- Χριστούγεννα ή Ηλιούγεννα ; - .-= ΜΥΘΟΣ & ΘΡΗΣΚΕΙΑ =-.
Υπήρξαν στο παρελθόν πολλές ημερομηνίες όπου γιορτάζονταν.
Κατά καιρούς λοιπόν είχαμε ως Χριστούγεννα τις εξής ημερομηνίες:
6 Ιανουαρίου , 25 Μαρτίου , 28 Μαρτίου , 19 Απριλίου , 20 Μαίου.
Μετά τον 4ο αιώνα , καθιερώνεται η 25η Δεκεμβρίου ως Χριστούγεννα.
Και αυτό γιατί τον 4ο αιώνα , λόγω της μεγάλης εξάπλωσης της λατρείας του Μίθρα (του ανίκητου ήλιου) η εκκλησία για να προσεγγίσει ευκολότερα του πιστούς της λατρείας αυτής , ταύτισε τα
Χριστούγεννα με την ημερομηνία της αναγέννησης του Ήλιου , της γέννησης του νέου φωτός.
Έτσι οι δύο θρησκείες προσεταιρίστηκαν την παλαιά ιεροτελεστία που η καταγωγή της κρατά από την Αρχαία Περσία.
Τι γιορτάζουμε λοιπόν πραγματικά.
Χριστούγεννα ή Ηλιούγεννα ;
είστε όλοι...
Στην ίδια εκείνη περιοχή υπήρχαν και μερικοί βοσκοί που διανυκτέρευαν στην ύπαιθρο και φύλαγαν βάρδιες στο κοπάδι τους.
Oι βοσκοί δεν διανυκτερεύουν στους αγρούς κατά τη διάρκεια του χειμώνα λόγο του κρύου. Εφόσον οι βοσκοί δεν είχαν οδηγήσει ακόμη τα κοπάδια τους στις στάνες, δεν ήταν χειμώνας.
Έτσι η γέννηση του Χρηστού στις 25 Δεκεμβρίου δεν ισχύει.
είστε όλοι...
Η συγκεκριμένη εορτή συμβολίζει την "επαναγέννεση" του ήλιου. Η ημέρα αρχίζει να μεγαλώνει, ο χειμώνας φεύγει (το Johny Walker έρχεται) 
τα Χριστούγεννα είναι απλά ΜΙΑ ΣΥΓΧΡΟΝΗ «ΠΑΓΑΝΙΣΤΙΚΗ» ΕΠΙΒΙΩΣΗ ΑΡΧΑΙΩΝ ΕΘΙΜΩΝ.
Το χειμερινό ηλιοστάσιο (22-25 Δεκεμβρίου) σημαίνει την αρχή του χειμώνα. Ο Ήλιος ξαναπαίρνει τον δρόμο του προς τις περιοχές μας και η ημέρα αρχίζει να αυξάνει σταθερά ως ότου εξισωθεί με την νύκτα κατά την Εαρινή Ισημερία τον Μάρτιο.
Τότε ο ‘Ήλιος θριαμβεύει και νικά το σκότος του χειμώνα. Η εποχή αυτή είναι η Άνοιξη, ε εποχή της καρποφορίας της Γης και της νίκης του Φωτός (Ήλιου) επί του σκότους (χειμώνα).
Οι Αρχαίοι λαοί γιόρταζαν την πορεία αυτή του Ήλιου τιμώντας τους ενιαύσιους, αναβλαστικούς ηλιακούς Θεούς, οι οποίοι γεννιόνταν κατά την χειμερινή τροπή του ήλιου (25 Δεκεμβρίου), πέθαιναν και ανασταίνονταν την 25η Μαρτίου, την ημέρα της εαρινής ισημερίας.
Εξομοίωναν δηλαδή την φαινόμενη αυτή κίνηση του ηλίου με την ζωή ενός ανθρώπου. Για αυτό το λόγο ο ηλιακός Θεός (Διόνυσος-Ηρακλής-Όσιρις-Άττις κτλ) παρουσιάζονταν σαν παιδί κατά την χειμερινή τροπή.
Ο Διόνυσος αποκαλούνταν «Σωτήρ» και «Θείο βρέφος» που γεννήθηκε από Παρθένο, την Σεμέλη. Είναι ο «καλός ποιμήν», οι ιερείς του οποίου κρατούν (όπως προκύπτει από πολλές αγγειογραφίες) την ποιμενική ράβδο, κάτι ΠΟΥ ΑΝΤΕΓΡΑΨΑΝ οι χριστιανοί επίσκοποι, αυτοονομαζόμενοι ως «πάστορες», δηλαδή ποιμένες!
Η λατρεία του Διόνυσου ήτανε τόσο διαδεδομένη στην ύστερη εποχή της αρχαιότητας, ώστε ο Νόννος να του αφιερώσει έπος 48.000 ΣΤΙΧΩΝ ΚΑΤΑ ΤΟΝ 5ο ΑΙΩΝΑ μ.Χ.!! Ήτανε ο Θεός της αυτοκρατορίας μαζί με τον Μίθρα.
Στην Αίγυπτο π.χ. ετιμάτο η γέννηση του Όσιρι-Διονύσου επίσης στις 25 Δεκεμβρίου με πανηγυρικό τρόπο και καθολική συμμετοχή κλήρου και λαού.
Οι δε «απεικονίσεις» είναι ΠΑΣΙΦΑΝΕΣΤΑΤΑ ΑΡΧΑΙΟ «ΠΑΓΑΝΙΣΤΙΚΟΙ» ΣΥΜΒΟΛΙΣΜΟΙ.
Έχουμε το θείο βρέφος, τον Διόνυσο, καθισμένο στο ιερό δέντρο, όπου δίπλα του στέκεται η Λευκοθέα και ο Πάν. Προς τιμή του Διονύσου ΣΤΟΛΙΖΟΥΜΕ ΣΗΜΕΡΑ ΤΟ «ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΙΑΤΙΚΟ» ΔΕΝΤΡΟ.
Επίσης: έχουμε τις απεικονίσεις (αγάλματα) της Ιώς-Ίσις-κουροτρόφου με το βρέφος ‘Ωρο κρατούσα στο χέρι (λέγε με «Παναγία»…) καθώς και την Κυβέλη με τον κούρο Δία στην αγκαλιά της. Η δε «γέννηση του Χριστού» μας πάει απευθείας στην απεικόνιση των τριών μάγων με Περσική ενδυμασία, που είναι η παραβολή της Μιθραϊκής παράδοσης.
Όταν η ιουδαιοχριστιανοί συνάψανε την ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΣΤΜΦΩΝΙΑ με τον Φλάβιο Βαλέριο (τον μετέπειτα «Ισαπόστολο» και «Μέγα Κωνσταντίνο»…), τα «παγανιστικά» Σατουρνάλια και Βρουμάλια ήτανε τόσο βαθιά ριζωμένα στα λαϊκά έθιμα, που ήτανε ΑΔΥΝΑΤΟΝ να εξοβελιστούνε από την χριστιανική επιρροή της νέας Κρατικής Θρησκείας που είχανε αποφασίσει για μία ακόμη φορά οι Ρωμαίοι.
Η «παγανιστική» γιορτή, με την δική της στάση και ευθυμία, ήταν τόσο δημοφιλής στα λαϊκά στρώματα που η νέα Κρατική Θρησκεία (χριστιανισμός) ήτανε αναγκασμένη να συνεχίσει απλά με λίγες αλλαγές στο πνεύμα και τους τρόπους. Έπρεπε δηλαδή ΝΑ ΕΚΧΡΙΣΤΙΑΝΙΣΟΥΝΕ ΜΙΑ ΑΡΧΑΙΑ ΘΡΗΣΚΕΙΑ.
Η Χριστιανική Εκκλησία μόλις το 567 αποφάσισε ποια θα είναι η επίσημη στάση της απέναντι στην γιορτή αυτή. Η Εκκλησιαστική σύνοδος της Τούρ ανακήρυξε τις δώδεκα μέρες από τις 25 Δεκεμβρίου μέχρι τα λεγόμενα Επιφάνεια ως μία ιερή εορταστική εποχή.
Χαρακτηριστικό της ΑΝΤΙΘΕΣΗΣ ΤΩΝ ΧΡΙΣΤΙΑΝΩΝ στην υιοθέτηση της γιορτής είναι το γεγονός πως στη Αγγλία τα Χριστούγεννα ΔΕΝ ΕΟΡΤΑΖΟΝΤΑΝ ΕΚΤΕΤΑΜΕΝΑ μέχρι την μαζική μετανάστευση Ιρλανδών καθολικών καθώς και Γερμανών Λουθηριανών τον 9ο αιώνα!
Στα «κατά των Ορθοδόξων» δε, για τον πρώτο εορτασμό των Χριστουγέννων με Χριστιανικό μανδύα μας πληροφορεί ο (μέγας ανθέλληνας!) Ι. Χρυσόστομος σε δύο σχετικές ομιλίες του. Μας λέει ότι άρχισαν να εορτάζονται «πρό δέκα ετών», δηλαδή το 376, δεδομένου ότι οι λόγοι αυτοί χρονολογούνται από το 386. Είναι αποδεδειγμένο ότι η «γέννηση του Χριστού» εορτάστηκε στην Νέα Ρώμη ένα με δύο χρόνια ΜΕΤΑ ΤΟΝ ΘΑΝΑΤΟ ΤΟΥ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ, ήτοι το 378 ή 379.
Επομένως, η γιορτή των Χριστουγέννων ΔΕΝ ΞΕΚΙΝΗΣΕ ΑΜΑ ΤΗ ΕΜΦΑΝΙΣΕΙ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΣΜΟΥ. Βρήκανε και υιοθέτησαν ήδη υπάρχουσες εορτές του ελληνορωμαϊκού κόσμου προς τιμήν του Θεού ήλιου.
Αυτά περί «Χριστουγέννων στις 25 Δεκεμβρίου»…
Τα Χριστούγεννα δεν συμπεριλαμβάνονται στις αρχαίες γιορτές της Χριστιανικής Εκκλησίας, και μάλιστα η τήρηση των γενεθλίων καταδικάζονταν σαν ένα ειδωλολατρικό έθιμο απεχθές στους Χριστιανούς. Ημέρα μνήμης των αγίων και μαρτύρων όριζαν αυτή του θανάτου. Η Καθολική Εγκυκλοπαίδεια αναφέρει σχετικά :
«Τα Χριστούγεννα δεν ήταν ανάμεσα στις πρώτες εορτές της Εκκλησίας. Ο Ειρηναίος και ο Τερτυλλιανός την παραλείπουν από τους καταλόγους των εορτών» .
Έτσι Τα Χριστούγεννα ως εορτή των γενεθλίων του Σωτήρα δεν γιορτάζονταν τα πρώτα 300 χρόνια, όπως σωστά αναφέρει και ο αγαπητός Schwabe. Έως τότε ως ημέρα γένεσης εορταζόταν στις 6 Ιανουαρίου μαζί με τη βάπτιση του Ιησού (Θεοφάνεια). Το έθιμο της εορτής κατά τα πρότυπα της «παγανιστικής» εορτής του Ήλιου στον Χριστιανικό κόσμο , πιθανολογείται ότι μεταφέρθηκε στην Ανατολή, πιθανόν από τον Γρηγόριο τον Ναζιανζηνό το 378-381 περίπου μ.Χ. Ο Ιωάννης Χρυσόστομος (345-407 μ.Χ.) σε ομιλία του για τη γέννηση του Χριστού, αναφέρει ότι είχε αρχίσει στην Αντιόχεια να γιορτάζονται τα Χριστούγεννα στις 25 Δεκεμβρίου. Το σίγουρο είναι ότι την εποχή του Ιουστινιανού, τον 6ο αιώνα, ο εορτασμός των Χριστουγέννων στις 25 Δεκεμβρίου είχε εξαπλωθεί σχεδόν σε όλη την Ανατολή.
Η εορτή αυτή πέρασε και στην αρχαία Ρώμη όπως επίσης σωστά αναφέρθηκε επίσης με τις δημοφιλείς γιορτές των Σατουρνάλιων, προς τιμήν του Κρόνου τον Δεκέμβριο αλλά και της θεάς Δήμητρας, γι΄ αυτό και έκαναν θυσίες χοίρων για την ευφορία της γης . Τα Σατουρνάλια ήταν από τις σημαντικότερες ονομάζονταν « DIES INVICTI SOLIS «, «Ημέρα του αήττητου ήλιου», και άρχιζαν στις 17 Δεκεμβρίου και διαρκούσαν επτά ήμερες. Στην εορτή αυτή αντάλλασσαν δώρα, συνήθως λαμπάδες και στα παιδία έδιναν πήλινες κούκλες και γλυκά σε σχήμα βρέφους για να θυμίζουν το Κρόνο, που τρώει τα παιδιά του. Σταδιακά λοιπόν τα γενέθλια του θεού Ήλιου μετατράπηκαν σε γενέθλια του Υιού του ΘεούΟ Ιουστίνος ο μάρτυς (114-165 μ.Χ.) γράφει στη 2η απολογία του για τον Ιησού
«...σταυρώθηκε, πριν το Σάββατο, ΠΟΥ ΗΤΑΝ Η ΗΜΕΡΑ ΤΟΥ “ΚΡΟΝΟΥ” και την επόμενη ημέρα ΠΟΥ ΗΤΑΝ Η ΗΜΕΡΑ ΤΟΥ (θεού) “ΗΛΙΟΥ” και η οποία μετονομάσθηκε σε ΚΥΡΙΑΚΗ, αναστήθηκε και εμφανίσθηκε στους μαθητές Του...»
Εκτός όμως της ημέρας της γέννησης και πολλές από τις παραδόσεις που συνδέονται με τα Χριστούγεννα ανταλλαγή δώρων, στολισμοί, κάλαντα, Χριστουγεννιάτικο δέντρο έχουν τις ρίζες τους σε παλαιότερες θρησκείες.
Πίσω από τα «κάλαντα» κρύβεται ένα αρχαίο Ελληνικό έθιμο με το όνομα Ειρεσιώνη, που Συμβόλιζε την ευφορία και γονιμότητα της γης και εορτάζονταν δυο φορές το χρόνο. Οι ευχές και τα τραγούδια περνώντας από γενιά σε γενιά, κληρονομήθηκαν στα Ρωμαϊκά Χρόνια με τις Καλένδες, απ' τις οποίες έλαβαν τη μορφή που απαντάμε σήμερα, από τα Πρωτοχριστιανικά κιόλας χρόνια.
Ένα άλλο Χριστουγεννιάτικο έθιμο αυτό του Χριστουγεννιάτικου δένδρου όπως είδαμε έχει τις ρίζες του στην αρχαία Αίγυπτο. Σύμφωνα με την παράδοση αυτός που καθιέρωσε το έλατο ως «χριστουγεννιάτικο δέντρο» ήταν ο Άγιος Βονιφάτιος, που θέλησε να αντικαταστήσει την ιερότητα που απέδιδαν οι ειδωλολάτρες στη δρυ, και αυτό παρότι στον Ιερεμία 10: 2-4 αναφέρεται
«Μη μανθάνετε την οδόν των εθνών.. Διότι τα έθνη πτοούνται εις αυτά. Διότι τα νόμιμα των λαών είναι μάταια. Διότι κόπτουσιν ξύλον εκ του δάσους, έργον χειρών τέκτονος με τον πέλεκυν. Καλλωπίζουσιν αυτό με άργυρον και χρυσόν. Στερεόνουσιν αυτό με καρφία και με σφύρας δια να μη κινείται»
Τέλος το κόψιμο της βασιλόπιτας αποτελεί εξέλιξη του αρχαιο Ελληνικού εθίμου του εορταστικού άρτου, τον οποίο οι αρχαίοι Έλληνες πρόσφεραν στους θεούς σε μεγάλες αγροτικές γιορτές, όπως τα Θαλύσια και τα Θεσμοφόρια.
«Η γνώση της άγνοιας είναι η αρχή της σοφίας»
Edited by - ΠΛΩΤΙΝΟΣ on 07/12/2003 14:33:18
quote:
Τα Χριστούγεννα δεν συμπεριλαμβάνονται στις αρχαίες γιορτές της Χριστιανικής Εκκλησίας, και μάλιστα η τήρηση των γενεθλίων καταδικάζονταν σαν ένα ειδωλολατρικό έθιμο απεχθές στους Χριστιανούς.
Ο χριστιανός απολογητής Αρνόβιος το 296 χαρακτηρίζει γελοίους τους ειδωλολάτρες που εορτάζουν τα γεννέλθια των θεών , επειδή κατά την γνώμη του δεν αρμόζει σε έναν θεό να έχει έρθει στην ζωή μια καθορισμένη ημερομηνία σαν άνθρωπος.
Τελικά όπως πάντα , άλλα λένε και άλλα κάνουνε...
είστε όλοι...
Edited by - Anounakis on 07/12/2003 19:51:00
αλλά δεν βρήκα το σχετικό topic του ΚΕΛΣΟΥ
Τι γιορτάζουμε τελικά στις 25 Δεκεμβρίου;;;
αφού έψαχνα με τις λέξεις Χριστούγεννα και Ηλιούγεννα ;
Να συνεχίσουμε λοιπόν αναλύοντας το αν και πόσο Παγανιστική θρησκεία είναι ο Χριστιανισμός;
είστε όλοι...
Είμαστε όλοι...fun της Λουκά..
«Η γνώση της άγνοιας είναι η αρχή της σοφίας»
Την Θεία κοινωνία όπου οι πιστοί τρωνε και πίνουν το σώμα και το αίμα του Χριστού;
Τα φυλακτά; - ξύλο αγίου σταυρού , κομποσκοίνια κτλ...
Τις Εικόνες; Το προσκύνημα των εικόνων - ειδώλων έχει βέβαια απασχολήσει και την ίδια την εκκλησία στο παρελθόν...
Συμπληρώστε αν θέλετε , κάτι που σας έρχεται κατά νου , από τα πολύ εμφανή , που ίσως μου διαφεύγουν , για να περάσουμε και στα Ιερά κείμενα της Ορθοδοξίας και τις αναφορές τους αργότερα...
είστε όλοι...
(η πεθερά του κάργα "θρήσκα")
λοιπον κατα τις 19.00 πάω σπιτι του και προς εκπληξη μου η πεθερα του αρνηθηκε να με αφησει να περάσω στο σπίτι διότι "Οταν σκοτεινιάσει κυκλοφορούν δαιμονες και το παιδι ειναι αβαπτιστο!"
μετα χίλια ζόρια με την παρεμβαση του φίλου μου με άφησαν να μπώ...
πώς όμως?
με εκαναν να βγαλω τα παπουτσια μου έξω απο το σπίτι και με την εισοδο μου επρεπε λέει να κρατω ενα κομματι ψωμί!
με αυτην την διαδικασια εγω βεβαια είχα πεθάνει στο γελιο αλλα αν το καλοσκεφθητε θα επρεπε να κλαίω!!!!!!!
Βασισζομενος στα παλιά χρόνια πάντα.
Το νεογεννητο ειναι όντως ευαισθητο οπότε η κάθε του επαφή μπορει να κρυβει κινδυνους "ιωσεις,γρίπες κτλ"
Το οτι το σκοτάδι ειναι πάντα πιο κρύο και το οτι η εισοδος κάποιου απο εξω και την νύχτα ανεβαζει το βαθμο επικινδυνότητας(?) ας το πάρουμε κι αυτό ώς προστασια...
Πες οτι και τα παπουτσια κουβαλάνε μικροβια...
αλλα το ψωμάκι βε παιδιά, ΠΟΥ ΚΟΛΛΑΕΙ????
(ο φίλος μου βεβαια στην επικειμενη ερωτηση απαντησε
"στο στομαχι μου,χα χα")
...Απλώς να σημειώσουμε ότι το έθιμο του Χριστουγεννιάτικου δένδρου είναι - κατά κόσμον - Γερμανικό.
Η αλήθεια είναι ότι οι Γερμανοί το "ξεσήκωσαν" από την αρχαία Ελλάδα και συγκεκριμένα από τον Άτλαντα του οποίου το δένδρο ήταν τα μαλιά του και οι μπάλες οι πλανήτες που κρεμόντουσαν πάνω σε αυτόν.
Μπορείτε να φανταστείτε τι συμβολίζει το άστρο στην κορυφή;
"Στην Περσία ο Ζωροάστρης δήλωσε προφητικά πως μία παρθένος θα συλλάβει και θα φέρει στον κόσμο ένα παιδί και ένα αστέρι θα εμφανιστεί να λάμπει για να υπογραμμίσει το γεγονός. Όταν δείτε ένα αστέρι είπε στους οπαδούς του, ακολουθήστε το όπου κι αν σας οδηγήσει.."
Προσωπικά γνωρίζω (όπως προανέφερα) ότι
quote:
Το Χριστουγεννιάτικο δένδρο έχει τις ρίζες του στην αρχαία Αίγυπτο. Σύμφωνα με την παράδοση αυτός που καθιέρωσε το έλατο ως «χριστουγεννιάτικο δέντρο» ήταν ο Άγιος Βονιφάτιος, που θέλησε να αντικαταστήσει την ιερότητα που απέδιδαν οι ειδωλολάτρες στη δρυ, και αυτό παρότι στον Ιερεμία 10: 2-4 αναφέρεται«Μη μανθάνετε την οδόν των εθνών.. Διότι τα έθνη πτοούνται εις αυτά. Διότι τα νόμιμα των λαών είναι μάταια. Διότι κόπτουσιν ξύλον εκ του δάσους, έργον χειρών τέκτονος με τον πέλεκυν. Καλλωπίζουσιν αυτό με άργυρον και χρυσόν. Στερεόνουσιν αυτό με καρφία και με σφύρας δια να μη κινείται»
«Η γνώση της άγνοιας είναι η αρχή της σοφίας»
Καλύτερα στο Τι γιορτάζουμε τελικά στις 25 Δεκεμβρίου;;; και μόνο εκεί.
Εδώ ας συνεχίσουμε με το αν και πόσο Παγανιστική θρησκεία είναι ο Χριστιανισμός. ή με το ΠΟΣΟ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ Παγανιστική θρησκεία ο Χριστιανισμός που καλύτερα είπε και ο ΠΛΩΤΙΝΟΣ.
είστε όλοι...
Αγαπητε anounakis,
κατ αρχας το φυσικο φαινομενο, της χειμερινης τροπης του ηλιου,
φανταζεσαι και μονος σου, ποσο παλιο ειναι, αλλα και απο ποτε το ειχαν παρατηρησει οι προγονοι μας.
Η συνδεση του φαινομενου με θρησκευτικες - μυστηριακες εκδηλωσεις, που σιγουρα εκρυβαν και εσωτερικες φιλοσοφικες αποψεις ειναι εξ ισου παλια.
Ακομα παραπερα, η γνωση οτι ειναι μερος μονο του φαινομενου που λεμε ετησιο κυκλο του αστρου, δεν στερειται παλαιοτητας.
Τωρα, καθε εποχη περιεβαλλε, ολες αυτες τις εικονες, με την κρατουσα θρησκεια του καθε τοπου. Πισω ομως απο την επιμονη του καθε ιερατειου για μια συγκεκριμμενη εκφραση, ηταν πολλοι σκεπτομενοι ανθρωποι, που αναγνωριζαν τοσο την διαχρονικοτητα οσο και την κοινοτητα των πεποιθησεων και της λατρειας.
Τελος αν καποτε η φυσιολατρεια ντυθηκε το φραγγικο ονομα της - pagan-παγανισμος, και ακολουθησε ο ο θεος Ηλιος που εγινε γνωστος με το ονομα Χριστος, λιγη σημασια εχει.
Πισω απο ολα αυτα τις ιδιες ιδεες διδασκαν.
Την υπαρξη ενος αιωνιου φυσικου αναλοιωτου Νομου, κοινου για ολα τα πλασματα επι της γης.
Την υπαρξη ενος σπινθηρα- κομματι του αστρου- μεσα στο ανθρωπο. Ο δε σπιΝθηρας αυτος, ομοια με τον πατερα του εμφανιζοταν για καποιο διαστημα για να κοιμηθει το επομενο ωστε να λαμψει και παλι το λαμπροτερο το ακολουθο.
LOVE IS THE LAW
HARMONY THE EFFECT
Knight ΜΙΧΑΗΛ
Αναφέρω την πιο πάνω πληροφορία διότι θα αναφερθώ αρκετά σε αναφορές της Παλαιάς διαθήκης , στην εξέλιξη του θέματος.
Η εκκλησία μας λοιπόν αναγνωρίζει ως γραμμένη από τον θεό και την παλαιά διαθήκη.
Αυτά που θα αναφέρω λοιπόν , τα λεει και τα αποδέχεται η εκκλησία.
Για να δούμε λοιπόν τι λένε οι γραφές... (συνεχίζεται)
είστε όλοι...
quote:
Τι γιορτάζουμε λοιπόν πραγματικά.Χριστούγεννα ή Ηλιούγεννα ;
Για 'μενα ειναι η γιορτη των κουραμπιεδων!!!!!!!!!!!!!
Στην Αφρικη θα παω με τους Massai
Είναι το πρώτο μου mail στο forum και ήθελα να πω δυο λογάκια ιδίως στον κο Schwabe. Ξεχνάτε πως η χριστιανική πίστη δεν βασίζεται στην ανθρώπινη λογική, γι' αυτό και δεν πιστεύω πως μπορώ να απόδείξω τίποτα. Εγώ ήξερα πως τα Χριστούγεννα σαν εορτή δεν είναι επέτειος της συγκεκριμένης ημερομηνίας (25/12) και πιστεύω όλα όσα λέτε, πως τοποθετήθηκε από την Εκκλησία τότε για να προσελκύσει τους ειδωλολάτρες, όπως έχτισε στη βυζαντινή εποχή τους ναούς πάνω σε ήδη υπάρχοντες ειδωλολατρικούς τόσο για λόγους πρακτικούς (υλικά) όσο για να εξαλείψει την προηγούμενη θρησκεία.
Το σημαντικό όμως δεν είναι τίποτα από αυτά στη χριστιανική θρησκεία. Δεν αμφισβητώ τις γνώσεις και τις έρευνές σου πάνω στο θέμα φίλε Schwabe αλλά, δεν νομίζω πως οι άγιοι της εκκλησίας που ακτινοβολούσαν από τη θεία χάρη έγιναν άγιοι επειδή προσπάθησαν να τα εξηγήσουν όλα με τη λογική, ούτε μπορεί κάποιος να με κάνει να πιστέψω κάτι αντίθετο. Αυτό ακριβώς είναι η πίστη, ολοκληρωτικό δόσιμο στο Θεό και υπέρβαση της λογικής στο μέγιστο δυνατό, αν και ανθρώπινο, επίπεδο.
Εξήγησέ μου σε παρακαλώ, εσύ τελικά ,Schwabe , τί πιστεύεις για όλα αυτά;
απλά θα κάνω μια μικρή σύγκριση. Πριν εκατοντάδες χρόνια στην Αφρική
υπήρχαν οι μάγοι της κάθε φυλής, που διακρίνονταν ανάμεσα στους υπολοίπους,
για την ανωτερότητα του πνεύματος τους και μέσα από κάποιες δοκιμασίες, αποδείκνυαν ότι είναι καλύτεροι από τους υπολοίπους για να αναλάβουν την σημαντική θέση του πνευματικού ηγέτη. Αυτός ήταν ένας αξιοκρατικός αλλά
πάνω από όλα υγιείς νοητικός οργανισμός.
Το έτος 2003 είναι έτοιμο να μας αφήσει χρόνους και οι πνευματικοί μας
ηγέτες είναι τις περισσότερες φορές οι χειρότεροι τον χειρότερων που δεν
μπορούν να προσαρμοστούν με την κοινωνία και μπροστά στην ματαιότητα
της ζωής τους, οδηγούνται σε μια ιερατική σχολή που τους μαθαίνει ότι όποιος
φορέσει το ράσο είναι κοντά στον θεό.
Δεν θα κάτσω να αναλύσω το αίσχος που έχω συναντήσει σε προσωπικό
επίπεδο, απλά θα πω αυτό που φαίνεται, έχουμε για πνευματικούς μας
ηγέτες ανώμαλες αδελφές που έχουν χάσει το όριο του μέτρου και οδηγούνται
σε ψυχοφάρμακα και άλλες αηδίες για να πείθουν τον εαυτό τους ότι είναι
αυτό που τους λένε.
Είναι ο πιο αρρωστημένος νοητικός οργανισμός που έχει συναντήσει
ποτέ η ανθρωπότητα. Είναι αδύνατον κάποιος φανατικός
του παραλόγου να φτάσει μέσα από τυφλή πίστη σε ανώτερο πνευματικό
επίπεδο. Σε ορισμένες περιπτώσεις που ίσως να υπάρχουν κάποια
μεταφυσικά φαινόμενα είναι παράγωγα τον πιστών.
Η μοναδική περίπτωση που αυτή η θρησκεία μπορεί να παράγει είτε
Σοφούς είτε πνευματικούς είναι όταν κάποιοι γεννιούνται με κάποια
Χαρίσματα.
Οι περισσότεροι Άγιοι που γιορτάζει αυτή η θρησκεία υπήρξαν
Ψηχανόμαλοι, πορνοδιαστροφικοί έως και πολλές φορές
ηθικοί αυτουργοί η κανονικοί δολοφόνοι.
Κάποιοι άνθρωποι που έχουν έμφυτη την ταπεινότητα
και την μεγαλοψυχία η ακόμα και κάποιο χάρισμα
με ποσοστό 99% ποτέ δεν χρίζονται άγιοι.
Αυτή η θρησκεία ασυνείδητα αλλά και συνειδητά μας βάζει ένα
τεράστιο φράγμα ανοησίας με την νόηση του εαυτού μας.
Η τεράστια πνευματική διαφορά τον 3 Ιουδαϊκών θρησκειών
με όλες τις υπόλοιπες θρησκείες (μαζί και οι μάγοι της φυλής)
είναι κάτι περισσότερο από εμφανής. Αυτό που πρέπει να
κάνουμε είναι να αρχίσουμε να καταλαβαίνομε τι είναι
η νόηση και τι η ανοησία.
Η ανώτερη πνευματική λειτουργία του ανθρώπου. Κέντρο της είναι ο εγκέφαλος, γι' αυτό λέμε ότι νόηση είναι η ικανότητα του ανθρώπινου μυαλού να συμπληρώνει τις έννοιες των διάφορων παραστάσεων που του δίνουν οι αισθήσεις, τους συλλογισμούς και τις κρίσεις, καταλήγοντας έτσι στη γνώση της πραγματικότητας, δηλ. ο άνθρωπος από μικρός και σ' όλη του τη ζωή βλέπει τα διάφορα αντικείμενα που τον τριγυρίζουν: ανθρώπους, ζώα σπίτια, δέντρα κ.ά. και σχηματίζει κάθε φορά τις παραστάσεις τους, που αντιλαμβάνεται ότι κάθε φορά είναι και διαφορετικές.
Όλ' αυτά συγκεντρώνονται στον εγκέφαλο και σχηματίζουν, με τη βοήθεια της νόησης, τη συνείδηση του ανθρώπου. Η νόηση κάνει τον άνθρωπο να ξεχωρίζει απ' τα ζώα και στηρίζεται σε ορισμένες αρχές: Στην αρχή της ταυτότητας (είναι) και στην αρχή της αιτιότητας (κάθε φαινόμενο έχει την αιτία του), κάθε αλλαγή οφείλεται σε άλλη προηγούμενη. Ορισμένοι φιλόσοφοι λένε ότι η νόηση είναι η ικανότητα του ανθρώπου να καταλαβαίνει διάφορες μεταφυσικές ιδέες (ιδέα περί Θεού, ψυχής κ.ά.).
Το παρά πάνω είναι απόκομμα από ηλεκτρονικό εγκυκλοπαιδικό πολυλεξικό ονόματι MAGENTA.
Σκεφθείτε ότι το αντίθετο από αυτό είναι η ανοησία και που οδηγεί…
quote:
χριστιανική πίστη δεν βασίζεται στην ανθρώπινη λογική
Και συμπληρώνω ότι καμμία πίστη καμμίας θρησκείας δεν βασίζεται στην λογική. Αυτό βέβαια ΔΕΝ σημαίνει οτι ΔΕΝ πρέπει να πιστεύεις. Ταυτόχρονα όμως ΔΕΝ σημαίνει ότι ΔΕΝ μπορούμε ή ότι ΔΕΝ πρέπει να ερευνούμε..
Εκείνος που δεν ξέρει, πιστεύει.
Μ. Έμπνερ-Έσεμπαχ
«Η γνώση της άγνοιας είναι η αρχή της σοφίας»