- ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗ ΣΚΕΨΗ - ΦΙΛΟΣΟΦΙΑ - .-= Η ΣΟΦΙΑ =-.

Όλοι οι μεγάλοι φιλόσοφοι ξεκινούν από άμεση ενορατική σύλληψη μιας αρχής, μιας κεντρικής θέσης, ή καταλήγουν σ' αυτήν. Θεμελιώδη διαίσθηση (intuition fonda-mentale) ονομάζει τη σύλληψη αυτή ο Bergson, σαν «θεία επίπνοιαν» την είδε ο Πλάτωνας.

Κάθε φιλοσοφία, στηρίζεται στο βάθος στην άμεση, την ενορατική σύλληψη μιας κεντρικής αρχής. Γύρω σ΄ αυτήν στρέφεται όλος ο μόχθος του φιλοσόφου, κι' επάνω σ αυτήν θεμελιώνεται και δένεται όλο το έργο του. «Ιδέα» (Πλάτων), «ύλη και είδος» (Αριστοτέλης), «ζην ομολογουμένως» (Στωικοί). Αυτό δεν είναι παράδοξο. Παράδοξο θα ήταν αv δεν συνέβαινε. Για αυτό, σε όποιο ακριβώς φιλοσόφημα δε βρίσκουμε ένα τέτοιο κεντρικό πυρήνα, αφετηρία και μαζί τέρμα τής πορείας της σκέψεως, μπορούμε να είμαστε μάλλον βέβαιοι ότι δεν έχουμε να κάνουμε με άρτια, ολοκληρωμένη φιλοσοφική σύνθεση. Παράδοξο δεν είναι, γιατί ή φιλοσοφία είναι ή υψηλότερη έκφραση και ενσάρκωση τής δίψας για ενότητα. Κύριο έργο της να αναζητήσει με την έποπτειακή και συνοπτική θεώρησή της την ενότητα, πού δένει όλο τον κόσμο του επιστητού, τον εσωτερικό και τον εξωτερικό. Και το έργο τούτο επιτελεί ξεκινώντας από μια γενική αρχή, πού διέπει όλο τον επιστητό κόσμο, ή καταλήγοντας σ' αυτήν.

Ή δίψα για ενότητα είναι ή ίδια ή ουσία του πνεύματος. Δε διαφέρει από την άποψη τούτη το έργο των Χριστιανών φιλοσόφων, των πατέρων της Εκκλησίας.

Ή ίδια δίψα για ενότητα το διέπει. Ενωτικός κρίκος εδώ ο ίδιος ο δημιουργός του παντός, ο Θεός. Και ο Θεός είναι πνεύμα.

quote:

---

Επειδή δεν παράγω γνώση, θα χρησιμοποιήσω απόψεις από κείμενα που έχω διαβάσει και συμφωνώ (όσο συμφωνώ), επίσης δικά μου κείμενα και απόψεις, ή και συνδυασμό των παραπάνω.

---

Και ποιός σοβαρός άνθρωπος μπορεί να υποστηρίξει ότι παράγει γνωση αγαπητά αναστημένε..? Αυτοί που μπορούν να το κάνουν αυτό είναι ελάχιστοι, και το κάνουν στην σιωπή, και χωρίς τυμπανοκρουσίες..
Ενδιαφέρον το θέμα σου θα παρακολουθήσω με ενδιαφέρον και θα βοηθήσω όπου μπορώ.

«Η γνώση της άγνοιας είναι η αρχή της σοφίας»

Φιλόσοφος με την έννοια του να αμφισβητώ, να ανησυχώ και να αναρωτιέμαι λέγοντας το μακρύ μου και το κοντό μου δεν είναι για μένα φιλοσοφία.

Μερικές φορές θέλοντας να αποφύγουμε τα στεγανά της σκέψης και της δράσης (π.χ θρησκεία) δημιουργούμε και κινούμαστε σε άλλα στεγανά (π.χ αντί-θρησκεία) μηδενίζοντας τα μεν και ωραιοποιώντας τα δε.....
Σίγουρα τα μεγάλα πνεύματα στην ανθρωπότητα ήρθαν σε ρήξη με τα κατεστημένα. Αυτά όμως ήταν θεϊκά πνεύματα.

Κάποια όμως επίσης μεγάλα πνεύματα είχαν το καθήκον να μεταφέρουν τα μεγάλα νοήματα σε «απαίδευτους νόες» τι έπρεπε δηλ. να κάνουν; Εάν ο Απ. Παύλος πίστευε ότι για τον θεό το σεξουαλικό θέμα δεν είναι κάτι που σχετίζεται με την πνευματική εξέλιξη, το έλεγε στο κόσμο και ο ένας πηδούσε το άλλον, τότε οι ίδιοι που τώρα τον κατηγορούν για αντιπνευματική στάση, θα τον κατηγορούσαν σαν τον δημιουργό των μεγαλύτερων οργίων.

quote:

---

Αν όμως τον μελετήσεις σε βάθος όταν θα έχεις μελετήσει και αρκετά΄άλλα θρησκεύματα σε βάθος θα γίνεις αναπόφευκτα χριστιανός΄ελπίζω όχι φανατικός.

---

Χμ.. ενδιαφέρουσα άποψη. Αλλά πού την στηρίζεις;

quote:

---

Αν και ο αγωνας ειναι ματαιος.

---

Κανένας αγώνας δεν είναι μάταιος (αλλά καταλαβαίνω πώς το εννοείς)

Πρώην ΕΧΕΜΒΡΟΤΟΣ
Εχέμβροτος επί..Κολονώ

Edited by - Πάνος on 13/01/2005 22:33:36

ΟΙ ΛΟΓΟΙ ΚΑΙ Η ΠΙΣΤΗ

Πρώτοι οι Έλληνες ελευθέρωσαν τον άνθρωπο από τη δουλεία στον κόσμο των αισθήσεων, του επέτρεψαν να ανακαλύψει την πνευματικότητα της φύσεως του και τον έστησαν μέσα στον αισθητό κόσμο ον αυτόνομα πνευματικό, δημιουργικό νου.
Με άλλα λόγια δεν είναι οι αισθήσεις πού θα μάς δώσουν το πραγματικό, το όντως ον και την αιτιολογία του για να κατανοήσομε τα πράγματα, τον κόσμο, τον εαυτό μας ακόμη, θα φύγουμε από τις ρευστές και φευγαλέες και αλληλοσυγκρουόμενες αισθητικές εντυπώσεις, από την αίσθηση, και θα ανά-ζητήσουμε με το νου τη ρίζα των όντων τα αόρατα άτομα (Δημόκριτος) , τις αρχές, τις νοητές αρχές πού τα κυβερνούν. Στο έργο του αυτό ο νους πρέπει να είναι «αυτός καθ' αυτόν», όπως είπε ο Πλάτων, συσπειρωμένος στον εαυτό του, να ακούει μόνο τη δική του φωνή, να μη επιτρέπει στην αίσθηση να τον ενοχλεί και να τον συσκοτίζει. Και την αλληλουχία του ενδιαθέτου αυτού βαδίσματος του ο νους θα την ντύσει με το λόγο, θα τη διατυπώσει με «λόγους».
Έτσι τη θέση των αισθητών πραγμάτων θα την πάρουν οι λόγοι πού ανατρέχουν στην ουσία των όντων και συλλαμβάνουν την «αιτιολογία» τους. Τούτο το μεγάλο άλμα από την αίσθηση, την εμπειρία, στη νόηση, πού αποκαλύπτει τη μεγάλη, την πραγματική δύναμη του λόγου, και μαζί την πνευματικότητα του ανθρώπου, αποτελεί το λαμπρότερο μέρος του «ελληνικού θαύματος». Με το άλμα τούτο παίρνει το πραγματικό της νόημα ή αλήθεια, ή αντικειμενική και απροκατάληπτη θήρα του νοήματος των όντων και θεμελιώνεται ή επιστήμη, άλλα και ή εσωτερική ελευθερία του άνθρωπου.

Μια νέα στροφή δίνει ο Χριστιανισμός στην πορεία του πνεύματος, πού με άλλο τρόπο ικανοποιεί την ασίγαστη δίψα για ερευνά και ενότητα. Μιλώ για στροφή στην αποκάλυψη της πνευματικής ουσίας του ανθρώπου, πού τη φανερώνει με θαυμαστή ολοκλήρωση. Στο βάθος έχουμε πάλι να κάνουμε με έργο του Ελληνικού πνεύματος, πού παρουσιάζεται όμως τώρα με τη χριστιανική του μορφή.

Το νέο μεγάλο άλμα είναι ότι το πνεύμα ανακαλύπτει τώρα τη δύναμη και την αξία της πίστης και με την πίστη δέχεται την- αλήθεια «εξ αποκαλύψεως». Αυτή ή αποκαλυπτική αλήθεια του φανερώνει το υπέρτατο ον, τον όντα, τον θεό, το δημιουργό και συνεκτικό κρίκο του σύμπαντος. Ή αποκαλυπτική αλήθεια του δίνει με άλλα λόγια τις βασικές αρχές πού συνθέτουν και διέπουν το σύμπαν, και καλεί το ανθρώπινο πνεύμα να την κατανοήσει, όσο του επιτρέπουν οι δυνάμεις του.
Είπαν ότι ή στάση αυτή του Χριστιανισμού είναι αντί πνευματική......

Το νέο μεγάλο άλμα είναι ότι το πνεύμα ανακαλύπτει τώρα τη δύναμη και την αξία της πίστης και με την πίστη δέχεται την- αλήθεια «εξ αποκαλύψεως». Αυτή ή αποκαλυπτική αλήθεια του φανερώνει το υπέρτατο ον, τον όντα, τον θεό, το δημιουργό και συνεκτικό κρίκο του σύμπαντος. Ή αποκαλυπτική αλήθεια του δίνει με άλλα λόγια τις βασικές αρχές πού συνθέτουν και διέπουν το σύμπαν, και καλεί το ανθρώπινο πνεύμα να την κατανοήσει, όσο του επιτρέπουν οι δυνάμεις του.
Είπαν ότι ή στάση αυτή του Χριστιανισμού είναι αντί πνευματική......
ΔΗΛΑΔΗ?
Τι μεσα στο σωμα της "Αγιας γραφης" Δινει τις βασικες αρχες που διεπουν και συνθετουν το συμπαν?
Μια κριτικη ματια και κυριως στις επιστολες Παυλου, μας δειχνει το αντιθετο: Προσπαθει και τα καταφερε δυστυχως, να κανει τους ανθρωπους δουλους και στην επι γης εξουσια και στον "θεο".

[/quote]

Αυτό που είναι σημαντικό είναι να πιστεύεις σε κάτι που μπορεί να σε μεταμορφώσει ,να σε κάνει καλύτερο άνθρωπο. Η ατραπός που ακολουθεί ο κάθε ένας είναι προσωπική του επιλογή και οφείλουμε να την δεχόμαστε.
Είμαι σίγουρος πάντως ότι εάν μελετήσεις κάποιους από τους Χριστιανούς πατέρες ίσως να εκπλαγείς από αυτά που ανακαλύψεις….(??)
Ισως ο αγαπητός ΑΝΑΣΤΗΜΕΝΟΣ μας βοηθήσει σε αυτό.

«Η γνώση της άγνοιας είναι η αρχή της σοφίας»

quote:

---

Δηλαδή από τους 100 και πλέον μεγάλους τόμους της ελληνικής πατρολογίας και άλλους τόσους της λατινικής έχεις μελετήσει ας πούμε το 80 με 90% tsepe noyon (δηλαή συνολικά 180 περίπου μεγάλους τόμους) ; Αν ναι τότε τους έχεις μελετήσει αρκετά ... αρκεί να τους έχεις μελετήσει και όχι διαβάσει απλώς...

Όλα είναι τέλεια

---

Φίλτατε αν σπαταλήσω μια ζωή για να μελετήσω τη χριστιανική πατρολογία είναι φυσικό μετά να γίνω χριστιανός. Μη πάει χαμένη η ζωή μου!