- Α Λ Η Θ Ι Ν Η Ζ Ω Η - .-= Η ΨΥΧΗ =-.
"σε κάθε σχέση υπάρχει ένας κόκκος αιωνιότητας"
quote:
Ένα μικρό από τα όνειρά μας, που δεν είναι ουτοπία όμως(???????).
Εγώ αυτό το όνειρο δεν το βλέπω καθόλου μικρό. Μάλλον είναι το πιό μεγάλο.
Γιατί πρέπει να ξέρουμε πως και ποιοί είμαστε αμφότεροι, να το έχουμε αποδεχθεί και να μην φοβόμαστε να το ξεδιπλώσουμε...
quote:
… ή οι συνειδητές φυλακές.
Και αν είναι συνειδητές διαφυγές που μας χρειάζονται για λίγο?
Φιλικά
quote:
και αν είναι συνειδητές διαφυγές που μας χρειάζονται για λίγο?
Η αλήθεια είναι πως αν υπάρχει χώρα των ονείρων μέσα στην καρδιά μας αυτό σημαίνει πως κάποτε βρισκόμασταν σε αυτή αλλιώς δεν θα ξέραμε την ύπαρξη της. Θα πρέπει να την είχαμε ζήση, να είχαμε αισθανθεί, να είχαμε μάθει. Αν στο παρόν μας απουσιάζει τότε ναι βρίσκεται σε φυλακή. Αν τώρα συνειδητά διαφεύγουμε σε αυτή, έστω όπως λες για λίγο, αν θέλουμε να φυλακίσουμε το παρόν μας στο παρελθόν τότε τουλάχιστον είμαστε σε σοβαρή έλλειψη, εικόνων, συναισθημάτων…
Τότε η νοσταλγία χαράζεται ανεξίτηλα στα μάτια μας.
Ξέρεις όμως nst μου, υπάρχουν άνθρωποι που κοιτάζοντας τον έναστρο ουρανό κοιτάνε την ψυχή τους. Ζούνε μαζί με τα αστέρια στο ίδιο παρόν, αλλά κοιτάζουν το παρελθόν τους, πως ήταν πριν χρόνια, όταν έστειλαν το φως τους στην γη.
quote:
Εγώ αυτό το όνειρο δεν το βλέπω καθόλου μικρό. Μάλλον είναι το πιό μεγάλο.
Μάλλον έχεις δίκιο. Δεν είναι καθόλου μικρό. Μάλλον έχω δίκιο. Είναι αρκετά δύσκολο. Είναι παρόλα αυτά πολύ όμορφο αυτό το ξεδίπλωμα ψυχής, είναι κάτι σαν ιερό που δύσκολα κάποιος το σέβεται, γιατί δεν έχει την υπομονή να το περιεργαστεί, δεν έχει την διάθεση να καταλάβει, δεν ξέρει να αφουγκράζεται τον ψίθυρο.
Φιλικά,
Trovadouros
Δεν υπάρχει διάσταση απόψεων... ίσως κάτι να θυμόμαστε, ίσως να είναι φαντασία ή δραπέτευση...αλλά μερικές φορές νομίζω οτι χρειάζονται.
quote:
Είναι παρόλα αυτά πολύ όμορφο αυτό το ξεδίπλωμα ψυχής, είναι κάτι σαν ιερό που δύσκολα κάποιος το σέβεται
Αν είναι αληθινό και ανιδιοτελές φαίνεται, και τότε είναι τόσο ιερό που προκαλεί δέος. Γι'αυτό θεωρώ οτι πρέπει να το προσέχουμε όπως του αξίζει.
Φιλικά
quote:
Αληθινή ζωή είναι αυτο που νοιώθεις ότι ζείς...
ή να ζείς αυτό που νιώθεις; Πραγματικά πολύ ωραία αυτά που έγραψες, αλλά σε ότι αφορούν εμένα τα έχω νιώσει και άλλα τα νιώθω, αλλά δεν τα ζω, δεν ταγεύομαι στην καθημερινότητα. Ή αν θέλεις διαφορετικά δεν έχουν κάποιο αντίκρυσμα στην ζωή μου.
Ποιό από τα δύο είναι αληθινό;
Φιλικά,
Trovadouros
quote:
...αλλά μερικές φορές νομίζω οτι χρειάζονται.
Το χρειαζόμαστε αρκετές φορές, αλλά δεν ξέρω αν πράγματι χρειάζεται. Νομίζω ότι αυτή η καταφυγή είναι μία αδυναμία. Δεν πιστεύω πως τελικά βοηθάει και πολύ. Αντίθετα πιστεύω πως αν βλέπαμε την καθαρή πραγματικότητα σε μία δεδομένη στιγμή καταφυγής, θα αντικρίζαμε τον εαυτό μας με κάτι φθαρμένα εργαλεία να προσπαθεί να φτιάξει ότι θυμίζει ωραίο, χωρίς έμπνευση, με ακαθόριστους στόχους, χωρίς ψυχικά αποθέματα για την ζωή.
quote:
Αν είναι αληθινό και ανιδιοτελές φαίνεται
Κάποιες φορές τα πράγματα δεν είναι και τόσο αληθινά και τόσο ανιδιοτελή όσο και αν φαίνονται, δεν νομίζεις; Στο μεγάλο καμίνι δοκιμάζονται και μετά διαπιστώνεις πόσο καθαρά είναι.
Παρόλα αυτά όμως είναι ιερό και συμφωνώ οτι πρέπει να το προσέχουμε όπως του αξίζει.
Φιλικά,
Trovadouros
Θα ξαναπώ οτι όταν γράφουμε δεν έχουμε όλοι το ίδιο πράγμα στο μυαλό μας. Σκέφτομαι λοιπόν μήπως θα ήθελες να τοποθετηθείς πιό αναλυτικά ...
πχ Οταν εγώ λέω διαφυγή μέσω της φαντασίας εννοώ κάτι στιγμές που ενώ αισθάνομαι κουρασμένη πρέπει να εργάζομαι και να συναναστρέφομαι ενοχλητικούς [ για μένα] ανθρώπους. Προτιμώ να '' ξεφύγω'' τότε παρά να χειροτερέψω την ανία μου.
πχ2 Σε μια σχέση που κατά βάθος μου ταιριάζει και επιθυμώ, θεωρώ οτι είναι καλύτερη μια φανταστική ωραιοποίηση σε περιόδους ''δύσκολες'', μια και η πραγματικότητα θα φέρει σύρραξη.
Εγώ δεν πιστεύω στην εις βάθους ανάλυση των πάντων...μερικά πράγματα είναι καλύτερο να τα αφήνουμε να ξεχνιώνται...τις απαντήσεις πάντα τις έχουμε...ας μην τα ανασύρουμε διαρκώς...
quote:
φθαρμένα εργαλεία να προσπαθεί να φτιάξει ότι θυμίζει ωραίο, χωρίς έμπνευση, με ακαθόριστους στόχους, χωρίς ψυχικά αποθέματα για την ζωή.
Οταν έχει χαθεί το παιχνίδι, όντως αυτό συμβαίνει πρίν την ήττα και την αποδοχή της . Υπάρχει πάντα επανάκαμψη
Φιλικά
quote:
Αγαπητή galaziz_sfaira,
quote:
Αληθινή ζωή είναι αυτο που νοιώθεις ότι ζείς...ή να ζείς αυτό που νιώθεις; Πραγματικά πολύ ωραία αυτά που έγραψες, αλλά σε ότι αφορούν εμένα τα έχω νιώσει και άλλα τα νιώθω, αλλά δεν τα ζω, δεν ταγεύομαι στην καθημερινότητα. Ή αν θέλεις διαφορετικά δεν έχουν κάποιο αντίκρυσμα στην ζωή μου.
Ποιό από τα δύο είναι αληθινό;Φιλικά,
Trovadouros
Αγαπητε Τροβαδουρε απλά με συμπλήρωσες και σε ευχαριστω!!
Ισχυουν και τα δύο γιατι απλά οταν ζεις αυτό που νοιώθεις τότε.....νοιώθεις ότι ζεις
Φιλικά Καλλιοπη
"σε κάθε σχέση υπάρχει ένας κόκκος αιωνιότητας"
quote:
Οταν εγώ λέω διαφυγή μέσω της φαντασίας εννοώ κάτι στιγμές που ενώ αισθάνομαι κουρασμένη πρέπει να εργάζομαι και να συναναστρέφομαι ενοχλητικούς [ για μένα] ανθρώπους. Προτιμώ να '' ξεφύγω'' τότε παρά να χειροτερέψω την ανία μου.
Δηλαδή εννοείς ότι καταφεύγεις στον στρουθοκαμηλισμό? Κι αν ναι ποιο το όφελος?
Αποφυγή προσωρινή μιας δυσάρεστης πραγματικότητας η οποία επανέρχεται και ξανά επανέρχεται και το πρόβλημα διαιωνίζεται! Είναι ώριμη επίλυση αυτή καλή μου φίλη?
quote:
πχ2 Σε μια σχέση που κατά βάθος μου ταιριάζει και επιθυμώ, θεωρώ οτι είναι καλύτερη μια φανταστική ωραιοποίηση σε περιόδους ''δύσκολες'', μια και η πραγματικότητα θα φέρει σύρραξη.
Ωραιοποίηση? Δηλαδή μία από τα ίδια σε χειρότερη μορφή, διότι παραμυθιάζεσαι κ μάλιστα εν γνώσει Σου, δηλαδή Αυτό – υποβιβάζεσαι πράγμα που σημαίνει ότι ο τρόπος δράσης σου, περιορίζει την ελευθερία Σου άρα κάπου βαθειά Σου ενεργοποιείται η ΑΝΤΙ – Δράση σύμφωνα με την ανάγκη εξισορρόπησης του Είναι Σου!! Δημιουργείς δηλαδή ανισορροπία που αργά ή γρήγορα θα σε οδηγήσει στα σίγουρα σε εκτόνωση η οποία όσο αργεί τόσο πιο εκρηκτική θα καταλήξει!
quote:
Εγώ δεν πιστεύω στην εις βάθους ανάλυση των πάντων...μερικά πράγματα είναι καλύτερο να τα αφήνουμε να ξεχνιώνται...τις απαντήσεις πάντα τις έχουμε...ας μην τα ανασύρουμε διαρκώς
Τις απαντήσεις ΠΑΝΤΑ τις έχουμε…???!!! Προφανώς μιλάς για κονσέρβες εφόσον θεωρείς όπως φαίνεται παρακάτω ότι το όμοιον είναι κ Ίδιον!!! Θεωρείς δηλαδή ότι μπορείς να περάσεις δυο φορές το ΙΔΙΟ ποτάμι???!!! Πως μπορείς να το λες ΕΣΥ αυτό!!!!?????
quote:
Οταν έχει χαθεί το παιχνίδι, όντως αυτό συμβαίνει πρίν την ήττα και την αποδοχή της . Υπάρχει πάντα επανάκαμψη
Επανάκαμψη χωρίς ξεφλούδισμα???
Το παιχνίδι χάνεται λόγω ρηχής ανάλυσης!!! Την ΗΤΤΑ την Αποδέχονται οι Αφελείς κ οι αβασανίστως σκεπτόμενοι, οι πελάτες των φάστ φούντ!!!
Συγγνώμη για το ύφος αλλά ΕΣΥ Με τρέλανες!!!
"I hear and I forget. I see and I remember. I do and I understand."
--Confucius
quote:
Δηλαδή εννοείς ότι καταφεύγεις στον στρουθοκαμηλισμό? Κι αν ναι ποιο το όφελος?
Αποφυγή προσωρινή μιας δυσάρεστης πραγματικότητας η οποία επανέρχεται και ξανά επανέρχεται και το πρόβλημα διαιωνίζεται! Είναι ώριμη επίλυση αυτή καλή μου φίλη?
Στο παράδειγμα μου αναφέρθηκα στον επαγγελματικό χώρο, δηλαδή μιλάω για κάτι που είμαστε υποχρεωμένοι να το κάνουμε ανεξάρτητα αν μας αρέσει ή αν έχουμε την διάθεση.
Την εργασία μου εγώ δεν την βλέπω μόνο σαν τρόπο απόκτησης υλικών αγαθών αλλά και σαν κάτι που μου προσφέρει ηθική ικανοποιήση.
Υπάρχουν όμως και καταστάσεις που δημιουργούν εντάσεις στο χώρο χωρίς να επιδέχονται αλλαγή.
Που είναι η ανωριμότητα στο να μην θέλω να εμπλακώ συναισθηματικά σε κάτι αρνητικό? Δεν είναι προτιμώτερο να '' ξεφύγω '' με όφελος να διαφυλάξω την ηρεμία μου και την θέση μου αφού γνωρίζω εκ των προτέρων οτι κάθε τι άλλο θα ήταν μάταιο και ψυχοφθόρο?
Τα παραπάνω είναι προιόντα της προηγούμενης απολύτου συνειδητότητας οτι σε αυτούς τους χώρους ή συμβιβαζόμαστε ή φεύγουμε ή παρακάμπτουμε οτι μας ενοχλεί αφού δεν αλλάζει.
quote:
Ωραιοποίηση? Δηλαδή μία από τα ίδια σε χειρότερη μορφή, διότι παραμυθιάζεσαι κ μάλιστα εν γνώσει Σου, δηλαδή Αυτό – υποβιβάζεσαι πράγμα που σημαίνει ότι ο τρόπος δράσης σου, περιορίζει την ελευθερία Σου άρα κάπου βαθειά Σου ενεργοποιείται η ΑΝΤΙ – Δράση σύμφωνα με την ανάγκη εξισορρόπησης του Είναι Σου!! Δημιουργείς δηλαδή ανισορροπία που αργά ή γρήγορα θα σε οδηγήσει στα σίγουρα σε εκτόνωση η οποία όσο αργεί τόσο πιο εκρηκτική θα καταλήξει!
Πιθανώς δεν εκφράστηκα σωστά ή δεν συμφωνείς επ' ουδενί με αυτό που κατανόησες.
Δεν μιλάω για ωραιοποίηση. Αυτό το ''θαύμα'' δεν κατάφερα ποτέ να το πραγματοποιήσω...μιλάω για θετική σκέψη στα ''δύσκολα'' η οποία επιτυγχάνεται μέσω της ανάμνησης και της προσδοκίας.
Πιο αναλυτικά σε μια σχέση μακροχρόνια με την δική της δυναμική, δεν αποκλείεται να υπάρχουν κάποιες εποχές ''κόπωσης'' είτε λόγω υποχρεώσεων είτε λόγω προσωπικών παροδικών μεταλλάξεων.
Προσωπικά δεν καταθέτω τα όπλα αν θεωρώ οτι αξίζει.
quote:
Τις απαντήσεις ΠΑΝΤΑ τις έχουμε…???!!! Προφανώς μιλάς για κονσέρβες εφόσον θεωρείς όπως φαίνεται παρακάτω ότι το όμοιον είναι κ Ίδιον!!! Θεωρείς δηλαδή ότι μπορείς να περάσεις δυο φορές το ΙΔΙΟ ποτάμι???!!! Πως μπορείς να το λες ΕΣΥ αυτό!!!!?????
Οσο προχωράμε βεβαιώνομαι οτι μιλάμε για τελείως άλλα πράγματα.
Ας υποθέσουμε οτι εμείς συζητάμε και διαφωνούμε για ένα θέμα. Κατά την διάρκεια της συζήτησης πιθανώς αν επέλθει ένταση να μου πείς ή να σου πω κάτι δυσάρεστο. Τώρα τι είναι προτιμώτερο...να αναλύουμε την ''απαγορευμένη λέξη'' ή να το παρακάμψουμε αφού την αιτία έτσι και αλλιώς την ξέρουμε?
Εσύ τι θα έκανες?
quote:
Επανάκαμψη χωρίς ξεφλούδισμα???
Το παιχνίδι χάνεται λόγω ρηχής ανάλυσης!!! Την ΗΤΤΑ την Αποδέχονται οι Αφελείς κ οι αβασανίστως σκεπτόμενοι, οι πελάτες των φάστ φούντ!!!
Είπα πουθενά εγώ για επανάκαμψη χωρίς ξεφλούδισμα. Δεν έχει μείνει φλούδι για φλούδι...
Ομως δεν δέχομαι οτι την ήττα την αποδέχονται οι αφελείς και οι αβασανίστως σκεπτόμενοι. Αντίθετα νομίζω οτι η ωριμότητα φαίνεται όταν μπορούμε να δεχθούμαι οτι κάπου μπορεί να '' παίξαμε και χάσαμε''.Και το φάστ φούντ δεν μου αρέσει καθόλου.
Πάω να ανάψω ένα τσιγάρο ...
Καληνύχτα
Δεν νομίζω ότι κατάλαβες διαφορετικά πράγματα. Γι αυτές τις διεξόδους μιλώ και εγώ. Απλά έκανα τον συλλογισμό ότι τις περισσότερες φορές δεν βοηθούν την κατάσταση αλλά υπάρχουν και φορές που αναγκαζόμαστε σε αυτές ή ακόμα και συνειδητά να επιλέγουμε αυτήν την διέξοδο, αν μπορεί να χαρακτηριστεί έτσι.
Ας μου επιτρέψεις να γράψω και εγώ με την σειρά μου κάποιες σκέψεις για τα παραδείγματά σου.
quote:
πχ Οταν εγώ λέω διαφυγή μέσω της φαντασίας εννοώ κάτι στιγμές που ενώ αισθάνομαι κουρασμένη πρέπει να εργάζομαι και να συναναστρέφομαι ενοχλητικούς [ για μένα] ανθρώπους. Προτιμώ να '' ξεφύγω'' τότε παρά να χειροτερέψω την ανία μου.
Μια και αναφέρεσαι στο θέμα του εργασιακού χώρου, θέμα που και παλιότερα αν δεν κάνω λάθος έχουμε συζητήσει, θα σου πω ότι είμαι σύμφωνος, αφού δεν είναι θέμα επιλογής η συνεργασία με τους εκάστοτε συναδέλφους σου. Από την άλλη βέβαια πρέπει να έχει προηγηθεί προσπάθεια για την καλυτέρευση των σχέσεων.
quote:
πχ2 Σε μια σχέση που κατά βάθος μου ταιριάζει και επιθυμώ, θεωρώ οτι είναι καλύτερη μια φανταστική ωραιοποίηση σε περιόδους ''δύσκολες'', μια και η πραγματικότητα θα φέρει σύρραξη.
Εδώ nst μου, έχω σοβαρές ενστάσεις ακόμα και μετά την διευκρίνιση που έκανες στον Lorenzo. Δεν νομίζω πως είναι σωστό να κρατιέσαι σε μία σχέση από τις αναμνήσεις και από την αισιοδοξία ου πηγάζει από το παρελθόν (σημειωτέο δεν σημαίνει ότι δεν το έχω κάνει!). Σε μία περίοδο κάμψης, επειδή πολλοί παράγοντες μπορεί να αλλάζουν πιστεύω πως είναι καλύτερο να αναλύονται όλα αυτά που μπορούν να επηρεάζουν αυτή την σχέση. Σίγουρα δεν έχουμε πάντα την όρεξη, το κουράγιο ίσως ακόμα δεν έχουμε και το θάρρος να αντιμετωπίσουμε τις συνέπειες μιας ειλικρινής συζήτησης, η οποία μπορεί να οδηγήσει σε μια κατάρρευση της σχέσης. Παρολα αυτά όμως δεν είναι καλύτερο να ζούμε την αλήθεια ως έχει; Νομίζω πως και με αυτόν τον τρόπο δεν καταθέτουμε τα όπλα, είναι ένας διαφορετικός τρόπος να αγωνιζόμαστε.
quote:
Εγώ δεν πιστεύω στην εις βάθους ανάλυση των πάντων...μερικά πράγματα είναι καλύτερο να τα αφήνουμε να ξεχνιώνται...τις απαντήσεις πάντα τις έχουμε...ας μην τα ανασύρουμε διαρκώς...
Ας υποθέσουμε οτι εμείς συζητάμε και διαφωνούμε για ένα θέμα. Κατά την διάρκεια της συζήτησης πιθανώς αν επέλθει ένταση να μου πείς ή να σου πω κάτι δυσάρεστο. Τώρα τι είναι προτιμώτερο...να αναλύουμε την ''απαγορευμένη λέξη'' ή να το παρακάμψουμε αφού την αιτία έτσι και αλλιώς την ξέρουμε?
Εσύ τι θα έκανες?
Εδώ με πρόλαβε ο αγαπητός Lorenzo αλλά και συ… Περί ξεφλουδίσματος ο λόγος.
Αν λοιπόν επέλθει ένταση και ειπωθούν διάφορα δυσάρεστα, είσαι σίγουρη πως την ξέρεις την αιτία; Μήπως κάποιες φορές χρειάζεται να αναλύσουμε αυτά που ορίζουν την λέξη ως απαγορευμένη;
Και θα επανέλθω στο ξεφλούδισμα και στα γιατί όπως και παλιότερα. Νομίζω πως κάποιες φορές πρέπει να τα παρακάμπτουμε, όταν τα επειδή προέρχονται από το στόμα του άλλου. Και όταν αυτός ο άλλος δεν έχει την διάθεση να παίξει μα ανοιχτά χαρτιά τότε δεν πρέπει να το κουράζουμε πολύ το θέμα. Όσο και να το ξεφλουδίζεις ποτέ δεν πρόκειται να φτάσεις στον επιθυμητό καρπό.
Για το θέμα της αποδοχής της ήττας, τουλάχιστον όταν μπορείς να αξιολογήσεις την κατάστασή σου με σαφήνεια, είναι θέμα πράγματι ανωτερότητας (ίσως πρέπει δε να σχολιαστεί στο σχετικό θέμα). Είναι αναγκαίο να την αποδεχόμαστε για τι στο τέλος καταντάμε να πολεμάμε με φαντάσματα να φέρνουμε στο νου μας το παρελθόν και να μην αναπαύουμε ποτέ την ψυχή μας. Δεν ελευθερωνόμαστε διαφορετικά από το παρελθόν, πάντα θα υπάρχουν δεσμά, πάντα δεν θα ζούμε το παρόν όσο όμορφο και αν είναι.
Όσο για την επανάκαμψη πάντα θα υπάρχει κάποιος τρόπος αν πραγματικά το θέλουμε.
Δεν είναι πάντα αυτονόητο ότι ο άρρωστος επιζητά πάντα την θεραπεία του…
Να έχεις ένα ήρεμο και γλυκό βράδυ.
Φιλικά,
Trovadouros
quote:
Ισχύουν και τα δύο γιατί απλά όταν ζεις αυτό που νοιώθεις τότε.....νοιώθεις ότι ζεις
… και το εύχομαι ολόψυχα σε όλους μας να ζούμε και να νιώθουμε
Φιλικά,
Trovadouros
Υ.Γ
Με συγχωρείzzzzz για την μετονομασία σε [galaziz_sfaira]
quote:
Όσο για την επανάκαμψη πάντα θα υπάρχει κάποιος τρόπος αν πραγματικά το θέλουμε.
Ω!Ναι μελωδικέ τροβαδούρε πάντα ο Θεός μας φανερώνει τον τρόπο όταν αναγνωρίσει οτι το θέλουμε και αυτός έρχεται απο παντού αρκεί να τον δούμε και να μην τα παρατήσουμε...
Υπάρχουν γύρω μας ΑΝΘΡΩΠΟΙ...ελάχιστοι αλλά ευτυχώς υπάρχουν....
Φιλικά
Θεωρώ ότι μετά τις διευκρινιστικές απαντήσεις σου καλύφθηκα, εκτός από το θέμα της ήττας.. Πρόσεξε τον συλλογισμό μου για να κατανοήσεις την δική μου θέαση κ μετά αν θέλεις συζητάμε επ’ αυτού.
Θεωρώ ότι σύμφωνα με το αναλογικό σύστημα που λειτουργούν όλα γύρω μας δεν είναι ποτέ δυνατόν να υπάρξει κάτι χωρίς το αντίθετον του!! Είναι αδύνατον! Επομένως κ η ήττα οποιουδήποτε μεγέθους είναι συγχρόνως και νίκη του αντίστοιχου μεγέθους, χμμ.. η άλλη όψη του νομίσματος!! Είναι φυσική νομοτέλεια! Επ’ αυτού λοιπόν η τοποθέτηση μου για το ανόητο της θέασης του μονομερούς κ όχι του όλου, του προφανούς κ όχι του πραγματικού, του απαίδευτου της αποδοχής του κατ’ επίφαση θεωρουμένου ως ηττημένου..
Να σε καλά!
"I hear and I forget. I see and I remember. I do and I understand."
--Confucius
προσπάθησα με μια ανάγνωση στα τελευταία μυνηματά σας να πιάσω το κεντρικό νόημα της κουβέντας καθώς απουσίαζα 5 ημέρες και πιθανόν να μου διέφυγαν έννοιες, γι αυτό αν κάπου κάπως ξεφύγω ή αν δεν έχω πιάσει το κεντρικό νόημα σωστά συγχωρέστε με.
Ήθελα να σταθώ σε μια κουβέντα "την διαφυγή μέσω φαντασίας".
Πιστεύω πως η φαντασία ή τα όνειρα ή όπως ονομάζει κάποιος το ταξίδι του μυαλού του, είναι ένας πολύ σημαντικός παράγωντας καθώς απο εκεί αναβλύζει, κατα την γνώμη μου πάντα, η έμπνευση για δημιουργία. Η φαντασία-όνειρα είναι ένα προσωπικό ταξίδι μέσω του οποίου κάποιος ξεκουράζει τις σκέψεις και την καρδιά του ταξιδευοντάς τα σε τοπία που θα τον γεμίσουν κουράγιο, αισιοδοξία ή απλά θα του αναβλύσουν όμορφα συναισθήματα. Και το ταξίδι αυτό είναι σημαντικό και απαραίτητο γιατί είναι το μέρος που καρδιά και μυαλό ξαπλώνουν για να ξεκουραστούν.
Απο την άλλη όμως όταν η φαντασία-όνειρα δεν έχουν σκοπό την απλή ανάπαυση, αλλά σκοπός τους είναι η διαφυγή δυσάρεστων ή μη αποδεκτών καταστάσεων τότε πιστεύω πως ο ρόλος που τους δείνετε είναι λάθος πρώτα απο όλα για εμάς τους ίδιους. Όταν χρησιμοποιούμαι την διαφυγή μέσω φαντασίας, ξεχνάμε την αντίδραση σε αυτά που μας ενοχλούν και εν ολίγης τα αποδεχόμαστε μέσω μιας πιο ωραιοποιημένης εικόνας που δημιουργούμε στην συγκεκριμένη κατάσταση. Είναι όμως αυτό το καλύτερο που μπορούμε να κάνουμε; Μήπως με αυτό τον τρόπο δημιουργούμε έναν παθητικό εαυτό φοβούμενοι να αντιμετωπίσουμε τα αρνητικά συναισθήματα της δεδομένης κατάστασης; Μήπως δηλαδή προσφέρουμε στον εαυτό μας ένα ψυχικό ναρκωτικό;
Κατα την γνώμη μου είναι πολύ προτιμότερο η ένταση, η κούραση, το ξέσπασμα, η διαφωνία και η βαθύτερη ανάλυση που θα επιδινώσει όλα τα παραπάνω, γιατί αφού αυτά μας δημιουργεί η συγκεκριμένη κατάσταση αυτά πρέπει να βιώσουμε για να πάρει το μύνημα ο εαυτός μας στο τι δεν μας ταιριάζει και τι μας φθήρει και να μας φέρει στην απόγνωση για να μας σπρώξει εν συνεχεία στην αλλαγή που χρειαζόμαστε.
Γιατί για να φτάσουμε στο σημείο να χρησιμοποιούμαι την φαντασία μας ως διαφυγή σημαίνει ότι η κατάσταση είναι αφόρητη = απαραίτητα χρειάζεται λύση και η λύση προέρχεται απο την αντίδραση που την σαμποτάρουμε όταν απλά απουσιάζουμε απο αυτή.
Μήπως λοιπόν τελικά αυτή η διαφυγή μέσω της φαντασίας σε δυσάρεστες περιπτώσεις δεν κάνει τίποτα άλλο απο το να μας μονιμοποιεί μέσα σε αυτές;
Κατά την ταπεινή μου άποψη, οι αρετές ενός ανθρώπου μπορούν να γίνουν η καλύτερη κρυφή φυλακή του όταν δεν χειριστούν με τον όμορφο τρόπο που τους αρμόζει.
Συνγχωρέστε με και πάλι σε περίπτωση που ξέφυγα απο το θέμα.
quote:
Ω!Ναι μελωδικέ τροβαδούρε πάντα ο Θεός μας φανερώνει τον τρόπο όταν αναγνωρίσει οτι το θέλουμε και αυτός έρχεται απο παντού αρκεί να τον δούμε και να μην τα παρατήσουμε...
Υπάρχουν γύρω μας ΑΝΘΡΩΠΟΙ...ελάχιστοι αλλά ευτυχώς υπάρχουν....
Κάποτε θα συμφωνούσα 100% με την παραπάνω πρόταση και ίσως με τρόπο απόλυτο. Ο Θεός είναι παντού και επομένως έρχεται από παντού. Δεν ξέρω όμως να σου πω αν η φανέρωση είναι από Αυτόν ή μετά από μία σωστή συλλογική και καθαρή σκέψη. Μπορεί και να έχεις δίκιο. Εξάλλου το πρώτο πράγμα που έρχεται μαζί Του είναι η γαλήνη. Κατά τα άλλα θα σου πω το συν Αθηνά και χείρα κίνει.
Σίγουρα υπάρχουν άνθρωποι γύρω μας. Και αυτό θα έλεγα πως ακόμα το πιστεύω ότι είναι εύνοια. Και αλήθεια είναι ελάχιστοι. Το κρίμα είναι πως ακόμα και με αυτούς τους ελάχιστους δεν εκπέμπουμε στο ίδιο μήκος κύματος, όχι με όλους. Αρα μιλάμε πάλι για υποσύνολο του ελάχιστου. Και αυτό επίσης λέω χάρισμα γιατί αν τελικά τους βρούμε, τελικά μας βρέθηκαν…
Φιλικά και το κατά δύναμη μελωδικά,
Trovadouros
serenite
Μήπως λοιπόν τελικά αυτή η διαφυγή μέσω της φαντασίας σε δυσάρεστες περιπτώσεις δεν κάνει τίποτα άλλο απο το να μας μονιμοποιεί μέσα σε αυτές;
ό,τι φαντάζεται δεν αναπολεί τίποτε το φανταστικό,
ανακαλεί στη μνήμη την πραγματικότητα του κόσμου,
που η εμπειρία και η λογική ατενίζουν συγκεχυμένα»
(Φουκώ, 1998: 53).
"I hear and I forget. I see and I remember. I do and I understand."
--Confucius
Αρχικά καλώς ήρθες…
quote:
Μήπως λοιπόν τελικά αυτή η διαφυγή μέσω της φαντασίας σε δυσάρεστες περιπτώσεις δεν κάνει τίποτα άλλο απο το να μας μονιμοποιεί μέσα σε αυτές;
Θα έλεγα πως είναι το πιο υγειές να μπορείς να κάνεις την επανάστασή σου σε οποιαδήποτε κατάσταση που σε πνίγει και που σε κάνει να ασφυκτιείς.
Αλλά…
Πιθανόν να έχεις κολλήσει σε μία κατάσταση και να χρειάζεσαι λίγο χρόνο για να απεγκλωβιστείς από αυτή, να μην έχεις την δύναμη να το κάνεις και να χρειάζεσαι κάποια ενδιάμεσα στάδια, μια προεργασία, ένα σκαλοπάτι για να ανέβεις λίγο ψηλότερα γιατί διαφορετικά δεν μπορείς να πηδήξεις τον φράχτη.
Πιθανόν να θες να προσκολλάσαι σε μία κατάσταση συνειδητά γιατί απλά σε ορίζει, και δεν έχεις το θάρρος να κάνεις ένα βήμα έξω από τα όριά σου, και μιλώ κυρίως για ανθρώπινες σχέσεις.
Πιθανόν να είσαι υποχρεωμένος να κάνεις υπομονή, βλέπε το παράδειγμα με την εργασία που ανέφερε η αγαπητή nst, και για να ξεφύγεις εφευρίσκεις τρόπους για να βελτιώσεις την κατάσταση.
Για όλα τα παραπάνω, όπως και πολλά άλλα που μπορούν να γραφούν, σίγουρα υπάρχει αντίλογος. Και εγώ ακόμα θα έλεγα πως είναι καλύτερο να βλέπουμε την πραγματικότητα και να την αντιμετωπίζουμε κατάματα. Και μάλιστα, όπως ανέφερα και παραπάνω, πιστεύω ότι πιθανόν αυτή η φυγή δεν βγάζει πουθενά τελικά. Αλλά μην βιαζόμαστε ιδίως αν έχουμε περάσει από αυτό το στάδιο της φυγής…τουλάχιστον εγώ δεν μπορώ να είμαι πάντα στην ισχυρή θέση να αυτοκυριαρχώ με την λογική μου σε όλες τις φάσεις της ζωής μου, όχι πια.
Φιλικά,
Trovadouros
Μας δίνει πνευματικά φτερά τα οποία δυστυχώς δεν μπορεί να ακολουθήσει το σώμα μας .
Αν είναι μικρά τα φτερά της , δεν θα μας πετάξουνε σε τόπους μακρινούς ,αλλά σε γνωστά λημέρια της μνήμης μας .
Για να μεγαλώσουμε τα φτερά της , θα πρέπει να την χρησιμοποιούμε τακτικά .
Δεν νομίζω να υπάρχει άνθρωπος ,που να μην μπορεί να φαντασθεί μια άνετη ευτυχισμένη ζωή .
Το σίγουρο είναι ,ότι αυτοί που το κάνουνε τακτικά ,ασχολούνται και κάποια στιγμή με την υλοποίησή της .
Ποιοι είναι αυτοί οι τύποι ;;;
Άτομα που τα χαρακτηρίζει :
Η πνευματική ανησυχία .
Δεν εννοώ την ανησυχία της επιβίωσης .
Αναφέρομαι στην ανησυχία της υπάρξεώς μας .
Αυτή κατά την γνώμη μου ,θα πρέπει να είναι καθημερινή και όχι μόνον .
Ιδανικά ανήσυχος άνθρωπος είναι αυτός , που ανησυχεί αδιάλειπτα .
Μόνον έτσι , εστιάζεται η σκέψη στην ουσία και δεν αποκερματίζεται από τα υπόλοιπα κοινωνικά προβλήματά μας και αυτά όπως γνωρίζουμε , είναι ουκ ολίγα .
Θα μου πείτε ίσως ,ότι αυτό είναι ένα καλό θεώρημα , αλλά στην πράξη δεν μπορεί να υλοποιηθεί .
Μπορεί , το γνωρίζω.
Το γνωρίζω όμως και το ορίζω για εμένα .
Η καθημερινότητα μου ,θα ήτανε μια διαρκής επανάληψη του χθες ,αν φανταζόμουνα μόνο πράγματα , που έχει καταγράψει η μνήμη του μυαλού μου στο παρελθόν .
Ευτυχώς μπορώ και φαντάζομαι πράγματα , που μοιάζουνε ίσως με παραμύθι, μύθο, όνειρο ,οπτασία , όμως έτσι πρέπει .
Να προετοιμάζω το μέλλον μου ,με την θεϊκή φαντασία μου .