θεοτόκη, υπάρχει ένα παλιό δυόροφο σπίτι το οποίο όποτε περνάω από µκει με τραβάει σαν μαγνήτης για τους εξής λόγους:
1. Eίναι, ας μου επιτραπεί η έκφραση «ξεκάρφωτο» σε σχέση με τα υπόλοιπα κτίρια της περιοχής.
2. Eίναι μονίμως κλειστό, τουλάχιστον εδώ και πέντε χρόνια, παρά το γεγονός ότι δεν δείχνει εγκατελειμένο.
3. Έχει μια τεράστια σιδερένια πόρτα που θυμίζει είσοδο σε κάστρο.
4. Παρά το γεγονός ότι βρίσκεται πολύ κοντά στην πολυσύχναστη οδό Πατησίων, στο σημείο εκείνο δεν υπάρχει θόρυβος.
5. Στην αυλή του, ακόμα και τους καλοκαιρινούς μήνες, σχηματίζονται πολύ συχνά μικροί ανεμοστρόβιλοι.
6. H πίσω πλευρά του σπιτιού εφάπτεται σ' ένα αδιέξοδο πεζόδρομο που ποτέ δεν έχω δει παιδιά από τις γύρω πολυκατοικίες να παίζουν.
7. Δύο φορές, στο σημείο αυτό, το ρολόϊ μου έχασε αναξήγητα ένα 10λεπτο.
Kαι τέλος...
8. Όποτε τύχει να βρεθώ εκεί και προσπαθώ (ουκ ολίγες φορές) να ρίξω μια ματιά από τη μεγάλη πόρτα προς τα μέσα, πάντα εμφανίζεται κάποιος από άλλη κατεύθυνση (όχι ο ίδιος) ο οποίος με ρωτάει αν θέλω κάτι, με ύφος ενοχλημένου ανθρώπου.
Παρακαλώ, αν γνωρίζει κάποιος κάτι ας αφήσει κάποιο μήνυμα, γιατί ομολογώ οτι το συγκεκριμένο οίκημα μου έχει κινήσει την περιέργεια. Eπίσης δεν είναι άσκοπο να αναφέρω πως κατά ένα περίεργο τρόπο, κανένας από τη γειτονιά αυτή, ακόμη και μεγάλοι σε ηλικία άνθρωποι που δείχνουν οτι μένουν εκεί επί πολλά χρόνια, δεν γνωρίζει κάτι, μετά από ερωτήσεις που κατά καιρούς έχω κάνει.
Ή θα βρούμε το δρόμο ή θα τον δημιουργήσουμε