- ΠAPNHΘA: Tο Mαγικό Bουνό της Aττικής Γης - .-= ΤΟ ΠΑΡΑΞΕΝΟ =-.
Κάποια e-mail που έχω λάβει με κάνουν να σας πω περισσότερα για την πλυαγαπημένη (μας) Πάρνηθα. Χωρίς ετούτο να μου δίνει το δικαίωμα της ειδικού περί του Θείου βουνού. Δεν είμαι και δεν ευελπιστώ, (δεν θέλω να είμαι),να γίνω η παρνηθολόγος....
Μια απλή λάτρης Της, μια ορειβάτης και πεζοπόρος που έτσι απλά Την αγαπά πολύ. Έχω ξαναγράψει ότι στις αναβάσεις μου,επάνω της,απόκτησα εμπειρίες και ανακάλυψα δεκάδες συναισθήματα που δεν μπορούσα να φανταστώ. Η Πάρνηθα ΕΙΝΑΙ ΓΙΑ ΜΕΝΑ, μαζί με την Πεντέλη,τα δύο Ιερά βουνά της χώρας μας! Ακόμα και ο Παρνασσός με τους Δελφούς δεν έχει την δυνατότητα (ενέργεια) να σου χαρίσει την αναγέννηση και να σε προκαλέσει για μια πνευματική ενδοσκόπηση!
Δεν έχω βρει άλλα βουνά που πεζοπορώντας τα να σου δίνουν τόσο έντονα αποκαλυπτικά και συγκεκριμένα συναισθήματα.
Η χαρά για την Πάρνηθα είναι χαρά, ο φόβος είναι φόβος ,η λύπη,είναι λύπη κ.ου.κ.. Υπάρχουν δυο τρεις περιοχές ( Μαυρόρεμα, πηγή-Γκούρα, Μνήματα ), που η παγωμάρα σχεδόν σε όλους,όπου τις διαβένουν είναι ενδεικτική. Και άλλες (Ταμίλθι,Ρουμάνι,Μόλα,Κιάφα Καμπέρα,Κορομηλια, πηγή Πόρος και αλλού),όπου η αγαλλίαση να φέρνει χαρά...Υπάρχουν ακόμα περιοχές πιό ( εσωτερικές ), όπου περνάς δίχως να το καταλάβεις, σε άλλες ( ανώτερες ) διαστάσεις και δυνατότητες του πνεύματος...
Γιαυτό καλοί μου επικριτές ,το γράφω για έσας που μου στείλατε τέσσερα χαζογραμμένα e-meil και που απαξιείτε να γράψετε τις απόψεις σας στο topic.Είτε το θέλετε λοιπόν είτε όχι, ετούτη είναι η Πάρνηθα που αγαπώ .
Και εάν πράγνατι θέλετε να Την γνωρίσετε,δεν έχετε παρά να κατέβετε από τα τροχοφόρα σας,να φύγετε πίσω απ΄την οθόνη του υπολογιστή σας και να πάρετε κάποιο μονοπάτι Της...Ίσως μόνο έτσι να μάθετε γιατί βρίσκεστε ακόμα ζωντανοί!!!!!!!!!
Με τούτα σας χαιρετώ .
Avallon,Endorama,Oannes χαθήκατε....
quote:
Avallon,Endorama,Oannes χαθήκατε....
M'αρέσει απλά να ακούω...όταν δεν έχω κάτι να πω...
quote:
Avallon,Endorama,Oannes χαθήκατε....
Εδώ είμαι... Απλώς, έχω αρκετό επαγγελματικό τρέξιμο και παρακολουθώ διακριτικά τις εμπειρίες που μοιράζεσαι μαζί μας. Όσο για τα χαζογραμμένα e-mails που είπες μην δίνεις σημασία. Όπως πολύ σωστά είπες, κατεβείτε από τα τροχοφόρα και περπατείστε. Έτσι, τόσο απλά
Ή ΘA BPOYME TO ΔPOMO Ή ΘA TON ΔHMIOYPΓHΣOYME
Στη Πάρνηθα υπάρχει,στα δεκάδες που έχει, ακόμα ένα σπήλαιο,όπου η παράδοση λέει πως ήταν λημέρι του θρυλικού πλέον, ληστή Νταβέλη...Κι όμως, όταν θα γνωρίσεις τούτο το σπήλαιο το μόνο που μπορείς να αισθανθείς είναι μια απέραντη πμευματική αγαλίαση. Τίποτα ,από τον τόπο και τα συναισθήματα, δεν σε παραπέμπει για άντρο ληστών. Ίσως λέω, να το ονόμασαν,έτσι γιατι είναι αδύνατων να εντοπιστεί,έστω κιαν περάσεις από δίπλα του!!! Η είσοδος είναι καλυμμένη από κουμαριές και γνωρίζω,τουλάχιστον,δυο ορειβάτες που όταν περάσουν από εκεί.Πάντα θα προσθέσουν ξερόκλαδα στην είσοδο για να μην είναι εμφανή ! Όταν δε τους ρώτησα γιατί το κάνουν; Μου είπαν: <<Να μην εισέλθουν βέβηλοι και χαθεί η μαγική ατμόσφαιρα...>> Πράγματι, κατεβαίνοντας τα δύο-τρία μέτρα που χρειάζεται για να βρεθείς στην αίθουσα. Αυτομάτως χάνεις την αίσθηση του τόπου και του χρόνου, η ατμόσφαιρα που δημιουργείτε από το ελάχιστο φως που αφήνουν οι κουμαριές στην είσοδο για να μπει και η πλήρη συναισθηματική απόλαυση της ηρεμίας σε μεταφέρουν σε άλλη διάσταση....Εμένα,όσες φορές κι αν πέρασα την είσοδο,δεν μου έκανε (καρδιά) να φύγω από μέσα. Αλλά υπάρχουν και άλλοι που νιώθουν την ίδια ψυχολογική κατάσταση ,όπως εγώ,σαν μπούν μέσα στο σπήλαιο....Α, και κάτι ακόμα, όσο μεγαλύτερη είναι η ησυχία, τόσο περισσότερο είναι η ανταμοιβή μας από τον τόπο!
Αλήθεια ξέρετε ποιος ήταν ο Νταβέλης ;
Μέχρι πριν λίγα χρόνια ούτε και εγώ γνώριζα. Η φαντασία μου είχε πλάσει κάποιον πενηντάρη αγριάνθρωπο. Ε,λοιπόν όταν διάβασα πως ήταν ένας λεβέντης και πανέμορφος,όταν αλληλοσκοτώθηκε στα 24 χρόνια με το πρωτοπαληκαρό του Γιάννη Μέγα το 1860, έπαθα...
Το όνομα του ήταν Χρήστος Νάτσος και είχε γεννηθεί στο Στύρι της Βοιωτίας μα οι γονείς του ήταν Ηπειρώτες. Από μικρός εργαζόταν στις στάνες της Μονής Πετράκη. Το όνομα Νταβέλη, που θέλει να πει δυνατός, λεβέντης και άντρας με ψυχή, ΚΑΙ ΟΧΙ ΔΑΙΜΟΝΑΣ, του το έδωσαν από τη Μονή οι Καλογέροι,για τη δύναμη του αλλά και το ψυχικό σθένος που είχε παρά το μικρό της ηλικίας του .
Με τούτα σας χαιρετώ.
Μια που σας έγραψα για το σπήλαιο του Νταβέλη.Είπα να σας γράψω για δυό άλλα λατρευτικά των αρχαίων σπήλαια μα και για τους δύο βωμούς του Θεού Δία στη Πάρνηθα.
ΛΑΤΡΕΥΤΙΚΆ ΣΠΗΛΑΙΑ
1. Μικρό λατρευτικό σπήλαιο δυο-τρία μέτρα χαμηλότερα και νότια της κορυφής Καράβολα ή καραμπόλα 1411μ . Δυστυχώς σήμερα βρίσκετε (υπό κατοχή κρατικών εγκαταστάσεων),και είναι σχεδόν αδύνατων να το επισκεφτεί κάποιος .
Ο Παυσανίας στα Αττικά,μας λέει, για την λατρεία προς τον Απήμιο Δία, (Τον ονόμαζαν Απήμιο, διότι πίστευαν,πως ετούτη η ιδιότητά του,απομάκρυνε τα κακά)στη Πάρνηθα.
Το 1960 ,ο τότε επιμελητής αρχαιοτήτων Ευθ.Μαστροκώστας έκανε εκεί ανασκαφές και έφερε στην επιφάνια : Απιοειδή ληκύθια,αγγεία διαφόρων τύπων,ενεπύγραφους σφαιρικούς αρυβάλλους,περίπου 3.000 σιδερένιες μάχαιρες. Ακόμα στρώμα στάχτης ύψους 2.20μ.,διάφορα οστά θυσιασθέντων ζώων, όπου σαφώς, προερχόντουσαν από αρχαίο βωμό.
2. Νυμφαίο κατα τους αρχαίους. Για εμάς,σπήλαιο του πανός η λυχνοσπηλιά.Ο Μένανδρος,Αττικός ποιητής,έγραψε την κωμωδία Μυσάνθρωπος ή Δύσκολος,όπως είναι γνωστή πλέον,το 317 π.χ. Να διαδραματίζεται όλη στην περιοχή του Νυμφαίου.
Το σπήλαιο βρίσκεται στην ανατολική πλευρά του φαραγγιού στο ρέμα της Γκούρας-Γιαννούλας (αρχαίος Κελάδων ποταμός) και στη συμβολή με το ρέμα Μποντιά,στην τοποθεσία Μεσονύχτι,σε υψ. 675μ.
Το σπήλαιο έχει δύο αίθουσες που συνδέοντε μεταξύ τους μ΄΄ενα χαμηλό πέρασμα. Η πρώτη αίθουσα έχει μήκος 70.,ύψος 4μ. και πλάτος έως 15μ.
Το 1900 μετά από αρχαιολογική έρευνα στη πρώτη αίθουσα μόνο ,ο καθηγητής Σκιάς. Ανακάλυψε περί 2.017 λυχνάρια ιστορικών χρόνων και πάρα πολλά θραύσματα λατρευτικών αγγείων των προϊστορικών χρόνων.
Το Νοέμβριο του 1960 μόλις,εξερευνήθηκε απ΄τον Ι.Ιωάννου και η δεύτερη αίθουσα που οι διαστάσεις της είναι ,μάκρος 20μ.,ύψος περίπου 4μ. και πλάτος 9μ.,έχει δε, μια θαυμάσια διακοσμημένη με σταλακτικό υλικό λεκάνη που έχει μήκος 10μ. και βάθος 1μ.
Συνήθως οι επισκέπτες μένουν στη πρώτη αίθουσα που είναι διακοσμημένη με μικρές σταλακτιτικές λεκάνες που είναι γεμάτες νερό από την πηγή που υπάρχει στο τέλος της. Μέχρι πριν από λίγα χρόνια ζούσαν εκεί τα σπάνια Νιρφαγκούς (μικρά υδρόβια ζώα).Στην οροφή της είσοδου του σπηλαίου υπάρχουν ενσωματωμένα λυχνάρια.
ΒΩΜΟΙ
1.Ο βωμός του Σημαλέου ή (Όμβριου;) Δία στη περιοχή,(όπως πιστεύετε) του Άρμα. Διότι εκεί βρέθηκαν πολλά θραύσματα κεραμιδιών και ακόμα είναι ορατό απ΄την Ακρόπολη και την Πνύκα. Ο Παυσανίας αναφέρει ότι στην Πάρνηθα υπήρξε χάλκινο άγαλμα του Παρνήθιου Δία και βωμός του Σημαλέου Δία.
Πιστεύτετε δε αυτή είναι η θέση του βωμού του Σημαλέου.Διότι στην Αθήνα μελετούσαν οι ειδικοί ερμηνευτές των θελήσεων του Δία τα φαινόμενα επί της κορυφής, οι Πυθαϊστές. Παρατηρούσαν επί τρεις ημέρες και νύχτες κάθε μήνα και για ένα τρίμηνο την κορφή του Άρματος για να διακρίνουν χαρακτηριστικό καιρικό σημείο (<<οπόταν δι΄Άρματος αστράψη >>,Στράβων Θ,404), ώστε να αρχίσουν το ξεκίνημα της πομπής Πυθαϊδος για τους Δελφούς.
2. Ο βωμός αφιερωμένος στον Απήμιο Δία,1μ. Ν-Δ της εισόδου του μικρού λατρευτικού σπηλαίου στην κορυφή της Καραμπόλας όπου βρέθηκε στάχτη και οστα θυσιαστέντων ζώων.
Και λίγη ιστορία για να μάθουμε πια ήταν η θέση της Πάρνηθας την αρχαία εκείνη εποχή...
Σας χαιρετώ.
Για άλλη μιά φορά αισθάνομαι την ανάγκη να σε ευχαριστήσω για τις πληροφορίες που μας δίνεις. Να είσαι πάντα καλά και να απολαμβάνεις τις διαδρομές σου στο Ιερό Βουνό της Αττικής Γης
ΣΕΛΙΔΑ 62 / 63
ΑΡΘΡΟ ΜΕ ΤΙΤΛΟ ΤΑ ΜΥΣΤΗΡΙΩΔΗ ΛΗΜΕΡΙΑ ΣΠΗΛΑΙΑ ΤΟΥ ΝΤΑΒΕΛΗ
ΑΚΟΛΟΥΘΩΝΤΑΣ ΤΙΣ ΥΠΟΓΕΙΕΣ ΔΙΑΔΡΟΜΕΣ ΤΟΥ ΘΡΥΛΙΚΟΥ ΛΗΣΤΗ
Εκεί λοιπόν γράφω..
…το εντόπισα μετά από πολύωρη έρευνα όταν σχεδόν τυχαία έφτασα πάνω από την είσοδο και διέκρινα ότι κάτω από τα τοποθετημένα που έξυπνα κλαδιά υπήρχε το άνοιγμα για την σπηλιά.
Παραμερίζοντας το καμουφλάζ που κάποιοι είχαν φτιάξει άγνωστο για ποιον λόγο αποκαλύφθηκε το άνοιγμα.
Αφού τοποθέτησα ένα μικρό σχοινί το οποίο ήταν απαραίτητο γιατί η είσοδος έχει περίπου τρία μέτρα βάθος βρέθηκα στον κυρίως θάλαμο.
Η ατμόσφαιρα που υπήρχε μέσα σε αυτήν την σπηλιά ήταν σχεδόν μαγική.
Μπαίνοντας μέσα ένοιωσα παράξενα ευχάριστα .
Δεν μπορώ να εξηγήσω γιατί αλλά έτσι έγινε.
Η θέα της εισόδου από μέσα με τα κλαδιά να αφήνουν να περνάει το λιγοστό εξωτερικό φως με έκανε να νοιώσω ότι είχα αλλάξει τόπο και χρόνο ….
….Έμεινα αρκετή ώρα εκεί μέσα μόνος απολαμβάνοντας την απόλυτη ησυχία που επικρατούσε στον χώρο και την μυστηριώδη ατμόσφαιρα του σπηλαίου.
Το κομμάτι του άρθρου τελειώνει με πληροφορίες για την περιοχή Βροκολι και της συνάντησης μας τυχαία με έναν γερο βοσκό!!! που μας διηγήθηκε ιστορίες για την περιοχή.
Και για την αποκατάσταση της ιστορίας ο ΝΤΑΒΕΛΗΣ σκοτώθηκε τον ΙΟΥΛΙΟ του 1856 και ο ΜΕΓΑΣ ήταν τσιράκι του βασιλιά και αξιωματικός της τότε χωροφυλακής και όχι πρωτοπαλίκαρο του ΝΤΑΒΕΛΗ.
Αλλά αυτό που με προβληματίζει είναι το εξής στο άρθρο που είχα γράψει για την σπηλιά ΝΤΑΒΕΛH στην ΠΑΡΝΗΘΑ είχε γίνει σκόπιμα ένα λάθος στην περιγραφή της περιοχής που δεν ξέρω πως είδα το ίδιο λάθος !!! γραμμένο λίγο παραπάνω πώς να έγινε άραγε αυτό αναρωτιέμαι ;
ΦΙΛΙΚΑ
ΠΑΝΕΙΟΣ
πρωτα πρωτα να δωσω μια ψηφο στο μελος zezmperg σαν την ψυχη του θεματος μιας και ολοι εχουμε περπατησει την παρνηθα λιγο πολυ αλλα κανενας μας υποθετω δεν την εχει διαβασει τοσο .
quote:χμ! φιλε μου αυτο το θεμα δεν ανοιξε μονο για τα παραξενα της παρνηθας αλλα και για να μεταδοσουμε μερικα πραγματα σε αυτους που δεν σεβονται τιποτα οσο αναφορα εμενα θα προσπαθησω να μεταδωσω μερικα πραγματα και ελπιζω ολοι αυτοι οι κρετινοι με αυτα που διαβαζουν εδω να ανεβουν ενα σκαλοπατι και να γινουν τουλαχιστουν καφροι και που ξερεις μια μερα μπορει να ανακαλυψουν και τον τροχο (αναφερομαι παντα σε αυτους που δεν σεβονται τιποτα)
ΓΙΑΤΙ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΓΙΝΗ ΚΑΙ Η ΠΑΡΝΗΘΑ ΔΕΥΤΕΡΗ ΠΕΝΤΕΛΗ; ΕΛΕΟΣ ΑΣΕ ΤΟ ΒΟΥΝΟ ΣΤΗΝ ΗΣΥΧΙΑ
και οπως και να εχει υπαρχει δεν υπαρχει αυτο το θεμα οι καφροι θα ανεβαινουν ετσι λοιπον τι θελεις να κανουμε εμεις? να κρατησουμε μυστικη την υπαρξη της παρνηθας? δεν γινεται να κρυψουμε ρε φιλε ολοκληρο βουνο.
ολα ειναι θεμα παιδειας που δεν υπαρχει βεβαια γιαυτο και προσπαθουμε να δειξουμε πως να συμπεριφερομαστε στο αμοιρο το δασος.
quote:φιλε μου εγω σου ειχα πει τι εζησα σε ενα απο τα τρια αυτα σημεια εγω το μονο που εχω να πω ειναι οτι οταν βρεθηκα εκει ενα βραδυ το δασος με προστατεψε και μπορω να πω οτι με αγκαλιασε κανονικοτατα "βεβαια απο τον εαυτο μου με προστατεψε πιο πολυ αλλα ο εαυτος μας καμια φορα ειναι ο χειροτερος εχθρος μας"
Εχει κανείς ακουστά κάτι για τα περίφημα 3 σκοτεινά σημεία της Πάρνηθας;
quote:μεγαλο προτερημα αυτο μακαρι να το ειχαν ολοι οι ανθρωποι
M'αρέσει απλά να ακούω...όταν δεν έχω κάτι να πω
quote:ΑΜΗΝ
Toυλάχιστον ας φυτέψουμε εμείς πράσινο... στο σπίτι μας, στη βεράντα ή αυλή μας και τέλος όπου μπορούμε στη φύση...
και για να κλεισω θα αναφερθω στα email και εχω να πω ενα πραγμα που καποιοι αλλοι το ειχαν τραγουδησει παλιοτερα
"ΓΕΜΙΣΕ Ο ΚΟΣΜΟΣ ΑΠΟ ΜΕΝΤΟΡΕΣ" ΣΙΓΑ ΡΕ ΟΛΟΙ ΜΥΣΤΕΣ ΓΙΝΑΤΕ? ΘΕΛΕΤΕ ΤΟ ΒΟΥΝΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΑΡΤΙ ΣΑΣ? ΚΑΝΕΝΑΣ ΔΕΝ ΞΕΡΕΙ ΤΟ ΒΟΥΝΟ ΚΑΙ ΤΑ ΜΥΣΤΙΚΑ ΤΟΥ? ΜΟΝΟ ΕΣΕΙΣ? ΣΥΓΝΩΜΗ ΡΕ ΜΑΓΚΕΣ ΔΕΝ ΘΑ ΑΝΕΒΑΙΝΟΥΜΕ ΠΙΑ ΓΙΑ ΝΑ ΜΗΝ ΣΑΣ ΕΝΟΧΛΟΥΜΕ πατε καλα ρε? λες και το βουνο ειναι μονο για σας και εμεις οι υπολοιποι το μολυνουμε μονο που το σκεφτομαστε τι να πω το ανθρωπινο γενος με εκπλησει καθε μερα.
το δασος ειναι για ολους και αν θελει δειχνει και τα μυστικα του "σε οποιον θελει αυτο βεβαια" ειτε ειναι βετερανοι ειτε ειναι περαστικοι δεν κοιταζει εμπειρια αλλα ψυχη και να ειστε βεβαιοι οτι ξερει τι εχουμε στο μυαλο μας οποτε πηγαινουμε εκει και φυσικα προστατευει τους αμυητους οπως ειχε προστατεψει και εμενα και θελω να καταληξω οτι το δασος δεν κοιταζει μυστες,χτιστες και μυζιθρες αλλα ψυχη και καρδια αν σου δειξει κατι δεν θα το κανει επειδη εισαι ο mr tree μπορει και να το δειχνει και στον ασχετο περαστικο και να το δεις και εσυ τυχαια και να νομιζεις οτι εισαι ο φυλακας του δασους και να αρχισεις να στελνεις email τυπου "μην μιλας για το δασος και το μαθουν και αλλοι" το δασος ειναι ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ και εκει μεσα δεν χωρανε νταβατζιλικια μονο σεβασμος εχει για ολους ηρεμια και ψυχικη γαληνη
το δασος μας αγαπαει ολους και μας δεχεται ολους και κανενας δεν εχει το δικαιωμα να βαζει απαγορευτικα και λογοκρισια οτι θελει να κρυψει το δασος το κρυβει και πολυ καλα μαλιστα και ειδικα απο τους τυπους με τα email.
Don't try to take our dreams away
from us
We will never be like you
quote:
ΤΡΙΤΟ ΜΑΤΙ ΤΕΥΧΟΣ 202 ΜΑΡΤΙΟΣ 2002
ΣΕΛΙΔΑ 62 / 63
ΑΡΘΡΟ ΜΕ ΤΙΤΛΟ ΤΑ ΜΥΣΤΗΡΙΩΔΗ ΛΗΜΕΡΙΑ ΣΠΗΛΑΙΑ ΤΟΥ ΝΤΑΒΕΛΗ
ΑΚΟΛΟΥΘΩΝΤΑΣ ΤΙΣ ΥΠΟΓΕΙΕΣ ΔΙΑΔΡΟΜΕΣ ΤΟΥ ΘΡΥΛΙΚΟΥ ΛΗΣΤΗ
Εκεί λοιπόν γράφω..
…το εντόπισα μετά από πολύωρη έρευνα όταν σχεδόν τυχαία έφτασα πάνω από την είσοδο και διέκρινα ότι κάτω από τα τοποθετημένα που έξυπνα κλαδιά υπήρχε το άνοιγμα για την σπηλιά.
Παραμερίζοντας το καμουφλάζ που κάποιοι είχαν φτιάξει άγνωστο για ποιον λόγο αποκαλύφθηκε το άνοιγμα.
Αφού τοποθέτησα ένα μικρό σχοινί το οποίο ήταν απαραίτητο γιατί η είσοδος έχει περίπου τρία μέτρα βάθος βρέθηκα στον κυρίως θάλαμο.
Η ατμόσφαιρα που υπήρχε μέσα σε αυτήν την σπηλιά ήταν σχεδόν μαγική.
Μπαίνοντας μέσα ένοιωσα παράξενα ευχάριστα .
Δεν μπορώ να εξηγήσω γιατί αλλά έτσι έγινε.
Η θέα της εισόδου από μέσα με τα κλαδιά να αφήνουν να περνάει το λιγοστό εξωτερικό φως με έκανε να νοιώσω ότι είχα αλλάξει τόπο και χρόνο ….
….Έμεινα αρκετή ώρα εκεί μέσα μόνος απολαμβάνοντας την απόλυτη ησυχία που επικρατούσε στον χώρο και την μυστηριώδη ατμόσφαιρα του σπηλαίου.
Το κομμάτι του άρθρου τελειώνει με πληροφορίες για την περιοχή Βροκολι και της συνάντησης μας τυχαία με έναν γερο βοσκό!!! που μας διηγήθηκε ιστορίες για την περιοχή.
Και για την αποκατάσταση της ιστορίας ο ΝΤΑΒΕΛΗΣ σκοτώθηκε τον ΙΟΥΛΙΟ του 1856 και ο ΜΕΓΑΣ ήταν τσιράκι του βασιλιά και αξιωματικός της τότε χωροφυλακής και όχι πρωτοπαλίκαρο του ΝΤΑΒΕΛΗ.
Αλλά αυτό που με προβληματίζει είναι το εξής στο άρθρο που είχα γράψει για την σπηλιά ΝΤΑΒΕΛH στην ΠΑΡΝΗΘΑ είχε γίνει σκόπιμα ένα λάθος στην περιγραφή της περιοχής που δεν ξέρω πως είδα το ίδιο λάθος !!! γραμμένο λίγο παραπάνω πώς να έγινε άραγε αυτό αναρωτιέμαι ;
ΦΙΛΙΚΑ
ΠΑΝΕΙΟΣ
Λάτρεις της Ιερής Πάρνηθας σας χαιρετώ.
Καλέ μου Πανειος καλώς ήρθες στο topic, πραγματικά είμαι χαρούμενη που είσαι εδώ . Πιστεύω πως έχεις πολλά να μας πεί μια και οι εμπειρίες σου είναι γνωστές από τα βουνά και τα σπήλαια.
Ναι,οφείλω να ομολογήσω πως μου έρεσε η ιδέα (αυτού του μικρού λάθους στην περιοχή) μια και γνώριζα το άρθρο στο περιοδικό Τρίτο Μάτι.
Συνέχισα σκόπιμα λοιπόν ,υοθετώντας την για τους ίδιους λόγους, πιστεύω να καταλαβαίνεις, μην και το σπήλαιο γίνει ατραξιον...Για το λόγο ετούτο δεν αναφέρω και την περιοχή ούτε και τα ακριβη μέτρα καθόδου!
Τώρα για Βορκόλι-Μνήμα,είναι προσωπικές η εμπειρίες και αποκτήθηκαν το Μάϊο του 1976 κάπου στην περιοχή με το πηγάδι.
Σε ευχαριστώ ακόμα για την αποκατάσταση της αλήθειας σχετικά με τον θάνατο του Νταβέλη διότι δεν θυμόμουν ακριβώς τι έγραφες.
Σου ζητώ συγνώμη εαν σε πίκρανα ή νομίζεις πως οικειοποιήθηκα για προσωπικό δόλο το δημοσιευμά σου, μα δεν ήταν ετούτος ο σκοπός που αντέγραψα το λάθος όπως σου εξηγώ και πάρα πάνω.
Θέλω να μίνεις κοντά μας και να μας δώσεις ότι εσύ νομίζεις για να γνωρίσουμε και να αγαπήσουμε περισσότερο την Μαγική Πάρνηθα.
Με τούτα σε χαιρετώ.
Έαν γίνετε,εάν θέλεις και το νομίζεις σωστό να προσθέσεις μερικές φωτογραφίες από το Σπήλαιο του Νταβέλη στη Πάρνηθα. Δυστυχώς δεν έχω από το μερός εκείνο μα και δεν γνωρίζω πως μπορώ να προσθέσω φώτογραφίες.
Ακόμα θέλω να σε συγχαρώ για τον δύσκολο αγώνα που δίνεις,της έρευνας τών σπηλαίων και να σε ευχαριστήσω διότι μας το ανακαλύπτεις.
Σε χαιρετώ
Κατ αρχήν να ευχαριστήσω την φίλη για τα καλά της λόγια και χαίρομαι που βρήκε ενδιαφέρον το άρθρο θα ήθελα να προσθέσω κάτι ακόμα και πιστεύω ότι θα συμφωνήσουν οι συνομιλητές , ότι είναι απαραίτητες μερικές φορές να υπάρχουν κάποιες μικρές αλλά ασήμαντες παραποιήσεις όχι όμως σε τέτοιο βαθμό που να αλλάζουν την ουσία του κειμένου .
Σχετικά με τις φωτογραφίες θα κοιτάξω να δω τι μπορώ να προσθέσω ακόμα στην σελίδα.
ΦΙΛΙΚΑ
ΠΑΝΕΙΟΣ
quote:
Γεια χαρα και παλι
Κατ αρχήν να ευχαριστήσω την φίλη για τα καλά της λόγια και χαίρομαι που βρήκε ενδιαφέρον το άρθρο θα ήθελα να προσθέσω κάτι ακόμα και πιστεύω ότι θα συμφωνήσουν οι συνομιλητές , ότι είναι απαραίτητες μερικές φορές να υπάρχουν κάποιες μικρές αλλά ασήμαντες παραποιήσεις όχι όμως σε τέτοιο βαθμό που να αλλάζουν την ουσία του κειμένου .
Σχετικά με τις φωτογραφίες θα κοιτάξω να δω τι μπορώ να προσθέσω ακόμα στην σελίδα.ΦΙΛΙΚΑ
ΠΑΝΕΙΟΣ
Καλέ μου Πάνειος σε χαιρετώ.
Δεν βρήκα ενδιαφέρον μόνο το άρθρο σου στο Τρίτο Μάτι... (ετούτο άλλωστε δεν το θυμόμουν,τόσο καλά όπως αποδείκτικε με τον θάνατο του Νταβέλη).Αλλά γενικά όλος ο δύσκολος αγώνας σου για την σπηλαιολογία και την βαθύτερη έρευνα με έχει εντυπωσιάσει και τον παρακολουθώ τακτικά μέσα από την σελίδα σου στο site του pathfinder.gr (ΑΔΗΛΟΣ ΕΛΛΑΣ) εδώ και καιρό.
Ακόμα πίστευα πως με τις πρωινές εξηγήσεις μου, θα λυνόταν πάσα παρεξήγηση ανάμεσα μας, αφού και το λάθος μου διόρθωσες για το θάνατο Του Νταβέλη, μα και την σχετική συγνώμη σου ζήτησα για την οικειοποίηση από μέρους μου,του ψεύδους που ηθελημένα και οι δυο χρησιμοποιήσαμε για τους γνωστούς λόγους....
Εκείνο λοιπόν που δεν έχω μέχρι στιγμής καταλάβει είναι: Ποιες είναι οι μικρές και ασήμαντες παραποιήσεις που αλλάζουν την ουσία του κειμένου?
Δηλαδή πιστεύεις ή νομίζεις πως αντέγραψα παραποιημένα το άρθρο σου από το Τρίτο Μάτι?
Όχι καλέ μου φίλε ,παρ΄όλο το σεβασμό που τρέφω στο πρόσωπο σου, νομίζω πως κάνεις λάθος!!! Ναι υπάρχουν ομοιότητες, και να ξέρεις το ίδιο αισθάνθηκα διαβάζοντάς σε, μα δεν σε αντέγραψα . Να είσαι σίγουρος,εάν έκανα κάτι τέτοιο,ότι θα είχα το θάρρος για να το έλεγα! Άλλωστε η αγάπη προς την φύση μας οδηγά και τους δυο .
Ποιό λοιπόν θα ήταν το κέρδος μου εάν τους δικούς σου αγώνες και εμπειρίες (που είναι σε πάρα πολλούς γνωστα, αλλά και το esoterika.gr που με φιλοξενεί και είναι ένα καθαρά ερευνητικό site),τα τοποθετούσα σαν δικά μου???
Τότε θα ήμουν καλέ μου ανόητη...!
Όχι,πρέπει να καταλάβεις καλέ μου Πάνειος, ότι τα μόνα που χρησιμοποίησα από το άρθρο, ήταν: 1. Το κειμενάκι με τον Νταβέλη και από ετούτο ότι χαζοθυμόμουν διότι το είχα διαβάσει πολύ γρήγορα και 2. Μου έρεσε η ιδέα σου για την δυσκολία έυρεσης του σπήλαιουβάραθρου.
Ετούτα σου τα εξήγησα και το πρωί,και άλλη μια φορά σου ζητώ συγνώμη σαν σε πίκρανα αθελά μου. Μα δεν έκριβε δόλο η ενεργειά μου αφου πολύ απλά,δεν μπορούμε να γράφουμε σε κάθε μας φράση,για κάθε γεγονός που ιστορούμε ,που και πως έφτασε ώς εμάς.
Ξέρεις σε άσχετο χρόνο,μέσα στο topic της Ιερής Πάρνηθας ,από μέρους μου,έχει αποδειχθεί τούτο που σου γράφω. Κάποια στιγμή με ρώτησε ο Endorama,που βρήκα της θερμοκρασίες για το βουνό ? Τότε του απάντησα πως τις βρήκα μέσα στο βιβλίο Βουνά της Αττικής.
Με τούτα σε χαιρετώ φιλικά και πιστεύω ότι θα παραμείνεις φίλος του topic. Γνωρίζω πως σε έχουμε ανάγκη και πιστεύω να λύθηκε κάθε παρεξήγηση.
Σε χαιρετώ φιλικά.
Λέω να γράψω για το έλατο που πολλές φορές κάναμε τα δυο μας παρέα και που σήμερα δεν υπάρχει...
Από τις πρώτες φορές που ανέβηκα στην Πάρνηθα και πριν ακόμα την αγαπήσω τόσο, κάποιοι φίλοι με είχαν πάει στη πηγή Μεσιανό νερό.
Ήταν λίγο παράξενα εκεί,ακόμα δεν είχαν γίνει οι χωματόδρομοι πυρασφάλειας,το δάσος ήταν πιο πυκνό και επειδή ήταν απογευματάκι μου φάνηκε λίγο (βαρύ),σκοτεινό, στο μέρος που είναι οι δυο πηγές. Ανέβηκα,έτσι για να ξεφύγω αυτού του συναισθήματος, επάνω στο μικρό ξέφωτο νότιο-ανατολικά. Εκεί βρήκα ένα έλατο,δυο-τρία μέτρα απο τον μικρό γκρεμό που έχει και συνάμα μια πολύ όμορφη θέα. Δεν θυμάμαι πόση ώρα έμεινα συνεπαρμένη από την φύση γύρω μου, σχεδόν μαγεμένη. Μόνο τα πουλιά ,το ελαφρύ αγέρι και το φώς του Ήλιου που πήγαινε να δύση πίσω απο την Καράβολα έφτιαχναν (για μένα) τον τέλειο Παραδεισένιο τόπο .Τι χρώματα ήταν εκείνα, τι ομορφιά Θεέ μου ;
Η παρέα ήθελε να φύγουμε και ετούτο έγινε. Μα εκείνη την στιγμή έδωσα ένα όρκο στο ευατό μου που έβγαινε από τα βάθη της καρδιάς. Να ξανάρθω πολλές φορές μόνη ! Να ζήσω και άλλες φορές ετούτη την Θεία μελωδία και να με συνεπάρει σε άλλους ορίζοντες....Φτάνοντας στην Αθήνα, άρχισε το μυαλό μου να ταξίδευει σε κείνη τη γωνίτσα της Πάρνηθας,ειδικότερα στον έλατο.
Στις περισσότερες τότε αναβάσεις μου προσπαθούσα να είναι μέσα στην διαδρομή και ο έλατος. Να μπορώ να βλέπω τη θέα από εκεί τα ανοιξιάτικα δειλινα και να χάνωνται όλες οι αισθήσεις μου μέσα στα παραμυθένια ταξίδια που μου δημιουργούσαν τα ηχοχρώματα της φύσης. Άντλούσα γνώσεις συνείδησης ακουμπισμένη στον έλατο και όταν πια είχαν φορτίσει η μπαταρίες της ψυχής,σηκωνόμουν παίρνοντας χαρούμενη τον δρόμο της επιστροφής με τον όρκο να ξαναγυρίσω . Περίπου εικοσιπέντε χρόνια κράτησε η μοναδική σχέση μας, γνωριζε τα πάντα για μένα και μπορώ να πω ότι κάποιες φορές με συμβούλεψε σοφά για την πορεία της ζωής μου! Τώρα ο καλός μου φίλος έπαψε να είναι εκεί .Στη θέση του ,φέτος βάλανε κάποιο κιόσκι,αφού εδώ και πέντε περίπου χρονια είχε πληγεί από τα έντομα των ξυλοφάγων (επιδημία των ελάτων).Μα το πνεύμα του ξέρω πως θα ζει εκεί στην Ιερή Πάρνηθα και καθώς θα βλέπω τα έλατα θα χαιρετίζω και τον δικό μου σοφό φίλο.
Σας χαιρετώ
quote:πολλα δεντρακια ειναι δυστυχος αρρωστα κριμα οσο για το κιοσκι στο μεσιανο νερο δεν ξερω δεν μου πολυαρεσει θα προτιμουσα τον βραχο αυτον γυμνο παντως η διαδρομη απο εκει ειναι τελεια
εδώ και πέντε περίπου χρονια είχε πληγεί από τα έντομα των ξυλοφάγων
Don't try to take our dreams away
from us
We will never be like you
πολλα δεντρακια ειναι δυστυχος αρρωστα κριμα οσο για το κιοσκι στο μεσιανο νερο δεν ξερω δεν μου πολυαρεσει θα προτιμουσα τον βραχο αυτον γυμνο παντως η διαδρομη απο εκει ειναι τελεια
Don't try to take our dreams away
from us
We will never be like you
[/quote]
Φίλοι σας χαιρετώ.
Ναι καλέμου φίλε endorama έχεις από απόλυτα δίκιο,πάρα πολλά έλατα έχουν αρρωστήσει...
(Από το βιβλίο,ΜΕΓΑΛΟ ΟΔΟΙΠΟΡΙΚΟ ΣΤΗΝ ΠΑΡΝΗΘΑ, συγκέντρωση στοιχείων συγγραφή: Χαράλαμπος Κουγιουμτζέλης,έκδοση Πύρινος Κόσμος).
<<Η ΕΠΙΔΗΜΙΑ ΤΩΝ ΕΛΑΤΩΝ
Ένα άλλο σοβαρό πρόβλημα που πλήττει την Πάρνηθα είναι η επιδημία των ελάτων της.
Σύμφωνα με μελέτες των εντομολόγων Δημ.Καϊλίδη και Ραντμίλας Γεώργεβιτς η επιδιμία που ξεραίνει τα έλατα της Πάρνηθας παρουσιάστηκε το 1962 και είχε τότε νεκρώσει πολλές χιλιάδες δέδρων.
...Τά έντομα που είναι υπεύθυνα για την ξήρανση των δένδρων είναι μια πλειάδα ξυλοφάγων και φλοιοφάγων ειδών (σύνολο 21 είδη) από τα οποία σπουδαιότερα είναι τα παρακάτω πέντε:
1) Pityokteines spinidens 2)Phaenops cyanea 3)Cryfalus piceac 4)Pityokteines vorontzowi 5)Pytyokteines curridens.
Όλα τα είδη εντόμων που προσβάλλουν τα έλατα της Πάρνηθας είναι ιθαγενή και πουθενά δεν παρατηρήθηκε εισαχθέν είδος. Συνεπώς η περίπτωση να μεταφέρθηκε η ασθένεια από άλλη χώρα πρέπει να αποκλειστεί...Η πρωτογενής αιτία της εμφάνισης και εξάπλωσης της επιδημίας στα έλατα της Πάρνηθας είναι, κατά τους δύο ερευνητές <<η χειρίστη κατάστασις του δάσους>>,λόγω της κακομεταχείρησής του παλιότερα από τον άνθρωπο και τα ζώα. Και είναι γνωστό ότι το ελατοδάσος της Πάρνηθας κυκλοφορούσαν ελεύθερα τα γιδοπρόβατα στα προπολεμικά αλλά και στα μεταπολεμικά χρόνια, με αποτέλεσμα α) να εμποδίζεται η φυσική αναγέννηση του δάσους και β)με τη διάβρωση να μένουν μόνο γυμνά βράχια κάτω από τα δένδρα.
Έτσι κατά την ίδρυση του Εθνικού Δρυμού το 1961, το ελατοδάσος της Πάρνηθας σχηματιζόταν από γέρικα και καχεκτικά δένδρα,πολλά από τα οποία ήταν μισοσαπισμένα....Όμως ένα άλλο ενθαρρυντικό στοιχείο που προκύπτει για την Πάρνηθα είναι ότι,ενώ ο πυρίνας του Εθνικού της Δρυμού έχει υποστεί όπως προείπαμε ,πλήθος επέμβασεις,ένα μεγάλο μέρος της περειφέρειάς του (οι περιοχές που βρίσκονται,δυτικά,βόρεια και βόρειο-ανατολικά του πυρίνα),παραμένει σε σχεδόν παρθένα κατάσταση,με αποτέλεσμα τα σπάνια θηλαστικά και πουλιά να προτιμούν φυσικά για την εγκατάσταση τους αυτές τις ζώνες και να αποφεύγουν συστηματικά τον πυρίνα.Συνεπώς η διατήρηση των περιοχών αυτών,στη σημερινή τους κατάσταση είναι ζωτικής σημασίας για τη ύπαρξη και διατήρηση της πανίδας,αλλά και πάρα πολλών σπανιών ειδών της χλωρίδας. Αντίθετα, μια επέκταση των ανθρωπίνων επεμβάσεων σε αυτές τις περιοχές θα σημάνει και το τέλος της Πάρνηθας σαν ορεινού οικοσυστήματος.>>
Με τούτα σας χαιρετώ .
quote:
Όμως ένα άλλο ενθαρρυντικό στοιχείο που προκύπτει για την Πάρνηθα είναι ότι,ενώ ο πυρίνας του Εθνικού της Δρυμού έχει υποστεί όπως προείπαμε ,πλήθος επέμβασεις,ένα μεγάλο μέρος της περειφέρειάς του (οι περιοχές που βρίσκονται,δυτικά,βόρεια και βόρειο-ανατολικά του πυρίνα),παραμένει σε σχεδόν παρθένα κατάσταση,με αποτέλεσμα τα σπάνια θηλαστικά και πουλιά να προτιμούν φυσικά για την εγκατάσταση τους αυτές τις ζώνες και να αποφεύγουν συστηματικά τον πυρίνα.
Θα προσπαθώ να κρατηθώ από αυτό το αισιόδοξο μήνυμα γιατί ... μαύρισε η ψυχή μου 
Καλή μου Avallon δυστυχώς τούτη είναι η αλήθεια για τον Εθνικό Δρυμό που μέρα με τη μέρα στα νότια του περισσότερο ,από το μέρος που βλέπει την Αθήνα, γίνεται τραγικότερη για την χλωρίδα!!!
Ξέρεις τα μέρη που δεν πλήττει η επιδημία (ίσως ειρωνία για εμάς)ανήκουν σε άλλους, όπως πολίτες, εκκλησία, οικοδομικών συναιτερισμών, κ.τ.λ.), βάση του ιδιοκτησιακού καθεστώτος!!!
Τι να πω για το πρώην κτήμα Τατοϊου 42.000 στρ.,και ένα ακόμα που δεν το γνωρίζει ο πολύς κόσμος, στο δάσος της Γκούρα και που ετούτο ανήκει σε πολίτες, στους κληρονόμους Σούτσου 1.200 στρ.?
Ακόμα πρέπει να γνωρίζουμε πως υπάρχουν σπανιότατα είδη χλωρίδας που απειλούνται με εξαφάνιση όπως η Κόκκινη τουλίπα,ο Κόκκινος κρίνος, η Άσπρη παιόνια,Έβενος του Sibthorp, Κόμανδρο,η Σάλβια η χαίνουσα, η Μαύρη Φριτιλλάρια και πολλά ακόμα είδη...
Πρέπει να καταλάβουμε καλά πως ανεβαίνοντας στην Ιερή Πάρνηθα δεν έχουμε το δικαίωμα να ενοχλήσουμε ούτε ένα μικρούλι λουλουδάκι.
Ίσως έτσι να σώσουμε ότι έχει απομείνει εκεί πάνω και να αφήσουμε κάτι για τις επόμενες γενεές....
Υ.Γ.
Endorama όντως το κιόσκι είναι (άσχημο) αλλά μου είπαν ότι θα το χρησιμοποιούν οι εθελοντές πυροσβέστες.....Και έτσι κάπως το είδα πιο ...όμορφο. Ακόμα η διαδρομή που λες για τα καταφύγια απο το Μεσιανό νερό είναι πολύ όμορφη για πεζοπερία .
Θα μας πεις κάποια φορά για τη νυχτερινή σου εμπειριά στην Παρνηθά (μας)?
Σας χαιρετώ.
quote:
Θα μας πεις κάποια φορά για τη νυχτερινή σου εμπειριά στην Παρνηθά (μας)?
την εχω πει μονο στον φιλο Oannes με αρκετο φοβο γιατι νομιζα οτι θα με επαιρνε με της λεμονοκουπες αλλα το πηρε σοβαρα και το συζητησε κιολας και τελικα καταλαβα οτι τον ειχα "κοψει" σωστα γιατι δεν καναμε και μαζι φανταροι μεσω του τοπικ γνωριστηκαμε και αποδειχτηκε πολυ καλος συζητητης και δεν αμφεβαλε καθολου για τα λεγομενα μου γιατι υποθετω οτι το ειδε απο την οπτικη γωνια του "εσυ τα εζησες και τα ειδες οχι εγω και ισως γιατι δεν ημουνα μονος μου υπαρχει και δευτερος μαρτυρας" και αυτο ειναι κατι που εγω τουλαχιστον το σεβομαι οσο μπορω οταν μου εξιστορει καποιος μια εμπειρια του ετσι και αλλιως ο χρονος ειναι συνηθως ο καλυτερος ανιχνευτης αληθειας.
δεν μπορω να την πω εδω ακομα και με την δυκτιακη ανωνυμια μου γιατι με περιμενει ζουρλομανδυας και φυσικα πολλοι θα με παρουν σιγουρα στο ψιλο η θα με πουνε φαντασιοπληκτο παντως εγω ξερω τι εζησα και μπορω να πω με 100% σιγουρια οτι το δασος ειναι ζωντανο οσο ειμαι εγω και εσεις και αλλαζει συνεχεια και δεν θα παραξενευτο καθολου αν δω μια μερα ενα δεντρο να περπαταει μετα απο αυτο που εζησα σε ενα απο τα σκοτεινα σημεια της παρνηθας.
παντως αν ποτε συναντηθουμε (αν ανεβαινεις συχνα σιγουρα θα γινει και αυτο) θα στην πω με χαρα με ορο ομως την σιωπη.
Don't try to take our dreams away
from us
We will never be like you
Καλέ μου Endorama σε προηγούμενη κουβέντα μου θα είδες μια (εισιπεντάχρονη φιλία με ένα έλατο !)....Τούτο δεν σου λέει κάτι?
Δεν ξέρω,μπορεί να είμαστε και <<τρελοί>> ? Αλλά ποιος δεν θα ήθελε την δική μας <<τρέλα>>???
Μα ναι,το δάσος σου χάρισε μία μυητική βαθμίδα...Βάζοντάς σε στο μεγάλο μυστηριακό κύκλο της ζωής του!!!
Οι περισσότερες εμπειρίες αποκτήθηκαν όταν ήμουν μόνη...
Πολλές φορές όπως θα καταλαβαίνεις ανέβηκα με άλλους, αλλά δυστυχώς το Ιερό βουνό ,εκτός ελαχίστων εξαιρέσεων, παρέμενε <ασάλευτο>.
Θα γράψω ένα μικρό περιστατικό έτσι,για να πάρουνε μια ιδέα της <<τρέλας μας>>...
Καθόμουν κάτω από ένα έλατο στη περιοχή της πηγή Ταμίλθη και παρατηρούσα ανέμελη απέναντι τον μεγάλο βράχο του Άρμα. Ξαφνικά αισθάνομαι το δένδρο να κουνιέται και να πέφτει,στους δέκα πόντους από εμένα,ένα μεγάλο κλαδί του! Καθώς γυρίζω αριστερά,
βλέπω το κλαδί να έχει πέσει επάνω σε ένα φίδι περίπου ογδόντα πόντων,σημειωτέων δε,το κλαδί ήταν ΚΑΤΑΠΡΑΣΙΝΟ!
Σήκωσα το κλαδί και το φίδι σύρθηκε γρήγορα κάτω από δυο μεγάλες πέτρες...Είμαι σίγουρη πως δεν ήταν σύμπτωση.
Αλήθεια,πρέπει να ζήσεις παρόμοιες εμπειρίες μύησης, για να αντιληφθείς πως η Θεία Πάρνηθα είναι ένας ζωντανός ενεργειακός τόπος!
Κάποτε πάλι,γύρω στο 1992,από ένα εσωτερικό σύστημα που πήγαινα τότε.
Ανέβασα μιά παρέα από εννιά παιδιά για μια ολοήμερη πεζοπορική βόλτα.Από Ξενία-Ρουμάνι-Σπήλαιο Πάνα-Ταμίλθη-χωράφια Γκιόκα-Χασιά.
Θυμάμαι μια κοπελιά που ήταν μαζί μας και ήταν πάρα πολύ γλυκιά, συνοδευόταν δε από ένα εξίσου γλυκό παλικάρι. Με το που φθάσαμε όμως στη Πάρνηθα η κοπελιά άρχισε να βλέπει λίγο αρνητικά το όλο θέμα,δηλαδή, ενώ τους είχα εξηγήσει απο πριν την πορεία μας,εκείνη όλο με ρωτούσε εάν είναι μακριά η Χασιά κόβοντας συνεχώς άνθη. Φυσικά της είπα πως δεν είναι ο κήπος της και πως δεν έχει κανένα δικαίωμα να καταστρέφει. Ακόμα,δεν την άκουσα ούτε μια φορά να πει τι ωραία που είναι η φύση και ειδικότερα όταν κατεβήκαμε από το σπήλαιο του Πανός,κάτω στο ποτάμι με τη συμβολή του ρέματος Μοντιά. Όπου εκεί, στις μεγάλες γούρνες,κάποια από τα παιδιά έκαναν μπάνιο. Όλοι είχαν ξετρελαθεί,μόνο εκείνη παρέμενε ανέκφραστη.... Περιττό να σας γράψω ότι σε λίγο η κοπέλα αρρώστησε και είχαμε μια δραματική κάθοδο προς την Χασιά...
Όχι,ούτε τούτο το περιστατικό είναι σύμπτωση....
Σας χαιρετώ.