ΑΝΑΣΤΗΜΕΝΟΣ

Θεωρήθηκε ότι ή στάση αυτή του Χριστιανισμού (εξ΄αποκαλύψεως αλήθεια) είναι αντί πνευματική, γιατί καταλύει την ακριβή εκείνη ουσία πού δίνει όλη την αξία του στο πνευματικό έργο, την αυτονομία, και το υποτάσσει στο δόγμα. Και άφθονα επιχειρήματα για την άποψη τους αυτή αντλούν και από τους εκλεκτότερους αντιπροσώπους του Χριστιανικού πνεύματος, τους Πατέρες, πού στηλιτεύουν τη φιλοσοφία.
Είναι, αλήθεια, άντιπνευματική ή στάση του Χριστιανισμού; Σε μερικές αδρές γραμμές μπορούμε να πούμε:
Πρώτα οι Πατέρες δε στηλιτεύουν τη φιλοσοφία, το «φιλοσοφείν» δηλαδή, αλλά ορισμένη φιλοσοφία, και της επισημαίνουν μεγάλα τρωτά: "Ότι λ.χ. όταν φτάνει στα δύσκολα ζητήματα, στις αρχές και τις αιτίες, δεν έχει να δώσει απάντηση, δίνει απαντήσεις. "Ότι ο τρόπος με τον οποίο φιλοσοφούν δεν οδηγεί τους φιλοσόφους στην εύρεση του αγνώστου θεού και την αποδοχή του. Ούτε, φυσικά, τους οδηγεί στην ορθή ανθρωπογνωσία, την ώρα πού είναι αδύνατο να κατανοήσομε τον άνθρωπο, αν δεν ξέρουμε το βασικότερο γι' αυτόν, τη σχέση του με το θεό, τη μετουσία του ανθρώπου στο θείο. 'Επειδή ακριβώς, συνεχίζουν οι Πατέρες, αγνοεί αυτά ή φιλοσοφία, περιστρέφεται γύρω σ' αυτά, χωρίς να εισδύει βαθύτερα, γι' αυτό δεν αποτελεί αποτελεσματική μέθοδο για τη σωτηρία του ανθρώπου, δεν οδηγεί τον άνθρωπο, ξεπερνώντας και νικώντας το αισθητό μέρος της φύσεως του, να γίνει όλος πνεύμα, όλος ψυχή, να φτάσει τη θεωσή του, να διαφύλαξη το καθαρό είναι, την πνευματική του ουσία, αυτήν πού τον συνδέει με το Θεό, να γίνει πραγματικά αθάνατος.

Δύο βασικά αιτήματα προϋποθέτει ή χριστιανική στάση, αν τη δούμε έτσι: πρώτο αίτημα είναι ή ανάταση της θεωρητικής πτήσεως ως την πηγή του καθαρού πνεύματος, το Θεό. Δεύτερο αίτημα είναι, ότι ή θεωρία τότε έχει αξία και αλήθεια όταν είναι ομόλογη με την πράξη. Χωρίς αυτή την ομολογία δεν είναι «αποτελεσματική», δεν σώζει τον άνθρωπο. Αυτή την πορεία ακολούθησαν οι Πατέρες, ο Μ. Βασίλειος και ο Γρηγόριος ο Ναζιανζηνός και ο Αυγουστίνος, και πόσοι άλλοι. Αυτό το δύσκολο επίτευγμα ομολογίας θεωρίας και πράξεως πραγμάτωσαν.

'Αλλά θα επιμείνουν οι ορθολογιστές — η υποταγή στο δόγμα; Ξεκινούν βέβαια από το δόγμα, από την πίστη, οι Πατέρες, αλλά έργο τους θέτουν την κατανόηση του δόγματος, με άλλα λόγια δέχονται ενορατικά το δόγμα. Ή πίστη έκπνευματώνεται. Δεν είναι λοιπόν στο βάθος πολύ διαφορετική ή στάση τους από τη στάση των άλλων φιλοσόφων. Και έχει το μέγα κέρδος, ότι με την πίστη έρχεται σε επαφή με νέους κόσμους, ανοίγει στη σκέψη απεριόριστους ορίζοντες και, ούτε λίγο ούτε πολύ, με το να καταφάσκει και να καταξιώνει την πίστη, ολοκληρώνει την πνευματική φυσιογνωμία του ανθρώπου, πού είναι λόγος, αλλά είναι και πίστη. Πρώτοι οι Χριστιανοί κατέδειξαν ότι ή πίστη δεν είναι κάτι το άλογο, ότι αντίθετα, όπως είπαν, ο λόγος χωρίς πίστη είναι άλογος, αυτοκαταστρέφεται, πέφτοντας στον απόλυτο σκεπτικισμό, ή στο μηδενισμό. "Όταν ο λόγος δεν έχει πρώτη αφετηρία αλλά και έσχατο λόγο την πίστη, μία πίστη πού να τον τρέφει και να τον δυναμώνει, πίστη όλη πνεύμα βέβαια, χτίζει απάνω στην άμμο. Μπορεί λοιπόν ή πίστη να μη είναι κάτι το αντιλογικό, αλλά αντίθετα αποκούμπι του λόγου, να τον εμπνέει, να τον χειραγωγεί, να τον φωτίζει, να προσφέρει την ουσία στη λογική διαδικασία της νοήσεως. Έτσι ή πίστη, ή μεγάλη αυτή δύναμη της ψυχής, ολοκληρώνει τον άνθρωπο, είναι το υπόβαθρο σε κάθε πνευματική του ενέργεια. Με αυτό το πνεύμα δούλεψαν ακατάβλητα όλοι σχεδόν οι Πατέρες και προσπάθησαν να μετατρέψουν την αποκαλυπτική αλήθεια σε αλήθεια πού κερδίζεται με το λόγο.

"Αν κοντά σ' αυτά θυμηθούμε ότι ο Θεός για τους Χριστιανούς είναι ή αυτοαλήθεια, ο κυρίως νους πού φωτίζει τον νου του ανθρώπου, βλέπομε πόσο μακριά από την αλήθεια είναι ή γνώμη ότι άντιπνευματική είναι ή στάση των Χριστιανών. Οι ίδιοι οι Πατέρες άλλωστε συχνά «φιλοσοφία», αληθινή όμως, ονομάζουν την πνευματική τους πορεία «και φιλόσοφον βίον» τη ζωή των Χριστιανών ασκητών πού διάγουν βίο ομόλογο με τη θεωρητική τους ενατένιση.

**Εαν δεν διαχωρίσουμε την σκέψη των πατέρων από την επίσημη εφαρμογή της έτσι όπως τουλάχιστον εκφράστηκε από την εκκλησία και τους λειτουργούς της θα κατηγορόυμε τους άλλους για δαιμονολατρεία και θα είμαστε οι πρώτοι που θα βλεπουμε δαίμονες....

ΟΙ ΛΟΓΟΙ ΚΑΙ Η ΠΙΣΤΗ

Πρώτοι οι Έλληνες ελευθέρωσαν τον άνθρωπο από τη δουλεία στον κόσμο των αισθήσεων, του επέτρεψαν να ανακαλύψει την πνευματικότητα της φύσεως του και τον έστησαν μέσα στον αισθητό κόσμο ον αυτόνομα πνευματικό, δημιουργικό νου.
Με άλλα λόγια δεν είναι οι αισθήσεις πού θα μάς δώσουν το πραγματικό, το όντως ον και την αιτιολογία του για να κατανοήσομε τα πράγματα, τον κόσμο, τον εαυτό μας ακόμη, θα φύγουμε από τις ρευστές και φευγαλέες και αλληλοσυγκρουόμενες αισθητικές εντυπώσεις, από την αίσθηση, και θα ανά-ζητήσουμε με το νου τη ρίζα των όντων τα αόρατα άτομα (Δημόκριτος) , τις αρχές, τις νοητές αρχές πού τα κυβερνούν. Στο έργο του αυτό ο νους πρέπει να είναι «αυτός καθ' αυτόν», όπως είπε ο Πλάτων, συσπειρωμένος στον εαυτό του, να ακούει μόνο τη δική του φωνή, να μη επιτρέπει στην αίσθηση να τον ενοχλεί και να τον συσκοτίζει. Και την αλληλουχία του ενδιαθέτου αυτού βαδίσματος του ο νους θα την ντύσει με το λόγο, θα τη διατυπώσει με «λόγους».
Έτσι τη θέση των αισθητών πραγμάτων θα την πάρουν οι λόγοι πού ανατρέχουν στην ουσία των όντων και συλλαμβάνουν την «αιτιολογία» τους. Τούτο το μεγάλο άλμα από την αίσθηση, την εμπειρία, στη νόηση, πού αποκαλύπτει τη μεγάλη, την πραγματική δύναμη του λόγου, και μαζί την πνευματικότητα του ανθρώπου, αποτελεί το λαμπρότερο μέρος του «ελληνικού θαύματος». Με το άλμα τούτο παίρνει το πραγματικό της νόημα ή αλήθεια, ή αντικειμενική και απροκατάληπτη θήρα του νοήματος των όντων και θεμελιώνεται ή επιστήμη, άλλα και ή εσωτερική ελευθερία του άνθρωπου.

Μια νέα στροφή δίνει ο Χριστιανισμός στην πορεία του πνεύματος, πού με άλλο τρόπο ικανοποιεί την ασίγαστη δίψα για ερευνά και ενότητα. Μιλώ για στροφή στην αποκάλυψη της πνευματικής ουσίας του ανθρώπου, πού τη φανερώνει με θαυμαστή ολοκλήρωση. Στο βάθος έχουμε πάλι να κάνουμε με έργο του Ελληνικού πνεύματος, πού παρουσιάζεται όμως τώρα με τη χριστιανική του μορφή.

Το νέο μεγάλο άλμα είναι ότι το πνεύμα ανακαλύπτει τώρα τη δύναμη και την αξία της πίστης και με την πίστη δέχεται την- αλήθεια «εξ αποκαλύψεως». Αυτή ή αποκαλυπτική αλήθεια του φανερώνει το υπέρτατο ον, τον όντα, τον θεό, το δημιουργό και συνεκτικό κρίκο του σύμπαντος. Ή αποκαλυπτική αλήθεια του δίνει με άλλα λόγια τις βασικές αρχές πού συνθέτουν και διέπουν το σύμπαν, και καλεί το ανθρώπινο πνεύμα να την κατανοήσει, όσο του επιτρέπουν οι δυνάμεις του.
Είπαν ότι ή στάση αυτή του Χριστιανισμού είναι αντί πνευματική......

Φιλόσοφος με την έννοια του να αμφισβητώ, να ανησυχώ και να αναρωτιέμαι λέγοντας το μακρύ μου και το κοντό μου δεν είναι για μένα φιλοσοφία.

Μερικές φορές θέλοντας να αποφύγουμε τα στεγανά της σκέψης και της δράσης (π.χ θρησκεία) δημιουργούμε και κινούμαστε σε άλλα στεγανά (π.χ αντί-θρησκεία) μηδενίζοντας τα μεν και ωραιοποιώντας τα δε.....
Σίγουρα τα μεγάλα πνεύματα στην ανθρωπότητα ήρθαν σε ρήξη με τα κατεστημένα. Αυτά όμως ήταν θεϊκά πνεύματα.

Κάποια όμως επίσης μεγάλα πνεύματα είχαν το καθήκον να μεταφέρουν τα μεγάλα νοήματα σε «απαίδευτους νόες» τι έπρεπε δηλ. να κάνουν; Εάν ο Απ. Παύλος πίστευε ότι για τον θεό το σεξουαλικό θέμα δεν είναι κάτι που σχετίζεται με την πνευματική εξέλιξη, το έλεγε στο κόσμο και ο ένας πηδούσε το άλλον, τότε οι ίδιοι που τώρα τον κατηγορούν για αντιπνευματική στάση, θα τον κατηγορούσαν σαν τον δημιουργό των μεγαλύτερων οργίων.

Όλοι οι μεγάλοι φιλόσοφοι ξεκινούν από άμεση ενορατική σύλληψη μιας αρχής, μιας κεντρικής θέσης, ή καταλήγουν σ' αυτήν. Θεμελιώδη διαίσθηση (intuition fonda-mentale) ονομάζει τη σύλληψη αυτή ο Bergson, σαν «θεία επίπνοιαν» την είδε ο Πλάτωνας.

Κάθε φιλοσοφία, στηρίζεται στο βάθος στην άμεση, την ενορατική σύλληψη μιας κεντρικής αρχής. Γύρω σ΄ αυτήν στρέφεται όλος ο μόχθος του φιλοσόφου, κι' επάνω σ αυτήν θεμελιώνεται και δένεται όλο το έργο του. «Ιδέα» (Πλάτων), «ύλη και είδος» (Αριστοτέλης), «ζην ομολογουμένως» (Στωικοί). Αυτό δεν είναι παράδοξο. Παράδοξο θα ήταν αv δεν συνέβαινε. Για αυτό, σε όποιο ακριβώς φιλοσόφημα δε βρίσκουμε ένα τέτοιο κεντρικό πυρήνα, αφετηρία και μαζί τέρμα τής πορείας της σκέψεως, μπορούμε να είμαστε μάλλον βέβαιοι ότι δεν έχουμε να κάνουμε με άρτια, ολοκληρωμένη φιλοσοφική σύνθεση. Παράδοξο δεν είναι, γιατί ή φιλοσοφία είναι ή υψηλότερη έκφραση και ενσάρκωση τής δίψας για ενότητα. Κύριο έργο της να αναζητήσει με την έποπτειακή και συνοπτική θεώρησή της την ενότητα, πού δένει όλο τον κόσμο του επιστητού, τον εσωτερικό και τον εξωτερικό. Και το έργο τούτο επιτελεί ξεκινώντας από μια γενική αρχή, πού διέπει όλο τον επιστητό κόσμο, ή καταλήγοντας σ' αυτήν.

Ή δίψα για ενότητα είναι ή ίδια ή ουσία του πνεύματος. Δε διαφέρει από την άποψη τούτη το έργο των Χριστιανών φιλοσόφων, των πατέρων της Εκκλησίας.

Ή ίδια δίψα για ενότητα το διέπει. Ενωτικός κρίκος εδώ ο ίδιος ο δημιουργός του παντός, ο Θεός. Και ο Θεός είναι πνεύμα.

quote:

---

holliday, «συμπτωματικά» έπεσε χτες στα χέρια μου μια εξαίσια συλλογή με μουσική των sufi. Έχει πανέμορφα κομμάτια (πέραν του πασίγνωστου Nusrat Fateh Ali Khan). Θα σου στείλω info αν θέλεις.

---

Στείλε και σε μένα.....

Που είναι ο Helios να βάλει μια τάξη.

Μπράβο σας. Κρατάτε ισσοροπίες. Ακόμα και ο ευγενής ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ ξεσπάθωσε. Φαντάσου να τον βρίζαν όπως τους χριστιανούς του site.

Δύο ψιλοθεματάκια έεετσι εμπνευσμένα από την «φιλοχριστιανική» διάθεση του φόρουμ και έγινε ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ. Τόσο αντέχετε να σας εναντιώνονται;;;;;;;

Για κοιτάχτε με καθαρό μάτι το τι έχει γραφτεί για το Χριστό. Αντε ντε τολμήστε. Ξέρετε τι σημαίνει ιερό και όσιο;;;;
Σύμβολα, έννοιες, πίστη. Ανθρωπίδια να ξερνάνε επάνω σε όλους που θεωρούν Χριστιανούς να προσφέρουν ψυχολογική υποστήριξη στους Χριστιανούς, να βρίζουν τους άλλους αδελφές και κρυπτοομοφυλόφυλους επειδή είναι Χριστιανοί, να μιλάνε για αλήτες, για φονιάδες............
Είναι όλα γραμμένα δυστυχώς......
Μετονομάστε το «ΜΥΘΟΣ ΚΑΙ ΘΡΗΣΚΕΙΑ» ........ΣΕ «ΧΛΕΥΑΣΜΟΣ ΚΑΙ ΕΜΕΤΟΣ ΕΠΑΝΩ ΣΤΟ ΘΕΙΟ ΟΝΟΜΑ ΤΟΥ ΘΕΟΥ ΛΟΓΟΥ» και θα είστε μέσα.

Μπράβο σας και πάλι. Μπράβο στις ευαισθησίες σας για τη δημοκρατία και πάνω από όλα στο σεβασμό στις αξίες του άλλου. Όταν το κάνουμε στους άλλους είναι καλά όταν μας το κάνουν ζοριζόμαστε;;;

ΑΒΒΑ ΠΟΙΜΗΝ μην τους κάνεις τη χάρη. Θα βρουν ευκαιρία στο πρόσωπο σου να εξαπολύσουν το ίδιο μένος που έχει μέχρι τώρα δείξει η πνευματική τους κατάσταση.(Εδώ δεν αναφέρομε στους διαχειριστές). Όλοι αυτοί που στο όνομα της δημοκρατίας που ποτέ δεν πίστεψαν ασελγούν στο πιστέυω του άλλου αλλά δεν ανέχονται να δεχθούν τα ίδια.
Σε κατηγορούν ότι δεν προάγεις τη συζήτηση και γράφεις για προσυλητησμό. Υπάρχει κάποιος εδώ μέσα που κάνει με 250 περίπου μυνήματα μόνο αυτό. Αλλά αυτός είναι διαβασμένος και μορφωμένος.

ΑΒΒΑ ΠΟΙΜΗΝ Ο ΧΡΙΣΤΟΣ ΔΕΝ ΧΡΕΙΑΖΕΤΑΙ ΣΥΝΗΓΟΡΟΥΣ. ΑΥΤΟΙ ΠΟΥ ΔΕΝ ΤΟΝ ΑΓΑΠΗΣΑΝ ΗΔΗ ΕΔΩΣΑΝ ΣΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΤΟΥΣ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΤΟΥΣ ΑΞΙΖΕ.

Και μια υπόδειξη. Μη τα βάζεις με το ΚΕΛΣΟ. Είναι ο μόνος που προσπαθεί, οι άνθρωποι που πιστέυουν στο Χριστό να μιλάνε σε αυτό το χώρο χωρίς να βιάζονται (ψυχολογικά και πνευματικά) σε κάθε στιγμή. Προσπαθεί αν και δεν τα καταφέρνει.........

quote:

---

ΧΑΧΑΧΑ....ΦΙΛΕ Schwabe ΕΧΕΙΣ ΑΠΟΛΥΤΟ ΔΙΚΑΙΟ ΚΑΠΟΥ ΕΧΩ ΧΑΘΕΙ

---

Εάν πράγματι θέλεις και είσαι διατεθειμένος να αναπτύξεις την άποψη σου καθαρά, κατανοητά, χωρίς υπονοούμενα και φατσούλες που γελάνε, κλαίνε, και κρέμεται η γλώσσα τους, τότε σε περιμένω.

quote:

---

Βρε αναστημενε,
Δεν αφηνεις τις γλαφυρότητες, και κοίταξε καλύτερα πως χρησιμοποιούν τα ιερατεία την αγάπη…
έπαλες, τράπεζες, λογαριασμούς, τριώροφα, χλιδή, πάθη!

---

quote:

---

Πλάτωνα αυτός που λάμπει με το δικό του φως είναι σαν την πυγολαμπίδα.
Ξέρεις θα έχετε και στην Ιταλία. Εδώ στην Ελλάδα τις λέμε κωλοφωτιές.
Νομίζουν ότι είναι φωτισμένες μα τελικά φωτεινός είναι μόνο ο κ.....λος τους

Αν αυτά για σένα, είναι λόγια αγάπης, τα αφήνω με τη σειρά μου στην κρίση του καθενός!

---

Γιατί θίχτηκες;
Αυτό είναι το πνεύμα της κοσμοθέασης σου;
Αυτό είναι το πνεύμα της φιλοσοφίας που αγαπάς;

Από ότι τα παίρνεις όλα προσωπικά και χάνεις τόσο εύκολα την ψυχραιμία σου δείχνει και το επίπεδο της «γνώσης» που κουβαλάς.

Ώστε γέλαγαν με τον Παύλο; Και κατάφερε μέσα σε λίγα χρόνια να ιδρύσει τις μεγαλύτερες χριστιανικές κοινότητες στο χώρο αυτό; Μήπως μπέρδεψες το γελάω με το γελοίος;

Η εκκλησία μπορεί να είναι ΤΣΙΡΚΟ αλλά εσύ γιατί γίνεσαι;
Δεν μπορείς να προστατέψεις τον εαυτό σου και τη φιλοσοφία που αγαπάς από τον κακό σου εαυτό;

Εάν με προκαλείς για να σου απαντήσω όπως σου ΑΞΙΖΕΙ μάταιος ο κόπος.

Σε αφήνω να αυτογελοιοποιείσαι και εσύ και η αγαπημένη σου κοσμοθέαση για να βλέπει ο κάθε ένας ότι είτε γενειοφόροι ρασοφόροι είτε ξεπεσμένοι φιλόσοφοι όλοι είναι ίδιοι.

quote:

---

όσο για το ΦΩΣ,
είναι πάντα ΕΚΕΙ...
λάμψε,
και μην τρέχεις πίσω του!

---

** Αλήθεια Schwabe δεν βαρέθηκες να επαναλαμβάνεσαι με τα «επιχειρήματα» σου περί ζαρζαβατικών, ή το πάθος σου για να σώσεις κανένα φορολογούμενο πολίτη δεν σε αφήνει να δεις ότι γίνεσαι γραφικός

Οι βασικές αιτίες κατά τη γνώμη μου είναι:

Α. Ο Χριστιανισμός σαν κυρίαρχη θρησκεία με πολλά σφάλματα από το ιερατείο του έχει δημιουργήσει αντιδράσεις άλλοτε δίκαιες και άλλοτε όχι.
Β. Στο φόρουμ λειτουργούσαν και ίσως λειτουργούν ομάδες ανθρώπων από διάφορους αντίθετους χώρους οι οποίοι συντονισμένα προσπαθούσαν να περάσουν τις απόψεις τους υπηρετώντας άλλους σκοπούς.
Γ. Στο φόρουμ συμμετέχουν πολλά άτομα τα οποία μέσα από την δράση κάποιων φανατικών του δόγματος πληγώθηκαν από τη θρησκεία. Αποτέλεσμα αυτού να θεωρούν πια ακρογωνιαίο λίθο της πνευματικής τους καλλιέργειας να διαβάλλουν στη καλύτερη περίπτωση και να χλευάσουν στη χειρότερη, το πιστεύω αυτών που τους χλεύασαν. Έτσι δεν καταλαβαίνουν ότι μπαίνουν σε ένα αέναο κύκλο αντιπαλότητας που οι μόνοι που θα κερδίζουν θα είναι οι φανατικοί και οι επιτήδειοι.
Σκοπός όλων όπως αναρωτιέσαι είναι να χτυπήσουν το Χριστιανισμό στην καλλίτερη των περιπτώσεων και το ίδιο το πρόσωπο του Χριστού σε κάποιες άλλες περιπτώσεις....

Το μόνο που καταφέρνουν είναι να εκτίθενται και να δημιουργούν το αντίπαλο δέος αυτών που καταγγέλλουν.

ΣΥΜΦΩΝΩ ΑΠΟΛΥΤΑ ΜΕ ΤΟΝ ΕΚΗΒΟΛΟ

quote:

---

Άς τους να λένε, το μόνο που καταφέρνουν είναι να μας αποδεικνύουν την μικρότητά τους.
Ο Χριστός σταυρώνεται και ανασταίνεται αενάως, το κήρυγμά του δεν είναι μάχιμο, μόνο οι πράξεις και τα έργα αυτών που θέλουν να ονομάζονται ΄΄χριστιανοί΄΄ μπορούν να κριθούν και να απορριφθούν, αυτοί όμως δεν είναι η βάση της χριστιανοσύνης, είναι τα παρακλάδια της.

---

quote:

---

Η αντίφαση λοιπόν προέρχεται από την δικιά σου αδυναμία να δώσεις τις απαραίτητες εξηγήσεις και να μπαλώσεις τα αμπάλωτα.

---

Α Ν Α Σ Τ Η Μ Ε Ν Ο Σ

quote:

---

Αυτό είναι δικιά σου παρερμηνία. Το συγκεκριμένο χωρίο αναφέρεται ρητά στο ΜΙΣΟΣ , δεν λέει πουθενά για αγάπη. Πρέπει να μισείς τους δικούς σου και τον ίδιο σου τον ευατό(!), αλλιώς δεν είσαι άξιος μαθήτης... λέει. Τώρα εσύ μου λες ότι πρέπει να αγαπάς! Δηλαδή το αντίθετο, αποφασίστε επιτέλους τι πιστεύετε!
Μετά έχω άδικο όταν λέω προσκλητήριο προς ψυχασθενείς;

---

quote:

---

Είπες :
Η διδασκαλία αυτή είναι κυριολεκτικά ανεφάρμοστη, άνευ αντικειμένου.

Σε ρώτησα:
Τότε τι σε νοιάζει εάν είναι πρότυπο ή όχι;

Απάντησες:
Διότι αφορά την κοινωνία που ζούμε.

---

Όντως αμφισβητήσεις κειμένων άλλων θεωριών, θρησκειών, κοσμοθεάσεων δεν υπάρχουν τουλάχιστον σε τέτοιο βαθμό.

Η αξιολόγηση ενός ΑΠΟΛΥΤΑ πνευματικού κειμένου είναι υπόθεση ΠΡΟΣΩΠΙΚΗ, καθορίζεται από την δυνατότητα του καθένα να αντλήσει πνευματικά μηνύματα.
Τα ιστορικά δεδομένα παίζουν δευτερεύοντα ρόλο.

41 Εγόγγυζον ουν οι Ιουδαιοι περι αυτου οτι ειπεν, Εγώ ειμι ο αρτος ο καταβας εκ του ουρανου,
42 και ελεγον, Ουχ ουτός εστιν Ιησους ο υιος Ιωσήφ, ου ημεις οιδαμεν τον πατέρα και την μητέρα; πως νυν λέγει οτι Εκ του ουρανου καταβέβηκα;
43 απεκρίθη Ιησους και ειπεν αυτοις, Μη γογγύζετε μετ' αλλήλων.
44 ουδεις δύναται ελθειν πρός με εαν μη ο πατηρ ο πέμψας με ελκύση αυτόν, καγω αναστήσω αυτον εν τη εσχάτη ημέρα.
45 εστιν γεγραμμένον εν τοις προφήταις, Και εσονται πάντες διδακτοι θεου. πας ο ακούσας παρα του πατρος και μαθων ερχεται προς εμέ.
46 ουχ οτι τον πατέρα εώρακέν τις ει μη ο ων παρα του θεου, ουτος εώρακεν τον πατέρα.
47 αμην αμην λέγω υμιν, ο πιστεύων εχει ζωην αιώνιον.
48 εγώ ειμι ο αρτος της ζωης.
49 οι πατέρες υμων εφαγον εν τη ερήμω το μάννα και απέθανον.
50 ουτός εστιν ο αρτος ο εκ του ουρανου καταβαίνων ινα τις εξ αυτου φάγη και μη αποθάνη.
51 εγώ ειμι ο αρτος ο ζων ο εκ του ουρανου καταβάς. εάν τις φάγη εκ τούτου του αρτου ζήσει εις τον αιωνα. και ο αρτος δε ον εγω δώσω η σάρξ μού εστιν υπερ της του κόσμου ζωης.
52 Εμάχοντο ουν προς αλλήλους οι Ιουδαιοι λέγοντες, Πως δύναται ουτος ημιν δουναι την σάρκα αυτου φαγειν;
53 ειπεν ουν αυτοις ο Ιησους, Αμην αμην λέγω υμιν, εαν μη φάγητε την σάρκα του υιου του ανθρώπου και πίητε αυτου το αιμα, ουκ εχετε ζωην εν εαυτοις.
54 ο τρώγων μου την σάρκα και πίνων μου το αιμα εχει ζωην αιώνιον, καγω αναστήσω αυτον τη εσχάτη ημέρα.
55 η γαρ σάρξ μου αληθής εστιν βρωσις, και το αιμά μου αληθής εστιν πόσις.
56 ο τρώγων μου την σάρκα και πίνων μου το αιμα εν εμοι μένει καγω εν αυτω.
57 καθως απέστειλέν με ο ζων πατηρ καγω ζω δια τον πατέρα, και ο τρώγων με κακεινος ζήσει δι' εμέ.
58 ουτός εστιν ο αρτος ο εξ ουρανου καταβάς, ου καθως εφαγον οι πατέρες και απέθανον. ο τρώγων τουτον τον αρτον ζήσει εις τον αιωνα.

Επί 2000 χρόνια οι «Ιουδαίοι» ανά τη γη γογγύζουν και θα γογγύζουν.

Επί 2000 χρόνια ο Ιησούς Χριστός δια μέσω του μαθητή του Ιωάννη θα τους λέει:

«Αμην αμην λέγω υμιν, εαν μη φάγητε την σάρκα του υιου του ανθρώπου και πίητε αυτου το αιμα, ουκ εχετε ζωην εν εαυτοις.»

Και οι "Ιουδαίοι" ξαναρωτούν:"Πως δύναται ουτος ημιν δουναι την σάρκα αυτου φαγειν"

Και ο Ιησούς Χριστός απαντά: "η γαρ σάρξ μου αληθής εστιν βρωσις, και το αιμά μου αληθής εστιν πόσις."

Τι περίεργα λόγια σε μια εποχή "γνώσης"!!!!

Και ο κάθε ένας όπως έστρωσε θα κοιμηθεί όπως σοφά είπε ο VELISSARIOS.

ΝΑ ΕΙΣΤΕ ΟΛΟΙ ΚΑΛΑ

Α Ν Α Σ Τ Η Μ Ε Ν Ο Σ