- Ελευθερία - .-= Η ΣΟΦΙΑ =-.
Δέν ελπίζω τίποτα
Είμαι ελεύθερος...
Ν. Καζαντζάκης
Αν ο άνθρωπος δεν σταθεί στα πόδια του δεν μπορεί να κάνει καμία πορεία. Δεν είμαι υπέρ του "φτωχομπινές πλην τίμιος καρπαζοεισπράκτορας".
Αυτό που θέλω είναι όλοι οι άνθρωποι να περνάνε καλά.Οχι να είναι πλούσιοι και υλιστές...αλλά να περνάνε καλά.
Γιατι μίλησα για εξαρτήσεις πιο πάνω? Μα γιατι αυτές είναι που δεν αφήνουν τον κόσμο να ανασάνει και να αντιδράσει.
Αν έχετε δεί συνεχώς μειώνονται τα δικαιώματα,οι ελευθερίες και οικονομικά πάμε απο το κακό στο χειρότερο και όλοι λένε "μα καλά δεν αντιδρά κανείς" ? Μα πώς να αντιδράσει όταν για να σπουδάσει το παιδί του έχει πάρει δέκα δάνεια,έχει τρείς πιστωτικές κάρτες και συνάμα δεν ξέρει αν αύριο θα έχει δουλειά ?
Συμπέρασμα ?
ΜΗ ΔΕΣΜΕΥΟΜΑΣΤΕ !!!
Πιο κάτω θα μιλήσουμε για την "πνευματική" ανέχεια που εκεί τα πράγματα είναι πιο ζοφερά...
Πιστεύω μαζί με τον Βούδα ότι είμαστε το αποτέλεσμα των όσων έχουμε σκεφτεί αλλά επειδή είμαστε πραγματικά μία ανθρωπότητα και βρισκόμαστε όλοι στην ίδια "βάρκα", αν κάποιος την... τρυπήσει, βυθιζόμαστε και οι υπόλοιποι 
.
Έτσι πιστεύω, πάλι, μαζί με τον Σωκράτη, ότι δεν αρκεί να φιλοσοφήσεις αλλά και να πράξεις, πολιτικά και κοινωνικά, για να βοηθήσεις στην εξέλιξη της κοινωνίας. Γιατί όπως λέει ο Πλωτίνος η ευδαιμονία του ανθρώπου πρέπει να είναι σε όλη του την προσωπικότητα και όχι μόνο στο πνεύμα
«Αντιθέτως στους ανθρώπους η ευδαιμονία πρέπει να υπάρχει σε όλον τον άνθρωπο κι όχι μόνο στο ανώτερο μέρους αυτού. Το κακό ενός μέρους εμποδίζει μοιραία το άλλο [το καλύτερο] κατά την ενέργεια του, δεδομένου, ότι σε αυτήν την περίπτωση δεν ενεργεί καλά». Πλωτίνου Εννεάδες, Α.3, 5.
Και για να βοηθήσεις αποτελεσματικά μια ασθενής, εξαρτημένη υλιστικά, κοινωνία πρέπει να έχεις "αντισώματα" για να μην κολλήσεις τις ασθένειές της. Αλλιώς αντί για θεραπευτής θα γίνεις και εσύ άλλος ένας ασθενής.
Και η ασθένεια είναι μία, ο υλισμός. Όλα τα συμπτώματα για τα οποία μιλάμε είναι απόρροιες του υλισμού. Και αυτή η ασθένεια δεν έχει ούτε εύκολη και γρήγορη θεραπεία, ούτε είναι μία και ίδια η θεραπεία για όλους. Για αυτό και έχουμε εδώ και χιλιετίες μεγάλους θεραπευτές που έρχονται και ξανάρχονται για να μας βοηθήσουν και να μας συμβουλέψουν. Για να μας βοηθήσουν να... ελευθεραπευτούμε 
Είμαι κι εγώ εργαζόμενος, έχω οικογένεια και έχω περάσει και θα περάσω πολλές δύσκολες στιγμές. Προέρχμαι από μια οικογένεια που είχε και έχει μεγάλα προβλήματα. Δεν είμαι βολεμένος. Αλλά προσπαθώ να επιλέγω σωστά τι θα αφήσω να περάσει μέσα μου, πότε και γιατί να αισιοδοξώ, πότε και γιατί να απαισιοδοξώ. Να επιλέγω εγώ με διάκριση τι μου φταίει και τι δεν μου φταίει. Δεν είναι εύκολο έργο, και είμαι ακόμη στην αρχή, αλλά όταν αισθάνομαι σκλαβωμένος και δούλος διαβάζω τον Επίκτητο (τον φτωχό, κουτσό, δούλο φιλόσοφο) και παίρνω κουράγιο.
«Η σχολή του φιλοσόφου, άνδρες, είναι ιατρείο, δεν πρέπει να βγαίνετε χαρούμενοι αλλά πονεμένοι. Δεν έρχεστε βέβαια αν είστε υγιείς, ο ένας έχει τον ώμο βγαλμένο, ο άλλος έχει απόστημα, ο άλλος συρίγγιο κι ο άλλος πονοκέφαλο. Και θα καθίσω εγώ να σας λέω ωραία λόγια και φρασούλες, για να με επαινέσετε και να φύγετε, ο ένας με τον ώμο όπως τον έφερε, ο άλλος με τον ίδιο πονοκέφαλο, ο άλλος με το συρίγγιο κι ο άλλος με το απόστημα;» ΕΠΙΚΤΗΤΟΣ, Διατριβές Γ/κγ,29-32.
(...)
«Να θυμάσαι ότι δεν είναι μόνο η επιθυμία για αξιώματα και πλούτη που ταπεινώνει τους ανθρώπους και τους υποτάσσει σε άλλους, αλλά και η επιθυμία για ησυχία, ελεύθερο χρόνο, ταξίδια, μόρφωση.» ΕΠΙΚΤΗΤΟΣ, Διατριβές, Δ/δ,1.
(...)
«Ελεύθερος, άλλωστε, είναι εκείνος στον οποίον όλα συμβαίνουν σύμφωνα με την ηθική προαίρεσή του και τον οποίον κανείς δεν μπορεί να εμποδίσει. - “Τί, λοιπόν; Η ελευθερία είναι παράνοια;” Κάθε άλλο, η τρέλα και η ελευθερία δεν συμβαδίζουν. - “Εγώ, όμως, θέλω να συμβαδίζουν σύμφωνα με τις ιδέες μου όποιες κι αν είναι”. Είσαι τρελός, παραφρονείς. Δεν ξέρεις πως η ελευθερία είναι κάτι ωραίο και πολύτιμο; Το να θέλω να συμβεί κάτι τυχαία, κατά πάσα πιθανότητα, όχι μόνο δεν είναι ωραίο αλλά είναι ότι πιο άσχημο.
Τι κάνουμε στην περίπτωση του γραψίματος; Μπορώ να γράψω το όνομα του Δίωνα, όπως θέλω; Όχι, αλλά μου μαθαίνουν να θέλω να το γράψω όπως πρέπει να γράφεται. Όταν πρόκειται για μουσική; Το ίδιο. Όσο για τις τέχνες και τις επιστήμες; Το ίδιο, αλλιώς, θα ήταν τελείως ανώφελο να μαθαίνουμε οτιδήποτε, αν ο καθένας μπορούσε να προσαρμόζει τις γνώσεις του κατά την βούλησή του. Μόνο, λοιπόν, για το πιο σοβαρό και πιο σπουδαίο ζήτημα που είναι η ελευθερία, θα ζητούσα πράγματα στην τύχη; Καθόλου. Αλλά εκπαίδευση σημαίνει ακριβώς να μαθαίνουμε να θέλουμε κάθε πράγμα όπως συμβαίνει. Και πώς συμβαίνει; Όπως όρισε αυτός που ορίζει. Όρισε, δηλαδή, να υπάρχει καλοκαίρι και χειμώνας, ευφορία και αφορία, αρετή και κακία και όλα αυτά τα αντίθετα για να εναρμονιζόμαστε με τον εαυτό μας.» ΕΠΙΚΤΗΤΟΣ, Διατριβές Α/β,9-16.
(...)
«Η ελευθερία, δεν αποκτάται με την ικανοποίηση των επιθυμιών μας αλλά με την καταστροφή τους. Να ξαγρυπνάς για να αποκτήσεις την κρίση που θα σε κάνει ελεύθερο. Αντί για καποιον πλούσιο γέρο, να περιποιείσαι κάποιον φιλόσοφο. Πήγαινε στην πόρτα του, δεν είναι ατίμωση να σε δουν εκεί και δεν θα φύγεις κενός και δίχως όφελος, αν πας όπως πρέπει. Τουλάχιστον, όμως, προσπάθησε. Δεν είναι ατίμωση η προσπάθεια.» ΕΠΙΚΤΗΤΟΣ, Διατριβές, Δ/α,15-17.
(...)
« - “Η μύτη μου τρέχει.” Τί τα έχεις λοιπόν τα χέρια δούλε; Δεν τα έχεις και για να σκουπίζεσαι; - “Δηλαδή είναι λογικό να υπάρχουν στον κόσμο μύτες που τρέχουν;” Πόσο καλύτερα θα ήταν να την σκούπιζες παρά να διαμαρτύρεσαι! Και τί νομίζεις θα ήταν ο Ηρακλής, αν δεν υπήρχε το λιοντάρι, η ύδρα, το ελάφι, το αγριογούρουνο και κάποιοι άδικοι και θηριώδεις άνθρωποι που τους κυνήγησε και ξεκαθάρισε την γη; Τί θα έκανε, αν δεν συνέβαιναν αυτά; Δεν είναι βέβαιο ότι θα σκεπαζόταν για να κοιμηθεί;» ΕΠΙΚΤΗΤΟΣ, Διατριβές, Α/στ,30-34.
(...)
« - “ Ο δείνα σε πρόσβαλε”. Τον ευγνωμονώ που δεν με έδειρε. - “Μα σε έδειρε κιόλας”. Τον ευγνωμονώ που δεν με τραυμάτισε”. - “Μα και σε τραυμάτισε”. Τον ευγνωμονώ που δεν με σκότωσε. Πότε έμαθε, λοιπόν, κι από ποιόν ότι ο άνθρωπος είναι ζώο ήμερο, ότι αγαπάει τον πλησίον του, ότι η ίδια η αδικία προκαλεί μεγάλη ζημιά σ’ αυτόν που την διαπράττει.» Διατριβές Δ/ε, 8-10.
« - “Βλέπω, τους σωστούς κι ενάρετους ανθρώπους να χάνονται από την πείνα και το κρύο.” Αυτούς, όμως, που δεν είναι σωστοί κι ενάρετοι, δεν τους βλέπεις να χάνονται από την τρυφηλότητα, την αλαζονεία και την ακαλαισθησία; - “Είναι, όμως, ατιμωτικό να συντηρείσαι από άλλον”. Και ποιος άλλος, δυστυχισμένε, παρά μόνο ο κόσμος συντηρείται από μόνος του; Όποιος λοιπόν κατηγορεί την πρόνοια ότι φαύλοι δεν τιμωρούνται, ότι έχουν δύναμη και πλούτο, κάνει το ίδιο, σαν να έλεγε, σε περίπτωση που αυτοί είχαν τυφλωθεί, ότι δεν τιμωρούνταν, επειδή τα νύχια τους έχουν υγεία.» (Από τα απομνημονεύματα του Επίκτητου).
Νομίζω ότι στα παραπάνω ο Επίκτητος συνθέτει μια αρκετά εσωτερική στάση απέναντι στην σχέση της ελευθερίας και της κοινωνικής και οικονομικής εξάρτησης.
Ο Μάρξ δεν θα συμφωνούσε αλλά δεν με... νοιάζει
Αυτά τα ψέματα τα θυμάσαι;
Αγάπα τον εχθρό σου όπως τον εαυτό σου.
Όταν σε κτυπούν το ένα μάγουλο, γύρνα και το άλλο.
Κακά τα ψέματα. Όντως με ανέχεια δεν γίνεται δουλειά.
Ήταν μια προσωπική κρίση συνείδησης. 
Τώρα συνήλθα 
Είναι δυνατόν ποτέ ο Λόγος να υποστήριζε την ανέχεια ?
Δεν καταλαβαίνεις οτι εξαρτήσεις (παντως είδους) και ανέχεια είναι βαρύδια στα πόδια σου ?
Το λές σαν να υποστηρίζεις το "σφάξε με πασσά μου να αγιάσω".
Δεν είναι όμως έτσι...
Το γύρνα και το άλλο μάγουλο σημαίνει κάνε την υπέρβαση, όχι "κάτσε να σου πιάσουν το κωλαράκι" διοτι πρώτα απ'όλα με το να αφήνεις κάποιον να σε εκμεταλλεύεται ΜΟΝΟ ΑΓΑΠΗ ΔΕΝ ΤΟΥ ΔΕΙΧΝΕΙΣ!
quote:
Το γύρνα και το άλλο μάγουλο σημαίνει κάνε την υπέρβαση, όχι "κάτσε να σου πιάσουν το κωλαράκι" διοτι πρώτα απ'όλα με το να αφήνεις κάποιον να σε εκμεταλλεύεται ΜΟΝΟ ΑΓΑΠΗ ΔΕΝ ΤΟΥ ΔΕΙΧΝΕΙΣ!
Εαν τον αφήνεις ακούγοντας τον φόβο....ίσως
Εαν τον αφήνεις ακούγοντας τον Λόγο, τότε μπαίνεις σε ένα μονοπάτι.....όπου από την άλλη έχει φως.....
Εαν τον αφήνεις κατανοώντας τον Λόγο τότε έχεις περπατήσει σε αυτό το μονοπάτι.....
Εαν τον αφήνεις βιώνοντας τον Λόγο τότε βγαίνεις από το μονοπάτι.....
Εάν του κάνεις ότι σου κάνει τότε είσαι Εβραίος
Εαν του κάνεις ότι σου κάνει για να τον σώσεις τότε είσαι Ήλιος
quote:
ΟΛΑ ΚΑΛΑ ΑΥΤΑ ΠΟΥ ΛΕΣ .ΑΝ ΚΑΠΟΙΟΣ ΕΧΕΙ ΕΝΟΙΚΙΟ ,ΠΑΙΔΙΑ,ΑΝΑΓΚΕΣ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΕΣ ΚΑΙ ΕΙΝΑΙ ΑΝΕΡΓΟΣ ΠΕΣ ΤΟΥ ΑΥΤΟΥ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ ΓΙΑ ΚΑΘΑΡΟΤΗΤΑ ΨΥΧΗΣ ΚΑΙ ΓΙΑ ΜΥΣΤΗΡΙΑΚΗ ΣΧΕΣΗ ΚΑΙ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ ΜΕ ΤΟ ΘΕΟ.ΠΕΣ ΤΟΥ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΓΡΑΦΕΙΣ Η καλλιέργεια της ψυχής έχει στόχο την ανάταση, την πνευματική ΚΑΙ ΜΕΤΑ ΕΛΑ ΝΑ ΤΑ ΠΟΥΜΕ
Από τη στιγμή που όλοι μας ζούμε μέσα σε μία υλική πραγματικότητα δεν μπορεί κανείς να την απομονώσει ή να την απαρνηθεί.
Η ελευθερία όμως και η γαλήνη της ψυχής είναι αυτά που θα μας βοηθήσουν να λειτουργήσουμε διαφορετικά στην καθημερινότητα να φανούμε ποιο δυνατοί και ποιο ικανοί στην επίτευξη στόχων.
Όλοι αντιμετωπίζουμε τα προβλήματα της καθημερινότητας άλλος λίγο άλλος πολύ, παρατηρήστε όμως ότι ο τρόπος αντιμετώπισής τους είναι τελείως διαφορετικός από άνθρωπο σε άνθρωπο.
Μήπως λοιπόν αυτή η διαφορετικότητα έχει να κάνει με την ψυχική και πνευματική κατάσταση του καθενός?
Γιατί το οπτικό πρίσμα που ο καθένας μας βλέπει και αντιλαμβάνεται τη καθημερινότητα ποικίλλει ?
Η απόκτηση της ελευθερίας δεν είναι εύκολο πράγμα γιατί κανείς δεν ζει μόνος του πάνω σε ένα βουνό. Η κοινωνική πραγματικότητα κυριαρχεί αδιαμφισβήτητα. Η ύλη είναι κομμάτι της ζωής και κομμάτι του ίδιου μας του εαυτού. Πως λοιπόν θα ξεφύγουμε τόσο εύκολα?
Πόσοι είναι αυτοί που διαθέτουν ένα ευρύ πνεύμα προκειμένου να αντιληφθούν έννοιες και πραγματικότητες και να δουλέψουν πάνω σε αυτές ?
Θέλω να προσθέσω κάτι λίγα που νιώθω ότι πρέπει να πω.
Η ELPIDA αναφέρει...
Πόσοι είναι αυτοί που διαθέτουν ένα ευρύ πνεύμα προκειμένου να αντιληφθούν έννοιες και πραγματικότητες και να δουλέψουν πάνω σε αυτές ?
Εγώ λοιπόν ελπίδα μου θεωρώ τον εαυτό μου ελέυθερο...πρόσεξε με λίγο...ΘΕΩΡΩ...στην πράξη τα πράγματα είναι πιο δύσκολα.
Γιατί όπως αναφέρεις και εσύ ζούμε σε μία υλιστική κοινωνία.
Και προσθέτω σε αυτά που λες το εξής...
Εγώ έχω ευρύ πνεύμα, αρκεί αυτό για να αντιληφθώ έννοιες και πραγματικότητες? Χρόνο για να δουλέψω πανω σε αυτές θα βρώ.
Τι εννοείς? Ποιές είναι αυτές οι έννοιες?
Φιλικά Κύβος.
Σωματικά ο άνθρωπος είναι ελεύθερος μόνο όταν βρίσκεται μόνος…...παντού.
Πνευματικά είναι πριν γεννηθεί και αφού πεθάνει.
Δηλαδή σ’ αυτή τη ζωή ποτέ.
Έτσι να το φιλοσοφήσουμε λίγο.
Κάποιος πολύ παλαιά είπε "Η δικιά σου ελευθερία τελειώνει εκεί που αρχίζει η δικιά μου"
Πριν αρχήσετε το θάψημο
, σκεφτείτε λίγο...Τώρα μπορείτε να αρχίσετε .
Edited by - Astral_ on 27/09/2003 10:58:28
TO A SOCIAL SECURITY NUMBER ?
A GREY SUIT AS SHARP AS A NEW GUILLOTINE,
BOUGHT AND PAID FOR WHILE DRAGGING US UNDER".....
(Skyclad)
quote:
Πόσοι είναι αυτοί που διαθέτουν ένα ευρύ πνεύμα προκειμένου να αντιληφθούν έννοιες και πραγματικότητες και να δουλέψουν πάνω σε αυτές ?
Εγώ λοιπόν ελπίδα μου θεωρώ τον εαυτό μου ελέυθερο...πρόσεξε με λίγο...ΘΕΩΡΩ...στην πράξη τα πράγματα είναι πιο δύσκολα.
Γιατί όπως αναφέρεις και εσύ ζούμε σε μία υλιστική κοινωνία.
Φίλε cube,
Πόσο ελεύθερος νομίζεις ότι είσαι ? Έχεις απαλλαγεί από όλα όσα σε δένουν και σε «κουμαντάρουν» στον υλικό μας κόσμο. Έχεις καταφέρει να αποδεσμευτείς από τις εξαρτήσεις τις ανθρώπινες δεσμεύσεις, το ίδιο σου το εγώ ? ( ο φίλος Αιον – που άνοιξε το θέμα – ζήτησε να αναφερθούμε για την ελευθερία σαν πνευματικές υποστάσεις και όχι σαν απλοί άνθρωποι)
Σίγουρα στην πράξη τα πράγματα είναι πού πιο δύσκολα και εκεί πιστεύω είναι το όλο θέμα. Το να λέει ο καθένας μας διάφορα είναι το μόνο εύκολο. Το θέμα είναι κατά πόσο τα όσα λέει είναι εφαρμόσιμα από τον ίδιο.
quote:
Εγώ έχω ευρύ πνεύμα, αρκεί αυτό για να αντιληφθώ έννοιες και πραγματικότητες? Χρόνο για να δουλέψω πανω σε αυτές θα βρώ.
Τι εννοείς? Ποιές είναι αυτές οι έννοιες?
Κατά την άποψή μου αν πραγματικά θέλεις και βρεις χρόνο να δουλέψεις πάνω σε αυτές τότε κάποια στιγμή θα τις κατανοήσεις. Θα μπορέσεις να φτάσεις στο επίπεδο αυτό που θα σου επιτρέψει να δεις κάποια πράγματά πέρα από την καθημερινότητα. Έννοιες και πραγματικότητες άλλου επιπέδου που δεν αποδεικνύονται μαθηματικά, και που έχουν να κάνουν με την ψυχή και το πνεύμα.
__________________________________________________
Ελπίδα γλυκιά μου,
Προσπαθώ να απαλλαγώ από αυτά που "βασανίζουν" την ψυχή μου και την υποδουλώνουν αυτή και τα μάτια μου.
Διότι καθημερινά βομβαρδιζόμαστε από εικόνες που αποτυπώνονται στον εγκέφαλο μας. Τα μάτια φωτογραφίζουν ότι βλέπουν και το κρατάνε σε αρχείο. Το θέμα είναι να σκίζουμε τις "φωτογραφίες" που μας ενοχλούν!
Οταν καταφέρω να ελευθερωθώ από τις "εικόνες" θα προσπαθήσω να αποβάλλω και την ύλη.
Μα ο κόσμος μας είναι ύλη. Θα μπορέσουμε ποτέ να ελευθερωθούμε από την ύλη? Θελουμε ή όχι να αποβάλουμε την ύλη?
Πιστεύω πως μόνο όταν αφήσουμε στην άκρη το "κουστούμι" (σώμα) που φοράει η ψυχή μας ίσως να ελευθερωθούμε πραγματικά.
_________________________________________________________
Ο Fokaias αναφέρει...
"Ένας ελεύθερος άνθρωπος πρέπει να είναι αδιάφορος για τα πάντα... Άκαρδος"
Μου είναι δύσκολο πάρα πολύ αγαπητε συνομιλητή να γίνω ΑΚΑΡΔΟΣ, τα συναισθήματα πολλές φορές με αγκαλιάζουν και άλλες φορές με πνίγουν αλλά μου αρέσει να νιώθω γιατί αυτό με κάνει πιο Ανθρώπινο.
_______________________________________________________
Να είστε όλοι καλά.
Φιλικά Κύβος.
Ή ΘA BPOYME TO ΔPOMO Ή ΘA TON ΔHMIOYPΓHΣOYME
Καλημέρα Οάννες. Αναφέρεις το εξής...
"Ελευθερία είναι η δύναμη του να κάνουμε ή να μην κάνουμε κάτι σύμφωνα με την δική μας βούληση"
Και προσθέτω στα λεγόμενα σου...
Ελευθερία δηλαδή είναι η δύναμη της επιλογής?
Δηλαδή είμαι ελέυθερος όταν μπορώ να κάνω ή να μην κάνω κάτι?
Αρα πρέπει να επιλέξω. Πρέπει όμως? Αρα πρέπει να κάνω ή να μην κάνω κάτι? Δηλαδή θα επιλέξω μεταξύ του ενός ή του άλλου.
Πρώτη επιλογή... "Να κάνω κάτι"
Δεύτερη επολόγή... "Να μην κάνω κάτι"
Εχουμε δύο επιλογές...άρα είμαστε αναγκασμένοι να επιλέξουμε? Αρα υπάρχει ελευθερία? Ισως.
Προσέξτε τι επίδραση έχει στο κοινωνικό σύνολο αυτό με ένα παράδειγμα...
Δύο άνθρωποι αρχίζουν έναν καβγά. Ο Δημήτρης (πρωταγωνιστής) τους βλέπει...άλλοι άνθρωποι τους βλέπουν...ο Δημήτρης πρέπει να πάρει θέση? Να σταματήσει τον καβγά (διότι και μεγαλόσωμος)? Να φύγει? Δύο επιλογές. Μα τι θα πεί η κοπέλα του που είναι δίπλα του? Πάμε σε άλλο επίπεδο...
Κοπέλα του Δημήτρη: Κάνε κάτι δημήτρη μου...
Σενάριο πρώτο.
Απάντηση Δημήτρη: Τι να κάνω? Να τους σταματήσω?
Σενάριο δεύτερο.
Απάντηση Δημήτρη: Πάμε να φύγουμε. Δεν θέλω να μπλέξω.
Σενάριο τρίτο.
Απάντηση Δημήτρη: Φοβάμαι. Και εάν έχει μαχαίρι κρυμμένο στο σακκάκι του ο ένας από αυτούς.
Ετσι βλέπουμε ότι στην εποχή μας (κατά τη δική μου γνώμη) στην "υλική" ελευθερία παίζουν ρόλο και οι εξωτερικές παρεμβάσεις. Στο παράδειγμα που έφερα ο "δημήτρης" είναι καταδικασμένος με τον έναν ή τον άλλο τρόπο. Η δίκη του αρχίζει μόλις δεί το θέαμα. Θα τον δικάσει η κοπέλα του, ο κόσμος που κοιτάζει και σε πιό ακραία περίπτωση ένας από τους δύο που τσακώνονται όταν σταματήσει τον καβγά λέγοντας του...Τι σε νοιάζει ρε μεγάλε εσένα τι κάνω εγώ, φύγε από εδώ,κάνε την δουλειά σου.
Το θέμα είναι πολύ μεγάλο.
Η ελευθερία είναι κάτι πολύ δύσκολο.
Οι επιλογές μας είναι αυτές που θα μας βγάλουν ή θα μας διατηρήσουν στον δρόμο που έχουμε χαράξει. Προσπαθήστε να μην βγήτε από τον δρόμο. Ολοι ξέρουμε τον δρόμο απλώς μερικές φορές φοβόμαστε να προχωρήσουμε. Είναι σκοτεινά εκεί μπροστά αλλά πάντα θα υπάρχει κάποιος να κρατάει το κερί της γνώσης και για τους υπόλοιπους.
Είμαστε ελέυθερα πνεύματα αυτό είναι το μόνο σίγουρο! Μπορώ να σκεφτώ ότι θέλω!
Να είστε καλά όλοι.
Μετα τιμής Κύβος.
quote:
Είμαστε ελέυθερα πνεύματα αυτό είναι το μόνο σίγουρο! Μπορώ να σκεφτώ ότι θέλω!
Μπορεις να σκεφτει ο καθενας οτι θελει, μεχρι το σημειο ομως που το επιτρεπει το μυαλο του, η αντιληψη του, η εξυπναδα του...μηπως ομως το ιδιο μας το μυαλο κοντρολαρει τις σκεψεις μας? Μηπως βαζει και αυτο ορια (για να μην μιλησουμε και για εξωτερικους παραγοντες)? Ειναι το μυαλο μας ελευθερο? Και αν οχι θα μπορεσει ποτε να γινει?
Εγω προσωπικα το "βλεπω" σαν ενα κλουβι γεματο σκεψεις, και καθε σκεψη που προστιθετε απλα μεγαλωνει λιγο ακομα τα ορια, μεγαλωνει λιγο ακομα το κλουβι.
Strike like lightning and leave the thunder to those that like loud noises.
quote:
Ελευθερία δηλαδή είναι η δύναμη της επιλογής?
Στη λέξη δύναμη είναι, ενδεχομένως, όλο το «μυστικό».
Όμως...
Η δύναμη ανεξέλεγκτη ή υπό λάθος έλεγχο είναι ερήμωση και καταστροφή. Θυμίσου από τα σχολικά αναγνώσματα τον Πολύφημο που χτυπάει στην τύχη και τσακίζεται τελικώς με το κεφάλι πάνω στα κοφτερά βράχια από τη δύναμη των δικών του χτυπημάτων
Ή ΘA BPOYME TO ΔPOMO Ή ΘA TON ΔHMIOYPΓHΣOYME
Μπορώ να καταλάβω κάπως την έννοια της ελευθερίας μέσα από τη δυνατότητα επιλογής. Πολλές φορές το να κάνει κανείς "αυτό που θέλει" συγχέεται με το να κάνει "αυτό που μπορεί". Αν έχω ουσιαστική δυνατότητα επιλογής σε κάποια φάση της ζωής μου, π.χ. στο σπίτι που θα μετακομίσω, τότε δρω ελεύθερα. Αν το σπίτι στο οποίο μετακομίζω είναι η μοναδική επιλογή που έχω, τότε δεν είμαι ελεύθερος και αν ισχυρίζομαι εκ των υστέρων πως έκανα εκείνο που ήθελα, τότε κοροϊδεύω τον ίδιο μου τον εαυτό.
Η ελευθερία ασκείται, ούτε χαρίζεται, ούτε κατακτιέται, σύμφωνα με τον μεγάλο κρητικό στοχαστή Ν. Καζαντζάκη.
Καλιά να σε παίζει ένα χωριό, παρά να σε παίζει ο νους σου.
quote:
Τα μάτια φωτογραφίζουν ότι βλέπουν και το κρατάνε σε αρχείο. Το θέμα είναι να σκίζουμε τις "φωτογραφίες" που μας ενοχλούν!
Οταν καταφέρω να ελευθερωθώ από τις "εικόνες" θα προσπαθήσω να αποβάλλω και την ύλη.
Καλέ μου cube,
Θα διαφωνήσω μαζί σου στο σκίσιμο των φωτογραφιών. Όλες αυτές οι φωτογραφίες είναι η γνώση που μπορούμε και παίρνουμε καθημερινά μέσα από το βίο μας. Δεν πρέπει να σκίζουμε τίποτα, το αντίθετο μάλιστα. Αν λοιπόν τις σκίσουμε θα πετάξουμε και τη γνώση. Καλό λοιπόν θα ήταν να τις διαφυλάσσουμε να τις μελετούμε και να τις έχουμε σαν οδηγό στην πορεία μας.
Ποιες άραγε είναι αυτές που μας «ενοχλούν»? και γιατί να μας ενοχλούν? Βιώματα εμπειρίες γνώση. Όλα αυτά είναι που συντελούν στην εξέλιξή μας, αρκεί να υπάρχει η σωστή διαχείριση και «εκμετάλλευση».
quote:
Μα ο κόσμος μας είναι ύλη. Θα μπορέσουμε ποτέ να ελευθερωθούμε από την ύλη? Θελουμε ή όχι να αποβάλουμε την ύλη?
Θα συμφωνήσω μαζί σου πως ο κόσμος μας είναι ύλη, αλλά όχι μόνο. Η πλήρη ελευθέρωση του ατόμου από την ύλη έρχεται με το θάνατό του.
Αυτό όμως που θα μας βοηθούσε στην εδώ ζωή είναι το να μπορέσουμε να δούμε τον διαχωρισμό αυτό και να δουλεύουμε για την εξέλιξη και καλλιέργεια της ψυχής μας πράγμα που ίσως μας κάνει καλύτερους ανθρώπους και η υλική ζωή γίνει και αυτή καλύτερη.
quote:
Εγω προσωπικα το "βλεπω" σαν ενα κλουβι γεματο σκεψεις, και καθε σκεψη που προστιθετε απλα μεγαλωνει λιγο ακομα τα ορια, μεγαλωνει λιγο ακομα το κλουβι.
Κάτι σαν το κλουβί με τις τρελλές γλυκιά μου Μάρα (humor συγχωρήστε με αλλά μου βγήκε αυθόρμητα)