- Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΤΟΥ ΧΑΟΥΣ - .-= Η ΓΝΩΣΗ =-.

ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ.

quote:

---

ΦΙΛΟΙ ΜΟΥ ΚΑΛΗΣΠΕΡΑ ΣΑΣ.

ΦΙΛΕ spirit ΜΙΑ ΤΟΠΟΘΕΤΗΣΗ ΠΟΥ ΕΠΡΕΠΕ ΝΑ ΤΗΝ ΔΙΑΒΑΣΩ ΠΟΛΛΕΣ ΦΟΡΕΣ ΟΧΙ ΝΑ ΤΗΝ ΚΑΤΑΛΑΒΩ ΜΟΝΟ ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΝΑ ΤΗΝ ΝΙΩΣΩ..

ΜΙΑ ΠΕΡΙΓΡΑΦΗ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ ΜΑΣ ΟΠΩΣ ΗΤΑΝ ΟΠΩΣ ΕΙΝΑΙ ΚΑΙ ΙΣΩΣ ΟΠΩΣ ΘΑ ΕΙΝΑΙ....

ΔΕΝ ΝΟΜΙΖΩ ΠΩΣ ΕΧΟΥΝ ΑΛΛΑΞΕΙ ΚΑΙ ΠΟΛΛΑ...

ΠΑΝΤΑ ΤΑ ΙΔΙΑ ΟΝΕΙΡΑ ,ΕΛΠΙΔΕΣ ,ΕΠΙΘΥΜΙΕΣ ,ΦΟΒΟΙ ,ΠΟΛΕΜΟΙ ΓΙΑ ΤΟ ΚΑΛΟ ΜΑΣ ΚΑΙ ΕΜΕΙΣ ΣΤΗΝ ΜΕΣΗ ΑΒΟΥΛΟΙ...

ΔΥΣΤΥΧΩΣ ΑΒΟΥΛΟΙ ΜΕΣΑ ΣΤΗΝ ΚΑΛΟΠΕΡΑΣΗ ΚΑΙ ΔΕΝ ΑΚΟΥΜΕ ΤΟΝ ΔΙΠΛΑΝΟ ΜΑΣ..

ΔΕΝ ΑΚΟΥΜΕ ΔΕΝ ΝΙΩΘΟΥΜΕ ΔΕΝ ΒΛΕΠΟΥΜΕ Η ΚΑΛΛΙΤΕΡΑ ΔΕΝ ΘΕΛΟΥΜΕ ΝΑ ΑΚΟΥΜΕ ΝΑ ΝΙΩΣΟΥΜΕ ΝΑ ΔΟΥΜΕ ΠΕΡΑ ΑΠΟ ΤΟΝ ΕΑΥΤΟΝ ΜΑΣ...

ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ.

ΑΝ ΝΙΩΣΕΙΣ ΤΗΝ ΣΚΙΑ ΣΟΥ ΝΑ ΦΕΥΓΕΙ ΜΗΝ ΓΥΡΙΣΕΙΣ ΠΙΣΩ ΝΑ ΤΗΝ ΚΟΙΤΑΞΕΙΣ

---

Το παρελθόν είναι δάσκαλος του παρόντος και οδηγός του μέλλοντος

Πόσοι πιστεύουνε

Αυτή είναι για εμένα η ουσία του προβλήματος .

Όλα εδώ δεν πληρώνονται , έτσι πιστεύω και γνωρίζω .

Πως το στηρίζω , με ποιά λογική

Και με αυτά που εσύ η ίδια έγραψες .
Πως τα αντιλήφθηκα όμως εγώ

Το μέλλον για αυτόν τον κόσμο είναι θεωριτικό, το πρακτικό μέρος ακολουθεί μετέπειτα .

Διόρθωσε σε παρακαλώ την αντίληψή μου ,αν κρίνεις ότι είναι ανυπόστατη .

Σε ευχαριστώ εκ των προτέρων γιατί γνωρίζω ότι θα προσπαθήσεις .

ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ.

Φαντάζεσαι να ξεσηκονόμασταν 1000 2000 άτομα και να καταιβέναμε να κλείσουμε τους δρόμους,και να ερχόταν και άλλοι,

Δεν ξέρω ίσως και νά είναι και παράλογα αυτα που λέω ίσως να είναι και τις ηλικίας μου ειμαι 19 ετών και λυπάμαι για τον κόσμο που ζώ.

quote:

---

Τι θα βγεί με το να το συζητίσουμε εγω εσυ και άλλοι δέκα.
Σκέψου σήμερα στην Ελλάδα του 21ου αιώνα να γινόταν μια παρόμοια επάνάσταση απο τον λαό παρόμοια με αυτη της Γαλλική Επανάστασης..

Φαντάζεσαι να ξεσηκονόμασταν 1000 2000 άτομα και να καταιβέναμε να κλείσουμε τους δρόμους,και να ερχόταν και άλλοι,

Δεν ξέρω ίσως και νά είναι και παράλογα αυτα που λέω ίσως να είναι και τις ηλικίας μου ειμαι 19 ετών και λυπάμαι για τον κόσμο που ζώ.

---

Δεν εισαι μονος σου...

quote:

---

Eιναι μερικες αληθειες,τοσο τραχιες,οσο και τα λογια του ποιητη,
και οσο περνα ο καιρος και συνειδητοποιω πως ο ανθρωπος τελικα ειναι το μεγαλυτερο ΘΥΜΑ,της εξελιξης, και οχι μονο δεν εχει το δικαιωμα να θεωρει τον εαυτο του προνομιουχα υπαρξη μεσα στο συμπαν,αλλα μαλλον μια αξιολυπητη καταδικασμενη στην φθορα υπαρξη.

---

Τα λογια σου παραπεμπουν σε Νιτσε φιλη spirit...
Οπως εχω ξαναπει πριν λιγο καιρο: "Πιστευω ξεκαθαρα πως στη συμπαντικη προβολη υπαρχει χαος και αρμονια, ολα στη φυση εχουν προγραμματιστει να κανουν κατι, εχουν ορισμενα απο τη φυση ορια(πλανητες-ζωα-φυτα.).
Ο ανθρωπος τολμαω να πω πως ειναι το ακαθοριστο του συμπαντος, ειναι η ενεργεια που χωρις ορια-συνορα δημιουργει και καταστρεφει, ο κυριαρχος τον στοιχειων και των ιδεων, ο φοβος του προγραμματος του χαους και της στασημοτητας...και ολα αυτα λογο της ελευθεριας του στο να κυριαρχει σε ιδεες και τοπους.Με λιγα λογια ειναι το Παραδοξο της Λογικης...ειναι το λαθος στο σωστο και το σωστο στο λαθος."

Κανε μια επισκεψη απο το topic "ΟΜΟΡΦΗ ΖΩΗ" και θα δεις παρομοιοιους προβληματισμους αλλα και απαντησεις.

הצטרף לקרקס

Τι θα βγεί με το να το συζητίσουμε εγω εσυ και άλλοι δέκα.
Σκέψου σήμερα στην Ελλάδα του 21ου αιώνα να γινόταν μια παρόμοια επάνάσταση απο τον λαό παρόμοια με αυτη της Γαλλική Επανάστασης..

Φαντάζεσαι να ξεσηκονόμασταν 1000 2000 άτομα και να καταιβέναμε να κλείσουμε τους δρόμους,και να ερχόταν και άλλοι,

Δεν ξέρω ίσως και νά είναι και παράλογα αυτα που λέω ίσως να είναι και τις ηλικίας μου ειμαι 19 ετών και λυπάμαι για τον κόσμο που ζώ.

με την ιδια λογικη τοτε,αφου δεν βοηθα η συζητηση,θα ηταν το ιδιο ανωφελο,να βγουμε και στους δρομους να διαδηλωσουμε ΤΙ;
ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΛΕΙΠΕΙ πιο πολυ απο καθε αλλη εποχη,ειναι τα ιδανικα,ενω η ατομικοτητα του καθε ανθρωπου εχει εξαφανιστει αφου υπαρχει μεγαλυτερο συμφερον ο ανθρωπος να ειναι στην αγελη,γιατι ετσι μπορει να ελεγχεται πιο ευκολα.
Σκεψου ο καθενας να επαναστατουσε και να εβγαινε να φωναξει στους δρομους,αυτο σε πληροφορω θα ηταν καταστροφικο γι αυτους που θελουν να λεγονται κυβερνητες.

Γιατι νομιζεις πως υπαρχει η Μαγικη Οθονη ,TV,;;;
γιατι δεν σταματουν την εξαπλωση των ναρκωτικων;;;
το αλκοολ,
και αλλα πολλα,ΣΚΕΨΟΥ.

Μια και εισαι μονο 19 ετων,θα ειχε ενδιαφερον να μας ελεγες πως βλεπεις εσυ τον κοσμο μεσα απο την ματιερα ενος 19 χρονου.

Ποιο ειναι για σενα το μεγαλυτερο ιδανικο που αξιζει να ζεις και να παλευεις γι αυτο;

alfa-omega.οτι και να σου πω για την ζωη μετα θανατον θα ειναι ψεμα,αλλα το μονο που μπορω να πω ειναι οτι δεν με απασχολει καθολου αν υπαρχει η οχι,και αν υπαρχει η θεωρια της αιωνιας επιστροφης,το μονο σιγουρο ειναι οτι δεν θα ηθελα ξανα να επιστρεψω,γι αυτο καλο θα ηταν ΕΔΩ,να κλεινουμε τους κυκλους μας,και να πληρωνουμε ολα μας τα χρεη πριν παμε παραπερα,να μην αφηνουμε να εκκρεμουν καταστασεις απο αμελεια μας που μπορει για τον αλφα η βητα λογο να παιδευουν τον συνανθρωπο μας η εμας τους ιδιους.
ΤΕΛΕΙΩΝΕ ΠΡΩΤΑ ΜΕ ΤΗΝ ΠΑΛΙΑ ΣΟΥ ΑΓΑΠΗ,ΠΡΙΝ ΞΕΚΙΝΗΣΕΙς ΜΕ ΤΗΝ ΝΕΑ,πχ

Hermes,μπηκα στο τοπικ, ΟΜΟΡΦΗ ΖΩΗ,και παλι δεν βρηκα ακρη...αλλα ουτε και απαντησεις,τελικα νομιζεις οτι για να ζησεις μια ομορφη ζωη υπαρχουν συνταγες,η γινεται ομορφη η ζωη μονο με ομορφα λογια αγαπης και EYXOΛΟΓΙΑ;
ιΣΩς τα ομορφα λογια,να βοηθουν να αντεξουμε το βαρος της ,αλλα δεν λυνουν τα ουσιαστικα της προβληματα.

quote:

---

"Πιστευω ξεκαθαρα πως στη συμπαντικη προβολη υπαρχει χαος και αρμονια, ολα στη φυση εχουν προγραμματιστει να κανουν κατι, εχουν ορισμενα απο τη φυση ορια(πλανητες-ζωα-φυτα.).

---

Χαος δεν υπάρχει φίλε Hermes. Αυτό που δεν καταλαβαίνει ο άνθρωπος το ονομάζει χάος.Το χάος έχει αρμονία που δεν είναι κατανοητή στον άνθρωπο λόγω των πεπερασμένων γνώσεών του ή λόγω πεπερασμένων δυνατοτήτων υπολογισμού και μέτρησης.
Έχεις δεί ποτέ fractals;; το ξέρεις ότι η ανάπτυξη των φυτών στον χώρο ακολουθεί fractal σχηματισμούς. Όπως ξεκίνησησε πετυχημένα ένας καθηγητής στο Π.Μακεδονίας στο μάθημα της θεωρίας του χάους: "κατ'αρχάς χάος δεν υπάρχει..."
Φιλικά, πάντα, περονόσπορος

τὰ δὲ πάντα οἰακίζει Κεραυνός - Ηράκλειτος

quote:

---

Χαος δεν υπάρχει φίλε Hermes. Αυτό που δεν καταλαβαίνει ο άνθρωπος το ονομάζει χάος.Το χάος έχει αρμονία που δεν είναι κατανοητή στον άνθρωπο λόγω των πεπερασμένων γνώσεών του ή λόγω πεπερασμένων δυνατοτήτων υπολογισμού και μέτρησης.
Έχεις δεί ποτέ fractals;; το ξέρεις ότι η ανάπτυξη των φυτών στον χώρο ακολουθεί fractal σχηματισμούς. Όπως ξεκίνησησε πετυχημένα ένας καθηγητής στο Π.Μακεδονίας στο μάθημα της θεωρίας του χάους: "κατ'αρχάς χάος δεν υπάρχει..."

---

Η ενεργοποιηση 1000 συντελεστων κατευθηνσης,φορας, ογκου και η τυχαια αλλαγη τους χωρις σειρα-αρμονια-ταξη-λογο αποτελει μια ενεργεια χαους(ατακτο και μη αρμονικο εργο)...καθαρη αποδειξη της υπαρξης του χαους ειναι η υπαρξη του συμπαντος υπαρχει μια ταξη στην αταξια, σε ολα του τα στοιχεια υπαρχει μια ατακτη αρμονια...δεν νομιζω πως ο καθηγητης εχει δικιο, εκτος αν υπαρχει μια επιστημονικη τεκμηριωση επανω σε αυτο που λεει.

quote:

---

Hermes,μπηκα στο τοπικ, ΟΜΟΡΦΗ ΖΩΗ,και παλι δεν βρηκα ακρη...αλλα ουτε και απαντησεις,τελικα νομιζεις οτι για να ζησεις μια ομορφη ζωη υπαρχουν συνταγες,η γινεται ομορφη η ζωη μονο με ομορφα λογια αγαπης και EYXOΛΟΓΙΑ;

---

το πρωτο σου post ειναι η αρχη των ερωτησεων ενος ανθρωπου που απαιτει μια ΟΜΟΡΦΗ ΖΩΗ...δεν θα πω τιποτα παραπανω .

הצטרף לקרקס

quote:

---

Μια και εισαι μονο 19 ετων,θα ειχε ενδιαφερον να μας ελεγες πως βλεπεις εσυ τον κοσμο μεσα απο την ματιερα ενος 19 χρονου.

Ποιο ειναι για σενα το μεγαλυτερο ιδανικο που αξιζει να ζεις και να παλευεις γι αυτο;

---

Το παρελθόν είναι δάσκαλος του παρόντος και οδηγός του μέλλοντος

ΔΩΣ ΜΟΥ ΤΗΝ ΛΕΞΗ ΣΟΥ,ΠΑΡΕ ΤΟ ΧΕΡΙ ΜΟΥ...

Θα ήθελα να προσθέσω πως βρισκόμαστε σε μια εποχή όπου ο ΑΤΟΜΙΣΜΟΣ γίνεται καθημερινότητα με τον πιο ανώδυνο τρόπο, την ΑΔΙΑΦΟΡΙΑ για τα ΚΟΙΝΑ.
Βρισκόμαστε σε μια ιστορική καμπή που θέλει, βίαια και επιβεβλημένα, να θεωρηθεί ως το σημείο συνένωσης των λαών υπό το σκήπτρο της ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΠΟΙΗΣΗΣ, με οποιοδήποτε κόστος.
Είμαστε μάρτυρες ενός κόσμου που θέλει να ΑΛΛΑΞΕΙ, όχι γιατί είναι συνειδητοποιημένος γι' αυτήν την αλλάγή, αλλά επειδή ΑΝΑΓΚΑΖΕΤΑΙ. Η ΝΕΑ ΕΠΟΧΗ ΔΕΝ ΗΡΘΕ αλλά την ΕΦΕΡΑΝ.

ποιοί, πως και γιατί; Δεν ξέρω.

προφήτης ο Ελύτης όταν στο Άξιον Εστί έγραφε :

...Αδελφοί μου, είπα, ως κι αυτά μια μέρα, κι αυτά θα τ' ατιμάσουν.
...Αδελφοί μου, είπα, μαύρες ώρες φτάνουν ο καιρός θα δείξει.
...Προσωπιδοφόροι, μες στον άλλον αιώνα, τις θηλιές ετοιμάζουν.

επειδή δεν το θυμάμαι καλά θα σας πρότεινα να το να ανατρέξετε σ΄αυτήν την ποιητική συλλογή.
Συγχωρήστε με για την οποιαδήποτε επανάληψη. την έφερε ο ειρμός.

Κι απ’ ό,τι άλλο βάλει ο νους σας πολιορκούμεθα στενά

http://www.tendreams.org/jialu/jialu9aa.jpg
" border=0>
ΔΩΣ ΜΟΥ ΤΗΝ ΛΕΞΗ ΣΟΥ,ΠΑΡΕ ΤΟ ΧΕΡΙ ΜΟΥ...

quote:

---

Καθε μερα οταν περνω το μετρο να παω στην δουλεια μου,βλεπω ολο και πιο συχνα καλωδιωμενους ανθρωπους,ο ενας με τεχνητο ακουστικο αυτι τηλεφωνου,ο αλλος με γουοκμαν,και ο πιτσιρικας με το τελευταιο μοντελο λαπτοπ υπολογιστη καλωδιωμενος στο νετ ισως και 20 ωρα .

---

Η παράδοση είναι το πρώτο στοιχείο που καθορίζει την ταυτότητα μας. Είμαστε το παρελθόν μας. Ό,τι κάναμε και ζήσαμε όλα μας τα χρόνια.

Στην ερώτηση: ποιος είναι; (για άνθρωπο ή για λαό, αδιάφορο), η απάντηση είναι αναγκαστικά ιστορική: γεννήθηκε, σπούδασε, έκανε, έπαθε.

Ένα curriculum vitae ζητάει οποίος θέλει να σας προσλάβει.

Ήδη όμως βλέπουμε κάτι: πως η ταυτότητα ενός ανθρώπου (ή ενός λαού) δεν είναι ίδια σε διαφορετικά στάδια της ζωής του — μια και η ιστορία του εξελίσσεται στο χρόνο. Ο πενηντάρης διαφέρει από του έφηβο — και η σύγχρονη Ελλάδα από την Ελλάδα του 1930.

Σαν στοιχείο της εθνικής ταυτότητας λοιπόν, παράδοση δεν είναι ό,τι παραδίδεται αλλά ό,τι γίνεται αποδεκτό από τους “κληρονόμους”. Όταν οι κάτοικοι της Ιθάκης αρνήθηκαν (με δημοκρατικότατο δημοψήφισμα) την αρχιτεκτονική παράδοση τους — θα πει πως δεν την είχαν πια. Γιατί το παραδομένο στοιχείο του παρελθόντος, που το αποδέχθηκα, είναι κομμάτι από μένα και δεν μπορώ εύκολα να το αρνηθώ (π.χ. τη γλώσσα μου ή το όνομα μου).

Ο ζωντανός άνθρωπος επιλέγει μπροστά στην παράδοση: συνειδητά η ασυνείδητα, άλλα απορρίπτει, άλλα ανασκευάζει και άλλα συντηρεί. Επαναστατεί μπροστά στα αρνητικά και οπισθοδρομικά στοιχεία και αναδημιουργεί τα θετικά.

Υπάρχει ένα χαρακτηριστικό κείμενο του Νίτσε. Το μεταφράζω, υποκαθιστώντας τη λέξη Έλληνας” όπου ο Νίτσε γράφει “Γερμανός”:

“Το να είσαι καλός Έλληνας σημαίνει να αφελληνισθείς. Αυτά που μοιάζουν με διαφορές (χαρακτήρα) ανάμεσα σε έθνη, είναι πολύ περισσότερο, από ό,τι νομίζαμε ως τώρα, διαφορές ανάμεσα σε πολιτιστικά επίπεδα (...). Γι' αυτό, κάθε επιχείρημα που βασίζεται στον εθνικό χαρακτήρα είναι ελάχιστα δεσμευτικό για όποιον μοχθεί για την αναδημιουργία των πεποιθήσεων — δηλαδή για την κουλτούρα. Αν σταθμίσει, παραδείγματος χάριν, όλα όσα ήδη υπήρξαν ελληνικά, τότε θα διορθώσει αμέσως τη θεωρητική ερώτηση: τι είναι ελληνικό; με την αντερώτηση: τι είναι τώρα ελληνικό;

Και κάθε καλός Έλληνας θα την επιλύσει πρακτικά με το ξεπέρασμα των ελληνικών του ιδιοτήτων. Γιατί όταν ένας λαός προχωράει και μεγαλώνει, σπάζει κάθε φορά τη ζώνη (το πλαίσιο) που του έδινε ως τότε την εθνική του όψη. Αν όμως στέκει, μαραζώνει και ένα νέο πλαίσιο του περικλείει την ψυχή (...). Αν λοιπόν ένας λαός έχει πολλά σταθερά (στοιχεία) — τότε αυτό είναι απόδειξη πως θέλει να πετρώσει και να γίνει ολότελα μνημείο. Όπως από μια εποχή και πέρα έγινε με τους Αιγυπτίους. Αυτός λοιπόν που θέλει το καλό των Ελλήνων, θα φροντίσει για του εαυτό του, να μεγαλώσει βγαίνοντας έξω από αυτό που είναι ελληνικό. Γι' αυτό η στροφή προς το μη ελληνικό υπήρξε το γνώρισμα των πιο ικανών μέσα στο λαό μας”. (F. Nietzsche, Menschliches, Allzumenschliches II, 323).

Σκληρό αυτό το κείμενο —όπως άλλωστε όλα του Νίτσε— ιδιαίτερα επειδή κάναμε την υποκατάσταση της λέξης Γερμανός. Γιατί καθόλου δεν μας καίει να λένε στο Γερμανό να απογερμανοποιηθεί αλλά πονάμε όταν λέμε στον Έλληνα να αφελληνισθεί ! Όμως αυτό γίνεται έτσι κι αλλιώς — όπως βλέπουμε γύρω μας. Ο Έλληνας συνεχώς “αφελληνίζεται” για να ξαναγίνει (άλλου είδους) Έλληνας πάλι. Η κίνηση είναι διαρκής. Και αναγκαία !

Ο Νίτσε έχει δίκιο. Όποιος λαός δεν απορρίπτει και δεν αναδημιουργεί συνεχώς την παράδοση του, θα πεθάνει, θα απολιθωθεί και θα γίνει μνημείο του εαυτού του. Όλες οι μεγάλες εποχές (που δημιούργησαν παράδοση) το έκαναν ανατρέποντας την προηγούμενη. Αν η αθηναϊκή δημοκρατία δεν ανέτρεπε τους τυράννους, αν η αναγέννηση δεν απέρριπτε τη σχολαστική σκέψη, δεν θα είχαν υπάρξει.

Έτσι και κάθε παιδί επαναστατεί εναντίον των γονιών του και τους απορρίπτει, για να δεχθεί (αργότερα πια) τα δικά τους και τα δικά του σε ένα νέο μείγμα — δικό του τώρα.

Αυτά γίνονται στο χρόνο — με τη διαδοχή και τη συνέχεια. Αλλά τι γίνεται στο χώρο; Τι γίνεται με του επηρεασμό από άλλες παράλληλες κουλτούρες; Η παράδοση αλλάζει, ο άνθρωπος εξελίσσεται, αλλά προς τα που; Τι γίνεται με αυτούς που φωνάζουν πως θα ασπασθούμε την κουλτούρα των Αμερικάνων ή των Ευρωπαίων, του τρανζίστορ ή της τηλεόρασης;

Ας ξαναγυρίσουμε στο παράδειγμα του ατόμου. Είναι ίσως ο σοφότερος τρόπος να βλέπουμε μικρο-σκοπικά το θέμα. Το άτομο παίρνει από τους μεγαλύτερους παράδοση. Παίρνει από τους γύρω του επιδράσεις. Τελικά όμως πάντα διαμορφώνει τη δική του άποψη — τη δική του μοναδική προσωπικότητα που, ακόμη και για τον έσχατο των ανθρώπων, είναι ανεπανάληπτη.

Το ίδιο, πιστεύω, συμβαίνει με τους λαούς.

Παίρνουν από την παράδοση, παίρνουν από τις επιδράσεις των συγχρόνων, αφομοιώνουν και φτιάχνουν το δικό τους μείγμα. Το ροκ όπως το βλέπει ο Έλληνας δεν έχει καμία σχέση με το ροκ του Αμερικάνου. Και το τρανζίστορ από τη στιγμή που παίζει ροκ στην Ελλάδα, είναι άλλο τρανζίστορ (για να μην πούμε τι είναι όταν παίζει, τσάμικο ή πεντοζάλη).

Η διαφορά —με τους λαούς όπως και με τα άτομα— είναι πως άλλοι είναι πιο συνειδητοί και πιο σαφείς κι άλλοι λιγότερο. Κι εκεί νομίζω πρέπει να δώσουμε τη μάχη. Όχι στο να επιβάλουμε (με το ζόρι) μια παράδοση — ούτε στο να απομονώσουμε (που δεν γίνεται) το λαό για να μην υφίσταται ξένες επιρροές. Αλλά στο να κάνουμε συνειδητά σε όλους όλα τα στοιχεία, να τους ακονίσουμε την κρίση και τη σκέψη για να μπορέσει ο λαός ελεύθερα να φτιάξει την εκάστοτε σημερινή του ταυτότητα.

Ωστόσο οι νεοέλληνες δείχνουν να φοβούνται την ελεύθερη διαμόρφωση της Ιστορίας. Από όλες τις κατευθύνσεις ακούγονται φωνές, κηρύγματα, απαγορεύσεις και ευχές που με φοβίζουν. Επιβάλετε το παρελθόν! φωνάζουν οι μεν — αποκλείστε το παρόν! ωρύονται οι δε. Η συντήρηση και η ανανέωση αδελφωμένες προσπαθούν να επιβάλουν στο λαό μας ταυτότητες.

Και το μόνο που ίσως καταφέρουν να επιβάλουν (ταυτότητα με το ζόρι δεν γίνεται) είναι μια μισαλλοδοξία κι ένα νεο-σωβινισμό. Που κούφιος και άδειος είναι το αντίθετο της ζωντανής ταυτότητας. Είναι η απόρριψη χωρίς τη θέση.

Και πραγματικά, τα τελευταία χρόνια ένα κύμα νεο-σωβινισμού κατακλύζει την Ελλάδα : ΕΞΩ οι ξένοι! ΕΞΩ η ξένη κουλτούρα! ΕΞΩ οι ξένες εταιρίες ! ΕΞΩ οι ξένοι επαγγελματίες! Και τελευταίο:

ΕΞΩ τα ξένα σχολεία! Προφυλάξτε την Ελλάδα χτίζοντας γύρω της μια μεγάλη προστατευτική μάντρα.

Και το περίεργο είναι πως αυτές οι φωνές έρχονται κυρίως από το αριστερό, το “προοδευτικό” τμήμα του ελληνικού λαού. Από αυτούς που οι ιδεολογικοί προγονοί τους τραγουδούσαν τη “Διεθνή” και οραματίζονταν την κατάργηση όλων των συνόρων.

Από τη μια πλευρά επαγγελλόμαστε την ένωση όλων των λαών —ενωμένη Ευρώπη σήμερα, ενωμένη υφήλιος αύριο— κι από την άλλη θέλουμε να χτίσουμε τείχη προστασίας γύρω μας.

Και γιατί; Όχι βέβαια για να προστατέψουμε τη μοναδικότητα μας (προφάσεις και, δικαιολογίες!). Αλλά από φοβία, έλλειψη σιγουριάς και στενοκεφαλιά!

Η μοναδικότητα μας θα φανεί πιο έντονα όταν αντιπαραταχθεί στη μοναδικότητα των άλλων. Οι πιο συνειδητοί (και φανατικοί) Έλληνες ήσαν πάντα αυτοί που έζησαν μέσα σε ξένους. (Αλήθεια: πόσοι από τους Ιθακήσιους που ψήφισαν να απεμπολήσουν την παράδοση τους, ήσαν απόφοιτοι ξένων σχολείων;).

Η μισαλλοδοξία είναι πάντα προϊόν φόβου και κακομοιριάς. Το ίδιο και οι διακρίσεις, οι προστασίες, οι απαγορεύσεις. Οι ελεύθεροι, οι σίγουροι, οι συνειδητοί δεν φοβούνται — ούτε απαγορεύουν.

Μπορούμε να κάνουμε την Ελλάδα ένα απέραντο, ερμητικά σφραγισμένο μοναστήρι; Μπορούμε να την απομονώσουμε από όλες τις ξένες επιρροές;

Κάποτε πρέπει να καταλάβουν οι διάφοροι “πατεράδες” μας πως η νέα και ωραία κόρη Ελλάς δεν θα σωθεί από τις ανήθικες επιδράσεις του κακού περιβάλλοντος με το να την κρατάμε κλειδωμένη στο υπόγειο να μελετάει τις παραδόσεις της οικογένειας, αλλά με το να τη βοηθήσουμε να σκέπτεται, να διαλέγει και να πράττει σωστά.

Αλλά βέβαια κανείς δεν σκέπτεται πως θα απελευθερώσει πραγματικά αυτόν το λαό, αλλά πως θα διώξει τον άλλο κηδεμόνα για να αναλάβει ο ίδιος την κηδεμονία.

Ότι έχουμε τραβήξει πολλά από τους ξένους είναι αλήθεια. Αλλά σ' αυτό φταίμε εμείς και μόνον εμείς. Γιατί εμείς τους δίναμε τη δύναμη να μας αλώσουν. Κι επειδή υπήρξαμε συχνά ξενομανείς, τώρα πρέπει να γίνουμε ξενόφοβοι;

Σωστά! Ο λαός δεν χρειάζεται πια προστάτες και κηδεμόνες. Αλλά όχι μόνο εξωτερικούς — ούτε και εσωτερικού! Ο λαός χρειάζεται περισσότερη ελευθερία, περισσότερη κριτική στάση και —κυρίως— περισσότερη πληροφόρηση.

Είναι αβυσσαλέα η έλλειψη πληροφόρησης του κοινού μας. Που παρασυρμένο από τα συναισθήματα του, φανατίζεται με τους Ιρλανδούς Καθολικούς, φορτώνει τα προβλήματα του στους μασόνους και ψηφίζει την πολυκατοικιοποίηση της Ιθάκης. Κάθε σφυγμομέτρηση και κάθε δημοψήφισμα στην Ελλάδα δείχνει το μέγεθος της έλλειψης πληροφόρησης, της ακρισίας και της αγαθότητας αυτού του λαού. Του “πάντοτε ευκολοπίστευτου και πάντα προδομένου!”.

Περισσότερη Παιδεία θέλει λοιπόν αυτός ο λαός — και καλύτερη Παιδεία. Και γι' αυτό μας χρειάζονται τα ξένα σχολεία. Διότι κομίζουν σημαντικά στοιχεία Παιδείας σ' έναν τόπο που διψάει. Και το ότι υπάρχουν σήμερα μερικές χιλιάδες απόφοιτοι αυτών των σχολείων στη χώρα είναι ευτύχημα: και για την πολιτική, και για την οικονομία, και για την πολιτιστική ζωή μας. Και μακάρι να ήσαν περισσότεροι! Μακάρι δε να μπορούμε να λειτουργήσει σ' αυτή τη χώρα και κανένα ξένο πανεπιστήμιο ! Μήπως και ξυπνήσουν τα δικά μας!

Λένε: τα ξένα σχολεία δίνουν “προνομιούχο” εκπαίδευση. Μα ακριβώς γι' αυτό μας χρειάζονται. Δέχομαι τη δημοκρατική λογική που λέει: όλα τα παιδιά πρέπει να έχουν ίση μεταχείριση. Δεν συμφωνώ όμως, όταν εξυπακούεται μία λέξη: Ίση κακή μεταχείριση. Γιατί ο στόχος μας δεν είναι η εξίσωση προς τα κάτω. Επειδή δεν μπορούμε να βελτιώσουμε τα (πολλά) κακά σχολεία, καταργούμε τα λίγα καλά! Μας χρειάζονται λοιπόν “πρότυπα” σχολεία (ελληνικά και ξένα, ιδιωτικά και δημόσια), ώστε να έχουμε κάποιο μέτρο για να ανεβάσουμε και τα υπόλοιπα στο επίπεδο τους.

Το βασικό πρόβλημα της Παιδείας μας δεν βρίσκεται στην ιδιοκτησία των σχολείων, όσο στο κακό πρόγραμμα, την κακή οργάνωση και τους πτωχούς διδάσκοντες. Στη χώρα της κακής παράδοσης, τη χειρότερη την έχει η Παιδεία μας. Θρηνούνε (οι ελληνόπληκτοι) την κατάργηση των Αρχαίων. Λες και είχε μάθει έστω κι ένας άνθρωπος Αρχαία από το ελληνικό σχολείο. Λες και είχε νιώσει κανείς την ομορφιά του Όμηρου, τη νόηση του Πλάτωνα ή την τραγικότητα του Σοφοκλή μέσα στο σχολικό μάθημα! Ποια Αρχαία λοιπόν καταργήθηκαν, αυτά που δεν υπήρχαν;

Αλλά οι ελληνόπληκτοι είναι άνθρωποι των τύπων. Δεν τους ενδιαφέρει αν μαθαίνει κανείς Αρχαία — φτάνει να είναι στο πρόγραμμα. (Μήπως δεν είναι στο πρόγραμμα —και μπόλικα— τα θρησκευτικά, χωρίς να κάνουν κανέναν πιο Χριστιανό!). Όπως δεν τους ενδιαφέρει αν η παράδοση συντηρείται με διατάγματα “εκ των άνω”, φτάνει να συντηρείται (έστω και νεκρή. Γιατί είναι νεκρή όταν ο λαός δεν τη θέλει!).

Από δεξιά λοιπόν οι ελληνόπληκτοι, από αριστερά οι “προοδευτικοί”, σε μια περίεργη συμμαχία εγκαινιάζουν έναν νέο πολιτιστικό σωβινισμό. Που αναλώνεται σε στείρα άρνηση !

Από τη Δεξιά δεν περιμένω βέβαια πολλά. Αλλά από τους προοδευτικούς και επαναστάτες άλλα ζητάω. Να καταφέρουν να βελτιώσουν όχι τους τύπους αλλά την ουσία. Να διαλύσουν το γρανιτώδες ιερατείο που καταδυναστεύει την ελληνική παιδεία. Να δώσουν στον Έλληνα πέρα από τη (νεκρή) μάθηση, σκέψη και κρίση. Η δύναμη αυτή της κρίσης και της αυτοσυνείδησης θα προστατέψει καλύτερα από κάθε απαγόρευση του νεοελληνικό πολιτισμό και την παράδοση.

Αν μάλιστα είχα μια πρόταση για τα ξένα –και για τα ελληνικά— σχολεία, θα ήταν να τους αφήσουμε μεγαλύτερη ελευθερία από το δικτατορικό “πρόγραμμα” του Υπουργείου Παιδείας. Για να ξαναθυμηθώ τον Νίτσε : “Οι κυβερνήσεις των μεγάλων κρατών έχουν στα χέρια τους δύο μέσα για να κρατούν το λαό σε εξάρτηση, τρομαγμένο και υποτελή: ένα, πιο βάναυσο: το στρατό, και ένα πιο ευγενικό: το σχολείο”.

Περισσότερη ελευθερία θέλει η Παιδεία μας — κι όχι απαγορεύσεις και μισαλλοδοξίες. Έστω κι αν δεν κατασκευάζει έτσι τους ιδανικούς “πειθήνιους” πολίτες που ονειρεύεται κάθε κόμμα και κάθε κράτος.